PL212774B1 - Zawias do okna dachowego ze skrzydlem obrotowym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawias do okna dachowego, łączący elementy boczne ościeżnicy i ramy skrzydła obracanej wokół osi znajdującej się pomiędzy górnymi i dolnymi elementami ościeżnicy tego okna. Zawias przeznaczony jest głównie dla okien, w których oś obrotu skrzydła przesunięta jest powyżej połowy okna w stopniu powodującym niewyważenie tego skrzydła w oknie otwartym.

Stan techniki. Znane są. na przykład z opisu patentowego nr PL 188515 B1 zawiasy dla okien dachowych, łączące elementy boczne ościeżnicy i ramy skrzydła, w których to zawiasach jedna część ma łukową prowadnicę, a druga część - łukowy suwak przemieszczający się w tej prowadnicy. Zawiasy te montowane są nieco powyżej połowy wysokości okna, a w prowadnicy jest płaska sprężyna dociskana do suwaka, pełniąca funkcję hamulca, który zabezpiecza przed niekontrolowanym obrotem skrzydła wynikającym z jego niewielkiego niewyważenia. powstałego wskutek przesunięcia w górę osi obrotu tego skrzydła. Znane jest również, ze zgłoszenia WO2005/019574, obrotowe okno dachowe wyposażone w znany zawias obrotowy, o osi obrotu usytuowanej znacznie powyżej połowy okna, skutkiem czego sprężyna pełniąca funkcję hamulca nie wy starcza do zatrzymania otwartego skrzydła. Okno to wyposażone jest dodatkowo w przynajmniej jeden niezależny od zawiasu mechanizm pomocniczy, przedstawiony jako siłownik, który unosi dolną, cięższą część skrzydła okiennego, połączony jednym końcem z ościeżnicą, a drugim końcem ze skrzydłem. Mechanizm wspomagający stanowi dodatkowy osprzęt okna dachowego i wymaga wykonania dodatkowych czynności podczas montażu i instalowania okna w dachu, pogarsza estetykę okna w pozycji uchylonego skrzydła, a w razie potrzeby wyjęcia skrzydła z ościeżnicy, wymaga wcześniejszego odłączenia siłownika.

Celem wynalazku jest zawias obrotowy z układem równoważącym, do okien dachowych mających skrzydło obracane wokół osi znajdującej się pomiędzy elementami górnymi i dolnymi ościeżnicy okna. który zapewni stan równowagi skrzydła okiennego także wtedy, gdy środek ciężkości skrzydła znajduje się poza osią obrotu skrzydła, a sprężyna cierna zawiasu nie jest w stanie utrzymać obróconego skrzydła w dowolnym jego położeniu. Równocześnie wyposażenie okna, jego montaż i instalacja w dachu, a także jego wygląd pozostaną bez zmian. Także sposób rozłączenia obu części zawiasu wyjęcie skrzydła z ościeżnicy - pozostaje niezmieniony.

Istota rozwiązania. Zawias do okna dachowego ze skrzydłem obrotowym, składa się z dwóch głównych części, z których każda posiada płytkę bazową ze środkami umożliwiającymi połączenie płytki bazowej z powierzchnią boczną elementu bocznego okna. przy czym płytka bazowa osadzana na ościeżnicy okiennej posiada po jednej stronie prowadnicę łukowo wygiętą, w której to płytce bazowej, pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy znajduje się przelotowe, wzdłużne wybranie. Po przeciwnej, niż łukowa prowadnica, stronie tej płytki bazowej osadzony jest na niej układ równoważący skrzydło okienne, zawierający sprężynę i suwak. Druga płytka bazowa, osadzana na skrzydle okiennym, posiada po jednej stronie obrotowy element hakowy z ramieniem łukowo wygiętym oraz kołek prowadzący, które współpracują z prowadnicą łukową płytki bazowej osadzonej na ościeżnicy. Płytka bazowa osadzania na skrzydle ma także zderzak ograniczający zakres obrotu elementu hakowego, a ponadto zawias jest wyposażony w element hamująco-cierny, który utrzymuje skrzydło w ustalonej pozycji.

Z kołkiem prowadzącym, osadzonym na płytce bazowej zawiasu, przytwierdzonej do ościeżnicy, współpracuje także układ równoważący skrzydło okienne. Kołek prowadzący jest tylko oparty o współpracujący z nim element układu równoważącego. Dzięki temu możliwe jest rozmontowanie obu części zawiasu poprzez wysuniecie łukowego suwaka z prowadnicy, jak w dotychczasowych zawiasach, bez potrzeby dodatkowego demontowania jakichkolwiek innych połączeń.

