PL217281B1 - Obrotowy elektryczny łącznik - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest obrotowy elektryczny łącznik przeznaczony do załączania i wyłączania prądu w obwodach instalacji elektrycznych niskiego napięcia.

Łączniki prądowe przeznaczone do załączania i wyłączania prądów w obwodach elektrycznych powinny charakteryzować się stabilnością, co oznacza, że pokrętło łącznika nie może mieć luzu, który powodowałby niejednoznaczność wskazań jego stanu. Nie może także, wskutek nieoczekiwanych wstrząsów lub ciągłych drgań, nastąpić mimowolne załączanie łub rozłączanie zestyków, co mogłoby prowadzić do uszkodzenia urządzeń lub zagrażać bezpieczeństwu pracy. Stabilne utrzymywanie pozycji załączenia lub wyłączenia można uzyskać za pomocą mechanizmu z układem sprężyn, wykasowującego luz obrotowy i umożliwiającego zarazem jednoznaczność przejścia zestyków w nowe położenie.

Znany jest elektryczny obrotowy łącznik wielotorowy przedstawiony w opisie wzoru użytkowego numer Ru 62333. Łącznik ten jest utworzony z segmentów: napędowego i prądowych. Segmenty te są nałożone na metalowy wałek sprzęgnięty z pokrętłem. Segment napędowy ma na wałku osadzoną zębatkę stabilizowaną w żądanym położeniu przez sprężynujące elementy oraz ogranicznik do regulacji pokrętła. Segmenty prądowe mają zaciski śrubowe przeznaczone do przykręcania elektrycznych przewodów. Ponadto segmenty prądowe są wyposażone w krzywki współpracujące ze sprężynującymi popychaczami i osadzonymi na nich ruchomymi zestykami. Zębatka napędowego segmentu jest osadzona na wałku za pośrednictwem uzębionej tulei. Ogranicznik składa się z dwóch nastawnych względem siebie płytek nałożonych na czworoboczny wałek, swoimi wewnętrznie uzębionymi otworami, w dobranej pozycji kątowej. Każdy prądowy segment ma dwie krzywki, których wgłębienia współpracują z promieniowo usytuowanymi popychaczami opierającymi się na śrubowych sprężynach. Krzywka jest osadzona na wałku także za pośrednictwem uzębionej tulei, a popychacze usytuowane są w kanałach korpusu segmentu prądowego. Segmenty: napędowy i prądowe oraz podstawa łącznika są ze sobą połączone na wcisk. Pokrywa jest połączona z napędowym segmentem za pomocą połączeń śrubowych. Wałek jest ułożyskowany w podstawie łącznika. Korzystne jest, gdy ruchomy zestyk stanowi płytka ze srebrnymi stykami, usytuowanymi w niej po obu stronach popychacza a śrubowy zacisk wyposażony jest w stały zestyk w kształcie profilowanej płytki, mającej stabilizujące występy usytuowane w korpusie prądowego segmentu. Pomiędzy dwoma wybranymi śrubowymi zaciskami znajduje się miedziany zwieracz, biegnący w obrębie wnętrza korpusu segmentu prądowego. Korzystne jest także, jeżeli połączenie wciskowe pomiędzy segmentami oraz podstawą zrealizowane jest poprzez zaczepy w postaci prostokątnych okienek, zaś wałek sprzęgnięty jest z pokrętłem poprzez zaciskową tuleję stabilizowaną na wałku w obwodowo wykonanym kanale.

