PL217157B1 - Układ zaworowy dla stojaka podstawy obudowy oraz kombinacja dwóch stojaków podstawy obudowy dla układu zaworowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ zaworowy dla stojaka podstawy obudowy oraz kombinacja dwóch stojaków podstawy obudowy dla układu zaworowego.

Tego rodzaju układ zaworowy znany jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE 10 2005 025 917 A1.

Ten znany układ zaworowy nadaje się wprawdzie do wysokich ciśnień i/lub natężeń przepływu, jednakże w eksploatacji podziemnej coraz częściej są wymagane stojaki, które mają jeszcze większe przekroje poprzeczne. Jednak dla takich dużych stojaków znany układ zaworowy nie jest odpowiedni.

Dlatego zadaniem niniejszego wynalazku jest udoskonalenie układu zaworowego wspomnianego na wstępie rodzaju w ten sposób, żeby przy możliwie małym wydatku można było sterować stojakami o bardzo dużych przekrojach poprzecznych.

Układ zaworowy dla stojaka podstawy obudowy obejmujący dwa równolegle włączone otwieralne zawory zwrotne, przy czym pierwszy zawór zwrotny swoim wejściem jest połączony z powrotem R, a drugi zawór zwrotny jest połączony swoim wejściem z przyłączem sterującym A1 zaworu, zaś od strony wyjścia są one połączone z przyłączem A' powierzchni tłoka stojaka, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jest przewidziany co najmniej jeden następny, równolegle włączony otwieralny zawór zwrotny, który od strony wyjścia jest połączony z przyłączem A' powierzchni tłoka stojaka, zaś swoim wejściem jest połączony z powrotem R lub z przyłączem sterującym A2 zaworu.

Korzystnie, jest przewidziany trzeci równolegle włączony otwieralny zawór zwrotny, który od strony wejścia jest połączony z przyłączem A' powierzchni tłoka stojaka i który swoim wejściem jest połączony z powrotem R, przy czym przewidziany jest czwarty równolegle włączony zawór zwrotny, który od strony wyjścia jest połączony z przyłączem A' powierzchni tłoka stojaka i który swoim wejściem jest połączony z przyłączem sterującym A2 zaworu.

Korzystnie, wejście dalszego otwieralnego zaworu zwrotnego jest połączone z wyjściem dodatkowego otwieralnego zaworu zwrotnego, którego wejście jest połączone z przyłączem sterującym A2 zaworu, przy czym połączenie między dalszym zaworem zwrotnym i dodatkowym zaworem zwrotnym jest połączone z przyłączem powierzchni toroidalnej cylindra pompy.

Korzystnie, przyłącze powierzchni tłoka cylindra pompy jest połączone z przyłączem sterującym A3 zaworu.

Korzystnie, przyłącze powierzchni tłoka cylindra pompy jest połączone z wejściem drugiego zaworu zwrotnego.

Korzystnie, cylinder pompy jest cylindrem do podnoszenia dla płóz podstawy obudowy.

Korzystnie, przyłącze odblokowujące każdego zaworu zwrotnego jest połączone z przyłączem B' powierzchni toroidalnej stojaka.

Korzystnie, wszystkie otwieralne zawory zwrotne są umieszczone we wspólnym bloku zaworowym.

Kombinacja dwóch stojaków podstawy obudowy i cylindra pompy dla układu zaworowego, w którym korzystnie, cylinder pompy obejmuje dwa ustopniowane tłoki, które są umieszczone współosiowo we wspólnej obudowie, przy czym każdy tłok tworzy komorę tłoka i komorę toroidalną, przy czymobudowa ma dwa przyłącza powierzchni toroidalnej, które są połączone z przyłączem A' powierzchni tłoka każdego stojaka.

Korzystnie, każdy tłok jest zaopatrzony w otwór przelotowy, w który jest wprowadzony drążek łączący, który między tłokami ma umieszczony zabierak.

Korzystnie, drążek łączący jest szczelnie prowadzony w otworach przelotowych.