W pierwszym wariancie wynalazku suwak układu równoważącego skrzydło okienne jest umieszczony we wzdłużnym otworze, pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy i wystaje po obu stronach płytki bazowej osadzonej na ościeżnicy. Część suwaka usytuowana po przeciwnej niż prowadnica stronie płytki bazowej, połączona jest ze sprężyną, natomiast cześć suwaka usytuowana w prowadnicy przylega do kołka prowadzącego, osadzonego na płytce bazowej usytuowanej przy skrzydle. Sprężyna działa na suwak i za jego pośrednictwem na kołek prowadzący, siłą skierowaną w stronę wysuwania kołka prowadzącego i haka obrotowego z prowadnicy.

W drugim wariancie wynalazku kołek prowadzący, osadzony na płytce bazowej usytuowanej przy skrzydle okiennym, wystaje poza płytkę bazową usytuowaną przy ościeżnicy poprzez wybranie w tej płytce, a suwak jest połączony z zaczepem, który współpracuje z kołkiem prowadzącym. Wzdłuż dolnej krawędzi tej płytki bazowej. po przeciwnej stronie niż łukowa prowadnica, w uchwytach jest

PL 212 774 B1 osadzony pręt z suwakiem i sprężyną, przy czym sprężyna nałożona jest na pręt i rozparta jest pomiędzy uchwytem oraz suwakiem. Korzystnie zawias wyposażony jest w środki ograniczające obrót zaczepu, dzięki czemu zaczep zawsze przyjmuje pozycję gotowości do współpracy z kołkiem prowadzącym.

W trzecim wariancie wynalazku kołek prowadzący, osadzony na płytce bazowej usytuowanej przy skrzydle okiennym, wystaje poza płytkę bazową usytuowaną przy ościeżnicy poprzez wybranie w tej płytce, a suwak jest połączony z zaczepem, który współpracuje z kołkiem prowadzącym. Wzdłuż dolnej krawędzi tej płytki bazowej. po stronie przeciwnej niż prowadnica łukowa, jest osadzona prowadnica, z którą współpracuje suwak, składający się z pręta połączonego jednym końcem z przesuwnym gniazdem, zaś drugi koniec pręta przechodzi suwliwie przez otwór w uchwycie. Sprężyna nasunięta na pręt jest rozparta pomiędzy uchwytem i swobodnym końcem pręta. Korzystnie, zawias wyposażony jest w środki ograniczające obrót zaczepu, dzięki czemu zaczep zawsze przyjmuje pozycję gotowości do współpracy z kołkiem prowadzącym.

Przykłady realizacji wynalazku. Zawias do okien dachowych, według wynalazku, jest przedstawiony w przykładach realizacji na rysunku, na którym fig. 1 i 2 przedstawiają widok zawiasu z układem równoważącym w pozycji skrzydła otwartego i zamkniętego - w pierwszym przykładzie realizacji, fig. 3 ukazuje powierzchnię płytki bazowej B zawiasu współpracującą z płytką A - odpowiednią dla wszystkich przykładów realizacji przedstawionych w opisie i na rysunku, fig. 4 ukazuje płytkę bazową A zawiasu od strony powierzchni współpracującej z płytką B. w pierwszym przykładzie realizacji, a fig. 5 ukazuje płytkę bazową A zawiasu od strony powierzchni współpracujących ze sobą, w drugim i trzecim przykładzie realizacji, fig. 6 i 7 przedstawiają widok zawiasu z układem równoważącym w pozycji skrzydła otwartego i zamkniętego - w drugim przykładzie realizacji, a fig. 8 i 9 przedstawiają widok zawiasu z układem równoważącym w pozycji skrzydła otwartego i zamkniętego - w trzecim przykładzie realizacji wynalazku.

P r z y k ł a d 1. Zawias do okna dachowego ze skrzydłem obrotowym składa się z części A. osadzanej na elemencie bocznym ościeżnicy, i z części B, osadzanej na elemencie bocznym ramy skrzydła okiennego. Obie części zawiasu posiadają płytki bazowe 1A i 1B z otworami 2 na wkręty mocujące i z dodatkowymi elementami mocującymi 3 na jednej powierzchni. Na drugiej powierzchni płytka bazowa 1A posiada łukowo wygiętą prowadnicę 4, wewnątrz której jest osadzona sprężyna cierna 5, a pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy 4 jest wykonany w płytce 1A przelotowy. wzdłużny otwór 6. Płytka bazowa 1B posiada hak obrotowy 7 z ramieniem łukowo wygiętym, kołek prowadzący 8 oraz zderzak 9 ograniczający zakres obrotu haka 7. Łukowo wygięte ramię haka 7 i kołek prowadzący 8 współpracują z prowadnicą 4 i sprężyną cierną 5.

