PL216734B1

PL216734B1 - Sposób wytwarzania prekursora samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny oraz połączenie materiałów przewodzących prąd elektryczny

Info

Publication number: PL216734B1
Application number: PL396921A
Authority: PL
Inventors: Zbigniew Czech; Agnieszka Kowalczyk
Original assignee: Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date: 2011-11-08
Filing date: 2011-11-08
Publication date: 2014-05-30
Also published as: PL396921A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania prekursora samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny oraz połączenie materiałów przewodzących prąd elektryczny. Samoprzylepne taśmy strukturalne przewodzące prąd elektryczny służą do łączenia szerokiej gamy przewodzących prąd elektryczny materiałów, takich jak: metale, szkło oraz przewodzące prąd elektryczny tworzywa sztuczne.

Taśmy strukturalne są stosowane w wielu gałęziach przemysłu, takich jak przemysł samochodowy, lotniczy czy też przemysł związany z badaniami prowadzonymi w kosmosie. Typowe strukturalne taśmy samoprzylepne nie posiadają właściwości przewodzących prąd elektryczny i tym samym mogą być stosowane tylko w ograniczonym zakresie w przemyśle elektronicznym. Otrzymane na drodze opisanego wynalazku strukturalne taśmy samoprzylepne przewodzące prąd elektryczny charakteryzują się dobrymi właściwościami samoprzylepnymi (kleistością oraz adhezją) jak również wysoką kohezją w postaci taśmy samoprzylepnej oraz bardzo wysoką kohezją w postaci taśmy strukturalnej po procesie termicznego sieciowania.

Z opisu patentowego EP 0508722 znane są strukturalne taśmy samoprzylepne zbudowane z dwóch warstw, warstwy górnej, zawierającej aluminium i charakteryzującej się niską adhezją oraz warstwy dolnej. Znana jest z opisu patentowego US 6447898 samoprzylepna taśma strukturalna przewodząca prąd elektryczny, bazująca na samoprzylepnych kopolimerach termoplastycznych oraz aktywowanych termicznie komponentach, zawierających żywice proadhezyjne oraz żywice epoksydowe sieciowane termicznie przy zastosowaniu związków sieciujących oraz przyspieszaczy. Tego typu kompozycje zawierają metalizowane cząstki w ilości od 0,1 do 40% wag. w odniesieniu do całkowitej masy kompozycji. Z opisu patentowego US 6861138 znana jest samoprzylepna taśma strukturalna, zawierająca samoprzylepną kompozycję strukturalną zbudowaną z powłokotwórczego karboksylowanego elastomeru, eteru poliglicydolowego oraz sieciowanej termicznie żywicy, zawierającej od 0,1 do 40% wag., w odniesieniu do całkowitej masy kompozycji, szklane mikrokulki pokryte srebrem.

Nieoczekiwanie okazało się, że można uzyskać odpowiednie prekursory samoprzylepnych taśm strukturalnych na bazie poliakrylanów przewodzące prąd elektryczny poprzez powlekanie na podłożu dehezyjnym rozpuszczalnikowych klejów poliakrylanowych, zawierających żywice epoksydowe, związki sieciujące w temperaturze pokojowej, związki sieciujące termicznie, promotory adhezji oraz przewodzące prąd elektryczny napełniacze nieorganiczne.

