PL212902B1 - Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych - Google Patents

Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych

Info

Publication number
PL212902B1
PL212902B1 PL382868A PL38286807A PL212902B1 PL 212902 B1 PL212902 B1 PL 212902B1 PL 382868 A PL382868 A PL 382868A PL 38286807 A PL38286807 A PL 38286807A PL 212902 B1 PL212902 B1 PL 212902B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
iodine
bromine
proton
under reduced
temperature
Prior art date
Application number
PL382868A
Other languages
English (en)
Other versions
PL382868A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Nina Paczesna
Bartosz Brzycki
Original Assignee
Politechnika Poznanska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznanska filed Critical Politechnika Poznanska
Priority to PL382868A priority Critical patent/PL212902B1/pl
Publication of PL382868A1 publication Critical patent/PL382868A1/pl
Publication of PL212902B1 publication Critical patent/PL212902B1/pl

Links

Landscapes

  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są: barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych.
Sole imidazoliowe są to związki organiczne, składające się z organicznego kationu zawierającego pierścień imidazoliowy, w którym na azometinowym atomie azotu znajduje się ładunek dodatni, stabilizuje go jon ujemny, pochodzący od anionu, o charakterze nieorganicznym lub organicznym. Obszar zastosowania soli imidazoliowych powiększa się z roku na rok. Spowodowane jest to unikalnymi właściwościami tej grupy związków. Wykazują one wysoką aktywność powierzchniową, są skuteczne w niszczeniu bakterii i grzybów, wykazują właściwości antyelektrostatyczne oraz antyzbrylające. Znalazły również zastosowanie w katalizie jako katalizatory przeniesienia między fazowego, w procesach galwanizacji i w produkcji leków.
Eozyna jest bromopochodną fluoresceiny i występuje w postaci czerwonych kryształów. Jest rozpuszczalna w alkoholu, a jej sole sodowe i potasowe są rozpuszczalne w wodzie, octanie etylu i alkoholu. Eozyna jest stosowana jako barwnik do tekstyliów, w produkcji atramentu, w barwieniu kosmetyków i gazoliny oraz jako składnik tonerów. Sole eozyny. sodowa albo potasowa, mają postać krystalicznego proszku o zabarwieniu od czerwonego do różowego. Używane są w biologii do barwienia komórek: wybarwia kwasowe cząstki struktur komórkowych takich jak: cytoplazma. włókna kolagenowe czy większość ziaren wydzielniczych w komórkach. Eozyna jest również silnie wchłaniana przez czerwone ciałka krwi barwiąc je na kolor jasno czerwony.
Eozyna B lub jej disodowa sól posiada wyraźnie niebieskawy odcień, natomiast eozyna Y lub jej disodowa sól wyraźnie żółtawy odcień. Związki te są rozpuszczalne w wodzie.
Fluoresceina to popularny fluochromatyczny barwnik. Występuje w postaci żółtawego do czerwonego krystalicznego proszku. Jest trudno rozpuszczalna w wodzie, natomiast dobrze rozpuszcza się w rozcieńczonych kwasach i zasadach. Fluoresceine otrzymuje się w wyniku kondensacji bezwodnika ftalowego z rezorcyny. Jest surowcem do otrzymywania eozyn. Fluoresceina jest stosowana w barwieniu jedwabiu i wełny. Jej sól sodowa, zwana także uraniną. jest stosowana do barwienia tekstyliów, w oceanografii jako marker wody morskiej oraz w barwieniu agrochemikaliów. detergentów czy przeciwzamarzaczy. Uranina jest pomarańczowo-czerwonym krystalicznym proszkiem, rozpuszczalnym w wodzie, bez zapachu.
Erytrozyna B jest jodopochodną fluoresceiny o wyraźnie niebieskawym odcieniu. Stosowana jest do barwienia kosmetyków i żywności (11127). Erytrozyna jest również wykorzystywana jako barwnik komórek nerwowych oraz bakterii w ziemi. Związek ten pozwala dostrzec rotacyjną dyfuzję białek błon, działając jak fosforyzująca sonda.