Obrotowy elektryczny łącznik, według wynalazku, jest utworzony z korpusu, wewnątrz którego, w jego centralnej części, usytuowany jest obrotowy wałek wyposażony w co najmniej dwie krzywki, o które oparte są popychacze zaopatrzone w sprężyny oparte o korpus, przy czym co najmniej jeden z popychaczy, korzystnie dwa przeciwległe, jest połączony z zestykiem, przy czym korpus jest przykryty pokrywą połączoną rozłącznie z korpusem. Obrotowy elektryczny łącznik, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że krzywka o którą oparte są popychacze z zestykami ma dwa garby usytuowane co 180° i dwie wklęsłości rozmieszczone co 90° w stosunku do garbów, zaś druga krzywka ma cztery garby rozmieszczone co 90° i cztery wklęsłości rozmieszczone co 45° w stosunku do garbów, przy czym garby drugiej krzywki są usytuowane o 45° w stosunku do garbów krzywki o którą oparte są popychacze z zestykami, zaś trzecia krzywka ma dwa wypusty blokujące. Natomiast korpus ma dwie pary wnęk prowadzących, usytuowanych od strony pokrywy, które mają po dwie równoległe powierzchnie a we wnękach osadzone są występy pokrywy zakrywającej korpus wraz z umieszczonymi w niej podzespołami, ponadto korpus ma prowadnice, dla popychaczy opartych o drugą krzywkę, połączone z oprawą dla gniazd wkrętów i elementów centrujących a wspomniane prowadnice i oprawy mają górną powierzchnię usytuowaną na tej samej wysokości powyżej pozostałych elementów korpusu i zawartych w korpusie, zaś pokrywa ma wnękę usytuowaną naprzeciw wspomnianych prowadnic i opraw.

Odmiana obrotowego elektrycznego łącznika, według wynalazku, jest utworzona z korpusu, wewnątrz którego, w jego centralnej części, usytuowany jest obrotowy wałek wyposażony w co najmniej dwie krzywki, o które oparte są popychacze zaopatrzone w sprężyny oparte o korpus, przy czym co najmniej jeden z popychaczy, korzystnie dwa przeciwległe, jest połączony z zestykiem. Odmiana obrotowego elektrycznego łącznika, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że obrotowy wałek jest

PL 217 281 B1 drążony a jego wewnętrzna cylindryczna powierzchnia ma wzdłużne garby a korpus ma dwie pary wnęk prowadzących, które mają po dwie równoległe powierzchnie, ponadto korpus ma prowadnice, dla popychaczy opartych o drugą krzywkę, połączone z oprawą dla gniazd wkrętów i elementów centrujących a wspomniane prowadnice i oprawy mają górną powierzchnię usytuowaną na tej samej wysokości powyżej pozostałych elementów korpusu i zawartych w korpusie, zaś wspomniane prowadnice i oprawy są usytuowane we wnękach kolejnego drugiego korpusu, wraz z wszystkimi podzespołami, zamocowanego na poprzednim pierwszym korpusie, przy czym drugi korpus ma dwie pary wnęk prowadzących, które mają po dwie równoległe powierzchnie a we wnękach osadzone są występy pokrywy zakrywającej korpus wraz z umieszczonymi w niej podzespołami, zaś pokrywa ma wnękę usytuowaną naprzeciw wspomnianych prowadnic i opraw.

Obrotowy elektryczny łącznik, według wynalazku, zapewnia stabilne utrzymywanie pozycji załączenia lub wyłączenia na skutek zastosowania krzywek dostosowanych do elementów oporowo sprężynowych. Jednocześnie uzyskano to znacznie prostszymi i bardziej niezawodnymi środkami od dotychczas znanych, bowiem zastosowanie wałka zblokowanego z krzywkami, gdzie krzywki mają odpowiednią konstrukcję znacznie upraszcza budowę łącznika a tym samym zmniejsza możliwość powstawania uszkodzeń a tym samym ryzyko nieprawidłowego działania łącznika. Ponadto budowa łącznika według wynalazku pozwala na zestawianie korpusów łącznika a tym samym stwarza możliwość na jego zwielokrotnianie.

