PL213774B1 - Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV - Google Patents

Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV

Info

Publication number
PL213774B1
PL213774B1 PL391473A PL39147310A PL213774B1 PL 213774 B1 PL213774 B1 PL 213774B1 PL 391473 A PL391473 A PL 391473A PL 39147310 A PL39147310 A PL 39147310A PL 213774 B1 PL213774 B1 PL 213774B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
imine
rifamycin
reaction
alkyl
Prior art date
Application number
PL391473A
Other languages
English (en)
Other versions
PL391473A1 (pl
Inventor
Bujnowski Krzysztof
Synoradzki Ludwik
Dinjus Eckhard
Zevaco Thomas
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL391473A priority Critical patent/PL213774B1/pl
Publication of PL391473A1 publication Critical patent/PL391473A1/pl
Publication of PL213774B1 publication Critical patent/PL213774B1/pl

Links

Landscapes

  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania 3-alkenylowych pochodnych ryfamycyny SV z podstawnikiem przy C-3 o charakterze iminy α,β-nienasyconej.
Antybiotyki ryfamycynowe, odkryte w końcu lat 50-tych XX w., a wprowadzone do lecznictwa w r. 1968 (ryfampicyna), należą do tej pory do grupy najważniejszych leków, zwalczających wywoływane przez mykobakterie choroby, a przede wszystkim - gruźlicę i trąd. Posiadają unikalną makrocykliczną strukturę chemiczną, złożoną z aromatycznego chromoforu i alifatycznego łańcucha ansa. Ich działanie przeciw mykobakteriom wynika ze zdolności do przenikania przez barierę ściany komórkowej tych drobnoustrojów, a następnie selektywnego blokowania enzymu DDRP (ang.: DNA - dependent RNA polymerase, pol.: DNA - zależnej polimerazy RNA), sterującego procesem syntezy RNA i pośrednio odpowiedzialnego za proces odbudowy bakteryjnego białka. Zastosowanie ryfampicyny wspólnie z isoniazydem pozwoliło osiągnąć skrócenie czasu trwania terapii gruźlicy z 18-24 miesięcy do 6-9 miesięcy. Ponadto, u niektórych pochodnych ryfamycyn odkryto właściwości przeciwwirusowe. a inne wykazują zdolność obniżania poziomu cholesterolu w organizmie.
Testy kliniczne oraz badania zależności pomiędzy strukturą a aktywnością biologiczną ryfamycyn wykazały, że najlepszą aktywność daje modyfikacja struktury ryfamycyn naturalnych w pozycjach przy C-3 i C-4 aromatycznego chromoforu. Ważnym materiałem wyjściowym do syntezy 3-podstawionych pochodnych ryfamycyn jest 3-formyloryfamycyna SV (wzór 4).
Kilka grup 3-alkenylowych pochodnych ryfamycyny SV wytworzyli w latach 70-tych XX w. R. Cricchio (Lepetit) i współpracownicy. W pierwszym etapie syntezy, 3-formyloryfamycynę SV o wzorze 4 poddawali oni reakcji Wittiga z ylidami fosforowymi, np. acetylometylenotrifenylofosfiną, uzyskując różne 3-(3-oksoalkilidenylo)ryfamycyny SV.
W kolejnym etapie syntezy pochodne te kondensowali z odpowiednimi pochodnymi hydroksyloaminy, fenylohydrazyny. N-amino-N'-alkilopiperazyny lub hydrazyny, uzyskując nowe związki z powiększonym podstawnikiem przy C-3 chromoforu, o charakterze α,β-nienasyconych imin, hydrazonów lub oksymów.
Wszystkie te nowe grupy pochodnych były przetestowane pod kątem aktywności przeciwbakteryjnej i przeciwwirusowej. Niektóre substancje, szczególnie spośród pochodnych oksymowych, wykazały dobrą aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich, porównywalną z aktywnością innych klas ryfamycyn. Trzy najskuteczniejsze pochodne wykazały dobre działanie hamujące wobec kilku wybranych do testów wirusowych polimeraz RDDP (poziom hamowania 50-80% przy stężeniach 20 μg/ml) [R. Cricchio. G. Tamborini, P. Bravo, G. Gaudiano, Il Farmaco - Ed. Sc. 1974, 29, 358-365].
W opublikowanym patencie US nr 1 389 100 Crichio (Lepetit), obok metody otrzymywania 3-(3-oksoalkilidenylo)ryfamycyn SV z zastosowaniem odpowiednich ylidów zastrzegł jednak również sposób syntezy tych pochodnych ryfamycyny SV na drodze reakcji aldolowej 3-formyloryfamycyny SV ze związkami o strukturze R1-CH2-CO-R2, gdzie R1 = H lub alkil, R2 = H, alkil, aryloalkil, przy czym ten drugi sposób syntezy zilustrowany został wyłącznie jednym przykładem, według którego 3-formyloryfamycyna SV o wzorze 4 kondensuje z acetaldehydem, a proces prowadzony jest w tetrahydrofuranie w obecności pirydyny i kwasu octowego w temperaturze 0-5°C. Crichio, jako potencjalne katalizatory analogicznych reakcji, wymienił różnorodne zasady, w tym wodorotlenki, alkoholany i amidy metali alkalicznych, amoniak, II- i III-rz. aminy, octan amonu, bądź octany metali alkalicznych.
