PL218081B1 - Element łącznikowy do łączenia elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych i modularny zestaw elementów pokryć posadzkowych - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy elementu łącznikowego do łączenia elementów pokryć posadzkowych i modularnego zestawu elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych, składającego się z głównych elementów pokryć posadzkowych, elementów łącznikowych i ewentualnie pomocniczych elementów. Wynalazek charakteryzuje się tym, że główne elementy (1) mają korzystnie kształt prostokątny, a pomocnicze elementy mają kształt kwadratów i/lub trójkątów i wszystkie te elementy są zaopatrzone na każdej swojej krawędzi w co najmniej jeden wyprofilowany otwór, przy czym elementy łącznikowe (6) mają podstawę (7) i symetrycznie ustawione względem siebie, osadzone na podstawie (7) dwa zaczepy (8) połączone żebrem (9), przy czym zaczepy (8) mają kształt będący odwzorowaniem kształtu otworów i są wsuwane w te otwory, a podstawa (7) jest ewentualnie zaopatrzona na swej spodniej powierzchni w występy (11), i przy czym zestaw zawiera dodatkowo albo połówkowe elementy łącznikowe wsuwane do głównych lub pomocniczych elementów pokryć posadzkowych kończących powierzchnię układanej podłogi, albo zawiera zaopatrzone w otwory listwy kończące powierzchnię podłogi, przy czym wszystkie elementy zestawu są w postaci gotowej do montażu.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element łącznikowy do łączenia elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych i modularny zestaw elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych.

Znane są systemy podłóg tarasowych z elementów drewnianych lub modyfikowanych tworzyw sztucznych, które wymagają ich docinania w zależności od rozmiaru podłogi, a system ich mocowania jest skomplikowany i wymaga różnych prac przygotowawczych takich jak nawiercanie otworów w podłożu i/lub wspornikach czy belkach nośnych oraz tworzenie trwałych złączy opartych np. na wkrętach i kołkach rozporowych. Konieczny jest więc w takich przypadkach czasochłonny proces montażu systemów i zatrudnienie doświadczonego fachowca.

W nieopublikowanym jeszcze opisie P-388172 twórcy niniejszego rozwiązania ujawnili stosunkowo skomplikowaną konstrukcję systemów tarasowych, w których konieczne jest nawiercanie w podłożu otworów i mocowanie elementów nośnych tarasu za pomocą wkrętów. W systemie tym konieczne jest także docinanie poszczególnych elementów podłogi w zależności od rozmiarów tarasu czy innego wykańczanego podłoża. Co prawda same elementy podłogowe są w sposób prosty „wpinane” w mocujące je łączniki, jednak prosty i szybki demontaż owych łączników i pozostałych elementów nośnych podłogi tarasowej nie jest możliwy.

Przedmiotem wynalazku jest element łącznikowy do łączenia elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych, charakteryzujący się tym, że jest zaopatrzony w podstawę i osadzone na niej symetryczne względem siebie dwa zaczepy połączone żebrem, przy czym podstawa jest zaopatrzona na swej spodniej powierzchni w występy.

Podstawa elementu jest wysunięta na obu końcach poza krawędzie zaczepów i tworzy na obu brzegach elementu łącznikowego symetryczne, usytuowane wzdłuż żebra po obu jego stronach, poziome półki. Występy na podstawie elementu mogą mieć formę ząbków, karbowania, fal lub kształt o przekroju trapezowym.

Zewnętrzne powierzchnie boczne zaczepów są zaopatrzone w wypukłe wyprofilowania.