Obrotowy elektryczny łącznik, według wynalazku, jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok korpusu łącznika po zdjęciu pokrywy i wyjęciu wałka, fig. 2 ukazuje wałek w widoku aksonometrycznym, fig. 3 jest widokiem na wszystkie elementy łącznika usytuowane oddzielnie w kolejności ich usytuowania względem korpusu, natomiast fig. 4 ukazuje, w złożeniu, odmianę łącznika zdwojonego.

Jak przedstawiono na fig. 1 - fig. 4 obrotowy elektryczny łącznik jest utworzony z korpusu 1, wewnątrz którego, w jego centralnej części, usytuowany jest obrotowy wałek 2. Wałek 2 jest wyposażony w trzy krzywki 3, 4, 5. Krzywka 3 ma cztery garby 6 rozmieszczone co 90°, zaś pomiędzy garbami 6 usytuowane są cztery wklęsłości 7 rozmieszczone co 45° w stosunku do garbów 6. O krzywkę 3 oparte są dwa przeciwległe popychacze 8 zaopatrzone w sprężyny 9 oparte o korpus 1. Krzywka 4 ma dwa garby 10 rozmieszczone co 180°, zaś pomiędzy garbami 10 usytuowane są dwie wklęsłości 11 rozmieszczone co 90° w stosunku do garbów 10. O krzywkę 4 oparte są dwa przeciwległe popychacze 12 zaopatrzone w sprężyny 13 oparte o korpus 1. Popychacze 12 są połączone z ruchomymi zestykami 14. Naprzeciw ruchomych zestyków 14 usytuowane są stałe zestyki 15 połączone ze śrubowymi zaciskami 16 służącymi do mocowania przewodów doprowadzających i odprowadzających prąd. Krzywka 5 ma dwa blokujące wypusty 17 rozmieszczone co 180° ograniczające obrót wałka o 180°. Krzywki 3, 4 i 5 są trwale złączone z wałkiem 2. Ponadto wałek 2 jest wewnątrz drążony a jego wewnętrzna cylindryczna powierzchnia ma wzdłużne garby 18, natomiast przeciwległa zewnętrzna powierzchnia wałka 2 ma wzdłużne wgłębienia 19, na które nałożone jest pokrętło 20 służące do obracania wałka 2, a tym samym krzywek 3, 4 i 5, które z kolei przemieszczają popychacze 8 i 12 w wyniku czego następuje załączanie i wyłączanie prądu. Korpus 1 jest zakryty pokrywą 21 przymocowaną rozłącznie do korpusu 1 wkrętami 22. W celu prawidłowego połączenia pokrywy 21 z korpusem 1, korpus 1 ma dwie pary prowadzących wnęk 23, usytuowanych od strony pokrywy 21, które mają po dwie równoległe powierzchnie 24 i 25 a w prowadzących wnękach 23 osadzone są występy 26 pokrywy 21 zakrywającej korpus 1 wraz z umieszczonymi w niej podzespołami. Ponadto korpus 1 ma prowadnice 27, dla popychaczy 8 opartych o krzywkę 3, połączone z oprawą 28 dla gniazd wkrętów i elementów centrujących a wspomniane prowadnice 27 i oprawy 28 mają górną powierzchnię 29 usytuowaną na tej samej wysokości, powyżej pozostałych elementów korpusu 1 i zawartych w korpusie 1. Natomiast pokrywa 21 ma wnękę usytuowaną naprzeciw wspomnianych prowadnic 27 i opraw 28. Z obu stron zespołu krzywek 3, 4 i 5 wałek 2 ma łożyska ślizgowe współpracujące z otworami w korpusie 1 i pokrywie 21 co zapewnia możliwość obrotu wałka wokół jego osi a tym samym prawidłowe załączanie i rozłączanie zestyków 14 i 15.

