PL216936B1 - Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie - Google Patents

Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie

Info

Publication number
PL216936B1
PL216936B1 PL393311A PL39331110A PL216936B1 PL 216936 B1 PL216936 B1 PL 216936B1 PL 393311 A PL393311 A PL 393311A PL 39331110 A PL39331110 A PL 39331110A PL 216936 B1 PL216936 B1 PL 216936B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
electrode
particles
layers
dopamine
cnp
Prior art date
Application number
PL393311A
Other languages
English (en)
Other versions
PL393311A1 (pl
Inventor
Anna Celebańska
Marcin Opałło
Adam Leśniewski
Dorota Tomaszewska
Original Assignee
Inst Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk
Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk, Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk filed Critical Inst Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL393311A priority Critical patent/PL216936B1/pl
Priority to DE201110056381 priority patent/DE102011056381A1/de
Publication of PL393311A1 publication Critical patent/PL393311A1/pl
Publication of PL216936B1 publication Critical patent/PL216936B1/pl

Links

Classifications

    • GPHYSICS
    • G01MEASURING; TESTING
    • G01NINVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N27/00Investigating or analysing materials by the use of electric, electrochemical, or magnetic means
    • G01N27/26Investigating or analysing materials by the use of electric, electrochemical, or magnetic means by investigating electrochemical variables; by using electrolysis or electrophoresis
    • G01N27/28Electrolytic cell components
    • G01N27/30Electrodes, e.g. test electrodes; Half-cells
    • G01N27/307Disposable laminated or multilayered electrodes
    • GPHYSICS
    • G01MEASURING; TESTING
    • G01NINVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N27/00Investigating or analysing materials by the use of electric, electrochemical, or magnetic means
    • G01N27/26Investigating or analysing materials by the use of electric, electrochemical, or magnetic means by investigating electrochemical variables; by using electrolysis or electrophoresis
    • G01N27/28Electrolytic cell components
    • G01N27/30Electrodes, e.g. test electrodes; Half-cells
    • G01N27/308Electrodes, e.g. test electrodes; Half-cells at least partially made of carbon