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania 3-alkenylowych pochodnych ryfamycyny SV z podstawnikiem przy C-3 o charakterze iminy α,β-nienasyconej o wzorze 1, w którym R1 oznacza wodór, niższy alkil C1-C5, R2 oznacza wodór, alkil prosty lub rozgałęziony albo cykloalkil C5-C6, alkenyl, aryl, ewentualnie podstawiony alkilem C1-C8, R3 oznacza alkil prosty lub rozgałęziony albo cykloalkil C5-C6, alkenyl, aryl, ewentualnie podstawiony alkilem C1-C8.
Sposobem według wynalazku, 3-alkenylowe pochodne ryfamycyny SV z podstawnikiem przy C-3 o charakterze iminy α,β-nienasyconej o wzorze 1, otrzymuje się w reakcji iminy o wzorze 2, w którym R3 ma wyżej podane znaczenie z odpowiednią iminą o wzorze 3, w którym R1, R2 i R3 mają wyżej podane znaczenie, w obecności kwasu jako katalizatora. Schemat procesu według wynalazku został przedstawiony na schemacie 1.
Korzystnie, jako katalizator stosuje się organiczne kwasy karboksylowe lub sulfonowe, a w szczególności - kwas octowy.
PL 213 774 B1
Korzystnie, reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku polarnym, korzystnie w niższych alkoholach alifatycznych C1-C5, diolach, chloroformie lub tetrahydrofuranie. Najkorzystniejszymi rozpuszczalnikami są metanol lub glikol etylenowy.
Korzystnie, reakcję prowadzi się w temperaturze od 15°C do temperatury wrzenia rozpuszczalnika, przy czym w większości przypadków optymalna temperatura wynosi 35-45°C.
Korzystnie, wchodzące w reakcję substraty: iminę o wzorze 2 i iminę o wzorze 3 wytwarza się in situ w mieszaninie reagentów zawierającej 3-formyloryfamycynę SV o wzorze 4, keton o wzorze 5A lub aldehyd o wzorze 5B i pierwszorzędową aminę o wzorze NH2-R3, w których R1, R2 i R3 mają wyżej podane znaczenie. Procedurę tę ilustruje schemat 2.
W korzystnym wariancie wytwarzania in situ imin 2 i 3 stosuje się nadmiar stechiometryczny zarówno ketonu o wzorze 5A lub aldehydu o wzorze 5B, jak i aminy o wzorze NH2-R3 względem wyjściowego wsadu 3-formyloryfamycyny SV. Najkorzystniej stosuje się około 5 moli ketonu o wzorze 5A lub aldehydu o wzorze 5B i około 2,5 mol aminy o wzorze NH2-R3 na 1 mol 3-formyloryfamycyny SV.
Innym korzystnym sposobem realizacji procesu według wynalazku jest wytwarzanie in situ iminy o wzorze 2. W tym celu reakcję prowadzi się w mieszaninie 3-formyloryfamycyny SV o wzorze 4 i iminy o wzorze 3. W tym wariancie procesu wytwarzania pochodnych ryfamycyny SV o wzorze 1 nie ma potrzeby wprowadzania do układu reakcyjnego aminy o wzorze NH2-R3. Niezbędna jej ilość, potrzebna do utworzenia w reakcji z 3-formyloryfamycyną SV iminy o wzorze 2, wygenerowywana jest w ubocznej reakcji hydrolizy iminy o wzorze 3, a przede wszystkim w reakcji głównej - kondensacji iminy o wzorze 2 z iminą o wzorze 3. Powyższa procedura została przedstawiona na schemacie 3.
W procedurze przewidującej wytwarzanie in situ iminy o wzorze 2 stosuje się niewielki nadmiar stechiometryczny iminy o wzorze 3 względem wyjściowego wsadu 3-formyloryfamycyny SV. Najkorzystniej stosuje się około 2 mole iminy o wzorze 3 na 1 mol 3-formyloryfamycyny SV.
Procedura ta eliminuje potrzebę odrębnej syntezy i wyodrębniania niestabilnych imin o wzorze 2 (właściwości pochodnych ryfamycyn o tej strukturze opisane są w art: K. Bujnowski, L. Synoradzki. E. Dinjus, T. Zevaco, E. Augustynowicz-Kopeć, Z. Zwolska. Tetrahedron 2003, 59, 1885-1893). O powstawaniu in situ w w/w mieszaninie reagentów imin o wzorze 2 świadczy obecność na kontrolnym chromatografie cienkowarstwowym mieszaniny reakcyjnej (TLC: faza stacjonarna: płytka aluminiowa z silikażelem 60 0,2 mm F254, Merck, układ rozwijający: CHCl3/MeOH 9:1 v/v), szczególnie w początkowej fazie procesu charakterystycznej fioletowej plamy, przypisywanej tej substancji (patrz: cytowany wyżej art.) lokującej się zazwyczaj blisko czoła chromatogramu.