Rozwiązanie według wynalazku zapewnia uzyskanie szeregu korzystnych efektów, w szczególności dzięki temu, że przewidziano co najmniej drugi otwieralny, równolegle włączony zawór zwrotny, który od strony wyjściowej jest połączony z przyłączem (elementem łączącym) powierzchni tłoka stojaka i który swoim wejściem jest połączony z powrotem lub z przyłączem sterującym zaworu.

Wynalazek opiera się na wynikach badań, z których wynika, że przewidzenie kaskady równolegle połączonych, otwieralnych zaworów zwrotnych zapewnia możliwość maksymalizacji przepływu przy usuwaniu (rabowaniu) stojaka i jednocześnie umożliwia zwiększenie ciśnienia głównego. Jeśli drugi równolegle włączony otwieralny zawór zwrotny jest połączony swoim wejściem z powrotem, to na skutek tego jest zwiększany przepływ podczas usuwania (rabowania). Jeśli drugi równolegle włączony otwieralny zawór zwrotny jest połączony z przyłączem sterującym zaworu, może być zwiększoPL 217 157 B1 ny przepływ przy osadzaniu. Alternatywnie ten drugi zawór zwrotny może być zastosowany do tego, żeby za pomocą cylindra pompy zwiększyć ciśnienie główne.

Korzystne przykłady realizacji wynalazku są przedstawione w opisie, na rysunku jak również w zastrzeżeniach patentowych zależnych.

Według pierwszego korzystnego przykładu wykonania przewidziane są łącznie dwa następne równolegle włączone otwieralne zawory zwrotne, mianowicie trzeci i czwarty zawór zwrotny, przy czym oba są połączone od strony wyjściowej z przyłączem (elementem łączącym) powierzchni tłoka stojaka. W ten sposób trzeci zawór zwrotny jest połączony swoim wejściem z powrotem i czwarty zawór zwrotny jest połączony swoim wejściem z przyłączem sterującym zaworu. W tym przykładzie wykonania łącznie z czterech równolegle włączonych otwieralnych zaworów zwrotnych utworzona jest kaskada, przy czym przy osadzaniu mogą być stosowane dwa zawory zwrotne, a przy usuwaniu (rabowaniu) przepływ odbywa się przez wszystkie cztery włączone równolegle zawory zwrotne.

Według drugiego korzystnego przykładu wykonania wejście dalszego drugiego otwieralnego zaworu zwrotnego może być połączone z wyjściem dodatkowego otwieralnego zaworu zwrotnego, którego wejście jest połączone z przyłączem sterującym zaworu, przy czym połączenie między drugim i dodatkowym zaworem zawrotnym jest połączone z przyłączem powierzchni toroidalnej cylindra pompy. Taki dodatkowy zawór zwrotny, który jest połączony szeregowo z drugim zaworem zwrotnym, umożliwia zastosowanie pompy przekładniowej do stopniowego zwiększania ciśnienia w stojaku. Pompa przekładniowa może być wykonana korzystnie jako cylinder pompy, przy czym element łączący (przyłącze) powierzchni tłoka cylindra pompy może być połączony z przyłączem sterującym zaworu. Na skutek zasilania tego przyłącza sterującego ciśnieniem cylinder pompy jest wysuwany, tak że na elemencie łączącym powierzchni toroidalnej nastawia się zwiększone ciśnienie, które następnie za pomocą połączenia między drugim dodatkowym zaworem zwrotnym może być dalej przekazywane do przyłącza (elementu łączącego) z powierzchnią tłoka stojaka. Dzięki wielokrotnemu uruchamianiu cylindra pompy, ciśnienie w stojaku może być zwiększone w takim stopniu, aż uzyska się pożądaną wartość ciśnienia w stojaku.

Według następnego zalecanego przykładu wykonania element łączący (przyłącze) z powierzchnią tłoka cylindra pompy może także być połączony z wejściem drugiego otwieralnego zaworu zwrotnego, tak że przy już osadzonym stojaku ciśnienie w stojaku nadal wzrasta, co powoduje że element łączący (przyłącze) powierzchni tłoka jest zasilany ciśnieniem głównym.