1
Przedmiotem wynalazku są barwne sole imidazoliowe o wzorze ogólnym I. w którym R1 ozna23 cza proton lub brom, Iub jod, lub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza pro45 ton lub brom, Iub jod, R4 proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla oraz sposób wytwarzania barwnych soli imida12 zoliowych o wzorze ogólnym I, w którym R1 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, lub jod, R3 oznacza proton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, 5
Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 ato5 mów węgla, który polega na tym, że halogenki imidazoliowe o wzorze ogólnym 2, w którym R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla reagują z solą orga12 niczną o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza proton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, M oznacza kation potasu lub sodu, lub amoniowy, w stosunku molowym 2:1 w temperaturze od 277 K do 373 K w środowisku wodnym, następnie odparowuje się rozpuszczalnik w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze od 293 K do 333 K, dodaje bezwodnego rozpuszczalnika organicznego, po czym oddziela się osad przez odsączenie, odparowuje aceton i suszy w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze od 303 do 373 K.
1
Drugi sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 23 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza 45 proton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 oznacza prostołańcychową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla, polega na tym, że halogenki imida5 zoliowe o wzorze ogólnym 2, w którym R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 1 do 12 atomów węgla poddaje się reakcji z solą organiczną o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza
PL 212 902 B1 proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza proton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, M oznacza potas lub sód, Iub amon, w stosunku molowym 2:1 w temperaturze od 277 do 373K w środowisku wodnym, następnie dodaje się hydrofobowy rozpuszczalnik organiczny, po czym przepłukuje się warstwę organiczną wodą destylowaną do momentu zaniku jonów halogenowych w odcieku, dalej odparowuje się rozpuszczalnik w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze powyżej 293K. i suszy w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze powyżej 293K.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty technicznoekonomiczne: otrzymano nowe związki zaliczane do grupy soli imidazoliowych.
Zastosowanie aplikacyjne tych soli imidazoliowych jest bardzo szerokie, obejmuje ono m.in.:
- składniki lakierów, farb, tworzyw powłokowych typu polimerowego (PHT, PP, PE, PCV),
- katalizatory reakcji,
- rozpuszczalniki,
- składniki środków do ochrony drewna przed grzybami i bakteriami.
1
Wynalazkiem są barwne sole imidazoliowe o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza proton 23 lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza proton lub 45 brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla. Sposób ich otrzymywania ilustrują poniższe przykłady:
P r z y k ł a d I
Eozynian B 3-bytuokszymetylo-1-metyloimidazolilowy 3
0,005 mola soli sodowej eozyny B rozpuszczono W 30 cm3 wody destyIowanej i wprowadzono 3 do kolby okrągłodennej o pojemności 100 cm3 zaopatrzonej W mieszadło magnetyczne. Do roztworu 3 dodano 0,01 I mola chlorku 3-butoksymetyIo-1-metyloimidazoliowego rozpuszczonego W 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny W temperaturze 298 K. Na dnie kolby uzyskano 3 hydrofobową, gęstą, smolistą maź. Po oddzieleniu wody pozostałość rozpuszczono W 20 cm3 chloroformu. Powstały roztwór przemywano wodą w rozdzielaczu do momentu całkowitego usunięcia chlorków. Zawartość soli nieorganicznej monitorowano wodnym roztworem azotanu (V) srebra. Po rozdzieleniu faz z fazy organicznej odparowano chloroform. Pozostałość suszono W temperaturze 353 K pod obniżonym ciśnieniem.
Strukturę związku potwierdzono wykonując analizę elementarną CHN dla C38H41Br2N6O11 (M = 917,57):
wartości wyIiczone w %: C = 49,74: 11 = 4,50: N = 9,16: wartości otrzymane w %: C = 49,52: H = 4,33: N = 8,91.
