PL217080B1 - Urządzenie do wytwarzania i sposób wytwarzania wyrobów mięsnych przez nabijanie masą mięsną podwójnej osłony zawierającej folię i siatkę - Google Patents

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy urządzenia do wytwarzania i sposobu wytwarzania wyrobów mięsnych przez nabijanie masą mięsną podwójnej osłony zawierającej folię i siatkę.

W szczególności, wynalazek dotyczy pakowania wyrobów mięsnych w podwójną osłonę, która od wewnątrz składa się z dowolnego typu jadalnej lub niejadalnej elastycznej folii, a z zewnątrz składa się z elastycznej siatki w postaci rękawa. Istnieje duża różnorodność wyrobów, które zawija się w folię w celu przetwarzania, manipulowania i/lub konserwacji. W wielu przypadkach zastosowanie folii uzupełnia się zastosowaniem siatki w postaci rękawa, co znajduje zastosowanie w specjalnych wyrobach, w których ważny jest wygląd wyrobu.

Zestaw folii i siatki tworzy osłonę, gdzie głównym zadaniem folii jest utrzymywanie części płynnych, aby zapobiec nadmiernemu parowaniu podczas procesu obróbki termicznej, umożliwić wędzenie, zapewnić połysk, kolor i wygląd powierzchni wyrobu, ułatwić usuwanie siatki, oraz samej folii w przypadku, gdy jest ona niejadalna, i ponadto musi ona być dostatecznie miękka, aby umożliwić siatce przeniesienie odcisku na wyrób, nadając mu w ten sposób charakterystyczny wygląd. Zastosowanie folii i siatki umożliwia ponadto użycie siekanego mięsa i kawałków mięsa o różnej wielkości i jakości, łącznie z emulsjami mięsnymi i miałkimi pastami, samymi lub zmieszanymi ze sobą w różnych proporcjach tak, aby zestaw folii i siatki mieścił w sobie i utrzymywał zawarty wewnątrz nabity wyrób aż do jego koagulacji i związania podczas procesu obróbki termicznej, umożliwiając w ten sposób wytwarzanie odtwarzanych wyrobów mięsnych.

Folie i siatki w postaci rękawa nakładane są obecnie w przemyśle spożywczym ręcznie lub mechanicznie. W tym celu, folie dostarcza się w postaci ciętych arkuszy lub rolek o większej lub mniejszej długości, która mieści się w zakresie od 5 do 250 metrów. Siatki dostarcza się w postaci rolek o minimalnej długości wynoszącej około 50 metrów. Ręczny sposób nakładania polega na tym, że wyrób żywnościowy zawija się w folię i pokrywa siatką, co realizuje się przez przepuszczanie wyrobu wewnątrz wydrążonego metalowego cylindra lub rury, które utrzymują określoną ilość siatki w postaci rękawa osiowo zmarszczoną lub ściśniętą na tym cylindrze lub rurze, otrzymując na drugim końcu cylindra wyrób razem z siatką, która w ten sposób go pokrywa. Procedurę tą opisano w patencie amerykańskim nr US 4 621 482 (Crevasse, Gammon, Sullivan 1986). Jeszcze prostszą procedurę opisano w patencie amerykańskim nr US 4 719 116 (Crevasse 1988).

Sposób mechaniczny prowadzi się za pomocą „aplikatorów, które jednocześnie zawijają wyrób w folię i w siatkę. Typowy aplikator zawiera wałek niosący rolkę folii, urządzenie formujące rękaw z folii oraz z rury przebiegającej wewnątrz utworzonego rękawa z folii, przez którą przechodzi wyrób żywnościowy. Rura umieszczona jest koncentrycznie w stosunku do tego zespołu, w którym zawarta jest określona ilość ściśniętej siatki. Koniec rękawa utworzonego z folii oraz koniec części ściśniętej siatki, dostarcza się razem przed otwarty koniec rury do nabijania i zamyka się razem za pomocą spinacza, supła lub innego odpowiedniego systemu tak, że układ jest przygotowany do nabijania przez mechaniczne pompowanie lub tłokiem ręcznym lub automatycznym. Gdy wyrób jest wypychany z rury, jednocześnie ciągnie folię i siatkę w postaci rękawa, przez co zostaje on owinięty folią i siatką. Procedurę tę oraz realizujące ją urządzenie opisano odpowiednio w patentach amerykańskich nr US 4 910 034 (Winkler 1990) oraz US 4 958 477 (Winkler 1990). Urządzenia do ściskania siatek opisane są również w opisach patentowych nr US 5 273 481 (Sullivan 1993) oraz US 4 924 552 (Sullivan 1990).

Cała procedura pakowania wyrobów mięsnych, w których stosuje się opisane aplikatory, obejmuje następujące operacje:

dostarczania mięsa, wpychania mięsa przez rurę, trzymania i formowania nabijanej sztuki, obcinania osłony, spinania lub zaciskania końców, wyprowadzania nabitej sztuki, przekłuwania osłony w celu usunięcia pęcherzyków powietrza.

Operacje te zazwyczaj prowadzi się na trzy różne sposoby w zależności od rodzaju aplikatora, stosowanej maszyny zaciskającej lub spinającej i stopnia wymaganej mechanizacji.

Stosowane układy stanowią:

- układy z ręcznym podawaniem i spinaniem,

PL 217 080 B1

- układy z automatycznym podawaniem i ręcznym spinaniem,

- układy z automatycznym podawaniem i spinaniem.

Pierwszy układ jest najmniej zmechanizowany z tych trzech układów i wykorzystuje aplikator tłokowy. Po nabiciu wyrobu, jest on ręcznie odbierany przez drugi koniec rury, który pokryty jest podwójną osłoną. Jednocześnie wyrób ciągnie się tak, aby dostarczyć wymaganą ilość podwójnej osłony. Po opuszczeniu rury przez cały wyrób, który jest już w całości pokryty podwójną osłoną, wyrób ten podtrzymuje się za jego tylną część i obcina. Po obcięciu, sztukę formuje się przez ściśnięcie mięsa znajdującego się wewnątrz osłony dopóki nie uzyska wymaganego napięcia i spina się lub zaciska oba końce w umieszczonym, zazwyczaj w pobliżu, prostym ręcznym urządzeniu spinającym. Operacja kończy się ręcznym przekłuwaniem powierzchni folii, aby usunąć powietrze uwięzione podczas nabijania; następnie nabite sztuki umieszcza się na wózku, na którym przewożone są do gotowania. Układ ten jest najwolniejszy ze wszystkich i wymaga zastosowania najwięcej siły roboczej. Jedna osoba potrzebna jest do dostarczania mięsa, druga do trzymania i formowania go, a trzecia do spinania i przekłuwania. Wydajność produkcji wynosi zatem ogólnie mniej niż 4 sztuki na minutę.