Sposób wytwarzania prekursora samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny, według wynalazku, polegający na polimeryzacji kopolimerów, modyfikacji żywicą epoksydową i napełniaczami przewodzącymi prąd elektryczny, a następnie sieciowaniu, charakteryzuje się tym, że poddaje się polimeryzacji rozpuszczalnikowej monomery 40-70% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego o długości łańcucha węglowego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej od 1 do 12 atomów węgla, 10-40% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego, metakrylowego, bądź innego monomeru zawierającego grupy oksiranowe, 5-25% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego zawierających w łańcuchu bocznym grupy alkilowej grupy hydroksylowe oraz 0-3% wagowych kwasów winylokarboksylowych, przy czym stężenie wszystkich monomerów użytych do syntezy rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju poliakrylanowego wynosi 100% wagowych. Rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny otrzymuje się na drodze typowej polimeryzacji rodnikowej w octanie etylu. Tak otrzymany rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny w ilości 50 do 80% wagowych modyfikuje się dodatkiem 50 do 200% wagowych żywicy epoksydowej, 0,3 do 3% wagowych związku sieciującego w temperaturze pokojowej, 1 do 7% wagowych związku sieciującego termicznie, 0,1 do 2% wagowych promotora adhezji, 10-40% wagowych napełniaczy przewodzących prąd elektryczny, przy czym stężenie wszystkich komponentów użytych do modyfikacji rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju strukturalnego odnosi się do masy polimeru kleju rozpuszczalnikowego. Otrzymany zmodyfikowany rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny powleka się na podłożu dehezyjnym i suszy otrzymując usieciowany prekursor samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny. Korzystnie jako estry alkilowe kwasu akrylowego, zawierające od 1 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, stosuje się akrylan metylu, etylu, propylu, butylu, pentylu, heksylu, heptylu, oktylu, izooktylu, 2-etyloheksylu, 2-metyloheptylu, nonylu, 2-propyloheptylu, decylu i/lub dodecylu. Korzystnie jako estry alkilowe kwasu akrylowego, metakrylowego, bądź inny monomer zawierający grupy oksiranowe stosuje się akrylan glicydylu, metakrylan glicydylu lub eter allilowoglicydylowy.

PL 216 734 B1

Korzystnie jako estry alkilowe kwasu akrylowego zawierającego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej grupy hydroksylowe stosuje się akrylan 2-hydroksyetylu, 2-hydroksypropylu, 3-hydroksypropylu lub 4-hydroksybutylu. Korzystnie jako kwasy winylokarboksylowe stosuje się kwas akrylowy, metakrylowy, winylooctowy, β-akryloilooksypropionowy, maleinowy, fumarowy, itakonowy i/lub trichloroakrylowy. Wbudowanie grup karboksylowych w strukturę polimeru umożliwia jego wstępne usieciowanie, szczególnie istotne w momencie aplikacji taśmy strukturalnej przed jej właściwym utwardzeniem. Korzystnie jako żywicę epoksydową stosuje się ciekłą alifatyczno-aromatyczną żywicę epoksydową. Dodatek żywicy epoksydowej zapewnia podwyższenie kohezji kleju w usieciowanym stanie, do kohezji, charakterystycznej dla typowych klejów strukturalnych na bazie żywic epoksydowych. Korzystnie jako związek sieciujący w temperaturze pokojowej stosuje się wielofunkcyjne izocyjaniany, chelaty metali, estry organiczne kwasu ortotytanowego, organiczne cyrkoniany, wielofunkcyjne etylenoiminy, wielofunkcyjne propylenoiminy i/lub żywice aminowe. Związki sieciujące w temperaturze pokojowej dodaje się w celu osiągnięcia kohezji kleju, umożliwiającej jego aplikację. Korzystnie jako związki sieciujące termicznie stosuje się związki sieciujące w temperaturze od 120 do 160°C. Ich dodatek umożliwia przejście ze stanu samoprzylepnego w stan strukturalny, typowy dla utwardzonych klejów epoksydowych. Korzystnie jako związki sieciujące termicznie stosuje się stosuje się aminy trzeciorzędowe, addukty kwasu Lewisa, blokowane izocyjaniany lub bezwodniki kwasowe. Korzystnie jako aminy trzeciorzędowe stosuje się imidazole i ich pochodne. Korzystnie jako promotory adhezji stosuje się estry organiczne kwasu fosforowego, poliakrylany lub kopolimery z grupami karboksylowymi. Pozwalają one na osiągnięcie wysokiej adhezji do szerokiej gamy łączonych substratów, począwszy od szkła czy stali, a skończywszy na typowych tworzywach sztucznych. Korzystnie jako nieorganiczne napełniacze przewodzące prąd elektryczny stosuje się cząstki aluminium, cynku, miedzi, żelaza, niklu, molibdenu, mosiądzu, srebra, złota lub sadzy. Korzystnie powleczony na podłożu dehezyjnym zmodyfikowany ₂ rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o gramaturze najlepiej od 60 do 200 g/m², poddaje się suszeniu w kanale suszącym w temperaturze pomiędzy 90 a 110°C.