Płytki bazowe 1A i 1B posiadają na jednym końcu łączniki 10B i 10B do mocowania zewnętrznych elementów osłonowych, przy czym po osadzeniu płytki 1A na elemencie bocznym ościeżnicy, łącznik 10B znajduje się powyżej osi obrotu skrzydła, natomiast po osadzeniu płytki 1B na elemencie bocznym skrzydła okiennego. łącznik 10B znajduje się w oknie zamkniętym, poniżej osi obrotu skrzydła.

Płytka bazowa 1A, po jej stronie z elementem mocującym 3, ma uchwyt H dla śrubowej sprężyny 12, której drugi koniec jest zaczepiony na suwaku 13, umieszczonym w otworze 6. Suwak 13 wystaje po obu stronach płytki bazowej 1A i współpracuje z kołkiem prowadzącym 8, osadzonym na płytce bazowej 1B, a przemieszczającym się wewnątrz prowadnicy 4.

Gdy skrzydło okienne jest wyjęte z ościeżnicy lub jest maksymalnie obrócone, suwak 13 jest ściągnięty przez sprężynę 12 w stronę uchwytu 11. Podczas osadzania skrzydła okiennego w ościeżnicy i podczas zamykania skrzydła, kołek prowadzący 8 jest wprowadzany do prowadnicy 4 i wywiera nacisk na suwak 13, odsuwając go od uchwytu H na drugi koniec otworu 6. gdy skrzydło jest zamknięte. Sprężyna 12 ulega wówczas rozciągnięciu, ale skrzydło pozostaje w położeniu ustalonym przez użytkownika dzięki sprężynie ciernej 5, która hamuje samowolne przemieszczanie się ramienia haka 7 i kołka prowadzącego 8 wewnątrz prowadnicy 4.

Klamka okienna, w pozycji zaryglowanej, całkowicie zabezpiecza przed niekontrolowanym ruchem skrzydła i blokuje okno przed otwarciem. Po zwolnieniu blokady klamką, sprężyna 12 równoważy ciężar skrzydła okiennego, a do obracania skrzydła użytkownikowi wystarczy użyć tylko niewielkiej siły.

P r z y k ł a d 2. Zawias do okna dachowego ze skrzydłem obrotowym składa się z części A. osadzanej na elemencie bocznym ościeżnicy, i z części B, osadzanej na elemencie bocznym ramy skrzydła okiennego. Obie części zawiasu posiadają płytki bazowe 1A i 1B z otworami 2 na wkręty mocujące i z dodatkowymi elementami mocującymi 3 na jednej powierzchni. Na drugiej powierzchni płytka bazowa 1A posiada łukowo wygiętą prowadnicę 4, wewnątrz której jest osadzona sprężyna cierna 5, a pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy 4 jest wykonane w płytce 1A przelotowe,

PL 212 774 B1 wzdłużne wybranie 6. Płytka bazowa 1B posiada hak obrotowy 7 o ramieniu łukowo wygiętym, kołek prowadzący 8, który wystaje poza płytkę bazową 1A przez wybranie 6, a także ma zderzak 9, ograniczający zakres obrotu haka 7. Łukowe ramię haka 7 i kołek prowadzący 8 współpracują z prowadnicą 4 i sprężyną cierną 5.

Płytki bazowe 1A i 1B posiadają na jednym końcu łączniki 10B i 10B do mocowania zewnętrznych elementów osłonowych, przy czym po osadzeniu płytki 1A na elemencie bocznym ościeżnicy, łącznik 10B znajduje się powyżej osi obrotu skrzydła, natomiast po osadzeniu płytki 1B na elemencie bocznym skrzydła okiennego, łącznik 10B znajduje się. w oknie zamkniętym, poniżej osi obrotu skrzydła.