P r z y k ł a d II
Eozynian B 3-decyIoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy 3
Do kolby okrągłodennej o pojemności 100 cm3 zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,005 mola eozyny B w postaci soli, rozpuszczonej w 20 cm wody destyIowanej i dodano 3
0,009 mola chlorku 3-decyIoksymetyIo-1-metyloimidazoliowego rozpuszczonego w 10 cm3 wody destyIowanej. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 24 godziny w temperaturze 298K. Na3 stępnie oddzielono wodę od hydrofobowego produktu, który rozpuszczono w 20 cm3 chloroformu. Roztwór chloroformowy przemywano wodą destylowaną, aż do momentu całkowitego usunięcia chlorku sodu z fazy chloroformowej. Obecność chlorków sprawdzano wodnym roztworem azotanu (V) srebra. Po odparowaniu chloroformu, pozostałość suszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymano produkt w postaci zielonego wosku. Rozpuszczony w acetonie zyskał bardzo jaskrawy pomarańczowy kolor. Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-HN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 70,5%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSOcfe) Sppm = 0,840 (t, J=4,4 Hz, 6H): 1,207 (m, 28H): 1,467 (m, 4H): 3,459 (t, J=4,3 Hz, 4H): 3,901 (s, 6H): 5,571 (s, 4H): 6,517 (s, 1H): 7,057 (d, J=3,1 Hz, 1H): 7,326 (1, J=3,3 Hz, 1H): 7,510 (1, J=2,5 Hz, 1H): 7,783 (d, J=5,3 Hz, 2H): 7,866 (d, J=4,1 Hz, 2H): 7,994 (d, J=1,9 Hz, 1H): 9,473(s, 2H):
13C NMR (DMSOcfe) Sppm = 13,954: 22,112: 25,321: 28,644: 28,708: 28,964: 28,991: 30,680: 31,301: 35,916: 69,159: 78,089: 101,339: 121,868: 124,023: 124,712: 127,342: 127,730: 129,003: 129,145: 129,012: 130,158: 130,423: 134,285: 135,426: 137,380: 152,541: 163,118: 168,350.
PL 212 902 B1
Analiza elementarna CHN dla C50H65Br2N6O11 (M = 1857,89): wartości wyliczone w %: C = 55,30: H = 6,03: N = 7,74: wartości otrzymane w %: C = 55,12:H = 5,81: N = 7,56.
P r z y k ł a d III
Eozynian B 3-dodecyIoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy
W kolbie okrągło dennej, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, rozpuszczono 0,004 mola 3 soli sodowej eozyny B w 30 cm3 wody destylowanej. Do roztworu dodano dwukrotny nadmiar molowy 3 chlorku 3-dodecyIoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy rozpuszczonego w 20 cm3 wody destylowanej.
Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 295K. Na dnie kolby uzyskano hydrofobową, gęstą, smolistą maź. Po oddzieleniu wody. pozostałość suszono w temp. 353K, pod obniżonym ci3 śnieniem. Następnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w 353 K pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymano produkt w postaci gęstego czarnego wosku.
Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-KN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 85%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując analizę elementarną CHN dla C54H73Br2N6O11 (M - 1141,99):
wartości wy liczone w %: C = 56,76: 11 = 6,44: N = 7,36:
wartości otrzymane w %: C - 56,55: H = 6,14: N = 7,15.