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Physics & Mathematics (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Electrochemistry (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Analytical Chemistry (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Physics & Mathematics (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Pathology (AREA)
  • Investigating Or Analysing Biological Materials (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy obejmująca substrat elektrodowy oraz warstwy zawierające cząstki pierwszego rodzaju i nanocząstki węgla CNP osadzone na substracie elektrodowym. Bardziej szczegółowo, przedmiotem wynalazku jest elektroda wielowarstwowa, zbudowana z nanocząstek węgla oraz submikrocząstek polikrzemianowych układanych naprzemiennie. Elektroda taka znajduje zastosowanie jako czujnik dopaminy w obecności substancji przeszkadzających, takich jak kwas askorbinowy, kwas moczowy, acetaminofen, NADH, tryptofan oraz kwas cytrynowy. Wspomniane zastosowanie jest również przedmiotem obecnego wynalazku.
Przygotowanie elektrody warstwowej obejmuje wykorzystanie znanej od prawie pół wieku metody „warstwa po warstwie, stosowanej w elektrochemii do tworzenia nowych materiałów elektrodowych na gładkich przewodzących powierzchniach, takich jak złoto, węgiel szklisty czy ITO [Crepilho F., Z.V., Oliveira Jr.O., Nart F.„ Electrochemistry of Layer by Layer films: a review. International of Electrochemical Science, 2006. 1: p. 194-214]. Polega ona na naprzemiennym nakładaniu materiałów obdarzonych przeciwnymi ładunkami elektrycznymi, które w wyniku oddziaływań elektrostatycznych tworzą trwałe warstwy na powierzchni elektrody. Pionierem metody był ller [ller R.K., Multilayers of colloidal particles. J.Colloid.Interf.Sci., 1966. 21: p. 569], który w 1965 roku przedstawił pierwszy materiał wykonany z cząstek krzemionki i koloidalnego bemitu, do zastosowania w spektrofotometrii. W latach dziewięćdziesiątych metodę rozwinął Decher, proponując układ składający się z polikationu i polianionu, czyli warstw polielektrolitu o różnych ładunkach, nakładanych sukcesywnie jedna po drugiej, aż do uzyskania pożądanych właściwości materiału [Decher G., Fuzzy Nanoassemblies: Toward Layered Polymeric Multicomposites. Science, 1997. 277.]. Metoda ta pozwoliła na tworzenie bardzo cienkich filmów na powierzchni stałej.
W stanie techniki stosowane jest zasadniczo jedno podejście do metody layer by layer, mianowicie, do tworzenia warstw wykorzystywane są polielektrolity (anionowe lub kationowe) lub polikektrolity i nanocząstki różnych materiałów. Pomimo wieloletniej praktyki aplikacji tychże materiałów dopiero w ostatnim czasie zainteresowano się tworzeniem warstw wyłączenie z cząstek. Skonstruowano np. elektrodę bez wykorzystania polimeru, zawierającą dwa rodzaje różnoimiennie naładowanych nanocząstek węgla o powierzchni funkcjonalizowanej grupami fenylosulfonowymi (CNP) oraz submikrocząstek polikrzemianowych modyfikowanych cieczą jonową [Lesniewski, A., et al., Carbon ceramic nanoparticulate film electrode prepared from oppositely charged particles by layer-by-layer approach. Electrochemistry Communications. 12(1); p. 83-85]. W połowie 2010 roku opublikowano zgłoszenie wynalazku obejmujące elektrodę wykonaną techniką layer by layer z wielościennych nanorurek węglowych modyfikowanych grupą aminową i nanorurek z ujemnie naładowanymi grupami karboksylowymi [Shao-Horn Y., Woo L.S., Yabuuchi N., Hammond-Cunningham P.T., US 2010/0159366 A1, Layer-by-layer assemblies of carbon-based nanostructures and their applications in energy storage and generation devices. 2010], Nowe podejście do znanej od lat metody otworzyło drogę do projektowania materiałów o jeszcze ciekawszych właściwościach, łatwiejszych w przygotowaniu i tańszych.