Według kolejnego zalecanego przykładu wykonania cylinder pompy może być cylindrem do podnoszenia (base lift) dla płóz podstawy obudowy. Tego rodzaju, często występujący cylinder na podstawie obudowy, może więc być wykorzystywany do zwiększenia ciśnienia głównego. Jednakże taki cylinder do podnoszenia ze względu na swoją konstrukcję często nie nadaje się do tej funkcji. Z tego powodu może być korzystne przewidzenie oddzielnego cylindra pompy służącego do zwiększania ciśnienia głównego.

Żeby w wypadku podstawy obudowy z dwoma stojakami w korzystny sposób zwiększyć ciśnienie główne w obu stojakach, przewidziano według wynalazku cylinder pompy, który ma dwa ustopniowane tłoki, które są umieszczone współosiowo we wspólnej obudowie, przy czym każdy tłok ma powierzchnię tłoka i powierzchnię toroidalną, a obudowa ma dwa elementy łączące (przyłącza) z powierzchnią toroidalną, które są połączone z elementem łączącym (przyłączem) z powierzchnią tłoka każdego stojaka. W wyniku naprzemiennego zasilania przyłączy (elementów łączących) powierzchni tłoka cylindra pompy w takim układzie można stopniowo zwiększać ciśnienie główne w obu stojakach.

Żeby uzyskać samoczynne cofanie się obu tłoków także wtedy, gdy drugi tłok nie przebył w pełni skoku tłoka pompy, według innego korzystnego wariantu wykonania każdy tłok może być zaopatrzony w otwór przelotowy, w który jest wprowadzony drążek łączący, który ma element zabierający umieszczony między tłokami. Taki drążek łączący, który jest szczelnie prowadzony w tych otworach, umożliwia oddzielne cofanie się każdego tłoka, ponieważ najpierw jest poddawany działaniu ciśnienia drążek łączący i za pomocą swojego elementu zabierającego cofa tłok w jego położenie końcowe. Ponieważ drugi tłok jest odłączony od drążka łączącego, nie musi on przebyć całkowitego skoku tłoka pompy, żeby drugi tłok odsunąć w jego położenie wyjściowe.

Przez powyżej wspomniane przyłącze sterujące zaworu rozumie się w górnictwie zwykły wylot głównego zaworu sterującego lub innego również odpowiedniego zaworu, za pomocą którego jest włączane doprowadzanie znajdującego się pod ciśnieniem płynu hydraulicznego.

PL 217 157 B1

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia układ zaworowy w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 - układ zaworowy w drugim przykładzie wykonania i fig. 3 - przekrój podłużny cylindra pompy.

Na fig. 1 przedstawiono schematycznie układ dwóch stojaków 10, 11 nie pokazanej szczegółowo podstawy obudowy do eksploatacji podziemnej. Ponieważ urządzenia do sterowania stojaków 10 i 11 w układzie przedstawionym na fig. 1 mają tak samą budowę, poniżej jest szczegółowo opisany tylko układ zaworowy do sterowania stojakiem 10 znajdującym się po lewej stronie.

Sterowanie przyłączem A1 powierzchni tłoka stojaka 10 następuje za pomocą bloku zaworowego 20, w którym w przedstawionym przykładzie wykonania ogółem jest przewidzianych pięć otwieralnych zaworów zwrotnych, z których cztery są włączone równolegle, a dwa włączone szeregowo. Element łączący/przyłącze B' powierzchni toroidalnej stojaka 10 jest połączone bezpośrednio z przyłączem sterującym B nie przedstawionego zaworu. Od tego przyłącza jest także prowadzony przewód odblokowujący 18 do wszystkich przyłączy otwieralnych zaworów zwrotnych.

