PL218007B1 - Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej, zwłaszcza nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany ciepła, zwłaszcza wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła oraz układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej zwłaszcza nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany ciepła - Google Patents

Abstract

Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej polega na tym, że ostateczny wynikowy strumień powietrza zasilania składa się ze strumienia (SP) [świeżego powietrza] przechodzącego przez czerpnię (1) i strumienia (OP) [obrobionego powietrza] lub sumy strumieni ładujących pobieranych z części kubatury budynku, złączenie strumieni występuje w komorze złączenia (3) lub gruntowym wymienniku ciepła [gwc] (10), gdzie prowadzi się operację mieszania strumieni. Doprowadzany do punktu zasilania instalacji nawiewu (12) strumień powietrza przepływa przez komorę złączeniową (3) lub gwc z dodatkową komorą zasilającą, w których przeprowadza się operację mieszania strumieni dla połączenia strumieni składowych zasilających instalację. Strumień ładujący (OP) zasila komorą złączenia (3) lub gwc (10) z komorą z części kubatury budynku zwłaszcza z części poddasza. Strumień ładujący (OP) i zasilający (SP) podlega modyfikacji dla zmiany wydatku objętościowego w wyniku użycia przepustnic lub zmiany parametrów zasilania silników wentylatorów zasilających i ładujących (7). W budowie układu do zasilania występuje komora złączeniowa (3) połączona z czerpnią powietrza (1) oraz z centralą wentylacyjną (9) oraz dodatkowe zasilanie ładujące (5) połączone z częścią kubatury budynku korzystnie poddasza w innej konfiguracji występuje gwc bez komory złączeniowej, który zasilany jest przewodem (2) z czerpni (1) oraz przewodami (6) z zabudowanymi wentylatorami ładującymi (7) z części kubatury budynku nieobjętej instalacją wentylacji.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej, zwłaszcza nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany ciepła korzystnie wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła oraz układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej zwłaszcza nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany (rekuperacji) ciepła zachodzącym w powietrznym wymienniku ciepła w centrali wentylacyjnej. System wymiany (rekuperacji) ciepła realizowany jest w centrali wentylacyjnej w powietrznym przepływowym wymienniku ciepła np. krzyżowym, przeciwprądowym, entalpicznym, spiralnym lub obrotowym zabudowanym zwłaszcza na instalacji wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła ulokowany przed wejściem do centrali wentylacyjnej.

Wynalazek dotyczy układu zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej, który ma zastosowanie dla instalacji wentylacyjnych, zwłaszcza do zasilania instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany ciepła w wymienniku powietrznym korzystnie wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła typu żwirowego lub kamiennego, płaskiego, rurowego, itp., którego budowa związana jest z bezpośrednim przepływem świeżego powietrza pobieranego z otoczenia.

Stosowanie instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej z układem zasilania według wynalazku ma miejsce w realizacji obiektów mieszkalnych małych i średnich domów, w których wymagany będzie obniżony poziom zapotrzebowania energetycznego na obsługę celów eksploatacyjnych budynków wyposażonych w instalację do wentylacji lub klimatyzacji wykorzystującą odnawialne źródła energii, jakim w rozwiązaniu według patentu jest grunt przylegający do obsługiwanego przez instalację wentylacyjną budynku lub obiektu budowlanego.

Zasilanie systemów wentylacyjnych odbywa się dotychczas poprzez czerpnię powietrza. Systemy zasilania instalacji wentylacyjnych dotychczas realizowane przez czerpnię nie wykorzystują ciepła, które już zostało dostarczone do budynku.

Istniejące rozwiązania układów zasilania instalacji wentylacyjnych realizowane jest za pośrednictwem czerpni powietrza, które połączone są bezpośrednio do instalacji. Znane jest również z polskiego opisu zasilanie instalacji wentylacyjnych szczególnie z gruntowym wymiennikiem ciepła przedstawione w rozwiązaniach patentowych nr 354203 i nr 377887, które przedstawiają zasilanie wymiennika bezpośrednio przewodem z czerpni powietrza. Polski opis patentowy nr 372646 oraz opis nr 387406 odnoszą się do zmiany parametrów powietrza w gruntowym wymiennika ciepła, które podawane jest do niego układem jednego toru zasilania. Istotą układu zasilania w tych rozwiązaniach jest to, że powietrze zasilające wymiennik i dalej instalację podawane jest z czerpni bezpośrednio na zasilanie wymiennika. Znana jest również recyrkulacja powietrza w instalacji wentylacyjnej jej źródłem jest już uzdatnione powietrze pochodzące ze strefy użytkowej budynku występujące w części kubatury budynku obsługiwanej przez instalację wentylacyjną.

Cechą układów zasilania stosowanych w technice systemów zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnych jest rozwiązanie, w którym strumień powietrza przechodzący przez czerpnię zasila bez zmiany swoich parametrów instalację wentylacyjną albo gruntowy wymiennik ciepła.

Sposób według wynalazku zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej, zwłaszcza nawiewno-wywiewnej korzystnie wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony przewodem z centralą wentylacyjną znamienny tym, że strumień powietrza zasilającego instalację przepływa przez komorę złączeniową umieszczoną za czerpnią powietrza, z której zasilana jest instalacja. Strumień powietrza SP [świeżego powietrza] przepływającego przez czerpnię łączy się przepływając przez komorę złączeniową z dodatkowym strumieniem powietrza OP [obrobionego powietrza] lub sumą kilku strumieni ładujących np. OP1 i OP2 [obrobionego powietrza] dostarczanych, co najmniej jednym dodatkowym doprowadzeniem powietrza do komory złączeniowej z części kubaturowej budynku. Zasilanie powietrzem OP komory złączeniowej instalacji wentylacji korzystnie odbywa się przez wentylator lub wentylatory ładujące zabudowane na przewodach zasilających. Dodatkowy strumień powietrza OP lub, co najmniej jeden ze strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 ma parametry dostarczonego powietrza dla jego temperatury i/lub wilgotności o wartościach użytkowych bardziej korzystnych od parametrów powietrza SP dostarczanego w strumieniu z układu jednej lub kilku czerpni. Zasilanie instalacji wentylacyjnej powietrzem zachodzi łączenie strumieniem powietrza SP doprowadzonym przez czerpnię lub czerpnie wraz z co najmniej jednym strumieniem powietrza OP (lub dla sumy strumieni ładujących OP1 i/lub OP2) doprowadzonym z części kubaturowej budynku, która jest kubaturą nie użytkowaną w systemie nawiewno-wywiewnym. W wyniku wymieszania się strumieni powietrza SP i OP zasilanie instalacji ma lepsze, dla potrzeb użytkowych, parametry powietrza niż samodzielny strumień powietrza SP przepłyPL 218 007 B1 wający przez czerpnię lub czerpnie. Układ kilku czerpni umożliwia wykorzystanie miejscowych parametrów powietrza związanego z miejscem jego poboru.