Dopamina (4-(2-aminoetylo)benzeno-1,2-d) jest bardzo ważnym neuroprzekaźnikiem. Jej niedobór może prowadzić do powstania wielu poważnych chorób jak choroba Parkinsona czy schizofrenia. Dlatego też ważne jest szybkie i proste oznaczenie stężenia dopaminy w próbkach moczu czy krwi. W tym celu stosuje się różne metody (HPLC, MS, NMR), a także metody elektrochemiczne, które są tanie i bardzo szybkie. Aby móc elektrochemicznie oznaczyć dopaminę, niezbędne jest przygotowanie podłoża czułego na jej obecność, a biernego dla substancji występujących wraz z nią w badanej próbce i często zakłócających prawidłową jej detekcję. Jest to przede wszystkim kwas askorbinowy (witamina C) moczowy, NADH (zredukowany dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy), acetaminofen (Paracetamol), który jest chętnie i nadmiernie przyjmowany przez ludzi jako środek łagodzący ból. Są to substancje aktywne elektrochemicznie i charakteryzujące się potencjałem utleniania zbliżonym do potencjału utleniania dopaminy, co stanowi ogromny problem w jej oznaczaniu elektrochemicznym. Literatura opisuje przede wszystkim wpływ kwasu askorbinowego, którego stężenie we krwi jest znacznie większe od stężenia dopaminy. Wynosi ono u zdrowego człowieka od 0,01 μΜ do 1 μΜ, natomiast stężenie kwasu askorbinowego mieści się w zakresie 0,1-0,6 mM [Shah R., Parajuli R.R., Balogun Y., Ma Y., He H.„ Sensors 2008. 8: p. 8423-8452]. W celu wyeliminowania substancji przeszkadzających, w obecnym stanie techniki stosuje się membrany kationowymienne, np. Nafion, które uniemożliwiają przepływ anionu kwasu askorbinowego w pH 7 do podłoża elektrodowego. Zastosowanie Nafionu zostało przedstawione m.in. przez Tian w zgłoszeniu wynalazku opublikowanym
PL 216 936 B1 w 2009 roku [Tian D., Song W., Chen Y., Cui R., Method for preparing polymer modified electrode for selectively measuring dopamine, 2009, CN101576525 A]. Opierając się na podobnym mechanizmie ochrony, powierzchnie można modyfikować jonami żelazocyjankowymi [Noroozifar M, Khorasani-Motlagh M., Taheri A., Talanta 2010. 80: p.1657-1664]. Innym sposobem, jest znalezienie podłoża elektrodowego, które będzie katalizowało te reakcje przy różnych potencjałach lub w ogóle nie będzie na nie czułe. Pozwala to na uproszczenie budowy czujnika i zmniejszenie jego rozmiarów i kosztów. W obecnym stanie techniki jako czujniki dopaminy stosuje się wiele różnych materiałów. Przede wszystkim są to elektrody z węgla szklistego (GC) modyfikowane nanorurkami węglowymi, nanocząstkami metali czy tlenkami metali [Zhang Y., Jin G., Wang Y., Sensors, 2003. 3: p. 443-450]. Jednoczesną detekcję dopaminy i acetaminofenu na elektrodzie GC modyfikowanej nanorurkami wielościennymi, na którą nie miała wpływu obecność NADH i kwasu askorbinowego, przedstawił np. Alothman [Alothman Z.A., B.N., Sensors and Actuators B, 2010. 146: p. 314- 320]. Do detekcji dopaminy, a także innych neuroprzekaźników w obecności kwasu askorbinowego, można wykorzystać elektrodę modyfikowaną polietylenooksotiofenem domieszkowanym sulfonowaną β-cyklodekstryną, która zastała zastrzeżona amerykańskim wnioskiem patentowym przez Harley i współpracowników.
[Harley C., Colleran J., Alcock B., Breslin C. US 2010/0116655 A1, Chemical Messenger Sensor. 2010]. Inny materiał elektrodowy, złożony z nanocząstek palladu w połączeniu z włóknami węglowymi znalazł zastosowanie w jednoczesnym oznaczaniu dopaminy, kwasu askorbinowego i kwasu moczowego i został opatentowany w Chinach przez You. [You. T., Huang J., Palladium nanoporticles/carbon nanofibercompound preparation method and aplication therefor in electrocatalysis. 2010]. W literaturze pojawiły się także opisy elektrod wykonanych techniką layer by layer czułe na obecność dopaminy. Jest to np. elektroda ITO pokryta warstwami składającymi się z nanocząstek węgla CNP i polikationu PDDAC [Amiri, M., S. Shahrokhian, and F. Marken, Ultrathin carbon nanoparticle composite film electrodes: Distinguishing dopamine and ascorbate. Electroanalysis, 2007. 19(10): p. 1032-1038]. Zaskakująco, nie ma doniesień o oznaczaniu dopaminy na elektrodach layer by layer wykonanych wyłącznie z nanocząstek. Tymczasem, procedura przygotowania takich elektrod jest prostsza i tańsza.