Połączenie materiałów przewodzących prąd elektryczny, według wynalazku, zwłaszcza metali, szkła lub tworzyw sztucznych zawierające samoprzylepną taśmęstrukturalną, charakteryzuje się tym, że pomiędzy materiałami przewodzącymi prąd elektryczny ma samoprzylepną taśmę strukturalną przewodzącą prąd elektryczny stanowiącą produkt utwardzania termicznego w temperaturze 120-160°C prekursora samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny wytworzonego zgodnie z powyższym opisem.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala na uzyskanie poliakrylanowego kleju strukturalnego przewodzącego prąd elektryczny w postaci taśmy. Otrzymane według sposobu przewodzące prąd elektryczny samoprzylepne taśmy strukturalne na bazie poliakrylanów charakteryzują się bardzo dobrymi właściwościami samoprzylepnymi oraz odpowiednio wysoką wytrzymałością mechaniczną, zarówno przed jak i po utwardzeniu.

Wynalazek ilustrują bliżej poniższe przykłady wykonania. Podane procenty wagowe odnoszą się do całkowitej masy polimeru rozpuszczalnikowego kleju samoprzylepnego. Właściwości samoprzylepne oraz kohezję otrzymanych samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny badano wg norm AFERA, tack wg normy AFERA 4105, adhezję wg normy AFERA 4001 oraz kohezję w temperaturze pokojowej oraz w 70°C wg normy AFERA 4012. Przewodnictwo elektryczne mierzono wg normy DIN 53482. Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 1. Wytrzymałość na ścinanie utwardzonych taśm strukturalnych łączących dwie aluminiowe płytki badano wg normy PN-ISO-4587 (tabela 2).

P r z y k ł a d 1

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l, zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz, umieszcza się 100 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 100 g mieszaniny złożonej z 60 g akrylanu 2-etyloheksylu (60% wag.), 30 g metakrylanu glicydylu (30% wag.), 10 g akrylanu 2-hydroksyetylu (10% wag.) oraz 0,1 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag.

w odniesieniu do masy monomerów). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 6 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 8,9 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 100 g żywicy epoksydowej na bazie bisfenolu A Araldite GY (200% wag.), 1,5 g izoforonu diizocyjanianu IPDI (3% wag.), 3,5 g bezwodnika kwasu ftalowego Aradur HY 905 (7% wag.), 0,05 g estru kwasu fosforowego z grupami hydroksylowymi i karboksylowymi Lubrizol 2063 (0,1% wag.) oraz 10 g przewodzącej

PL 216 734 B1 prąd elektryczny sadzy Printex XE2 (20% wag.). Tak otrzymanym modyfikowanym klejem poliakrylanowym powleka się, za pomocą rakla, dehezyjną folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób warstwę kleju suszy się w suszarce przez 10 min w temperaturze 105°C, otrzymując film klejowy o gramaturze ₂ g/m². Otrzymany usieciowany samoprzylepny film strukturalny bada się pod kątem jego właściwości samoprzylepnych oraz na jego przewodnictwo elektryczne. Badane właściwości otrzymanej transferowej taśmy strukturalnej przedstawiono w tabeli 1. Otrzymaną transferową taśmą samoprzylepną połączono dwie płytki aluminiowe, które utwardzano termicznie przez 15 minut w temperaturze 120°C, otrzymując przewodzące prąd elektryczny połączenie strukturalne o wysokiej wytrzymałości na ścinanie (tab. 2).