Drugi układ stosuje mechaniczny aplikator pompujący. Rura do mięsa połączona jest z tyłu za pomocą odpowiedniego zespołu łączącego z maszyną do nabijania, która każdorazowo pompuje zaprogramowaną ilość wyrobu mięsnego. Procedura ta ma oczywiste zalety w porównaniu do poprzedniej procedury. Pierwszą zaletą jest to, że każdorazowo wpychane są jednakowe ilości mięsa, gdzie jedyną czynnością operatora jest wciskanie przycisku lub naciskanie pedału, a zatem ilość powietrza uwięziona w nabitym wyrobie jest mniejsza, ponieważ rura do mięsa jest zawsze wypełniona mięsem i dostęp może być tylko przez przestrzeń między rurą do mięsa a rurą do siatki, a mianowicie, przez przestrzeń, w której prowadzona jest folia. Następne takie operacje, jak trzymanie i formowanie sztuk, obcinanie, spinanie lub zaciskanie końców oraz przekłuwanie sztuk, są takie same jak opisano w poprzednim przypadku, z tą jedyną niedogodnością, że gdy rura pozostaje wypełniona mięsem, to operator musi ręcznie zatrzymywać nabitą sztukę na końcu rury do nabijania, oddzielając masę mięsną i ciągnąć podwójną osłonę aż do osiągnięcia wystarczającej długości osłony w celu jej obcięcia i/lub spięcia, zgodnie ze stosowanym sposobem. Wydajność tego układu jest nieco większa, a mianowicie około 5 sztuk na minutę, i operacja może być wykonywana tylko przez 2 osoby, jedną, która trzyma, formuje i obcina sztuki, i drugą, która spina i przekłuwa je.

Trzeci układ automatyzuje operacje dostarczania, wpychania, formowania, spinania i obcinania sztuk, ale bez ich przekłuwania w celu usunięcia powietrza. Chociaż w poprzednich układach aplikatory można stosować z różnymi rodzajami urządzeń do nabijania i/lub spinających, to w tym przypadku układ składa się z zespołu zintegrowanego w jedną maszynę, która wykonuje porcjowanie, wpychanie, oddzielanie i spinanie. Wyrób jest dostarczany przez aplikator połączony z maszyną do nabijania, z tą różnicą, że tłok pchający działa pneumatycznie. W otworze wylotowym rury do nabijania mięsem znajduje się mechanizm trzymający, formujący, obcinający i spinający, który składa się z układu dwóch par podwójnych szczęk zaciskowych, między którymi znajduje się urządzenie spinające. Kolejność operacji jest następująca: po umieszczeniu porcji mięsa wewnątrz rury do nabijania, pierwsza para szczęk zaciskowych umieszczona bezpośrednio przy końcu rury do nabijania, otwiera się, aby umożliwić przejście rury między nimi i przez urządzenie spinające aż do momentu, gdy dotrze ona do drugiej pary szczęk zaciskowych, które są otwarte, ale bez ich przekroczenia tak, że ta druga para może się zamknąć bez powstrzymywania przez rurę. Koniec rury jest zamknięty podwójną osłoną utrzymywaną przez zacisk. Następnie uruchamia się tłok, który wypycha mięso poza rurę pokrytą podwójną osłoną. Po wycofaniu tłoka, zamyka się druga para szczęk zaciskowych zatrzymując i utrzymując podwójną osłonę bezpośrednio po nabitej masie mięsnej. W tym samym czasie, rura cofa się do pozycji początkowej, uwalniając w ten sposób określoną ilość podwójnej osłony o długości odpowiadającej temu cofnięciu, gdzie pierwsza para szczęk zaciskowych zamyka się, aby utrzymać i zebrać podwójną osłonę na jej wysokości tak, że maszyna spinająca może umieścić parę spinaczy w obszarze znajdującym się między podwójnymi szczękami zaciskowymi i jednocześnie obciąć znajdującą się między nimi podwójną osłonę. Wykonana w ten sposób sztuka, która spoczywa na nachylonej ścieżce swobodnie obracających się wałków, opada na skutek działania siły ciężkości opuszczając maszynę, gdzie operator przekłuwa ją i umieszcza na wózku, na którym będzie gotowana. Przesuwanie rury między szczękami zaciskowymi przed wepchnięciem mięsa jest konieczne, zarówno ze względu na to, aby zapobiec kolizji wyrobu z tymi szczękami zaciskowymi w chwili, gdy jest on nabijany, jak i ze względu na to, aby umożliwić drugiej parze zatrzymanie podwójnej osłony, zamykając w ten sposób całe nabite mięso. Wymaga to zwymiarowania układu w zależności od średnicy rury do

PL 217 080 B1 mięsa. Układ ten jest najszybszy z tych trzech układów i może osiągać wydajność od 6 do 7 sztuk na minutę, przy czym operator (wspomagany przez pewien czas przez drugiego operatora, który wprowadza siatkę) zbiera sztuki i przekłuwa je. Drugi operator zazwyczaj obsługuje dwie maszyny, tak więc można powiedzieć, że każda maszyna potrzebuje obsługi przez 1,5 operatora. Układ ten pozwala zaoszczędzić podwójną osłonę dzięki temu, że formowanie wyrobu wykonywane jest automatycznie przez szczęki zaciskowe tak, że końce sztuk są krótkie i stałe, a ich długość jest określana przez stałą odległość między dwiema parami szczęk zaciskowych. Chociaż układ ten automatyzuje wszystkie operacje nabijania, to jego wydajność nie może przekroczyć 7 sztuk na minutę, ponieważ wykonywane kolejno opisane operacje są bardzo wolne. Ta powolność spowodowana jest wymiarami i ciężarem części ruchomych, szczęk zaciskowych, poruszającej się do przodu i cofającej rury, tłoka, maszyny spinającej, itp. oraz przez napęd pneumatyczny. Ponadto, maszyna jest bardzo droga i właściwa tylko dla tego typu wyrobów.

Bez względu na zastosowany układ, często do wszystkich wymienionych wyżej operacji dodaje się przejście dla sztuk gotowych przez komorę próżniową, jako uzupełnienie przekłuwania tak, aby wspomóc usuwanie powietrza uwięzionego podczas nabijania, co stwarza poważne problemy dla wyglądu zewnętrznego wyrobów gotowych, powodując znaczne straty finansowe. Operacja ta wymaga zatrudnienia dodatkowego operatora.

We wszystkich powyższych przypadkach średnica rur, przez które przechodzi mięso, jest podobna do średnicy wyrobu gotowego po jego zamknięciu, spięciu lub zaciśnięciu. Powoduje to, że rękaw utworzony przez folię wokół rury do mięsa ma średnicę podobną do średnicy wyrobu gotowego i, że elastyczna zmarszczona siatka, znajdująca się na zewnątrz rury, rozciąga się na tyle, na ile będzie ona rozciągnięta na wyrobie gotowym. Uzasadnieniem takiego stanu rzeczy jest to, że w ten sposób zespół w postaci worka lub torby, utworzony z folii i siatki, jest otwarty na całej swojej rozciągłości i ma mniejszą wytrzymałość, gdy jest wypełniony mięsem. Procedura ta nie jest pozbawiona słabych punktów, które można ulepszyć.

Układy stosowane do dzisiaj nie są całkowicie i wystarczająco zautomatyzowane do przetwarzania wyrobów nabijanych do podwójnej osłony z folii i siatki. Maszyny unowocześniono w takim stopniu jak to opisano w trzecim układzie, zarówno do nabijana całymi mięśniami lub dużymi kawałkami mięsa, jak i dla wyrobów odtwarzanych, które to maszyny również automatycznie spinają lub zaciskają sztuki, lecz które przystosowane są wyłącznie do tej operacji, poza tym są również powolne, dużych rozmiarów i kosztowne, ponieważ są one przeznaczone do wykonywania operacji oddzielania i spinania nabitych sztuk przez rury, których średnica jest podobna do średnicy sztuki gotowej. Oznacza to, że konieczne jest powolne wykonywanie kolejnych opisanych wcześniej operacji, które wymagają specjalnej skomplikowanej maszyny o dużych wymiarach i dosyć kosztownej. Układ rozwiązuje niektóre problemy związane z tego typu produkcją, ale działanie nadal jest powolne, nie więcej niż siedem sztuk na minutę, a nabite wyroby zawierają dużą ilość powietrza powierzchniowego, które trudno jest usunąć, i którego nigdy całkowicie się nie usunie.

