PL215064B1 - Drzwi dwuskrzydłowe - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku są drzwi dwuskrzydłowe, znajdujące zastosowanie zwłaszcza w górnictwie podziemnym w systemach regulacji przepływu powietrza.

Znane są drzwi dwuskrzydłowe zawierająca ościeżnicę, dwa skrzydła wychylne oraz mechanizm sprzęgający - składający się z: dwóch kół zębatych, dwóch podkładek oporowych, dwóch śrub ustalających i łańcucha bez końca opasującego koła zębate. Każde skrzydło drzwi osadzone jest obrotowo w ościeżnicy poprzez zawiasy: dolny i górny. Skrzydła wychylne połączone są ze sobą mechanizmem sprzęgającym, który umożliwia jednoczesne poruszanie obu skrzydłami - w przeciwnych kierunkach względem siebie. Ościeżnica zaopatrzona jest w dwa identyczne gniazda zawiasu górnego - umieszczone w jej górnych narożach oraz w dwa identyczne gniazda zawiasu dolnego mocowane do belek pionowych ościeżnicy - umieszczone w jej dolnych narożach. Każda para gniazd zawiasu dolnego i zawiasu górnego leżąca przy tej samej pionowej belce ościeżnicy - przeznaczona jest do utrzymania jednego skrzydła wychylnego. Każde gniazdo zawiasu górnego ma postać tulei połączonej nierozłącznie z belką górną ościeżnicy której osadzone jest łożysko górne w postaci poprzecznego łożyska tocznego. Każde gniazdo zawiasu dolnego zaopatrzone jest w prowadnicę - która stanowi cylindryczny gładki otwór i wewnętrzny zaczep mocujący w postaci gwintowanego otworu usytuowanego poprzecznie do osi symetrii prowadnicy. Każde skrzydło wychylne zakończone jest dwoma czopami: górnym i dolnym, które stanowią ich integralną część - połączone są (ze skrzydłem wychylnym) nierozłącznie. Oba czopy umieszczone są naprzeciw siebie w zewnętrznej pionowej części każdego skrzydła. Czop górny zakończony jest stożkiem mocującym - o kącie pochylenia narastającym w głąb - który następnie przechodzi w wałek osadczy. Czop górny zaopatrzony jest w otwór kontrujący w postaci ślepego gwintowanego otworu usytuowanego w osi symetrii czopa górnego. Koła zębate zaopatrzone są w stożkowe gniazda o kącie pochylenia odpowiadającym kątowi pochylenia stożka mocującego. Czop dolny stanowi cylindryczny wałek o średnicy odpowiadającej średnicy prowadnicy gniazda dolnego. W stanie zmontowanym każde skrzydło osadzone jest w zawiasach - górnym i dolnym co oznacza, że czopy dolne osadzone są w prowadnicach gniazd zawiasów dolnych, a czopy górne w łożyskach górnych gniazda zawiasu górnego. Na każdym stożku mocującym czopa górnego osadzone jest koło zębate, a na jego czołowej powierzchni podkładka oporowa, która stabilizowana jest poprzez łeb śruby ustalającej osadzonej w otworze kontrującym, a przesuniętej przez środkowy otwór podkładki oporowej. Koła zębate opasane są łańcuchem bez końca. Gniazdo zawiasu dolnego połączone jest z belką pionową ościeżnicy za pomocą śruby która przechodzi przez belkę pionową ościeżnicy i osadzona jest w zaczepie mocującym gniazda zawiasu dolnego. Takie usytuowanie zespołów drzwi dwuskrzydłowych powoduje, że poruszanie jednym skrzydłem wychylnym powoduje ruch drugiego skrzydła w przeciwnym kierunku. W trakcie montażu oba skrzydła drzwi ustawia się naprzeciw siebie, tak aby zamykały otwór drzwiowy ograniczony ościeżnicą, a następnie unieruchamia się ich koła zębate względem czopów górnych poprzez zaciśnięcie powierzchni stożkowej koła zębatego na stożku czopa - odpowiednio dla każdego skrzydła. Blokowanie każdego koła zębatego realizowane jest za pomocą śruby ustalającej wkręcanej w otwór kontrujący, która poprzez podkładkę oporową, wywiera siłę poosiową na czołową część koła zębatego. Oba skrzydła drzwi mają taką samą powierzchnię w związku z tym po otwarciu wracają do położenia „zamknięte” w przypadku odpowiedniego naporu, na każde z nich, strumienia powietrza przepływającego w chodniku.