Iminy o wzorze 3 można wytworzyć w prosty sposób w reakcji kondensacji odpowiednich ketonów o wzorze 5A lub aldehydów o wzorze 5B z aminą o wzorze NH2-R3 w obecności kwasu jako katalizatora, usuwając w różny sposób powstającą ubocznie wodę, np. o ile jest to możliwe, przez wydestylowywanie azeotropowe.
Zsyntetyzowane pochodne ryfamycyn wyodrębnia się z mieszaniny poreakcyjnej w postaci kryształów z rozpuszczalnika, w którym prowadzona jest synteza lub jeśli taka krystalizacja nie zachodzi, ekstrahuje do chloroformu i po ewentualnym oczyszczeniu metodą chromatografii kolumnowej, krystalizuje z tego rozpuszczalnika.
Wytworzone metodą według wynalazku alkenylowe pochodne ryfamycyny SV z podstawnikiem przy C-3 o charakterze imin α,β-nienasyconych o wzorze 1 mogą mieć zastosowanie jako półprodukty do syntezy nowych pochodnych ryfamycyn.
Sposób według wynalazku ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d 1
1,6 g 3-formyloryfamycyny SV (~ 2 mmol) dodano do roztworu, zawierającego: 15,0 ml metanolu, 0,6 g kwasu octowego. 0,3 g (~ 5 mmol) izopropyloaminy, 1,3 g (~ 10 mmol) 2-oktanonu. Układ mieszano w temperaturze 38-40°C przez 1 godz., obserwując zmianę barwy układu z ciemnoczerwonej na granatową.
Dokonana kontrola chromatograficzna postępu reakcji (TLC: faza stacjonarna: płytka aluminiowa z silikażelem 60 0,2 mm F254, Merck, układ rozwijający: CHCI3/MeOH 9:1 v/v) wykazała zanik czerwonej plamy wyjściowej 3-formyloryfamycyny SV i obecność intensywnej granatowej plamy produktu głównego.
Mieszaninę poreakcyjną schłodzono i pozostawiano na 16 h w temperaturze ~ 5°C. Wydzielony krystaliczny granatowy produkt odfiltrowano, przemyto zimnym (~ 5°C) metanolem, a następnie heksanem i suszono pod próżnią. Uzyskano 0,96 g 3-(3'-izopropyloimino)nonenyloryfamycyny SV - produktu (A) o wzorze 1, w którym: R1 = H, R2 = heksyl, R3 = izopropyl. Wydajność 55%.
PL 213 774 B1
P r z y k ł a d 2
1,6 g 3-formyloryfamycyny SV (~ 2 mmol) dodano do roztworu, zawierającego: 15,0 ml metanolu. 0,6 g kwasu octowego. 0,3 g (~ 5 mmol) izopropyloaminy, 2,0 g (~ 20 mmol) 4-metylo-2-pentanonu (ketonu izobutylowo-metylowego).
Układ mieszano w temperaturze 40-45°C przez 4 h. Dokonana kontrola chromatograficzna postępu reakcji (TLC: faza stacjonarna: płytka aluminiowa z silikażelem 60 0,2 mm F254, Merck, układ rozwijający: CHCI3/MeOH 9:1 v/v) wykazała zanik czerwonej plamy wyjściowej 3-formyloryfamycyny SV oraz obecność intensywnej niebieskiej plamy produktu głównego. Po tym czasie do mieszaniny poreakcyjnej dodano 60 ml chloroformu i 100 ml wody, a po wymieszaniu w temperaturze 40°C oddzielono fazę chloroformową, którą przemyto następnie 100 ml wody.
Uzyskaną fazę chloroformową zatężono pod próżnią do obj. około 10 ml, po czym schłodzono i pozostawiano na 16 h w temperaturze ~ 5°C. Wydzielony krystaliczny niebieski produkt odfiltrowano, przemyto zimnym (~ 5°C) chloroformem i suszono pod próżnią. Uzyskano 1,2 g 3-(3'-izopropyloimino)-(5'-metylo)heksenyloryfamycyny SV - produktu (B) o wzorze 1, w którym: R1 = H, R2 = izobutyl, R3 = izopropyl. Wydajność 70%.