Zgodnie z wynalazkiem, wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy obejmująca substrat elektrodowy oraz warstwy zawierające cząstki pierwszego rodzaju i nanocząstki węgla CNP o rozmiarach 9-18 nm osadzone warstwami na substracie elektrodowym, charakteryzuje się tym, że cząstki pierwszego rodzaju mają rozmiary 100-300 nm oraz zawierają cząstki wybrane z grupy obejmującej TDA, syntezowane z tetrametoksysilanu i chlorku N,N-dimetylo-N-tetradecylo-N-3-(trimetoksysililo)amoniowego, TMA, syntezowane z tetrametoksysilanu i chlorku N,N,N-trimetylo-N,N-3-(trimetoksysililo)amoniowego lub ich mieszaniny przy czym elektroda obejmuje od jednej do 24, a korzystnie 6 albo 12 warstw zawierających cząstki pierwszego rodzaju i nanocząstki węgla, osadzonych na substracie elektrodowym.
Korzystnie, substrat elektrodowy wybrany jest z grupy obejmującej: tlenek indu domieszkowany tlenkiem cyny, ITO, tlenek cyny domieszkowany fluorem, FTO, węgiel szklisty, GC i złoto, Au.
Wynalazek obejmuje także zastosowanie takiej wielowarstwowej elektrody do selektywnego oznaczania dopaminy.
Szczegółowy opis wynalazku
Obecny wynalazek zostanie bardziej szczegółowo przedstawiony w przykładach wykonania z odniesieniem do załączonego rysunku, na którym:
Fig. 1 Przedstawia fragment struktury cząstek polikrzemianowych: (A) TDA, (B) TMA.
Fig. 2 Przedstawia przygotowanie elektrody warstwowej według metody layer by layer.
Fig. 3 Zdjęcia SEM: (A) cząstki TDA, (B) cząstki TDA pokryte CNP; elektroda TDA/CNP z (C) 1 warstwą, (D) 6 warstwami, (E) 12 warstwami, (F) 24 warstwami materiału.
Fig. 4 Woltamogram cykliczny dla elektrody TDA/CNP z (i) 1 warstwą, (ii) 6 warstwami, (iii) warstwami, (iv) 24 warstwami, zanurzonej w (A) 0.1 M H2SO4, (B) 25 nmol t-BuFc na -1 elektrodzie, 0.1 M NaCIO4. Szybkość skanowania 10 mV s-1.
Fig. 5 Woltamogram cykliczny zarejestrowany na (i) czystej elektrodzie ITO, (ii) z 6 warstwami
TDA/CNP, (iii) z 6 warstwami TMA/CNP, w 0.1 mM K3Fe(CN)6, 0.1 M NaCIO4, z szyb-1 kością skanowania 10 mV s-1
Fig. 6 Woltamogram cykliczny dla (i) czystej elektrody ITO, (ii) z 6 warstwami TDA/CNP zanurzonej w elektrolicie zawierającym (A) 2 mM AA, 2 mM DA, 1 mM UA, (B) 1 mM AA, mM DA, 0.1 mM AC w 0.1 M buforze fosforanowym pH 5. Szybkość skanowania 20 mV s-1
PL 216 936 B1
Fig. 7 DPV woltamogram wykonany dla elektrody ITO pokrytej 6 warstwami TDA/CNP zanurzonej do buforu fosforanowego pH 5 zawierającego: (A) 1 mM AA, 1 mM UA i 0.4 - 350 μΜ DA, (B) 1 mM AA, 0.1 mM AC i 0.3 - 23.5 μΜ DA. Szybkość skanowania 20 mV s-1.
Fig. 8 CV otrzymany dla elektrody ITO pokrytej sześcioma warstwami TMA/CNP (1) lub
TDA/CNP (2), zanurzona w 0.1 M buforze fosforanowym o różnym pH oraz zawierającym (A) 1 mM AA, 1 mM DA i 1 mM UA, (B) 1 mM AA, 1 mM Da, 0.1 mM AC. Szybkość -1 skanowania 20 mV s-1.
Przedmiotem wynalazku jest elektroda wielowarstwowa zbudowana z przewodzących nanocząstek węglowych i nieprzewodzących submikrocząstek polikrzemianowych, mająca zastosowanie jako selektywny czujnik dopaminy. Konstrukcja elektrody opiera się na zastosowaniu metody layer by layer z użyciem wyłącznie małych cząstek różnego materiału, obdarzonych przeciwnym ładunkiem elektrycznym. Kolejne warstwy powstają dzięki oddziaływaniom elektrostatycznym pomiędzy grupami funkcyjnymi cząstek obydwu rodzajów. Cząstki polikrzemianowe (100-300 nm) są znacznie większe od węglowych (9-18 nm), dlatego też są one pokrywane przez CNP, co sprzyja znacznemu rozwinięciu powierzchni w stosunku do wielkości elektrody. Materiał ten jest łatwy w przygotowaniu i trwały. Pozwala też na oznaczanie małych stężeń dopaminy w obecności substancji, który zwykle to uniemożliwiają, czyli kwasu askorbinowego, kwasu moczowego, acetaminofenu, NADH, kwasu cytrynowego i tryptofanu. Elektroda umożliwia też detekcję dopaminy w szerokim zakresie pH.
Przygotowano dwie odmiany elektrody, różniące się rodzajem cząstek polikrzemianowych. Cząstki te różniły się modyfikacją powierzchni, czyli grupami funkcyjnymi. Cząstki TDA posiadają długi łańcuch węglowy, który nadaje im właściwości hydrofobowe w przeciwieństwie do krótkiego łańcucha cząstek TMA, które są bardziej hydrofitowe (Fig. 1).
Odczynniki i stosowane materiały
Aparatura
Podstawowymi technikami wykorzystanymi do badania właściwości wynalazku były woltamperometria cykliczna (CV) i różnicowa woltamperometria pulsowa (DPV). Wymagały one użycia standardowego trójelektrodowego naczynia. Elektrodę pracującą stanowił badany wynalazek, elektrodą odniesienia była elektroda chlorosrebrowa (Ag/AgCI/KCI(sat.)), natomiast pomocniczą elektrodą byt drut platynowy (d = 0.5 mm). Do zobrazowania powierzchni elektrod użyto skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM).
