PL215877B1 - Sposób eksploatacji instalacji dzwigowej - Google Patents

Abstract

Sposób eksploatacji instalacji dźwigowej polega na tym, że wyznacza się przynajmniej jeden z parametrów eksploatacyjnych (1.2), do otrzymania wydajności docelowej (1.1), przez symulacje eksploatacji instalacji dźwigowej i/lub obliczanie, po czym eksploatuje się instalację dźwigową z tym parametrem eksploatacyjnym, następnie dokonuje się pomiaru przynajmniej jednej uzyskanej za pomocą instalacji dźwigowej wydajności rzeczywistej (4.1) i porównuje się wydajność rzeczywistą i wydajność docelową.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób eksploatacji instalacji dźwigowej.

Nowobudowane bądź modernizowane instalacje dźwigowe są przez klienta często zamawiane według opisu i przez specyfikowanie różnych danych, takich jak na przykład liczba obsługiwanych zatrzymań, odległość od jednego zatrzymania do następnego, liczba obsługiwanych osób przy każdym zatrzymaniu, liczba dźwigów w rozpatrywanej instalacji dźwigowej, rodzaj sterowania dźwigowego i interfejsów pasażerskich, ruch pasażerski, na przykład w zależności od liczby obsługiwanych osób przy pewnej liczbie wezwań z piętra i losowego piętra docelowego, oraz dla każdego dźwigu miejsca zatrzymania obsługiwane przez dźwig, rodzaj napędu (na przykład prędkość maksymalna, opisanie charakterystyki jazdy, na przykład za pośrednictwem przyspieszenia oraz czasów szarpnięcia lub czasów jazdy między miejscami zatrzymania lub na kreślonych odcinkach), rodzaj kabiny (na przykład liczba pokładów, rozmiar, maksymalny udźwig ładunku, maksymalna liczba osób) oraz rodzaj drzwi kabinowych (na przykład szerokość, czas otwierania, utrzymywania w stanie otwarcia, i zamykania). Takie specyfikacje określają parametry eksploatacyjne instalacji dźwigowej, przez które rozumie się warunki i powiązania fizyczne, które określają pracę i wydajność instalacji dźwigowej, i wpływają na nią. Klient stawia wysokie wymagania na instalację dźwigową. Różne charakterystyki obciążeniowe instalacji dźwigowej można, przy obecnym stanie techniki dostosowywać do danego ruchu pasażerskiego, bądź określać za pośrednictwem symulacji lub innych metod obliczeniowych, jak na przykład liczba pasażerów w określonym odcinku czasu, zaś dla poszczególnego pasażera czas, który pasażer zużywa, aby dotrzeć za pomocą instalacji dźwigowej z przystanku początkowego do przystanku docelowego (czas dotarcia), czas między uruchomieniem przezeń wezwania bądź podejścia do instalacji, a czasem wejścia do kabiny dźwigowej (czas oczekiwania) i liczba przystanków (zatrzymań) podczas jazdy od przystanku początkowego do docelowego, biorąc pod uwagę wartości wyprowadzone statystycznie (na przykład wartości minimalnej) wielkości wymienionych powyżej.

Zespół takich charakterystyk wydajnościowych stanowi docelowe charakterystyki wydajnościowe instalacji dźwigowej, które zwykle są omawiane z klientem na wiele miesięcy przed budową instalacji i są negocjowane w sensie technicznym i handlowym. Wadą przy tym jest to, że klient często zamawia wydajność docelową, która trudna jest do zweryfikowania w wybudowanej instalacji dźwigowej.

Istotą sposobu eksploatacji instalacji dźwigowej, według wynalazku jest to, że wyznacza się przynajmniej jeden z parametrów eksploatacyjnych, do otrzymania wydajności docelowej, przez symulację eksploatacji instalacji dźwigowej i/lub obliczanie, po czym eksploatuje się instalację dźwigową z tym parametrem eksploatacyjnym, następnie dokonuje się pomiaru przynajmniej jednej uzyskanej za pomocą instalacji dźwigowej wydajności rzeczywistej i porównuje się wydajność rzeczywistej i wydajność docelowej.