P r z y k ł a d 3
Do 12 ml metanolu wprowadzono kolejno: 5 mmol N-cykloheksyloheptano-2-iminy, 0,4 ml kwasu octowego, 1,6 g (~ 2 mmol) 3-formyloryfamycyn SV. Całość mieszano i ogrzewano w temperaturze ~ 40°C przez 1,5 h. Dokonana kontrola chromatograficzna postępu reakcji (patrz - przykład 1) wykazała zanik czerwonej plamy wyjściowej 3-formyloryfamycyny SV i obecność intensywnej granatowej plamy produktu głównego.
Mieszaninę poreakcyjną schłodzono i pozostawiano na 24 h w temperaturze ~ 0°C. Wydzielony krystaliczny granatowy produkt odfiltrowano, przemyto zimnym (~ 5°C) metanolem, a następnie heksanem i suszono pod próżnią. Uzyskano 1,52 g 3-(3‘-cyklohehsyloimino)oktenyloryfamycyny SV produktu (C) o wzorze 1, w którym: R1 = H, R2 = pentyl, R3 = cykloheksyl. Wydajność 84%.
Użytą w reakcji N-cykloheksyloheptano-2-iminę syntetyzowano w reakcji cykloheksyloaminy z 4-metylo-2-pentanonem, w obecności katalitycznych ilości kwasu p-toluenosulfonowego, we wrzącym chloroformie, z oddestylowywaniem azeotropu chloroform-woda.
Mieszaninę poreakcyjną rozdzielano na drodze frakcyjnej destylacji próżniowej. Wyodrębniona frakcja o tw. 180-182°C (26,7 hPa), zawierająca (wg analizy GC/MS i GC/FID) - 66% pożądanej iminy oraz zanieczyszczenia, prawdopodobnie produkty kondensacji dwóch i trzech cząsteczek tej iminy, a nie zawierająca wyjściowej aminy i wyjściowego ketonu, została z powodzeniem zastosowana w opisanej syntezie.
P r z y k ł a d 4
Do 12 ml metanolu wprowadzono kolejno: 8,1 g (~ 5 mmol) N-butyloheptano-2-iminy, 0,4 ml kwasu octowego, 1,6 g (~ 2 mmol) 3-formyloryfamycyn SV. Całość mieszano i ogrzewano w temperaturze ~ 40°C przez 45 min. Dokonana kontrola chromatograficzna postępu reakcji (patrz - przykład 1) wykazała zanik czerwonej plamy wyjściowej 3-formyloryfamycyny SV i obecność intensywnej niebieskiej plamy produktu głównego.
Ponieważ produkt nie krystalizował z metanolu, do mieszaniny poreakcyjnej dodano 40 ml chloroformu i 80 ml wody, a po wymieszaniu w temperaturze 40°C, oddzielono fazę chloroformową, którą przemyto następnie 80 ml wody. Uzyskaną fazę chloroformową zatężono pod próżnią do obj. ~ 10 ml, po czym podczas intensywnego mieszania w temperaturze pokojowej rozcieńczono porcją 60 ml heksanu.
Wytrącony bezpostaciowy osad odfiltrowano, przemyto heksanem i suszono pod próżnią w temperaturze 40°C, uzyskując 1,8 g surowego produktu. Po krystalizacji z 5 g chloroformu, uzyskano 1,22 g 3-(3'-butyloimino)-(5'-metylo)heksenyloryfamycyny SV niebieskiego krystalicznego produktu (D) o wzorze 1, w którym: R1 = H, R2 = izobutyl, R3 = butyl. Wydajność 70,7%.
Użytą w reakcji N-butyloheptano-2-iminę syntetyzowano w reakcji butyloaminy z 4-metylo-2-pentanonem, w sposób analogiczny jak N-cykloheksyloheptano-2-iminę w przykładzie 3. Mieszaninę poreakcyjną rozdzielano na drodze frakcyjnej destylacji próżniowej. Wyodrębniona frakcja o tw. 63,5°C (17 mm Hg), zawierająca (wg analizy GC/MS i GC/F1D) ~ 96% pożądanej iminy, a nie zawierająca wyjściowej aminy i wyjściowego ketonu, została z powodzeniem zastosowana w opisanej syntezie.
P r z y k ł a d 5
1,6 g 3-formyloryfamycyny SV (~ 2 mmol) dodano do roztworu, zawierającego: 15,0 ml metanolu, 0,6 g kwasu octowego, 0,6 g (~ 10 mmol) izopropyloaminy, 2,6 g (~ 30 mmol) aldehydu izowaleriaPL 213 774 B1 nowego (3-metylobutanalu). Całość mieszano we wrzącym metanolu (w temperaturze ~ 64,7°C), kontrolując chromatograficznie postęp reakcji (patrz - przykład 1, układ rozwijający: CHCl3 - MeOH 20:1). Na chromatogramie obserwowano zmniejszanie się czerwonej plamy substratu - 3-formyloryfamycyny SV i pojawianie jasno-niebieskiej plamy produktu (o wysokim współczynniku retencji).