Wadą tego rozwiązania jest to, że w celu wymontowania skrzydła konieczne jest odkręcenie gniazda zawiasu dolnego, zdjęcie koła zębatego i łożyska górnego, a więc rozpięcie - demontaż mechanizmu sprzęgającego, ponadto bardzo często w wyniku prób otwierania obu skrzydeł w tym samym kierunku dochodzi do rozregulowania położenia drzwi, a ponowne uregulowanie wymaga wezwania serwisu w przypadku rozregulowania położenia skrzydeł wychylnych wzglądem siebie na przykład w wyniku prób otwierania obu skrzydeł w tym samym kierunku konieczne jest rozluźnienie połączeń kół zębatych, a następnie odpowiednie ustawienie ich położenia.

Drzwi dwuskrzydłowe według wynalazku zawierają ościeżnicę, dwa skrzydła wychylne - korzystnie o jednakowej powierzchni oraz mechanizm sprzęgający - składający się z: dwóch kół zębatych, dwóch śrub regulacyjnych, sprężyny napinającej, dwóch podkładek oporowych, dwóch śrub ustalających i dwóch odcinków łańcucha opasujących koła zębate. Każde skrzydło wychylne osadzone jest obrotowo w ościeżnicy poprzez zawiasy: dolny i górny, przy czym każde skrzydło połączone jest z zawiasami rozłącznie korzystnie za pomocą połączenia śrubowego. Skrzydła wychylne połączone są ze sobą mechanizmem sprzęgającym, który umożliwia jednoczesne poruszanie obu skrzydłami