Płytka bazowa 1A, po jej stronie z elementem mocującym 3. posiada dwa uchwyty 11 i 14, umieszczone w pobliżu krawędzi dolnej płytki bazowej 1A, w których jest osadzony pręt 15 ze śrubową sprężyną 12 i suwakiem 13. Sprężyna 12 jest oparta jednym końcem o uchwyt 11, a drugim końcem opiera się o suwak 13. Suwak 13 jest połączony z obrotowym zaczepem 16, współpracującym z kołkiem prowadzącym 8. Zaczep 16 jest wyposażony w występ 17, który jednostronnie ogranicza jego obrót.

Gdy skrzydło okienne jest wyjęte z ościeżnicy, a także gdy skrzydło jest otwarte i maksymalnie obrócone, suwak 13 znajduje się przy uchwycie 14, a zaczep 16 wspiera się występem 17 na suwaku H w położeniu gotowym do współpracy z kołkiem prowadzącym 8. Podczas osadzania skrzydła okiennego w ościeżnicy lub podczas zamykania okna kołek prowadzący 8 wraz z łukowym ramieniem haka 7, jest wprowadzany do prowadnicy 4 i wybrania 6 oraz wsuwa się w zaczep 16. Przy dalszym ruchu skrzydła, kołek prowadzący 8 przesuwa się wewnątrz prowadnicy 4 i pociąga zaczep 16 wraz z suwakiem 13 w kierunku uchwytu H i wymusza ściskanie sprężyny 12. Sprężyna 12 za pośrednictwem zaczepu 16 równoważy skrzydło okienne, które pozostaje w dowolnym położeniu ustalonym przez użytkownika dzięki sprężynie ciernej 5, hamującej ruch kołka 8 i haka 7.

Klamka okienna, w pozycji zaryglowanej, całkowicie zabezpiecza przed niekontrolowanym obrotem skrzydła i blokuje okno przed otwarciem. Po zwolnieniu zamknięcia klamką sprężyna 12 równoważy ciężar skrzydła okiennego w jego każdym, dowolnym położeniu i skrzydło pozostaje w ustalonej przez użytkownika pozycji dzięki sprężynie ciernej 5, a do obracania skrzydła a do obracania skrzydła użytkownikowi wystarczy użyć tylko niewielkiej siły.

P r z y k ł a d 3. Zawias do okna dachowego ze skrzydłem obrotowym składa się z części A, osadzanej na elemencie bocznym ościeżnicy, i z części B, osadzanej na elemencie bocznym ramy skrzydła okiennego. Obie części zawiasu posiadają płytki bazowe 1A i 1B z otworami 2 na wkręty mocujące i z dodatkowymi elementami mocującymi 3 na jednej powierzchni. Na drugiej powierzchni płytka bazowa 1A posiada łukowo wygiętą prowadnicę 4, wewnątrz której jest osadzona sprężyna cierna 5, a pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy 4 jest wykonany w płytce 1A przelotowe. wzdłużne wybranie 6. Płytka bazowa 1B posiada hak obrotowy 7 o ramieniu łukowo wygiętym, kołek prowadzący 8. który wystaje poza płytkę bazową 1A przez wybranie 6, a także ma zderzak 9, ograniczający zakres obrotu haka 7. Łukowe ramię haka 7 i kołek prowadzący 8 współpracują z prowadnicą 4 i sprężyną cierną 5.

Płytki bazowe 1A i 1B posiadają na jednym końcu łączniki 10B i 10B do mocowania zewnętrznych elementów osłonowych, przy czym po osadzeniu płytki 1A na elemencie bocznym ościeżnicy, łącznik 10B jest powyżej osi obrotu skrzydła, natomiast po osadzeniu płytki 1B na elemencie bocznym skrzydła okiennego, łącznik 10B znajduje się w oknie zamkniętym, poniżej osi obrotu skrzydła.

Płytka bazowa 1A posiada po stronie z elementem mocującym 3 prowadnicę 18, osadzoną wzdłuż krawędzi dolnej płytki bazowej 1A, ograniczoną na jednym końcu przez uchwyt 11. Wzdłuż prowadnicy 18 przemieszcza się suwak H w postaci pręta 13' połączonego jednym końcem z gniazdem 13, a drugi koniec pręta 13' przechodzi suwliwie przez otwór w uchwycie 11. Na pręt 13' jest nasunięta śrubowa sprężyna 12, zaczepiona z jednej strony na swobodnym końcu pręta 13', a z drugiej strony opierająca się o uchwyt U. Gniazdo 13 jest połączone z obrotowym zaczepem 16, który współpracuje z kołkiem prowadzącym 8. Obrót zaczepu 16 jest jednostronnie ograniczony przez wycięcie w gnieździe 13.