Odczynniki
Prekursory procesu zol-żel: tetrametoksysilan, chlorek N,N-dimetylo-N-tetradecylo-N-3-(trimetoksysililo)amoniowy, chlorek N,N,N-trimetylo-N-N-3(trimetoksysililo)amoniowy zakupione w ABCR. Sole fosforanowe do przygotowania roztworów buforowych, surfaktant CTAB. Dopamina, kwas moczowy, kwas askorbinowy, acetaminofen, NADH, kwas cytrynowy, tryptofan. Nanocząstki węgla, (Emperor 2000, Cabot Corp.).
Elektroda według wynalazku może być stosowana do selektywnego oznaczania dopaminy.
Na początku przygotowano substraty niezbędne do budowy elektrody. Przede wszystkim zsyntetyzowano cząstki polikrzemianowe za pomocą zmodyfikowanej metody Stobera opartej na procesie zol-żel. Cząstki te mają rozmiar ok. 100-300 nm i w większości eliptyczny, niejednorodny kształt. Jest to materiał nieprzewodzący, który pomaga rozwinąć powierzchnię elektrody. Do syntezy użyto dwóch prekursorów: podstawowego tetrametoksysilanu oraz domieszki prekursora który pozwolił na modyfikację powierzchni cząstki dodatnio naładowanymi grupami tetraalkiloamoniowymi, stosując chlorek N,N-dimetylo-N-tetradecylo-N-3-(trimetoksykrzemian)amoniowy otrzymano cząstki TDA, natomiast przy zastosowaniu domieszki chlorek N,N,N-trimetylo-N-N-3-(trimetoksykrzemian)amoniowy, cząstki TMA. Następnie przygotowano zawiesiny tych cząstek w metanolu (5 mg/ml) oraz nanocząstek węgla CNP w acetonitrylu (5 mg/ml).
P r z y k ł a d 1
Przygotowanie elektrody rozpoczyna się od dokładanego oczyszczenia substratu elektrodowego, którym jest ITO. Polega to na myciu ITO w etanolu i wodzie dejonizowanej za pomocą ultradźwięków, a następnie usunięciu organicznych zanieczyszczeń przez wygrzanie w piecu w temperaturze 500°C przez 30 min. Na tak przygotowane podłoże nakładano kolejno warstwy cząstek. Najpierw ITO zanurza się do zawiesiny cząstek polikrzemianowych (TDA lub TMA) na 5 sekund, po czym wyjmuje się i pozostawia do odparowania rozpuszczalnika w pozycji poziomej. Następnie, elektroda jest płukana w czystym metanolu, w celu usunięcia nadmiaru słabo związanych cząstek i pozostawiana do wyPL 216 936 B1 schnięcia. Kolejny krok polega na zanurzeniu w zawiesinie cząstek węgla (CNP) także na 5 sekund, powolnym ruchem jest wyjmowana, suszona i płukana w acetonitrylu, ponownie suszona. W ten sposób powstaje jedna warstwa nowego podłoża, która składa się z dwóch rodzajów cząstek (Fig. 2).
Przygotowano elektrody pokryte jedną, sześcioma, dwunastoma i dwudziestoma czteroma warstwami polikrzemianowo-węglowymi. Dalsze zwiększanie liczby warstw prowadziło do zmniejszenia stabilności mechanicznej materiału. Jako optymalną elektrodę pod względem właściwości elektrochemicznych i aplikacyjnych wybrano elektrodę sześciowarstwową. Elektroda zanurzana była do elektrolitu zawierającego dopaminę oraz substancje przeszkadzające; kwas askorbinowy oraz kwas moczowy lub kwas askorbinowy i acetaminofen. Za pomocą metody DPV wyznaczona została granica wykrywalności oraz względne odchylenie standardowe. Porównanie elektrod składających się cząstek TDA i TMA nie wykazało znaczących różnic poza zdolnością akumulacji anionów żelazocyjankowych oraz w oznaczaniu dopaminy w neutralnym środowisku.
Zsyntetyzowane cząstki polikrzemianowe oglądane były za pomocą mikroskopu SEM (Fig. 3). Na zdjęciu przedstawiono cząstki TDA, które kształtem i wielkością są bardzo zbliżone do TMA. Cząstki te mają eliptyczny kształt, a ich dłuższa średnica wynosi 100-300 nm. Zdjęcie obok przedstawia te same cząstki ale pokryte warstwą węgla CNP. Widać zasadniczą różnicę, wcześniej gładkie cząstki polikrzemianowe, teraz oblepione są kilkudziesięciu-nanometrowymi agregatami CNP (Fig. 3 A,B). Powierzchnię wynalazku z różnymi liczbami warstw przedstawiają zdjęcia SEM (Fig. 3 C,D,E,F). Jak się okazało, nanocząstki nie pokrywają jednorodnie powierzchni ITO, organizują się w swoiste wyspy, które rosną wraz z ilością nanoszonego materiału, dla 12 i 24 warstw obserwujemy całkowite pokrycie ITO cząstkami (Fig. 3E,F).
P r z y k ł a d 2
