PL217645B1 - Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych - Google Patents

Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych

Info

Publication number
PL217645B1
PL217645B1 PL387345A PL38734509A PL217645B1 PL 217645 B1 PL217645 B1 PL 217645B1 PL 387345 A PL387345 A PL 387345A PL 38734509 A PL38734509 A PL 38734509A PL 217645 B1 PL217645 B1 PL 217645B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
photocatalyst
use according
aluminosilicate
organic
chromophore
Prior art date
Application number
PL387345A
Other languages
English (en)
Other versions
PL387345A1 (pl
Inventor
Maria Nowakowska
Krzysztof Szczubiałka
Dominik Drozd
Original Assignee
Univ Jagielloński
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Jagielloński filed Critical Univ Jagielloński
Priority to PL387345A priority Critical patent/PL217645B1/pl
Priority to PCT/PL2010/000016 priority patent/WO2010098684A2/en
Priority to EP10737643.6A priority patent/EP2401070B1/en
Publication of PL387345A1 publication Critical patent/PL387345A1/pl
Priority to US13/217,946 priority patent/US8741156B2/en
Publication of PL217645B1 publication Critical patent/PL217645B1/pl

Links

Landscapes

  • Catalysts (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych opartych na glinokrzemianach warstwowych do degradacji zanieczyszczeń.
Postępujące zanieczyszczenie środowiska naturalnego człowieka staje się coraz większym problemem, który, jeśli pozostanie nierozwiązany, będzie negatywnie wpływał na długość i jakość życia człowieka. Ogromne znaczenie ma tu skażenie wody, w szczególności wody pitnej, które może już wkrótce stać się czynnikiem ograniczającym rozwój cywilizacyjny zarówno w skali globalnej, jak i poszczególnych państw, szczególnie tych mniej zasobnych w wodę.
Opracowanie uniwersalnej i taniej w stosowaniu metody oczyszczania wody jest z jednej strony bardzo pożądane, z drugiej jednak niezwykle trudne, zważywszy na różnorodność podstawowych zanieczyszczeń wody, do których należą m.in. metale ciężkie, związki organiczne (pestycydy, chlorowane związki aromatyczne, antybiotyki, surfaktanty) oraz bakterie.
Metody oczyszczania wody są bardzo różnorodne. Są one m.in. oparte na takich procesach jak odwrócona osmoza, wymiana jonowa, adsorpcja, ultrafiltracja, destylacja i fotoutlenianie. Większość z nich posiada jednak szereg ograniczeń, wśród których głównymi są energochłonność i niska wydajność.
Metoda fotokatalitycznego oczyszczania wody jest stosowana od lat 70-tych. Jej podstawową zaletą jest wykorzystywanie odnawialnej i nie niosącej ze sobą skażenia środowiska energii słonecznej. W przeciwieństwie do innych metod, które prowadzą do przeniesienia zanieczyszczeń z jednego ośrodka do drugiego, fotokatalityczne oczyszczanie wody prowadzi do przekształcenia zanieczyszczeń w nieszkodliwe związki. Jest również metodą dość uniwersalną, mogącą unieszkodliwiać różne typy zanieczyszczeń. Najczęściej stosuje się tu materiały półprzewodnikowe oparte na TiO2, choć badane są również te oparte na ZnO, Fe2O3, CdS i ZnS. Fotokatalizatory te są stosowane do fotokatalitycznego utleniania organicznych zanieczyszczeń wody, choć znane są również mechanizmy ich działania polegające na redukcyjnej degradacji tych zanieczyszczeń oraz usuwania metali ciężkich. Ich wadą jest fakt, że fotokatalizowane przez nie reakcje w większości wymagają naświetlania promieniowaniem ultrafioletowym.
Znane są glinokrzemiany warstwowe, takie jak kaolinit, montmorylonit (bentonit), mika i talk. W minerałach tych występują warstwy zbudowane z połączonych tetraedrycznych grup SiO4. Warstwa tetraedrycznych grup SiO4 jest połączona z warstwą jonów Al3+ skoordynowanych z sześcioma atomami tlenu tworzących ugrupowania oktaedryczne. Warstwy te są ułożone równolegle względem siebie tworząc stosy. Rozmiar poprzeczny warstwy jest rzędu kilkuset nanometrów, a odległości między nimi wynoszą około 1 nm, dlatego też minerały te nazywane są również nanoglinkami. Ponieważ część jonów Al3+ jest podstawiona jonami o mniejszym ładunku dodatnim (Mg2+, Fe2+), warstwa ma ładunek ujemny, który jest kompensowany poprzez jony znajdujące się w przestrzeniach pomiędzy warstwami (czyli w tzw. galeriach), takie jak Na+, Li+, Mg2+ lub Ca2+. Jony te można łatwo wymieniać na inne kationy na drodze wymiany jonowej. Wymiana ich na kationy organiczne takie jak surfaktanty kationowe jest podstawą otrzymywania organicznie zmodyfikowanych glin (organoglin), m.in. organicznie zmodyfikowanego montmorylonitu, którego przykładem jest komercyjnie dostępny Cloisite 30B. Organogliny posiadają bardzo małą energię powierzchniową, dlatego łańcuchy polimerów i cząsteczki monomerów mogą łatwo interkalować pomiędzy warstwy organoglin.
