PL214557B1 - Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej - Google Patents

Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej

Info

Publication number
PL214557B1
PL214557B1 PL393094A PL39309410A PL214557B1 PL 214557 B1 PL214557 B1 PL 214557B1 PL 393094 A PL393094 A PL 393094A PL 39309410 A PL39309410 A PL 39309410A PL 214557 B1 PL214557 B1 PL 214557B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
molecular weight
solution
high molecular
salt
heparin
Prior art date
Application number
PL393094A
Other languages
English (en)
Other versions
PL393094A1 (pl
Inventor
Irena Grzywa-Niksinska
Edward Grzywa
Ryszard Heropolitański
Małgorzata Machałowska
Izabella Legocka
Original Assignee
Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego filed Critical Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego
Priority to PL393094A priority Critical patent/PL214557B1/pl
Publication of PL393094A1 publication Critical patent/PL393094A1/pl
Publication of PL214557B1 publication Critical patent/PL214557B1/pl

Links

Landscapes

  • Polysaccharides And Polysaccharide Derivatives (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej z heparyny wysokocząsteczkowej o ciężarze cząsteczkowym około 30 000.
Heparyna jest produktem naturalnym uzyskiwanym z organów zwierzęcych, najczęściej z płuc oraz śluzu jelitowego, metodą ekstrakcji i następnie wydzielaniu z ekstraktu. Istnieje szereg metod uzyskiwania heparyny na przykład polskie opisy patentowe, nr 95201 nr 162607.
Heparyna jest sulfonowanym mukopolisacharydem zbudowanym z około 80 reszt monosacharydowych, pochodnych glukozy i kwasu glukoronowego. Cechą charakterystyczną heparyny jest obecność siarki, która występuje jako ugrupowanie sulfonamidowe lub jako ester kwasu siarkowego. Posiada ona silnie ujemny ładunek dzięki czemu jest zdolna do tworzenia kompleksu z niektórymi białkami. Głównym jej zastosowaniem jest Iecznictwo, gdzie stosowana jest do zmniejszania krzepliwości krwi poprzez hamowanie przekształcenia protrombiny (białko znajdujące się w osoczu krwi) w trombinę (enzym osocza, białko o właściwościach enzymatycznych) oraz jako lek rozpuszczający powstałe zakrzepy. Stosowana jest głównie w stanach przedzawałowych i zawałach, jako lek przeciwzakrzepowy. Uzyskiwana i dostępna na rynku heparyna wysokocząsteczkowa jest produktem o bardzo zróżnicowanym ciężarze cząsteczkowym. Jest to przeważnie mieszanina o ciężarze cząsteczkowym od 4000 do 30 000. Do niedawna w medycynie stosowana była wyłącznie heparyna wysokocząsteczkowa. Heparyna taka wykazuje właściwości przeciwkrzepliwe, jednakże może być stosowana wyłącznie w postaci kroplówek dożylnych. Od pewnego czasu stosuje się coraz częściej heparynę drobnocząsteczkową. Wykazuje ona właściwości podobne do heparyny wysokocząsteczkowej ma jednak tą przewagę, że może być aplikowana podskórnie i domięśniowo. W związku z niskim ciężarem cząsteczkowym, a więc dużo mniejszą wielkością cząsteczek jest łatwo wchłaniana i wykazuje szerokie działanie.
Heparynę drobnocząsteczkową uzyskuje się z heparyny wielkocząsteczkowej na drodze hydrolizy. Następuje wówczas pękanie długich łańcuchów z wytworzeniem cząsteczek mniejszych. Część poddawanej hydrolizie heparyny ulega rozkładowi aż do monosacharydów, tracąc swoje właściwości. Stopień degradacji zależy od stosowanej metody hydrolizy. Znanych jest kilka metod prowadzenia hydrolizy. Najczęściej stosowaną jest dezaminowanie przy użyciu kwasu azotowego (III). Roztwory wodne heparyny ogrzewa się z różnymi ilościami kwasu w różnym czasie i temperaturze. Inna metoda polega na prowadzeniu hydrolizy enzymatycznej lub depolimeryzacji przez utlenienie. Metody te znacznie różnią się od siebie, w związku z tym uzyskiwane heparyny drobnocząsteczkowe różnią się między sobą budową cząsteczki, średnią masą cząsteczkową oraz aktywnością antykoagulacyjną. Sposobami tymi uzyskuje się heparynę drobnocząsteczkową, ale wydajności tych procesów są niskie i to sprawia, że produkt jest drogi. Problemem w stosowanych obecnie metodach jest usuwanie po procesie hydrolizy substancji użytych do tego procesu. Sposób według wynalazku usuwa te trudności.