PL 215 064 B1

- w przeciwnych kierunkach względem siebie. Ościeżnica zaopatrzona jest w dwa identyczne zawiasy górne - umieszczone w jej górnych narożach - w górnej belce ościeżnicy oraz w dwa identyczne zawiasy dolne - umieszczone w jej dolnych narożach - w dolnej belce ościeżnicy, Zawias górny składa się z: czopa górnego, gniazda zawiasu, łożyska górnego. Czop górny, korzystnie ma postać stopniowanego wałka z kołnierzem w części środkowej. Część zewnętrzna czopa górnego - leżąca po jednej stronie kołnierza - stanowi oś zawiasu górnego, a wewnętrzna - leżąca po drugiej stronie kołnierza - stanowi zaczep zawiasu górnego. Oś zawiasu górnego zaopatrzona jest w podłużne gniazdo wpustowe, oraz w otwór kontrujący w postaci ślepego gwintowanego otworu usytuowanego w osi symetrii czopa górnego. Zaczep zawiasu górnego zaopatrzony jest w co najmniej jeden poprzeczny otwór przeznaczony do mocowanie wychylnego skrzydła drzwi, korzystnie stosowane są dwa poprzeczne otwory. Gniazdo zawiasu, korzystnie, ma postać tulei w której osadzone jest łożysko górne, korzystnie w postaci poprzecznego łożyska tocznego. Wewnętrzna część łożyska górnego osadzona na osi zawiasu górnego przylega do kołnierza czopa górnego. Gniazda zawiasu połączone są nierozłącznie z belką górną ościeżnicy w ten sposób, że oś zawiasu znajduje się powyżej a zaczep zawiasu górnego poniżej belki górnej ościeżnicy. Zawias dolny składa się z gniazda zawiasu dolnego oraz czopa dolnego. Gniazdo zawiasu dolnego zaopatrzone jest w prowadnicę - która stanowi cylindryczny gładki otwór. Czop dolny, korzystnie ma postać stopniowanego wałka. Część zewnętrzna - cieńsza - czopa dolnego stanowi oś zawiasu dolnego, a wewnętrzna zaczep zawiasu dolnego. Zaczep zawiasu dolnego zaopatrzony jest w co najmniej jeden poprzeczny otwór przeznaczony do mocowania wychylnego skrzydła, korzystnie stosowane są dwa poprzeczne otwory. Gniazdo zawiasu dolnego umieszczone jest w dolnej belce ościeżnicy. Oś zawiasu dolnego osadzona jest w prowadnicy. Koła zębate zaopatrzone są w cylindryczne gniazda - przeznaczone do osadzania na osi zawiasu górnego - z rowkiem wpustowym. Każde skrzydło wychylne zaopatrzone jest w uchwyt zaczepu górnego - usytuowany w górnym narożu skrzydła wychylnego oraz uchwyt zaczepu dolnego - usytuowany w dolnym narożu skrzydła wychylnego. Oba zaczepy umieszczone są naprzeciw siebie, a przeznaczone są do rozłącznego mocowania naroży skrzydeł wychylnych odpowiednio z zawiasem górnym i dolnym. W stanie zmontowanym każde skrzydło osadzone jest rozłącznie w zawiasach - górnym i dolnym. Na każdej osi zawiasu górnego osadzone jest koło zębate unieruchomione za pomocą wpustu, ponadto na czołowej powierzchni koła zębatego osadzona jest podkładka oporowa, która stabilizowana jest poprzez łeb śruby ustalającej osadzonej w otworze kontrującym, która przesunięta jest przez środkowy otwór podkładki oporowej. Przez każde koło zębate przewinięty jest odcinek łańcucha przy czym końce łańcuchów połączone są ze sobą za pomocą dwóch śrub regulacyjnych tworząc w ten sposób łańcuch bez końca. Jedna ze śrub regulacyjnych poprzez sprężynę napinającą połączona jest z ościeżnicą. Takie usytuowanie zespołów drzwi dwuskrzydłowych powoduje, że poruszanie jednym skrzydłem wychylnym powoduje ruch drugiego w przeciwnym kierunku. W trakcie montażu oba skrzydła wychylne mocuje się do zawiasów, ustawia się je naprzeciw siebie, tak aby zamykały otwór drzwiowy ograniczony ościeżnicą, a następnie montuje się mechanizm sprzęgający. Ewentualną korektę położenia skrzydeł wychylnych przeprowadza się za pomocą śrub regulacyjnych. Oba skrzydła powracają po otwarciu do położenia zamkniętego w wyniku działania sprężyny napinającej.

Zaletą tego rozwiązania jest to, że w celu wymontowania skrzydła nie jest konieczne demontowanie mechanizmu sprzęgającego. Ponadto w przypadku rozregulowania położenia skrzydeł wychylnych wzglądem siebie, co przy tym rozwiązaniu zdarza się niezwykle rzadko, korektę położenia wykonuje się za pomocą śrub regulacyjnych bez rozluźniania połączeń kół zębatych, dlatego czas naprawy w porównaniu do znanego rozwiązania jest znacząco krótszy.

Drzwi dwuskrzydłowe pokazane są w przykładowym wykonaniu na rysunku na którym fig. 1 przedstawia drzwi dwuskrzydłowe w widoku z przodu, fig. 2 zawias górny, fig. 3 zawias dolny a fig. 4 schemat zamocowania mechanizmu sprzęgającego.

