PL216684B1 - Urządzenie do usuwania powietrza z miski ustępowej do atmosfery zewnętrznej - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do usuwania powietrza z miski ustępowej do atmosfery zewnętrznej.

Jest ono przeznaczone do zastosowania w pomieszczeniach sanitarnych z funkcjonującymi miskami ustępowymi w budynkach jedno- i wielokondygnacyjnych zarówno już istniejących, jak i dopiero projektowanych.

Znane z polskiego zgłoszenia patentowego nr 361214 wentylowanie toalety polega na połączeniu przewodem wentylacyjnym zespołu klozetowego czyli miski klozetowej i spłuczki z atmosferą zewnętrzną. Przewód wentylacyjny może być podłączony do specjalnego otworu w misce klozetowej lub do otworu pod dnem spłuczki albo do przewodu doprowadzającego wodę ze spłuczki do miski.

Znana z międzynarodowej publikacji nr WO 01/11153 koreańskiego zgłoszenia patentowego nr PCT/KR00/00807 miska toaletowa wyposażona w aparat wysysający odór do atmosfery zewnętrznej, który to aparat zawiera:

- wydrążenie wewnątrz siedziska łączące się z wnętrzem miski poprzez liczne szczeliny wykonane w dolnej ściance siedziska oraz posiadające otwór wylotowy w tylnej, cylindrycznej ściance poprzecznego otworu;

- cylindryczne połączenie w poprzecznym otworze złożone z dwu współosiowych rur jedna w drugiej i posiadające w środkach swych długości otwory pokrywające się z otworem w ściance otworu poprzecznego, przy czym dłuższa, wewnętrzna rura jest przymocowana wspornikami na jej końcach do miski toaletowej i stanowi oś obrotu siedziska i pokrywy siedziska, a zewnętrzna jest połączona z pokrywą siedziska;

- rurę poziomą połączoną jednym końcem przez otwór we wsporniku z wewnętrzną rurą cylindrycznego połączenia;

- pionowy rurociąg przechodzący przez wszystkie kondygnacje budynku ponad dach, gdzie jest zakończony daszkiem chroniącym od deszczu, oraz posiadający na każdej kondygnacji odgałęzienia połączone z drugimi końcami każdej z rur poziomych.

Odór z wnętrza miski może, przez liczne szczeliny w dolnej ściance siedziska, przechodzić do jego wydrążenia i dalej przez trzy pokrywające się przy otwartej pokrywie siedziska otwory, przez dłuższą rurę połączenia cylindrycznego, wspornik, rurę poziomą i odgałęzienie do pionowego rurociągu, skąd między jego górną krawędzią a daszkiem wydostaje się do atmosfery. Przy zamkniętej pokrywie siedziska otwór w ściance połączonej z nią rury nie pokrywa się z pozostałymi dwoma otworami, to jest w ściankach drugiej rury i otworu poprzecznego. Uniemożliwia to wypływ odoru do atmosfery, jak również cofanie odoru do pomieszczenia toalety przez nawiewający do pionowego rurociągu wiatr.

Urządzenie do usuwania powietrza z miski ustępowej do atmosfery zewnętrznej według wynalazku, z wykorzystaniem wentylacji grawitacyjnej wynikającej z konwekcji i wspomaganej zasysaniem powietrza z pionu wentylacyjnego, obejmuje: siedzisko z otwartym kanałem na dolnej stronie i licznymi szczelinami, pokrywę siedziska, tulejki mocowane uchwytami do miski ustępowej, przewód rurowy łączący siedzisko z pionem wentylacyjnym, nasadę na końcu pionu wentylacyjnego, która obracając się dookoła pionowej osi obrotu, przyjmuje swoją pozycję zgodnie z kierunkiem strumienia zewnętrznego powietrza przy pomocy płetwy kierującej. Urządzenie to charakteryzuje się tym, że nasada zawiera głowicę usytuowaną poziomo i zakończoną rozszerzającym się stożkiem, oraz kierownicę powietrza, która przysłania środkową część otworu wylotowego stożka głowicy. Nieprzysłonięta część otworu wylotowego ma kształt pierścienia o możliwie małej (do 10 mm) szerokości (różnicy między promieniem zewnętrznym a wewnętrznym) i powierzchni zbliżonej do powierzchni przekroju otworu pionu wentylacyjnego w górnej jego części. Uszczelnienie między obrotową nasadą a górnym czołem pionu wentylacyjnego - korzystnie labiryntowe.

