PL213459B1 - Sadzarka, zwłaszcza do drzew owocowych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sadzarka, zwłaszcza do drzew owocowych.

Sadzenie nowych drzewek w sadzie owocowym, na przykład sadzenie jabłoni jest bardzo pracochłonnym procesem agrotechnicznym. Proces ten jest szczególnie ważny w uprawie nowoczesnego sadu ze względu na fakt, iż od niego praktycznie zależy nie tylko wydajność sadu, ale również jakość owoców z niego otrzymanych.

Na stan sadu wpływa nie tylko zatem sposób jego zakładania poprzez nowe nasadzenia, ale również zabiegi agrotechniczne stosowane w tym okresie.

Najczęściej po posadzeniu drzewek następował proces nawożenia okolic posadzonego drzewka. Odbywało się to poprzez dostarczanie odpowiedniego środka nawozowego doglebowo. Okazało się jednak, że najlepsze efekty uzyskuje się dostarczając w trakcie sadzenia drzewek odpowiednią ściśle określoną dawkę specjalnego środka nawozowego w bezpośrednią okolicę korzeni sadzonego drzewka w momencie jego umieszczania w bruździe przed zasypaniem odłożoną ziemią.

Do sadzenia drzewek stosuje się sadzarkę, przedstawioną na rysunku pos. 1, znaną na przykład z polskiego wzoru przemysłowego nr 6 271, która złożona jest generalnie z ramy mocowanej do ciągnika rolniczego. W dolnej części ramy osadzony jest lemiesz służący do wykonywania bruzdy, w której umieszcza się sadzone drzewko. Po bokach ramy wzdłuż sadzarki umieszczone są składane stoły, na których umieszcza się pakiety drzewek do sadzenia. Pomiędzy składanymi stołami tyłem do kierunku ruchu zespołu ciągnik-sadzarka umieszczone jest siedzenie operatora. W tylnej części sadzarki osadzone są, w sposób zapewniający możliwość regulacji, koła zasypujące.

W celu realizacji przedstawionego wyżej zabiegu agrotechnicznego polegającego na jednoczesnym z sadzeniem drzewek dostarczaniem ściśle określonej ilości nawozu na sadzarce opisanego powyżej typu umieszczono zbiornik, w którym znajduje się nawóz, połączony z urządzeniem dozującym. Po uzyskaniu elektrycznego impulsu urządzenie dozujące, w którym znajduje się odmierzona dawka nawozu wydaje nawóz do giętkiego przewodu zasypowego, którym nawóz dostaje się do gleby w okolicę sadzonego drzewka.

Takie rozwiązanie, aczkolwiek spełnia swoje zadanie, jest niewygodne ze względu na miejsce zajmowane przez zbiornik nawozu z urządzeniem dozującym, wysokie koszty oraz elektroniczne sterowanie, które może być zawodne w warunkach panujących w trakcie prowadzenie prac.

Celem wynalazku jest skonstruowanie takiej sadzarki, zwłaszcza do drzew owocowych, która pozwoli na zapewnienie prowadzenia prac agrotechnicznych z dozowaniem specjalnego nawozu w ściśle określone miejsce i w ściśle określonej dawce.

W sadzarce według wynalazku niespodziewanie okazało się, że przestrzeń pod fotelem operatora doskonale nadaje się na zbiornik nawozu, który zamykany jest od dołu dozownikiem walcowym. Zbiornik pod fotelem operatora zaopatrzony jest w swojej dolnej, dennej części w profilowany otwór zamykany dozownikiem.

Korzystnie jest, kiedy profilowany otwór zbiornika nawozu, zamykany dozownikiem, wykonany jest postaci szczeliny o podłużnym kształcie, a dozownik w kształcie walca posiada podłużną, wewnętrzną komorę, której długość odpowiada długości szczeliny profilowanego otworu zbiornika nawozu.

Korzystnie jest również, kiedy dozownik osadzony jest obrotowo na osi poprzecznej do osi wzdłużnej sadzarki i jest połączony układem dźwigni z pedałem.

Korzystnie jest także, gdy sadzarka zawiera ogranicznik osadzony na ramie sadzarki a układ dźwigni zaopatrzony jest w sprężynę powrotną.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym pos. 1 przedstawia sadzarkę ze znanego stanu techniki, fig. 1 - fragment sadzarki w widoku z tyłu, fig. 2 widok od góry na zbiornik nawozu we wnętrzu fotela operatora, fig. 3 - widok fragment sadzarki z układem sterującym, a fig. 4 - rozłożony układ sterujący z dozownikiem i pedałem.