Inny sposób zasilania według wynalazku powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony na wyjściu przewodem z centralą wentylacyjną znamienny tym, że do strumienia powietrza SP [świeżego powietrza] przepływającego przez czerpnię lub czerpnie do zasilania instalacji przepływa przez komorę złączeniową zasilająca instalację od strony gruntowego wymiennik ciepła oraz korzystnie dodatkową komorę zasilająca, które zasilają przestrzeń komory wymiennika gruntowego lub przestrzeń wymiennika rurowego, w której prowadzi się operację zmieszania strumieni. Do zmieszania strumienia powietrza SP [świeżego powietrza] przepływającego przez czerpnię lub czerpnie do zasilania instalacji wentylacyjnej, który podawany jest do gruntowego wymiennika ciepła na jego wypełnienie korzystnie z wykorzystaniem dodatkowej komory złączeniowej lub do przewodów rurowych wymiennika, dodaje się dodatkowy strumień powietrza OP lub łączną sumę dodatkowych strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 [obrobionego powietrza], podane strumienie SP i OP łączą się między sobą przepływając przez gruntowy wymiennik przez jego wypełnienie lub przewodami rurowymi wymiennika rurowego przez co zasilanie instalacji zachodzi łącznie strumieniami powietrza SP i OP, przy czym dodatkowy dostarczany do wymiennika strumień powietrza doprowadza powietrze z części kubaturowej budynku korzystnie przez wentylator lub wentylatory ładujące oraz dodatkowy strumień powietrza OP lub co najmniej jeden ze sumy strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 ma parametry powietrza dla temperatury i/lub wilgotności powietrza dostarczonego o wartościach użytkowych bardziej korzystnych od parametrów powietrza SP dostarczanego w strumieniu pobieranym z czerpni.

Stosowany do zasilania instalacji dodatkowy strumień powietrza OP lub suma strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 [obrobionego powietrza], łączy się ze strumieniem SP w operacji mieszania prowadzonej dla przepływu strumieni przez wypełnienie wymiennika lub jego przewody rurowe, przez co zasilanie instalacji wentylacji zachodzi łącznie strumieniami SP OP, które stosuje się do zasilania instalacji.

Sposób zasilania powietrzem według wynalazku instalacji wentylacyjnej znamienny tym, że dodatkowy strumieniem powietrza OP lub co najmniej jeden ze strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 wyprowadzonych z części kubaturowej budynku, w celu zmiany parametrów powietrza zasilającego instalację, pobierany jest w części lub całości z kubatury przestrzeni poddasza, jaka zazwyczaj występuje w dachach skośnych, ulokowanej pomiędzy sufitem poddasza użytkowego a kalenicą dachu. Strumień powietrza OP pobierany do zasilania instalacji przepływa poprzez komorę złączeniową albo gruntowy wymiennik ciepła, korzystnie z wykorzystaniem dodatkowej komory zasilającej. Pobierany do centrali wentylacyjnej strumień powietrza OP wentyluje przestrzeń poddasza wywołując w niej stałe lub okresowe podciśnienie w stosunku do ciśnienia na wlocie do szczeliny wentylacyjnej. Powietrze zewnętrze przepływa do przestrzeni poddasza poprzez kanały łączące wentylowaną przestrzeń poddasza ze szczeliną wentylacyjną dachu. Powietrze przepływając przez szczelinę wentylacyjną dachu pobiera ciepło z budynku i ogrzewa się, przez co uzyskuje się ruch powietrza w szczelinie, powietrze ze szczeliny wentylacyjnej wykorzystane jest w sposobie według wynalazku do zasilania instalacji wentylacyjnej. Strumień powietrza pobierany do zasilania instalacji poprzez komorę złączeniową lub gruntowy wymiennik powietrza do centrali wentylacyjnej wywołując w niej stałe lub okresowe podciśnienie w stosunku do ciśnienia na wlocie do szczeliny wentylacyjnej dachu. Odbiór strumienia powietrza OP z przestrzeni poddasza zasysa powietrze zewnętrze do niej poprzez kanały łączące wentylowaną przestrzeń poddasza ze szczeliną wentylacyjną dachu a pobierany strumień powietrza OP, z kubatury przestrzeni poddasza, napływa poprzez kanały oraz szczelinę wentylacyjną dachu skośnego z otoczenia.

Istotą wynalazku dla sposobu zasilania instalacji wentylacyjnej według wynalazku jest zastosowanie dodatkowego strumienia powietrza zasilającego instalację wyprowadzonego z kubatury poddasza nieużytkowego. Rozwiązanie sposobu zasilania instalacji wentylacyjnej według patentu wymaga dodania dodatkowego strumienia powietrza, którego pozyskuje się ze szczeliny wentylacyjnej dachu albo/lub innego źródła ulokowanego w części kubaturowej budynku.

Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej znamienny tym, że łączenie strumieni realizuje się poprzez łączenie strumieni powietrza zasilających komorę złączeniową albo gruntowy wymiennik ciepła a przeznaczony do łączenia co najmniej jeden z dodatkowych strumieni zasilających instalację wentylacyjną ma charakterystykę przepływu zmienną w czasie w zakresie co najmniej wydatku objętościowego. Strumień wejściowy na powietrzny wymiennik ciepła w centrali wentylacyjnej uzyskuje się w wyniku oddziaływania regulatorów przepływu zamontowanych na przewodach zasilających komo4

PL 218 007 B1 rę albo wymiennik gruntowy i/lub zmianę parametrów zasilania silników napędowych wentylatorów i/lub zmianę parametrów pracy wentylatorów ładujących i/lub zasilającego komorę złączeniową. Warunki przepływu strumieni na ogół związane są z własnościami źródła powietrza np. zjawiskiem okresowego napływu powietrza do przestrzeni poddasza, która po odebraniu powietrza wymaga czasu do ponownego wyrównania ciśnień w przestrzeni, z której wyprowadza się strumień ładujący. Miejsce wyprowadzenia strumienia powietrza wpływa na warunki jego wykorzystania do zasilania instalacji. Rozdzielenie strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 od strumienia zasilającego SP lub SPa, które mogą być zmienne dla pory dnia lub roku może mieć miejsce poprzez wprowadzenie do przestrzeni wypełnienia żwirowego lub kamiennego gruntowego wymiennika ciepła dodatkowej komory zasilającej, która wprowadza strumienie ładujące bezpośrednio na wypełnienie.