W urządzeniu do usuwania powietrza siedzisko i pokrywa siedziska mają w swych tylnych częściach dwie tulejki kołnierzowe, które są rozdzielone w poziomie i ustawione współosiowo w siedzisku, a po zamocowaniu do miski ustępowej tworzą oś obrotu siedziska i pokrywy siedziska.

Urządzenie według wynalazku mające liczne szczeliny w kanale siedziska charakteryzuje się także tym, że szczeliny te są uformowane w wewnętrznej ścianie kanału i pokrywają się z licznymi szczelinami uformowanymi w wewnętrznej ścianie pokrywy kanału.

Ponadto urządzenie do usuwania powietrza posiada wariant estetycznego wykonania w aktualnie projektowanych budynkach i wariant ekonomicznego wykonania w istniejących budynkach.

PL 216 684 B1

Urządzenie w wariancie estetycznego wykonania, gdzie niczym nie osłonięty przewód rurowy powinien być możliwie krótki, charakteryzuje się tym, że pion wentylacyjny zostanie umieszczony wzdłuż pionu kanalizacyjnego i w odległości od niego wynikającej z możliwie małej długości tej części przewodu rurowego, która jest równoległa do ściany.

Natomiast urządzenie w wariancie ekonomicznego wykonania charakteryzuje się tym, że pion wentylacyjny jest umieszczony wewnątrz istniejącego kanału wentylacyjnego pomieszczenia toalety korzystnie na najniższej kondygnacji i posiada odgałęzienia w kierunkach kratek wentylacyjnych tego kanału dodatkowo zamontowanych w pomieszczeniach toalet na pozostałych kondygnacjach. Górne końce przewodów rurowych przechodzą przez kratki wentylacyjne do odgałęzień. Górny koniec pionu wentylacyjnego jest instalowany na wsporniku, który posiada otwory do kontynuowania wentylacji pomieszczenia toalety z jedną kratką wentylacyjną a wspornik jest montowany na kominie, na wylocie kanału wentylacyjnego.

Urządzenie do usuwania powietrza według wynalazku powoduje następujące korzystne skutki:

- nie dopuszcza do nawiewania przez wiatr powietrza do pionu wentylacyjnego, a więc nie będzie ono cofało się do pomieszczenia toalety;

- zwiększa intensywność i skuteczność usuwania powietrza z miski ustępowej przez wentylację grawitacyjną wspomaganą zasysaniem powietrza z wnętrza głowicy przez opływający ją zewnętrzny strumień powietrza;

- zapewnia dodatkową wentylację pomieszczenia toalety, nawet przy zamkniętej pokrywie siedziska, przez szczelinę między siedziskiem a jego pokrywą.

Umożliwia też realizację wynalazku przy możliwie niskich kosztach projektując i wykonując w aktualnie projektowanych budynkach kanały w ścianach i stropach toalet przez wszystkie kondygnacje aż ponad dach (jak komin) i umieszczając w nich obydwa rodzaje pionów obok siebie.

W istniejących budynkach z funkcjonującą kanalizacją sanitarną montowane piony wentylacyjne zostaną umieszczone w już istniejących kanałach wentylacyjnych.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dwukondygnacyjny jego fragment z górnym odcinkiem urządzenia zrealizowany w wariancie estetycznego wykonania w aktualnie projektowanych budynkach, fig. 2 przedstawia jednokondygnacyjny jego fragment z górnym odcinkiem urządzenia zrealizowany w wariancie ekonomicznego wykonania w istniejących budynkach, fig. 3 przedstawia półwidok z dołu siedziska sedesu z zamkniętą pokrywą, oraz jego półprzekrój w płaszczyźnie poziomej połączony przewodem rurowym z pionem wentylacyjnym, a fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny sedesu płaszczyzną symetrii.