Modularny zestaw elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych, składający się z głównych elementów pokryć posadzkowych, elementów łącznikowych i ewentualnie pomocniczych elementów pokryć posadzkowych, charakteryzuje się tym, że główne elementy mają korzystnie kształt prostokątny, a pomocnicze elementy mają kształt kwadratów i/lub trójkątów i wszystkie te elementy są zaopatrzone na każdej swojej krawędzi w co najmniej jeden wyprofilowany otwór, przy czym elementy łącznikowe są zaopatrzone w podstawę i symetrycznie ustawione względem siebie, osadzone na podstawie dwa zaczepy połączone żebrem, przy czym zaczepy mają kształt będący odwzorowaniem kształtu otworów i są wsuwane w te otwory, a podstawa jest ewentualnie zaopatrzona na swej spodniej powierzchni w występy, i przy czym zestaw zawiera dodatkowo albo połówkowe elementy łącznikowe wsuwane do głównych lub pomocniczych elementów pokryć posadzkowych kończących powierzchnię układanej podłogi, albo zawiera zaopatrzone w otwory listwy kończące powierzchnię podłogi, przy czym wszystkie elementy zestawu są w postaci gotowej do montażu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym na fig. 1 pokazano główny prostokątny element zestawu pokryć posadzkowych, na fig. 2 przedstawiono element z fig. 1 z boku, na fig. 3 pokazano element z fig. 1 od dołu, na fig. 4 przedstawiono widok ogólny elementu łącznikowego z karbowaniem na jego podstawie, a na fig. 5 element z fig. 4 w widoku od frontu, na fig. 6 pokazano połówkowy element łącznikowy odpowiadający elementowi z fig. 4, na fig. 7 pokazano widok ogólny elementu łącznikowego z wyprofilowaniem na żebrze łączącym zaczepy, a na fig. 8 element łącznikowy z fig. 7 w widoku od frontu, na fig. 9 pokazano element łącznikowy z wypukłymi wyprofilowaniami na ścianach bocznych zaczepów, a na fig. 10 element z fig. 9 w widoku od frontu, na fig. 11 przedstawiono element łącznikowy z poszerzoną podstawą, której brzegi wystają poza linię zaczepów, a na fig. 12 element z fig. 11 w widoku od frontu, na fig. 13 i 14 pokazano element pokryć posadzkowych w kształcie trójkąta, a na fig. 15 w kształcie kwadratu, na fig. 16 przedstawiono zestaw trzech prostokątnych elementów pokryć posadzkowych po częściowym montażu, na fig. 17 pokazano listwę wykończeniową do zestawu elementów pokryć posadzkowych, a na fig. 18 schematyczny widok podłogi tarasowej ułożonej z zestawu zawierającego prostokątne i trójkątne elementy pokryć posadzkowych zakończonej listwami wykończeniowymi.

Element łącznikowy 6 zbudowany jest z podstawy 7, na której na przeciwległych jej końcach usytuowane są symetrycznie jednakowe zaczepy 8 zaopatrzone w płaskie powierzchnie boczne 13 lub ewentualnie na zewnętrznych ścianach bocznych w wypukłe wyprofilowania 14 i połączone od

PL 218 081 B1 wewnętrznej strony żebrem 9, które może być zaopatrzone w wypukłe wyprofilowanie 9', przy czym pomiędzy zaczepami 8 wystająca krawędź podstawy 7 tworzy wewnętrzną poziomą półkę 10 lub 10' lub 10'' w różnych wariantach wykonania. Półki 10, 10', i 10'' są usytuowane wzdłuż żebra 9. Podstawa 7 elementu łącznikowego 6 jest zaopatrzona na swej spodniej powierzchni w antypoślizgowe występy 11 i może być wysunięta na obu końcach elementu łącznikowego poza linie zaczepów 8 i tworzyć symetryczne płaskie półki zewnętrzne 12. Podstawa elementu łącznikowego może być tak uformowana, że jej powierzchnie boczne są zaopatrzone we wgłębienia 7' lub 7''.

Modularny zestaw elementów pokryć posadzkowych składa się z głównych elementów 1, korzystnie o prostokątnym kształcie (kształcie desek) oraz ewentualnie pomocniczych elementów pokryć posadzkowych o kształcie kwadratowym 2 i trójkątnym 3. Wszystkie wymienione elementy zestawu są zaopatrzone na każdej swojej krawędzi w otwór lub otwory montażowe 5. Zestaw może również zawierać listwy wykończeniowe 4. Zestaw zawiera elementy łącznikowe 6 i ewentualnie połówkowe elementy łącznikowe 6'.

Element łącznikowy i zestaw według wynalazku zapewniają łatwy i szybki montaż elementów pokryć posadzkowych np. desek podłogowych, zwłaszcza tarasowych, poprzez ułożenie ich bezpośrednio na podłożu. Wszystkie elementy systemu są korzystnie wykonane z materiałów odpornych na warunki atmosferyczne. Wykonane z tworzywa sztucznego, gumy, kauczuku czy ich mieszanek, elementy łącznikowe izolują elementy podłogowe od podłoża, lekko amortyzują podłogę i zapobiegają przenoszeniu kapilarnemu wilgoci do wnętrza np. drewnianych elementów podłogowych. Nie ulegają też deformacji.