Ponadto, układ ten nie pozwala na nabijanie ciągłe, które utrzymywałoby ciągle napełnienie rury mięsem, ponieważ szczęki zaciskowe zamykałyby się na zbyt dużej średnicy nabitego wyrobu i przerywałyby i rozrywały folię na skutek tarcia i nagłego wzrostu ciśnienia wytwarzanego przez przemieszczenie dużej ilości mięsa, które trzeba by było rozdzielić.

W wyniku powolnego nabijania, zarówno w przypadku obsługi ręcznej jak i mechanicznej, wydajność układu jest niska. Zostaje ona również obniżona ze względu na konieczność częstych przestojów w celu wymiany rury zawierającej zmarszczoną lub ściśniętą siatkę, z powodu ograniczonej jej ilości jaką można umieścić na rurze. Operacja przekłuwania sztuk i manipulowanie nimi w celu poddania ich działaniu próżni, aby usunąć powietrze, po prostu dodatkowo zwiększa koszt pracy, który w przypadku najbardziej zautomatyzowanej pracy może dodatkowo stanowić aż do 60% całej pracy.

Z powodu niskiej dokładności operacji ręcznych, w przypadku, gdy zajdzie taka konieczność, kontrola ciężaru jest niedostateczna. Gdy przez rurę o dużej średnicy pompuje się wyrób bardziej lub mniej lepki, wytworzony z kawałków mięsa, to zachodzi możliwość, że jeden lub kilka kawałków mięsa, znajdujących się w otwartym końcu rury, wpadnie do poprzedzającej sztuki zmieniając ciężar nawet wtedy, gdy mięso odpowiadające każdej sztuce jest niezależnie wpychane i kontrolowane przez maszynę do nabijania.

W przypadku układu ręcznego wahania wielkości sztuk są nieodłącznym zjawiskiem występującym w procesie podczas, gdy w przypadku układu mechanicznego, powstają one na skutek różnic występujących przy ciągnięciu siatki w zależności od tego czy rura do siatki została dopiero co umiePL 217 080 B1 szczona lub czy znajduje się na niej niewiele siatki. Różnica ta wynika, w pierwszym przypadku, ze zróżnicowanej powierzchni tarcia, a w drugim przypadku, z tarcia między siatką a rurą, co skutkuje zwiększeniem napięcia w jakim znajduje się siatka w wyniku zwiększenia średnicy rury.

Inne wahania powstają podczas wprowadzania siatki na podajniki pneumatyczne, gdzie często odcinki siatki wprowadzane później wsuwane są pod wcześniej nałożoną siatkę. W związku z tym, że siatka nałożona na końcu jest pierwszą, która zostanie podana do nałożenia, wymienione wyżej nałożone na siebie odcinki podawane są z większą trudnością, co daje w efekcie krótkie i ściśnięte sztuki oraz ryzyko braku zachodzenia na siebie i wydostawania się mięsa, lub sztuki luźne i długie sztuki, gdy nałożone na siebie odcinki zostaną uwolnione w sposób nagły.

Zarówno folie jak i siatki elastyczne stosowane do owijania wyrobów mięsnych, są drogie i stanowią znaczną część kosztów produkcji. Obecne układy produkcyjne, zarówno ręczne jak i mechaniczne, nie są zoptymalizowane pod względem stosowania potrzebnej ilości tych materiałów. W przypadku pracy ręcznej, straty materiału spowodowane są wahaniami długości sztuk, gdzie często nieprzewidzianie używa się więcej materiału niż jest to konieczne, tak jak to opisano powyżej, jak również jest to spowodowane nadwyżką materiału traconą na końcach w celu trzymania sztuk, gdy są one zaciskane, aby zapewnić wymagane ich napięcie i spięcie lub zaciśnięcie. W przypadku maszyn automatycznych, ostatni aspekt jest lepiej kontrolowany, ponieważ długość końców jest regulowana przez odległość między oddalonymi od siebie szczękami zaciskowymi, chociaż odległość ta jest większa niż jest to konieczne i jest narzucona przez wielkość szczęk zaciskowych.

Powietrze uwięzione podczas nabijania stanowi jedną z najważniejszych wad tych układów. Powietrze uwięzione podczas nabijania znajduje się między folią a powierzchnią mięsa, a biorąc pod uwagę właściwości folii, nie jest usuwane podczas gotowania. Powoduje to powstanie defektów na powierzchni wyrobów, które wpływają na ich wygląd, gdy wyjmuje się je z siatki w celu ich ostatecznego pakowania. Jest to szczególnie ważny problem w tego typu wyrobach, które są drogie i wysokiej jakości. Strefy, w których gromadzi się powietrze, mają, po uwędzeniu, bardziej blady kolor niż reszta wyrobu, są wgłębione i, gdy stosuje się folie kolagenowe, powoduje to problemy z jej przyleganiem. Wyroby dotknięte takim problemem muszą być zdeklasyfikowane i sprzedawane po niższej cenie lub ponownie przetworzone.

Uwięzione powietrze wprowadzane jest do wyrobu podczas nabijania na skutek niskiego ciśnienia, pod którym nabija się wyroby tego typu. Powietrze może dostać się do wnętrza opakowania przez przestrzeń między folią a rurą do nabijania. Im większa jest średnica rury, tym większy jest jej obwód, przez który powietrze może się przedostać i mniejsze jest ciśnienie wywierane przez wyrób na zewnątrz, które przeszkodziłoby przedostawaniu się powietrza. W przypadku wyrobów nabijanych za pomocą tłoka, operacja nabijania wypycha całe powietrze w rurze, z której wyrób musi być następnie wypchnięty do wnętrza zespołu folii i siatki, zwiększając w ten sposób problem.

W celu zminimalizowania wpływu tego problemu, nabijane wyroby przekłuwa się tak, aby umożliwić usunięcie powietrza podczas obróbki termicznej lub stosuje się perforowane wcześniej folie. W pierwszym przypadku, powoduje to konieczność zastosowania dodatkowej operacji, która zmniejsza wydajność procesu i która nie rozwiązuje całkowicie problemu, natomiast w drugim przypadku, może osłabić wytrzymałość folii jak również zwiększyć jego cenę.

Innym powszechnym problemem jest utrata zachodzenia. Mechaniczne problemy procesu powodują, że często zdarza się że podłużne końce folii przestają na siebie zachodzić. Gdy ma to miejsce, wyrób nie jest poprawnie pokryty folią, tak że mięso wypada i powstaje wiele różnych problemów, głównie dotyczących wyglądu i przylegania do siatki. Nie da się temu później zaradzić bez rozdarcia, które skutkuje otrzymaniem wyrobów o niskiej jakości.

Urządzenie i sposób według wynalazku rozwiązują wymienione wyżej problemy.

Urządzenie według wynalazku do wytwarzania wyrobów mięsnych przez nabijanie masą mięsną podwójnej osłony zawierającej folię i siatkę zawiera rurę do nabijania, przy czym rura do nabijania ma określoną średnicę; środki formujące folię w rękaw dostosowane do średnicy rury do nabijania. Urządzenie charakteryzuje się tym, że środki formujące folię stanowią podajnik formujący folię w rękaw z podłużnymi fałdami rozwijanymi promieniowo podczas napełniania rękawa masą mięsną przez rurę do nabijania.

Podajnik może stanowić podajnik formujący folię w rękaw z fałdami równomiernie rozmieszczonymi na jego obwodzie.