W bloku zaworowym 20 w przedstawionym przykładzie wykonania są przewidziane cztery otwieralne zawory zwrotne 22, 24, 26 i 28, które swoim wyjściem są połączone z przyłączem A' powierzchni tłoka stojaka 10. Za pomocą tego przewodu połączone są także: zawór nadciśnieniowy 12, manometr 14 i czujnik ciśnienia 15, którego elektryczne wyjście jest odprowadzone do złącza D centralnego urządzenia sterującego. Zapewniony jest również zawór przeciwtąpnieniowy 13.

Wejście, patrząc w kierunku przepustu, pierwszego otwieralnego zaworu zwrotnego 22 jest połączone z powrotem R. Również wejście drugiego otwieralnego zaworu zwrotnego 24 jest połączone z powrotem R. Wejście trzeciego otwieralnego zaworu zwrotnego 26 jest połączone z przyłączem sterującym A1 zaworu. Również wejście otwieralnego zaworu zwrotnego 28 jest połączone z przyłączem sterującym A2 zaworu. Jednak na tym przewodzie znajduje się piąty otwieralny zawór zwrotny 30, którego wejście jest połączone z przyłączem sterującym A1 i którego wyjście jest połączone z wejściem zaworu zwrotnego 28. Innymi słowami zawory zwrotne 28 i 30 są połączone szeregowo. Połączenie między tymi dwoma zaworami zwrotnymi 28 i 30 z kolei jest połączone przyłączem (elementem łączącym) powierzchni toroidalnej cylindra pompy, który w przedstawionym przykładzie wykonania jest cylindrem 40 do podnoszenia dla płóz podstawy obudowy. Element łączący/przyłącze powierzchni toroidalnej cylindra 40 do podnoszenia jest także połączone z nie opisanym szczegółowo układem zaworowym dla stojaka 11 znajdującego się po prawej stronie i ma ujście także tam w miejscu połączenia obu szeregowo włączonych otwieralnych zaworów zwrotnych. Przyłącze powierzchni tłoka cylindra 40 do podnoszenia jest z kolei połączone z przyłączem sterującym A3 zaworu.

Funkcje zaworów sterujących służących do uruchamiania stojaka 10 i cylindra 40 do podnoszenia są następujące:

B usuwanie (rabowanie) stojaka

A1 osadzanie stojaka

A2 osadzanie stojaka i uruchomienie cylindra do podnoszenia

A3 uruchamianie cylindra do podnoszenia lub przy osadzonym stojaku zwiększanie ciśnienia w stojaku.

W celu usunięcia (rabowania) stojaka 10 poddawane działaniu ciśnienia jest przyłącze sterujące B, po czym za pomocą przewodu odblokowującego 18 wszystkie zawory zwrotne 22 - 30 są otwierane, tak że płyn hydrauliczny z komory tłoka stojaka 10 może odpłynąć przez wszystkie cztery równolegle włączone przewody. Dzięki temu zawory sterujące na przyłączach A1 i A2 są włączone w ten sposób, że są one połączone z powrotem.

W celu osadzenia stojaka 10 poddawane działaniu ciśnienia jest przyłącze A1, po czym ciecz hydrauliczna płynie przez zawór zwrotny 26 do komory tłoka stojaka. Za pomocą przyłącza sterującego A2 płyn hydrauliczny może być dodatkowo dostarczony przez zawory zwrotne 28 i 30 do komory tłoka stojaka.

W wypadku już osadzonego stojaka można zwiększyć ciśnienie główne, co powoduje że działaniu ciśnienia jest poddawane przyłącze sterujące A3. Dzięki temu jest uruchamiany cylinder 40 do podnoszenia i za pomocą przewodu komory toroidalnej cylindra 40 do podnoszenia płynie płyn hydrauliczny o zwiększonym ciśnieniu przez zawór zwrotny 28 do komory tłoka stojaka 10. W wyniku następującego po tym uruchomienia zaworu sterującego A2 cylinder do podnoszenia 40 daje się znowu cofnąć, tak że może być zrealizowany ponowny skok pompy, aż zostanie uzyskane pożądane ciśnienie w stojaku.

