PL213835B1 - Stacja zwrotna i sposób przemieszczania przenośnika - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest stacja zwrotna przenośnika, zwłaszcza przenośnika przeznaczonego do pracy w górnictwie podziemnym oraz sposób przemieszczania przenośnika wyposażonego w stację zwrotną.

W wielu sytuacjach urządzenia do odstawy urobku muszą nadążać za postępem urabiania w sposób jak najmniej opóźniający proces urabiania. Umożliwiają to urządzenia - przenośniki, które współpracują ze sobą na zakładkę, przy czym długość zakładki jest kilkukrotnie większa niż jednorazowy cykl urabiania. Pierwszy przenośnik nadąża za postępem urabiania, zaś jego stacja wysypowa przemieszcza się w tym czasie nad stacją zwrotną następnego środka odstawy. Dopiero po wyczerpaniu się całej długości zakładki wykonuje się przebudowę przenośnika.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku nr PL 314509 A1 znane jest urządzenie do ciągłej odstawy urobku, w którym to urządzeniu końcówka wyspowa przenośnika dostawczego (podścianowego) wsparta jest na podporze zamocowanej na łożu podwozia gąsienicowego, ponad stacją zwrotną przenośnika odstawczego zamocowaną na tym samym podwoziu gąsienicowym. Podwozie gąsienicowe wyposażone jest w podpory opierające się o spąg. Stacja zwrotna zamocowana jest na sztywno do łoża natomiast końcówka wysypowa zamocowana jest do podpory za pośrednictwem obrotnicy i płaskiego przegubu.

Sposób przemieszczania przenośnika odstawczego wraz z postępem przenośnika dostawczego, polega na tym, że przenośniki te przemieszczają się jednocześnie razem z podwoziem gąsienicowym, na którym osadzone są ich stacje.

Z kolei z opisu patentowego nr PL 172398 B1 znane jest urządzenie do przemieszczania przenośnika odstawczego za przenośnikiem dostawczym. Urządzenie zawiera podwozie gąsienicowe, na którym wahliwie osadzony jest korpus najazdowej stacji zwrotnej przenośnika taśmowego, pełniącego tu funkcję przenośnika odstawczego. Stacja zwrotna wyposażona jest w nastawne stopy, przy czym druga para nastawnych stóp posiada gniazda dla stojaków. W górnej części stacji znajdują się prowadnice, na których spoczywa wózek, a na nim zamocowana jest końcówka wysypowa przenośnika podścianowego, dostawczego. Natomiast oś bębna zwrotnego zamocowana jest na sztywno do korpusu. Podwozie gąsienicowe połączone jest z korpusem za pomocą pionowej prowadnicy wyposażonej w płaski przegub o poziomej osi oraz dwóch par siłowników ustalających, zamontowanych na końcach podwozia gąsienicowego.

W czasie normalnej pracy, to jest w czasie odstawy urobku, stacja zwrotna opiera się na spągu poprzez podwozie oraz przednie i tylne stopy podporowe, zaś stojaki są rozparte o strop wyrobiska. W miarę postępu ściany przesuwa się przenośnik podścianowy a jego stacja wysypowa przemieszcza się wraz z wózkiem wzdłuż korpusu stacji zwrotnej. Po osiągnięciu przez wózek drugiego skrajnego położenia następuje zatrzymanie odstawy i przesunięcie stacji zwrotnej zgodnie z kierunkiem postępu ściany, aż wózek znajdzie się w pierwszym skrajnym położeniu. W celu przesunięcia stacji zwrotnej luzowane są stojaki, unoszone stopy, po czym uruchamiany jest napęd podwozia gąsienicowego i cały przenośnik jest przemieszczany do nowego położenia. Jako cały przenośnik rozumie się tu stację zwrotną, stację wysypową, łączące je segmenty trasy oraz inne urządzenia zabudowane w jej ciągu, na przykład pętlicę.

Znanych jest również szereg stacji zwrotnych, w których końce osi bębna zwrotnego albo koła łańcuchowego ułożyskowane są w oprawach osadzonych suwliwie w korpusie stacji i przesuwanych względem niego za pomocą siłowników hydraulicznych albo śrub pociągowych, przy czym długość toru oprawy wynosi kilkanaście centymetrów i jest znacznie mniejsza od ewentualnego wydłużenia taśmy nośnej albo łańcucha zgrzebłowego. Celem tego rozwiązania jest korekta położenia bębna zwrotnego i/lub minimalna zmiana napięcia taśmy albo łańcucha.

