PL214632B1 - Nabój moździerzowy - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 214632 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 390274 ^{(51) Int.Cl.}

F42B 30/10 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 26.11.2009 (54)

Nabój moździerzowy

(43) Zgłoszenie ogłoszono: 06.06.2011 BUP 12/11	(73) Uprawniony z patentu: WOJSKOWY INSTYTUT TECHNICZNY UZBROJENIA, Zielonka, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 30.08.2013 WUP 08/13	(72) Twórca(y) wynalazku: JÓZEF LEGIEĆ, Zielonka, PL TADEUSZ KUŚNIERZ, Zielonka, PL BOGDAN PIĄTEK, Zielonka, PL BOHDAN ZARZYCKI, Warszawa, PL MACIEJ MISZCZAK, Warszawa, PL

PL 214 632 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest nabój moździerzowy składający się z pocisku, ładunku miotającego oraz łuski połączonej ze stabilizatorem brzechwowym za pomocą oddzielnych łączników usytuowanych między skrzydełkami stabilizatora brzechwowego.

Znane są według opisu patentowego PL 185 818 oraz zgłoszenia wynalazku P. 373731 naboje moździerzowe składające się z pocisku i ładunku miotającego oraz łuski połączonej ze stabilizatorem brzechwowym. Znane rozwiązania posiadają co najmniej jeden łącznik łączący łuskę ze stabilizatorem brzechwowym. Według opisu patentowego PL 185 818, w naboju moździerzowym występuje pojedynczy łącznik łączący łuskę ze stabilizatorem brzechwowym, korzystnie typu gwintowego. Łącznik ten leży w osi naboju (pocisku) moździerzowego. Według zgłoszenia wynalazku PL 373 731 nabój moździerzowy posiada co najmniej jeden łącznik zawierający trzon usytuowany wzdłużnie do osi naboju (pocisku) moździerzowego, między skrzydełkami stabilizatora brzechwowego, oparty swym elementem poprzecznym o czołową, górną powierzchnię i/lub krawędzie skrzydełka.

Po załadowaniu moździerza od strony komory nabojowej i zainicjowaniu działania ładunku miotającego, pod wpływem ciśnienia produktów spalania ładunku miotającego, w objętości ograniczonej łuską, tylną częścią korpusu pocisku moździerzowego oraz ścianami komory nabojowej moździerza, następuje oddzielenie stabilizatora brzechwowego od łuski w wyniku przerwania/złamania poprzecznych elementów łączników łączących łuskę ze stabilizatorem brzechwowym. Po oddzieleniu stabilizatora brzechwowego od łuski, pocisk moździerzowy przemieszcza się w lufie moździerza, zaś łuska pozostaje w komorze nabojowej i utrzymywana jest w niej dzięki kryzie. Po wystrzale, z chwilą otwarcia zamka moździerza, łuska zostaje wyrzucona z komory nabojowej wraz z łącznikami. Łuska pozwala na jednoznaczne usytuowanie naboju w komorze nabojowej moździerza podczas jego ładowania od strony zamka oraz zapobiega przedostawaniu się produktów spalania ładunku miotającego do tyłu, poza zamek moździerza podczas zjawiska strzału, gdy pocisk przemieszcza się w lufie.

Zastosowanie rozłącznego połączenia łuski ze stabilizatorem brzechwowym umożliwia jej odłączenie od naboju moździerzowego, pozwalając na jego ładowanie do moździerza od strony lufy.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że elementy łączące naboju moździerzowego są w postaci sprężyn zbudowanych ze środkowej spiralnej części oraz dwóch zagiętych ramion krótkiego i długiego - usytuowanych po obu stronach spiralnej części. Krótkie ramię sprężyny składa się z krótkiego, wewnętrznego odcinka sąsiadującego z jej spiralną częścią i krótkiego, skrajnego odcinka, zaś długie ramię sprężyny składa się z długiego, wewnętrznego odcinka sąsiadującego z jej spiralną częścią i długiego, skrajnego odcinka. Krótki, skrajny odcinek sprężyny zaczepiony jest w podtoczeniu wykonanym w dolnej części pierścienia stabilizatora brzechwowego, zaś długi, skrajny odcinek sprężyny przechodzi przez promieniowy otwór wykonany w pierścieniu i trzonie stabilizatora brzechwowego. Zakończenie długiego, skrajnego odcinka sprężyny wchodzi w wytoczenie wykonane na zewnętrznej powierzchni zgrubienia środkowego dna łuski, przy czym zgrubienie to posiada ściętą krawędź.

Zastosowanie w naboju moździerzowym sprężyn o powyższym kształcie oraz usytuowanie ich skrajnych odcinków w łusce i tylnej części trzonu stabilizatora brzechwowego, umożliwia łatwe odłączenie łuski od naboju moździerzowego, pozwalając na jego użycie do załadowania moździerza od strony wylotu lufy.

Z kolei, ścięta krawędź zgrubienia środkowego dna łuski ułatwia połączenie łuski ze stabilizatorem brzechwowym pocisku, ponieważ podczas łączenia pocisku (jego stabilizatora brzechwowego) z łuską zachodzi odchylenie długiego ramienia sprężyny, a następnie, gdy zakończenie długiego ramienia sprężyny znajdzie się na wysokości wytoczenia wykonanego na zgrubieniu środkowym dna łuski, sprężyny zatrzaskują się w tym wytoczeniu.

