PL213209B1 - Nasadka tnąca - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest nasadka tnąca do cięcia na plastry rdzeni z osadów dennych pobranych chwytaczami dna typu rurowego dla potrzeb badań stratygraficznych i biologicznych.

Dla potrzeb analizy hydrobiologicznej zbiorników i cieków wodnych pobiera się próbki materii tworzącej ich dna. W skład tej materii wchodzą resztki obumarłych organizmów, mineralne osady oraz żyjąca w tym środowisku flora i fauna. Środowisko to, oczywiście nasycone jest wodą przez co pobieranie do analizy tej materii jest istotnie utrudnione.

Osady denne pobiera się między innymi za pomocą chwytaczy rurowych w wyniku czego uzyskuje się próbkę w kształcie walca. Próbka ta, podobnie jak przekrój dna składa się z wielu warstw, które dla potrzeb badania należy rozdzielić.

Znana jest z praktyki nasadka produkowana przez austriackie przedsiębiorstwo Uwitek. Nasadka składa się z korpusu, do którego za pomocą śrub zamocowany jest blok, przy czym w korpusie, od dołu znajduje się gniazdo pod końcówkę rury rdzeniowej, zaś w bloku znajduje się otwór pod rdzeń. Gniazdo i otwór są współosiowe, zaś pomiędzy korpusem a blokiem, w płaszczyźnie prostopadłej do osi otworu znajduje się szczelina, a w niej płaski nóż. Zarówno korpus jak i blok wykonane są z przezroczystego materiału. W celu pobrania z rury rdzeniowej porcji osadu jeden koniec rury umieszcza się w przyrządzie wyposażonym w tłok, zaś na drugi koniec nakłada się nasadkę.

Następnie za pomocą tłoka przesuwa się rdzeń aż wyjdzie on z rury i wejdzie w blok w nasadce. Następnie wsuwa się do szczeliny nóż, który przecina rdzeń, po czym zdejmuje się nasadkę z rury i, z bloku usuwa się odciętą porcję rdzenia. W celu pobrania kolejnej porcji rdzenia należy nałożyć nasadkę na rurę i powtórzyć czynności.

Używanie tej nasadki jest niewygodne dla obsługi jak też negatywnie wpływa na rdzeń i odciętą próbkę. Rdzeń, jak już wspomniano zawiera wodę, która wypełnia wszystkie szczeliny w nasadce. W trakcie zdejmowania nasadki, w otoczeniu noża wytwarza się podciś nienie, które z jednej strony wymaga od osoby pobierającej plaster użycia znacznie większej siły niż wynikająca z ciężaru nasadki, a z drugiej strony podciśnienie oddziałuje na rdzeń i odciętą porcję doprowadzając do ich mechanicznych uszkodzeń i niekontrolowanej migracji wody oraz przemieszczeń cząstek rdzenia. Wszystko to negatywnie wpływa na wyniki późniejszych badań. Nadto, po oderwaniu nasadki od rury na dolnej części noża pozostają fragmenty rdzenia, który przed następnym pobraniem próbki należy wyrównać.

Istota nasadki tnącej składającej się z korpusu, na którym spoczywa blok, przy czym w korpusie znajduje się gniazdo na rurę rdzeniową a w bloku znajduje się otwór pod rdzeń, a pomiędzy korpusem a blokiem znajduje się szczelina, w której spoczywa nóż, polega na tym, ż e w korpusie znajduje się prowadnica, w której osadzony jest blok. Prowadnica korzystnie jest teowa zaś płaszczyzna dna prowadnicy jest prostopadła do osi rurki oraz gniazda. Natomiast w podstawie bloku korzystnie znajduje się wybranie, które wraz z dnem prowadnicy tworzy szczelinę stanowiącą prowadnicę dla noża.

Z kolei blok korzystnie zawiera rurkę wyposażoną w skalę.

Nasadka według wynalazku pozwala na łatwe i lekkie odcięcie i oddzielenie plastra od pozostałej części rdzenia, bez jego uszkadzania. Dzięki zastosowaniu skali pozwala na pocięcie rdzenia na plastry o ściśle określonej wysokości i objętości co jest istotne dla późniejszych badań.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładowym wykonaniu na rysunku na którym:

• fig. 1 przedstawia nasadkę w widoku aksonometrycznym, • fig. 2 przedstawia widok nasadki od strony wskazanej na fig. 1, • fig. 3 przedstawia powiększony szczegół C zaznaczony na fig. 2, • fig. 4 przedstawia przekrój wzdł u ż ny w miejscu zaznaczonym na fig. 1.