P r z y k ł a d IV
Eozynian Y 3-butoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy 3
Do reaktora wprowadzono 0,005 mola soli sodowej eozyny Y rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej i dodano 0,010 mola chlorku 3-butoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowego rozpuszczonego 3 w 20 cm3 wody destylowanej. Przy intensywnym mieszaniu, w temperaturze 353K, przez 24 godziny, wypadł produkt w postaci zielonego wosku. Po oddzieleniu wody, pozostałość suszono w temperatu3 rze 353 K, pod obniżonym ciśnieniem. Następnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353 K pod obniżonym ciśnieniem. Produkt otrzymano w postaci zielonego wosku.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSOd6) 5ppm = 0,828(1, J=4,8 Hz, 6H): 1,242 (m, 411): 1,459 (m, 4H): 3,455 (1, J=4,2 Hz, 4H): 3,867( s, 6H): 5,532 (s, 4H): 6,306 (s, 1H): 6,593 (s, 1H): 6,905 (d, J= 4,0 Hz, 1H): 7,274 ( t, J=2,2 Hz, 1H): 7,630 (t, J=3,0 Hz, 1H): 7,754 (d, 2H): 7,847(d, 2H): 8,073 (d, J=4,5 Hz, 1H): 9,426 (s, 2H):
13C NMR (DMSOd6) 5ppm = 13,598: 18,546: 30,680: 35,898: 68,854: 99,125: 109,446: 1 17,997: 121,850: 124,009: 129,095: 129,186: 129,378: 129,451: 129,729: 129,899: 130,345: 132,824: 137,293: 152,911: 167,218: 167,323: 168,167,
Analiza elementarna CHN dla C38H41Br4N4O7 (M = 985,37): wartości wyliczone w %: C = 46,32: H = 4,19: N = 5,69: wartości otrzymane w %: C = 46,14: 11 = 3,92: N = 5,35.
P r z y k ł a d V
Eozynian Y 3-decyloksymetylo-1-metyloimidazolilowy 3
W kolbie okrągło dennej, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, rozpuszczono w 30 cm3 wody destylowanej 0,004 mola soli eozyny Y. Do roztworu dodano dwukrotny nadmiar molowy chlorku 3
3-decyIoksymetyIo-1-metyloimidazoliowego, rozpuszczonego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 315 K. Produkt reakcji wypadł w postaci ciekłej dolnej warstwy. Po oddzieleniu wody, pozostałość suszono w temp. w 353 K pod obniżonym ciśnieniem. Na3 stępnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem.
Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-KN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 97,5%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSOcfe) 5ppm = 0,840(t, J= 4,4 Hz, 6H): 1,198 (m, 28H): 1,447 (m, 4H): 3,429 (t, J= 4,3 Hz, 4H): 3,853 (s, 6H): 5,522 (s, 4H): 6,265 (s, 1H): 6,631 (s, 1H): 7,106 (d, J=2,7 Hz, 1H):
PL 212 902 B1
7,500 (t, J=2,5 Hz, 1H): 7,765 (d, 2H): 7,848 (d, 2H): 8,018 (t, J=2,9 Hz, 1H): 8,364 (d, 1H): 9,571 (s, 2H):
13C NMR (DMSOcfe) 5ppm = 13,965: 22,109: 25,328: 28,658: 28,704: 28,714: 28,956: 28,988: 31,291:35,802:69,087: 79,175:98,799: 109,409: 117,539: 121,646: 123,790: 127,962: 128,195: 128,530: 129,014: 129,511: 129,646: 129,888: 132,186: 137,279: 152,675: 167,210: 167,814.
Analiza elementarna CHN dla C50H65Br4N4O7 (M = 1 153,69): wartości wyliczone w %: C = 52,05: H = 5,68: N =: 4,86: wartości otrzymane w %: C = 51,83: H = 5,38: N = 4,55.
P r z y k ł a d VI
Eozynian Y 3-dodecyloksymetylo-1-metyloimidazoliowy 3
Do reaktora wprowadzono 0,004 mola soli eozyny Y rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej. Do roztworu dodano 0,009 mola chlorku 3-dodecyIoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy rozpuszczo3 nego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 298K. Po oddzieleniu wody, pozostałość suszono w temperaturze 353 K, pod obniżonym ciśnieniem. Następnie 3 produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Produkt otrzymano w postaci gęstej smoły. Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-EN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowe czynnej 93%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSOcfe) 5ppm = 0,847(t, J=4,4 Hz, 6H): 1,219 (m, 36H): 1,458 (m, 4H): 3,442 (t, J=4,3 Hz, 4H): 3,865 (s, 6H): 5,534 ( s, 4H): 6,277 (s, 1H): 6,614(s, 1H): 7,013 (d, J=8,4 Hz, 1H): 7,137 (1, J=1,3 Hz, 1H): 7,532 (t, J=1,5 Hz, 1H): 7,769 (d, 2H): 7,853 (d, 2H): 8,031 (d, J=1,6 Hz, 1H): 9,509 (s, 2H):
13C NMR (DMSOd6) 5ppm = 13,954: 22,112: 25,330: 28,658: 28,731: 29,009: 29,032: 29,064: 31,310:35,857:69,155:78,016: 98,979: 109,533: 117,778: 121,841: 123,977: 128,583: 128,780: 128,875: 128,953: 129,049: 129,528: 129,889; 129,980: 130,177: 132,514: 137,385: 152,906: 167,451: 168,085.
