PL215338B1 - Elektrownia wiatrowa - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy elektrowni wiatrowej. Takie elektrownie wiatrowe są od dawna znane. Zwykle złożone są one z wielu członów składowych, takich jak maszt i maszynownia, która jest na nim zamontowana i która zawiera wirnik elektrowni wiatrowej i generator połączony z nim w celu wytwarzania energii. Kiedy takie elektrownie wiatrowe są usytuowane w strefach ruchu powietrznego, to znaczy w tych obszarach, które są w pobliżu portów lotniczych, takie elektrownie wiatrowe muszą być wyposażone w sygnalizacyjne urządzenie ostrzegawcze przeszkód lotniczych, aby zwracać w odpowiednim czasie uwagę ruchu lotniczego na istnienie elektrowni wiatrowej jako wysokiej konstrukcji.

Urządzeniami sygnalizacyjnymi mogą być również powłoki z farby na łopatach wirnika (zwłaszcza na ich końcach) elektrowni wiatrowej.

Ogólne wytyczne dotyczące identyfikacji przeszkód dla ruchu lotniczego są znane z publikacji

Nachrichten far Luftfahrer (Wiadomości dla Pilotów), część I, Nfl. I 15/00, 27 stycznia 2000. Są tam również wymienione różne układy sygnalizacji lotniczej.

Układ lotniczej sygnalizacji świetlnej znany jest z DE-U-200 08 289.

Celem wynalazku jest wyeliminowanie pewnych uciążliwości dla otoczenia układów lotniczej sygnalizacji świetlnej.

Cel ten osiągnięto w elektrowni wiatrowej zawierającej maszt i maszynownię, która jest umieszczona na tym maszcie i wspiera wirnik i dołączony do niego generator, przy czym ta elektrownia wiatrowa jest wyposażona w urządzenie lotniczej sygnalizacji świetlnej, które posiada pierwsze i drugie źródło światła usytuowane obok siebie na tym samym poziomie, które wytwarzają światło widoczne z dużej odległości, charakteryzującej się tym, że urządzenie lotniczej sygnalizacji świetlnej usytuowane jest na gondoli i posiada osłonę poniżej urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej, która uniemożliwia widoczność światła z urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej w obszarze danego stożka o wierzchołku znajdującym się w urządzeniu lotniczej sygnalizacji świetlnej na odległość na poziomie ziemi w granicach 0-2000 m, korzystnie 0-700 m od elektrowni wiatrowej, mianowicie tylko w obszarze obok elektrowni wiatrowej i nie zależy od azymutu ustawienia gondoli elektrowni wiatrowej, zaś zewnętrzna krawędź części osłony znajduje się poniżej albo na tym samym poziomie, co pierwsze i drugie źródło światła. Korzystnie kąt wierzchołkowy stożka wynosi co najmniej 150°. Korzystnie jest również, gdy światło z urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej jest niewidoczne w odległości 0-1000 m od elektrowni wiatrowej i na wysokości 3-10 m.

Osłona jest korzystnie płytą, która jest umieszczona poniżej i/lub z boku urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej. Korzystniej osłona ma kształt paraboliczny, przy czym urządzenie lotniczej sygnalizacji świetlnej jest umieszczone wewnątrz tej osłony, która umożliwia widoczność światła z tego urządzenia pod kątem -10 do 90° w odniesieniu do poziomu.

Korzystnie jest, gdy osłona uniemożliwia widoczność światła z urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej z ziemi w odległości 0-2000 m, korzystnie 0-1000 m, tylko w części obszaru wokół elektrowni wiatrowej niezależnie od ustawienia kąta azymutu maszynowni elektrowni wiatrowej. Korzystnie osłona jest nieruchoma względem gondoli albo jest przestawialna za pomocą silnika przy obrocie gondoli wokół punktu obrotu. Najkorzystniej osłona jest gondolą o parabolicznym, skrzynkowym albo kolistym kształcie.