Podajnik może również stanowić podajnik formujący folię w rękaw z zachodzącymi na siebie krawędziami podłużnymi.

PL 217 080 B1

Przed podajnikiem korzystnie umieszczony jest zwój folii zaopatrujący podajnik.

Urządzenie według wynalazku może ponadto zawierać rurę do siatki, umieszczoną koncentrycznie w rurze do nabijania, o średnicy większej od średnicy rury do nabijania tak, że rękaw z folii znajduje się między rurą do siatki a rurą do nabijania, przy czym siatka znajdująca się na rurze jest zmarszczona.

Rura do siatki korzystnie ma średnicę mniejszą od średnicy rozciągniętego rękawa z folii.

Podajnik może stanowić podajnik formujący folię, tak że średnica rozciągniętego rękawa z folii jest o ponad 40 mm większa od średnicy rury do nabijania.

Sposób według wynalazku wytwarzania wyrobów mięsnych przez nabijanie masą mięsną podwójnej osłony zawierającej folię i siatkę, w którym do rękawa utworzonego z folii i otoczonego siatką wprowadza się masę mięsną przy użyciu rury do nabijania charakteryzuje się tym, że stosuje się rurę do nabijania o średnicy mniejszej od średnicy wyrobu mięsnego po nabiciu i ponadto formuje się folię w rękaw przyjmujący masę mięsną przez rurę do nabijania, przy czym formowanie rękawa obejmuje formowanie podłużnych fałd, a średnica rękawa jest dostosowana do średnicy rury do nabijania z uwzględnieniem promieniowego rozciągania rękawa przez rozwijanie fałd podczas nabijania masą mięsną przez rurę do nabijania.

W sposobie można stosować rurę do nabijania o średnicy mniejszej o ponad 40 mm od średnicy wyrobu mięsnego po nabiciu.

W sposobie stosować można siatkę, która jest wzdłużnie zmarszczona na rurze do nabijania.

Masę mięsną można wprowadzać do podwójnej osłony rozciągając ją promieniowo do średnicy gotowego wyrobu mięsnego.

Siatkę można marszczyć w wiele warstw na rurze do siatki, której średnica jest o ponad 18 mm mniejsza od średnicy wyrobu mięsnego po nabiciu.

Siatkę można również marszczyć na rurze do siatki, która ma średnicę większą od średnicy rury do nabijania i jest z nią koncentryczna, przy czym folię wprowadza się między rurę do siatki a rurę do nabijania.

Folia i siatka mogą nie rozciąć się do ich pełnego rozszerzenia promieniowego dopóki produkt mięsny nie znajdzie się wewnątrz podwójnej osłony.

W sposobie można ponadto zapobiegać wchodzeniu powietrza do wyrobu mięsnego przez przerywane pompowanie masy mięsnej za pomocą układu pompującego urządzenia.

W sposobie można zapobiegać cofaniu masy mięsnej za pomocą układu zatrzymującego umieszczonego na wylocie rury do nabijania.

W sposobie można ponadto kontrolować wielkość wyrobu gotowego za pomocą układu automatycznego przenoszenia i odprowadzania wyrobów umieszczonego na wyjściu gotowego wyrobu mięsnego.

Automatyczne operacje rozdzielania i spinania lub zaciskania rękawa napełnionego masą mięsną można rozpocząć przed osiągnięciem przez wyrób mięsny swojej ostatecznej średnicy.

Można formować podłużne fałdy rozmieszczone równomiernie na obwodzie rękawa.

Folię można formować w rękaw o zachodzących na siebie krawędziach podłużnych.

Folię można formować ze zwoju.

Inaczej niż w wymienionych sposobach, w których przepuszcza się mięso przez rury o dużej średnicy zbliżonej do średnicy nabitego wyrobu, rura, przez którą wprowadza się masę mięsną, ma małą średnicę niezależnie od wielkości wyrobu gotowego. Folia, która stanowi osłonę wewnętrzną, po uformowaniu jej z rolki w rękaw z zachodzącymi na siebie krawędziami podłużnymi, ściśle dostosowuje się do małej średnicy rury tworząc w tym celu podłużne zmarszczenia lub fałdy rozmieszczone równomiernie na obwodzie. Elastyczną siatkę, która stanowi osłonę zewnętrzną, zmarszczoną wcześniej na rurze zewnętrznej współśrodkowej z rurą do mięsa, łączy się z folią w części końcowej folii utrzymując zewnętrznie folię i przemieszcza się razem z nią, bez poddawania żadnemu znaczącemu elastycznemu promieniowemu wydłużeniu, dopóki nie przejdzie przez układ zatrzymujący, który zapobiega cofaniu wyrobu mięsnego, podwójna osłona jest wypełniana masą mięsną, która jest wpychana przez maszynę nabijająco-porcjującą, zwiększając swoją średnicę, podczas gdy fałdy podłużne rozkładają się i siatka naciąga się do momentu, gdy wyrób osiągnie odpowiednią średnicę i jest zamykany przez obustronne zaciśnięcie lub spięcie. Po wykonaniu powyższych operacji, opakowany wyrób odprowadza się za pomocą przenośnika taśmowego znajdującego się na wyjściu maszyny zaciskającej lub spinającej, równomiernie naciągając podwójną osłonę, co powoduje, że jest ona uwalniana w sposób kontrolowany. Poszczególne sztuki mogą być oddzielane przy

PL 217 080 B1 końcu taśmy odprowadzającej przez ręczne obcinanie podwójnej osłony między dwoma zaciskami lub przez automatyczny układ tnący.

Ta różnica w średnicy rury, przez którą nabija się mięsem, umożliwia po pierwsze przystosowanie układu do tradycyjnej maszyny nabijająco-porcjującej i do tradycyjnego szybkobieżnego urządzenia podwójnie spinającego, które są zsynchronizowane ze sobą do działania automatycznego, czego zalety wyjaśniono w sposób bardziej szczegółowy poniżej. Z drugiej strony, autonomia układu jest podwyższona przez zastosowanie rur podających siatkę o znacznie mniejszej średnicy, które umożliwiają nakładanie znacznie większej ilości siatki dzięki zmarszczeniu jej w wiele warstw, co minimalizuje tarcie i umożliwia właściwe rozkładanie siatki.

W tradycyjnym układzie, mięso wprowadza się do podwójnej osłony po uprzednim jej otwarciu i uformowaniu w postaci worka dla umożliwienia przejścia mięsa. W ujawnionym układzie, mięso samo otwiera przejście do wnętrza osłony na skutek zastosowania ciśnienia dostarczanego przez układ pompujący maszyny do nabijania. Zapobiega to przedostawaniu się powietrza z zewnątrz i dostępowi do wewnątrz, ponieważ rura zawsze wypełniona jest mięsem. Ponadto, układ ten ułatwia utrzymywanie zachodzących na siebie krawędzi folii przez cały czas trwania procesu, ponieważ nie rozciąga się ona do swojej maksymalnej średnicy dopóki nie opuści rury do nabijania będąc już zabezpieczona siatką zewnętrzną.

W celu zrealizowania sposobu według wynalazku, do tradycyjnej maszyny nabijająco-porcjującej i tradycyjnej maszyny podwójnie spinającej, zsynchronizowanych ze sobą do działania automatycznego, dodaje się urządzenie przystosowane do formowania w kształt rękawa dostarczanej z rolki folii przeznaczonej do osłaniania wyrobów żywnościowych, ponadto dodaje się rurę do nabijania o średnicy znacznie mniejszej od średnicy wyrobu gotowego i przystosowaną do szybkobieżnego urządzenia podwójnie spinającego, jak również rurę o średnicy nieco większej niż rura do nabijania i umieszczoną współśrodkowo w stosunku do niej, przeznaczoną do umieszczenia odpowiednio zmarszczonej siatki, dzięki czemu możliwe jest przejście folii między rurami. Dodaje się także ramę utrzymującą wyżej wymienione elementy względem siebie, układ zatrzymujący zapobiegający cofaniu wyrobu mięsnego po opuszczeniu rury do nabijania i układ przenoszenia i odprowadzania osłoniętych wyrobów.