Sposób wytwarzania soli heparyny drobnocząsteczkowej z soli heparyny wysokocząsteczkowej lub z wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego polega na tym, że wodny roztwór soli heparyny wysokocząsteczkowej lub wodny roztwór wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego kontaktuje się z silnie kwaśną żywicą jonową w formie wodorowej, w temperaturze poniżej 95°C, prowadząc hydrolizę do uzyskania roztworu wykazującego spadek lepkości powyżej 30% w stosunku do lepkości roztworu wyjściowego, i po oddzieleniu żywicy jonowej i zobojętnieniu, wytrąca się frakcje soli heparyny drobnocząsteczkowej, o zróżnicowanej masie cząsteczkowej, przez dodawanie do roztworu kolejnych porcji rozpuszczalnika organicznego z grupy alkoholi alifatycznych C1 - C3 lub acetonu.
Korzystnie stosuje się sól sodową, potasową lub wapniową wysokocząsteczkowej heparyny.
Korzystnie jako silnie kwaśną żywicę jonową w formie wodorowej stosuje się polistyren makroporowaty sieciowany dwuwinylobenzenem, zawierający grupy funkcyjne R-SO3-.
Korzystnie jako silnie kwaśną żywicę jonową w formie wodorowej stosuje się także polistyren żelowy sieciowany dwuwinylobenzenem, zawierający grupy funkcyjne R-SO3-.
Korzystnie roztwór wodny soli heparyny wysokocząsteczkowej lub wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego kontaktuje się z żywicą jonową, w temperaturze 70 - 90°C.
Korzystnie roztwór wodny soli heparyny wysokocząsteczkowej lub wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego kontaktuje się z żywicą jonową przy mieszaniu ciągłym lub periodycznym.
Korzystnie hydrolizę soli lub kwasu heparynowego prowadzi się do uzyskania roztworu wykazującego spadek lepkości powyżej 40% w stosunku do lepkości roztworu wyjściowego.
Korzystnie stosuje się żywicę jonową w postaci łatwej do oddzielenia z roztworu.
PL 214 557 B1
Korzystnie żywicę jonową, oddziela się od roztworu przez sączenie, najkorzystniej na sitach.
Korzystnie roztwór drobnocząsteczkowego kwasu heparynowego alkalizuje się do pH = 8 - 9.
Wynalazek polega na nieoczekiwanym stwierdzeniu, że zarówno wysokocząsteczkowa sól heparyny jak i wysokocząsteczkowy kwas heparynowy ulegają hydrolizie pod wpływem silnie kwaśnych żywic jonowych w formie wodorowej. W przypadku użycia jako surowca soli wysokocząsteczkowej heparyny, w pierwszym etapie kontaktowania jej z żywicą następuje przejście soli heparyny w wysokocząsteczkowy kwas heparynowy. W przypadku soli należy więc dodać do procesu hydrolizy większą ilość silnie kwaśnej żywicy jonowej. Lepkość hydrolizowanego roztworu jest w dużej mierze wykładnikiem średniego ciężaru cząsteczkowego substancji rozpuszczonej. Po zakończeniu procesu hydrolizy ciecz z rozpuszczonym zhydrolizowanym kwasem heparynowym odsącza się od użytej żywicy jonowej, przeprowadza się w sól heparyny drobnocząsteczkowej a następnie, po ewentualnym dodatkowym oczyszczeniu znanym sposobem, wytrąca się drobnocząsteczkową sól heparyny. Wytrącanie przeprowadza się, dozując porcjami rozpuszczalnik organiczny rozpuszczalny w wodzie, w którym heparyna rozpuszcza się słabo bądź wcale, najkorzystniej jest użyć do tego celu alkohol metylowy lub etylowy. Stosując wytracanie selektywne uzyskuje się partie heparyny o kolejno różnych ciężarach cząsteczkowych. Wybiera się wówczas te, które są przewidziane do zastosowania, a pozostałe można zawracać do przygotowywania roztworów w następnych cyklach.