Zestaw według wynalazku pozwala na montaż elementów podłogowych bez uszkadzania podłoża nawiercaniem otworów lub innym rodzajem obróbki mechanicznej. Dzięki temu nie powstaje ryzyko np. uszkodzenia powłok izolacyjnych w podłożach tarasów czy innych powierzchniach, na które nakłada się elementy zestawu.

Modularny zestaw elementów pokryć posadzkowych pozwala na wykonanie podłogi w systemie tzw. pływającym (podłoga swobodnie leżąca na podłożu) tj. podłoga w żaden sposób nie jest połączona z podłożem. Pozwala to na ułożenie podłogi tarasowej również w miejscu gdzie istnieje innego rodzaju gotowa podłoga np. trwale przyklejone płytki ceramiczne. Zestaw może być wielokrotnie montowany i demontowany np. na sezon zimowy. Demontowanie ułożonego zestawu nie wywołuje uszkodzenia poszczególnych jego elementów.

Elementy pokryć posadzkowych (elementy podłogowe) mogą być łatwo wymieniane, jeśli ulegną uszkodzeniu. Ten sam zestaw elementów może być wykorzystany np. w innym budynku, po jego zdemontowaniu i ponownej aranżacji i ewentualnie dokupieniu brakujących elementów.

Zasadniczą zaletą zestawu według wynalazku jest łatwość jego montażu, który może być wykonany samodzielnie, bez żadnych specjalistycznych narzędzi. Wszystkie elementy zestawu są gotowe do montażu.

Poprzez określenie „elementy są w postaci gotowej do montażu” rozumie się, że elementy te nie wymagające obróbki mechanicznej czy chemicznej ani w docelowym miejscu ich zastosowania ani na pośrednich etapach dystrybucji, ani przez wykonawcę danej podłogi tarasowej na żadnym etapie pomiędzy zakupem elementów a ich montażem. Elementy podłogi nie wymagają więc docinania na wymiar, szlifowania, zabezpieczania środkami chemicznymi czy malowania. Cały proces obróbki elementów zestawu jest wykonany u producenta. Zestaw według wynalazku zapewnia możliwość złożenia przez nabywcę całej podłogi w miejscu docelowym bez poddawania jej jakiejkolwiek obróbce. Zestaw funkcjonuje na zasadzie „klocków”, które dowolnie się dobiera w momencie zakupu, i których zestawienie wymaga jedynie wielokrotnego powtarzania czynności wsuwania elementów łącznikowych w elementy pokryć posadzkowych.

Określenia „podłoga” czy „podłogowe” w rozumieniu niniejszego wynalazku jest określeniem stosowanym wymiennie i dotyczącym zestawu elementów pokryć posadzkowych. Zestaw według wynalazku tworzy po połączeniu poszczególnych jego elementów „podłogę” np. tarasu.

Zestaw według wynalazku jest złożony co najmniej z elementów łącznikowych i głównych elementów pokryć posadzkowych, przy czym korzystnie są to prostokątne drewniane deski tarasowe. Mogą mieć one różną długość. Krawędzie kończące powierzchnię podłogi ułożonej z zestawu według wynalazku są wykonane tak, że albo w otwory krańcowych elementów podłogowych wsuwa się połówkowe elementy łącznikowe, albo na wolny koniec zwykłych elementów łącznikowych wsuwa się listwy wykończeniowe.

PL 218 081 B1

Zestaw może również zawierać pomocnicze elementy pokryć podłogowych w kształcie trójkątów lub kwadratów. Elementy te umożliwiają zestawienie podłóg na podłożach o bardziej skomplikowanych kształtach, np. trapezowych. Przykład takiego ułożenia zestawu pokazano na fig. 18. Pomocnicze elementy w kształcie trójkąta umożliwiają pokrycie podłogą podłoża od strony skośnej krawędzi.