Odmiana łącznika jest przedstawiona na fig. 4 gdzie korpus 1 wraz z wszystkimi wymienionymi podzespołami ściśle przylega do korpusu 30 wyposażonego w identyczne podzespoły, jakie są osadzone w korpusie 1. Ponadto prowadnice 27 i oprawy 28, których górna powierzchnia wystaje powyżej pozostałych elementów korpusu 1, wchodzą we wnękę korpusu 30, przez co korpus 30 ma ściśle określone położenie względem korpusu 1. Korpus 30 jest zakryty pokrywą 21.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Obrotowy elektryczny łącznik, utworzony z korpusu, wewnątrz którego, w jego centralnej części, usytuowany jest obrotowy wałek wyposażony w co najmniej dwie krzywki, o które oparte są popychacze zaopatrzone w sprężyny oparte o korpus, przy czym co najmniej jeden z popychaczy, korzystnie dwa przeciwległe, jest połączony z zestykiem, przy czym korpus jest przykryty pokrywą połączoną rozłącznie z korpusem, znamienny tym, że krzywka (4) o którą oparte są popychacze (12) z zestykami (14) ma dwa garby (10) usytuowane co 180° i dwie wklęsłości (11) rozmieszczone co 90° w stosunku do garbów (10), zaś druga krzywka (3) ma cztery garby (6) rozmieszczone co 90° i cztery wklęsłości (7) rozmieszczone co 45° w stosunku do garbów (6), przy czym garby (6) drugiej krzywki są usytuowane o 45° w stosunku do garbów (10) krzywki (4), o którą oparte są popychacze (12) z zestykami (14), zaś trzecia krzywka (5) ma dwa wypusty (17) blokujące, natomiast korpus (1) ma dwie pary wnęk (23) prowadzących, usytuowanych od strony pokrywy (21), które mają po dwie równoległe powierzchnie (24, 25) a we wnękach (23) osadzone są występy (26) pokrywy (21) zakrywającej korpus (1) wraz z umieszczonymi w niej podzespołami, ponadto korpus (1) ma prowadnice (27), dla popychaczy (8) opartych o drugą krzywkę (3), połączone z oprawą (28) dla gniazd wkrętów i elementów centrujących a wspomniane prowadnice (27) i oprawy (28) mają górną powierzchnię (29) usytuowaną na tej samej wysokości powyżej pozostałych elementów korpusu (1) i zawartych w korpusie (1), zaś pokrywa (21) ma wnękę usytuowaną naprzeciw wspomnianych prowadnic (27) i opraw (28).

2. Obrotowy elektryczny łącznik, utworzony z korpusu, wewnątrz którego, w jego centralnej części, usytuowany jest obrotowy wałek wyposażony w co najmniej dwie krzywki, o które oparte są popychacze zaopatrzone w sprężyny oparte o korpus, przy czym co najmniej jeden z popychaczy, korzystnie dwa przeciwległe, jest połączony z zestykiem, znamienny tym, że obrotowy wałek (2) jest drążony a jego wewnętrzna cylindryczna powierzchnia ma wzdłużne garby (18) a korpus (1) ma dwie pary prowadzących wnęk (23), które mają po dwie równoległe powierzchnie (24, 25), ponadto korpus (1) ma prowadnice (27), dla popychaczy (8) opartych o drugą krzywkę (3), połączone z oprawą (28) dla gniazd wkrętów i elementów centrujących a wspomniane prowadnice (27) i oprawy (28) mają górną powierzchnię (29) usytuowaną na tej samej wysokości powyżej pozostałych elementów korpusu (1) i zawartych w korpusie (1), zaś wspomniane prowadnice (27) i oprawy (28) są usytuowane we wnękach kolejnego drugiego korpusu (30), wraz z wszystkimi podzespołami, zamocowanego na poprzednim pierwszym korpusie (1), przy czym drugi korpus (30) ma dwie pary wnęk prowadzących, usytuowanych od strony pokrywy (1), które mają po dwie równoległe powierzchnie a we wnękach osadzone są występy (26) pokrywy (21) zakrywającej ten drugi korpus (30) wraz z umieszczonymi w niej podzespołami.