Po 4 h, gdy kolejne chromatogramy nie wykazywały dalszego postępu reakcji (obok błękitnej plamy produktu obserwowano ustawicznie czerwoną plamę wciąż obecnej 3-formyloryfamycyny SV i fioletową plamę iminy o wzorze 2, w którym R3 = izopropyl), do mieszaniny poreakcyjnej, schłodzonej do temperatury 40°C, dodano 40 ml chloroformu i 50 ml wody, a po wymieszaniu całości, oddzielono fazę chloroformową, przemyto ją dwukrotnie 50 ml wody, po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do obj. ~ 12 ml, a następnie podczas intensywnego mieszania w temperaturze pokojowej rozcieńczono porcją 80 ml heksanu.
Wytrącony bezpostaciowy osad odfiltrowano, przemyto heksanem i suszono pod próżnią w temperaturze 40°C, uzyskując 1,6 g surowego produktu.
Substancję tę oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej, biorąc jako fazę stacjonarną 160 ml żelu krzemionkowego Merck (φ 0,004-0,063 mm), w układzie rozwijającym CHCl3-McOH 20:1 (v/v). (W zastosowanym układzie rozwijającym produkt główny - odpowiednia imina - osiąga wyraźny rozdział od pozostałych ryfamycynowych składników osadu oraz ma wysoki współczynnik retencji ulega elucji jako jeden z pierwszych).
Z zebranej czystej frakcji tego produktu oddestylowywano rozpuszczalniki, uzyskując jako pozostałość bezpostaciowy osad, z którego po krystalizacji z metanolu uzyskano 0,2 g 3-(3'-metylo)-(2'-izopropyloiminometylo)butenyloryfamycyny SV - niebieskiego krystalicznego produktu (E) o wzorze 1, w którym: R1 = izopropyl, R2 = H, R3 = izopropyl. Wydajność 12%.
P r z y k ł a d 6. Identyfikacja struktury otrzymanych związków
Strukturę wytworzonych związków o wzorze 1, a w szczególności substancji A-E, opisanych w przykładach 1-5, zidentyfikowano metodami spektrometrii masowej i NMR. Przyporządkowania 1 sygnałów protonów w widmach 1H-NMR (tabela 1) dokonano, wykorzystując widma korelacyjne (2D) NMR 1H, 1H-COSY, a także widma (1D) i (2D) 13C-NMR, dane literaturowe oraz własną bazę danych NMR pochodnych ryfamycyn.
Zestawienie wyników analiz MS i IR związków A-E:
A: MS (ESI): m/z (%): 899,5 (100,0) [M + Na]+, 840,4 (64,8) [M + Na-C3H7NH2]+, 877,5 (37,0) [M + H]+.
HRMS wyliczono dla [M + Na]+ C49H6SN2O12Na 899,4664; znaleziono 899,4638 (błąd: 2,95 ppm).
IR: 3412, 3265, 2972, 2935, 1720, 1728, 1599, 1472, 1241 cm-1.
B: MS (ESI): m/z (%): 849,5 (100,0) [M + H]+, 871,4 (91,7) [M + Na]+, 812,4 (20,8) [M + Na-C3H7NH2]+, 790,4 (7,1) [M + H-C3H7NH2]+.
HRMS wyliczono dla [M + Na]+ C47H64N2O12Na 871,4351; znaleziono 871,4376 (błąd: 2,7 ppm).
IR: 3400, 3240, 2960, 1700, 1600, 1535, 1470 cm-1.
C: MS (ESI): m/z (%): 925,5 (100,0) [M + Na]+, 908,5 (38,1) [M + H]+, 826,4 (32,7) [M + Na-C6HnNH2]+.
HRMS wyliczono dla [M + Na]+ C51H70N2O12Na 925,4821; znaleziono 925,4830 (błąd: 1,0 ppm).
IR: 3458, 2936, 2864, 1716, 1599, 1473, 1237 cm-1.
D: MS (ESI): m/z (%): 885,45 (100) [M + Na]+, 863,47 (43) [M + H]+.
HRMS wyliczono dla [M + Na]+ C48H66N2O12Na 885,4508; znaleziono 885,4518 (błąd: 1,09 ppm).
IR: 3411, 3249, 2966, 2876, 1704, 1597, 1469, 1248 cm-1.
E: MS (ESI): m/z (%): 835,2 (100) [M + H]+, 857,2 (94) [M + Na]+.
HRMS wyliczono dla [M + Na]+ C46H62N2O12Na 857,4195; znaleziono 857,4168 (błąd: 3,13 ppm).
IR: 3446, 2967, 2880, 1713, 1656, 1460, 1372 cm-1.
PL 213 774 B1
T a b e l a 1
Przesunięcia chemiczne sygnałów w widmach 1H-NMR substancji A, B, C, D i E w (D6) DMSO
Produkt A Produkt B Produkt C Produkt D Produkt E
Atom H δ/ MuStipi. Atom H 6/ Multipl. Atom H δΙ Multipl. Atom H 8/ Multipl. Atom H δ/ Multipl,
Nfaroid}·’^ 9.05 S 9,07 s 9.09 S 9.12 s N(anłHj)-H nd.