Istota stacji zwrotnej przenośnika zawierającego bęben zwrotny osadzony w korpusie wspartym na pierwszym podwoziu gąsienicowym i wyposażonej w elementy kotwiące, polega na tym, że korpus wsparty jest na drugim podwoziu, przy czym pierwsze podwozie gąsienicowe połączone jest z korpusem za pośrednictwem przegubu płaskiego o pionowej osi zaś bęben zwrotny osadzony jest w obudowie prowadzonej w korpusie. Drugie podwozie korzystnie ma postać podwozia gąsienicowego, sań albo podwozia kołowego. Przenośnik korzystnie stanowi przenośnik taśmowy.

Drugie podwozie gąsienicowe połączone jest z korpusem korzystnie za pośrednictwem przegubu płaskiego o pionowej osi, wokół której może się swobodnie obracać.

PL 213 835 B1

Korpus składa się z dwóch symetrycznych burt, pierwszej burty i drugiej burty połączonych ze sobą u dołu podstawą oraz z przodu płytą czołową. Do korpusu korzystnie zamocowane są dwa stojaki, pierwszy stojak i drugi stojak, przy czym pierwszy stojak zamocowany jest do podstawy od strony pierwszej burty za pośrednictwem pierwszego wspornika. Pierwszy stojak posiada od dołu stopę.

W drugim rozwiązaniu do korpusu, od strony płyty czołowej korzystnie zamocowany jest zespół kotwiący, który składa się z płyty podporowej zaopatrzonej w dwa stojaki.

Obudowa posiada zespół napędowy współpracujący z zębatką zamocowaną do pierwszej burty, który jednocześnie osadzony jest w pierwszej prowadnicy w pierwszej burcie. Natomiast wzdłuż korpusu rozmieszczone są zespoły podporowe dla taśmy nośnej, przy czym zespoły podporowe mogą się przesuwać.

Zespół podporowy korzystnie stanowi kozioł wyposażony w rolki podpierające taśmę oraz w krążki osadzone w drugiej prowadnicy w drugiej burcie.

Zespół podporowy korzystnie zawiera elementy ślizgowe.

W szczególnym przypadku górne krawędzie korpusu stanowią tor dla wózka stacji wysypowej przenośnika dostawczego.

Długość pierwszej prowadnicy zawiera się pomiędzy połową szerokości korpusu a 4/5 jego długości, przy czym długość (L) pierwszej prowadnicy korzystnie jest większa niż długość pierwszego segmentu albo długość rynny, zależenie od rodzaju przenośnika.

Istota alternatywnej stacji zwrotnej przenośnika zawierającej bęben zwrotny osadzony przesuwnie w korpusie, polega na tym, że bęben zwrotny zamocowany jest w obudowie prowadzonej wzdłuż korpusu na odcinku, którego długość przekracza długość segmentu trasy przenośnika albo rynny. Przenośnik korzystnie stanowi przenośnik taśmowy albo zgrzebłowy.

Obudowa korzystnie prowadzona jest pomiędzy pierwszą burtą a drugą burtą korpusu stacji i posiada pierwszy zespół napędowy.

Pierwszy zespół napędowy korzystnie współpracuje z pierwszą zębatką zamocowaną do pierwszej burty, poniżej pierwszej prowadnicy, w której jest osadzony.

Długość pierwszej prowadnicy zawiera się pomiędzy połową szerokości korpusu a 4/5 jego długości, a szczególnie jest większa niż długość pierwszego segmentu albo długość rynny.

Istota sposobu przemieszczania przenośnika, w którym okresowo luzuje się rozpory, przesuwa się przenośnik i rozpiera się rozpory w nowym miejscu, polega na tym, że odłącza się stację zwrotną od pierwszego segmentu, po czym przesuwa się stację zwrotną a w powstałej przestrzeni zabudowuje się kolejny segment, po czym jednocześnie luzuje się w pętlicy taśmę i przesuwa się bęben zwrotny do drugiego skrajnego położenia.

Po odłączeniu stacji zwrotnej od pierwszego segmentu odblokowuje się obudowę, tak aby mogła się ona swobodnie przesunąć w trakcie przesuwania stacji zwrotnej.

Obudowę wraz z bębnem zwrotnym korzystnie przesuwa się do drugiego skrajnego położenia za pośrednictwem pierwszego zespołu napędowego.