Główne i pomocnicze elementy pokryć posadzkowych są wzajemnie do siebie dopasowane rozmiarami tak, żeby możliwe było łatwe ich złożenie. Ustalona szerokość głównych elementów podłogowych o kształcie prostokąta determinuje rozmiary pozostałych elementów zestawu, co umożliwia układanie podłóg w dowolne estetyczne formy mozaikowe. Rozmiary elementów pomocniczych są ściśle powiązane z rozmiarami elementów głównych, przy czym konieczne jest również zachowanie między poszczególnymi elementami równych odstępów dylatacyjnych. W związku z tym, rozmiary np. trójkątnych elementów pomocniczych mogą w niewielkim stopniu (np. 3 - 5 mm) różnić się od szerokości głównych elementów prostokątnych. Elementy podłogowe o kształcie prostokąta mają korzystnie dowolną długość będącą wielokrotnością ich szerokości z naddatkiem wynikającym z dodania szerokości szczelin dylatacyjnych, tak, żeby można ustawiać je np. prostopadle do siebie tj. np. elementy o długości trzy razy większej niż ich szerokość (z dodaniem szerokości równej dwóm szczelinom dylatacyjnym) można układać naprzemiennie prostopadle do podobnych trzech ułożonych równolegle elementów. W zależności od długości, elementy pokryć posadzkowych mogą mieć na swych krawędziach 2, 3, 4 czy więcej montażowych otworów 5.

Korzystnie elementy pokryć posadzkowych stanowią deski drewniane lub elementy z tworzyw sztucznych i/lub materiałów drewnopodobnych i/lub drewnopochodnych, np. mieszanek tworzyw sztucznych z trocinami czy pyłem drewnianym. Korzystnie elementy podłogowe mogą być wykonane z drewna wysokiej klasy przeznaczonego do stosowania na zewnątrz budynków. Może to być materiał z drzew egzotycznych lub europejskich. Elementy mogą być na etapie wytwarzania poddawane dowolnej obróbce podnoszącej ich jakość i poprawiającej odporność na warunki atmosferyczne np. mogą być olejowane, impregnowane lub modyfikowane termicznie.

Elementy pokryć posadzkowych mogą być pełne (bez pustych przestrzeni/kanałów wewnątrz) lub mogą zawierać takie przestrzenie wewnątrz. Jedynym ograniczeniem jest tu konieczność wykonania otworów montażowych i stabilnego mocowania elementów łącznikowych.

Element łącznikowy według wynalazku stanowi powtarzalny element zestawu modularnego, który nie wymaga dodatkowego mocowania. Trwałość połączenia elementów łącznikowych z elementami podłogowymi jest zapewniona poprzez idealne dostosowanie rozmiarów i kształtu elementu łącznikowego do kształtu otworów montażowych znajdujących się w elementach podłogowych. Dokładniej, dwa zaczepy każdego łącznika wraz z częścią łączącego je żebra są umieszczane w otworach łącznikowych i to te właśnie części elementów łącznikowych muszą być idealnie dopasowane do otworów. Dla wzmocnienia takiego złącza boczne ściany zaczepów mogą być zaopatrzone w wypukłe wyprofilowania 14 (inaczej wzdłużne karbowania) pokazane na fig. 7 i fig. 9. Wysuwanie elementów łącznikowych z otworów montażowych jest wtedy nieco utrudnione, a więc połączenie jest trwalsze. Elementy łącznikowe są zaopatrzone w podstawę poszerzoną względem rozmiaru zaczepów. W przestrzeni pomiędzy zaczepami po obu stronach węższego od zaczepów łączącego ich żebra znajdują się wewnętrzne poziome półki 10, na których osadzone są elementy pokryć posadzkowych po złożeniu zestawu podłogi. Jednak część tej przestrzeni nie jest wykorzystana, gdyż pomiędzy elementami pokryć posadzkowych po ich złożeniu pozostają zawsze szczeliny wentylacyjne.