1-OH 15,74 s 1-OH 15.75 s 1-OH 15.77 s 1-OH 15.81 s 1-OH 16.50 s
4-OH 13.98 s 4-OH 14.14 s 4-OH 14.01 s 4-OH 14.18s 4-OH 14.38 s
8-OH 11.92 d 8-OH 11.59 br. 8-OH 11.91 d 8-OH 11.75 s 8-OH nd.
3 13-H 1.63 s 3 13-H 1.63 s 3 13-H 1.67 sa) 3 13-H 1.68 s 3 13-H 1.65 s a)
3 14-H 1.88 sa) 3 14-H 1.90 s 3 14-H i.93 sa) 3 14-H 1.95 s 3 14-H 1.92 s
17-H 6.30 d 17-H 6.34 d 17-H 6.36 d 17-H 6.39 d 17-H 5.80 d
18-H 6.72 dd 18-H 6.78 dd 18-H 6.78 dd 18-H 6.83 dd 18-H 5.18 m a)
19-H 6.03 dd 19-H 6.04 dd 19-H 6.08 dd 19-H 6.09 dd 19-H 5.69 dd
20-H 2.22 m 20-H 2.24 ma) 20-H 2,26 τη 20-H 2.27 m 20-H 2.23 m a)
21-H 3.66 m 21-H 3.63 m 21-H 3.71 m 21-H 3.68 m 21-H 3.19 a)
21-OH 5.15 d 21-OH 5.08 d a) 21-OH 5,19d 21-OH 5.15 d 21-OH 4.44 d
22-H 1.22 tn a) 22-H 1.21 ma) 22-H 1.26 a) 22-H 1.27 m 22-H 2.08 a)
23-H 2.76 m a) 23-H 2.75 m a) 23-H 2.79 m a) 23-H 2.78 m a) 23-H 3.19 a)
23-OH 3.86 d 23-OH 3.88 d 23-OH 3,89 d a) 23-OH 3.93 d 23-OH 5.00 d
24-H 1.51 ma) 24-H 1.54 m 24-H 1.55 m a) 24-H 1.58 m 24-H 1.59 a)
25-H 5.05 dd 25-H 5.05 dd 25-H 5.09 dd 25-H 5.10 dd 25-H 4.87 dd
26-H 0.99 m 26-H 0.96 m a) 26-H 1.03 tn 26-H 1.02 a) 26-H 2,23 m a)
27-11 3.21 d 27-H 3.20 d 27-H 3.25 d 27-11 3.25 d 27-H 3.58 d
28-H 4.89 dd 28-H 4,86 dd a) 28-H 4.93 dd 28-H 4.91 dd 28-H 5.29 dd
29-H 6.09 d 29-H 6.24 d 29-H 6.13 d 29-H 6.29 d 29-H 6.07 d
3 30-H 1.92 sa) 3 30-H 1.92 s a) 3 30-H 1.96 d a) 3 30-H 1.97 a) 3 30-H 2.01 s
3 31-H 0.68 d 3 31-H 0.67 d 3 31-H 0.72 d 3 31-H 0.72 d 331-H 0.65 d
3 32-H 0.33 d 3 32-H 0.35 d 3 32-H 0.37 d 3 32-H 0.38 d 3 32-H 0.71 da)
3 33-H 0.84 d a) 3 33-H 0.85 d a) 3 33-H 0.89 d a) 3 33-H 0.84 d a) 3 33-H 1.01 d
3 34-H -0.39 d 3 34-H -0.34 d 3 34-H -0.34 d 3 34-H -0.29 d 3 34-H 0.71 da)
3 36-H 1.91 sa) 3 36-H 1.92 s a) 3 36-H 1.97 s a) 3 36-H 1.97 a) 3 36-H 2.05 s a)
3 37-H 2.85 s 3 37-H 2.84 s 3 37-H 2.88 s 3 37-H 2.89 s 3 37-H 3.05 s
Γ-Η 7.94 d r-H 7.94 d r-H 8.00 d r-H 7.95 d a) r-H 9,39 s
2’-H 7.56 d 2’-H 7.81 d 2’-H 7.60 d 2’-H 7.86 d a) 3’-H 6.52 sbr.