Do obsługi instalacji wentylacyjnych stosuje się systemy sterowania prowadzące centrale wentylacyjne, które realizują sposób według wynalazku zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej znamienny tym, że proces przygotowania strumieni zasilających komorę rozłączeniową lub gruntowy wymiennik ciepła prowadzony jest przez system sterowania i obsługi centrali wentylacyjnej, który realizuje dobór parametrów strumieni wejściowych na gruntowy wymiennik ciepła albo komorę złączeniową. Pomiar parametrów stanu powietrza na zasilaniu umożliwia wybór strumieni do zasilania instalacji wentylacyjnej oraz ich wydatki objętościowe zasilające powietrzny wymiennik ciepła w centrali wentylacyjnej. Istotą wynalazku jest zastosowanie dla wymienionego sposobu zasilania warunków prowadzenia przepływu strumienia powietrza zasilającego instalację przez zmianę stosunku wydatku strumienia SP do wydatku strumienia OP w strumieniu wyjściowym z komory złączeniowej albo wejściowym na gruntowy wymiennik ciepła, który realizowany jest dla sygnału wyjściowego temperatury i/lub wilgotności powietrza mierzonej w strumieniu świeżego powietrza SP oraz obrobionego powietrza OP lub co najmniej jednego ze strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 zasilających na wejściu komorę złączeniową albo gruntowy wymiennik ciepła. Opisane strumienie SP i OP mogą być doprowadzone do zasilania komory złączeniowej lub gruntowego wymiennika ciepła jedno lub wielodrogowo, co jest charakterystyczne dla istoty wynalazku.

Sposób zasilania instalacji według patentu wymaga dobrania wydatku strumienia zasilającego instalację, który uzyskuje się w wyniku oddziaływania regulatorów przepływu zamontowanych na przewodach zasilających komorę złączeniową lub gruntowy wymiennik. Oddziaływanie na przepływające strumienie prowadzone jest przez system sterowania i obsługi centrali wentylacyjnej, który dobiera wielkości strumieni wejściowych na powietrzny wymiennik ciepła poprzez zmianę parametrów pracy wentylatorów ładujących na zasilaniu instalacji. Dobór parametrów strumienia powietrza wyjściowego z komory złączeniowej albo z gruntowego wymiennika ciepła oraz jego wydatku realizowany jest przez pracę centrali wentylacyjnej i/lub nastawy ręczne operatora centrali wentylacyjnej.

Istota wynalazku łączy również budowę układu zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej zwłaszcza nawiewno-wywiewnej i obejmuje kategorię układu, który ma zastosowanie przy realizacji rozwiązania według wynalazku.

Układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej z centralą wentylacyjną znamienny tym, że przewód zasilający centralę wentylacyjną korzystnie z gruntowym wymiennikiem ciepła od strony zasilania czerpni powietrza połączony jest z przepływową komorą złączeniową, która ma podłączenie zasilające z co najmniej jednego wyjścia z czerpni, korzystnie z zabudowanym wentylatorem zasilającym, oraz co najmniej jedno dodatkowe podłączenie ładujące połączone przewodami wentylacyjnymi z częścią kubaturową budynku, która jest nieobjętą obsługą instalacji wentylacyjnej, na przewodach korzystnie zabudowany jest wentylator ładujący instalację ulokowany wraz z przewodami wewnątrz zewnętrznej izolacji termicznej budynku lub izolacji termicznej części budynku do niej przylegającej.

Układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony z centralą wentylacyjną znamienny tym, że przewód zasilający gruntowy wymiennik ciepła od strony zasilania z czerpni powietrza połączony jest z przepływową komorą złączeniową, która ma podłączenie zasilające z co najmniej jednego wyjścia z czerpni, korzystnie z zabudowanym wentylatorem zasilającym, oraz co najmniej jedno dodatkowe podłączenie ładujące połączone przewodami wentylacyjnymi z częścią kubaturową budynku, która jest nieobjęta obsługą instalacji wentylacyjnej, na przewodach zasilania korzystnie zabudowany jest wentylator ładujący instalację. Układ ma zastosowanie, gdy budowa układu obejmuje gruntowy wymiennik ciepła dowolnego typu.

Układu zasilania powietrzem według wynalazku dotyczy lokalizacji komory złączeniowej i wentylatorów ładujących znamienny tym, że przepływowa komora złączeniowa z gruntowym wymiennikiem

PL 218 007 B1 ciepła oraz wentylator lub wentylatory ładujące instalację wraz z przewodami zasilającymi ulokowane są wewnątrz zewnętrznej izolacji termicznej budynku lub izolacji termicznej części budynku lub obiektu budowlanego do niej przylegającej. Układ ma zastosowanie, gdy w budowie układu występuje gruntowy wymiennik ciepła, którego lokalizacja występuje w bezpośrednim sąsiedztwie budynku obsługiwanego przez instalację a wypełnienie wymiennika gruntowego korzystnie jest typu kamiennego.

Układ zasilania powietrzem według wynalazku dotyczy dodatkowo układu zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony z centralą wentylacyjną, w którym nie wymagane jest zastosowanie komory złączeniowej znamienny tym, że gruntowy wymiennik ciepła ma przewód zasilający połączony z czerpnią korzystnie z zabudowanym na nim wentylatorem zasilającym i połączony z gruntowym wymiennikiem ciepła oraz co najmniej jedno dodatkowe podłączenie ładujące wymiennik połączone przewodami wentylacyjnymi z częścią kubaturową budynku, która jest nieobjętą obsługą instalacji wentylacyjnej, na przewodach korzystnie zabudowany jest wentylator ładujący lub wentylatory ładujące instalację ulokowane wraz z przewodami wewnątrz zewnętrznej izolacji termicznej budynku lub izolacji termicznej części budynku lub obiektu budowlanego do niej przylegającej i zasilający gruntowy wymiennik ciepła. W tym układzie występuje obok komory złączeniowej dodatkowa komora zasilająca ulokowana wewnątrz kubatury komory z wypełnieniem akumulacyjnym, w której zachodzi łączenie się strumieni ładujących. Do podawania strumieni dodatkowych OP na wypełnienie wymiennika wykorzystuje się dodatkową komorę zasilającą z doprowadzającą powietrza do przestrzeni gruntowego wymiennika ciepła.