Korzystnie jako parametr eksploatacyjny wykorzystuje się liczbę obsługiwanych przez dźwigi zatrzymań i/lub odległość między zatrzymaniami i/lub liczbę obsługiwanych osób przy jednym zatrzymaniu i/lub liczbę dźwigów w rozpatrywanej instalacji dźwigowej i/lub zatrzymań obsługiwanych przez jeden dźwig i/lub rodzaj napędu dźwigu (prędkość maksymalna, dane opisujące charakterystykę jazdy, za pośrednictwem przyspieszenia oraz czasów szarpnięcia lub czasów jazdy między miejscami zatrzymania lub na określonych odcinkach) i/lub rodzaj kabiny dźwigu (liczba pokładów, ich rozmiar, maksymalny udźwig ładunku, maksymalna liczba osób) i/lub rodzaj drzwi kabinowych dźwigu (szerokość, czas otwierania, utrzymywania w stanie otwarcia, i zamykania) i/lub rodzaj sterowania dźwigu i interfejsów pasażerskich i/lub ruch pasażerski.

Korzystnie jako wydajność docelową bądź jako wydajność rzeczywistą wyznacza się czas dotarcia użytkownika i/lub czas oczekiwania użytkownika i/lub przyspieszenie i/lub prędkość i/lub liczbę obsłużonych pasażerów i/lub liczbę przystanków na pasażera.

Korzystnie obliczanie i/lub symulację eksploatacji realizuje się w systemie komputerowym, za pomocą programu komputerowego, który załadowany jest do pamięci systemu komputerowego, i za pomocą procesora systemu komputerowego, który wykonuje program komputerowy, przy czym wydajność docelową wiąże się z parametrem eksploatacyjnym pewną regułą symulacji.

Korzystnie obliczenia i/lub symulacje eksploatacji instalacji dźwigowej optymalizuje się za pomocą przynajmniej jednego zmienianego parametru eksploatacyjnego, przy czym optymalizację powtarza się aż do spełnienia przez parametr eksploatacyjny warunku wydajności docelowej.

Korzystnie parametr eksploatacyjny i wydajność docelową otrzymuje się w pewnym protokole, przy czym protokół generuje się w postaci elektronicznego zbioru danych i/lub dokumentu pisemnego.

PL 215 877 B1

Korzystnie następnie określa się wartość gwarantowaną dla wydajności docelowej instalacji dźwigowej i pogarsza się wartość gwarantowaną względem wydajności docelowej zgodnie z pewnym określonym z góry współczynnikiem.

Korzystnie porównuje się wydajność docelową i wydajność rzeczywistą za pomocą analizatora protokołu.

Korzystnie parametr eksploatacyjny do osiągnięcia wydajności docelowej zawarty w protokole eksploatacji wyznacza się przez symulację instalacji dźwigowej i/lub wyliczenie, oraz że w protokole eksploatacji zawiera się wydajność docelową odpowiadającą parametrowi eksploatacyjnemu, przy czym instalację dźwigową eksploatuje się z tym parametrem.

Korzystnie w protokole wskazuje się wartość gwarantowaną dla docelowej wydajności instalacji dźwigowej, przy czym wartość gwarantowana pogarsza się względem wartości docelowej zgodnie z ustalonym współczynnikiem.

Korzystnie w protokole zapewnia się ochronę przed zafałszowaniem, dla zapobieżenia niezauważonej zmianie parametru eksploatacyjnego i/lub wydajności docelowej, i/lub zawiera się datę ważności, gwarantującą, że wynikające z protokołu warunki ważne są przez ograniczony czas, i/lub porównanie wartości rzeczywistej instalacji dźwigowej eksploatowanej z parametrem eksploatacyjnym z wydajnością docelową odbywa się niejawnie lub częściowo niejawnie, i/lub protokół jest możliwy do sprawdzenia za pomocą ogólnie dostępnego sposobu, jednoznacznie co do jego oryginalności.

Korzystnie dla wartości gwarantowanej dla wydajności docelowej eksploatacji instalacji dźwigowej, wyznacza się co najmniej jeden parametr eksploatacyjny do osiągnięcia wydajności docelowej przez symulację eksploatacji instalacji dźwigowej i/lub wyliczenie któremu to parametrowi odpowiada wydajność docelowa instalacji dźwigowej, oraz pogorszenie wartości gwarantowanej względem wydajności docelowej zgodnie z określonym współczynnikiem.

Korzystnie wydajność rzeczywista pracującej z parametrem eksploatacji instalacji dźwigowej porównuje się z wartością gwarantowaną.