Rozwinięcie powierzchni wraz z kolejnymi warstwami potwierdzono także na drodze badań elektrochemicznych. Zmierzono m.in, prąd pojemnościowy w elektrolicie bez substancji aktywnej elektrochemicznie dla każdej z elektrod. Okazało się, że prąd ten prawie liniowo zależy od liczby nakładanych warstw (Fig. 4A). Kolejny eksperyment polegał na utlenianiu 25 nmoli ciekłego tert-butyloferrocenu (Fig. 4B). Tutaj również obserwowano ścisłą zależność od ilości warstw, co świadczy o tym, iż wraz ze wzrostem ilości osadzonego materiału zwiększała się granica trzech faz na której zachodzi utlenianie depozytu.
P r z y k ł a d 3
Kolejnym krokiem było sprawdzenie podstawowych właściwości elektrochemicznych wynalazku, czyli zdolności do akumulacji kationów, bądź anionów na zasadzie wymiany przeciwjonu grup funkcyjnych którymi modyfikowane były cząstki. Okazało się, że zarówno elektrody TDA/CNP jak i TMA/CNP dość dobrze akumulują kation Ru(NH3)63+ co zaznacza się przez wzrost prądu utleniania-redukcji heksaminorutenu, ale tylko na powierzchni elektrody TMA/CNP akumuluje się anion Fe(CN)63+. Związane jest to z hydrofobowym charakterem cząstek TDA i hydrofilowością wymienianego anionu.
P r z y k ł a d 4
Aplikacja elektrody
Właściwości aplikacyjne elektrody przedstawiono na przykładzie elektrody z sześcioma warstwami materiału. W przypadku elektrody z jedną warstwą nie otrzymano zadawalających wyników, a pomiędzy sześcioma i większą liczbą warstw nie obserwowano znaczącej różnicy w sygnale elektrochemicznym. Elektrodę zanurzono w roztworze zawierającym dopaminę, kwas askorbinowy (AA), kwas moczowy (UA) (Fig. 6A) lub acetaminofen (AC) (Fig. 6B). Otrzymano trzy bardzo dobrze rozseparowane piki. Potencjał piku, nieodwracalnego chemicznie utleniania AA wynosi ok. 207 mV, natomiast dla utleniania DA 424 mV, dla utleniania UA 515 mV, a dla AC 558 mV. Znaczna separacja pików w czasie jednoczesnego utleniania kilku substratów, ponad 100 mV, jednoznacznie otwiera drogę do aplikacji elektrody jako czujnika.
P r z y k ł a d 4.1
Za pomocą techniki DPV, oznaczano stężenie dopaminy w obecności substancji przeszkadzających. Fig. 7A przedstawia woltamogram roztworu UA i AA. Zakres stężenia w jakim prowadzono oznaczenie to 0.4 do 350 μΜ przy zachowaniu na stałym poziomie stężenia AA i UA. Liniowy zakres zarejestrowano w przedziale 0.4 - 6 μΜ, z równaniem prostej Ipa (μΑ) = 2.03 CDA (μΑ) - 0.24 i współczynnikiem korelacji równym 0.996. Na Fig. 7B przedstawiono oznaczenie dopaminy wykonane w obecności AA i AC, w zakresie stężeń dopaminy 0.3 - 23 μΜ. Liniowy zakres krzywej kalibracyjnej wynosił od 0.3 do 18 μΜ, z równaniem prostej wynoszącym Ipo (μΑ) = 2.508 CDA (μΑ) + 0.5084 i współczynnikiem korelacji 0.993. Tę samą technikę użyto do wyznaczenia granicy wykrywalności
PL 216 936 B1 która wynosiła 0.135 μΜ (S/N = 3) dla pomiaru w obecności AA, UA oraz 0.103 μΜ (S/N = 3) dla próbki zawierającej AA, AC. Następnie policzono także względne odchylenie standardowe (R.S.D.%, n=6) 1.64% dla przypadku pierwszego i 3.04% dla drugiego.
P r z y k ł a d 4.2
W opisanym wynalazku ważne jest także pH środowiska oznaczania dopaminy, ze względu na późniejszą pracę sensora w płynach ustrojowych, które mogą mieć pH zarówno kwaśne, np. moczu, jak i obojętne np. krwi. Dlatego, pracę wynalazku sprawdzano także w elektrolicie o różnym pH. Na woltamogramach Fig. 5 przedstawione jest utlenianie dopaminy w obecności różnych substancji przeszkadzających na elektrodzie złożonej z CNP oraz z TDA w porównaniu do elektrody zawierającej TMA. Okazało się, iż elektroda z cząstkami TMA, ze względu na zdolność akumulacji anionów lepiej pracuje w środowisku neutralnym czy zasadowym.
P r z y k ł a d 4.3
Sprawdzono także czy inne substancje, występujące naturalnie obok dopaminy mogą wpływać na pracę opisywanego wynalazku. Okazało się, iż NADH, nie wykazuje aktywności w badanym zakresie potencjałów, podobnie jest w przypadku kwasu cytrynowego. Natomiast, tryptofan, aminokwas kodowany, wchodzący w skład białek i ciałek krwi, utlenia się na przygotowanym podłożu, jednak nie przeszkadza w oznaczeniu, gdyż pik utleniania tej substancji pojawia się przy potencjale równym 780 mV.