Poniżej podano przykłady konkretnych procesów oraz uzyskane warunki, jednakże nie ograniczają one możliwości dokonywania dowolnych zmian. Podczas ustalania parametrów hydrolizy należy liczyć się z tym, że heparyna, będąc polisacharydem, ulega karmelizacji podobnie jak cukry. Karmelizacja powoduje całkowity rozkład cząsteczek z utratą jej właściwości opisanych wyżej. Proces karmelizacji zależy głównie od temperatury. W niskiej temperaturze karmelizacja przebiega w stopniu minimalnym. Jednakże w niskiej temperaturze również proces hydrolizy przebiega bardzo wolno, co jest nieekonomiczne w produkcji przemysłowej.
Sposób realizacji wynalazku zilustrowano w przykładach.
P r z y k ł a d 1
W przykładzie użyto sól sodową heparyny uzyskaną z wieprzowego śluzu jelitowego. Był to bia3 ły proszek o aktywności 180 j/cm3, o średnim ciężarze cząsteczkowym 18000 - 20000. 30 g tego produktu rozpuszczono w 150 cm wody destylowanej. Roztwór ten wykazywał barwę 82% transmitancji, mierzonej przy długości fali λ-600 w porównaniu do wody. Zawartość suchej masy w tym roztworze oznaczone w temperaturze 105°C wynosiła 17,68%, a lepkość w temperaturze 20°C - 17,4 cP (1 cP = -3 3
10- Pa-s). Do uzyskanego roztworu wsypano 25 cm suchego, silnie kwaśnego kationitu w formie wodorowej, który stanowił makroporowaty polistyren sieciowany dwuwinylobenzenem. z grupami funkcyjnymi R-SO3- (nazwa handlowa CT-275 produkcji firmy Purolite) Roztwór ten wraz z jonitem wlano do szczelnie zamkniętego naczynia szklanego i wstawiono do termostatu. Temperaturę w termostacie ustawiono na 70°C. W odstępach co 30 minut roztwór w naczyniu był mieszany. Postęp procesu hydrolizy kontrolowano mierząc lepkość roztworu w temperaturze 20°C. Po 4 godzinach ogrzewania lepkość spadła do wielkości 16,4 cP. Mierzono również transmitancję, która informowała o postępie karmelizacji. Transmitancja w tym czasie wynosiła 73,5%. Roztwór ogrzewano dalej w tej samej temperaturze. Następne pomiary lepkości i transmitancji dokonywano co 4 godziny.
Wyniki pomiarów zestawiono w tabeli 1.
T a b e l a 1
Nr próby Czas grzania (godz). Lepkość w 20°C (cP)* Spadek lepkości (%) Transmitancja λ=600 Spadek barwy (%)
1 4 16,40 5,75 73,5 10,37
2 4 10,30 40,80 60,0 26,83
3 4 8,3 52,29 57,0 30,49
4 4 6,65 61,78 54,8 33,18
5 4 5,40 68.96 53,7 34,52
6 4 3,88 77,70 53,4 34,88
7 4 3,28 81,15 53,0 35,36
* 1 cP = 10-3 Pa-s
PL 214 557 B1
Po 28 godzinach spadek lepkości wynosił około 81%. Ogrzewanie przerwano i ciecz zalkalizo3 wano 50%-owym roztworem wodorotlenku sodu do pH około 7. Po zalkalizowaniu uzyskano 160 cm3 cieczy. Z roztworu tego alkoholem metylowym wytrącano selektywnie heparynę o wąskim rozrzucie ciężarów cząsteczkowych. Selektywne wytrącanie uzyskano kolejnym dozowaniem do roztworu coraz większych ilości metanolu.
W tabeli 2 podano wyniki wytrącania drobnocząsteczkowej soli heparyny. Frakcję oznaczoną 33 jako I uzyskano w sposób następujący: do 160 cm3 roztworu po hydrolizie wlano 160 cm3 metanolu.
Wytrąconą heparynę po oddzieleniu od roztworu przemyto dwukrotnie niewielkimi ilościami czystego 3 metanolu. W podobny sposób uzyskano frakcję II i III: do uzyskanych 320 cm3 roztworu po pierwszym 3 wytrąceniu dodano 160 cm3 metanolu. Wytrąconą heparynę po oddzieleniu od roztworu przemyto dwukrotnie niewielkimi ilościami czystego metanolu (Frakcja II). Frakcję oznaczoną jako III uzyskano 3 poprzez rozcieńczenie roztworu heparyny metanolem w ilości 160 cm3. Uzyskane produkty po wysuszeniu ważono i oznaczano lepkość 3%-owego roztworu w wodzie destylowanej w temperaturze 20°C (tabela 2). Heparyna wyjściowa, wysokocząsteczkowa wykazywała w podobnym badaniu lepkość 17,3 cP. W każdej próbce oznaczano również średni ciężar cząsteczkowy. Analizy wykonano z zastosowaniem techniki SEC-HPLC-RI (size exclusion high performance liquid chromatography with refractive index detection).
Wyniki przedstawiono tabeli 2.
T a b e l a 2
Nr frakcji Ilość dodawanego metanolu, (cm3) Masa wytrąconej heparyny po wysuszeniu, (g) Lepkość roztworu 20°C (cP)* Ciężar cząsteczkowy frakcji
I 160 11,3226 2,1 6 500
II 160 8,0336 1,52 4 300
III 160 3,0565 1,32 2 300
IV Oddestylowano do sucha 2,5600 1,30 Nie oznaczono