Protokół jest mającym postać elektronicznego zbioru danych i/lub dokumentu wynikiem symulacji lub obliczeń pracy instalacji dźwigowych, który skupia ustalone, obliczone i/lub symulowane parametry eksploatacyjne i przewidywaną docelową charakterystykę wydajnościową instalacji dźwigowych.

Instalacja dźwigowa, po jej zbudowaniu zgodnie ze specyfikacjami, jest eksploatowana z uprzednio symulowanymi parametrami eksploatacyjnymi, czyli ruchem pasażerskim, i odbywa się pomiar otrzymanej przy tym z instalacji dźwigowej wydajności rzeczywistej i porównanie jej z zadaną wydajnością docelową. Dzięki temu następuje jednoznaczne rozpoznanie i sprawdzenie, czy istotnie wydajności, docelowa i rzeczywista są zgodne czy instalacja dźwigowa spełnia efektywnie wymagania projektu konstrukcyjnego czy symulacje i/lub obliczenia eksploatacji instalacji dźwigowej mogą zapewnić poprawne prognozowanie.

Wydajność docelowa zawiera zatem pewną charakterystykę wydajnościową, nazywaną w tym przypadku również wartością gwarantowaną, która przechowywana jest zbiorczo i korzystnie w postaci elektronicznego zbioru danych i/lub pewnego dokumentu na przykład certyfikatu gwarancyjnego. Zapobiega to w każdym przypadku niezadowoleniu i zastrzeżeniom ze strony klienta, gdyż spełnienie lub niespełnienie warunków umowy jest w tym przypadku jednoznaczne.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest możliwość sprawdzenia określonej i wyspecyfikowanej przed wybudowaniem instalacji dźwigowej wydajności docelowej, po wybudowaniu tej instalacji dźwigowej.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia sieć działań eksploatacji instalacji dźwigowej, a fig. 2 - zestaw parametrów eksploatacyjnych w protokole.

Na figurze 1 przedstawiono sekwencję etapów procesu w przypadku eksploatacji instalacji dźwigowej według niniejszego wynalazku.

W etapie 1 odbywa się najpierw określenie niezbędnych specyfikacji instalacji dźwigowej jak również ustalenie ruchu pasażerskiego. W tym celu można zastosować symulację lub inną metodę obliczeniową. Parametry eksploatacyjne 1.2 do otrzymania docelowej charakterystyki wydajnościowej

1.1 mogą być wyznaczane przez symulację pracy instalacji dźwigowej. Korzystne jest, jeśli to określenie odbywa się w kolejnych krokach iteracyjnych. Zostają ustalone początkowe parametry eksploatacyjne i specyfikacje instalacji dźwigowej, i za pomocą symulacji następuje obliczenie wydajności instalacji dźwigowej. Kiedy ta wydajność jest zgodna z wydajnością docelową, to znalezione są już parametry eksploatacyjne 1.2 do otrzymania wydajności docelowej 1.1. W przeciwnym, razie ustalone

PL 215 877 B1 zostają inne początkowe parametry eksploatacyjne i specyfikacje instalacji dźwigowej, i następuje ponowne obliczenie odpowiedniej wydajności instalacji dźwigowej przez symulację. Ta procedura prób i błędów trwa nadal aż do spełnienia wymagań docelowej charakterystyki wydajnościowej.

W korzystnej odmianie wykonania w etapie 1 odbywa się symulacja i/lub obliczanie pracy instalacji dźwigowej zgodnie ze specyfikacjami, i ruchu pasażerskiego. W systemie komputerowym, za pomocą programu komputerowego, który załadowany jest do pamięci systemu komputerowego, za pomocą procesora systemu komputerowego, który realizuje program komputerowy. Symulowana, bądź obliczana charakterystyka wydajności związana jest z pośrednictwem pewnej reguły symulacji i/lub obliczania z parametrami eksploatacyjnymi, specyfikacjami i ruchem pasażerskim. Odbywa się na przykład iteracyjna zmiana przynajmniej jednego parametru eksploatacyjnego, dla otrzymania za pomocą programu komputerowego pożądanej wydajności docelowej. Korzystne jest, jeśli odbywa się pewna optymalizacja, za pomocą której z pełnego zbioru możliwości otrzymuje się tylko jeden lub niewiele parametrów eksploatacyjnych zmienionych zgodnie z zadanymi kryteriami docelowymi. Ta optymalizacja jest powtarzana, aż do spełnienia wymagań wydajności docelowej.