Urządzenie do usuwania powietrza z miski ustępowej składa się z odrębnego pionu wentylacyjnego 1 wykonanego z rur i trójników plastikowych z uszczelkami, typowej miski ustępowej 2 i specjalnych: siedziska 3, pokrywy siedziska 4, dwu tulejek kołnierzowych 5 ustawionych współosiowo w tylnych częściach siedziska 3 i pokrywy siedziska 4 i zamocowanych uchwytami 6 do miski ustępowej 2. Tak ustalone tulejki 5 tworzą oś obrotu siedziska 3 i pokrywy siedziska 4. Jedna z tulejek 5 jest zatkana szczelnie korkiem 7. Na dolnej stronie siedziska 3 jest uformowany otwarty kanał 8, który zostanie zakryty pokrywą kanału 9. W wewnętrznej ściance 10 kanału 8 są wykonane liczne szczeliny 11, które pokrywają się z licznymi szczelinami 12 wykonanymi w wewnętrznej ściance 13 pokrywy kanału 9 i umożliwiają przepływ powietrza z wnętrza miski 2 do zakrytego kanału 8. Z kanałem 8 łączą się dwie tulejki 5, a z tulejką niezatkaną - początek przewodu rurowego 14. Jego koniec łączy się z pionem wentylacyjnym 1 poprzez odgałęzienie 15. Górny, znajdujący się nad kominem, odcinek pionu wentylacyjnego 1 obejmuje: nasuwkę 16, króciec 17 z kielichem, rurę podwyższającą 18 o długości zależnej od kształtu dachu i miejsca komina na dachu, obsadę 19 osi nasady, dwa pierścienie dociskowe 20 mocujące śrubami obsadę 19 do rury 18, obrotową nasadę 21 zawierającą stożkową głowicę 22 z płetwą kierującą 23 i kierownicę powietrza 24. Powietrze z wnętrza miski 2 przepływa przez szczeliny 12 i 11 do kanału 8, skąd przez niezatkaną tulejkę 5, przewód rurowy 14, odgałęzienie 15 i pion wentylacyjny 1 do obrotowej nasady 21 ustawianej przez płetwę kierującą 23 zgodnie z kierunkiem 25 strumienia zewnętrznego powietrza. W nasadzie 21 powietrze jest nie tyko unoszone przez konwekcję, ale również wysysane z wnętrza głowicy 22 przez opływający ją strumień powietrza 26 poprzez nieprzysłoniętą przez kierownicę powietrza 24 część otworu wylotowego. Przedstawiony wyżej opis budowy i zasady działania urządzenia według wynalazku dotyczy obydwu jego wariantów wykonania. Różnice w ich budowie są następujące.

W aktualnie projektowanych budynkach należy zaprojektować i wykonać przelotowy kanał wentylacyjny 27 w ścianach pomieszczeń toalet każdego pionu sanitarnego od najniższej kondygnacji aż

PL 216 684 B1 ponad dach, tak, jak komin. Obwód tego kanału jest w kominie i stropach zamknięty, a w ścianach korzystnie otwarty na pomieszczenia toalet. Szerokość kanału 27 powinna być wystarczająca, aby w nim zmieścić pion kanalizacyjny 28 wentylowany ponad dachem i jeden albo dwa piony wentylacyjne 1 z jego boków, w zależności od ilości toalet w pionie sanitarnym. Przy bardzo wysokich budynkach można zwiększyć ilość kanałów 27 w pionie sanitarnym. Odległość między pionem wentylacyjnym 1 a kanalizacyjnym 28 powinna zapewnić uzyskanie możliwie małego wymiaru długości odcinka przewodu rurowego 14 oznaczonego numerem 29, co podnosi estetykę pomieszczenia toalety. W tym wariancie wykonania górny odcinek pionu wentylacyjnego 1 począwszy od nasuwki 16 należy montować na wsporniku 30 odciążającym mechanicznie dolny odcinek pionu 1, umieszczonym na wylocie kanału 27 i mocowanym do komina dwoma dociskami 31. Oś obrotu nasady 21 jest ustalona w pionie czterema cięgnami 32 mocowanymi do docisków 31.

Natomiast w istniejących budynkach wykonanie kanałów w ścianach i stropach byłoby pracochłonne, a nawet najczęściej niemożliwe z powodu cienkich ścian w pomieszczeniach toalet.

W tej wersji wykonania urządzenia pion wentylacyjny 1 umieszczamy w istniejącym kanale wentylacyjnym 33 pomieszczenia toalety korzystnie tej na najniższej kondygnacji i po sprawdzeniu jego drożności, ewentualnym udrożnieniu, określeniu średnicy pionu wentylacyjnego i liczby misek, które można do niego podłączyć. W pozostałych z tej liczby pomieszczeniach toalet wykonujemy otwory pod kratki wentylacyjne 34 do kanału 33.