Analiza elementarna CHN dla C54H73Br4N4O7 (Μ = 1209,79): wartości wy liczone w %: C = 53,61: H = 6,08: N = 4,63: wartości otrzymane w %: C = 53,40: 11 = 5,85: N = 4,40.
P r z y k ł a d VII
Erytrozynian 3-butoksymetylo-1-metyloimidazoliowy 3
W kolbie okrągłodennej o pojemności 100 cm3, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, umiesz3 czono 0,004 mola soli erytrozyny rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej. Do roztworu dodano 3
0,009 mola chlorku 3-butoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy rozpuszczonego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 298K. Po odparowaniu wody, pozostałość 3 suszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Następnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSOd6) 5ppm = 0,832 (1, J=4,8 Hz, 6H): 1,245 (m, 4H): 1,460 (m, 4H): 3,477 (1, J=2,6 Hz, 4H): 3,861(s, 611): 5,529(s, 4H): 6,872(s, 2H): 7,105 (d, J=4,1 Hz, 1H): 7,247 (t, J=3,1 Hz, 1H): 7,535 (t, J=2,4 Hz, 1H): 7,754 (d, J=1,6 Hz, 2H): 7,845 (d, J=1,6 Hz, 2H): 8,024 (d, J=4,5 Hz, 1H): 9,456 (s, 2H):
13C NMR (DMSOd6) 5ppm = 13,644: 18,569: 30,691: 35,919: 68,817: 75,003: 77,994: 95,194: 111,478: 120,316: 121,674: 123,851: 128,144: 128,544: 128,874: 129,790: 130,009; 132,516: 137,131: 137,670: 156,982: 167,019: 171,001.
Analiza elementarna CHN dla C38H41I4N4O7 (M = 1173,37): wartości wyliczone w %: C = 38,90; H = 3,52: N = 4,77: wartości otrzymane w %: C = 38,71; H = 3,30: N = 4,56,
P r z y k ł a d VIII
Erytrozynian 3-decyIoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy
Do kolby okrągłodennej, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, wprowadzono 0,004 mola soli 3 erytrozyny rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej i dodano 0,008 mola chlorku 3-decyloksymetyIo-16
PL 212 902 B1 3
-metyloimidazoliowy rozpuszczonego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 3 godziny w temperaturze 298K. Po odparowaniu wody. pozostałość rozpuszczono w 20 cm3 chloroformu i przemywano wodą destylowaną do momentu całkowitego usunięcia chlorku sodu z fazy chloroformowej. Zawartość jonów chlorkowych sprawdzano za pomocą wodnego roztworu azotanu (V) srebra. Po usunięciu rozpuszczalnika z fazy organicznej, pozostałość suszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-EN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 87,5°C.
Strukturę związku potwierdzono wykonując analizę elementarną CHN dla C50H65I4N4O7 (M = 1341,69):
wartości wyliczone w %: C = 44,76: H = 4,88: N = 4,18: wartości otrzymane w %: C = 44,5 1:11 = 4,65: N = 3,95.