Znane są fotokatalizatory otrzymane poprzez interkalację małocząsteczkowego chromoforu pomiędzy warstwy glinokrzemianu. Opisano ftalocyjaniny interkalowane do organicznie zmodyfikowanego bentonitu, zastosowanego do utleniania fenolu [„Photosensitized oxidation of substituted phenols on aluminum phthalocyanine-intercalated organoclay Environ.Sci.Technol. 2005, 39(2), 651-6571], laponit, do którego wprowadzono chromofor będący kompleksem bipirydyny z jonami Fe2+ zastosowany do degradacji zanieczyszczeń organicznych [„Photocatalytic degradation of organic pollutants catalyzed by layered iron(II) bipyridine complex-clay hybrid under visible irradiation, Cheng, M.; Ma, W.; Chen, C; Yao, J.; Zhao, J. Appl.Catal. B: Environ. 2006, 65(3-4), 217-226], organicznie zmodyfikowany bentonit zawierający sulfonowaną pochodną ftalocyjaniny palladu zastosowany do degradacji 2,4,6-trichlorofenolu [Enhanced photodegradation of 2,4,6-trichlorophenol over palladium phthalocyaninesulfonate modified organobentonite, Xiong, Z.; Xu, Y.; Zhu, L.; Zhao, J. Langmuir 2005, 21(23), 10602-10607] i montmorylonit zawierający jony żelaza, który podczas naświetlania produkuje rodniki hydroksylowe zdolne do utleniania benzenu [Photochemical formation of hydroxyl radicals catalyzed by montmorillonite, Wu, F.; Li, J.; Peng, Z.; Deng, N. Chemosphere 2008, 72(3), 407-413]. Fotokatalizatory te zawierają jednak metale ciężkie, które mogą przedostać się do środowiska.
PL 217 645 B1
W przypadku zastosowania w metodzie fotokatalitycznego oczyszczania wody jest to wada dyskwalifikująca.
Istotą wynalazku jest zastosowanie fotokatalizatora hybrydowego niezawierającego metali ciężkich, który stanowi glinokrzemian warstwowy ewentualnie organicznie zmodyfikowany, z wprowadzonym do galerii glinokrzemianu co najmniej jednym organicznym chromoforem zdolnym do absorpcji światła widzialnego i/lub ultrafioletowego i sensybilizacji reakcji fotochemicznych, którym jest związek zawierający co najmniej jedną grupę chromoforową wybraną z ugrupowań porfiryny, różu bengalskiego, antracenu, pyrenu, perylenu, tetracenu, rubrenu, naftalenu, ftalocyjaniny, kumaryny i błękitu metylenowego, do fotokatalitycznej degradacji zanieczyszczeń wody.
Korzystnie fotokatalizatory stosuje się do usuwania zanieczyszczeń organicznych, zwłaszcza fenolu, pochodnych fenolu, chlorowanych związków aromatycznych, pestycydów, skondensowanych związków aromatycznych, przez ich fotokatalityczną degradację. Fotokatalizatory stosuje się także do usuwania cyjanków poprzez ich fotokatalityczne utlenianie do cyjanianów.
Korzystnie organiczny chromofor jest kowalencyjnie związany z kationem organicznym obecnym pomiędzy warstwami glinokrzemianu.
Korzystnie jako glinokrzemian warstwowy fotokatalizator zawiera montmorylonit, kaolinit, hektoryt, biotyt, mikę, talk, lub bentonit.
Korzystnie jako glinokrzemian warstwowy fotokatalizator zawiera montmorylonit organicznie zmodyfikowany przez wprowadzenie kationów amoniowych pomiędzy warstwy glinokrzemianowe, określony wzorem 1.
Korzystnie jako związek z ugrupowaniem porfiryny stosuje się mezo-tetra(4-karboksyfenylo)porfinę (4CP), określoną wzorem 2.
Fotokatalizatory hybrydowe z glinokrzemianu warstwowego, niezmodyfikowanego lub zmodyfikowanego organicznie otrzymuje się sposobem polegającym na reakcji małocząsteczkowego związku posiadającego w swojej strukturze fotoaktywny chromofor z kationem organicznym wprowadzonym uprzednio pomiędzy warstwy glinokrzemianu. Reakcję można prowadzić w rozpuszczalniku, w którym rozpuszczalny jest związek zawierający chromofor.
Korzystnie w reakcji małocząsteczkowego związku z kationem stosuje się katalizator.
Stwierdzono, że fotokatalizatory hybrydowe według wynalazku wydajnie degradują zanieczyszczenia wody na drodze utleniania tlenem singletowym oraz wskutek fotoindukowanego przeniesienia elektronu. Procesy te mogą przebiegać pod wpływem naświetlania światłem z zakresu bliskiego ultrafioletu lub widzialnym.
Jako najkorzystniejszy glinokrzemian warstwowy w fotokatalizatorach stosuje się montmorylonit organicznie zmodyfikowany kationami amoniowymi, zawierającymi grupy hydroksylowe, które łatwo można podstawić chromoforami organicznymi. Dzięki kowalencyjnemu związaniu małocząsteczkowego chromoforu z glinokrzemianem można umieścić w glinokrzemianie znacznie większą ilość chromoforu, niż w przypadku zwykłej interkalacji takiego samego związku.
Najkorzystniejszym chromoforem porfirynowym jest mezo-tetra(4-karboksyfenylo)porfina (4CP) ze względu na fakt, że chromofor ten absorbuje światło widzialne, jest sensybilizatorem tlenu singletowego, nie zawiera atomu metalu (w przeciwieństwie do chromoforów stosowanych do uzyskania podobnych fotokatalizatorów glinokrzemianowych), zawiera natomiast cztery grupy karboksylowe, dzięki którym cząsteczka ta może być immobilizowana.
