PL213079B1 - Pionizator - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest pionizator, urządzenie, które ułatwia osobie niepełnosprawnej przechodzenie z pozycji siedzącej do pozycji stojącej i odwrotnie.

Znane są pionizatory, przeznaczone dla osób z porażeniem i niedowładem kończyn dolnych, których zadaniem jest utrzymanie chorej osoby w pionie. Pionizator posiada podstawę z pionową kolumną nośną, do której przymocowane są wsporniki utrzymujące chorego w pionie. W górnej części, do kolumny nośnej przymocowany jest wspornik piersiowy, poniżej znajduje się wspornik biodrowosiedzeniowy, a jeszcze niżej umieszczone są wsporniki kolanowe. U dołu kolumna posiada podnóżki. Podstawa wyposażona jest w kółka jezdne, umożliwiające przemieszczanie pacjenta znajdującego się w pionizatorze. Chorego umieszcza się w pozycji pionowej, przy czym moż e on stać na podnóż kach, a nastę pnie przypina się go pasami do wsporników.

W niektórych rozwią zaniach wsporniki znajduj ą się na dodatkowej kolumnie, wychylnej, obrotowo zamocowanej w kolumnie nośnej. Dzięki temu chorego można ustawić w dowolnym położeniu, np. do badania czy zabiegu, a przede wszystkim można pionizatorem podjechać do łóżka, ułożyć chorego na znajdującej się położeniu poziomym kolumnie wychylnej i z tej pozycji rozpocząć pionizowanie. Po ustawieniu wychylnej kolumny z pacjentem we właściwym położeniu, kolumnę wychylną blokuje się w kolumnie nośnej.

Odległości pomiędzy wspornikami mogą być regulowane, aby dostosować pionizator do wymiarów pacjenta.

Wadą znanych pionizatorów jest to, że pacjenta trzeba do nich wstawiać lub na nich układać i po kolei przypinać pasami do wsporników.

Według wynalazku, pionizator ma osadzoną w podstawie kolumnę nośną, która posiada wysuwny człon górny, w którym obrotowo osadzone są; dźwignia górna ze wspornikiem piersiowym i dźwignia dolna ze wspornikiem biodrowo-siedzeniowym. Dźwignie górna i dolna obrotowo połączone są ze sobą pionowym łącznikiem, równoległym do kolumny nośnej. Dolna dźwignia jest połączona z podstawą siłownikiem sterującym, obrotowo zamocowanym w podstawie i dźwigni dolnej. Do części stałej kolumny nośnej przymocowane są wsporniki kolanowe. W podstawie, poniżej wsporników kolanowych zamocowane są podnóżki.

Pionizator według wynalazku charakteryzuje się dużą uniwersalnością i prostotą obsługi. Dokładniej korzystne cechy wynalazku zostaną objaśnione w dalszej części opisu, przy przedstawianiu przykładowego wykonania pionizatora.

Przedmiot wynalazku pokazano na rysunku, który przedstawia pionizator w schematycznych widokach z boku. I tak na fig. 1 pokazano pionizator w pozycji spoczynkowej, na fig. 2 przedstawiono pionizator w fazie unoszenia siedzącego pacjenta, a na fig. 3 - w fazie, w której pacjent stoi wyprostowany w pionizatorze.

Jak widać na fig. 1, 2 i 3, pionizator ma podstawę 1, wyposażoną w kółka jezdne 2. W podstawie 1 zamocowana jest pionowa kolumna nośna 3 z górnym wysuwnym członem 4. W członie wysuwnym 4, u góry, obrotowo zamocowana jest górna dźwignia 5 ze wspornikiem piersiowym 6, poniżej której, również obrotowo zamocowana jest dolna dźwignia 7 ze wspornikiem biodrowo-siedzeniowym 8. Dźwignie górna 5 i dolna 7 połączone są ze sobą pionowym łącznikiem 9, równoległym do kolumny nośnej 3. Dolna dźwignia 7 połączona jest z podstawą 1 siłownikiem sterującym 10, obrotowo zamocowanym w podstawie 1 i w dźwigni 7. Do kolumny nośnej 3 zamocowane są wsporniki kolanowe 12, a poniżej nich, do podstawy 1 przymocowane są podnóżki 13.