P r z y k ł a d IX
Erytrozynian 3-dodecyIoksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy 3
Do reaktora wprowadzono 0,004 mola soli sodowej erytrozyny rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej. Przy intensywnym mieszaniu roztworu, dodano 0,008 mola chlorku 3-dodecyIoksymetyIo3
-1-metyIoimidazoliowego rozpuszczonego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez godziny w temperaturze 298K. Po odparowaniu wody. pozostałość suszono w temperaturze 353K 3 pod obniżonym ciśnieniem. Następnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-EN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 82%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując analizę elementarną CHN dla C54H73I4N4O7 (M = 1397,79):
wartości wyliczone w %: C = 46,40: H = 5,26: N = 4,01: wartości otrzymane w %: C = 46,10: 11 = 5,05: N = 3,80.
P r z y k ł a d X
Fluoresceinian 3-butoksymetylo1-meyloimidazoliowy
Do kolby okrągłodennej, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, wprowadzono 0,007 mola soli 3 fluoresceiny rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej. Do roztworu dodano dwukrotny nadmiar 3 molowy chlorku 3-butoksymetylo-1-metyloimidazoliowy, rozpuszczonego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 298K. Po odparowaniu wody, pozostałość 3 suszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Następnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu. Odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353 K pod obniżonym ciśnieniem.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
13C NMR (DMSOde) 5ppm = 0,830 (t, J=4,9 Hz, 6H): 1,243 (m, 4H): 1,457 (m, 4H): 3,462 (1, J=4,3 Hz, 4H): 3,869 (s, 6H): 5,555 (s, 4H): 6,327 (t, J=1,8 Hz, 1H): 6,601 (s, 1H): 6,631 (d, J=1,2 Hz, 1H): 7,111 (d, J=1,4 Hz, 1H): 7,139 (d, J=1,6 Hz, 1H): 7,571 (1, J=3,0 Hz, 1H): 7,792 (d, 2H): 7,875 (d, 2H): 7,975 (d, J=1,8 Hz, 1H): 9,562 (s, 2H):
13C NMR (DMSOd6) 5ppm = 13,497: 18,546: 30,681: 35,835: 68,766: 77,919: 102,273: 109,548: 118,641: 120,302: 121,651: 123,809: 127,060: 127,562: 128,144: 128,469: 129,530: 129,846: 130,307: 137,191: 137,679: 155,135: 168,526.
Analiza elementarna CHN dla C38H45N4O7 (M = 669,78): wartości wyliczone w %: C = 68,14: H = 6,77: N = 8,36: wartości otrzymane w %: C = 67,90: H = 6,52: N = 8,15.
P r z y k ł a d XI
Fluoresceinian 3-decyloksymetyIo-1-metyloimidazoliowy 3
W kolbie okrągłodennej o pojemności 100 cm3, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, umiesz3 czono 0,006 mola soli sodowej fluoresceiny rozpuszczonej w 30 cm3 wody destylowanej.
Do roztworu dodano 0,012 mola chlorku 3-decyloksymetyIo-1-metyIoimidazoliowy rozpuszczonego 3 w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 298K. Po odparowaniu wody. pozostałość suszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Osuszony produkt roz3 puszczono w 20 cm3 bezwodnego acetonu, z układu wypadła sól nieorganiczna w postaci osadu. Po odsączeniu osadu, z przesączu odparowano rozpuszczalnik, a pozostałość suszono w temperaturze 353K
PL 212 902 B1 pod obniżony m ciśnieniem. Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-EN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 78%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSOde) 5ppm = 0,845 (1, J=4,5 Hz, 6H): 1,205 (m, 28H): 1,446 (m, 4H): 3,428 (t, J=4,3 Hz, 4H): 3,829 (s, 6H): 5,515 (s, 4H): 6,053 (t, J=4,3 Hz, 1H): 6,119 (s, 1H): 6,623 (d, J=4,5 Hz, 1H): 7,031 (d, J=2,2 Hz, 1H): 7,053 (d, J=1,0 Hz, 1H): 7,431 (t, J=2,4 Hz, 1H): 7,771 (d, 2H): 7,849 (d, 2H): 7,962 (d, J=3,1 Hz, 1H): 9,61 7(s, 2H):
13C NMR (DMSOd6) 5ppm = 13,974: 22,128: 25,351: 28,681: 28,718: 28,737: 28,974: 29,002: 31,309: 35,770: 69,068: 77,887: 102,269: 109,082: 120,288: 121,641: 123,786: 127,665: 128,158: 128,455: 128,986: 129,958: 134,404: 137,386: 137,684: 141,316: 156,898: 168,642: 178,224.