Wynalazek według patentu w kategorii sposobu zasilania instalacji wentylacyjnej oraz układu do zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej zwłaszcza nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany ciepła wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony z centralą wentylacyjną ma zastosowanie do obniżenia zapotrzebowania na ciepło dla budynków, w których optymalizuje się udział wykorzystanego ciepła pochodzącego z gruntu przekazanego przez gruntowy wymiennik ciepła do strumienia wentylacyjnego zasilającego instalację do ciepła traconego przez budynek w wyniku jego ogrzewania. Wynalazek dla sposobu zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej umożliwia większe wykorzystanie ciepła lub chłodu już dostarczonego do budynku oraz ciepła lub chłodu zawartego w gruncie, na którym ulokowany jest budynek jako odnawialnego źródła energii ciepła albo chłodu. Wykorzystanie ciepła lub chłodu związane jest z porą roku w jakiej pracuje instalacja lub relacją pomiędzy temperaturą wewnętrzną pomieszczeń a temperaturą zewnętrzną w stosunku do użytkowej temperatury pomieszczenia. Wprowadzając układ zasilania według wynalazku do zasilania instalacji wentylacyjnej, zwłaszcza nawiewno-wywiewnej z systemem wymiany (rekuperacji) ciepła uzyskuje się lepsze wykorzystanie ciepła albo chłodu dostarczonego do domu i zawartego w powietrzu dostarczanym do regeneracji wypełnienia akumulacyjnego wymiennika gruntowego. Dostarczone z kubatury budynku powietrze umożliwia podgrzewania albo chłodzenia wypełnienia akumulacyjnego wymiennika np. żwirowego, w czasie pracy lub regeneracji oraz obniża czas jego regeneracji, co umożliwia lepszy zakres ekonomicznej pracy wymiennika gruntowego wykorzystującego temperaturę gruntu w systemie wentylacji budynków do ich ogrzewania w okresie chłodnym oraz wychłodzenia w okresie ciepłym. Wynalazek umożliwia, przy zmiennym obciążeniu jednostkowym gruntowego wymiennika ciepła na dostarczone lub odebrane ciepło z budynku, wzrost sprawności cieplnej systemu wentylacji realizowanego przez instalację nawiewno-wywiewną przy niezmienionej jej budowie oraz obniżenia zapotrzebowania energetycznego, na jednostkę kubatury wentylowanej budynku, obsługiwanej przez instalację wentylacji nawiewno-wywiewnej

Dodatkowo układ zasilania według wynalazku, poprzez usuwanie powietrza z przestrzeni strychowej pod kalenicą dachów skośnych, umożliwia odprowadzanie wilgoci zagrażającej konstrukcji drewnianej dachu oraz ochronę przed zawilgoceniem przestrzeni piwnic poprzez usuwanie powietrza z ich kubatury a dostarczanego poza systemem wentylacji. Wynalazek umożliwia dodatkową wentylację kubatur poddasza i piwnic budynku w przypadku, gdy system wentylacji nawiewno-wywiewnej ich nie obejmuje. Rozwiązanie zasilania według patentu umożliwia wykorzystanie powietrza ze stref nieużytkowych wentylowanych budynków do zmiany parametrów powietrza zasilania podawanego do instalacji wentylacyjnej lub na gruntowy wymiennik ciepła umieszczony na zasilaniu instalacji.

Wynalazek dodatkowo umożliwia zmianę parametrów powietrza zasilającego instalację do wentylacji kubatury budynku poprzez zmianę czerpni zasilającej instalację, której lokalizacja umożliwia wykorzystanie bardziej korzystniejszego strumienia powietrza powiązanego z miejscem lokalizacji czerpni. W przypadku zmiany miejsca lokalizacji czerpni system wentylacji nawiewno-wywiewnej bę6

PL 218 007 B1 dzie zasilany strumieniem powietrza o bardziej korzystnych parametrach np. mniej nagrzanego od słońca w okresie pory ciepłej lub bardziej ciepłego dla pory chłodnej.

Przedmiot wynalazku w kategorii układu uwidoczniono w przykładzie wykonania pokazanym na rysunkach fig. 1, fig. 2, fig. 3 i fig. 4, które przedstawiają schematyczny układ połączeń dla zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej w schemacie ideowym oraz rysunek fig. 5, który obrazuje przykładową lokalizacje wentylatorów ładowania w budynku oraz szczegóły pobierania powietrza obrobionego z przestrzeni nieużytkowego poddasza ze skośnym dachem.

Układ zasilania powietrzem według wynalazku instalacji wentylacyjnej, który instaluje się na wejściu do instalacji wentylacyjnej zwłaszcza z gruntowym wymiennikiem ciepła ma zastosowanie do realizacji wynalazku w kategorii sposobu zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej zwłaszcza wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła, który wykorzystuje się realizując operację mieszania strumieni do zmiany parametrów powietrza zasilającego instalację.

Przykład wykonania wynalazku w kategorii układu umieszczony będzie na początku opisu w celu ilustracji sposobu zgodnie z numeracją figur rysunków.

Sposób według wynalazku zostanie bliżej opisany i objaśniony na podstawie przykładów realizacji przedstawionych na rysunkach: fig. 1, fig. 2, fig. 3 i fig. 4, które charakteryzują głównie układ a rysunki na fig. 4 i fig. 5 ilustrują wynalazek w kategorii układu, odnoszą się do opisu wynalazku w kategorii sposobu zwłaszcza dla operacji mieszania strumieni na gruntowym wymienniku ciepła z wypełnieniem akumulacyjnym.