Do glinokrzemianu można wprowadzić więcej niż jeden typ chromoforu, np. chromofor naftalenowy i chromofor różu bengalskiego. Obydwa te chromofory są fotosensybilizatorami tlenu singletowego. Ponieważ róż bengalski absorbuje w zakresie widzialnym, a naftalen w zakresie UV, dzięki takiemu składowi zapewniającemu absorpcję w bardzo szerokim zakresie spektralnym możliwe jest pełniejsze wykorzystanie energii promieniowania słonecznego do przeprowadzania fotosensybilizowanych reakcji.
Zastosowanie fotokatalizatorów według wynalazku w fotokatalitycznej metodzie oczyszczania wody łączy w sobie zalety dwóch wcześniej wymienionych metod: fotochemicznej, której zaletą jest fakt, że źródłem energii, potrzebnej do przeprowadzenia fotochemicznej reakcji degradacji zanieczyszczenia jest w niej promieniowanie słoneczne oraz metody adsorpcyjnej, prowadzącej do fizycznego usunięcia zanieczyszczenia z wody. Jako główny materiał stosuje się glinokrzemiany, których zasadniczą zaletą jest to, iż są tanie, powszechnie dostępne i nietoksyczne. Glinokrzemiany ulegają samorzutnej separacji z zawiesin wodnych w wyniku sedymentacji, co ułatwia ich oddzielenie po przeprowadzeniu fotoreakcji, w przeciwieństwie do fotokatalizatorów rozpuszczalnych w wodzie i przez to trudnych do usunięcia.
PL 217 645 B1
Ważne jest, że chromofory nie zawierają skompleksowanych jonów metali, w przeciwieństwie do podobnych otrzymanych do tej pory fotokatalizatorów.
Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach.
W przykładach wykorzystano następujące materiały i odczynniki: Cloisite 30B, który jest komercyjnie dostępnym montmorylonitem zmodyfikowanym poprzez wprowadzenie kationów amoniowych (C30B, Southern Clay Products, USA), montmorylonit K5 (Aldrich), mezo-tetra(4-karboksyfenylo)porfina (Porphyrin Products, Inc.), dimetylosulfotlenek (DMSO, cz.d.a, POCh Gliwice), dimetyloformamid (DMF, cz.d.a. POCh Gliwice), metanol (cz.d.a., Lach-Ner), pirydyna (cz.d.a., Lach-Ner), chloromrówczan izobutylu (98%, Aldrich), wodorek wapnia (90-95%, Aldrich), wodorowęglan sodowy (cz.d.a., POCh Gliwice), węglan sodowy (cz.d.a., POCh Gliwice), pentachlorofenol (PCP, 99%, Aldrich) zostały użyte bez oczyszczania. Fenol (czysty, POCh Gliwice) został oczyszczony przez krystalizację w heksanie. Wykorzystano spektrofotometr UV-Vis Hewlett-Packard 8452A z linijką diodową i chromatograf cieczowy Waters z detektorem PDA. Naświetlania próbek przeprowadzono używając lampy ksenonowej wyposażonej w odpowiednie filtry.
P r z y k ł a d 1.
Synteza fotokatalizatora glinokrzemianowego zawierającego chromofory porfirynowe (C30B-4CP)
Syntezę przeprowadzono w kolbie trójszyjnej w atmosferze azotu. 50 mg mezo-tetra(4-karboksyfenylo)porfiny (4CP) rozpuszczono w 5 ml suchego DMSO, dodano katalizatory, tj. 120 μΐ pirydyny oraz 30 μl chloromrówczanu izobutylu i po 5 minutach dodano zawiesinę 0.5 g Cloisite 30 B w 15 ml suchego DMSO. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze 70°C przez 4 godziny. Otrzymany produkt odsączono na lejku Bϋchnera ze spiekiem i przemywano metanolem, aż do uzyskania przezroczystego przesączu , po czym produkt wysuszono w suszarce próżniowej. Otrzymano zielony proszek.
P r z y k ł a d 2
Badania nad fotokatalizatorem glinokrzemianowym zawierającym chromofory porfirynowe
Zbadano możliwość zastosowania fotokatalizatora C30B-4CP do fotochemicznego usuwania zanieczyszczeń wody będących pochodnymi fenolu. Do badań nad fotokatalitycznymi właściwościami C30B-4CP wybrano fenol jako modelowe zanieczyszczenie wody. W kontrolnym eksperymencie wykazano, że fenol naświetlany promieniowaniem o długości fali λ > 380 nm (a zatem nieabsorbowanym przez fenol) w obecności C30B nie zawierającego 4CP praktycznie nie ulega reakcjom fotochemicznym (Fig. 1a Widma fenolu (cfenol = 7.3x10-4 M) naświetlanego promieniowaniem o długości fali λ > 380 w nieobecności C30B-4CP przez 0 (linia ciągła) i 240 min (linia przerywana).
Natomiast widma fenolu naświetlanego w obecności C30B-4CP wykazują wyraźne zmiany, polegające na wzroście absorpcji w zakresie UV i widzialnym. Wzrost ten jest większy w zakresie krótkofalowym. Tego typu zmiany w widmie fenolu są charakterystyczne dla produktów jego utleniania (Fig. 1b Widma fenolu (cfenol = 7.3x10-4 M) naświetlanego promieniowaniem o długości fali λ > 380 w obecności 1.0 g/l C30B-4CP przez 0, 30, 60, 150 i 240 min). Produkty utleniania fenolu i jego pochodnych są znacznie mniej toksyczne i łatwo ulegają dalszej degradacji w warunkach środowiska naturalnego.