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy obejmująca substrat elektrodowy oraz warstwy zawierające cząstki pierwszego rodzaju i nanocząstki węgla CNP o rozmiarach 9-18 nm osadzone warstwami na substracie elektrodowym, znamienna tym, że cząstki pierwszego rodzaju mają rozmiary 100-300 nm oraz zawierają cząstki wybrane z grupy obejmującej TDA, syntezowane z tetrametoksysilanu i chlorku N,N-dimetylo-N-tetradecylo-N-3-(trimetoksysililo)amoniowego, TMA, syntezowane z tetrametoksysilanu i chlorku N,N,N-trimetylo-N,N-3-(trimetoksysililo)amoniowego lub ich mieszaniny przy czym elektroda obejmuje od jednej do 24, a korzystnie 5 albo 12 warstw zawierających cząstki pierwszego rodzaju i nanocząstki węgla, osadzonych na substracie elektrodowym.
  2. 2. Elektroda według zastrz. 1, znamienna tym, że substrat elektrodowy wybrany jest z grupy obejmującej: tlenek indu domieszkowany tlenkiem cyny, ITO, tlenek cyny domieszkowany fluorem, FTO, węgiel szklisty, GC i złoto, Au.
  3. 3. Zastosowanie wielowarstwowej elektrody według dowolnego z poprzedzających zastrzeżeń do selektywnego oznaczania dopaminy.
PL393311A 2010-12-16 2010-12-16 Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie PL216936B1 (pl)

