PL214710B1 - Izolator sekcyjny - Google Patents

Abstract

Izolator sekcyjny wyposażony jest w dwie nośne konstrukcje (2) o widełkowym kształcie oraz w lewy profilowany zespół prowadnic (8) i w prawy profilowany zespół prowadnic (8'), składający się z dwu par ślizgów (22) (23), skierowanych do siebie łukowatymi zaokrągleniami (31), wyposażonymi w wydmuchowe rożki, usytuowanymi w rejonie środka izolatora sekcyjnego. Na zewnętrznych skrajnych parach zespołów prowadnic (8) (8') znajdują się stopki, utworzone z ich dolnego profilu. Osie obydwu par zespołów prowadnic (8) (8') tworzą linię prostą, przy czym pary ślizgów (22) (23) usytuowane naprzeciw siebie mają kształt wysmukłych liter "V", a wydmuchowe rożki są skierowane ku górze. Każda nośna konstrukcja (2) ma boczne ramiona, na których są osadzone trwale gwintowane trzpienie oraz ma gniazda zbudowane z przegród, których górne krawędzie wystają ponad górne krawędzie bocznych ramion, przy czym przegrody są połączone trwale z pionową poprzeczką i z ramionami.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest izolator sekcyjny przeznaczony do stosowania w sieciach trakcyjnych jedno lub dwuprzewodowych.

Znany jest izolator sekcyjny z polskiego opisu wzoru użytkowego nr Ru-60894, w którym nad dwoma usytuowanymi poziomo i równolegle izolatorami cięgnowymi znajduje się trzeci izolator stały w postaci pręta o przekroju kołowym, którego końce zamocowane są trwale w górnych gniazdach dwóch korpusów. Korpusy te mające kształt zbliżony do litery „U” są usytuowane na dwóch końcach izolatorów i są do siebie zwrócone poprzecznymi ścianami. Ściany wzdłużne korpusów są połączone ze wspornikami wewnętrznymi i wspornikami zewnętrznymi, do których są przymocowane prowadnice ślizgowe krótkie i prowadnice ślizgowe długie. W przelotowych otworach wsporników wewnętrznych osadzone są sworznie mocujące, na których osadzone są ucha izolatorów cięgnowych. W ścianach wzdłużnych korpusów znajdują się usytuowane od spodu dolne gniazda osadcze, w których są umieszczone sworznie uchwytów krańcowych przewodów jezdnych. Uchwyty krańcowa przewodów jezdnych składają się z czterech płaskich szczęk zaciskowych osadzonych na tych sworzniach. Szczęki są ściągnięte śrubami zaciskowymi. Każda szczęka ma na krawędziach wzdłużnych jednakowo wyprofilowane występy, które po złożeniu szczęk wchodzą do bruzd przewodu jezdnego z jednej strony, a po stronie przeciwległej wchodzą do bruzd drutu reakcyjnego. Kształt występów jest odpowiednio dobrany do kształtu bruzd przewodu jezdnego, przy czym położony na krawędzi przeciwległej występ jest lustrzanym odbiciem występu na drugiej krawędzi szczęki. Druty reakcyjne mają kształt taki sam, jak przewody jezdne. Drugie końce drutów zamocowane są w uchwytach reakcyjnych zawierających cztery szczęki o kształtach i wymiarach w przekroju poprzecznym takich samych jak szczęki uchwytów krańcowych. Uchwyty i druty reakcyjne zabezpieczają przed obrotem kątowym szczęki uchwytów krańcowych, co pozwala utrzymać położenie poziome przewodów jezdnych. Występy części dolnych szczęk uchwytów reakcyjnych zaciśnięte są na przewodach jezdnych. Izolator stały ma większą średnicę od średnicy izolatorów cięgnowych, zaś górne gniazda osadcze mają kształt tulei i są przymocowane do wzdłużnych żeber połączonych ze ścianami poprzecznymi korpusów. Do górnych krawędzi wsporników zewnętrznych przymocowane są półki, w których zamocowane są śruby regulacyjne, którymi ustala się uchwyty krańcowe w położeniu poziomym.

