PL218124B1 - Sposób wykonywania otworów w płytach meblowych oraz płyta meblowa z otworami - Google Patents

Abstract

Sposób wykonywania otworów w płytach meblowych składających się z wiórowej warstwy środkowej zawierającej substancje zapachowe i/lub niebezpieczne, pokrytej zewnętrznymi warstwami licowymi i krawędziowymi, polegający na tym, że w płycie meblowej wierci się otwory (106) przechodzące przez co najmniej jedną warstwę zewnętrzną i co najmniej część warstwy środkowej, charakteryzuje się tym, że środkową powierzchnię otworów pokrywa się powłoką blokującą w co najmniej 99% uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych ze środkowej warstwy wiórowej do otoczenia. Przedmiotem zgłoszenia jest również płyta meblowa z otworami.

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy wykonywania otworów w płytach meblowych stosowanych w meblach skrzynkowych.

Meble skrzynkowe składają się z zestawu płyt meblowych, stanowiących ścianki i fronty mebla oraz elementów złączeniowych, takich jak śruby czy trzpienie, jak również dodatków takich jak uchwyty czy nóżki. Meble tego typu mogą być sprzedawane w postaci do samodzielnego montażu przez użytkownika, wówczas płyty meblowe mają nawiercone otwory montażowe, ułatwiające precyzyjny montaż mebla przez użytkownika.

Płyty meblowe mebli skrzynkowych wytwarzane są zwykle z płyt wiórowych typu MDF lub HDF. Płyty tego typu, zwłaszcza w okresie tuż po ich wyprodukowaniu, emitują substancje zapachowe i substancje niebezpieczne zawarte w kleju scalającym ich wiórową warstwę środkową, których graniczne dopuszczalne wartości określają odpowiednie normy.

Przykładowo, jednym z niebezpiecznych składników płyt wiórowych jest formaldehyd. Norma PN-EN 312 „Płyty wiórowe. Wymagania techniczne z 2005 r. określa graniczną zawartość formaldehydu w płytach wiórowych surowych na wartość poniżej 8 mg/100 g s.m.pł oznaczoną metodą perforator według PN-EN 120.

Pokrycie płyty wiórowej materiałem powlekającym w postaci forniru, okleiny lub folii powoduje blokadę emisji substancji zapachowych i niebezpiecznych z środkowej warstwy płyty, co jest zjawiskiem pozytywnym zarówno na etapie produkcji płyt, gdyż obniża zawartość tych substancji w atmosferze zakładu produkcyjnego, jak i dla użytkownika, gdyż redukuje nieprzyjemny zapach nowego mebla w pomieszczeniu. Efekt tej blokady zostaje jednak obniżony poprzez wykonanie w płytach otworów pod elementy złączeniowe i dodatki.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania płyt meblowych z otworami, w którym emisja substancji zapachowych i niebezpiecznych z płyty do otoczenia zostanie ograniczona.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykonywania otworów w płytach meblowych składających się z wiórowej warstwy środkowej zawierającej substancje zapachowe i/lub niebezpieczne, pokrytej zewnętrznymi warstwami licowymi i krawędziowymi, polegający na tym, że w płycie meblowej wierci się otwory przechodzące przez co najmniej jedną warstwę zewnętrzną i co najmniej część warstwy środkowej, charakteryzujący się tym, że środkową powierzchnię otworów pokrywa się powłoką blokującą w co najmniej 99% uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych ze środkowej warstwy wiórowej do otoczenia.

Powłokę blokującą można nanosić za pomocą głowicy natryskowej, którą wprowadza się kolejno do każdego z wywierconych otworów.

Przedmiotem wynalazku jest również płyta meblowa z otworami, składająca się z wiórowej warstwy środkowej zawierającej substancje zapachowe i/lub niebezpieczne, pokrytej zewnętrznymi warstwami licowymi i krawędziowymi, w której otwory przechodzą przez co najmniej jedną warstwę zewnętrzną i co najmniej część warstwy środkowej, charakteryzująca się tym, że wewnętrzna powierzchnia otworów pokryta jest powłoką blokującą w co najmniej 99% uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych z środkowej warstwy wiórowej do otoczenia.

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schematycznie płytę meblową z otworami, Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wykonywania otworów w płytach meblowych sposobem według wynalazku, a Fig. 3 przedstawia schematycznie sposób natryskiwania powłoki na wewnętrzną powierzchnię otworów.