* 1 cP = 10-3 Pa-s
Po dodaniu trzeciej porcji metanolu zawartość suchej masy w przesączu wynosiła 0,4%. Dalsze wytrącanie heparyny metanolem wymagałoby użycia znacznej jego ilości, ponieważ rozpuszczalność heparyny o bardzo małym ciężarze cząsteczkowym w roztworze wodno-metanolowym jest duża. Cały powstały przesącz oddestylowano do sucha, uzyskując 2,5 g heparyny stanowiącą frakcję IV. W wyniku próby opisanej w przykładzie uzyskano frakcje heparyny o kilku różnych ciężarach cząsteczkowych, co daje możliwość ich wyboru, stosownie do celu w jakim mają być zastosowane.
P r z y k ł a d 2
Przykład wykonano identycznie jak przykład 1, z tą różnicą, że do hydrolizy zastosowano 3
15%-owy roztwór soli heparyny (22,5 g soli heparyny/150 cm3 wody) oraz silnie kwaśną żywicę jonową w postaci makroporowatego polistyrenu sieciowanego dwuwinylobenzenem, z grupami funkcyjny-3 mi R-SO3- (firmy Rohm and Haas o nazwie handlowej A 36) w ilości 30 cm3 oraz, że temperatura procesu wynosiła 80°C. Roztwór użyty do hydrolizy miał zawartość suchej masy 13,60%, T wynosiła 85%, a lepkość 16,1 cP. Po 4 godzinach ogrzewania lepkość spadła do wielkości 14,4 cP, transmitancja w tym czasie wynosiła 82,9%). Roztwór ogrzewano dalej w tej samej temperaturze, jak w przykładzie I.
Wyniki przedstawiono w tabeli 3.
T a b e l a 3
Nr próby Czas grzania, (godz.) Lepkość w 20°C, (cP)* Spadek lepkości, (%) Transmitancja λ=600 Spadek barwy, (%)
1 2 3 4 5 6
1 4 14,4 24,61 72,9 8,88
2 4 10,2 46,60 59,0 26,25
3 4 9,8 48,70 58,0 27,50
PL 214 557 B1 ciąg dalszy tabeli 3
1 2 3 4 5 6
4 4 6,4 66,50 56,4 29,50
5 4 4,9 74,35 51,7 35,38
6 4 3,25 82,99 50,4 37,0
7 4 3,08 83,88 43,0 46,25
* 1 cP = 10-3 Pa-s
W przykładzie tym uzyskano nieco niższą lepkość, jednakże nastąpiło pogorszenie barwy, co świadczy o karmelizacji, w krótszym czasie.
Wyniki przedstawiono w tabeli 4.
T a b e l a 4
Nr frakcji Ilość dodawanego metanolu, (cm3) Masa wytrąconej heparyny po wysuszeniu, (g) Lepkość roztworu, (cP)* Ciężar cząsteczkowy frakcji
I 160 7,3642 2,0 6 000
II 160 7,2589 1,44 3 500
III 160 5,3821 1,32 2 300
IV Oddestylowano do sucha 2,0100 1,30 Nie oznaczono
* 1 cP = 10-3 Pa-s
W wyniku próby opisanej w przykładzie uzyskano frakcje heparyny o kilku różnych ciężarach cząsteczkowych.
P r z y k ł a d 3
Przykład wykonywano identycznie jak przykład 1, z tą różnicą, że użyto 20% kwas heparynowy 3 (30 g kwasu heparynowego/150 cm3 wody destylowanej) uzyskany z soli sodowej znaną metodą.
Roztwór ten wykazywał lepkość mierzoną w 20°C 16,8 cP oraz barwę mierzoną w % transmitancji 3
85% T. Do roztworu tego wsypano 15 cm3 silnie kwaśnego kationitu w formie wodorowej, którą stanowił polistyren żelowy sieciowany dwuwinylobenzenem, z grupami funkcyjnymi R-SO3- (nazwa handlowa C-100 produkcji Purolite). Roztwór ten podobnie jak w przykładzie 1 i 2 wlano wraz z kationitem do szczelnie zamkniętego naczynia szklanego. Dalej postępowano identycznie jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że roztwór ogrzewano w temperaturze 60°C.
Wyniki przedstawiono w tabeli 5.
T a b e l a 5
Czas grzania (godz.) Lepkość w 20° (cP)* Spadek lepkości (%) Transmitancja λ=600 Spadek barwy (%)
1 4 13,2 21,43 79,4 6,59
2 4 10,0 40,48 72,6 14,59
3 4 8,6 48,81 69,2 15,59
4 4 6,3 62,5 67,4 20,71
5 4 4,8 71,42 64,9 23,65
6 4 3,13 81,37 63,0 25,89
7 4 2,65 84,25 62,1 26,94
* 1 cP = 10-3 Pa-s
W przykładzie tym uzyskano niższą lepkość, a także barwa mierzona w % Transmitancji była wyższa.
PL 214 557 B1
Wyniki przedstawiono w tabeli 6.
T a b e l a 6
Nr frakcji Ilość dodawanego metanolu (cm3) Masa wytrąconej heparyny po wysuszeniu w (g) Lepkość roztworu (cP)* Ciężar cząsteczkowy frakcji
I 160 8,3482 2,0 6 000
II 160 9,7520 1,40 3 200
III 160 4,1151 1,32 2 300
IV Oddestylowano do sucha 2,3160 1,30 Nie oznaczono
* 1 cP = 10-3 Pa-s
W wyniku próby opisanej w przykładzie uzyskano frakcje heparyny o kilku różnych ciężarach cząsteczkowych.