Znany jest też izolator sekcyjny kolejowy sieci trakcyjnej z polskiego opisu wzoru użytkowego nr Ru-62383 polegający na tym, składa się z cięgien izolacyjnych, połączonych obustronnie z klinowymi uchwytami krańcowymi, do których jest zamocowany wymiennie podwieszak. Natomiast do podwieszaka są zamocowane prowadnice długie i krótkie naprzemianlegle. Cięgna izolacyjne są połączone z prowadnicami za pomocą nakładek i obejm, przy czym na końcu izolatora sekcyjnego wyprowadzone przewody jezdne są spięte uchwytem równoległym z obu stron.

Znany jest inny izolator napowietrznej linii elektrycznej trakcji kolejowej ze szwajcarskiego opisu patentowego nr CH 651788 A, mający symetrycznie przesuniętą wycieraczkę zaopatrzoną w szczotki usytuowane po obu stronach swojej osi, które zapewniają ciągłość wsparcia dla pantografu. Ponadto izolator posiada urządzenia mocujące współpracujące z odpowiednimi urządzeniami podtrzymywanymi przez haki zakotwiczone na przewodzie, które są mechanicznie utrzymywane w odpowiedniej pozycji względem siebie. Natomiast przewód zaciska się między parami haków, a izolator jest podpięty do tych par haków za nimi, a one są stopniowo uwalniane.

Znany jest kolejne rozwiązanie sekcji izolatora napowietrznej linii trakcji elektrycznej oraz sposób i urządzenie do jego stosowania z europejskiego opisu zgłoszeniowego wynalazku nr EP 0064442 A, w którym izolator mający symetrycznie przesunięte ślizgacze posiada zaciski po obu stronach osi zapewniające ciągłość wsparcia pantografu oraz posiada urządzenie mocujące współpracujące z odpowiednimi urządzeniami zamocowanymi na zaciskach zakotwiczonych na przewodzie i mechanicznie utrzymywane w odpowiednie pozycji względem siebie, zaś przewód jest zaciśnięty miedzy parami zacisków.

Natomiast izolator wraz z jego urządzeniami mocującymi usytuowany jest za urządzeniami mocującymi par zacisków, które są stopniowo zwalniane.

Jeszcze inny izolator sekcyjny jest znany z polskiej normy branżowej nr BN-82/9319-01 wykonywany w dwóch odmianach, a mianowicie - w pierwszej odmianie do sieci z jednym przewodem jezdnym, a w drugiej odmianie do sieci z dwoma przewodami jezdnymi.

PL 214 710 B1

Wadą znanych i opisanych rozwiązań jest ich skomplikowana budowa oraz duża masa, a także niska wytrzymałość mechaniczna i niska sprawność elektryczna. Dodatkowy wadą znanych rozwiązań jest to, iż montaż bezpośrednio na sieci wymaga stosowania skomplikowanych urządzeń naprężających.

Zagadnieniem technicznym wymagającym rozwiązania jest opracowanie nowej konstrukcji izolatora sekcyjnego prostego i nieskomplikowanego w budowie, który w sieci trakcyjnej spełniałby podwójną rolę, to jest rolę izolacyjną oraz rolę eksploatacyjną umożliwiającą bezkolizyjny przejazd odbieraków prądu. Ponadto zagadnieniem technicznym wymagającym rozwiązania jest takie opracowanie nowego izolatora sekcyjnego, który zapewni bezawaryjną i zdecydowaną poprawę współpracy na styku - odbierak prądu-sieć trakcyjna, która to współpraca umożliwi zwiększenie prędkości taboru elektrycznego poruszającego się pod tymi izolatorami.