Kiedy na przykład symulacja wykazuje, że trzy dźwigi w grupie nie wystarczają do zapewnienia żądnej liczby obsługiwanych pasażerów, odbywa się następna symulacja z czterema dźwigami w grupie. Kiedy ta symulacja nadal wykazuje, że cztery dźwigi w grupie nie wystarczają do zapewnienia żądnej liczby obsługiwanych pasażerów, odbywa się następna symulacja z innym rodzajem sterowania dźwigowego, na przykład ze sterowaniem według wezwania docelowego.

W etapie 2 następuje, przy wywołaniu odpowiedniej funkcji, sporządzenie certyfikatu gwarancyjnego, w którym na podstawie specyfikacji, ruchu pasażerskiego i wydajności otrzymanej w wyniku symulacji bądź obliczeń, ustala się wartości gwarantowane charakterystyki wydajnościowe instalacji zbudowanej zgodnie ze specyfikacjami, na przykład przez określenie dopuszczalnego względnego i/lub bezwzględnego stopnia (współczynnika) ich pogorszenia, oraz zestawia się w formie protokołu

2.1 jeden lub więcej zbiorów danych, które obejmują specyfikacje, ruch pasażerski, otrzymaną charakterystykę, jak również wartości gwarantowane.

Protokół 2.1 może składać się z wielu zestawów parametrów eksploatacyjnych 2.2, to znaczy specyfikacji, ruchu pasażerskiego, otrzymanej charakterystyki wydajności, jak również wartości gwarantowanych, co objaśniono na figurze 2.

Certyfikat gwarancyjny zostaje wydany klientowi. Data ważności może dopuszczać tylko ograniczony czas obowiązywania wymagań wynikających z certyfikatu gwarancyjnego.

Kiedy realizacja instalacji dźwigowej odbywa się zgodnie ze specyfikacjami, możliwa jest jej weryfikacja przez klienta zgodnie z certyfikatem gwarancyjnym.

W etapie 3, z protokołu 2.1 wybiera się pewien zestaw parametrów eksploatacyjnych 3.1, który charakterystyczny jest dla pewnego określonego wstępnie ruchu pasażerskiego.

Instalacja dźwigowa następnie, w etapie 3 eksploatowana jest z parametrami eksploatacyjnymi

3.1 w eksploatacyjnych warunkach odniesienia. Jako parametr eksploatacyjny zadawany jest wstępnie ruch pasażerski. Wszystkie wyszczególnione w odpowiednim ruchu pasażerskim wezwania od pasażerów są zadawane nie z klawiatury w kabinie, czy na piętrze, lecz z protokołu bezpośrednio do sterownika.

W etapie 4 odbywa się pomiar rzeczywistej charakterystyki wydajnościowej 4.1 instalacji dźwigowej.

Wezwania pasażerów, jak również ruchy kabin i drzwi są ujęte w protokole z pomiarów. Ruchy kabin i drzwi mogą równocześnie być obserwowane przez klienta, i protokołowane niezależnie. Wtedy protokół z pomiarów jest oceniany, korzystnie za pomocą analizatora protokołu.

Analizator protokołu ma najczęściej postać programu komputerowego opisującego zadany stały proces, który protokół z pomiaru i certyfikat gwarancyjny odczytuje, sprawdza, porównuje i na koniec podaje informację, czy rzeczywista charakterystyka wydajnościowa jest zgodna z docelową charakterystyką wydajnościową.

Zwykle analizator protokołu czyta dane i parametry eksploatacyjne zawarte w protokole z pomiaru, które przedstawiane są w postaci wykazu w zbiorze tekstowym lub w tablicy programu Excel, i które zostały zmierzone efektywnie podczas eksploatacji odniesienia instalacji dźwigowej. Analizator protokołu sprawdza najpierw konsystencję tych danych, i kontroluje, czy były zachowane warunki eksploatacyjne i fizyczne dla pracy instalacji dźwigowej. Następnie wylicza z protokołu pomiarowego charakterystyka wydajności instalacji dźwigowej (czasy oczekiwania, czasy dotarcia itd.). Analizator protokołu odczytuje również dane i parametry eksploatacyjne zawarte w certyfikacie gwarancyjnym, odPL 215 877 B1 powiadające docelowej wydajności instalacji dźwigowej, i porównuje te wartości z wartościami wyprowadzonymi z protokołu. Na koniec zapewnia zebranie wyników i stwierdzenie, czy wydajność rzeczywista spełnia zadane warunki wydajności docelowej.