Przez te otwory montujemy trójniki 35 kielichami w dół, opaski mocujące 36 tuż pod kielichami, aby o nie opierały, a docięte na wymiar odcinki zestawów rur 37 między trójnikami 35 wpuszczamy kielichami w dół przez kanał 33 w kominie. Następnie montujemy w otworach kratki wentylacyjne 34 z przechodzącymi przez nie przewodami rurowymi 14 łączącymi tulejki kołnierzowe 5 z odgałęzieniami 15. Przewody rurowe 14 mocujemy do ścian opaskami mocującymi 38. Jeżeli w tym pionie sanitarnym pozostały jeszcze niepodłączone miski ustępowe 2, montujemy w analogiczny sposób następne piony wentylacyjne 1 i każdy wyprowadzamy ponad komin. Na wylocie kanału wentylacyjnego 33 jest mocowany do komina dwoma dociskami 31 wspornik 39, który odciąża mechanicznie dolną część pionu wentylacyjnego 1 oraz umożliwia kontynuowanie przez otwory 40, które posiada, wentylowania pomieszczenia toalety, której kanał wentylacyjny 33 jest częściowo zajęty przez pion wentylacyjny 1. Wynikająca stąd strata na intensywności wentylowania tego pomieszczenia będzie zrekompensowana przez wentylowanie go przez miskę ustępową 2 nawet przy zamkniętej pokrywie siedziska 4. Górny odcinek pionu wentylacyjnego 1 montowany na wsporniku 39 jest w tym wariancie wykonania urządzenia identyczny z górnym odcinkiem montowanym na wsporniku 30 w poprzednim wariancie.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do usuwania powietrza z miski ustępowej do atmosfery zewnętrznej, z wykorzystaniem wentylacji grawitacyjnej spowodowanej konwekcją i wspomaganej zasysaniem powietrza z pionu wentylacyjnego, obejmujące siedzisko z otwartym kanałem na dolnej stronie i licznymi szczelinami, pokrywę siedziska, tulejki mocowane uchwytami do miski ustępowej, przewód rurowy łączący jedną z tulejek z pionem wentylacyjnym, zakończonym nasadą obracającą się dokoła pionowej osi obrotu i przyjmującą swą pozycję przy pomocy płetwy sterującej zgodnie z kierunkiem strumienia zewnętrznego powietrza, znamienne tym, że:

   - nasada (21) zawiera głowicę (22) usytuowaną poziomo i zakończoną rozszerzającym się stożkiem oraz kierownicę powietrza (24) przysłaniającą środkową część otworu wylotowego stożka głowicy;

   - siedzisko (3) i pokrywa siedziska (4) mają w swych tylnych częściach dwie tulejki kołnierzowe (5), które są rozdzielone w poziomie i ustawione współosiowo w siedzisku (3), a po zamocowaniu do miski ustępowej (2), tworzą oś obrotu siedziska (3) i pokrywy siedziska (4);

   - w wewnętrznej ściance (10) kanału (8) siedziska (3) są uformowane liczne szczeliny (11), które pokrywają się ze szczelinami (12) uformowanymi w wewnętrznej ściance (13) pokrywy kanału (9).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w wariancie estetycznego wykonania w aktualnie projektowanych budynkach, gdzie nieosłonięty przewód rurowy powinien być możliwie krótki, pion wentylacyjny (1) jest umieszczony wzdłuż pionu kanalizacyjnego (28) i w odległości od niego wynikającej z możliwie małej długości (29) tej części przewodu rurowego (14), która jest równoległa do ściany.

   PL 216 684 B1
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w wariancie ekonomicznego wykonania w istniejących budynkach, pion wentylacyjny (1) jest umieszczony wewnątrz istniejącego kanału wentylacyjnego (33) pomieszczenia toalety korzystnie na najniższej kondygnacji i posiada odgałęzienia (15) w kierunkach kratek wentylacyjnych (34) kanału (33) zamontowanych dodatkowo w pomieszczeniach toalet na wyższych kondygnacjach, górne końce przewodów rurowych (14) przechodzą przez kratki wentylacyjne (34) do odgałęzień (15), a górny koniec pionu wentylacyjnego (1) jest instalowany przy pomocy wspornika (39), który posiada otwory (40) do kontynuowania wentylacji pomieszczenia toalety z jedną kratką wentylacyjną, a wspornik (39) jest montowany na wylocie kanału wentylacyjnego (33).