Istota izolatora sekcyjnego charakteryzuje się tym, że obie nośne konstrukcje mają widełkowy kształt, zaś lewy profilowany zespół prowadnic i prawy profilowany zespół prowadnic stanowią dwie pary ślizgów usytuowanych naprzeciw siebie, które są skierowane do siebie łukowatymi zaokrągleniami wyposażonymi w wydmuchowe rożki usytuowanymi w rejonie środka izolatora sekcyjnego, podczas gdy na zewnętrznych skrajnych parach zespołów prowadnic znajdują się stopki utworzone z ich dolnego profilu i tym, że osie obydwu par zespołów prowadnic tworzą linię prostą, przy czym pary ślizgów usytuowanych naprzeciw siebie mają kształt wysmukłych liter „V”, nadto na swoich przeciwległych końcach są zwieńczone parami zacisków prądowych, zaś wydmuchowe rożki są skierowane ku górze, które służą do urywania łuku elektrycznego. Natomiast każda nośna konstrukcja jest wyposażona w boczne ramiona, na których są osadzone trwale gwintowane trzpienie oraz zawiera gniazda zbudowane z przegród, których górne krawędzie wystają ponad górne krawędzie bocznych ramion, przy czym przegrody są połączone trwale z pionową poprzeczką i z ramionami a do przegrody oraz do poprzeczki są przytwierdzone trwale poprzeczne ramiona w kształcie szeroko rozwartej litery „V”, przy czym na ramionach znajdują się otwory, natomiast po przeciwległej stronie każdej nośnej konstrukcji znajdują się uchwyty wyposażone w cztery lub dwie zaciskowe szczęki, podczas gdy każda para ślizgów ma w przekroju poprzecznym kształt litery „L”, przy czym ślizg lewego zespołu prowadnic jest odpowiednio dłuższy od ślizgu tego lewego zespołu, natomiast ślizg umieszczony po przekątnej i przeciwległej stronie lewego zespołu prowadnic jest odpowiednio dłuższy od ślizgu prawego zespołu prowadnic, zaś pary zacisków prądowych są zbudowane z zaciskowych szczęk, które występują alternatywnie jako zestawy dwóch zaciskowych szczęk lub jako zestawy czterech zaciskowych szczęk.

Zaletą izolatora sekcyjnego według wynalazku jest możliwość używania go w nowych sieciach trakcyjnych dużych prędkości jazdy i dużych mas przewożonych towarów. Dodatkową zaletą rozwiązania według wynalazku jest jego prosta i nieskomplikowana budowa z elementów cechujących się bardzo wysokimi właściwościami mechaniczno-elektrycznymi przy niskiej masie własnej. Dzięki temu rozwiązaniu izolatora może on przenosić znacznie wyższe obciążenia mechaniczne i elektryczne od rozwiązań dotychczasowych. Ponadto nowa konstrukcja izolatora o wydłużonej budowie i niższej własnej masie może być montowana bezpośrednio na sieci trakcyjnej bez stosowania urządzeń naprężających przejmujących naciąg przewodów jezdnych. Dalszą zaletą rozwiązania izolatora sekcyjnego według wynalazku polegającą na zmianie poprzecznej odległości między punktami montowania wieszaków izolatorów jest to, że umożliwia ono zmniejszenie odległości między liną nośną a przewodami jezdnymi w miejscu zabudowania izolatorów, co jest szczególnie ważne w sieciach trakcyjnych w rejonie rozjazdów i w miejscach obniżeń sieci trakcyjnej.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia izolator w widoku aksonometrycznym, fig. 2 - izolator w widoku ogólnym z boku, fig. 3 izolator w widoku ogólnym z góry, fig. 4 - fragment środkowy izolatora w widoku ogólnym z góry, fig. 5 fragment środkowy izolatora w widoku aksonometrycznym od dołu i z boku, fig. 6 - konstrukcję nośną izolatora dla dwóch przewodów jezdnych w widoku ogólnym z boku, fig. 7 - konstrukcję nośną izolatora w widoku od czoła, fig. 8 - konstrukcję nośną izolatora w widoku ogólnym z góry, fig. 9 - konstrukcję nośną izolatora w widoku aksonometrycznym, fig. 10 - konstrukcję nośną izolatora w widoku ogólnym z boku, fig. 11 - konstrukcję nośną izolatora w przekroju poprzecznym wzdłuż linii A-A na fig. 10, fig. 12 alternatywną konstrukcję nośną izolatora dla jednego przewodu jezdnego w widoku ogólnym z boku, fig. 13 - alternatywą konstrukcję nośną izolatora dla jednego przewodu jezdnego w widoku ogólnym od czoła, fig. 14 - alternatywną konstrukcję nośną izolatora dla jednego przewodu jezdnego w widoku ogólnym z góry, fig. 15 - alternatywną konstrukcję nośną izolatora dla jednego przewodu jezdnego w widoku aksonometrycznym, fig. 16 - alternatywną konstrukcję nośną izolatora dla jednego przewodu jezdnego w widoku ogólnym z boku, fig. 17 - alternatywną konstrukcję nośną izolatora dla jednego