Jak już wyżej wyjaśniono, w elektrowni wiatrowej poniżej urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej typu błyskowego umieszczona jest osłona, która uniemożliwia widoczność urządzenia błyskowego w zakresie pewnego stożka (widzianego z układu oświetlenia lotniczego) z ziemi z boku elektrowni wiatrowej. Stożek ten ma korzystnie szerokość co najmniej 45°, ale korzystnie 90-150° lub więcej do ponad 180° (poziomo). Osłona taka uniemożliwia widoczność układu lotniczej sygnalizacji świetlnej pod pewnym kątem poniżej elektrowni wiatrowej, ale normalny ruch lotniczy nadal jest w stanie rozpoznawać światło tego układu lotniczej sygnalizacji świetlnej.

Jeżeli ponadto osłona jest powierzchnią zwierciadlaną, zwłaszcza o kształcie parabolicznym, powoduje to, że błyski są wzmacniane i łatwiej widoczne dla ruchu lotniczego.

Dzięki urządzeniu według wynalazku układ lotniczej sygnalizacji świetlnej nie jest już odczuwany jako dokuczliwy nawet w obszarze zamieszkałym i unika się zakłócenia oświetlenia dla mieszkańców.

Zależnie od odpowiedniej wysokości usytuowania układu lotniczej sygnalizacji świetlnej, kąt 150° lub większy oznacza, że przy obserwacji z ziemi światło takiego układu lotniczej sygnalizacji świetlnej nie jest już widoczne z odległości 0-2000 m, korzystnie tylko do 1000 m. Oznacza to, że

PL 215 338 B1 w szczególności układ lotniczej sygnalizacji świetlnej nie jest postrzegany jako uciążliwy w sąsiadujących obszarach zamieszkałych.

Wynalazek jest opisany bardziej szczegółowo na podstawie przykładu wykonania pokazanego na rysunku, na którym:

fig. 1 przedstawia widok z góry elektrowni wiatrowej według wynalazku, fig. 2 przedstawia widok z boku elektrowni wiatrowej według wynalazku, a fig. 3a, b, c, d i e przedstawiają różne przykłady wykonania elektrowni wiatrowej według wynalazku.

Figura 1 przedstawia widok z góry elektrowni wiatrowej 1 zawierającej maszt i zamontowaną na nim maszynownię 2, jak również wirnik 3 elektrowni wiatrowej i osłonę maszynowni 2 - gondolę 4. Jak pokazano na fig. 2, na gondoli 4 umieszczone jest urządzenie 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej, które miga od czasu do czasu lub stale przy odpowiednim sterowaniu (nie pokazano). Pod tym urządzeniem 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej umieszczona jest osłona 6, która uniemożliwia widoczność światła tego urządzenia z ziemi, w obszarze przyległym do elektrowni wiatrowej. Zasięg tego obszaru m oże sięgać 2000 m lub więcej w poziomie od elektrowni wiatrowej (zależnie od usytuowania), przy czym zwykle wystarcza, jeżeli zasięg osłony, w którym światło z tego urządzenia 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej ma nie być widoczne, wynosi około 1000 m (na poziomie ziemi) od elektrowni wiatrowej.

Kształt osłanianej powierzchni może być określony przez odpowiedni kształt osłony 6 lub gondoli 4. Jeżeli przykładowo osłona 6 stanowi dużą kołową tarczę, wówczas światło z takiego urządzenia 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej nie jest widoczne w obszarze stożkowym pod tą tarczą i zależnie od średnicy tarczy osłaniany obszar jest większy (zwiększenie kąta stożka). Jeżeli urządzenie 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej jest w osłonie parabolicznej (fig. 3a) lub w osłonie skrzynkowej (3c), kąt pokrywany może wynosić do 180° (w odniesieniu do stożka), to znaczy, że w takim przypadku światło z tego urządzenia 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej jest praktycznie niewidoczne poniżej horyzontu w stosunku do urządzenia 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej. Taki duży kąt nie jest zwykle potrzebny, ponieważ elektrownie wiatrowe w każdym przypadku są często usytuowane stosunkowo wysoko, to znaczy na wzniesionych miejscach, a budynki wokół są znacznie poniżej wysokości usytuowania urządzenia 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej elektrowni wiatrowej.

