PL212611B1 - Uklad podnoszenia spagnic obudowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ podnoszenia spągnic obudowy, stosowany w eksploatacji zmechanizowanych obudów górniczych, zwłaszcza dla konstrukcji sekcji o niskich wysokościach roboczych.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr 162 645 pt. „Górnicza obudowa zmechanizowana do pracy w pokładach o miękkim spągu” rozwiązanie konstrukcyjne obudowy górniczej z dzieloną spągnicą i mechanizmem podnoszenia spągnic, zamontowanym w przedniej części spągnicy. Mechanizm podnoszenia ma postać jarzma w kształcie zbliżonym do litery „U”, w którego środkowej części jest zabudowany siłownik podnoszenia, drągiem tłokowym wspierający się na belce układu przesuwnego obudowy. Ramiona jarzma mają kształtowe otwory na sworznie łączące mechanizm podnoszenia z tężnikami spągnicy, jak również oporowe prowadniki, opierające się o czołowe powierzchnie tężników.

Znane rozwiązanie ma wadę polegającą na umieszczeniu mechanizmu podnoszenia spągnic na górnej powierzchni spągnicy, co nadmiernie rozbudowuje konstrukcję i naraża na uszkodzenia w przypadku mię kkiego spą gu wyrobiska.

Znana jest również z polskiego wynalazku 171 050 pt. „Mechanizm podnoszenia spągnic obudowy zmechanizowanej” konstrukcja częściowo ukryta w gabarytach spągnicy i cofnięta do jej środkowego obszaru. Mechanizm posiada umieszczony pomiędzy segmentami spągnicy dzielonej korpus, zawierający dwuczęściowe, teleskopowe gniazdo siłownika roboczego. Wewnętrzna, ruchoma część gniazda, w części przyspągowej jest wyposażona w ślizg, współpracujący z belką mechanizmu przesuwu. Od strony przenośnika i od strony zawału, korpus ma otwory montażowe służące do połączenia go z zespołem konstrukcyjnym spągnic i siłownikiem mechanizmu przesuwu obudowy. Zadziałanie siłownika roboczego powoduje rozsunięcie części ruchomych gniazda korpusu i nacisk ślizgu na belkę układu przesuwnego, a jednocześnie nacisk korpusu poprzez sworznie w gniazdach i otworach montażowych na każdą ze spągnic, co skutkuje uniesieniem przedniej części spągnic do góry.

Znane rozwiązanie ma niedogodności wynikające z usytuowania mechanizmu podnoszenia spągnic przed portalem łączącym spągnicę dzieloną i dosyć skomplikowany sposób połączeń elementów mechanizmu z konstrukcją spągnicy.

Celem wynalazku jest uniknięcie wad i niedogodności znanych rozwiązań i skonstruowanie mechanizmu podnoszenia spągnic, który całkowicie mieści się w gabarytach spągnicy i ma proste, funkcjonalne połączenia elementów pomiędzy sobą i z konstrukcją spągnicy sekcji obudowy.

Cel ten uzyskano według wynalazku, konstruując układ podnoszenia spągnic obudowy, który ma korpus umieszczony w konstrukcji spągnicy wysuwnie, połączony z siłownikiem kształtowo, z pominięciem elementów złącznych i usytuowany nad belką układu przesuwnego. Wielkość wysuwu korpusu ze spągnicy jest ograniczona blokadą stałą i dodatkowo blokadą wymienną, demontowalną. Cylinder siłownika układu podnoszenia spągnic, w pozycji zsuniętej, jest usytuowany nad belką układu przesuwnego z luzem, umożliwiającym ułożenie belki na nierównościach spągu wyrobiska górniczego.

Korpus wraz z siłownikiem są umocowane za portalem spągnicy, w kanale wewnętrznym, zarówno w przypadku spągnicy o konstrukcji pełnej, jak i konstrukcji dzielonej.

Układ podnoszenia spągnic obudowy jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, którego fig. 1 ukazuje przekrój wzdłuż osi siłownika z tłoczyskiem zsuniętym i korpusem opartym o dolną, stałą blokadę, fig. 2 przedstawia wersję siłownika częściowo rozsuniętego, wspartego na belce układu przesuwnego i korpusu opartego o górną, wymienną blokadę, a fig. 3 całkowicie rozsunięty siłownik unoszący konstrukcję spągnicy względem belki, natomiast fig. 4 ukazuje przekrój wzdłuż osi podłużnej spągnicy z układem podnoszenia w pozycji zsuniętego siłownika i korpusu.