Rzeczywista wydajność 4.1 instalacji dźwigowej, w etapie 5, jest porównywana z wydajnością rzeczywistą 1.1, bądź odbywa się porównanie zmierzonej charakterystyki wydajnościowej oraz zmierzonych wartości z deklaracjami zawartymi w certyfikacie gwarancyjnym.

Wynik porównania 5.1 umożliwia definitywne, sprawdzalne, niezawodne i jednoznaczne sformułowanie wypowiedzi, czy instalacja dźwigowa spełnia specyfikacje i wymagania zawarte w docelowej charakterystyki wydajnościowej.

Korzystne jest, jeśli ruch pasażerski jest tak rozłożony, że możliwe jest wykazanie dużej wydajności instalacji dźwigowej, lecz nie za duży aby odchylenia między symulacją a zrealizowaną instalacją nie miały zbyt dużego wpływu na wartości charakterystyki wydajności. Możliwe byłoby uwzględnienie tego za pomocą odpowiedniego sposobu symulacji i/lub obliczeń, generującego odpowiedni uzasadniony ruch pasażerski na podstawie specyfikacji.

Deklaracje gwarancyjne bazujące na wartościach otrzymanych drogą symulacji i/lub obliczeń, dotyczą przykładowo minimalnej liczby obsłużonych osób w ciągu 5 minut, maksymalnego średniego czasu docelowego i maksymalnego średniego czasu oczekiwania lub innych wielkości możliwych do zmierzenia lub obliczenia, i wielkości wyprowadzonych z nich statystycznie.

Przy tym ze względu na niebezpieczeństwo nieotrzymania symulowanych wartości w zrealizowanej instalacji, dodaje się pewien obszar bezpieczeństwa (dodatek na ryzyko). Ten obszar bezpieczeństwa nie powinien być wybierany jako zbyt duży, aby nie obniżać zbyt mocno wartości w certyfikacie gwarancyjnym. Wartości otrzymane za pomocą symulacji są podane jako najlepsze oszacowanie, a gwarantowane są wartości nieco pogorszone.

Rozmiar tego pogorszenia i szerokość obszaru bezpieczeństwa wartości najlepszego oszacowania są uzależnione od rozpatrywanych wielkości, i są określane na podstawie wartości doświadczalnych, ewentualnie założeń i/lub metod statystycznych, które uwzględniają, przy symulacji lub innego rodzaju obliczeniach, możliwe różnice między wydajnościami, zadaną i rzeczywistą, bądź ich przyczyny. Na przykład można przewidywać możliwe zakłócenia, na przykład wolniejsze poruszanie się kabin lub drzwi, niż w parametrach eksploatacyjnych, i można symulować lub obliczać ich oddziaływanie na charakterystykę wydajności. Charakterystyka wydajności, która silniej zmienia się pod względem statystycznym, ulega silniejszemu pogorszeniu. Może to wyrażać się bardzo różnie, na przykład zależnie od sterownika dźwigu.

Certyfikat gwarancyjny, w korzystnej odmianie wykonania zaopatrzony jest w zabezpieczenie przez zafałszowaniem, co zapewnia, że nie może zostać zmieniony niepostrzeżenie. Protokół jest zatem ogólnie dostępną metodą sprawdzany jednoznacznie pod względem oryginalności. Ta obrona przed zafałszowaniem polega na stosowaniu ciągu znaków, obliczonego na podstawie jednego lub wielu dokumentów elektronicznych, który zawarty jest w dokumencie pisemnym. Przy tym korzystne jest, jeśli ten sposób obliczania ciągu znaków ma taką właściwość, że jest ogólnie znany, i że jest bardzo trudne lub niemożliwe, aby otrzymać taki sam ciąg znaków dla różnych dokumentów wyjściowych. Znaną tego rodzaju metodą jest na przykład algorytm MD5 (RFC 1321).