PL 217 157 B1

Ponieważ cylinder do podnoszenia podstawy obudowy ze względu na jego konstrukcję nie zawsze nadaje się jako cylinder pompy, także według następnego, nie przedstawionego wariantu wykonania, może być przewidziany oddzielny cylinder pompy. Przy tym może być korzystne, jeśli przyłącze powierzchni tłoka cylindra pompy nie jest doprowadzane oddzielne do przyłącza sterującego A3, lecz jest łączone z wejściem otwieralnego zaworu zwrotnego 26, to znaczy z przyłączem sterującym Α1. Wtedy to przyłącze sterujące może być wykorzystane do osadzenia stojaka i przy osadzonym stojaku do zwiększenia ciśnienia głównego dla obu stojaków. W wypadku takiej konstrukcji ciśnienie główne może być równomiernie zwiększone w obu stojakach. Do cofnięcia cylindra pompy jest używane ciśnienie zasilające. Z kolei może ono tutaj efektywniej pracować W związku z poniżej opisanym na fig. 2 i fig. 3 cylindrem pompy.

Na fig. 2 pokazano następny przykład wykonania układu zaworowego, który pomijając cylinder pompy z układu opisanego na fig. 1 jest identyczny. Wobec tego dla takich samych części są używane te same oznaczenia odsyłające i układ nie jest jeszcze raz szczegółowo opisywany.

Układ zaworowy przedstawiony na fig. 2 różni się od pokazanego na fig. 1 tym, że jest przewidziany przeciwbieżny cylinder 50 pompy, który na fig. 3 jest przedstawiony w powiększeniu. Cylinder 50 pompy ma dwa ustopniowane tłoki 52 i 54, które są umieszczone współosiowo we wspólnej obudowie 56. Każdy tłok 52, 54 ma odcinek obwodowy o większej średnicy i odcinek obwodowy o mniejszej średnicy, przy czym tłoki umieszczone są w ten sposób, że odcinki o mniejszej średnicy znajdują się naprzeciw siebie, tak że wewnątrz cylindra 50 pompy powstaje komora wynikająca z powierzchni tłoka 58 przyporządkowana tłokowi 52 i komora wynikająca z powierzchni tłoka 60 przyporządkowana tłokowi 54.

Obudowa 56 na swoich końcach jest szczelnie zamknięta za pomocą dwóch pokryw 62 i 64, przy czym w obu pokrywach każdorazowo przewidziany jest otwór przelotowy, który tworzy przyłącze 66 powierzchni tłoka dla tłoka 52 i przyłącze 68 powierzchni tłoka dla tłoka 54. Wewnątrz obudowy 56 między tłokiem 52 i obudową 56 jest utworzona pierwsza komora toroidalna 70 i między tłokiem 54 i obudową 56 jest utworzona druga komora toroidalna 72. Prócz tego tłok 50 pompy ma pierwsze przyłącze 74 komory toroidalnej, przez który płyn wywierający ciśnienie może wypłynąć z komory toroidalnej 70. Ponadto przewidziane jest drugie przyłącze 76 komory toroidalnej, z którego może wypłynąć płyn wywierający ciśnienie z drugiej komory toroidalnej 72. Oba tłoki 52 i 54 na swoich obu końcach są szczelnie prowadzone w obudowie.

Ponadto jak pokazano na fig. 3 każdy z obu tłoków 52 i 54 jest zaopatrzony we współosiowe otwory przelotowe 78 i 80, w których jest szczelnie prowadzony wspólny drążek łączący 82. Drążek łączący 82 ma na swoim środku kołnierz oporowy 84 zabieraka, za pomocą którego każdy z tłoków może być przesunięty, jeśli komora wynikająca z powierzchni tłoka każdego drugiego tłoka jest poddawana działaniu ciśnienia.

