PL213220B1 - Element krawężnikowy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest element krawężnikowy mostowy, przeznaczony do wyposażenia strefy krawędziowej płyt mostów i wiaduktów.

Dotychczas do oddzielania chodnika od nawierzchni jezdni stosowane są krawężniki betonowe lub kamienne o kształcie wydłużonego prostopadłościanu, mającego ukośnie ściętą jedną, wzdłużną krawędź, jak to przedstawiono w polskim opisie zgłoszeniowym W. 103873.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego W. 103873 znany jest krawężnik nawierzchniowy wzmocniony, przeznaczony do bezpośredniego montażu na gotowej nawierzchni przy budowie dróg i chodników. Krawężnik ten, o przekroju w kształcie prostokąta ściętego, ma prostokątną półkę, stanowiącą poszerzenie podstawy. W podstawie krawężnika jest wykonany półkolisty rowek uszczelniający a w półce, poszerzającej podstawę, są dwa przelotowe otwory montażowe. Na bocznych powierzchniach krawężnik ma z jednej strony wypust a z drugiej strony odpowiednie wgłębienie, służące do łączenia stykających się elementów.

Krawężnik przeznaczony do montażu na mostach i wiaduktach jest przedstawiony w polskim opisie patentowym 185009. Krawężnik ten, wykonany ze stali ma przekrój w kształcie trapezu, którego jeden bok, ustawiany od strony chodnika, jest prostopadły do podstawy. Na ściance ukośnej ma wlot kratki spustowej a w podstawie osadzony wlot rury spustowej.

W publikacji „Wyposażenie mostów” Józef Głomb, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa, 1976 r. przedstawiono różne rodzaje ukształtowania części chodnikowej i krawężników na mostach. Przedstawione w tej publikacji prefabrykowane krawężniki mają postać prostopadłościanu o przekroju w kształcie prostokąta ściętego, lub postać prefabrykowanej płyty chodnikowo-krawężnikowej z uformowanym wzdłuż jednego obrzeża krawężnikiem, którego górna powierzchnia wystaje ponad powierzchnię płyty, formującej płytę chodnika. Dolna, po ułożeniu na płycie pomostu, powierzchnia płyty chodnikowo-krawężnikowej jest płaska ewentualnie jest wyprofilowana w sposób odzwierciedlający kształt płyty pomostu, na którym jest układana.

Płyty krawężnikowo-chodnikowe są łatwe w montażu, w związku z tym można je uznać jako lepsze rozwiązanie od prostopadłościennych krawężników wymiennych, których ułożenie a następnie wykonanie płyty chodnika i montaż elementów wyposażenia, tj. barieroporęczy i płyt gzymsowych wymaga dużego nakładu pracy i wydłuża okres budowy obiektów mostowych. Krawężniki wymienne, nie związane z płytą pomostu, powinny być bardzo starannie wykonane i ułożone na izolacji chroniącej płytę pomostu.

Stosowanie płyt krawężnikowo-chodnikowych jest mało rozpowszechnione, ponieważ zarówno wymiary tych płyt jak też kształt wymaga indywidualnego zaprojektowania i dopasowania do konstrukcji płyty pomostu.

Celem wynalazku jest opracowanie rozwiązania konstrukcyjnego elementu krawężnikowego, ułatwiającego montaż krawężnika oraz elementów wyposażenia w postaci barieroporęczy i płyty gzymsowej, co pozwoli na skrócenie czasu budowy obiektów mostowych, znacznie zmniejszy udział robocizny a także umożliwi zastosowanie elementu niezależnie od konstrukcji płyty pomostu.

Prefabrykowany element krawężnikowy według wynalazku ma kształt litery T, w której poprzeczkę stanowi krawężnik o przekroju w kształcie prostokąta, ze ściętym jednym narożem, a stopę stanowi płyta montażowa, zespolona z krawężnikiem i usytuowana w jednej płaszczyźnie z podstawą krawężnika. Górna powierzchnia płyty znajduje się poniżej powierzchni górnej krawężnika. W płycie osadzone są bolce do montażu elementów wyposażenia, oraz pręty zbrojenia, wystające ponad jej górna powierzchnię. W korzystnym wykonaniu bolce usytuowane są w dwóch rzędach, równoległych do osi podłużnej krawężnika i rozmieszczone symetrycznie w stosunku do osi podłużnej płyty. W korzystnym wykonaniu wzdłuż zewnętrznej dolnej krawędzi krawężnika uformowany jest prostokątny występ, który poszerza stopę krawężnika.

Płyta ma przelotowy otwór, jeden lub więcej, usytuowany w osi podłużnej, służący do mocowania do płyty pomostu.

Płyta elementu krawężnikowego ma długość równą szerokości kapy chodnikowej na obiekcie mostowym i może być wykorzystana do mocowanie elementu gzymsowego, przyłożonego do ściany czołowej tej płyty. W korzystnym wykonaniu w ścianie czołowej usytuowany jest uchwyt, znajdujący się w wycięciu, do zawieszania płyt gzymsowych.