Priority Applications (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL393311A PL216936B1 (pl) 2010-12-16 2010-12-16 Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie
DE201110056381 DE102011056381A1 (de) 2010-12-16 2011-12-14 Mehrschichtige Elektrode und ihre Anwendung

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL393311A PL216936B1 (pl) 2010-12-16 2010-12-16 Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL393311A1 PL393311A1 (pl) 2012-06-18
PL216936B1 true PL216936B1 (pl) 2014-05-30

Family

ID=46210798

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL393311A PL216936B1 (pl) 2010-12-16 2010-12-16 Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie

Country Status (2)

Country Link
DE (1) DE102011056381A1 (pl)
PL (1) PL216936B1 (pl)

Families Citing this family (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN105259224A (zh) * 2015-10-16 2016-01-20 上海纳米技术及应用国家工程研究中心有限公司 一种用于多巴胺快速检测的电化学传感器制备方法
CN114088787A (zh) * 2021-11-17 2022-02-25 上海第二工业大学 一种二维铁磁性纳米复合传感电极及其制备方法和应用

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
EP2472656A3 (en) 2008-08-15 2013-02-20 Massachusetts Institute of Technology Layer-by-layer assemblies of carbon-based nanostructures and their applications in energy storage and generation devices
US20100116655A1 (en) 2008-11-10 2010-05-13 National University Of Ireland, Maynooth Chemical messenger sensor
CN101576525B (zh) 2009-06-10 2012-11-07 南京工业大学 一种选择性测定多巴胺的聚合物修饰电极的制备方法

Also Published As

Publication number Publication date
DE102011056381A1 (de) 2012-06-21
PL393311A1 (pl) 2012-06-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Etienne et al. Electrochemical approaches for the fabrication and/or characterization of pure and hybrid templated mesoporous oxide thin films: a review
Niu et al. Characterization of an ultrasensitive biosensor based on a nano-Au/DNA/nano-Au/poly (SFR) composite and its application in the simultaneous determination of dopamine, uric acid, guanine, and adenine
Zhang et al. An acetylcholinesterase biosensor with high stability and sensitivity based on silver nanowire–graphene–TiO 2 for the detection of organophosphate pesticides
Galandova et al. Disposable electrochemical biosensor with multiwalled carbon nanotubes—Chitosan composite layer for the detection of deep DNA damage
Amiri et al. Ultrathin carbon nanoparticle composite film electrodes: distinguishing dopamine and ascorbate
Chen et al. 3-mercaptopropylphosphonic acid modified gold electrode for electrochemical detection of dopamine
Chang et al. Simultaneous determination of dopamine and ascorbic acid using β-cyclodextrin/Au nanoparticles/graphene-modified electrodes
Poghossian et al. Gating capacitive field-effect sensors by the charge of nanoparticle/molecule hybrids
Walcarius et al. Electrochemically‐Induced Deposition of Amine‐Functionalized Silica Films on Gold Electrodes and Application to Cu (II) Detection in (Hydro) Alcoholic Medium
Silva et al. Electrochemical impedance spectroscopy of polyelectrolyte multilayer modified gold electrodes: Influence of supporting electrolyte and temperature
Rodríguez et al. Au nanoparticles embedded in mesoporous ZrO2 films: Multifunctional materials for electrochemical detection
Zhang et al. Deposited gold nanocrystals enhanced porous PTCA–Cys layer for simultaneous detection of ascorbic acid, dopamine and uric acid
Wawrzyniak et al. Gly‐Gly‐His Immobilized On Monolayer Modified Back‐Side Contact Miniaturized Sensors for Complexation of Copper Ions
Lakard et al. Optimization of the structural parameters of new potentiometric pH and urea sensors based on polyaniline and a polysaccharide coupling layer
Kundys et al. Electrochemical determination of selected neurotransmitters at electrodes modified with oppositely charged carbon nanoparticles
Diao et al. How does the particle density affect the electrochemical behavior of gold nanoparticle assembly?
Li et al. Enhancing characteristics of a composite film by combination of vanadium-substituted molybdophosphate and platinum nanoparticles for an electrochemical sensor
Solanki et al. Self-assembled monolayer based impedimetric platform for food borne mycotoxin detection
Devnani et al. Nanocomposite modified electrochemical sensor for sensitive and selective determination of noradrenaline
PL216936B1 (pl) Wielowarstwowa elektroda do oznaczania dopaminy i jej zastosowanie
Hitrik et al. Speciation of nanoscale objects by nanoparticle imprinted matrices
Fernandes et al. Electrochemical impedance study of self-assembled layer-by-layer iron–silicotungstate/poly (ethylenimine) modified electrodes
Cai et al. C2-symmetric benzene-based low molecular weight hydrogel modified electrode for highly sensitive detection of copper ions
Zou et al. A new voltammetric sensor for sensitive and selective determination of xanthine based on DNA and polyaniline composite Langmuir–Blodgett film
Ammam et al. pH sensor based on the crown heteropolyanion K28Li5H7P8W48O184· 92H2O immobilized using a layer by layer assembly process