Sposób działania cylindra 50 pompy opisanego na fig. 3 jest następujący. Jeśli biorąc za punkt wyjścia położenie przedstawione na fig. 3 przyłącze 66 powierzchni tłoka jest poddawane działaniu ciśnienia, to ciśnienie przesuwa tłok 52 na fig. 3 w prawo, na skutek czego płyn hydrauliczny pod zwiększonym ciśnieniem jest pompowany z komory toroidalnej 70 przez przyłącze 74 komory toroidalnej. Jednocześnie drążek łączący 82 jest poddawany działaniu ciśnienia i przesuwa tłok 54 w jego prawe położenie, ponieważ kołnierz oporowy 84 zabieraka dosuwa się do niego do oporu. Jeśli następnie przyłącze 68 powierzchni tłoka tłoka 50 pompy jest poddawane działaniu ciśnienia i przyłącze 66 powierzchni tłoka jest połączone z powrotem, płyn hydrauliczny płynie w otworze przelotowym 80 i przesuwa drążek łączący 82 na fig. 3 w lewo, aż kołnierz oporowy 84 zabieraka dosunie się do oporu do tłoka 52 i ten przesuwa również w lewo. Jednocześnie tłok 54 jest poddawany działaniu ciśnienia i przesuwa się w lewo, na skutek czego płyn hydrauliczny pod zwiększonym ciśnieniem wypływa z komory toroidalnej 72 przez przyłącze 76 komory toroidalnej. Aby przy wejściu płynu hydraulicznego do każdej komory wynikającej z powierzchni tłoka 58 lub 60 płyn hydrauliczny rozłożył się równomiernie na każdym tłoku, oba tłoki 52 I 54 na swojej dolnej stronie są zaopatrzone w obwodowy kołnierz oporowy leżący na zewnątrz w kierunku promieniowym, który wytwarza mały odstęp między powierzchnią spodnią tłoka i pokrywami 62 i 64.

Jak przedstawia fig. 2 cylinder 50 pompy swoim przyłączem 66 powierzchni tłoka jest połączony z przyłączem sterującym A1, które jest połączone także z wejściem zaworu zwrotnego 26. Element łączący przyłącze 74 komory toroidalnej 74 cylindra 50 pompy jest połączone z połączeniem między obydwoma zaworami zwrotnymi 28 I 30. Odpowiedni układ zaworowy znajduje się także w układzie zaworowym dla stojaka 11 po prawej stronie.

PL 217 157 B1

W układzie zaworowym przedstawionym na fig. 2 cylinder 50 pompy może być uruchamiany obustronnie i oba tłoki 52 i 54 są odsuwane w ich położenie wyjściowe. Ze względu na drążek łączący 82 i kołnierz oporowy 84 zabieraka następuje całkowite cofnięcie każdego tłoka w jego położenie wyjściowe także wtedy, gdy drugi tłok nie pokonałby pełnego skoku. W tym układzie nie musi być używany środek wytwarzający ciśnienie, tylko po to żeby tłok znowu cofnął się w swoje położenie wyjściowe. Jeśli tylko jeden stojak ma otrzymywać zwiększone ciśnienie, to może być uruchomiona także tylko połowa pompy.

Należy wskazać na to, że powyżej przedstawione warianty wykonania są tylko przykładowe i nie są ograniczające do liczby przedstawionych zastosowanych otwieralnych zaworów zwrotnych.

Wykaz oznaczeń odsyłających

10, 11 12 13 14 15 20 22 40 50 52,

58, 62, 66, 70, 74, 78,

84 A'

B'

A1 R D

A2, A3, B stojak zawór nadciśnieniowy zawór przeciwtąpnieniowy manometr czujnik ciśnienia blok zaworowy otwieralny zawór zwrotny cylinder do podnoszenia cylinder pompy tłok obudowa komora wynikająca z powierzchni tłoka pokrywa przyłącza powierzchni tłoka komora toroidalna przyłącza komory toroidalnej otwór przelotowy drążek łączący kołnierz oporowy zabieraka przyłącze powierzchni tłoka przyłącze komory toroidalnej przyłącza sterujące powrót czujnik ciśnienia