P r z y k ł a d 2

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l, zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz, umieszcza się 100 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 1 h 100 g mieszaniny złożonej z 30 g akrylanu butylu (30% wag.), 10 g akrylanu metylu (10% wag.), 40 g akrylanu glicydylu (40% wag.), 20 g akrylanu 2-hydroksypropylu (20% wag.) oraz 0,1 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag. w odniesieniu do masy monomerów). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 7 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 13,7 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 25 g żywicy epoksydowej na bazie bisfenolu A i F Polypox E260 (50% wag.), 0,15 g wielofunkcyjnego poliizocyjanianu PAPI (0,3% wag.), 0,5 g dicyjanoamidu Dicyanex 1400B (1% wag.), 1 g promotora adhezji na bazie poliakrylanu BYK 361 (2% wag.) oraz 20 g przewodzących prąd elektryczny płatków aluminiowych (40% wag.). Tak otrzymanym modyfikowanym klejem poliakrylanowym powleka się, za pomocą rakla, dehezyjną folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób warstwę kleju suszy się w suszarce przez 10 min w temperaturze 110°C, ₂ otrzymując film klejowy o gramaturze 200 g/m². Otrzymany usieciowany samoprzylepny film strukturalny bada się pod kątem jego właściwości samoprzylepnych oraz na jego przewodnictwo elektryczne. Badane właściwości otrzymanej transferowej taśmy strukturalnej przedstawiono w tabeli 1.

Otrzymaną transferową taśmą samoprzylepną połączono dwie płytki aluminiowe, które utwardzano termicznie przez 15 minut w temperaturze 140°C, otrzymując przewodzące prąd elektryczny połączenie strukturalne o wysokiej wytrzymałości na ścinanie (tab. 2).

P r z y k ł a d 3

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l, zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz, umieszcza się 100 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 3 h 100 g mieszaniny złożonej z 50 g akrylanu butylu (50% wag.), 10 g akrylanu etylu (10% wag.), 12 g eteru allilowoglicydylowego (12 % wag.), 25 g akrylanu 4-hydroksybutylu (25% wag.), 3 g kwasu akrylowego (3% wag.) oraz 0,1 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag. w odniesieniu do masy monomerów). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 5 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 11,2 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 100 g żywicy epoksydowej na bazie bisfenolu A Epidian 6 (200% wag.), 1 g acetyloacetonianu glinu (2% wag.), 1,5 g adduktu kwasu Lewisa Afacur Super A202 (3% wag.), 0,5 g promotora adhezji na bazie kopolimeru z grupami karboksylowymi BYK 4510 (1% wag.) oraz 5 g przewodzącej prąd elektryczny sproszkowanej miedzi (10% wag.). Tak otrzymanym modyfikowanym klejem poliakrylanowym powleka się, za pomocą rakla, dehezyjną folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób warstwę kleju suszy się w suszarce przez 10 min ₂ w temperaturze 90°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 120 g/m². Otrzymany usieciowany samoprzylepny film strukturalny bada się pod kątem jego właściwości samoprzylepnych oraz na jego przewodnictwo elektryczne. Badane właściwości otrzymanej transferowej taśmy strukturalnej przedstawiono w tabeli 1. Otrzymaną transferową taśmą samoprzylepną połączono dwie płytki aluminiowe, które utwardzano termicznie przez 15 minut w temperaturze 140°C, otrzymując przewodzące prąd elektryczny połączenie strukturalne o wysokiej wytrzymałości na ścinanie (tab. 2).

P r z y k ł a d 4

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l, zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz, umieszcza się 100 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 100 g mieszaniny złożonej z 40 g akrylanu butylu (40% wag.), 30 g akrylanu 2-etyloheksylu (30% wag.), 10 g mePL 216 734 B1 takrylanu glicydylu (10% wag.), 19,5 g akrylanu 2-hydroksyetylu (20% wag.), 0,5 g kwasu itakonowego (0,5% wag.) oraz 0,1 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag. w odniesieniu do masy monomerów). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 7 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50 % wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 10,2 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 75 g żywicy epoksydowej Araldite GZ 601 (150% wag.), 1 g wielofunkcyjnej propylenoiminy Trazidin VN (2% wag.), 0,6 g żywicy aminowej Cymel 303 (0,3% wag.), 5,5 g imidazolu Imicure EMI-24 (5% wag.), 0,25 g promotora adhezji Lubrizol 2061 (0,5% wag.) oraz 18 g przewodzących prąd elektryczny płatków srebra (36% wag.). Tak otrzymanym modyfikowanym klejem poliakrylanowym powleka się, za pomocą rakla, dehezyjną folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób warstwę kleju suszy się w suszarce przez 10 min ₂ w temperaturze 105°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 90 g/m². Otrzymany usieciowany samoprzylepny film strukturalny bada się pod kątem jego właściwości samoprzylepnych oraz na jego przewodnictwo elektryczne. Badane właściwości otrzymanej transferowej taśmy strukturalnej przedstawiono w tabeli 1. Otrzymaną transferową taśmą samoprzylepną połączono dwie płytki aluminiowe, które utwardzano termicznie przez 15 minut w temperaturze 160°C, otrzymując przewodzące prąd elektryczny połączenie strukturalne o wysokiej wytrzymałości na ścinanie (tab. 2).