Zespół taki tworzy układ, który może automatycznie i w sposób ciągły dostarczać poszczególne sztuki o kontrolowanej objętości, nabite w podwójną osłonę z folii i siatki oraz rozdzielone od siebie za pomocą podwójnego elementu spinającego lub zacisku. Zastosowanie rury do nabijania o małej średnicy umożliwia dostosowanie do szybkobieżnego urządzenia podwójnie spinającego i zsynchronizowanie go z maszyną nabijająco-porcjującą. Układ dopuszcza zastosowanie różnych średnic, zarówno rury do nabijania jak i rury zawierającej siatkę, przy czym folia zawsze przebiega między obiema rurami, a siatka jest odpowiednio zmarszczona na długości. Im mniejsza jest średnica rury do siatki, tym większą ilość zmarszczonej siatki może ona pomieścić, przez co zmniejsza się częstotliwość przestojów w celu wymiany na nową.

Gdy stosuje się siatki elastyczne, to ciśnienie przenoszone do wnętrza zestawu folii i siatki, w przeciwieństwie do osłony sztywnej, powoduje, że materiał osłony może rozciągać się do wymaganej średnicy. Umożliwia to kontrolowanie wielkości sztuk w zależności od dostarczonej dla nich ilości podwójnej elastycznej osłony. Jeśli ilość podwójnej elastycznej osłony jest większa lub mniejsza, to otrzyma się odpowiednio dłuższe lub krótsze sztuki z większym lub mniejszym napięciem siatki na wyrobie mięsnym.

Taka ilość może być dostarczana ręcznie przez ciągnięcie podwójnej osłony podczas nabijania, lub automatycznie, na przykład przez zastosowanie przenośnika taśmowego poruszającego się z kontrolowaną prędkością, która odprowadza nabite wyroby powodując jednocześnie ciągnięcie nabijanej podwójnej osłony.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok z boku, instalacji do tłoczenia wykonanej zgodnie z przedmiotem wynalazku, w której przy wyjściu z szybkobieżnego urządzenia podwójnie spinającego dodano przenośnik taśmowy o regulowanej prędkości, fig. 2 przedstawia schematyczny widok perspektywiczny szczegółu pewnych elementów, które stanowią przykład wykonania sposobu według wynalazku, fig. 3 przedstawia w powiększeniu szczegół z fig. 1, na którym pokazano schematycznie dwa przypadki wewnętrznego działania układu oddzielającego i spinającego. W szczególności, przepadek A przedstawia układ w momencie nabijania, a przypadek B w momencie spinania, fig. 4 przedstawia ułożenie rozdzielających szczęk zaciskowych szybkobieżnej maszyny spinającej w pozycji nabijania (A)

PL 217 080 B1 i w pozycjach rozdzielania (B i C), fig. 5 przedstawia w przekroju szczegół obszaru znajdującego się między rurą do siatki a rurą do mięsa, na którym widoczne są podłużne fałdy wewnętrznej folii i jej obszar zachodzenia na siebie, fig. 6 przedstawia perspektywiczny schemat elementów wymaganych w kolejnych etapach marszczenia siatki w wiele warstw, fig. 7 przedstawia jak tradycyjne urządzenie do marszczenia siatki może być stosowane z zastosowaną dodatkową rurą przejściową do marszczenia siatki w wiele warstw na rurze o zmniejszonej średnicy.

Odnosząc się do figur rysunku, przedstawionych jedynie w celu zilustrowania wynalazku, którego zakres obejmuje również inne sposoby rozmieszczenia lub układy, zarówno zestawu elementów, które tworzą urządzenie, jak również jego poszczególnych części składowych, należy zauważyć, że przedmiotem wynalazku jest zautomatyzowany sposób i urządzenie do całkowitego tłoczenia wyrobów mięsnych bez powietrza w folii i siatce, co rozwiązuje problemy obecnie stosowanych systemów, z których żaden nie osiąga wydajności produkcji powyżej siedmiu sztuk na minutę. Sposób i urządzenie według wynalazku pozwalają osiągnąć znaczące zwiększenie wydajności produkcji przy oszczędnościach na sile roboczej, podwójnej osłony i podwyższeniu jakości wytwarzanych wyrobów gotowych i wyeliminowaniu uwięzionego powietrza, jak również uzyskaniu optymalnej jednolitości kształtu i wagi.

W celu lepszego zrozumienia urządzenia, poniżej opisano urządzenie według wynalazku, jego elementy składowe oraz działanie.

Maszyna nabijająco-tłocząca 1 (fig. 1). Jest to powszechnie stosowana w przemyśle mięsnym maszyna i ogólnie składa się z pompy, która może pchać i nabijać masę mięsną w odpowiednią osłonę w sposób ciągły albo w sposób nieciągły. Urządzenie automatyczne za każdym razem steruje zarówno przerywanym natężeniem przepływu, jak i wpychaną objętością, działając w ten sposób jako dozownik. Maszyna zaopatrzona jest w lej samowyładowczy w celu dostarczania masy mięsnej. Zarówno do leja samowyładowczego, jak i do korpusu pompy, można zastosować podciśnienie.

Urządzenie aplikujące folię i elastyczną siatkę (fig. 2). Składa się z takich samych elementów co tradycyjne aplikatory, z tą tylko różnicą, że rura 4, przez którą wpychane jest mięso, ma znacznie mniejszą średnicę, niż rura stosowana w tradycyjnych aplikatorach. Ta średnica jest wystarczająca do tego, by umożliwić przechodzenie mięsa przepychanego przez maszynę nabijająco-porcjującą. Pierwszą osiągniętą korzyścią zastosowania takiej rury o zmniejszonej średnicy jest to, że średnica rury 8 do siatki może być odpowiednio zmniejszona, a jej wydajność nakładania siatki odpowiednio zwiększona.

W celu przechodzenia dopiero co utworzonego rękawa z folii z jego zachodzącymi na siebie bocznymi krawędziami przez przestrzeń między rurą do mięsa a rurą do siatki, muszą tworzyć się równo oddalone podłużne fałdy 7, które utrzymują się aż do końca rury do mięsa, jak pokazano na fig. 5.

Drugim korzystnym następstwem zastosowania rury do mięsa ze zmniejszoną średnicą jest to, że można ją połączyć z szybkobieżną automatyczną maszyną podwójnie spinającą przystosowaną do spinania sztuk mięsa w osłonach o średniej i małej średnicy, która jest typowa w przemyśle mięsnym. Umożliwia to szybkie wypełnianie i zaciskanie wyrobów mięsnych o dużej średnicy w podwójnej osłonie z folii i siatki, przez wykorzystanie zdolności do rozciągania się podwójnej osłony ze względu na posiadanie podłużnych fałd utworzonych w folii i ze względu na sprężystość poprzeczną siatki. Te urządzenie podwójnie spinające może być zsynchronizowane z maszyną do nabijania 1 w ten sposób, że gdy maszyna do nabijania wpycha zaprogramowaną ilość mięsa do wnętrza podwójnej osłony, to zatrzymuje się na moment, aby umożliwić urządzeniu podwójnie spinającemu odpowiednie spięcie dopiero co nabitej sztuki i natychmiastowe powtórzenie tego procesu.