Claims (9)

1. Sposób wytwarzania soli heparyny drobnocząsteczkowej z soli heparyny wysokocząsteczkowej lub z wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego, znamienny tym, że wodny roztwór soli heparyny wysokocząsteczkowej lub wodny roztwór wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego kontaktuje się z silnie kwaśną żywicą jonową w formie wodorowej, w temperaturze poniżej 95°C, prowadząc hydrolizę do uzyskania roztworu wykazującego spadek lepkości powyżej 30% w stosunku do lepkości roztworu wyjściowego, i po oddzieleniu żywicy jonowej i zobojętnieniu, wytrąca się frakcje soli heparyny drobnocząsteczkowej, o zróżnicowanej masie cząsteczkowej, przez dodawanie do roztworu kolejnych porcji rozpuszczalnika organicznego z grupy alkoholi alifatycznych C1 - C3 lub acetonu.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się sól sodową, potasową lub wapniową wysokocząsteczkowej heparyny.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako silnie kwaśną żywicę jonową w formie wodorowej stosuje się polistyren makroporowaty sieciowany dwuwinylobenzenem, zawierający grupy funkcyjne R-SO3-.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako silnie kwaśną żywicę jonową w formie wodorowej stosuje się polistyren żelowy sieciowany dwuwinylobenzenem, zawierający grupy funkcyjne R-SO3-.
5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że roztwór wodny soli heparyny wysokocząsteczkowej lub wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego kontaktuje się z żywicą jonową, w temperaturze 70 - 90°C.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że roztwór wodny soli heparyny wysokocząsteczkowej lub wysokocząsteczkowego kwasu heparynowego kontaktuje się z żywicą jonową przy mieszaniu ciągłym lub periodycznym.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że hydrolizę soli lub kwasu heparynowego prowadzi się do uzyskania roztworu wykazującego spadek lepkości powyżej 40% w stosunku do lepkości roztworu wyjściowego.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że żywicę jonową, oddziela się od roztworu przez sączenie, najkorzystniej na sitach.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że roztwór drobnocząsteczkowego kwasu heparynowego po hydrolizie alkalizuje się do pH =8 - 9.
PL393094A 2010-11-30 2010-11-30 Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej PL214557B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL393094A PL214557B1 (pl) 2010-11-30 2010-11-30 Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL393094A PL214557B1 (pl) 2010-11-30 2010-11-30 Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL393094A1 PL393094A1 (pl) 2012-06-04
PL214557B1 true PL214557B1 (pl) 2013-08-30