4’-H. 2.67 m a) 4’-Ha 2.68 dd a) 4’-Ha 2,78 m a) 4’-Hs 2.74 m a) 1”-H 1.61 a)
4’-H„ 2.51 ma) 4’-He 2.24 a) 4’-Hjj 2.55 m a) 4 -Hg 2.39 m a) 3 2”a-H 0.83 d
2 5’-H 1.43 m a) 5’-H 2.00 a) 2 5’-H 1.79 a) 5’-H 2.03 a) 3 2* ’β-Η 0.79 d
2 6’-H 1.26 a) 3 6’tt-H 0.83 da) 2 ó’-H 1.76 a) 3 6\-H 0.98 a) l’”-H 4.64 m
2 7’-H 1.17 a) 3 6’p-H 0.77 d 2 7’-H 1.26 a) 3 6’P-H 0.89 a) 3 2”’„-H 1.53 d
2 8’-H 3 9’-H 1”-H 3 2”a-H 3 2”rH 1.20 a) 0.82 ta) 4.26 m 1.27 da) 1.16 da) 1”-H 3 2”a-H 3 2”p-H 4.24 m 1.31 da) 1.26 da) 3 8’-H 1”-H 2”-H„ 2’ł-Hp 3”-Ha 3”-Hp 4”-Ha 4”-Hp 5”-Ha 5”-Hp 6”-Ha 6-Ημ 0.85 t 3.96 m a) 1.47 a) 1.47 a) 1.64 a) 1.60 a) 1.71 a) 1.71 a) 1.35 a) 1.26 a) 1.90 a) 1.87 a) 2 I”-H 2 2”-H 3 3”-H 3.51 m 2.03 a) 0 98 a) 3 2”>H 1.48 d
Oznaczenia: s: singlet, d: dublet, m: multiplet, br.: szeroki sygnał, a) ten sygnał nakłada się z innym, nd.: brak sygnału/sygnał nie zidentyfikowany.
P r z y k ł a d 6
Nowe związki B, D i E, otrzymane zgodnie z powyższymi przykładami, poddano testom aktywności in vitro pod kątem działania na różne szczepy z rodzaju Mycobacterium, biorąc jako substancję odniesienia główne leki z grupy antybiotyków ryfamycynowych - ryfampicynę (RMP) oraz ryfabutynę
PL 213 774 B1 (RB). Do testów zastosowano szczepy Mycobacterium tuberculosis, szczep standardowy - M. tbc H37RV oraz M. tbc. Bovis, a także różne szczepy mykobakterii MOTT (Mycobacteria other than M. tuberculosis) wrażliwych lub opornych na ryfampicynę: M. kansasii, M. scrofulaceum, M. intracellulare, M. avium. Preparaty rozpuszczano w metanolu. MIC badano w płynnej pożywce Yumansa z 10% dodatkiem surowicy. Wzrost szczepów odczytywano po 21 dniach. Badane stężenia preparatów: 100, 50, 25, 12,5, 6.2, 3,1 μg/cm3.
Wyniki testów - zestawienie oznaczonych minimalnych stężeń hamujących przedstawia tab. 2.
Wszystkie testowane pochodne ryfamycyn wykazały wyraźną aktywność przeciwgruźliczą i aktywność wobec mykobakterii MOTT, mimo wspomnianej tendencji do hydrolizy.
T a b e l a 2
Miana hamujące wzrost różnych szczepów z rodzaju Mycobacterium dla preparatów - pochodnych ryfamycyn g/cm3]
Lp. Preparat Miana hamujące wzrost szczepów |g/cm3]
Myc. tbc. H37Rv Myc. bovis Myc. kansasii Myc. scrofulaceum Myc. intracellulare Myc. avium
1 (B) 6,2 6,2 25 100 25 100
2 (D) 3,1 3,1 6,2 100 100 100
3 (E) 25 25 50 25 100 100
4 RMP 3,1 3,1 25 100 12,5 100
5 RB 6,2 6,2 12,5 100 6,2 12,5
Zastrzeżenia patentowe

Claims (13)

1. Sposób wytwarzania 3-alkenylowych pochodnych ryfamycyny SV z podstawnikiem przy C-3 o charakterze iminy α,β-nienasyconej o wzorze 1, w którym R1 oznacza wodór, niższy alkil C1-C5, R2 oznacza wodór, alkil prosty lub rozgałęziony albo cykloalkil C5-C6, alkenyl, aryl, ewentualnie podstawiony alkilem C1-C8, R3 oznacza alkil prosty lub rozgałęziony albo cykloalkil C5-C6, alkenyl, aryl, ewentualnie podstawiony alkilem C1-C8, znamienny tym, że iminę o wzorze 2, w którym R3 ma wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z odpowiednią iminą o wzorze 3, w którym R1, R2 i R3 mają wyżej podane znaczenie, w obecności kwasu jako katalizatora, przy czym reakcję prowadzi się w polarnym rozpuszczalniku organicznym.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że iminę o wzorze 2 i iminę o wzorze 3 wytwarza się in situ w mieszaninie reagentów zawierającej 3-formyloryfamycynę SV o wzorze 4, keton o wzorze 5A lub aldehyd o wzorze 5B i pierwszorzędową aminę o wzorze NH2-R3, w których R1, R2 i R3 mają wyżej podane znaczenie.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że stosuje się nadmiar stechiometryczny zarówno ketonu o wzorze 5A lub aldehydu o wzorze 5B, jak i aminy o wzorze NH2-R3 względem wyjściowego wsadu 3-formyloryfamycyny SV.