Trzecim korzystnym następstwem zastosowania rury do mięsa o zmniejszonej średnicy jest to, że w wyniku przerywanego pompowania masy mięsnej, uzyskuje się sztuki pozbawione powietrza. Umożliwia to stałe wypełnienie rury mięsem a jednocześnie zapobiega przedostawaniu się powietrza do jej wnętrza. Ponadto, można umieścić urządzenie zatrzymujące 11 mięso, które działa jako przegroda czołowa dla powietrza zewnętrznego i zapobiega cofaniu się mięsa między folią i rurą, zapobiega przywieraniu folii, zabrudzeniu i zwiększonemu poluzowaniu folii. Zastosowanie tego układu do rur o dużych średnicach jest trudne, ponieważ zwiększenie obwodu zwiększa nadmiernie tarcie.

Ostatnim korzystnym następstwem rury do nabijania o zmniejszonej średnicy jest to, że ułatwia ona rozdzielanie sztuk od siebie w taki sposób, że wszystkie sztuki mają jednakową objętość i przez to jednakowy ciężar. Im większa jest średnica rury, tym większe jest zróżnicowanie ciężaru sztuk, ponieważ jest większe prawdopodobieństwo, że kawałek mięsa znajdujący się w obszarze rozdzielania wpadnie podczas rozdzielania do jednej albo do drugiej sztuki. Jeśli rura jest mała, to taki kawałek jest pewniej trzymany i może być łatwiej obcięty przez szczęki zaciskowe.

PL 217 080 B1

Szybkobieżna automatyczna maszyna podwójnie spinająca 2. Zamyka ona osłonę zawierającą wyrób mięsny przez jednoczesne zastosowanie dwóch zacisków, jednego na końcu sztuki, która dopiero co została nabita, i drugiego na początku następnej sztuki, oddzielonych od siebie o minimalną odległość wymaganą do ich zastosowania i zapewnienia zamknięcia. Maszyna ponadto rozdziela jedną sztukę od drugiej przez parę podwójnie rozdzielających szczęk zaciskowych 19 i 20, jak przedstawiono na fig. 3 i 4, które zatrzymują wyrób w obszarze, w którym ma on zostać zaciśnięty, i następnie oddzielają o konieczny odstęp w celu umożliwienia zastosowania dwóch spinaczy. Maszyny te zawierają rurę, przez którą przechodzi mięso, i która jest połączona z maszyną do nabijania. W urządzeniu według wynalazku, rura ta stanowi rurę 4 o zmniejszonej średnicy, którą opisano powyżej w aplikatorze folii i elastycznej siatki.

Układ równomiernego przenoszenia i odprowadzania. Równomierne przenoszenie i odprowadzanie realizuje się przez zastosowanie przenośnika taśmowego 12 umieszczonego przy wyjściu maszyny spinającej, który odbiera nie przecięte sztuki i przenosi je z regulowaną prędkością odpowiadającą prędkości ich nabijania. Prędkość ta może być stała lub przerywana, to znaczy, zwiększana w trakcie nabijana i zatrzymywana podczas umieszczania zacisków. Ułatwia to regulowanie wielkości sztuk. W przypadku zastosowania osłon elastycznych, wielkość nie może być regulowana w sposób zadowalający za pomocą hamulca lub ograniczniki długości sztuki, ponieważ reguluje się wtedy dwie zmienne, długość i średnicę, zamiast regulowania tylko jednej zmiennej, a mianowicie długości, jak ma to miejsce w przypadku osłon sztywnych. Ponieważ celem niniejszego układu jest nabijanie sztuk o stałym ciężarze i/albo objętości, to najłatwiejszym sposobem zapewnienia takiej samej wielkości sztuk jest dostarczenie każdej sztuce dokładnie takiej samej ilości elastycznej podwójnej osłony. Osiąga się to przez zastosowanie przenośnika taśmowego umieszczonego przy wyjściu maszyny spinającej, który usuwa nabite wyroby z tą samą prędkością, z którą dostarcza się podwójną osłonę. Ciężar wyrobów zapewnia potrzebne tarcie, aby zapobiec ślizganiu się, w taki sposób, że podwójna osłona jest ciągnięta ze stałą prędkością, która odpowiada prędkości nabijania wyrobu.

Jedną z większych zalet układu, wynikającą ze zmniejszonej średnicy rury do nabijania, jak opisano powyżej, jest to, że można stosować rury podpierające do zmarszczonej siatki, których średnica również jest mniejsza tak, że mogą one pomieścić dużo większą ilość siatki, bez poddawania jej działaniu rozciągania promieniowego i ponadto uzyskując bardziej gładkie jej rozwinięcie dzięki mniejszemu tarciu z rurą. Poniżej wyjaśniono sposób w jaki marszczy się siatkę w wiele warstw na rurach o zmniejszonej średnicy.

Marszczenie siatki w wiele warstw, jak przedstawiono na fig. 6, realizuje się w prosty sposób za pomocą takiego samego układu do marszczenia siatki tradycyjnego układu stosując do tego celu dodatkową rurę 27, która zamiast komplikować układ, upraszcza go. Pierwsze operacje prowadzi się w podobny sposób jak w układzie tradycyjnym, z tą tylko różnicą, że zamiast zastosowania ostatecznej rury 8 do siatki, która w tym przypadku ma mniejszą średnicę, stosuje się rurę przejściową 27 o średnicy podobnej do średnicy rury do siatki tradycyjnego układu, i której dolny koniec ma obszar 28 w kształcie ściętego stożka o długości kilku centymetrów w celu ułatwienia przechodzenia siatki na ostateczną rurę do siatki, jak wyjaśniono poniżej. Po tym jak na rurę przejściową zostanie odpowiednio nawleczona siatka 29, która zostanie uchwycona przez zęby podajnika, ostateczną rurę 8 do siatki umieszcza się wewnątrz rury przejściowej, i zaczyna się przepychać siatkę 30 w kierunku dolnego końca rury do siatki, która pozostaje ukryta wewnątrz rury przejściowej wystając jedynie podstawą tak, że utrzymywana jest przez maszynę do nabijania, pełniąc również funkcję dolnego ogranicznika siatki. Gdy siatka osiągnie dolny koniec rury przejściowej, gromadzi się ona w obszarze w kształcie ściętego stożka tak, że gdy tylko zakończy się skierowany w dół napór, podajnik zaczyna przesuwać się w górę siatki, gdzie dzięki specjalnemu kształtowi końca rury, siatka zsuwa się samoistnie na rurę do siatki. Powtarzając kolejno takie operacje, zaopatruje się w sposób uporządkowany wewnętrzną rurę do siatki w siatkę 31 i 9, która zajmuje cały obszar zawarty między dolną rurą a hipotetyczną osią rury zewnętrznej w stosunku do tej o średnicy podobnej do rury przejściowej. Po wprowadzeniu siatki na rurę wewnętrzną, rurę przejściową opiera się o nałożoną siatkę w taki sposób, że wszystkie poszczególne operacje nakładania przebiegają w ten sam sposób i w ich wyniku nakłada się taką samą ilość siatki, która odpowiada długości rury przejściowej, inaczej niż odbywa się to w tradycyjnym sposobie, w którym im mniej nałoży się siatki, tym mniej się jej marszczy, co nie pozwala w ten sposób na wykorzystanie całej długości rury podpierającej.