P r z y k ł a d 5

W znajdującym się na łaźni olejowej reaktorze o pojemności 1 l, zaopatrzonym w mieszadło, chłodnicę zwrotną, termometr oraz wkraplacz, umieszcza się 100 g rozpuszczalnika octanu etylu. Octan etylu ogrzewa się do wrzenia, a następnie do wrzącego octanu etylu wkrapla się w ciągu 2 h 100 g mieszaniny złożonej z 55 g akrylanu izooktylu (55% wag.), 30 g akrylanu glicydylu (30% wag.), 14 g akrylanu 4-hydroksybutylu (14% wag.), 0,5 g kwasu β-akryloilooksypropionowego (0,5% wag.), 0,5 g kwasu winylooctowego (0,5% wag.) oraz 0,1 g rodnikowego inicjatora azowego AIBN (0,1% wag. w odniesieniu do masy monomerów). Proces polimeryzacji prowadzi się przez 6 h, otrzymując rozpuszczalnikowy kopolimer akrylanowy o 50% wag. zawartości polimeru oraz o lepkości 11,1 Pa^s, mierzonej w temperaturze 23°C na wiskozymetrze Rheomat RM 189. Do otrzymanego w ten sposób kleju dodaje się 60 g żywicy epoksydowej na bazie bisfenolu A CeTePox 159R (120% wag.), 0,5 g poli(tytanianu n-butylu) (1% wag.), 3 g sieciująca termicznie pochodną imidazolu Epoxidharter G-91 (6% wag.), 0,5 g promotora adhezji lubrizol 2061 (1% wag.) oraz 12 g przewodzących prąd elektryczny sproszkowanego niklu (24% wag.). Tak otrzymanym modyfikowanym klejem poliakrylanowym powleka się, za pomocą rakla, dehezyjną folię poliestrową, a otrzymaną w ten sposób warstwę kleju suszy się ₂ w suszarce przez 10 min w temperaturze 105°C, otrzymując film klejowy o gramaturze 150 g/m². Otrzymany usieciowany samoprzylepny film strukturalny bada się pod kątem jego właściwości samoprzylepnych oraz na jego przewodnictwo elektryczne.

Badane właściwości otrzymanej transferowej taśmy strukturalnej przedstawiono w tabeli 1. Otrzymaną transferową taśmą samoprzylepną połączono dwie płytki aluminiowe, które utwardzano termicznie przez 15 minut w temperaturze 140°C, otrzymując przewodzące prąd elektryczny połączenie strukturalne o wysokiej wytrzymałości na ścinanie (tab. 2).

T a b e l a 1

Klej samoprzylepny wg przykładu	Tack[N]	Adhezja [N]	Przewodnictwo elektryczne [S/cm]	Kohezja [N]
		20°C	20°C	20°C	70°C
1	8,6	11,2	8,7	90	40
2	12,8	16,7	55,9	90	40
3	11,2	14,8	3,4	90	40
4	10,6	13,0	18,2	90	40
5	12,1	15,5	10,7	90	40

PL 216 734 B1

T a b e l a 2

Taśma strukturalna wg przykładu	Wytrzymałość połączenia strukturalnego [MPa]
1	15,8
2	9,7
3	14,8
4	12,2
5	11,6