4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że stosuje się około 5 moli ketonu o wzorze 5A lub aldehydu o wzorze 5B i około 2,5 moli aminy o wzorze NH2-R3 na 1 mol 3-formyloryfamycyny SV.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że iminę o wzorze 2 wytwarza się in situ w mieszaninie 3-formyloryfamycyny SV o wzorze 4 i iminy o wzorze 3.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że stosuje się niewielki nadmiar stechiometryczny iminy o wzorze 3 względem wyjściowego wsadu 3-formyloryfamycyny SV.
7. Sposób według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że stosuje się około 2 mole iminy o wzorze 3 na 1 mol 3-formyloryfamycyny SV.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się organiczne kwasy karboksylowe lub sulfonowe.
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że stosuje się kwas octowy.
PL 213 774 B1
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się alkohole alifatyczne C1-C5, diole, chloroform, tetrahydrofuran.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się metanol lub glikol etylenowy.
12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w temperaturze od 15°C do temperatury wrzenia rozpuszczalnika.
13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w temperaturze 35-45°C.
PL391473A 2010-06-10 2010-06-10 Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV PL213774B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL391473A PL213774B1 (pl) 2010-06-10 2010-06-10 Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL391473A PL213774B1 (pl) 2010-06-10 2010-06-10 Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL391473A1 PL391473A1 (pl) 2011-12-19
PL213774B1 true PL213774B1 (pl) 2013-04-30

Family

ID=45374250

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL391473A PL213774B1 (pl) 2010-06-10 2010-06-10 Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL213774B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL391473A1 (pl) 2011-12-19

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Huang et al. Synthesis of novel D-ring fused 7′-aryl-androstano [17, 16-d][1, 2, 4] triazolo [1, 5-a] pyrimidines
CN114685531B (zh) 四并环化合物及其药物组合物和应用
UA75109C2 (en) A method for producing sulfonamide-substituted imidazotriazinones
Cowled et al. The chemical gymnastics of enterocin: evidence for stereodivergence in Nature
EP4011867B1 (en) Crystal forms c and e of pyrazin-2(1h)-one compound and preparation method therefor
Narender et al. Baylis–Hillman adducts between pyridine carboxaldehyde derivatives and cyclic enones
JPH04112877A (ja) 新規シアノピラジン誘導体及びその製造方法
TW202400147A (zh) 噁二唑化合物、包含其的藥物組合物及其用途
EP4011866B1 (en) Crystalline form a and crystalline form b of pyrazine-2(1h)-ketone compound and preparation method thereof
EP0574195B1 (en) Antitumoral 5,8-dihydrodiazaanthracenes
Svĕtlík et al. A complicated path of salicylaldehyde through the Biginelli reaction: a case of unexpected spiroketalization
Vembu et al. Synthesis, in vitro antifungal and antitubercular evaluation of novel amino pyrimidines based tetrazole derivatives
PL213774B1 (pl) Sposób otrzymywania N-podstwionych 3-(3'-imino)alkilidenyloryfamycyny SV
KR101446825B1 (ko) 아로마타제 억제제의 제조 방법
Trofimov et al. Reaction of anabasine with 3-(1-hydroxycyclohexyl)-2-propynenitrile: a new route to functionalised anabasine alkaloids
Gilchrist et al. Acid-catalysed rearrangement of 3-acyl-6-alkoxy-5, 6-dihydro-4 H-1, 2-oxazines: a route to 3-alkoxypyridine 1-oxides
WO2020047251A1 (en) O-glcnac transferase inhibitors and uses thereof
Vranic et al. α, β-Didehydroamino acid derivatives with an isoxazolyl or a pyrazolyl moiety: The effect of substituents and reaction conditions on their stereoselective formation from 2 H-pyran-2-ones
Bujnowski et al. Rifamycin antibiotics—new compounds and synthetic methods. Part 1: Study of the reaction of 3-formylrifamycin SV with primary alkylamines or ammonia
Chakraborty et al. A green approach in aqueous phase synthesis of isoxazolidine derivatives from N-phenyl-α-amino nitrone and their antibacterial activities
Bujnowski et al. Rifamycin antibiotics—new compounds and synthetic methods. Part 3: Study of the reaction of 3-formylrifamycin SV with primary amines and ketones
El-Mahdy et al. An efficient and rapid intramolecular cyclization of a quadruple Mannich reaction for one-pot synthesis of pentaazaphenalenes and their antimicrobial activities
WO2026026826A1 (en) Crbn-binding compounds and uses thereof
EP2493302A1 (en) Hexahydrocyclopentyl[f]indazole pyridyl ethanols and derivatives thereof as selective glucocorticoid receptor modulators
Al-Lakkis-Wehbe et al. Synthesis of amino-hydroxy-benzocycloheptenones as potent, selective, non-peptidic dinuclear zinc metalloaminopeptidase inhibitors