Fig. 7 przedstawia, jak opisany wcześniej sposób, który odnosi się do ręcznego sposobu marszczenia, można zrealizować stosując takie same dodatkowe elementy, to znaczy takie jak rura przejściowa 27, w tradycyjnym mechanicznym procesie marszczenia siatki, w którym rurę 13 do siatki umieszcza się na

PL 217 080 B1 platformie 32, która alternatywnie jest poruszana w górę i w dół za pomocą siłownika pneumatycznego 33. Podajnik siatki 24, w tym przypadku, przymocowany jest nieruchomo, ale jego względny ruch względem rury i siatki jest taki sam jak w przypadku nakładania ręcznego. W tym przypadku rura przejściowa 27 ma wewnętrzny prowadnik 34, który wprowadza się do wnętrza rury do siatki w celu zapewnienia sztywności układu. Ten wewnętrzny prowadnik można również stosować w marszczeniu ręcznym.

Urządzenie według wynalazku uruchamia się po tym jak maszyna do nabijania zacznie przepychać mięso przez rurę 4 pchając do przodu zamkniętą podwójną osłonę. W ten sposób, mięso wypełnia część dostarczanej podwójnej osłony, która rozszerza się przez rozwijanie się podłużnych fałd i poprzeczne elastyczne pierścienie siatki w pełni się napinają. Po nabiciu mięsa w ilości odpowiadającej sztuce, maszyna nabijająca automatycznie przerywa pompowanie i szczęki zaciskowe 19 i 20 maszyny spinającej zamykają się zatrzymując podwójną osłonę i mięso, a następnie otwierają się w celu wyparcia mięsa zawartego w obszarze przeznaczonym do umieszczenia obustronnego zacisku. W tym momencie, tłocznik 21 i matryca 22 urządzenia podwójnie spinającego, zamykają się na zatrzymanej części podwójnej osłony bez mięsa, umieszczając parę zacisków, jak pokazano na fig. 3B. Szczęki zaciskowe natychmiast otwierają się i przemieszczają razem, gdy matryca i tłocznik rozdzielają się tak, aby ustawić się w pozycji do następnego nabijania, jak przedstawiono na fig. 3A, i rozpoczyna się nabijanie nowej sztuki. Po wytworzeniu pierwszej sztuki, jest ona umieszczana na przenośniku taśmowym w taki sposób, że taśma przenośna może pociągnąć sztukę w celu uformowania drugiej i kolejnych sztuk. W ten sposób prowadzi się automatycznie nabijanie kolejnych sztuk aż do momentu, gdy zapas zmarszczonej siatki lub folii na rolce skończy się i konieczna będzie ich wymiana w celu ponownego rozpoczęcia procesu.

P R Z Y K Ł A D Y

Poniższe przykłady przedstawiono w celu określenia zakresu i właściwości wynalazku, które nie ograniczają wynalazku i zostały załączone jedynie w celu zilustrowania wynalazku.

W przykładach tych opisano właściwości i parametry wytwarzania wyrobów mięsnych w folii i siatce według różnych tradycyjnych układów, w każdym przypadku porównując je z wytwarzaniem identycznych wyrobów gotowych powstających przy użyciu układu ujawnionego w wynalazku. Najważniejsze punkty, które należy wziąć pod uwagę przy porównywaniu to:

wykorzystanie siły roboczej, szerokość i długość podwójnej osłony wykorzystanej na jedną sztukę, ilość nakładanej siatki na operację, liczba sztuk nabijanych na każdy ładunek siatki, wydajność produkcji, % sztuk z występującymi na powierzchni kieszeniami powietrznymi w wyrobie gotowym.

PRZYKŁAD 1
	Układ tradycyjny	Układ według wynalazku
1	2	3
Wyposażenie	Marlen OPTI 140	Handtmann VF 200 (4000 kg/godz)
	Urządzenie porcjujące Marlen COV	Urządzenie wielozaciskające FCA 3462
	Urządzenie wyładowcze TCM 2250 pompujące	Układ według wynalazku z rurą 50 mm
Folia	Coffi 380 mm	Coffi 380 mm
szpula 100 m	szpula 100 m
Siatka	Ładunek 20 metrów 16/5 poliester	Ładunek 43 metrów 16/5 poliester
Średnica rury do mięsa	100 mm	50 mm
Średnica rury do siatki	120 mm	62 mm
Ciężar wytworzonych sztuk	1750 g	1750 g
Długość wytworzonych sztuk	250 mm	220 mm
Średnica wytworzonych sztuk	104 mm	110 mm
Długość luźnych końców za zaciskami	2 x 30 mm	2 x 20 mm

PL 217 080 B1 cd. tabeli

1	2	3
Długość osłony użytej na sztukę	370 mm	320 mm
Liczba nabitych sztuk na jeden ładunek siatki	54	134
Zatrudniony personel	1,5 operatora	1 operator
Wydajność w sztukach na minutę	6 sztuk/ minuta	22 sztuki / minuta
% wyrobów gotowych z powietrzem	2%	0%
PRZYKŁAD 2
	Układ tradycyjny	Układ według wynalazku
Wyposażenie	Aplikator ręczny GAROS H 120	Handtmann VF 200 (4000 kg/godz)
		Urządzenie wielozaciskające FCA 3462
		Układ według wynalazku z rurą 50 mm
Folia	Coffi 470 mm 100 m	Coffi 440 mm 100 m
Siatka	Ładunek 15 m 20/3 poliester	Ładunek 35 m 20/3 poliester
Średnica rury do mięsa	120 mm	50 mm
Średnica rury do siatki	142 mm	62 mm
Ciężar wytworzonych sztuk	2200 g	2200 g
Długość wytworzonych sztuk	250 mm	250 mm
Średnica wytworzonych sztuk	120 mm	120 mm
Długość luźnych końców za zaciskami	2 x 80 mm	2 x 20 mm
Długość osłony użytej na sztukę	460 mm	350 mm
Liczba nabitych sztuk na jeden ładunek siatki	32	100
Zatrudniony personel	2 operatorów	1 operator
Wydajność w sztukach na minutę	4 sztuki / minuta	18 sztuk / minuta
% wyrobów końcowych z powietrzem	1%	0%
PRZYKŁAD 3
	Układ tradycyjny	Układ według wynalazku
Wyposażenie	Marlen OPTI 140	Handtmann VF 200 (4000 kg/godz)
	Urządzenie porcjujące Marlen COV	Urządzenie wielozaciskające FCA 3462
	Urządzenie wyładowcze TCM 2250 pompujące	Urządzenie według wynalazku z rurą 50 mm
Folia	Coffi 570 mm	Coffi 570 mm
szpula 100 m	szpula 100 m
Siatka	Ładunek 20 m 22/3 poliester	Ładunek 35 m 22/3 poliester
Średnica rury do mięsa	120 mm	50 mm