Nasadka składa się z korpusu (1), w którym suwliwie osadzony jest blok (2) zaopatrzony w rurkę (3), przy czym pomiędzy blokiem (2) a korpusem (1) znajduje się nóż (4). Korpus (1) ma kształt prostopadłościanu. Rurka (3) jest przezroczysta i posiada skalę (5) w postaci szeregu kresek i przypisanych im liczb odpowiadających odległości danej kreski dolnej krawędzi bloku (2).

Figura 2 przedstawia nasadkę w widoku „W” od wlotu do prowadnicy (6) do korpusu (1). Profil prowadnicy (6) ma kształt odwróconej litery „T”, w której zagłębienia wchodzą występy (7) znajdujące z boku podstawy (8) bloku (2).

Figura 3 przedstawia powiększony szczegół „C”. Występ (7) znajduje się w zagłębieniu, w prowadnicy (6), przy czym od dołu, w podstawie (8) znajduje się wybranie (9), które wraz z dnem (10) prowadnicy (6) tworzy szczelinę (11). Natomiast w szczelinie (11) osadzone jest suwliwie ostrze (12) noża (4).

PL 213 209 B1

Figura 4 przedstawia aksonometryczny przekrój wzdłużny „A-A” przez nasadkę. W korpusie (1), od dołu znajduje się gniazdo (13) pod rurę rdzeniową. Gniazdo (13) jest współosiowe i łączy się z rurką (3) trwale osadzoną w bloku (2), gdy jest on dosunię ty do koń ca (14) prowadnicy (6). Natomiast na dnie (10) prowadnicy (6) leży ostrze (12) noża (4), które poprzez szczelinę (11) pomiędzy blokiem (2) a korpusem (1) wchodzi w światło otworu utworzonego przez gniazdo (13) i wnętrze rurki (3). Nóż (4) wyposażony jest w uchwyt (15).

W celu pobrania próbki osadu dennego z rury rdzeniowej nakłada się na nią nasadkę tak, aby rura weszła do oporu do gniazda (13), po czym cofa się ostrze (12), a następnie za pomocą tłoka wysuwa się rdzeń z rury rdzeniowej aż ten wejdzie na żądaną długość, określoną za pomocą skali (5), do wnętrza rurki (3). W tym stanie wsuwa się nóż (4) aż do końca (14) prowadnicy (6), w wyniku czego następuje odcięcie próbki od rdzenia, po czym wysuwa się blok (2) razem z nożem (4) z korpusu (1) do kuwety i wyciąga się nóż (4) spod bloku (2) a zawarta w rurce (3) próbka opada do kuwety. Blok (2) wraz z nożem (4) po umyciu umieszcza się ponownie w korpusie (1) i nasadka jest gotowa do pobierania kolejnej próbki.

Claims (6)

1. Nasadka tnąca składająca się z korpusu, na którym spoczywa blok, przy czym w korpusie znajduje się gniazdo na rurę rdzeniową a w bloku znajduje się otwór pod rdzeń, a pomiędzy korpusem a blokiem znajduje się szczelina, w której spoczywa nóż , znamienna tym, że w korpusie (1) znajduje się prowadnica (6), w której osadzony jest blok (2).

2. Nasadka według zastrz. 1, znamienna tym, że prowadnica (6) jest teowa.

3. Nasadka według zastrz. 1, znamienna tym, że w podstawie (8) bloku (2) jest wybranie (9), które wraz z dnem (10) prowadnicy (6) tworzy szczelinę (11).

4. Nasadka według zastrz. 1, znamienna tym, że blok (2) zawiera rurkę (3).

5. Nasadka według zastrz. 4, znamienna tym, że rurka (3) posiada skalę (5).

6. Nasadka według zastrz. 1, znamienna tym, że płaszczyzna dna (10) prowadnicy (6) jest prostopadła do osi rurki (3) oraz gniazda (13).