Stacja zwrotna według wynalazku przedstawiona jest w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym:

• fig. 1 przedstawia stację zwrotną w widoku aksonometrycznym;

• fig. 2 przedstawia stację w widoku z boku;

• fig. 3 przedstawia stację w widoku od czoła;

• fig. 4 przedstawia alternatywną stację zwrotną w widoku aksonometrycznym; natomiast dalsze figury obrazują sposób przemieszczania przenośnika, przy czym:

• fig. 5 przedstawia etap normalnej pracy przenośnika;

• fig. 6 przedstawia pierwszy etap przemieszczania przenośnika;

• fig. 7 przedstawia drugi etap przemieszczania przenośnika;

• fig. 8 przedstawia trzeci etap przemieszczania przenośnika.

Stacja zwrotna przedstawiona na fig. 1, 2 i 3 składa się z korpusu (1) posadowionego na pierwszym podwoziu gąsienicowym (2) i drugim podwoziu gąsienicowym (3). Korpus (1) składa się z dwóch równoległych do siebie burt, pierwszej burty (4a) i drugiej burty (4b), połączonych ze sobą na całej długości podstawą (5), zaś od strony bębna zwrotnego (6) płytą czołową (7). Pierwsza burta (4a) stanowi lustrzane odbicie drugiej burty (4b), stąd też w dalszej części, dla uproszczenia opisu, będą opisywane szczegóły tylko jednej z nich. Do korpusu (1), od strony pierwszej burty (4a) zamocowany jest pierwszy wspornik (8a), w którym osadzony jest pierwszy stojak (9a) zakończony od dołu pierwszą

PL 213 835 B1 stopą (10a). Pierwszy stojak (9a) zlokalizowany jest w pobliżu środka długości korpusu (1). Odpowiednio, od strony drugiej burty (4b) zamocowany jest drugi stojak (9b).

Bęben zwrotny (6) ułożyskowany jest w obudowie (12) osadzonej suwliwie w korpusie (1). Obudowa (12) posiada dwa zespoły napędowe, pierwszy zespół napędowy (14a) i drugi zespół napędowy (14b) połączone ze sobą osią (13), przy czym pierwszy zespół napędowy (14a) osadzony jest w pierwszej prowadnicy (15a) biegnącej wzdłuż pierwszej burty (4a). Długość (L) pierwszej prowadnicy (15a) stanowi krotność długości segmentu trasy przenośnika, a w odniesieniu do wymiarów korpusu (1) stanowi około 0,6 jego długości lub trzykrotność jego szerokości (S). Pierwszy zespół napędowy (14a) współpracuje z pierwszą zębatką (16a) zamocowaną do pierwszej burty (4a), wzdłuż pierwszej prowadnicy (15a). Natomiast pomiędzy pierwszą burtą (4a) a drugą burtą (4b) osadzonych jest szereg zespołów podporowych w postaci kozłów (17) zawierających w tym przypadku z rolki (18), przy czym kozioł (17) może się przesuwać wzdłuż korpusu (1). Kozioł (17) posiada na swym brzegu krążek (19) umieszczony w drugiej prowadnicy (20b) leżącej od wewnątrz korpusu (1), w drugiej burcie (4b). Kolejne kozły (17) szeregowo połączone są ze sobą i dalej z obudową (12) za pomocą nie widocznych na rysunku cięgien.

Figura 4 przedstawia alternatywną stację zwrotną, różniącą się od poprzedniej wyodrębnionym zespołem kotwiącym (22). Zespół kotwiący (22) składa się z płyty podporowej (23) rozciągającej się na całej szerokości stacji, przy czym na płycie podporowej (23) wsparte są dwa stojaki (24a, 24b). Zespół kotwiący (22) zamocowany jest do korpusu (25) od strony płyty czołowej (26), przy czym płyta podporowa (23) połączona jest z korpusem (25) za pośrednictwem dwóch równoległych drągów (27).

Sposób przemieszczania przenośnika wyposażonego w stację zwrotną pokazaną na fig. 1 przedstawiony jest w kolejnych etapach na figurach 5-8. Dla uproszczenia rysunku nie zaznaczono linii spągu, stropu a także toru kolejki jednoszynowej.

