PL214488B1 - Sposób wytwarzania środka gaśniczego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania środka gaśniczego, przeznaczonego do gaszenia pożarów cieczy palnych i substancji topiących się pod wpływem ciepła.

Dotychczas w środkach gaśniczych rolę substancji pianotwórczej pełniły związki powierzchniowo czynne zawierające ugrupowania węglowodorowe.

Znane są opisy patentowe dotyczące środka pianotwórczego zawierającego różnego rodzaju mieszaniny związków powierzchniowo czynnych.

I tak polski opis patentowy nr 170 990 zawiera opis składu środka gaśniczego, zawierającego mieszaninę związków powierzchniowo czynnych, to jest soli sodowych i etanoloaminowych siarczanowanych alkoholi tłuszczowych frakcji C12-C14 stosowanych w ilości 16-17 części wagowych. Przytoczona mieszanina jest rozpuszczona w butanolu oraz glikolu etylenowym w łącznej ilości 33-45 części wagowych. Kompozycja zawiera w swoim składzie nasycony alkohol tłuszczowy frakcji C12-C14 w ilości 1-1,5%, mocznika 3,5-4,5% oraz ług sodowy i wodę zdemineralizowaną.

Znana jest kompozycja, w której rolę związków powierzchniowo czynnych pełni sól amonowa alkilosiarczanów frakcji C10-C16 w ilości 10-20 części wagowych. Mieszanina zawiera rozpuszczalnik organiczny w ilości 20-70 części wagowych oraz alkohol tłuszczowy w ilości 0,5-5 części wagowych części oraz mocznik 5-10 części wagowych i wodę.

W Polsce środki gaśnicze przeznaczonego do gaszenia cieczy palnych i substancji topiących się pod wpływem ciepła na bazie alkilopoliglukozydów nie są produkowane.

Zastosowanie alkilopoliglukozydów w kompozycjach gaśniczych znacznie poprawia skuteczność gaśniczą dzięki ich specyficznym właściwościom.

Zastosowanie alkilopoliglukozydów, jako związków powierzchniowo czynnych ulegających praktycznie całkowitej biodegradacji w znacznym stopniu poprawia własności ekologiczne środków gaśniczych. W alkilopoliglukozydach zarówno część hydrofilowa, jak i hydrofobowa, pochodzą z naturalnych, łatwo biodegradowalnych i odnawialnych surowców, dlatego ich zastosowanie jest tak korzystne.

Alkilopoliglukozydy charakteryzują się wysoką zdolnością pianotwórczą, dużą zwilżalnością i wykazują synergizm z tradycyjnymi związkami powierzchniowo czynnymi.

Zastosowanie alkilopoliglukozydów do środków gaśniczych korzystne jest także ze względu na możliwość tworzenia stabilnej i trwałej piany.

Zastosowanie alkilopoliglukozydów jako substancji pianotwórczych do otrzymania środka gaśniczego o odpowiednich właściwościach wymaga zastosowania określonego stabilizatora piany i substancji zagęszczającej. Środki gaśnicze z udziałem alkilopoliglukozydów wymagają bowiem zastosowania innego rodzaju stabilizatora piany niż w środkach standardowych. Funkcje substancji zagęszczającej pełnią surowce zarówno pochodzenia naturalnego jak i syntetycznego. Wytworzona piana charakteryzuje się płynną konsystencją, przez co nie występuje destrukcja piany. Jako dodatki tworzące warstwę żelu stosuje się: karboksymetylocelulozę i jej pochodne, skleroglukonian, gumę arabską, kwas alginowy i jego sole, celulozę i hydroksyetyIoceIulozę.

Celem wynalazku było opracowanie sposobu wytwarzania ekonomicznego środka gaśniczego przeznaczonego do gaszenia pożarów cieczy palnych i substancji topiących się pod wpływem ciepła, charakteryzującego się dobrą skutecznością gaśniczą, bardzo dobrą biodegradowalnością, posiadającego znacznie lepsze parametry użytkowe.

Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że do reaktora wprowadza się 8-10 części wagowych wodnego roztworu soli sodowej pochodnej N-[2-[(2-hydroksyetylo)amino]etylo]glicynianu i pochodnej acylowej alkoholu kokosowego o stężeniu 40-60% wagowych, oraz 13-18 części wagowych wodnego roztworu poliglukozydu naturalnego alkoholu tłuszczowego frakcji C8-C10 następnie wprowadza się 8-14 części wagowych eteru butylowego glikolu dietylenowego, całość dokładnie miesza się, po czym wprowadza się 1,8-2,5 części wagowych gumy ksantogenowej, całość miesza się do całkowitego rozpuszczenia gumy ksantogenowej, po czym mieszając wprowadza się 50-70 części wagowych wody, 0,5-1,3 części wagowych benzoesanu sodu i 0,05-0,1 części wagowych 1-metyleno(dietanolo)amino-4-metylobenzotriazolu.

P r z y k ł a d ₃

Do reaktora o pojemności 500 cm³ wprowadza się 14,0 g wodnego 50% roztworu soli sodowej

N-[2-[(2-hydroksyetylo)amino]etylo]glicynianu i pochodnej acylowej alkoholu kokosowego (Amphotesid

GB 2009), następnie wprowadza się 28,6 g wodnego roztworu poliglukozydu naturalnego alkoholu tłuszczowego frakcji C8-C10 o zawartości substancji aktywnej około 70%, potem 22 g butylodiglikolu.

PL 214 488 B1

Następnie wszystkie wprowadzone składniki dokładnie miesza się w temperaturze pokojowej, pod normalnym ciśnieniem. Gumę ksantogenową w ilości 4,0 g wprowadza się do wcześniej wymieszanych składników. Całość dokładnie miesza się w temperaturze pokojowej, pod normalnym ciśnieniem do całkowitego rozpuszczenia się gumy ksantogenowej. Po uzyskaniu jednorodnej mieszaniny wprowadza się 128,8 g wody oraz inhibitory korozji: 2,4 g benzoesanu sodu oraz 0,2 g 1-metyleno(dietanolo)amino-4-metylobenzotriazolu (Irgamet).

Otrzymuje się jednorodny produkt o gęstej konsystencji. Następnie dokonuje się korekty pH do wartości 7,5. Pianotwórczy środek gaśniczy według wynalazku może być stosowany w niższych stężeniach, niż dotychczas znane środki, to jest od 1,5 do 3,0% objętościowych.

Środek według wynalazku spełnia wymagania określone w Polskiej Normie PN-92/C-83603/20 i PN-EN-1568 dla syntetycznych pianotwórczych środków gaśniczych.

Środek gaśniczy posiada własności fizykochemiczne i charakterystykę otrzymanej piany zgodną z wymaganiami określonymi w Polskiej Normie PN-92/C-83603/20 i normie PN-EN-1568.

Claims (1)

1. Sposób wytwarzania środka gaśniczego, znamienny tym, że do reaktora wprowadza się 8-10 części wagowych wodnego roztworu soli sodowej pochodnej N-[2-[(2-hydroksyetylo)amino]etylo]glicynianu i pochodnej acylowej alkoholu kokosowego o stężeniu 40-60% wagowych, oraz 13-18 części wagowych wodnego roztworu poliglukozydu naturalnego alkoholu tłuszczowego frakcji C8-C10, następnie wprowadza się 8-14 części wagowych eteru butylowego glikolu dietylenowego, całość dokładnie miesza się, po czym wprowadza się 1,8-2,5 części wagowych gumy ksantogenowej, całość miesza się do całkowitego rozpuszczenia gumy ksantogenowej, po czym mieszając wprowadza się 50-70 części wagowych wody, 0,5-1,3 części wagowych benzoesanu sodu i 0,05-0,1 części wagowych 1-metyleno(dietanolo)amino-4-metylobenzotriazolu.