Pionizator pokazany na fig. 1 jest ustawiony w pozycji spoczynkowej, w której siłownik sterujący 10 jest złożony, a wspornik biodrowo-siedzeniowy 8 znajduje się w najniższej pozycji. W takiej pozycji pionizatorem podjeżdża się do siedzącego np. na krześle chorego i unosi się go znad tego krzesła. Aby tego dokonać blokuje się równoległoboczny układ dźwigni 5 i 7 oraz łącznika pionowego 9 i uruchamia się siłownik sterujący 10, wówczas wysuwa się tłoczysko 11 i dzięki temu następuje wysuw członu górnego 4 z kolumny nośnej 3, przy niezmienionych ustawieniach wspornika piersiowego 6 i wspornika biodrowo-siedzeniowego 8. Pozycję tę przedstawiono na fig. 2. W takim położeniu można chorego przetransportować np. do ubikacji albo do punktu zabiegowego, bez konieczności stawiania go do pionu. Unoszenie znad krzesła można prowadzić na kilka sposobów, albo sadzając chorego na wsporniku biodrowo-siedzeniowym 8 (wtedy pełni on rolę siedziska), albo podjeżdżając wspornikiem 8 pod krzesło ze specjalnym siedziskiem, posiadającym wnękę na pomieszczenie wspornika 8 (wtedy na wsporniku 8 znajduje się to właśnie specjalne siedzisko), albo po prostu unosi się i transportuje

PL 213 079 B1 pacjenta razem z krzesłem. Pionizowanie pacjenta prowadzi się zwalniając blokadę układu równoległobocznego, jednocześnie włączając blokadę wysuwu członu 4 z kolumny nośnej 3. Po uruchomieniu siłownika sterującego 10, wysuwające się tłoczysko 11 powoduje obrót dźwigni dolnej 7, a ponieważ jest ona jednym z boków układu równoległobocznego, powoduje się też obrót dźwigni górnej 5, wokół ich punktów mocowania w członie wysuwnym 4. Znajdujące się na dźwigniach 5 i 7 wsporniki piersiowy 6 i biodrowo-siedzeniowy 8 zajmują pozycje pionowe, pionizując pacjenta. Stanie w pozycji pionowej ułatwiają zamocowane do kolumny nośnej 3 wsporniki kolanowe 12. Chory może stać na podłożu i iść w pozycji wyprostowanej wraz z pionizatorem lub może stać na podnóżkach 13 i wtedy przemieszczany jest przez osobę towarzyszącą, toczącą pionizator wraz z pacjentem.

Urządzenie jest wielofunkcyjne, jego zalety można zauważyć zapoznając się z zasadą działania. Jest proste w obsłudze, gdyż steruje się pracą tylko jednego siłownika, a ponieważ w pionizatorze znajduje się źródło prądu, którym napędzany jest siłownik sterujący 10, sterowanie można prowadzić z użyciem klawiatury, która może stanowić dodatkowe wyposażenie pionizatora.

Claims (3)

1. Pionizator, posiadający podstawę z kółkami jezdnymi, z osadzoną w podstawie kolumną nośną ze wspornikami piersiowym, biodrowo-siedzeniowym i kolanowym, znamienny tym, że osadzona w podstawie (1) kolumna nośna (3) posiada wysuwny człon górny (4), w którym obrotowo osadzone są dźwignia górna (5) ze wspornikiem piersiowym (6) i dźwignia dolna (7) ze wspornikiem biodrowosiedzeniowym (8), przy czym dźwignie górna (5) i dolna (7) obrotowo połączone są ze sobą pionowym łącznikiem (9), równoległym do kolumny nośnej (3), przy czym dolna dźwignia (7) jest połączona z podstawą (1) siłownikiem sterującym (10), obrotowo zamocowanym w podstawie (1) i dźwigni dolnej (7).

2. Pionizator według zastrz. 1, znamienny tym, że do części stałej kolumny nośnej (3) przymocowane są wsporniki kolanowe (12).

3. Pionizator według zastrz. 1, znamienny tym, że podstawa posiada podnóżki (13), zamocowane w niej poniżej wsporników kolanowych (12).