PL 214 710 B1 przewodu jezdnego w przekroju poprzecznym wzdłuż linii B-B na fig. 16, fig. 18 - fragment zakończenia zespołu prowadnic izolatora dla jednego przewodu jezdnego w widoku aksonometrycznym, fig. 19 - fragment alternatywnego zakończenia zespołu prowadnic dla dwóch przewodów jezdnych w widoku aksonometrycznym, a fig. 20 przedstawia środkowy fragment ślizgu w widoku ogólnym z boku.

Izolator sekcyjny zbudowany jest z dwóch izolatorów cięgnowych I obustronnie zamocowanych równolegle względem siebie w nośnych konstrukcjach 2 wykonanych ze stali nierdzewnej, izolatory cięgnowe I są osadzone na sworzniach 3 umieszczonych w gniazdach 4 istniejących w nośnej konstrukcji 2 zaopatrzonej w otwory przelotowe 5. Nośna konstrukcja 2 o widełkowym kształcie jest wyposażona w boczne ramiona 6, na których są osadzone trwale gwintowane trzpienie 7, które służą do mocowania na nich lewego profilowanego zespołu prowadnic 8 i prawego profilowanego zespołu prowadnic 8'. Gniazda 4 nośnej konstrukcji 2 mają przegrody 9 wykonane z blachy nierdzewnej, których górne krawędzie 9' wystają ponad górne krawędzie 6' bocznych ramion 6, w których mocuje się uchwyty oczkowe 10 izolatorów cięgnowych 1. Przegrody 9 są połączone trwale z pionową poprzeczką 11, która połączona jest z bocznymi ramionami 6. Do przegrody 9 oraz do poprzeczki 11 jest przytwierdzone trwale poprzeczne ramię 12 w kształcie szeroko rozwartej litery „V”. Na końcach ramion 12 znajdują się otwory 13, które służą do podwieszenia izolatora do nieuwidocznionej liny nośnej za pomocą rzymskich śrub 14. Po przeciwległej stronie nośnej konstrukcji 2 osadzone są uchwyty 15 składające się z czterech lub dwóch szczęk zaciskowych 16 wykonanych z wysokoprzewodzącego stopu miedzi. Szczęki zaciskowe 16 są osadzone w uchwycie 15 rozłącznie za pomocą śrub 17, podkładek 18 i nakrętek 19. Sworzeń 3 jest zabezpieczony przed wysuwaniem się z przelotowych otworów 5 znajdujących się w gniazdach 4 nośnej konstrukcji 2 za pomocą zawleczki 20 i podkładek 21. Oba zespoły prowadnic 8 i 8' składają się ze ślizgów 22 i 23 wykonanych z miedzi. Ślizgi 22 i 23 mają w przekroju poprzecznym kształt litery „L”, przy czym ślizgi 22 lewego zespołu prowadnic 8 są odpowiednio dłuższe od ślizgów 23 tego zespołu, natomiast ślizgi 22 umieszczone po przeciwległej stronie prawnego zespołu prowadnic 8' są odpowiednio dłuższe od ślizgów 23 tego zespołu. Pary ślizgów 22 i 23 na swoich przeciwległych końcach są zwieńczone parami zacisków prądowych 24 zbudowanych z zaciskowych szczęk 25 wykonanych z wysokoprzewodzącego stopu miedzi, przy czym szczęki zaciskowe 25 występują alternatywnie jako dwie szczęki lub cztery szczęki. Każda para prądowych zacisków 24 jest ze sobą połączona za pomocą jednej śruby 26, podkładki 27 i nakrętki 28. Ślizgi 22 i 23 są usytuowane względem siebie na kształt wysmukłej litery „V”. Skrajne zewnętrzne końce obu par ślizgów 22 i 23 mają wygięte ku górze stopki 29, podczas gdy pary ślizgów 22 i 23 na swoich wyższych pionowych ściankach są zaopatrzone w perforację w postaci otworów 30. Natomiast ślizgi 22 i 23 na swoich końcach znajdujących się w części środkowej izolatora sekcyjnego są wyposażone w zaokrąglenia 31, które przechodzą lukiem w wydmuchowe rożki 32, które służą do urywania łuku elektrycznego i zapewniają łagodny przejazd nieuwidocznionego ślizgacza pantografu pod izolatorem. Wydmuchowe rożki 32 są zamocowane rozłącznie pod kątem ostrym do łącznika 33, który jest przykręcony do bocznych, pionowych ścianek ślizgów 22 i 23 za pomocą śrub 34, podkładek 35 i nakrętek 36.