Analiza elementarna CHN dla C50H69N4O7 (M = 838,10): wartości wyliczone w %: C = 71,65: H = 8,30: N = 6,68: wartości otrzymane w %: C = 71,47: H = 8,13: N = 6,45.
P r z y k ł a d XII
Fluoresceinian 3-dodecyIoksymetyIo-1-metyloimidazoliowy 3
Do reaktora wprowadzono 0,006 mola soli fluoresceiny rozpuszczonej w 30 cm3 wody destyIowanej. Do roztworu dodano 0,013 mola chlorku 3-dodecyloksymetyIo-1-metyloimidazoliowy rozpusz3 czonego w 20 cm3 wody destylowanej. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 298K.
Po odparowaniu wody, pozostałość suszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem. Na3 stępnie produkt rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego acetonu, odsączono osad, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość wysuszono w temperaturze 353K pod obniżonym ciśnieniem.
Czystość otrzymanego związku określono na podstawie miareczkowania dwufazowego (PN-EN-ISO-2871-1) uzyskując zawartość substancji kationowo czynnej 98,5%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując analizę elementarną CHN dla C54H77N4O7 (Μ = 894,21):
wartości wyliczone w %: C = 72,53: H = 8,68: N = 6,27: wartości otrzymane w %: C = 72,30: 11 = 8,45: N = 6,05.

Claims (3)

1. Barwne sole imidazoliowe o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza proton lub brom, Iub
234 jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza proton lub brom, lub jod, R4 5 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla.
1
2. Sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 ozna23 cza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza pro45 ton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla, znamienny tym, że halogenki imida5 zoliowe o wzorze ogólnym 2, w którym R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową, zawierającą od 1
2 do 12 atomów węgla, poddaje się reakcji z solą organiczną o wzorze ogólnym 3, w którym R1 ozna23 cza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, lub jod, R3 oznacza proton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, lub jod, lub grupę nitrową, M oznacza kation potasu lub sodu, Iub amoniowy, w stosunku molowym 2:1 w temperaturze od 298K do 353K, korzystnie
298K, w środowisku wodnym, następnie odparowuje się rozpuszczalnik w warunkach obniżonego 3 ciśnienia w temperaturze od 293 K do 353K, korzystnie 318 K, dodaje 50 cm3 bezwodnego acetonu, po czym oddziela się osad, odparowuje aceton i suszy w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze od 303K do 373K.
1
3. Sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 ozna23 cza proton lub brom, lub jod, lub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza pro45 ton lub brom, Iub jod, R4 oznacza proton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R5 prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 atomów węgla, znamienny tym, że halogenki imidazoliowe 5 o wzorze ogólnym 2, w którym R5 oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierającą od 2 do 12 1 atomów węgla, poddaje się reakcji z solą organiczną o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza pro23 ton lub brom, Iub jod, Iub grupę nitrową, R2 oznacza proton lub brom, Iub jod, R3 oznacza proton lub
PL 212 902 B1 brom, lub jod, R4 oznacza proton lub brom, lub jod, Iub grupę nitrową, M oznacza potas lub sód, Iub amon, w stosunku molowym 2:1 w temperaturze od 298K do 353K, korzystnie 298K, w środowisku 3 wodnym, następnie dodaje się 20 cm3 hydrofobowego rozpuszczalnika organicznego, po czym przepłukuje się warstwę organiczną wodą destylowaną do momentu zaniku jonów halogenowych w odcieku, dalej odparowuje się rozpuszczalnik w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze powyżej 298 K i suszy w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze powyżej 298K.