Płyta meblowa 100 według wynalazku, przedstawiona w rozkroju na Fig. 1, zawiera wiórową warstwę środkową 101, pokrytą zewnętrznymi warstwami licowymi 102, 103, przykładowo okleiną naturalną (fornirem) lub sztuczną, oraz zewnętrznymi warstwami krawędziowymi 104, 105. W wiórowej warstwie środkowej 101 zawarte są substancje zapachowe i niebezpieczne, przykładowo formaldehyd. W płycie wykonane są otwory 106, w których na etapie składania mebla montowane mogą być elementy złączeniowe i dodatki. Otwory 106 mogą być przelotowe lub nieprzelotowe, jednak ze względu na cienką warstwę licową 102, 103 otwory łączą warstwę środkową 101 z otoczeniem. Nie wszystkie otwory 106 muszą być wykorzystane na etapie montażu mebla, przykładowo na krawędzi płyty może znajdować się szereg otworów do montażu kołków podtrzymujących półki, przy czym użytkownik końcowy mebla może wybrać otwór, w którym zamontowany zostanie kołek do umieszczenia półki na pożądanej wysokości. W płycie meblowej 100 według wynalazku powierzchnia wewnętrzna każdego

PL 218 124 B1 z otworów 106 pokryta jest powłoką 107 blokującą uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych z warstwy środkowej 101 do otoczenia.

Powłokę blokującą 107 stanowi produkt chwytający molekuły formaldehydowe, taki jak roztwór karboksylowanego kopolimeru butadienowo-styrenowego, przykładowo produkt Styronal BN 4606 X firmy BASF, USA. Substancja wysycha samoistnie. Substancję nanosi się w takiej ilości, aby emisyjność substancji zapachowych i niebezpiecznych z powierzchni wewnętrznej otworu 106 do otoczenia została ograniczona o co najmniej 99%.

Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wykonywania otworów w płytach meblowych sposobem według wynalazku. Płyty meblowe uprzednio docięte do odpowiednich rozmiarów i z warstwami zewnętrznymi pokrywającymi środkową warstwę wiórową są pobierane przez przenośnik płyt 201 i podawane do sterowanego numerycznie stanowiska wiertarki 202. Na stanowisku wiertarki 202 płyty są nawiercane w określonych miejscach na określoną głębokość, w zależności od ustawionego programu wiertarki. Następnie przekazywane są do stanowiska szczotkarki 203, na którym zewnętrzne krawędzie otworów oczyszczane są z pyłu i wiórów, które mogły pozostać po etapie wiercenia. Płyty z oczyszczonymi otworami, przez które mogą się wydostawać substancje niebezpieczne z warstwy środkowej 101, przekazywane są do stanowiska zabezpieczania 204, w którym za pomocą głowicy natryskowej natryskuje się na wewnętrzną powierzchnię otworów powłokę blokującą uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych z wiórowej warstwy środkowej 101. Dalej, na stole pomiarowym 205 sprawdza się dokładność nawierceń i zabezpieczenia otworów. Prawidłowo wykonane płyty za pomocą przenośnika płyt 206 przemieszczane są do ich docelowej lokalizacji.

Fig. 3 przedstawia schematycznie sposób natryskiwania powłoki 107 na wewnętrzną powierzchnię otworów 106 na stanowisku zabezpieczania 204. Natrysk wykonuje się za pomocą głowicy natryskowej 111, którą wprowadza się do wewnątrz otworu 106 i z której natryskuje się substancję stanowiącą powłokę 107 w ilości uzależnionej od średnicy i głębokości otworu.

Claims (3)

1. Sposób wykonywania otworów w płytach meblowych składających się z wiórowej warstwy środkowej zawierającej substancje zapachowe i/lub niebezpieczne, pokrytej zewnętrznymi warstwami licowymi i krawędziowymi, polegający na tym, że w płycie meblowej wierci się otwory przechodzące przez co najmniej jedną warstwę zewnętrzną i co najmniej część warstwy środkowej, znamienny tym, że środkową powierzchnię otworów pokrywa się powłoką blokującą w co najmniej 99% uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych ze środkowej warstwy wiórowej do otoczenia.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że powłokę blokującą nanosi się za pomocą głowicy natryskowej, którą wprowadza się kolejno do każdego z wywierconych otworów.

3. Płyta meblowa z otworami, składająca się z wiórowej warstwy środkowej zawierającej substancje zapachowe i/lub niebezpieczne, pokrytej zewnętrznymi warstwami licowymi i krawędziowymi, w której otwory przechodzą przez co najmniej jedną warstwę zewnętrzną i co najmniej część warstwy środkowej, znamienna tym, że wewnętrzna powierzchnia otworów (106) pokryta jest powłoką (107) blokującą w co najmniej 99% uwalnianie się substancji zapachowych i niebezpiecznych z środkowej warstwy wiórowej (101) do otoczenia.