Drzwi dwuskrzydłowe według wynalazku zawierają ościeżnicę 1, dwa skrzydła wychylne 2 o jednakowej powierzchni oraz mechanizm sprzęgający 3 - składający się z: dwóch kół zębatych 4, dwóch śrub regulacyjnych 5, sprężyny napinającej 6, dwóch podkładek oporowych 7, dwóch śrub ustalających 8 i dwóch odcinków łańcucha 9 opasujących koła zębate 4. Każde skrzydło wychylne 2 osadzone jest obrotowo w ościeżnicy 1 poprzez zawiasy: dolny 10 i górny 11. Skrzydła wychylne 2 połączone są ze sobą mechanizmem sprzęgającym 3. Zawiasy górne 11 umieszczone w górnych narożach, a zawiasy dolne 10 w dolnych narożach ościeżnicy 1. Zawias górny 11 składa się z: czopa górnego 12, gniazda zawiasu 17, łożyska górnego 18, Czop górny 12, ma postać stopniowanego wałka z kołnierzem 13 w części środkowej. Część zewnętrzna czopa górnego - leżąca po jednej stronie

PL 215 064 B1 kołnierza 13 - stanowi oś zawiasu górnego 14, a wewnętrzna - leżąca po drugiej stronie kołnierza 13 - stanowi zaczep zawiasu górnego 15. Oś zawiasu górnego 14 zaopatrzona jest w podłużne gniazdo wpustowe 16, oraz w otwór kontrujący w postaci ślepego gwintowanego otworu usytuowanego w osi symetrii czopa górnego. Zaczep zawiasu górnego 15 zaopatrzony jest w dwa poprzeczne otwory. Gniazdo zawiasu 17 ma postać tulei, w której osadzone jest łożysko górne 18 w postaci poprzecznego łożyska tocznego. Wewnętrzna część łożyska górnego 18 przylega do kołnierza czopa górnego 14. Gniazda zawiasów 17 połączone są nierozłącznie z belką górną ościeżnicy 1. Zawias dolny 19 składa się z gniazda zawiasu dolnego 20 oraz czopa dolnego 21. Gniazdo zawiasu dolnego 20 zaopatrzone jest w prowadnicę 22. Czop dolny 21 ma postać stopniowanego wałka. Część wewnętrzna - cieńsza - czopa dolnego 21 stanowi oś zawiasu dolnego 23, a zewnętrzna zaczep zawiasu dolnego 24. Zaczep zawiasu dolnego 24 zaopatrzony jest w dwa poprzeczne otwory przeznaczone do mocowania wychylnego skrzydła 2. Gniazdo zawiasu dolnego 20 umieszczone jest w dolnej belce ościeżnicy 1. Oś zawiasu dolnego 23 osadzona jest w prowadnicy 22. Koła zębate 4 zaopatrzone są w cylindryczne gniazda z rowkiem wpustowym. Każde skrzydło wychylne 2 zaopatrzone jest w uchwyt zaczepu górnego 25 oraz uchwyt zaczepu dolnego 26. Oba zaczepy 25 i 26 umieszczone są naprzeciw siebie. Na każdej osi zawiasu górnego 14 osadzone jest koło zębate 4 unieruchomione za pomocą wpustu 27, Na czołowej powierzchni koła zębatego 4 osadzona jest podkładka oporowa 7, która stabilizowana jest poprzez łeb śruby ustalającej 8, przesuniętej przez środkowy otwór podkładki oporowej 7 osadzonej w otworze kontrującym. Przez każde koło zębate 4 przewinięty jest odcinek łańcucha 9 przy czym końce obu odcinków łańcuchów 9 połączone są ze sobą za pomocą dwóch śrub regulacyjnych 5. Jedna śruba regulacyjna 5 poprzez sprężynę napinającą 6 połączona jest z ościeżnicą 1. Drzwi dwuskrzydłowe według wynalazku stosuje się w znany sposób do regulacji przepływu powietrza w górnictwie podziemnym.