Claims (8)

1. Zastosowanie fotokatalizatora hybrydowego niezawierającego metali ciężkich, który stanowi glinokrzemian warstwowy, ewentualnie organicznie zmodyfikowany, z wprowadzonym do galerii glinokrzemianu co najmniej jednym organicznym chromoforem, którym jest związek zawierający co najmniej jedną grupę chromoforową wybraną z ugrupowań porfiryny, różu bengalskiego, antracenu, pyrenu, perylenu, tetracenu, rubrenu, naftalenu, ftalocyjaniny, kumaryny i błękitu metylenowego, do fotokatalitycznej degradacji zanieczyszczeń wody.
2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że fotokatalizator stosuje się do fotokatalitycznej degradacji zanieczyszczeń organicznych.
3. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że fotokatalizator stosuje się do fotokatalitycznej degradacji fenolu, pochodnych fenolu, chlorowanych związków aromatycznych, pestycydów, skondensowanych związków aromatycznych.
4. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że fotokatalizator stosuje się do usuwania cyjanków poprzez ich fotokatalityczne utlenianie do cyjanianów
PL 217 645 B1
5. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że fotokatalizator zawiera organiczny chromofor kowalencyjnie związany z kationem organicznym obecnym pomiędzy warstwami glinokrzemianu.
6. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że fotokatalizator jako glinokrzemian warstwowy zawiera montmorylonit, kaolinit, hektoryt, biotyt, mikę, talk, lub bentonit.
7. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że fotokatalizator jako glinokrzemian warstwowy zawiera montmorylonit organicznie zmodyfikowany przez wprowadzenie kationów amoniowych pomiędzy warstwy glinokrzemianowe.
8. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że fotokatalizator zawiera mezo-tetra(4-karboksyfenylo)porfinę jako organiczny chromofor.
PL387345A 2009-02-25 2009-02-25 Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych PL217645B1 (pl)

