PL215705B1 - Zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy, stosowany w medycynie i w ortopedii, w postaci płytki stabilizującej mocowanej do kości za pomocą wkrętów, które po wszczepieniu stabilizują odłamy kostne i umożliwiają ich zrost. Zestaw implantowany jest za pomocą standardowych narzędzi chirurgicznych.

Urządzenie do zespalania kości znane z polskiego opisu patentowego nr 162850, przeznaczone jest do korekcji zespalanych kości w kierunku wzdłużnym, z luzem w określonych granicach oraz korekcji w kierunku poprzecznym. Urządzenie ma szczękę stałą i ruchomą połączone śrubą. Szczęki mają kanałki ustalające i owalne otwory do mocowania wszczepów kostnych. Kanałki i otwory są prostopadłe do płaszczyzny przechodzącej przez oś wzdłużną prowadnicy walcowej.

Stabilizator do zespolenia odłamów kości znany z polskiego zgłoszenia patentowego nr 287652, stosowany jest do zabiegów chirurgicznych zespolenia odłamów w bezgipsowym leczeniu złamań kości. Stabilizator zawiera przynajmniej jedną płytkę stabilizującą w postaci listwy sprężystej zamocowanej na trzpieniach w postaci sprężystego śrubowkrętu. Listwa i śrubowkręt są z takiego samego materiału kompozytowego tj. węgiel-węgiel, przenikliwego dla promieniowania Rentgena. Listwa jest z materiału elastycznego, korzystnie ze splotów włókna węglowego połączonego żywicą. Stabilizator znajduje zastosowanie w przypadkach złamań kości długich, miednicy i kręgosłupa.

Sposób i urządzenie do stabilizacji złamań miednicy, w szczególności do podwójnych pionowych złamań, znane jest z amerykańskiego opisu patentowego nr US5108397. Sposób polega na dokładnym odtworzeniu przedniego i tylnego pierścienia miednicy poprzez sztywną stabilizację złamania za pomocą listwy. Stabilizacja polega na sztywnym kompresyjnym połączeniu talerza kości biodrowej wraz z kością krzyżową oraz elastycznym kompresyjnym połączeniu spojenia łonowego za pomocą listwy przykręcanej śrubami z gwintem.

Modułowy implant do rekonstrukcji miednicy znany jest z międzynarodowego opisu patentowego nr WO9829058. Implant składa się z płytki, której główna część łączy dwie powierzchnie miednicy. W płytce implantu występuje przynajmniej jedna powierzchnia końcowa połączona z główną częścią implantu poprzez strefę zgięcia. Implant posiada przynajmniej jeden wspornik połączony z powierzchnią mocującą.

Istota zestawu według wynalazku polega na tym, że ma płytkę stabilizującą prawą i/lub lewą, z wkrętami. Płytka stabilizująca ma kształt wycinka powierzchni toroidalnej umożliwiającej dokładne dopasowanie powierzchni przylegania płytki stabilizującej do powierzchni nadpanewkowej kości miednicy. W płytce wykonane są co najmniej trzy otwory o większej średnicy pod wkręty mocujące płytkę stabilizującą do kości miednicy oraz otwory o mniejszej średnicy pod wkręty stabilizujące odłamy kostne miednicy. W płytce po obu stronach płytki i pomiędzy otworami, są wybrania umożliwiające przepływ płynów ustrojowych w rejonach wszczepionej płytki stabilizującej.

Korzystnie, wkręty mają eliptyczny kształt ze zmiennym skokiem gwintu oraz zmiennym zarysem gwintu, przy czym skok gwintu i zarys gwintu rosną w kierunku główki wkrętów.

Korzystnie, płytka stabilizująca z wkrętami jest wykonana z materiałów bioresorbowalnych opartych na osnowie polilaktydu i polisulfonu, podlegających całkowitej resorbcji przez organizm ludzki.

Nowy zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy znacznie upraszcza i skraca czas leczenia. Wykonanie go z materiałów bioresorbowalnych powoduje, że proces leczenia złamań miednicy sprowadza się do jednej operacji, polegającej na wszczepieniu implantu w postaci płytki stabilizującej, który ulega w ciągu kilku lat całkowitej resorbcji przez organizm ludzki lub przerośnięciu materiałem kostnym. Zastosowanie materiałów bioresorbowalnych na osnowie polilaktydu i polisulfonu o sztywności zbliżonej do sztywności kości nie powoduje nierównomierności w rozkładzie naprężeń pomiędzy implantem a kością, co sprzyja procesowi leczenia i zmniejsza ryzyko obluzowania implantu. Charakterystyczny kształt wygięcia płytki powoduje, iż przylega ona do powierzchni kości miednicy. Zastosowane wybrania wpływają na przepływ płynów ustrojowych w rejonie implantu, co sprzyja procesowi zrastania się oraz przyrostu kości. W płytce są wykonane dwa rodzaje otworów umożliwiających mocowanie płytki do kości miednicy oraz mocowanie do płytki odłamów kostnych powstałych na skutek urazu, przez co implant ma szerokie zastosowanie w leczeniu różnorodnych załamań kości miednicy. Wykonanie płytki z dużą liczbą otworów pozwala na mocowanie odłamów kostnych miednicy w prostych oraz złożonych (wieloodłamowych) urazach. Do mocowania płytki oraz odłamów kostnych zastosowano nowe wkręty o charakterystycznym kształcie, co pozwala na mocniejsze osadzenie wkrętów w kości na skutek występowania nacisków na całej powierzchni współpracy wkręta z kością.