Claims (3)

1. Drzwi dwuskrzydłowe zawierające ościeżnicę, dwa skrzydła wychylne, po dwa zawiasy górne - umieszczone w górnej belce ościeżnicy i dolne oraz łańcuchowy mechanizm sprzęgający wyposażony w dwa koła zębate i łańcuch znamienne tym, że skrzydła wychylne (2) połączone są rozłącznie z zawiasami górnym (11) i dolnym (10), zaś łańcuchowy mechanizm sprzęgający (3) zawierający dwa koła zębate (4) zaopatrzony jest w dwie śruby regulacyjne (5), sprężynę napinającą (6) i dwa odcinki łańcucha (9), przy czym odcinki łańcucha (9) przewinięte są przez koła zębate (4), a ich końce połączone są ze sobą za pomocą dwóch śrub regulacyjnych (5), a ponadto: jedna śruba regulacyjna (5) poprzez sprężynę napinającą (6) połączona jest z ościeżnicą (1), zaś zawiasy górne (11) zaopatrzone są w oś zawiasu górnego (14) w postaci wałka na której to osi osadzone jest cylindryczne gniazdo koła zębatego (4), przy czym między kołem zębatym (4) a osią zawiasu górnego (14) umieszczony jest wpust (27), a ponadto korzystnie zawias dolny (10) umieszczony jest w dolnej belce ościeżnicy (1).

2. Drzwi według zastrz. 1, znamienne tym, że zawias górny (11) składa się z: czopa górnego (12), gniazda zawiasu (17) - połączonego nierozłącznie z belką górną ościeżnicy (1), łożyska górnego (18), przy czym czop górny (12) ma postać stopniowanego wałka z kołnierzem (13) w części środkowej, częścią zewnętrzną - leżącą po jednej stronie kołnierza (13) - która stanowi oś zawiasu górnego (14) a zaopatrzona jest w podłużne gniazdo wpustowe (16), oraz w otwór kontrujący w postaci ślepego gwintowanego otworu usytuowanego w osi symetrii czopa górnego (12), częścią wewnętrzną - leżącą po drugiej stronie kołnierza (13) - stanowiącą zaczep zawiasu górnego (15) który zaopatrzony jest poprzeczne otwory - korzystnie w dwa otwory - a ponadto gniazdo zawiasu (17) ma postać tulei w której osadzone jest łożysko górne (18), korzystnie w postaci poprzecznego łożyska tocznego, wewnętrzna część łożyska górnego (18) osadzona na osi zawiasu górnego (14) przylega do kołnierza czopa górnego (14), zaś zawias dolny (19) składa się z gniazda zawiasu dolnego (20) oraz czopa dolnego (21), przy czym gniazdo zawiasu dolnego (20) zaopatrzone jest w prowadnicę (22), a czop dolny (21) ma postać stopniowanego wałka, którego część zewnętrzna - cieńsza - stanowi oś zawiasu dolnego (23), a wewnętrzna zaczep zawiasu dolnego (24), który zaopatrzony jest w poprzeczne otwory - korzystnie w dwa otwory - przeznaczone do mocowanie wychylnego skrzydła (2), a ponadto oś zawiasu dolnego (23) osadzona jest w prowadnicy (22), zaś na czołowej powierzchni koła zębatego (4) osadzona jest podkładka oporowa (7), która mocowana jest poprzez łeb śruby

PL 215 064 B1 ustalającej (8) osadzonej w otworze kontrującym, a przesuniętej przez środkowy otwór podkładki oporowej (7).

3. Drzwi według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że każde skrzydło wychylne (2) zaopatrzone jest w umieszczone naprzeciw siebie uchwyty: zaczepu górnego (25) oraz zaczepu dolnego (26) przy czym zaczep zawiasu górnego (15) połączony jest rozłącznie z uchwytem zaczepu górnego (25) a zaczep zawiasu dolnego (24) połączony jest rozłącznie z uchwytem zaczepu dolnego, korzystnie jako połączenie rozłączne stosowane jest połączenie śrubowe.