Sadzarka 1 według wynalazku złożona jest z ramy 2 mocowanej do ciągnika rolniczego. W dolnej części ramy 2 osadzony jest lemiesz 3 służący do wykonywania bruzdy, w której umieszcza się sadzone drzewko. Po bokach ramy 2 wzdłuż sadzarki 1 umieszczone są składane stoły 6, na których umieszcza się pakiety drzewek do sadzenia. Pomiędzy składanymi stołami 6, tyłem do kierunku ruch zespołu ciągnik-sadzarka umieszczony jest fotel 4 operatora. W tylnej części sadzarki osadzone są, w sposób zapewniający możliwość regulacji, koła zasypujące 5.

PL 213 459 B1

Wnętrze fotela 4 stanowi zbiornik nawozu 7. Na dnie zbiornika nawozu 7 znajduje się profilowany otwór 8. Zbiornik nawozu 7 jest tak skonstruowany, że jego ściany wewnętrzne zbiegają się nad profilowanym otworem 8, który zamykany jest dozownikiem 9.

Dozownik 9 stanowi walec 10 wyposażony w wewnętrzną komorę 11. Profilowany otwór 8 zbiornika nawozu 7 stanowi szczelina 12, której długość odpowiada długości wewnętrznej komory 11 walca 10 stanowiącego dozownik 9.

Dozownik 9 osadzony jest obrotowo na osi poprzecznej do osi wzdłużnej sadzarki 1 i połączony jest układem dźwigni 13 z pedałem 14.

Sadzarka zawiera ogranicznik 15 osadzony na ramie 2 sadzarki 1.

Układ dźwigni 13 zaopatrzony jest w sprężynę powrotną 16.

Działanie sadzarki według wynalazku jest następujące. Operator poprzez otwór zasypowy w górnej części fotela 4 napełnia zbiornik nawozu 7 nawozem przeznaczonym do nawożenia sadzonych drzewek. Podczepiona do ciągnika rolniczego sadzarka 1 w trakcie jego ruch w sadzie wykonuje za pomocą lemiesza 3 bruzdę w glebie, w której operator umieszcza sadzone drzewka owocowe.

W momencie umieszczenia drzewka w bruździe operator naciska pedał 14, co powoduje uruchomienie układu dźwigni 13 oraz obrót dozownika 9 na jego osi. Kąt obrotu dozownika 9 jest określony poprzez geometrię układu dźwigni 13. Wypełniona przed naciśnięciem przez operatora pedału 14 wewnętrzna komora 11 jest opróżniana. Wysypywana w tym momencie ilość nawozu jest ściśle określona objętością wewnętrznej komory 11 walca 10 dozownika 9. W momencie wysypywania nawozu z wewnętrznej komory 11 po naciśnięciu przez operatora pedału 14 szczelina 12 profilowanego otworu 8 jest zamknięta powierzchnią zewnętrzną walca 10 dozownika 9.

Po wysypaniu nawozu z wewnętrznej komory 11 dozownika 9 i puszczeniu pedału 14 przez operatora sprężyna powrotna 16 powoduje obrót walca 10 dozownika 9 poprzez układ dźwigni 13 na jego osi do momentu oparcia układu dźwigni 13 o ogranicznik 15. W tym momencie wewnętrzna komora 11 dozownika 9 ustawia się nad szczeliną 12 profilowanego otworu 8. Wewnętrzna komora 11 dozownika 9 napełniana jest grawitacyjnie nową porcja nawozu o ściśle określonej objętości, a co z tym idzie masie. Przy następnym drzewku cały proces powtarza się.

Realizacja wynalazku nie ogranicza się do przedstawionego powyżej przykładu wykonania i może być wykonana dowolnym elementem posiadającym zdolność dozowania porcji nawozu ze zbiornika nawozu, stanowiącego wnętrze fotela operatora sadzarki, wyposażonego w profilowany otwór zamykany dozownikiem. Dozownik również może być dowolnego typu to znaczy nie tylko obrotowy, jak pokazano w przykładzie wykonania, ale również na przykład przesuwny czy też wychylny.

Claims (4)

1. Sadzarka, zwłaszcza do drzew owocowych, zawierająca ramę z profili metalowych, pod którą znajduje się lemiesz, posiadająca fotel operatora z profilowanych i płaskich elementów, znamienna tym, że wnętrze fotela (4) stanowi zbiornik nawozu (7), na dnie którego znajduje się profilowany otwór (8) zamykany dozownikiem (9).

2. Sadzarka według zastrz. 1, znamienna tym, że dozownik (9) stanowi walec (10) zaopatrzony w wewnętrzną komorę (11), a profilowany otwór (8) stanowi szczelina (12) długością odpowiadająca długości wewnętrznej komory (11) walca (10) dozownika (9).

3. Sadzarka według zastrz. 1, znamienna tym, że dozownik (9) osadzony jest obrotowo na osi poprzecznej do osi wzdłużnej sadzarki (1) i jest połączony układem dźwigni (13) z pedałem (14).

4. Sadzarka według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera ogranicznik (15) osadzony na ramie (2) sadzarki (1), a układ dźwigni (13) zaopatrzony jest w sprężynę powrotną (16).