PL 215 705 B1

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest uwidoczniony na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy, fig. 2 - płytkę stabilizującą, fig. 3 - płytkę stabilizującą i jej przekroje poprzeczne, fig. 4 - wkręt mocujący, fig. 5 - wkręt stabilizujący, fig. 6 - kość miednicy z zaimplantowanym zestawem w widoku z przodu, a fig. 7 - kość miednicy z zaimplantowanym zestawem w widoku z boku.

P r z y k ł a d 1

Zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy składa się z płytki stabilizującej 1 oraz wkrętów mocujących 2 i wkrętów stabilizacyjnych 3. W płytce stabilizującej 1 znajdują się trzy otwory 4 o większej średnicy umożliwiające mocowanie płytki 1 do kości miednicy 6 przy pomocy wkrętów mocujących 2 oraz siedem otworów o mniejszej średnicy 5 umożliwiających mocowanie do płytki 1 odłamów kostnych za pomocą wkrętów stabilizacyjnych 3. Do stabilizacji złamania wykorzystuje się wszystkie lub część otworów stabilizacyjnych 3. Płytka 1 jest płytką stabilizującą prawą. Krzywizna płytki stabilizującej 1 posiada charakterystyczny kształt oparty na wycinku powierzchni toroidalnej, umożliwiającej dokładne dopasowanie powierzchni przylegania płytki stabilizującej 1 do powierzchni nadpanewkowej kości miednicy 6. Materiały użyte do wykonania płytki stabilizującej 1 oraz wkrętów 2 i 3 posiadają własności mechaniczne, zwłaszcza moduł sztywności podłużnej, odpowiadające własnościom mechanicznym kości miednicy, co eliminuje wpływ różnic pomiędzy odkształceniami płytki 1, a odkształceniami kości miednicy 6. Po obu stronach płytki 1 pomiędzy otworami, w płytce 1 znajdują się wybrania 7 umożliwiające przepływ płynów ustrojowych w rejonach wszczepionej płytki 1 przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej sztywności umożliwiającej stabilizację odłamów kostnych. Rozkład otworów 4 w płytce stabilizującej 1 umożliwia stabilne mocowanie płytki 1 za pomocą wkrętów mocujących 2 do kości miednicy 6 oraz stabilizację odłamów kostnych powstałych na skutek urazów traumatycznych za pomocą wkrętów stabilizacyjnych 3. Wkręty 2 i 3 posiadają eliptyczny kształt zarysu gwintu oraz zmienny skok gwintu i zarys gwintu. Rozwiązanie takie powoduje powstawanie podczas wkręcania nacisków pomiędzy powierzchnią wkrętu 2 i 3 a kością miednicy 6 w na całej długości, co poprawia mocowanie wkrętów 2 i 3 w kości 6.

P r z y k ł a d 2

Zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy wykonany jak w przykładzie pierwszym z tą różnicą, że ma płytkę stabilizującą 1 prawą i lewą, przy czym w każdej płytce wykonanych jest po siedem otworów o mniejszej średnicy umożliwiających mocowanie do płytki 1 odłamów kostnych za pomocą wkrętów stabilizacyjnych 3. Ponadto wszystkie elementy wchodzące w skład zestawu wykonane są z materiałów bioresorbowalnych opartych na osnowie polilaktydu i polisulfonu, podlegających całkowitej resorbcji przez organizm ludzki.

P r z y k ł a d 3

Zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy wykonany jak w przykładzie pierwszym z tą różnicą, że część otworów 5 służących do stabilizacji odłamów kostnych za pomocą wkrętów stabilizujących 3 zostały niewykorzystane.

Claims (3)

1. Zestaw do stabilizacji złamania kości miednicy, zawierający płytkę, znamienny tym, że ma płytkę stabilizującą (1) prawą i/lub lewą, z wkrętami (2, 3), przy czym płytka stabilizująca (1) ma kształt wycinka powierzchni toroidalnej, umożliwiającej dokładne dopasowanie powierzchni przylegania płytki stabilizującej (1) do powierzchni nadpanewkowej kości miednicy, ponadto w płytce (1) wykonane są co najmniej trzy otwory o większej średnicy (4) pod wkręty mocujące (2) płytkę stabilizującą (1) do kości miednicy (6) oraz otwory o mniejszej średnicy (5) pod wkręty stabilizujące (3) odłamy kostne miednicy, natomiast po obu stronach płytki (1) pomiędzy otworami, w płytce (1) są wybrania (7) umożliwiające przepływ płynów ustrojowych w rejonach wszczepionej płytki stabilizującej (1).

2. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że wkręt (2, 3) ma eliptyczny kształt ze zmiennym skokiem gwintu oraz zmiennym zarysem gwintu, przy czym skok gwintu i zarys gwintu rosną w kierunku łba wkręta (2, 3).

3. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że płytka stabilizująca (1) i wkręty (2, 3) są wykonane z materiałów bioresorbowalnych opartych na osnowie polilaktydu i polisulfonu, podlegających całkowitej resorbcji przez organizm ludzki.