Certyfikat gwarancyjny jest przynajmniej częściowo szyfrowany, tak że klient nie wszystkie właściwości instalacji dźwigowej zna, albo musi znać. Jest to dzięki temu interesujące dla firmy produkującej dźwig, gdyż szczegóły parametrów eksploatacyjnych mogą być objęte tajemnicą firmy dźwigowej. Ujawniane informacje są dobierane tak, aby w dostatecznym stopniu zagwarantować sprawdzalność gwarantowanej wydajności.

Poniżej wymieniono korzystne rozwiązanie tego problemu.

Certyfikat gwarancyjny składa się z elektronicznego zbioru danych i z pewnego dokumentu pisemnego, które zaopatrzone są w zabezpieczenie przed zafałszowaniem, które przy tym poświadcza ich wzajemne przyporządkowanie.

Elektroniczny zbiór danych obejmuje specyfikacje, deklaracje gwarancyjne, jak również ruch pasażerski w postaci wykazu wezwań dźwigu zależnie od momentu czasowego i rodzaju na przykład „wezwanie docelowe z przystanku początkowego x do przystanku docelowego w chwili czasowej T” w przypadku sterownika docelowego. Przyporządkowania wezwań do kabin i ruchy kabin/drzwi w zbiorze danych nie są przechowywane.

Dokument pisemny zawiera dane te same, co elektroniczny zbiór danych, lecz tylko część ruchu pasażerskiego, na przykład przypadającą na wybrane 12% wszystkich wezwań dźwigu.

PL 215 877 B1

Dla weryfikacji za pomocą elektronicznego zbioru danych ruch pasażerski to znaczy wezwania dźwigu, wprowadzany jest do sterownika instalacji dźwigowej. Działanie instalacji zostaje zachowane w protokole pomiarowym, który również opisuje przydział wezwań do kabin oraz ruchy kabin i drzwi.

Dokumenty pisemne są podpisywane na kopii wraz z umową sprzedaży, i wymieniane między firmą dźwigową a klientem. Zależnie od ukształtowania zabezpieczenia przez zafałszowanie i/lub szyfrowania, następuje sprawdzenie certyfikatu gwarancyjnego za pomocą programu komputerowego na oryginalność, ewentualnie integralność. W pewnych okolicznościach można taki program sprawdzający lub jego część przekazać klientowi, aby ten mógł w dowolnym czasie sam sprawdzać oryginalność i integralność, bez możliwości równoczesnego ujawnienia przez klienta części zaszyfrowanych.

Protokół pomiarowy w pewnych okolicznościach nie jest w pełni dostępny dla klienta. Zawiera on wykaz wszystkich ruchów kabin i drzwi, jak również przyporządkowanie do kabiny każdego wezwania, które w jawnej części dokumentu odpowiada ruchowi pasażerskiemu. Klient ma możliwość obserwowania samodzielnie ruchów kabin i drzwi.

Firma dźwigowa z protokołu pomiarowego wyznacza opisaną w deklaracjach gwarancyjnych charakterystykę sprawności dla całego ruchu pasażerskiego, jak również część ujawnianą w dokumencie. Ta ostatnia może być weryfikowana samodzielnie przez klienta, co może być wspomagane przez firmę dźwigową za pomocą odpowiednich środków pomocniczych, na przykład programu Excel.

Uzgodnienia kontrolne mogą na przykład przewidywać, że zarówno charakterystyka sprawności, jak i cały ruch wraz z ruchem drzwi musi się zaleźć w deklaracjach gwarancyjnych. W tym przypadku deklaracje gwarancyjne są sformułowane tak, żeby również odpowiedni ruch cząstkowy miał największe prawdopodobieństwo ich spełnienia.

Claims (13)