Jeżeli zatem kąt zasięgu osłony wynosi 160-170° (w odniesieniu do stożka), wówczas światło z takiego urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej nie jest już widoczne w obszarze 500-2000 m w bok od elektrowni wiatrowej, ale równocześnie światło z takiej lotniczej sygnalizacji świetlnej jest wyraźnie widoczne dla całego ruchu lotniczego, jak dotychczas.

W zasadzie jest również możliwe, by osłona 6 urządzenia 5 lotniczej sygnalizacji świetlnej była taka, aby zawsze tylko ten sam obszar rejonu wokół elektrowni wiatrowej był przykryty. Jeżeli taka osłona 6 jest nieruchoma lub może być przestawiana za pomocą silnika (po obrocie gondoli wokół punktu obrotu), wówczas zawsze tylko ten sam obszar wokół elektrowni wiatrowej jest przykryty niezależnie od kąta azymutu elektrowni wiatrowej. Jak pokazano na fig. 3a-3d, możliwe są różne odmiany osłony. O zasięgu osłony decyduje usytuowanie zewnętrznej krawędzi 7 części 8 osłony 6.

Im wyżej jest usytuowana ta zewnętrzna krawędź 7, tym odpowiednio większy jest zasięg cienia osłony 6 i odpowiednio większa jest również odległość od elektrowni wiatrowej, w obrębie której światło z urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej nie jest już widoczne.

Ponieważ uciążliwość oddziaływania światła z takiego urządzenia lotniczej sygnalizacji świetlnej zmniejsza się wraz z odległością od elektrowni wiatrowej, byłoby zwykle wystarczające, gdyby osłona zapewniała strefę cienia w obrębie 1500-3000 m lub wyraźnie mniejszym.

Claims (8)

1. Elektrownia wiatrowa zawierająca maszt i maszynownię, która jest umieszczona na tym maszcie i wspiera wirnik i dołączony do niego generator, przy czym elektrownia wiatrowa jest wyposażona w urządzenie lotniczej sygnalizacji świetlnej, które posiada pierwsze i drugie źródło światła usytuowane obok siebie na tym samym poziomie, które wytwarzają światło widoczne z dużej odległości, znamienna tym, że urządzenie (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej usytuowane jest na gondoli (4) i posiada osłonę (6) poniżej urządzenia (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej, która uniemożliwia widoczność światła z urządzenia (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej, w obszarze danego stożka o wierzchołku usytuowanym w urządzeniu (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej, na odległość na poziomie ziemi

PL 215 338 B1 w granicach 0-2000 m, korzystnie 0-700 m od elektrowni wiatrowej (1), mianowicie tylko w obszarze obok elektrowni wiatrowej (1) i nie zależy od azymutu ustawienia gondoli (4) elektrowni wiatrowej (1), zaś zewnętrzna krawędź (7) części (8) osłony (6) znajduje się poniżej albo na tym samym poziomie, co pierwsze i drugie źródło światła.

2. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że kąt wierzchołkowy stożka wynosi co najmniej 150°.

3. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że światło z urządzenia (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej jest niewidoczne w odległości 0-1000 m od elektrowni wiatrowej (1) i na wysokości 3-10 m.

4. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że osłona (6) jest płytą, która jest umieszczona poniżej i/lub z boku urządzenia (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej.

5. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że osłona (6) ma kształt paraboliczny, przy czym urządzenie (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej jest umieszczone wewnątrz tej osłony (6), która umożliwia widoczność światła z tego urządzenia pod kątem -10 do 90° w odniesieniu do poziomu.

6. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że osłona (6) uniemożliwia widoczność światła z urządzenia (5) lotniczej sygnalizacji świetlnej z ziemi w odległości 0-1000 m, korzystnie 0-700 m.

7. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1 albo 4, albo 5, znamienna tym, że osłona (6) jest nieruchomo zamocowana na gondoli (4) albo jest przestawialna za pomocą silnika przy obrocie gondoli (4) wokół punktu obrotu.

8. Elektrownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że osłona (6) jest gondolą o parabolicznym, skrzynkowym albo kolistym kształcie.