Układ zasilania powietrzem według rysunku fig. 1 składa się z czerpni powietrza 1 oraz z czerpni 1' waz z przepustnicami odcinającymi, które przewodem 2 z przepustnicą zwrotną połączona jest z przepływową komorą złączeniową 3, pomiędzy czerpnią a komorą złączeniową 3 na przewodzie 2 zabudowany jest na obejściu przepustnicy zwrotnej wentylator zasilający 4, który przewodem 2 połączony jest do komory złączeniowej 3. Przewodem od czerpni 1 lub 1' do komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza SP [świeżego powietrza], który zasila komorę 3. Komora 3 ma dodatkowe zasilania ładujące 5, 5', które połączone są przewodami 6, 6' z wentylatorami 7 i 8 ulokowanymi wewnątrz budynku. Przewodami 6, 6' od wentylatorów 7, 8 do komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza OP [obrobionego powietrza], który zasila komorę 3. Komora zasilania 3 połączona jest z centralą wentylacyjną 9 przewodem 11. Przewodem 11 od komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza wyjściowego z gruntowego wymiennika ciepła, który zasila centralę wentylacyjną 9. Centrala 9 połączona jest wyjściem 12 z instalacją nawiewu budynku. Strumień powietrza po wyjściu z centrali 9 kierowany jest wyjściem 12 do instalacji nawiewu budynku.

Układ zasilania powietrzem fig. 2 składa się z czerpni powietrza 1, która przewodem 2 z przepustnicą zwrotną połączona jest z komorą złączeniową 3. Przewodem od czerpni 1 do komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza SP [świeżego powietrza], który zasila komorę 3. Komora 3 ma dodatkowe zasilania ładujące 5, które połączone jest przewodem 6, z wentylatorem 7 ulokowanym wewnątrz budynku. Przewodem 6 od wentylatora 7 do komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza OP [obrobionego powietrza], który zasila komorę 3. Komora zasilania 3 połączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła 10 typu rurowego, który przewodem 11' połączony jest z centralą wentylacyjną 9. Przewodem od gruntowego wymiennika ciepła podaje się strumień powietrza wyjściowego z gruntowego wymiennika ciepła, który zasila centralę wentylacyjną 9. Centrala 9 połączona jest wyjściem 12 z instalacją nawiewu. Strumień powietrza po wyjściu z centrali 9 wyjściem kierowany jest do instalacji nawiewu budynku.

Układ zasilania powietrzem fig. 3 składa się z czerpni powietrza 1, która przewodem 2 z przepustnicą zwrotną połączona jest z komorą złączeniową 3. Przewodem od czerpni 1 do komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza SP [świeżego powietrza], który zasila komorę 3. Komora 3 ma dodatkowe zasilania ładujące 5, 5', które połączone są przewodami 6, 6' z wentylatorami 7 i 8 ulokowanymi wewnątrz budynku. Przewodami 6, 6' od wentylatorów 7, 8 do komory złączeniowej 3 podaje się strumień powietrza OP [obrobionego powietrza], który zasila komorę 3. Komora zasilania 3 połączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła 10' typu żwirowego lub kamiennego, który przewodem U' połączony jest z centralą wentylacyjną 9. Przewodem 11' od wyjścia z gruntowego wymiennika ciepła podaje się strumień powietrza wyjściowego z gruntowego wymiennika ciepła, który zasila centralę wentylacyjną 9. Centrala 9 połączona jest wyjściem 12 z instalacją nawiewu. Strumień powietrza po wyjściu z centrali 9 wyjściem 12 kierowany jest do instalacji nawiewu budynku.

Układ zasilania powietrzem fig. 4 składa się z czerpni powietrza 1, która przewodem 2 z przepustnicą zwrotną połączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła 10'. Dodatkowo występuje czerpnią poPL 218 007 B1 wietrza 1a, z czerpni la, która przewodem 2a z przepustnicą zwrotną połączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła 10'. Na przewodach 2, 2a korzystnie zabudowane są wentylatory tłoczne 4, 4a. Komorą złączeniową 3 od strony zasilania połączona jest przewodem 2, 2a z przepustnicą zwrotną z czerpnią lila natomiast od strony wyjścia połączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła 10'. Przewodem od czerpni 1 lub la do wymiennika 10' podaje się strumień powietrza SP [świeżego powietrza], korzystnie za pomocą wentylatora 4, 4a,. który zasila komorę 3. Złoże wypełniające wymiennik ma dodatkowe zasilanie powietrzem za pomocą dodatkowej komory zasilającej 3a, w której umieszczone są zasilania ładujące 5, 5', które połączone są przewodami 6, 6' z wentylatorami 7 i 8 ulokowanymi wewnątrz budynku. Przewodami 6, 6' od wentylatorów 7, 8 do wymiennika 10' podaje się strumień powietrza OP [obrobionego powietrza], który zasila złoże gruntowego wymiennika ciepła 10' typu żwirowego lub kamiennego. Wymiennik 10' przewodem 11 ' połączony jest z centralą wentylacyjną 9. Przewodem 11' od wyjścia z gruntowego wymiennika ciepła podaje się strumień powietrza wyjściowego, który zasila centralę wentylacyjną 9. Centrala 9 połączona jest wyjściem 12 z instalacją nawiewu.

Strumień powietrza po wyjściu z centrali 9 wyjściem 12 kierowany jest do instalacji nawiewu budynku.

Sposób według wynalazku zostanie bliżej objaśniony na podstawie przykładów realizacji przedstawionych na rysunku, na którym fig. 1 do fig. 4 dotyczą realizacji sposobu według wynalazku, natomiast fig. 5 dotyczy realizacji sposobu z uwzględnieniem zwłaszcza zastrzeżenia 3.

Przedmiot wynalazku w kategorii sposobu uwidoczniono w przykładzie wykonania. Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej przy jego realizacji ilustrują rysunki fig. 1, fig. 2, fig. 3 i fig. 4, które pokazuję sposób zasilania instalacji strumieniem SP świeżego powietrza oraz wprowadzenie strumienia dodatkowego OP dla odmiennych warunków jego realizacji oraz konfiguracji zabudowy układu oraz fig. 5, która obrazuje przykładową lokalizacje wentylatorów ładowania w budynku oraz szczegóły pobierania strumienia OP1 powietrza obrobionego z poddasza dachów skośnych.

Sposób według wynalazku w przykładzie realizacji jest bliżej objaśniony w oparciu o rysunek, na którym fig. 1 przedstawia przykład realizację sposobu według wersji dla zastrzeżenia 1.

Sposób według wynalazku zasilania instalacji w układzie realizacji jak dla rysunku fig. 1 polega na tym, że do pobranego za pomocą wentylatora zasilającego 4 przez czerpnię 1 strumienia powietrza SP do komory zasilania 3, podawany jest dodatkowy strumień powietrza OP1 podany przez wentylator ładujący 7 oraz dodatkowy strumień powietrza OP2 podany przez wentylator ładujący 8, oba wentylatory ładujące podają strumienie powietrza z części kubatury budynku. Strumień wyjściowy z komory 3 zasila centralę wentylacyjną z rekuperacją ciepła. Dodanie strumieni powietrza OP1 i OP2 do strumienia SP w wyniku operacji zmieszania strumieni korzystnie zmienia parametry strumienia wyjściowego z komory złączeniowej 3 w zakresie temperatury i wilgotności na wejściu do centrali wentylacyjnej 9 na zasilaniu powietrznego przepływowego wymiennika ciepła.