Aby wzmocnić konstrukcję podłogi, elementy łącznikowe mogą być zatem zaopatrzone w dodatkowe poziome półki zewnętrzne 12 utworzone poprzez wysunięcie podstawy poza zewnętrzne krawędzie zaczepów 8. Taki wariant wykonania łącznika został pokazany na fig. 11. Takie dodatkowe wystające zewnętrzne półki na elementach łącznikowych zapobiegają ich deformacji i uginaniu się z upływem czasu. Powoduje to też, że zaczepy nie są „wciskane” głębiej w otwory montażowe pod wpływem nacisku, co z kolei zapewnia trwałe wypoziomowanie podłogi tarasowej. Łatwiejszy jest też wtedy demontaż podłogi tarasowej, gdyż elementy łącznikowe mogą być lekko podważane w miejscu wystającej zewnętrznej półki 12. Elementy łącznikowe pokazane na fig. 4 lub fig. 11 mają wgłębienia 7' lub 7'', które z jednej strony zapobiegają zaleganiu wilgoci dostającej się na półki 10 poprzez szczeliny dylatacyjne, a z drugiej strony ułatwiają montaż zestawu, gdyż wgłębienia 7', 7'' w sposób naturalny są dostosowane do kształtu palców.

Dzięki elementom łącznikowym według wynalazku elementy pokryć posadzkowych ułożone są na podłożu w idealnie równych odstępach i tworzą bardzo estetyczną, równą powierzchnię. Elementy łącznikowe według wynalazku umożliwiają szybki montaż podłóg tarasów, altan, części ogrodów,

PL 218 081 B1 pomieszczeń kąpielowych, czy rekreacyjnych elementów nadbrzeża basenów lub innych zbiorników wodnych.

Element łącznikowy jest wykonany z tworzywa sztucznego, gumy, kauczuku czy ich mieszanek, które wykazują niewielką elastyczność, a jednocześnie jest na tyle twardy i sprężysty, że nie deformuje się pod wpływem obciążenia. Element łącznikowy jest w całości symetryczny, co dodatkowo ułatwia ich wsuwanie w identyczne otwory montażowe.

Zestaw według wynalazku może być dodatkowo wzmocniony poprzez zastosowanie kleju w miejscach, gdzie elementy łącznikowe zostają wsunięte w otwory montażowe. Mogą to być typowe kleje stosowane w takich przypadkach, np. na bazie silikonu. Takie dodatkowe klejenie elementów zestawu uszczelnia mikroszczeliny i zapobiega dostawaniu się do nich wilgoci.

Claims (5)

1. Element łącznikowy do łączenia elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych, znamienny tym, że jest zaopatrzony w podstawę (7), osadzone na niej symetryczne względem siebie dwa zaczepy (8) połączone żebrem (9), przy czym podstawa (7) jest zaopatrzona na swej spodniej powierzchni w występy (11).

2. Element łącznikowy według zastrz. 1, znamienny tym, że jego podstawa (7) jest wysunięta na obu końcach poza krawędzie zaczepów (8) i tworzy na obu brzegach elementu łącznikowego symetryczne, usytuowane wzdłuż żebra (9) po obu jego stronach, poziome półki (10) lub (10') lub (10'').

3. Element łącznikowy według zastrz. 1, znamienny tym, że występy (11) mogą mieć formę ząbków, karbowania, fal lub kształt o przekroju trapezowym.

4. Element łącznikowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zewnętrzne powierzchnie boczne zaczepów (8) są zaopatrzone w wypukłe wyprofilowania (14).

5. Modularny zestaw elementów pokryć posadzkowych, zwłaszcza tarasowych, składający się z głównych elementów pokryć posadzkowych, elementów łącznikowych i ewentualnie pomocniczych elementów pokryć posadzkowych, znamienny tym, że główne elementy (1) mają korzystnie kształt prostokątny, a pomocnicze elementy mają kształt kwadratów (2) i/lub trójkątów (3) i wszystkie te elementy są zaopatrzone na każdej swojej krawędzi w co najmniej jeden wyprofilowany otwór (5), przy czym elementy łącznikowe (6) mają podstawę (7) i symetrycznie ustawione względem siebie, osadzone na podstawie (7) dwa zaczepy (8) połączone żebrem (9), przy czym zaczepy (8) mają kształt będący odwzorowaniem kształtu otworów (5) i są wsuwane w te otwory, a podstawa (7) jest ewentualnie zaopatrzona na swej spodniej powierzchni w występy (11), i przy czym zestaw zawiera dodatkowo albo połówkowe elementy łącznikowe (6') wsuwane do głównych lub pomocniczych elementów pokryć posadzkowych kończących powierzchnię układanej podłogi, albo zawiera zaopatrzone w otwory (5) listwy (4) kończące powierzchnię podłogi, przy czym wszystkie elementy zestawu są w postaci gotowej do montażu.