Zastrzeżenia patentowe

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania prekursora samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny polegający na polimeryzacji kopolimerów, modyfikacji żywicą epoksydową i napełniaczami przewodzącymi prąd elektryczny, a następnie sieciowaniu, znamienny tym, że poddaje się polimeryzacji rozpuszczalnikowej monomery 40-70% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego o długości łańcucha węglowego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej od 1 do 12 atomów węgla, 10-40% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego, metakrylowego, bądź innego monomeru zawierającego grupy oksiranowe, 5-25% wagowych estrów alkilowych kwasu akrylowego zawierających w łańcuchu bocznym grupy alkilowej grupy hydroksylowe oraz 0-3% wagowych kwasów winylokarboksylowych, przy czym stężenie wszystkich monomerów użytych do syntezy rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju poliakrylanowego wynosi 100% wagowych, następnie tak otrzymany rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny w ilości 50 do 80% wagowych modyfikuje się dodatkiem 50 do 200% wagowych żywicy epoksydowej, 0,3 do 3% wagowych związku sieciującego w temperaturze pokojowej, 1 do 7% wagowych związku sieciującego termicznie, 0,1 do 2% wagowych promotora adhezji, 10-40% wagowych napełniaczy przewodzących prąd elektryczny, przy czym stężenie wszystkich komponentów użytych do modyfikacji rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju strukturalnego odnosi się do masy polimeru kleju rozpuszczalnikowego, po czym otrzymany zmodyfikowany rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny powleka się na podłożu dehezyjnym i suszy otrzymując usieciowany prekursor samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako estry alkilowe kwasu akrylowego, zawierające od 1 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, stosuje się akrylan metylu, etylu, propylu, butylu, pentylu, heksylu, heptylu, oktylu, izooktylu, 2-etyloheksylu, 2-metyloheptylu, nonylu, 2-propyloheptylu, decylu i/lub dodecylu.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako estry alkilowe kwasu akrylowego, metakrylowego, bądź inny monomer zawierający grupy oksiranowe stosuje się akrylan glicydylu, metakrylan glicydylu lub eter allilowoglicydylowy.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako estry alkilowe kwasu akrylowego zawierającego w łańcuchu bocznym grupy alkilowej grupy hydroksylowe stosuje się akrylan 2-hydroksyetylu, 2-hydroksypropylu, 3-hydroksypropylu lub 4-hydroksybutylu.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako kwasy winylokarboksylowe stosuje się kwas akrylowy, metakrylowy, winylooctowy, β-akryloilooksypropionowy, maleinowy, fumarowy, itakonowy i/lub trichloroakrylowy.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako żywicę epoksydową stosuje się ciekłą alifatyczno-aromatyczną żywicę epoksydową.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związek sieciujący w temperaturze pokojowej stosuje się wielofunkcyjne izocyjaniany, chelaty metali, estry organiczne kwasu orto tytanowego, organiczne cyrkoniany, wielofunkcyjne etylenoiminy, wielofunkcyjne propylenoiminy i/lub żywice aminowe.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związki sieciujące termicznie stosuje się związki sieciujące w temperaturze od 120 do 160°C.
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że jako związki sieciujące termicznie stosuje się stosuje się aminy trzeciorzędowe, addukty kwasu Lewisa, blokowane izocyjaniany lub bezwodniki kwasowe.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że jako aminy trzeciorzędowe stosuje się imidazole i ich pochodne.

PL 216 734 B1
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako promotory adhezji stosuje się estry organiczne kwasu fosforowego, poliakrylany lub kopolimery z grupami karboksylowymi.
12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nieorganiczne napełniacze przewodzące prąd elektryczny stosuje się cząstki aluminium, cynku, miedzi, żelaza, niklu, molibdenu, mosiądzu, srebra, złota lub sadzy.
13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że powleczony na podłożu dehezyjnym zmodyfiko₂ wany rozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej samoprzylepny o gramaturze najlepiej od 60 do 200 g/m², poddaje się suszeniu w kanale suszącym w temperaturze pomiędzy 90 a 110°C.
14. Połączenie materiałów przewodzących prąd elektryczny, zwłaszcza metali, szkła lub tworzyw sztucznych zawierające samoprzylepną taśmę strukturalną, znamienne tym, że pomiędzy materiałami przewodzącymi prąd elektryczny ma samoprzylepną taśmę strukturalną przewodzącą prąd elektryczny stanowiącą produkt utwardzania termicznego w temperaturze 120-160°C prekursora samoprzylepnych taśm strukturalnych przewodzących prąd elektryczny wytworzonego zgodnie z zastrzeżeniami 1 do 13.