PL 217 080 B1 cd. tabeli

1	2	3
Średnica rury do siatki	142 mm	62 mm
Ciężar wytworzonych sztuk	4500 g	4500 g
Długość wytworzonych sztuk	340 mm	310 mm
Średnica wytworzonych sztuk	144 mm	150 mm
Długość luźnych końców za zaciskami	2 x 30 mm	2 x 20 mm
Długość osłony użytej na sztukę	490 mm	420 mm
Liczba nabitych sztuk na jeden ładunek siatki	40	83
Zatrudniony personel	1,5 operatora	1 operator
Wydajność w sztukach na minutę	6 sztuk / minuta	11 sztuk / minuta
% wyrobów gotowych z powietrzem	2%	0%
PRZYKŁAD 4
	Układ tradycyjny	Układ według wynalazku
Wyposażenie	Marlen OPTI 140	Handtmann VF 200 (4000 kg/godz)
	Urządzenie porcjujące Marlen COV	Urządzenie wielozaciskające FCA 3462
	Brechteen 2210 C 5	Urządzenie według wynalazku z rurą 50 mm
Folia	Coffi 620 mm	Coffi 570 mm
szpula 100 m	szpula 100 m
Siatka	Ładunek 15 m	Ładunek 35 m
22/3 poliester	22/3 poliester
Średnica rury do mięsa	120 mm	50 mm
Średnica rury do siatki	142 mm	62 mm
Ciężar wytworzonych sztuk	4500 g	4500 g
Długość wytworzonych sztuk	310 mm	310 mm
Średnica wytworzonych sztuk	150 mm	150 mm
Długość luźnych końców za zaciskami	2 x 80 mm	2 x 20 mm
Długość osłony użytej na sztukę	540 mm	420 mm
Liczba nabitych sztuk na jeden ładunek siatki	27	83
Zatrudniony personel	2 operatorów	1 operator
Wydajność w sztukach na minutę	5 sztuk / minuta	11 sztuk / minuta
% wyrobów gotowych z powietrzem	1%	0%

Patrząc na powyższe przykłady, korzyści wynikające z ujawnionego w wynalazku układu w porównaniu z układami tradycyjnymi, w tych szczególnych przypadkach, są oczywiste i można je podsumować następująco:

Oszczędność podwójnej osłony: między 13 a 24%.

PL 217 080 B1

Zmniejszenie liczby potrzebnych operatorów: między 33 a 50%.

Zwiększenie wydajności pracy: między 220 a 450%.

Zwiększenie liczby sztuk nabitych na każdy ładunek siatki: między 207 a 312%.

Zmniejszenie ilości sztuk z uwięzionym przy powierzchni powietrzem: 100%.

Poniżej przedstawiono dane porównawcze przykładów wykonanych w tradycyjnym układzie i w układzie według wynalazku, w których, z jednej strony, pokazano różnice między średnicami rury do nabijania mięsa a wyrobem gotowym, a z drugiej strony, między rurą do siatki a wyrobem gotowym, gdzie pokazano, że w układzie według wynalazku różnica w średnicach jest znacznie większa niż w układzie tradycyjnym.

Układ tradycyjny, przykłady z opisu (Wartości w mm)
Średnica wyrobu gotowego (1)	Średnica rury do mięsa (2)	Różnica (1-2)	Średnica rury do siatki (3)	Różnica (1-3)
104	100	4	120	-16
120	120	0	142	-22
144	120	24	142	2
150	120	30	142	8

Układ według wynalazku, przykłady z opisu (Wartości w mm)
Średnica wyrobu gotowego (1)	Średnica rury do mięsa (2)	Różnica (1-2)	Średnica rury do siatki (3)	Różnica (1-3)
110	50	20	62	48
120	50	70	62	58
150	50	100	62	88
150	50	100	62	88

Zastrzeżenia patentowe

Claims (21)

1. Urządzenie do wytwarzania wyrobów mięsnych przez nabijanie masą mięsną podwójnej osłony zawierającej folię i siatkę, zawierające rurę do nabijania, przy czym rura do nabijania ma określoną średnicę; środki formujące folię w rękaw dostosowane do średnicy rury do nabijania, znamienne tym, że środki (3) formujące folię (5) stanowią podajnik (3) formujący folię (5) w rękaw z podłużnymi fałdami (7) rozwijanymi promieniowo podczas napełniania rękawa masą mięsną przez rurę do nabijania (4).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że podajnik (3) jest podajnikiem formującym folię (5) w rękaw z fałdami (7) równomiernie rozmieszczonymi na jego obwodzie.

3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że podajnik (3) jest podajnikiem formującym folię (5) w rękaw z zachodzącymi na siebie krawędziami podłużnymi.

4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że przed podajnikiem (3) umieszczony jest zwój folii (5) zaopatrujący podajnik (3).

5. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że zawiera ponadto rurę (18) do siatki, umieszczoną koncentrycznie w rurze do nabijania (4), o średnicy większej od średnicy rury do nabijania (4) tak, że rękaw z folii (5) znajduje się między rurą (8) do siatki a rurą do nabijania (4), przy czym siatka znajdująca się na rurze (8) do siatki jest zmarszczona.

6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że rura (8) do siatki ma średnicę mniejszą od średnicy rozciągniętego rękawa z folii (5).

7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2 albo 6, znamienne tym, że podajnik (3) jest podajnikiem formującym folię (5), tak że średnica rozciągniętego rękawa z folii (5) jest o ponad 40 mm większa od średnicy rury do nabijania (4).

PL 217 080 B1

8. Sposób wytwarzania wyrobów mięsnych przez nabijanie masą mięsną podwójnej osłony zawierającej folię i siatkę, w którym do rękawa utworzonego z folii i otoczonego siatką wprowadza się masę mięsną przy użyciu rury do nabijania, znamienny tym, że stosuje się rurę do nabijania (4) o średnicy mniejszej od średnicy wyrobu mięsnego po nabiciu i ponadto formuje się folię (5) w rękaw przyjmujący masę mięsną przez rurę do nabijania (4), przy czym formowanie rękawa obejmuje formowanie podłużnych fałd (7), a średnica rękawa jest dostosowana do średnicy rury do nabijania (4) z uwzględnieniem promieniowego rozciągania rękawa przez rozwijanie fałd (7) podczas nabijania masą mięsną przez rurę do nabijania (4).

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że stosuje się rurę do nabijania (4) o średnicy mniejszej o ponad 40 mm od średnicy wyrobu mięsnego po nabiciu.

10. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że stosuje się siatkę, która jest wzdłużnie zmarszczona na rurze do nabijania (4).

11. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że masę mięsną wprowadza się do podwójnej osłony rozciągając ją promieniowo do średnicy gotowego wyrobu mięsnego.

12. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że siatkę marszczy się w wiele warstw na rurze (8) do siatki, której średnica jest o ponad 18 mm mniejsza od średnicy wyrobu mięsnego po nabiciu.

13. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że siatkę marszczy się na rurze (8) do siatki, która ma średnicę większą od średnicy rury do nabijania (4) i jest z nią koncentryczna, przy czym folię (5) wprowadza się między rurę (8) do siatki a rurę do nabijania (4).

14. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że folii (5) i siatki nie rozciąga się do ich pełnego rozszerzenia promieniowego dopóki produkt mięsny nie znajdzie się wewnątrz podwójnej osłony.

15. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że zapobiega się ponadto wchodzeniu powietrza do wyrobu mięsnego przez przerywane pompowanie masy mięsnej za pomocą układu pompującego urządzenia.

16. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że zapobiega się cofaniu masy mięsnej za pomocą układu zatrzymującego (11) umieszczonego na wylocie rury do nabijania (4).

17. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że ponadto kontroluje się wielkość wyrobu gotowego za pomocą układu automatycznego przenoszenia i odprowadzania wyrobów umieszczonego na wyjściu gotowego wyrobu mięsnego.

18. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że automatyczne operacje rozdzielania i spinania lub zaciskania rękawa napełnionego masą mięsną rozpoczyna się przed osiągnięciem przez wyrób mięsny swojej ostatecznej średnicy.

19. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że formuje się podłużne fałdy (7) rozmieszczone równomiernie na obwodzie rękawa.

20. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że folię (5) formuje się w rękaw o zachodzących na siebie krawędziach podłużnych.

21. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że folię (5) formuje się ze zwoju.