Family

ID=46210655

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL393094A PL214557B1 (pl) 2010-11-30 2010-11-30 Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL214557B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL393094A1 (pl) 2012-06-04

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Nie et al. Structural characteristics, rheological properties, and biological activities of polysaccharides from different cultivars of okra (Abelmoschus esculentus) collected in China
CN105837708B (zh) 以虾蟹壳为原料制备壳聚糖的方法
KR101411273B1 (ko) 펙틴의 추출을 위한 방법
WO2017032277A1 (zh) 一种牛肺依诺肝素钠及其制备方法与应用
RU2670767C9 (ru) Способ получения низкомолекулярного гепарина
KR20190120216A (ko) 폴리황산펜토산, 의약 조성물 및 항응고제
CN109554120B (zh) 一种碱法生产牛皮明胶的方法
CN107636021A (zh) 用于制备多糖的工艺
Tang et al. A regular Chlorella mannogalactan and its sulfated derivative as a promising anticoagulant: structural characterization and anticoagulant activity
Jacquemin et al. Comparison of different twin-screw extraction conditions for the production of arabinoxylans
CN104193849B (zh) 一种依诺肝素钠的生产方法
McCready et al. Plant pectin analysis, determination of pectic substances by paper chromatography
RU2512768C1 (ru) Способ получения низкомолекулярного гепарина
Felicetta et al. Lignin. IX. Molecular weights of lignin sulfonates as influenced by certain acidic conditions
CN109575156B (zh) 一种低分子肝素的纯化方法
PL214557B1 (pl) Sposób wytwarzania heparyny drobnocząsteczkowej
CN109721740A (zh) 一种连续制备不同脱乙酰度的甲壳素/壳聚糖溶液的方法
RU2441025C1 (ru) Способ получения низкомолекулярного пектина
White The constitution of mesquite gum. II. Partial hydrolysis of mesquite gum
KR100679365B1 (ko) 알긴산의 제조방법
CN101851285B (zh) 硫酸糖肽的制备方法
US2638470A (en) Process for the production of alginic acid sulfate
RU2725545C1 (ru) Способ получения низкомолекулярного гепарина
PL214477B1 (pl) Sposób wytwarzania soli heparyny drobnocząsteczkowej z soli heparyny wysokocząsteczkowej
CN107011456A (zh) 一种绿藻多糖及其制备方法