Figura 5 przedstawia pierwszy etap pracy stacji zwrotnej związany z normalną odstawą urobku. Do stacji zwrotnej (30) przyłączony jest szereg segmentów (31a, 31b, ...) przenośnika taśmowego, zaś stojaki (9a, 9b) są rozparte. Ponad stacją zwrotną (30), znajduje się końcówka wysypowa (32) przenośnika dostawczego (31), podwieszonego do toru kolejki jednoszynowej. W pierwszej fazie stacja wysypowa (32) znajduje się w pierwszym skrajnym położeniu (33), to jest od strony pierwszego segmentu (31a), po czym w miarę postępu urabiania przesuwa się do drugiego skrajnego położenia (34), znajdującego się w pobliżu bębna zwrotnego (6), który z kolei znajduje się przy płycie czołowej (7).

Figura 6 przedstawia stan końcowy pierwszego etapu, stanowiącego początek przesuwania przenośnika. Po dotarciu stacji wysypowej (32) do drugiego skrajnego położenia (34), to jest po wyczerpaniu się zakładki, zatrzymuje się odstawę urobku, odłącza stację zwrotną (30) od trasy przenośnika czyli od pierwszego segmentu (31a), po czym luzuje się stojaki (9a, 9b) oraz zwalnia blokadę obudowy (12), w której osadzony jest bęben zwrotny (6). Następnie uruchamia się napęd pierwszego podwozia gąsienicowego (2) ewentualnie i drugiego podwozia gąsienicowego (3), i jedzie się całą stacją do przodu, aż stacja wysypowa (32) ponownie znajdzie się w pierwszym skrajnym położeniu (33). W tym czasie obudowa (12) jest przytrzymywana przez taśmę nośną (35) przenośnika taśmowego i przesuwa się wzdłuż pierwszej prowadnicy (15a) ku pierwszemu skrajnemu położeniu (33). W trakcie jazdy, ze względu na możliwość dowolnego skręcania podwozi, możliwa jest korekta ustawienia stacji zwrotnej w wyrobisku.

Figura 7 przedstawia stan końcowy drugiego etapu, w którym pomiędzy stację zwrotną (30) a pierwszy segment (31a) wstawia się kolejny segment (31x) i ponownie rozpiera się stojaki (9a, 9b).

Figura 8 przedstawia stan końcowy trzeciego etapu, w którym z jednej strony z pętlicy wydaje się zapas taśmy (35) dla pokrycia zapotrzebowania wynikającego ze zwiększenia długości przenośnika o długość kolejnego segmentu (31x), zaś z drugiej strony przesuwa się obudowę (12) wraz z bębnem zwrotnym (6) ku drugiemu skrajnemu położeniu (34). Po zablokowaniu obudowy (12) można kontynuować odstawę urobku.

Claims (37)

1. Stacja zwrotna przenośnika zawierającego bęben zwrotny osadzony w korpusie wspartym wahliwie na pierwszym podwoziu gąsienicowym i wyposażona w elementy kotwiące, znamienna tym, że korpus (1) wsparty jest na drugim podwoziu, przy czym pierwsze podwozie gąsienicowe (2) połąPL 213 835 B1 czone jest z korpusem (1) za pośrednictwem przegubu płaskiego o pionowej osi zaś bęben zwrotny (6) osadzony jest w obudowie (12) prowadzonej w korpusie (1).

2. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że drugie podwozie stanowi drugie podwozie gąsienicowe (3).

3. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że drugie podwozie stanowią sanie.

4. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że drugie podwozie stanowi podwozie kołowe.

5. Stacja według zastrz. 2, znamienna tym, że drugie podwozie gąsienicowe (3) połączone jest z korpusem (1) za pośrednictwem przegubu płaskiego o pionowej osi.

6. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus (1) składa się z dwóch symetrycznych burt, pierwszej burty (4a) i drugiej burty (4b) połączonych ze sobą podstawą (5) oraz płytą czołową (7).

7. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że obudowa (12) posiada zespół napędowy (14a) współpracujący z zębatką (16a) zamocowaną do pierwszej burty (4a).

8. Stacja według zastrz. 7, znamienna tym, że zespół napędowy (14a) jest osadzony w pierwszej prowadnicy (15) w pierwszej burcie (4a).

9. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że przenośnik stanowi przenośnik taśmowy.

10. Stacja według zastrz. 6, znamienna tym, że wzdłuż korpusu (1) rozmieszczone są zespoły podporowe dla taśmy nośnej (35).

11. Stacja według zastrz. 10, znamienna tym, że zespół podporowy stanowi kozioł (17) wyposażony w rolki (18).

12. Stacja według zastrz. 10, znamienna tym, że zespół podporowy zawiera elementy ślizgowe.

13. Stacja według zastrz. 11, znamienna tym, że kozioł (17) osadzony jest w drugiej prowadnicy (20b) w drugiej burcie (4b).