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ zaworowy dla stojaka podstawy obudowy obejmujący dwa równolegle włączone otwieralne zawory zwrotne, przy czym pierwszy zawór zwrotny swoim wejściem jest połączony z powrotem R, a drugi zawór zwrotny jest połączony swoim wejściem z przyłączem sterującym A1 zaworu, zaś od strony wyjścia są one połączone z przyłączem A' powierzchni tłoka stojaka, znamienny tym, że jest przewidziany co najmniej jeden następny, równolegle włączony otwieralny zawór zwrotny (22, 28), który od strony wyjścia jest połączony z przyłączem (A') powierzchni tłoka stojaka (10), zaś swoim wejściem jest połączony z powrotem lub (R) z przyłączem sterującym (A2) zaworu.
2. 2. Układ zaworowy według zastrz. 1, znamienny tym, że jest przewidziany trzeci równolegle włączony otwieralny zawór zwrotny (22), który od strony wejścia jest połączony z przyłączem (A') powierzchni tłoka stojaka (10) i który swoim wejściem jest połączony z powrotem (R), przy czym przewidziany jest czwarty równolegle włączony zawór zwrotny (28), który od strony wyjścia jest połączony z przyłączem (A') powierzchni tłoka stojaka (10) i który swoim wejściem jest połączony z przyłączem sterującym (A2) zaworu.
3. 3. Układ zaworowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wejście dalszego otwieralnego zaworu zwrotnego (28) jest połączone z wyjściem dodatkowego otwieralnego zaworu zwrotnego (30), którego wejście jest połączone z przyłączem sterującym (A2) zaworu, przy czym połączenie między dalszym zaworem zwrotnym (28) i dodatkowym zaworem zwrotnym (30) jest połączone z przyłączem powierzchni toroidalnej cylindra (40, 50) pompy.

   PL 217 157 B1
4. 4. Układ zaworowy według zastrz. 3, znamienny tym, że przyłącze powierzchni tłoka cylindra (40, 50) pompy jest połączone z przyłączem sterującym (A3) zaworu.
5. 5. Układ zaworowy według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że przyłącze powierzchni tłoka (66) cylindra (50) pompy jest połączone z wejściem drugiego zaworu zwrotnego (26).
6. 6. Układ zaworowy według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że cylinder pompy jest cylindrem (40) do podnoszenia dla płóz podstawy obudowy.
7. 7. Układ zaworowy według zastrz. 1, znamienny tym, że przyłącze odblokowujące każdego zaworu zwrotnego (22 - 30) jest połączone z przyłączem (B') powierzchni toroidalnej stojaka (10).
8. 8. Układ zaworowy według jednego z zastrz. 1 - 7, znamienny tym, że wszystkie otwieralne zawory zwrotne (22 - 30) są umieszczone we wspólnym bloku zaworowym (20).
9. 9. Kombinacja dwóch stojaków (10, 11) podstawy obudowy i cylindra (50) pompy dla układu zaworowego według zastrz. 3, znamienna tym, że cylinder (50) pompy obejmuje dwa ustopniowane tłoki (52, 54), które są umieszczone współosiowo we wspólnej obudowie (56), przy czym każdy tłok (52, 54) tworzy komorę tłoka (58, 60) i komorę toroidalną (70, 72), przy czym obudowa (56) ma dwa przyłącza (74, 76) powierzchni toroidalnej, które są połączone z przyłączem (A') powierzchni tłoka każdego stojaka (10, 11).
10. 10. Kombinacja według zastrz. 9, znamienna tym, że każdy tłok (52, 54) jest zaopatrzony w otwór przelotowy (78, 80), w który jest wprowadzony drążek łączący (82), który między tłokami ma umieszczony zabierak (84).
11. 11. Kombinacja według zastrz. 10, znamienna tym, że drążek łączący (82) jest szczelnie prowadzony w otworach przelotowych (78, 80).