Przykład wynalazku zilustrowany jest na załączonym rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia nabój moździerzowy w widoku z boku, z częściowym przekrojem przechodzącym przez jego łuskę, zaś Fig. 2 przedstawia powiększony półwidok - półprzekrój przechodzący przez jedną ze sprężyn łączących łuskę ze stabilizatorem brzechwowym naboju moździerzowego.

120 mm nabój moździerzowy zbudowany jest z pocisku 1 i ładunku miotającego składającego się z zasadniczego ładunku miotającego 2 umieszczonego w trzonie 3 stabilizatora brzechwowego i dodatkowych ładunków miotających 5 nałożonych na trzon 3 stabilizatora brzechwowego, nad skrzydełkami 6, na wysokości zasadniczego ładunku miotającego 2 oraz łuski 7 zamocowanej do trzonu 3 stabilizatora brzechwowego rozłącznie za pomocą trzech sprężyn 8 usytuowanych na jego obwodzie,

PL 214 632 B1 między skrzydełkami 6, w jednakowej odległości od siebie. W wyniku tego połączenia, stabilizator brzechwowy połączony jest ze zgrubieniem środkowym 9 dna 10 łuski 7. Wewnątrz zgrubienia środkowego 9 dna 10 łuski 7 usytuowany jest zapłonnik 11. Sprężyny 8 zbudowane są ze środkowej spiralnej części 12 oraz dwóch zagiętych ramion - krótkiego i długiego - usytuowanych po obu stronach spiralnej części 12, z których jedno składa się z krótkiego, wewnętrznego odcinka 13 sąsiadującego ze spiralną częścią 12 i krótkiego, skrajnego odcinka 14. Drugie ramię sprężyny 8 składa się z długiego, wewnętrznego odcinka 15 sąsiadującego z drugiej strony jej spiralnej części 12 oraz długiego, skrajnego odcinka 16. Krótki, skrajny odcinek 14 sprężyny 8 zaczepiony jest w podtoczeniu 17 wykonanym w pierścieniu 4 stabilizatora brzechwowego, zaś długi, skrajny odcinek 16 sprężyny 8 przechodzi przez promieniowy otwór wykonany w pierścieniu 4 i trzonie 3 stabilizatora brzechwowego. Zakończenie długiego, skrajnego odcinka 16 sprężyny 8 wchodzi w wytoczenie 18 wykonane na zewnętrznej powierzchni zgrubienia środkowego 9 dna 10 łuski 7, przy czym zgrubienie środkowe 9 posiada ściętą krawędź 19.

Po załadowaniu moździerza od strony komory nabojowej i zainicjowaniu działania ładunków miotających 2, 5 poprzez zapalenie zapłonnika 11, pod wpływem ciśnienia produktów ich spalania, w objętości ograniczonej łuską 7, tylną częścią korpusu pocisku moździerzowego 1 oraz ścianami komory nabojowej moździerza, następuje oddzielenie stabilizatora brzechwowego od łuski 7 w wyniku ścięcia długich, skrajnych odcinków 16 sprężyn 8. Po oddzieleniu stabilizatora brzechwowego od łuski 7, pocisk moździerzowy 1 przemieszcza się w lufie moździerza, zaś łuska 7 pozostaje w komorze nabojowej i utrzymywana jest w niej dzięki kryzie 20. Po wystrzale, z chwilą otwarcia zamka moździerza, łuska 7 wraz ze sprężynami 8 zostaje wyrzucona z komory nabojowej.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Nabój moździerzowy składający się z pocisku, ładunku miotającego oraz łuski połączonej ze stabilizatorem brzechwowym poprzez oddzielne elementy łączące usytuowane między jego skrzydełkami, mieszczącej skrzydełka i tylną część trzonu stabilizatora brzechwowego osadzonego na zgrubieniu środkowym dna łuski, wewnątrz którego znajduje się zapłonnik, znamienny tym, że elementy łączące są w postaci sprężyn (8) zbudowanych ze środkowej, spiralnej części (12) oraz dwóch zagiętych ramion - krótkiego i długiego, usytuowanych po obu stronach spiralnej części (12), przy czym krótkie ramię sprężyny (8) składa się z krótkiego, wewnętrznego odcinka (13) sąsiadującego z jej spiralną częścią (12) oraz krótkiego, skrajnego odcinka (14), zaś długie ramię sprężyny (8) składa się z długiego, wewnętrznego odcinka (15) sąsiadującego z drugiej strony ze spiralną częścią (12) sprężyny (8) i długiego, skrajnego odcinka (16), przy czym krótki, skrajny odcinek (14) sprężyny (8) zaczepiony jest w podtoczeniu (17) wykonanym w dolnej części pierścienia (4) stabilizatora brzechwowego, zaś długi, skrajny odcinek (16) sprężyny (8) przechodzi przez promieniowy otwór wykonany w pierścieniu (4) i trzonie (3) stabilizatora brzechwowego, natomiast zakończenie długiego, skrajnego odcinka (16) sprężyny (8) wchodzi w wytoczenie (18) wykonane na zewnętrznej powierzchni zgrubienia środkowego (9) dna (10) łuski (7), przy czym zgrubienie środkowe (9) posiada ściętą krawędź (19).