Gdy skrzydło okienne jest wyjęte z ościeżnicy lub jest otwarte i maksymalnie obrócone, gniazdo 13 znajduje się przy uchwycie H, a zaczep 16 przyjmuje położenie gotowe do współpracy z kołkiem prowadzącym 8. Podczas osadzania skrzydła okiennego w ościeżnicy albo podczas zamykania okna, kołek prowadzący 8 wprowadzany do prowadnicy 4 i wybrania 6 wsuwa się w zaczep 16. Przy dalszym ruchu skrzydła kołek prowadzący 8 przesuwa się wewnątrz prowadnicy 4 i odsuwa zaczep 16 wraz z suwakiem 13 od uchwytu H i wymusza ściskanie sprężyny 12.

PL 212 774 B1

Klamka okienna, w pozycji zaryglowanej, całkowicie zabezpiecza przed niekontrolowanym obrotem skrzydła i blokuje okno przed otwarciem. Po zwolnieniu zamknięcia klamką, sprężyna 12 za pośrednictwem zaczepu 16 równoważy skrzydło okienne, które pozostaje w dowolnym położeniu ustalonym przez użytkownika dzięki sprężynie ciernej 5 hamującej ruch kołka 8 i ramienia haka 7, a do obracania skrzydła użytkownikowi wystarczy użyć tylko niewielkiej siły.

Claims (6)

1. Zawias, do okna dachowego ze skrzydłem obrotowym, składający się z dwóch części, z których każda posiada płytkę bazową ze środkami umożliwiający mi połączenie płytki bazowej z powierzchnią boczną elementu bocznego okna, przy czym płytka bazowa osadzana na ościeżnicy okiennej posiada po jednej stronie prowadnicę łukowo wygiętą, a płytka bazowa osadzana na skrzydle okiennym posiada po jednej stronie obrotowy element hakowy z ramieniem łukowo wygiętym oraz kołek prowadzący, współpracujące z prowadnicą łukową, i zderzak ograniczający zakres obrotu elementu hakowego, a ponadto zawias jest wyposażony w element hamująco-cierny, który utrzymuje skrzydło w ustalonej pozycji, znamienny tym, że w płytce bazowej (1A), pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy (4) znajduje się przelotowe, wzdłużne wybranie (6), a po przeciwnej stronie niż łukowa prowadnica (4), na płytce (1A) jest osadzony układ równoważący skrzydło okienne, zawierający sprężynę (12) i suwak (13), który to układ współpracuje z kołkiem prowadzącym (8), osadzonym na płytce bazowej (1B) zawiasu, przy czym kołek prowadzący (8) jest tylko oparty o współpracujący z nim element układu równoważącego.

2. Zawias, według zastrz. 1, znamienny tym, że suwak (13) jest umieszczony we wzdłużnym otworze (6) pomiędzy łukowymi elementami prowadnicy (4) i wystaje po obu stronach płytki (1A).

3. Zawias, według zastrz. 1, znamienny tym, że kołek prowadzący (8), osadzony na płytce bazowej (1B), wystaje poprzez wybranie (6) poza płytkę bazową (1A), a suwak (13) jest połączony z zaczepem (16), współpracującym z kołkiem prowadzącym (8).

4. Zawias, według zastrz. 3, znamienny tym, że wzdłuż dolnej krawędzi płytki (1A), po przeciwnej stronie niż łukowa prowadnica (4), w uchwytach (11) i (14) jest osadzony pręt (15) z suwakiem (13) i sprężyną (12), przy czym sprężyna (12) jest umieszczona pomiędzy uchwytem (11) i suwakiem (13).

5. Zawias, według zastrz. 3, znamienny tym, że wzdłuż dolnej krawędzi płytki (1A), po przeciwnej stronie niż prowadnica łukowa (4), jest osadzona prowadnica (18), z którą współpracuje suwak (13), składający się z pręta (13) połączonego jednym końcem z gniazdem (13), zaś drugi koniec pręta (13) przechodzi suwliwie przez otwór w uchwycie (11), a sprężyna (12) nasunięta na pręt (13) jest rozparta pomiędzy uchwytem (11) i swobodnym końcem pręta (13).

6. Zawias, według zastrz. 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że zaczep (16) zawsze przyjmuje pozycję gotowości do współpracy z kołkiem prowadzącym (8) dzięki środkom ograniczającym jego obrót.