Rozwiązanie według wynalazku ułatwia i przyspiesza wyposażenie krawędzi płyty nośnej w krawężnik, barieroporęcz i płytę gzymsową. Rozwiązanie spełnia jednocześnie cztery funkcje: stanowi

PL 213 220 B1 stabilny krawężnik jezdni, łatwy do ułożenia na płycie pomostu, stanowi fundament pod barieroporęcz z łącznikami do montażu, stanowi konstrukcję do zawieszania i mocowania płyty gzymsowej, ułatwia wykonanie szczelnego styku nawierzchni jezdni z krawężnikiem.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny elementu z zamocowaną płytą gzymsową, fig. 2 - widok z góry elementu, fig. 3 - przekrój podłużny, fig. 4 - przekrój przez krawędziową płytę pomostu z zamocowanym elementem i uformowaną kapą chodnikową i jezdnią.

Element krawężnikowy według wynalazku ma kształt litery T, w której poprzeczkę stanowi krawężnik 1 a stopę stanowi płyta montażowa 2, zespolona z krawężnikiem 1 i usytuowana w jednej płaszczyźnie z podstawą krawężnika 1. Górna powierzchnia płyty 2 znajduje się poniżej górnej powierzchni krawężnika 1. W płycie 2 osadzone są bolce 4 do montażu elementów wyposażenia, oraz pręty zbrojenia 5, wystające ponad jej górna powierzchnię. Bolce 4 usytuowane są w dwóch rzędach, równoległych do osi podłużnej krawężnika 1 i rozmieszczone symetrycznie w stosunku do osi podłużnej płyty 2. W rzędzie, znajdującym się bliżej krawężnika znajdują się cztery bolce 4 a w rzędzie skrajnym dwa.

W poprzecznym boku płyty 2 może być wykonane wycięcie 8 z zamocowanym uchwytem mocującym 9 do zawieszania płyt gzymsowych 3. Wzdłuż dolnej zewnętrznej krawędzi krawężnika 1 uformowany jest prostokątny występ 7, poszerzający podstawę krawężnika 1. Wysokość występu 7 jest równa wysokości nawierzchni jezdni 12 na płycie pomostu 13. Występ 7 umożliwia zagęszczenie mieszanki mineralno-asfaltowej w obrębie styku z krawężnikiem 1, co zapobiega nieszczelnościom i przedostawaniu się wody do konstrukcji, powodującej korozję.

Element krawężnikowy montuje się na pokrytej izolacją 14 płycie pomostu 13 obiektu mostowego. Montaż składa się z następujących kolejnych czynności: wytrasowania linii krawężnika, wylanie niewielkiej ilości podlewki z zaprawy cementowej pod element, ułożenie elementu w wyznaczonym miejscu, zakotwienie elementu do płyty pomostu z zastosowaniem otworu 6 i żywicy epoksydowej. Po zamocowaniu elementu krawężnikowego do płyty pomostu 12 można wykonywać dalsze prace wykończeniowe, tj. zamontować płyty gzymsu 3 do elementu krawężnikowego, do czego można wykorzystać bolce 4 lub uchwyt mocujący 9, wykonać nawierzchnię jezdni, ułożyć zbrojenie przeciwskurczowe w obrębie kapy chodnikowej 11 i zabetonować tę kapę oraz zamontować barieroporęcz wykorzystując bolce 4.

Element krawężnikowy może być stosowany do oddzielania jezdni od kapy chodnikowej z elementami wyposażenia na obiektach mostowych o różnej konstrukcji. Stosowanie elementu krawężnikowego ułatwia prace w wykończeniowe, zmniejsza pracochłonność i skraca czas wykonania robót.

Claims (6)

1. Element krawężnikowy, znamienny tym, że ma kształt litery T, w której poprzeczkę stanowi krawężnik (1) a stopę stanowi płyta montażowa (2), zespolona z krawężnikiem (1) i usytuowana w jednej płaszczyźnie z podstawą krawężnika (1), natomiast górna powierzchnia płyty (2) znajduje się poniżej górnej powierzchni krawężnika (1).

2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że wzdłuż dolnej zewnętrznej krawędzi krawężnika (1) uformowany jest prostokątny występ (7), poszerzający podstawę krawężnika (1).

3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że w płycie (2) osadzone są bolce (4) do montażu elementów wyposażenia, korzystnie usytuowane w dwóch rzędach, równoległych do osi podłużnej krawężnika (1) i rozmieszczone symetrycznie w stosunku do osi podłużnej płyty (2).

4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że ponad górną powierzchnie płyty (2) wystają pręty zbrojenia (5).

5. Element według zastrz. 2, znamienny tym, że w płycie (2) osadzone jest co najmniej sześć bolców (4), przy czym w rzędzie, znajdującym się bliżej krawężnika (1) znajdują się cztery a w rzędzie skrajnym dwa.

6. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że w boku czołowym ptyty (2) jest wycięcie (8) z zamocowanym uchwytem mocującym (9).