Sposób według wynalazku zasilania instalacji w układzie realizacji jak dla rysunku fig. 2 polega na tym, że do pobranego za pomocą wentylatora zasilającego 4 przez czerpnię 1 strumienia strumień powietrza SP zasysany jest do komory zasilania 3, do której podawany jest dodatkowy strumień powietrza OP podany przez wentylator ładujący 7 wentylator ładujący podaje strumień powietrza z części kubatury budynku. Strumień wyjściowy z komory 3 przepływa przez gruntowy wymiennik ciepła 10 połączony z centralą wentylacyjną z rekuperacją ciepła. Dodanie strumienia OP do strumienia SP w wyniku operacji zmieszania strumieni korzystnie zmienia parametry strumienia wyjściowego w zakresie temperatury na wejściu do centrali wentylacyjnej 9 na zasilaniu powietrznego przepływowego wymiennika ciepła.

Sposób według wynalazku zasilania instalacji w układzie realizacji jak dla rysunku fig. 3 polega na tym, że do pobranego przez czerpnię 1 strumienia strumień powietrza SP, który pobrany przez czerpnię zasysany jest do komory zasilania 3, do której podawany jest dodatkowy strumień powietrza OP1 podany przez wentylator ładujący 7 oraz dodatkowy strumień powietrza OP2 podany przez wentylator ładujący 8, oba wentylatory ładujące podają strumienie powietrza z części kubatury budynku przez dodatkowe zasilania ładujące 5, 5'. Strumień wyjściowy z komory 3 w wyniku operacji zmieszania strumieni korzystnie zmienia parametry strumienia wyjściowego w zakresie temperatury i przepływa przez gruntowy wymiennik ciepła 10' połączony z centralą wentylacyjną 9 z rekuperacją ciepła i zasila na wyjściu 12 z centrali instalację wentylacyjną. Dodanie strumieni OP1 i OP2 do strumienia SP korzystnie zmienia jego parametry w zakresie temperatury i wilgotności na wejściu do gruntowego wymiennika ciepła oraz następnie do centrali wentylacyjnej 9 na zasilaniu powietrznego przepływowego wymiennika ciepła.

PL 218 007 B1

Sposób według wynalazku zasilania instalacji w układzie realizacji jak dla rysunku fig. 4 polega na tym, że przez czerpnię 1 lub la przepływa strumień powietrza SP lub SPa, który pobrany za pomocą wentylatora zasilającego 4 lub 4a przez czerpnię podany jest do komory złączeniowej 3 gruntowego wymiennika ciepła 10', do dodatkowej komory zasilającej 3a podawany jest dodatkowy strumień powietrza OP1 oraz strumień OP2 pobierany z kubatury budynku. Wentylator 7 umieszczony jest w przestrzeni poddasza a wentylator 8 w piwnicy budynku np. w pomieszczeniu pralni z suszarnią. Strumienie OP1 i OP2 podawane są do gruntowego wymiennika ciepła wraz ze strumieniem SP. W zależności od pory roku komora złączeniowa 3 może być zasilana strumieniem SP lub SPa. Strumień wyjściowy po przepłynięciu przez wypełnienie gruntowego wymiennik ciepła 10' podawany jest na centralę wentylacyjną 9 z rekuperacją ciepła i zasila na wyjściu 12 z centrali instalację wentylacyjną. Dodanie strumieni OP1 i OP2 do strumienia SP korzystnie zmienia pracę wypełnienia wymiennika i parametry w zakresie temperatury i wilgotności powietrza na wyjściu z gruntowego wymiennika ciepła, co daje zmianę parametrów w zakresie temperatury i wilgotności na wejściu do centrali wentylacyjnej 9 na zasilaniu powietrznego przepływowego wymiennika ciepła.

Sposób według wynalazku zasilania instalacji w układzie realizacji jak dla rysunku fig. 5 polega na tym, że przez czerpnię 1 strumień powietrza SP pobranego jest do komory złączeniowej 3 gruntowego wymiennika ciepła 10', do dodatkowej komory zasilającej 3a podawany jest dodatkowy strumień powietrza OP1 oraz strumień OP2 pobierany z kubatury budynku. Do dodatkowej komory zasilającej 3a, do której podawany jest do gruntowego wymiennika ciepła 10'dodatkowy strumień powietrza OP1 pobierany jest z kubatury przestrzeni poddasza ulokowanej pomiędzy sufitem poddasza użytkowego a kalenicą dachu oraz strumień OP2. Wentylator 7 umieszczony jest w przestrzeni nad sufitem poddasza użytkowego 13 a wentylator 8 w piwnicy budynku. Strumienie OP1 i OP2 podawane są do gruntowego wymiennika ciepła 10' wraz ze strumieniem SP. Dodanie strumieni OP1 i OP2 do strumienia SP korzystnie zmienia pracę wypełnienia wymiennika i parametry w zakresie temperatury i wilgotności powietrza na wyjściu z gruntowego wymiennika ciepła. Wentylator 7 pobiera powietrze z przestrzeni poddasza 13 wywołując w niej podciśnienie w stosunku do ciśnienia na wlocie 14 do szczeliny S. Podciśnienie w przestrzeni poddasza 13 zasysa, poprzez kanały K łączące wentylowaną przestrzeń ze szczeliną wentylacyjną dachu S, powietrze przepływające przez szczelinę dachu skośnego S. Gruntowy wymiennik powietrza 10' zasilany jest strumieniami SP oraz OP1 i OP2. Strumień wyjściowy po przepłynięciu przez wypełnienie gruntowego wymiennik ciepła 10' podawany jest na centralą wentylacyjną 9 z rekuperacją ciepła i zasila na wyjściu 12 z centrali instalację wentylacyjną. Cały proces przygotowania strumieni zasilających wymiennik prowadzony jest wewnątrz izolacji termicznej budynku, co wpływa na sposób bilansowania jego strat ciepła do otoczenia. Dodanie strumieni OP1 i OP2 do strumienia SP przepływającego przez wypełnienie wymiennika korzystnie zmienia jego pracę i parametry w zakresie temperatury i wilgotności na wyjściu z gruntowego wymiennika ciepła, co daje zmianę parametrów w zakresie temperatury i wilgotności powietrza na wejściu do centrali wentylacyjnej 9 na zasilaniu powietrznego przepływowego wymiennika ciepła.