14. Stacja według zastrz. 11, znamienna tym, że kozioł (17) osadzony jest w drugiej prowadnicy (20b) za pośrednictwem krążków (19).

15. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że do korpusu (25), od strony płyty czołowej (26) zamocowany jest zespół kotwiący (22).

16. Stacja według zastrz. 15, znamienna tym, że zespół kotwiący (22) zamocowany jest za pośrednictwem dwóch drągów (27).

17. Stacja według zastrz. 16, znamienna tym, że zespół kotwiący (22) składa się z płyty podporowej (23), zaopatrzonej w dwa stojaki (24a, 24b).

18. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że górne krawędzie korpusu (1) stanowią tor dla wózka stacji wysypowej.

19. Stacja według zastrz. 1, znamienna tym, że do korpusu (1) zamocowane są dwa stojaki, pierwszy stojak (9a) i drugi stojak (9b).

20. Stacja według zastrz. 20, znamienna tym, że pierwszy stojak (9a) zamocowany jest do podstawy (5) od strony pierwszej burty (4a) za pośrednictwem pierwszego wspornika (8a).

21. Stacja według zastrz. 19, znamienna tym, że pierwszy stojak (9a) posiada od dołu stopę (10a).

22. Stacja według zastrz. 8, znamienna tym, że długość (L) pierwszej prowadnicy (15a) zawiera się pomiędzy połową szerokości (S) korpusu (1) a 4/5 jego długości.

23. Stacja według zastrz. 8, znamienna tym, że długość (L) pierwszej prowadnicy (15a) jest większa niż długości pierwszego segmentu (31a).

24. Stacja zwrotna przenośnika zawierającego bęben zwrotny osadzony przesuwnie w korpusie, znamienna tym, że bęben zwrotny (6) zamocowany jest w obudowie (12) prowadzonej wzdłuż korpusu (1) na odcinku, którego długość przekracza długość segmentu trasy przenośnika.

25. Stacja według zastrz. 24, znamienna tym, że obudowa (12) prowadzona jest pomiędzy pierwszą burtą (4a) a drugą burtą (4b) korpusu (1).

26. Stacja według zastrz. 24, znamienna tym, że obudowa (12) posiada pierwszy zespół napędowy (14a).

27. Stacja według zastrz. 26, znamienna tym, że pierwszy zespół napędowy (14a) współpracuje z pierwszą zębatką (16a) zamocowaną do pierwszej burty (4a).

28. Stacja według zastrz. 26, znamienna tym, że pierwszy zespół napędowy (14a) osadzony jest w pierwszej prowadnicy (15a).

29. Stacja według zastrz. 28, znamienna tym, że długość (L) pierwszej prowadnicy (15a) zawiera się pomiędzy ½ szerokości (S) korpusu (1) a 4/5 jego długości.

30. Stacja według zastrz. 28, znamienna tym, że długość (L) pierwszej prowadnicy (15a) jest większa niż długości pierwszego segmentu (31a).

PL 213 835 B1

31. Stacja według zastrz. 24, znamienna tym, że długość odcinka przekracza długość jednej rynny przenośnika zgrzebłowego.

32. Stacja według zastrz. 24, znamienna tym, że przenośnik stanowi przenośnik taśmowy.

33. Stacja według zastrz. 24, znamienna tym, że przenośnik stanowi przenośnik zgrzebłowy.

34. Sposób przemieszczania przenośnika, w którym okresowo luzuje się rozpory, przesuwa się przenośnik i rozpiera się rozpory w nowym miejscu, znamienny tym, że odłącza się stację zwrotną (30) od pierwszego segmentu (31a), po czym przesuwa się stację zwrotną (30) a w powstałej przestrzeni zabudowuje się kolejny segment (31x) trasy, po czym jednocześnie luzuje się w pętlicy taśmę (35) i przesuwa się bęben zwrotny (6) do drugiego skrajnego położenia (34).

35. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że po odłączeniu stacji zwrotnej (30) od pierwszego segmentu (31a) odblokowuje się obudowę (12).

36. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że w trakcie przesuwania stacji zwrotnej (30) pozostawia się obudowę (12) w dotychczasowym położeniu względem pierwszego segmentu (31a).

37. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że bęben zwrotny (6) przesuwa się do drugiego skrajnego położenia (34) za pośrednictwem zespołu napędowego (14a).