Układ podnoszenia spągnic obudowy jest zbudowany z korpusu 1 umieszczonego wysuwnie w konstrukcji spągnicy 7 i połączonego z tłoczyskiem siłownika 2 poprzez połączenie kształtowe 3. Korpus od dołu jest ograniczony stałą blokadą 4, a od góry wymienną, demontowalną blokadą 5. Siłownik 2, zwrócony swoim cylindrem w dół, w pozycji zsuniętej jest ustawiony nad powierzchnią belki 6 układu przesuwnego w wysokości luzu 10, a w pozycji wysuniętej wspiera się na belce 6. Korpus 1 wraz z siłownikiem 2 jest umocowany w kanale wewnętrznym spągnicy 7, za portalem 9 łączącym zespól spągnicy 7. Dla ułatwienia podłączenia przewodów układu hydraulicznego, korpus 1 ma od góry wybranie 8.

Zasada działania układu podnoszenia spągnic obudowy polega na tym, że w początkowej fazie korpus 1 spoczywa na stałej blokadzie 4 połączonej z konstrukcją spągnicy 7, a siłownik 2 jest zsunięPL 212 611 B1 ty. Wysuw siłownika 2 powoduje w pierwszej kolejności jego oparcie się o belkę 6 układu przesuwnego, a następnie wysunięcie korpusu 1 aż do momentu zadziałania blokady 5 ograniczającej ruch korpusu 1 w górę. Dalszy wysuw siłownika 2 powoduje podnoszenie spągnicy. Na wielkość wysuwu i w rezultacie wysokość podnoszenia całego układu, składa się wysokość korpusu 1, długość tłoczyska siłownika 2 i wysokość umieszczenia oraz grubość blokady 4, a także wymiennej, demontowanej blokady 5.

Układ podnoszenia spągnic obudowy według wynalazku ze względu na swoją postać „teleskopową” umożliwia znaczne zmniejszenie gabarytów spągnicy. Rozwiązanie nie tylko nadaje się do zastosowania w zmechanizowanych obudowach ścianowych niskich, pracujących w systemie zawałowym, w wyrobiskach górniczych na miękkim spągu, ale również ułatwia transport sekcji tych obudów. Niewielkie wymiary konstrukcyjne układu i fakt zabudowania go wewnątrz konstrukcji spągnicy, powoduje większą funkcjonalność obudowy i możliwość opuszczania stropnicy sekcji wraz z podwieszonymi pod stropnicą elementami hydrauliki sterowniczej, praktycznie aż do górnej powierzchni spągnicy.

Claims (5)

1. Układ podnoszenia spągnic obudowy, składający się z części konstrukcyjnej połączonej rozłącznie ze spągnicą i siłownika hydraulicznego, współpracującego z belką układu przesuwnego, znamienny tym, że jego korpus (1) jest umieszczony w konstrukcji spągnicy (7) wysuwnie, połączony z siłownikiem (2) kształtowo, z pominięciem elementów złącznych i usytuowany nad belką (6) układu przesuwnego, przy czym wielkość wysuwu korpusu (1) ze spągnicy (7) jest ograniczona blokadą stalą (4) i dodatkowo blokadą wymienn ą (5).

2. Układ podnoszenia spągnic według zastrz. 1, znamienny tym, że cylinder siłownika (2) w pozycji zsuniętej jest usytuowany nad belką (6) układu przesuwnego, na wysokoś ci luzu (10).

3. Układ podnoszenia spągnic według zastrz. 1, znamienny tym, że jego korpus (1) wraz z siłownikiem (2) są umocowane za portalem (9) spągnicy (7), przy czym korpus (1) korzystnie ma od góry wybranie (8), na przewody układu hydraulicznego.

4. Układ podnoszenia spągnic według zastrz. 3, znamienny tym, że jest umocowany w kanale wewnętrznym spągnicy (7) o konstrukcji pełnej.

5. Układ podnoszenia spągnic według zastrz. 3, znamienny tym, że jest umocowany w kanale wewnętrznym spągnicy (7) o konstrukcji dzielonej.