Przykład zastosowania wynalazku zostanie opisany na podstawie rysunku fig. 5, który obrazuje jego zastosowanie. Opis sposobu zgodny jest z powyżej zamieszczonym opisem dla rysunku fig. 5. Dla zastosowania wynalazku opis z rysunku można uzupełnić następującymi informacjami. Wentylator 8 wentyluje przestrzeń poddasza 13 wywołując w niej okresowe podciśnienie w stosunku do ciśnienia na wlocie 14 do szczeliny S. Wytworzone przez pracę wentylatora podciśnienie zasysa, poprzez kanały K łączące wentylowaną przestrzeń poddasza 13 ze szczeliną wentylacyjną dachu S, powietrze przepływające przez szczelinę dachu skośnego S. Gruntowy wymiennik 10' jest zasilana w jego górnej strefie a strumień wyjściowy po przepłynięciu przez wypełnienie gruntowego wymiennik ciepła 10' odbierany w dolnej części komory wymiennika i podawany jest na centralą wentylacyjną 9 z rekuperacją ciepła. Strumień powietrza z wymiennika gruntowego 10' zasila na wyjściu 12 z centrali instalację wentylacyjną nawiewu rozprowadzoną dla kondygnacji poddasza i częściowo parteru. Dodawanie strumieni OP1 i OP2 ma charakterystykę okresową. Wentylatory ładujące 7 i 8 pracują przemiennie i okresowo o zróżnicowanych czasach pracy, wentylator w suszarni eksploatowany jest w okresie jej użytkowania do suszenia czystej bielizny. Centrala wentylacyjna poprzez pomiar temperatur strumieni OP1 i OP2 dobiera wielkość obrotów silników wentylatora 7 i 8 do programowanej wydajności. Stwierdzono, że czas potrzebny do wypompowania powietrza z przestrzeni nad poddaszem wynosi około 90 s i po nim należy obniżyć obroty wentylatora do 30% wartości znamionowych w celu dopłynięcia powietrza i wyrównania się ciśnień. Czas wyrównania ciśnień zależy od naporu wiatru na strony połaci dachu, ale przyjęto z obserwacji, że wystarcza czas ok. 120 s. Po czasie wyrównania się ciśnień wentylator 7 zasilany

PL 218 007 B1 jest ponownie napięciem znamionowym. W czasie braku wydajności z wentylatora 7 uruchamiany jest wentylator 8. Użytkownik w okresie niekorzystnym związanym z okresem prania wyłącza wentylator 8 w tym czasie pracuje wentylacja naturalna pomieszczenia suszarni. Obsługa wentylacyjna pomieszczenia suszarni sterowana jest ręcznie przez użytkownika w oparciu o potrzeby wykorzystania procesu suszenia.

Claims (10)

1. Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej korzystnie wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony przewodem z centralą wentylacyjną (9) znamienny tym, że strumień powietrza zasilającego instalację przepływa przez komorę złączeniową (3) zasilająca instalację, w której prowadzi się przepływową operację zmieszania strumieni, strumień powietrza SP [świeżego powietrza] przepływającego przez czerpnię (1 lub 1') łączy się przepływając przez komorę złączeniową (3) z dodatkowym strumieniem powietrza OP lub sumą strumieni ładujących OP1 i OP2 [obrobionego powietrza] dostarczanych co najmniej jednym dodatkowym doprowadzeniem powietrza z części kubaturowej budynku korzystnie przez wentylator lub wentylatory ładujące (7, 8), przy czym dodatkowy strumień powietrza OP lub co najmniej jeden ze strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 ma parametry powietrza dla temperatury i/lub wilgotności powietrza dostarczonego o wartościach użytkowych bardziej korzystnych od parametrów powietrza SP dostarczanego w strumieniu z czerpni (1 lub 1').

2. Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony na jego wyjściu przewodem z centralą wentylacyjną znamienny tym, że strumień powietrza zasilającego instalację przepływa przez komorę złączeniową (3) zasilającą instalację od strony gruntowego wymiennik ciepła oraz korzystnie dodatkową komorę zasilającą (3a), które zasilają przestrzeń komory wymiennika gruntowego lub przestrzeń wymiennika rurowego, w której prowadzi się operację zmieszania strumieni, do strumienia powietrza SP [świeżego powietrza] przepływającego przez czerpnie (1 lub 1', lub 1a) do zasilania instalacji wentylacyjnej podawany jest do gruntowego wymiennika ciepła (10') na jego wypełnienie korzystnie z wykorzystaniem dodatkowej komory złączeniowej (3a) lub do przewodów rurowych wymiennika (10), dodatkowy strumień powietrza OP lub łączna suma dodatkowych strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 [obrobionego powietrza], podane strumienie SP i OP łączą się między sobą przepływając przez gruntowy wymiennik (10') przez jego wypełnienie lub przewodami rurowymi wymiennika rurowego(10), przez co zasilanie instalacji zachodzi łącznie strumieniami powietrza SP i OP, przy czym dodatkowy dostarczany do wymiennika strumień powietrza doprowadza powietrze z części kubaturowej budynku korzystnie przez wentylator lub wentylatory ładujące (7, 8) oraz dodatkowy strumień powietrza OP lub co najmniej jeden ze strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 ma parametry powietrza dla temperatury i/lub wilgotności powietrza dostarczonego o wartościach użytkowych bardziej korzystnych od parametrów powietrza SP dostarczanego w strumieniu z czerpni (1 lub 1', lub 1a).

3. Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej wg zastrzeżenia 1 albo 2 znamienny tym, że dodatkowy strumieniem powietrza OP lub co najmniej jeden z dodatkowych strumieni ładujących OP1 i/lub OP2 pobierany jest w części lub całości z kubatury przestrzeni poddasza (13) ulokowanej pomiędzy sufitem poddasza użytkowego a kalenicą dachu, przy czym strumień powietrza pobierany do zasilania instalacji poprzez komorę złączeniową (3) gruntowego wymiennika (10, 10') lub dodatkową komorę zasilającą (3a) gruntowego wymiennika powietrza (10') do centrali wentylacyjnej (9) wentyluje przestrzeń poddasza (13) wywołując w niej stałe lub okresowe podciśnienie w stosunku do ciśnienia na wlocie (14) szczeliny wentylacyjnej S przez co zasysa powietrze zewnętrze do przestrzeni poddasza poprzez kanały K łączące wentylowaną przestrzeń poddasza ze szczeliną wentylacyjną dachu S, pobierany strumień powietrza OP z kubatury przestrzeni poddasza (13) napływa do niej poprzez kanały K oraz szczelinę dachu skośnego S z otoczenia.

4. Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej wg zastrzeżenia 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że na zasilaniu komory złączeniowej (3) gruntowego wymiennika ciepła (10 lub 10') albo dodatkowej komory zasilającej (3a) gruntowego wymiennika ciepła (10 lub 10') co najmniej jeden ze strumieni zasilających lub ładujących ma charakterystykę przepływu zmienną w czasie w zakresie co najmniej wydajności a uzyskany strumień wejściowy dla centrali wentylacyjnej (9) uzyskuje się w wyniku oddziaływania na strumienie powietrza SP lub OP regulatorów przepływu zamontowanych na

PL 218 007 B1 przewodach zasilających (2, 2a) i/lub ładujących (6, 6') komorę (3) albo komorę zasilającą (3a) gruntowego wymiennika ciepła (10, 10') i/lub zmianę parametrów zasilania silników napędowych wentylatorów tłoczących strumienie SP lub OP.

5. Sposób zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej według zastrzeżenia 4 znamienny tym, że proces przygotowania strumieni zasilających komorę złączeniową (3) albo komorę zasilającej (3a) gruntowego wymiennika ciepła (10, 10') prowadzony jest przez system sterowania i nadzoru centrali wentylacyjnej (9), który realizuje dobór parametrów strumieni wejściowych powietrza SP lub OP na komorę złączeniową (3) lub komorę zasilającą (3a) gruntowego wymiennika ciepła (10, 10') oraz ich wydatki objętościowe zasilające instalację poprzez zmianę stosunku wydatku strumienia SP do wydatku strumienia OP w strumieniu wyjściowym z komory złączeniowej (3) lub (3a) dla sygnału wyjściowego temperatury i/lub wilgotności powietrza mierzonej w strumieniu świeżego powietrza SP oraz obrobionego powietrza OP lub co najmniej jednego ze strumieni ładujących OP1 i/lub OP2.

6. Układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej z centralą wentylacyjną (9) znamienny tym, że przewód zasilający instalację wentylacyjną (2), korzystnie z gruntowym wymiennikiem ciepła (10 lub 10'), od strony zasilania z czerpni powietrza (1, 1') połączony jest z przepływową komorą złączeniową (3), która ma podłączenie zasilające z co najmniej jednego wyjścia z czerpni (1, 1'), korzystnie z zabudowanym wentylatorem zasilającym (4) oraz co najmniej jedno dodatkowe podłączenie ładujące (5, 5') połączone przewodami wentylacyjnymi (6, 6') z częścią kubaturową budynku, która jest nieobjętą obsługą instalacji wentylacyjnej, na przewodach (6, 6'), korzystnie zabudowany jest wentylator ładujący instalację (7, 8).

7. Układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła (10, 10') połączony z centralą wentylacyjną (9) znamienny tym, że przewód zasilający instalację wentylacyjną (2), od strony zasilania z czerpni powietrza (1) połączony jest z przepływową komorą złączeniową (3) na zasilaniu gruntowego wymiennika ciepła (10), która ma podłączenie zasilające z co najmniej jednego wyjścia z czerpni (1), korzystnie z zabudowanym wentylatorem zasilającym (4) oraz co najmniej jedno dodatkowe podłączenie ładujące (5) połączone przewodami wentylacyjnymi (6) z częścią kubaturową budynku (13), która jest nieobjętą obsługą instalacji wentylacyjnej, na przewodzie wentylacyjnym (6), korzystnie zabudowany jest wentylator ładujący instalację (7).

8. Układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej z centralą wentylacyjną (9) znamienny tym, że przewód zasilający instalację wentylacyjną (2 lub 2a) z gruntowym wymiennikiem ciepła (10'), od strony zasilania z czerpni powietrza (1 lub 1a) połączony jest z przepływową komorą złączeniową (3), która ma podłączenie zasilające z co najmniej jednego wyjścia z czerpni (1, 1a), korzystnie z zabudowanym wentylatorem zasilającym (4 lub 4a), a przewody wentylacyjne (6, 6') połączone z częścią kubaturową budynku, która jest nieobjęta obsługą instalacji wentylacyjnej połączone są z dodatkową komorą zasilającą wymiennik (3a), korzystnie w formie przewodu perforowanego, umieszczoną w przestrzeni komory gruntowego wymiennika ciepła (10'), do dodatkowej komory zasilającej doprowadzone są przewody wentylacyjne, na przewodach (6, 6') korzystnie zabudowane są wentylatory ładujące instalację (7, 8).

9. Układ zasilania powietrzem według zastrzeżenia 6 albo 7, albo 8, znamienny tym, że przepływowa komora złączeniowa (3) oraz wentylator ładujący instalację (7) lub wentylatory ładujące (7, 8) wraz z przewodami wentylacyjnymi (6, 6') ulokowane są wewnątrz zewnętrznej izolacji termicznej budynku lub izolacji termicznej części budynku lub obiektu budowlanego do niej przylegającej.

10. Układ zasilania powietrzem instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej wyposażonej w gruntowy wymiennik ciepła połączony z centralą wentylacyjną, znamienny tym, że gruntowy wymiennik ciepła (10, 10') ma przewód zasilający (2, 2a) połączony od strony zasilania z czerpnią (1, 1', 1a) korzystnie z zabudowanym na nim wentylatorem zasilającym (4, 4a) połączony od strony wyjścia z gruntowym wymiennikiem ciepła oraz co najmniej jedno dodatkowe podłączenie ładujące (5, 5a) wymiennik połączone przewodami wentylacyjnymi (6, 6') z częścią kubaturową budynku (13), która jest nieobjętą obsługą instalacji wentylacyjnej, na przewodach (6, 6'), korzystnie zabudowany jest co najmniej jeden wentylator ładujący instalację (7, 8) ulokowany wraz z przewodami wewnątrz zewnętrznej izolacji termicznej budynku lub izolacji termicznej części budynku lub obiektu budowlanego do niej przylegającej i zasilający gruntowy wymiennik ciepła (10, 10').