Priority Applications (4)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL387345A PL217645B1 (pl) 2009-02-25 2009-02-25 Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych
PCT/PL2010/000016 WO2010098684A2 (en) 2009-02-25 2010-02-24 Hybrid photocatalysts, the method of their synthesis and use
EP10737643.6A EP2401070B1 (en) 2009-02-25 2010-02-24 Hybrid photocatalysts, the method of their synthesis and use
US13/217,946 US8741156B2 (en) 2009-02-25 2011-08-25 Hybrid photocatalysts, the method of their synthesis and use

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL387345A PL217645B1 (pl) 2009-02-25 2009-02-25 Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL387345A1 PL387345A1 (pl) 2010-08-30
PL217645B1 true PL217645B1 (pl) 2014-08-29

Family

ID=42679635

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL387345A PL217645B1 (pl) 2009-02-25 2009-02-25 Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL217645B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL387345A1 (pl) 2010-08-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Nath et al. Engineered synthesis of hierarchical porous organic polymers for visible light and natural sunlight induced rapid degradation of azo, thiazine and fluorescein based dyes in a unique mechanistic pathway
Wang et al. Facile synthesis of N-doped carbon dots/g-C3N4 photocatalyst with enhanced visible-light photocatalytic activity for the degradation of indomethacin
Hassan et al. Oxidative decolorization of Acid Red 1 solutions by Fe–zeolite Y type catalyst
Zyoud et al. Self-sensitization of tetracycline degradation with simulated solar light catalyzed by ZnO@ montmorillonite
Albay et al. New dye sensitized photocatalysts: Copper (II)-phthalocyanine/TiO2 nanocomposite for water remediation
Patar et al. Fabrication of CoFe2O4/sulphonated graphene oxide antibacterial nanohybrid and evaluation of its enhanced photocatalytic activity, mechanism and pathway of degradation of textile dyes
Khiar et al. Ni2+ grafted Ag3PO4: enhanced photocatalytic performance under visible light
Sultana et al. Facile synthesis of TiO2/Chitosan nanohybrid for adsorption-assisted rapid photodegradation of an azo dye in water
Patra et al. Inorganic nanotubes with permanent wall polarization as dual photo-reactors for wastewater treatment with simultaneous fuel production
Zourou et al. Graphene oxide–MnFe2O4 nanohybrid material as an adsorbent of Congo red dye
Prashanna Suvaitha et al. Isotherms, kinetics, and thermodynamics adsorption of sunset yellow, indigo carmine, titan yellow, and orange G with polyvinylpyrrolidone-aminopropyl-SBA-15 Schiff base
Nekooei et al. Cellulose-wrapped graphene oxide as efficient adsorbents for pharmaceutical contaminants
Popoola et al. Organophilic clays for efficient removal of eosin Y dye properties
Drozd et al. Porphyrin–nanoclay photosensitizers for visible light induced oxidation of phenol in aqueous media
Ramakrishnan et al. Remarkable enhancement of the photoreactivity of a polyfluoroalkyl azobenzene derivative in an organic–inorganic nano-layered microenvironment
Bai et al. Photocatalytic degradation of thiamethoxam with a ternary organic/inorganic composite triggered by cucurbit [7] uril-block
Roy et al. Ceria-decorated zeolite nanocomposite for synergistic adsorption and photocatalytic degradation of caffeine
Xiao et al. Rapid and selective degradation of rhodamine B applying by a cobalt containing three-dimensional metal-organic framework
Liu et al. Tuning molecular polarity of covalent organic frameworks for ultrafast visible light photocatalytic water purification
Mengting et al. Fabrication, characterization, and application of BiOI@ ZIF-8 nanocomposite for enhanced photocatalytic degradation of acetaminophen from aqueous solutions under UV–vis irradiation
Drozd et al. Photoactive polymer–nanoclay hybrid photosensitizer for oxidation of phenol in aqueous media with the visible light
EP2401070B1 (en) Hybrid photocatalysts, the method of their synthesis and use
Saikia et al. Intercalation of azo dyes in ni-al layered double hydroxides
PL217645B1 (pl) Zastosowanie fotokatalizatorów hybrydowych
Demir et al. The effective polymeric macromolecule as peroxymonosulfate activator as an alternative to metal oxides in the treatment of organic dye pollutants