Claims (6)

1. Izolator sekcyjny, składający się z dwóch izolatorów cięgnowych wyposażonych w uchwyty oczkowe, obustronnie zamocowanych względem siebie w dwóch nośnych konstrukcjach oraz posiadający lewy profilowany zespół prowadnic i prawy zespół prowadnic składający się z dwóch par ślizgów oraz zawierający zaciski szczękowe i elementy złączne takie jak śruby, nakrętki, podkładki, zawleczki i sworznie, znamienny tym, że obie nośne konstrukcje (2) mają widełkowy kształt, zaś lewy profilowany zespół prowadnic (8) i prawy profilowany zespół prowadnic (8') stanowią dwie pary ślizgów (22 i 23) usytuowanych naprzeciw siebie, które są skierowane do siebie łukowatymi zaokrągleniami (31) wyposażonymi w wydmuchowe rożki (32) usytuowanymi w rejonie środka izolatora sekcyjnego, podczas gdy na zewnętrznych skrajnych parach zespołów prowadnic (8 i 8') znajdują się stopki (29) utworzone z ich dolnego profilu i tym, że osie obydwu par zespołów prowadnic (8 i 8') tworzą linię prostą, przy czym pary ślizgów (22 i 23) usytuowanych naprzeciw siebie mają kształt wysmukłych liter „V”, nadto na swoich przeciwległych końcach są zwieńczone parami zacisków prądowych (24), zaś wydmuchowe rożki (32) są skierowane ku górze, które służą do urywania łuku elektrycznego.

2. Izolator według zastrz. 1, znamienny tym, że każda nośna konstrukcja (2) jest wyposażona w boczne ramiona (6), na których są osadzone trwale gwintowane trzpienie (7) oraz zawiera gniazda (4)

PL 214 710 B1 zbudowane z przegród (9), których górne krawędzie (9') wystają ponad górne krawędzie (6') bocznych ramion (6), przy czym przegrody (9) są połączone trwale z pionową poprzeczką (11) i z ramionami (6).

3. Izolator według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że do przegrody (9) oraz do poprzeczki (11) są przytwierdzone trwale poprzeczne ramiona (12) w kształcie szeroko rozwartej litery „V”, przy czym na ramionach (12) znajdują się otwory (13).

4. Izolator według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że po przeciwległej stronie każdej nośnej konstrukcji (2) znajdują się uchwyty (15) wyposażone w cztery lub dwie zaciskowe szczęki (16).

5. Izolator według zastrz. 1, znamienny tym, że każda para ślizgów (22 i 23) ma w przekroju poprzecznym kształt litery „L”, przy czym ślizg (22) lewego zespołu prowadnic (8) jest odpowiednio dłuższy od ślizgu (23) tego lewego zespołu, natomiast ślizg (22) umieszczony po przekątnej i przeciwległej stronie lewego zespołu prowadnic (8) jest odpowiednio dłuższy od ślizgu (23) prawego zespołu prowadnic (8').

6. Izolator według zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, pary zacisków prądowych (24) są zbudowane z zaciskowych szczęk (25), które występują alternatywnie jako zestawy dwóch zaciskowych szczęk (25) lub jako zestawy czterech zaciskowych szczęk (25).