PL382868A 2007-07-09 2007-07-09 Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych PL212902B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL382868A PL212902B1 (pl) 2007-07-09 2007-07-09 Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL382868A PL212902B1 (pl) 2007-07-09 2007-07-09 Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL382868A1 PL382868A1 (pl) 2009-01-19
PL212902B1 true PL212902B1 (pl) 2012-12-31

Family

ID=42985009

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL382868A PL212902B1 (pl) 2007-07-09 2007-07-09 Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL212902B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL382868A1 (pl) 2009-01-19

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Fu et al. A new fluorescent probe for Al 3+ based on rhodamine 6G and its application to bioimaging
Gale Anion receptor chemistry: highlights from 2008 and 2009
Karak et al. An Al 3+ induced green luminescent fluorescent probe for cell imaging and naked eye detection
Hameury et al. Synthesis and characterization of oxygen-functionalised-NHC silver (I) complexes and NHC transmetallation to nickel (II)
Wu et al. V-shaped ligand 1, 3-bis (1-ethylbenzimidazol-2-yl)-2-thiapropane and manganese (II), cobalt (II) and copper (II) complexes: Synthesis, crystal structure, DNA-binding properties and antioxidant activities
Chatterjee et al. A chemosensor for Al 3+ ions in aqueous ethanol media: photophysical and live cell imaging studies
Abalos et al. Surfactant-assisted chromogenic sensing of cyanide in water
Yuan et al. Two luminescent d10 metal coordination polymers assembled from a semirigid terpyridyl carboxylate ligand with high selective detecting of Cu2+, Cr2O72-and acetone
Bhaumik et al. Counter anion modulated variation of denticity of NNO donor Schiff base in copper (II) complexes: Isolation of a zwitterionic Schiff base as the metal complex
Gemili et al. Novel 1, 4-naphthoquinone N-aroylthioureas: Syntheses, crystal structure, anion recognition properties, DFT studies and determination of acid dissociation constants
Sharma et al. Nanomolar fluorogenic detection of Al (III) by a series of Schiff bases in an aqueous system and their application in cell imaging
Noshiranzadeh et al. Synthesis and characterization of cobalt complexes with pentafluorophenylhydrazine: Nucleophilic attack of phenolic oxygen to pentafluorophenyl ring during condensation of two Schiff base ligands
CN104017569B (zh) 一种含罗丹明内酰胺基团的小分子pH荧光探针及合成方法
Li et al. A bi-metallic MOF catalyst via sensitive detection & adsorption of Fe 3+ ions for size-selective reaction prompting
Bhatt et al. Functionalized calix [4] arene as a colorimetric dual sensor for Cu (II) and cysteine in aqueous media: experimental and computational study
Wang et al. The conformational behavior of multivalent tris (imidazolium) cyclophanes in the hybrids with metal (pseudo) halides or polyoxometalates
Lamelas et al. Novel trans-disubstituted hexaaza-macrocyclic ligands containing pyridine head units: Synthesis, disubstitution and colorimetric properties
Meng et al. A cationic tetrahedral Zn (ii) cluster based on a new salicylamide imine multidentate ligand: synthesis, structure and fluorescence sensing study
Sancenón et al. ATP Sensing with Anthryl‐Functionalized Open‐Chain Polyaza‐alkanes
PL212902B1 (pl) Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych
Antonioli et al. Interaction of an extended series of N-substituted di (2-picolyl) amine derivatives with copper (II). Synthetic, structural, magnetic and solution studies
Alcalde et al. Imidazolium-based receptors
Zhao et al. Halide/pseudohalide complexes of cadmium (II) with benzimidazole: Synthesis, crystal structures and fluorescence properties
Chakraborty et al. Synthesis, characterization and emission study of zinc (II) and cobalt (II) complexes: Bis (bidentate) iminophenols as zinc (II) selective fluorescence probes
Pramanik et al. Coordination assembly of p-substituted aryl azo imidazole complexes: Influences of electron donating substitution and counter ions

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20100709