1. Sposób eksploatacji instalacji dźwigowej, znamienny tym, że wyznacza się przynajmniej jeden z parametrów eksploatacyjnych (1.2), do otrzymania wydajności docelowej (1.1), przez symulację eksploatacji instalacji dźwigowej i/lub obliczanie, po czym eksploatuje się instalację dźwigową z tym parametrem eksploatacyjnym, następnie dokonuje się pomiaru przynajmniej jednej uzyskanej za pomocą instalacji dźwigowej wydajności rzeczywistej (4.1) i porównuje się wydajność rzeczywistą i wydajność docelową.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako parametr eksploatacyjny wykorzystuje się liczbę obsługiwanych przez dźwigi zatrzymań i/lub odległość między zatrzymaniami i/lub liczbę obsługiwanych osób przy jednym zatrzymaniu i/lub liczbę dźwigów w rozpatrywanej instalacji dźwigowej i/lub zatrzymań obsługiwanych przez jeden dźwig i/lub rodzaj napędu dźwigu (prędkość maksymalna, dane opisujące charakterystykę jazdy, za pośrednictwem przyspieszenia oraz czasów szarpnięcia lub czasów jazdy między miejscami zatrzymania lub na określonych odcinkach) i/lub rodzaj kabiny dźwigu (liczba pokładów, ich rozmiar, maksymalny udźwig ładunku, maksymalna liczba osób) i/lub rodzaj drzwi kabinowych dźwigu (szerokość, czas otwierania, utrzymywania w stanie otwarcia, i zamykania) i/lub rodzaj sterowania dźwigu i interfejsów pasażerskich i/lub ruch pasażerski.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako wydajność docelową bądź jako wydajność rzeczywistą wyznacza się czas dotarcia użytkownika i/lub czas oczekiwania użytkownika i/lub przyspieszenie i/lub prędkość i/lub liczbę obsłużonych pasażerów i/lub liczbę przystanków na pasażera.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obliczanie i/lub symulację eksploatacji realizuje się w systemie komputerowym, za pomocą programu komputerowego, który załadowany jest do pamięci systemu komputerowego, i za pomocą procesora systemu komputerowego, który wykonuje program komputerowy, przy czym wydajność docelową wiąże się z parametrem eksploatacyjnym pewną regułą symulacji.

5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że obliczenia i/lub symulacje eksploatacji instalacji dźwigowej optymalizuje się za pomocą przynajmniej jednego zmienianego parametru eksploatacyjnego, przy czym optymalizację powtarza się aż do spełnienia przez parametr eksploatacyjny warunku wydajności docelowej.

6. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 5, znamienny tym, że parametr eksploatacyjny i wydajność docelową otrzymuje się w pewnym protokóle (2.1), przy czym protokół generuje się w postaci elektronicznego zbioru danych i/lub dokumentu pisemnego.

PL 215 877 B1

7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że następnie określa się wartość gwarantowaną dla wydajności docelowej instalacji dźwigowej i pogarsza się wartość gwarantowaną względem wydajności docelowej zgodnie z pewnym określonym z góry współczynnikiem.

8. Sposób według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że porównuje się wydajność docelową i wydajność rzeczywistą za pomocą analizatora protokołu.

9. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że parametr eksploatacyjny (1.2) do osiągnięcia wydajności docelowej (1.1) zawarty w protokole eksploatacji (2.1) wyznacza się przez symulację instalacji dźwigowej i/lub wyliczenie, oraz że w protokole eksploatacji zawiera się wydajność docelową odpowiadającą parametrowi eksploatacyjnemu, przy czym instalację dźwigową eksploatuje się z tym parametrem.

10. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że w protokole (2.1) wskazuje się wartość gwarantowaną dla docelowej wydajności instalacji dźwigowej, przy czym wartość gwarantowana pogarsza się względem wartości docelowej zgodnie z ustalonym współczynnikiem.

11. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że w protokole (2.1) zapewnia się ochronę przed zafałszowaniem, dla zapobieżenia niezauważonej zmianie parametru eksploatacyjnego i/lub wydajności docelowej, i/lub zawiera się datę ważności, gwarantującą, że wynikające z protokołu warunki ważne są przez ograniczony czas, i/lub porównanie wartości rzeczywistej instalacji dźwigowej eksploatowanej z parametrem eksploatacyjnym z wydajnością docelową odbywa się niejawnie lub częściowo niejawnie, i/lub protokół jest możliwy do sprawdzenia za pomocą ogólnie dostępnego sposobu, jednoznacznie co do jego oryginalności.

12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że dla wartości gwarantowanej dla wydajności docelowej eksploatacji instalacji dźwigowej, wyznacza się co najmniej jeden parametr eksploatacyjny (1.2) do osiągnięcia wydajności docelowej (1.1) przez symulację eksploatacji instalacji dźwigowej i/lub wyliczenie któremu to parametrowi odpowiada wydajność docelowa instalacji dźwigowej, oraz pogorszenie wartości gwarantowanej względem wydajności docelowej zgodnie z określonym współczynnikiem.

13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że wydajność rzeczywista pracującej z parametrem eksploatacji instalacji dźwigowej porównuje się z wartością gwarantowaną.