PL218287B1 - Sposób lityfikacji słabych fundamentów budowli - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób lityfikacji słabych fundamentów prowadzący do uzyskania litej, zwięzłej ich struktury, umożliwiającej prostowanie budowli odchylonych od pionu ruchami górotworu albo fundamentów słabych zagrażających katastrofom budowlanym, zwłaszcza gdy pojawiają się spękania lub rysy na nośnych ścianach zewnętrznych i/lub wewnętrznych.

Dotychczas, gdy wystąpiły opisane wyżej problemy lub zagrożenia z powodu słabych fundamentów, to z zasady takie budowle przeznaczano do rozbiórki albo podejmowano roboty zabezpieczające, albo na przykład segmentami wymieniano fundament na stalowo-żelbetowy. Te znane sposoby są jednak bardzo pracochłonne i kosztowne.

Pewnym postępem w tym zakresie jest sposób zabezpieczania fundamentów znany na przykład ze zgłoszenia opisu patentowego P. 372 518. Sposób ten w swej istocie polega na tym, że przed rozpoczęciem prostowania odchylonych od pionu budowli, jednostronnie i/lub dwustronnie na nośne ściany murów fundamentowych, nakłada się stalowo-betonowy pierścieniowy pancerz, tworzący zarazem szereg zintegrowanych z tymi murami podpór nośnych. Pancerz ten w optymalnie niekorzystnych warunkach rektyfikacji wielokondygnacyjnych budowli może być stosowany z dużym powodzeniem, gdy budowla ma mocny, lity fundament. Gdy budowla ma bardzo słaby fundament, taki jak przykładowo został przedstawiony na wstępie, liczne śruby mocujące z dużą siłą obustronnie oporowe bloki proponowanego pancerza, mogą powodować dodatkowe skruszenia lub zgniecenia struktury fundamentów. W takich przypadkach występująca deformacja fundamentu uniemożliwiałaby bezpieczne manewrowanie całą wysoką budowlą dla przywrócenia jej pionowego i trwałego ustawienia.

Zadaniem niniejszego wynalazku jest stworzenie skutecznego i zarazem ekonomicznie opłacalnego sposobu ratowania budynków o bardzo słabych fundamentach, wykonanych na przykład z kamienia, z pełnej lub porowatej cegły albo fundamentów z izolacyjnymi kanałami i/lub wkładkami styropianowymi, które na przykład posiadają już spękania i nie nadają się do rektyfikacji znanymi sposobami, zwłaszcza gdy budowla jest odchylona od pionu.

Sposób Iityfikacji słabych fundamentów budowli stanowiący przedmiot niniejszego wynalazku umożliwia wykonanie tego zdania, przy ewentualnie częściowym zastosowaniu znanego jednostronnego lub dwustronnego pierścieniowego opancerzenia nośnych ścian fundamentu, zwłaszcza wykonanego za pomocą żelbetowych kształtek ułożonych w poziomych rzędach i połączonych z odpowiednią siłą przelotowymi śrubami lub kotwiami.

Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że przed wykonaniem znanego pierścieniowego opancerzenia wykonuje się w pierwszym etapie wzdłuż projektowanego pierścienia, wielkośrednicowe poziome otwory w nośnych ścianach fundamentu o średnicach od 0,5 do 1,5, korzystnie 0,7 w stosunku do grubości danej ściany tego fundamentu. W drugim etapie zakłada się obustronnie płyty szalunkowe i jednocześnie wprowadza zbrojenie i osadza przelotowe rurowe wkładki dla ściągających śrub. W trzecim etapie wprowadza się zalewę betonową, a następnie w czwartym etapie po zdjęciu szalunku, do tak utworzonej w fundamencie żelbetowej kotwy w postaci walcowego korka zakłada się obustronnie stalowe betonowe lub żelbetonowe płyty obejmujące ten fundament i ściąga je śrubami. Długość żelbetowej kotwy korzystnie powinna być mniejsza od grubości ścian fundamentu, przykładowo o około 1 do 3 cm. Wielkośrednicowe otwory wykonuje się we wzajemnej odległości od 0,75 do 3 w stosunku do grubości ściany fundamentu. Płyty obejmujące obustronnie ściany fundamentu mogą mieć kształt kołowy lub prostokątny o średnicy lub długości boku odpowiednio do potrzeb technologicznych, korzystnie od 1 do 2 w stosunku do grubości ścian fundamentu.

Wynalazek przewiduje również tworzenie w wielkośrednicowych otworach żelbetowych kotwi zaopatrzonych obustronnie w kołnierzowe występy, obejmujące wzmacniane ściany fundamentu.

Sposób opisany wyżej, stanowiący przedmiot niniejszego wynalazku jest dokładniej przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia trzy fragmenty ściany fundamentu w widoku z boku z wielkośrednicowymi otworami i osadzonymi w nich żelbetowymi kotwiami w postaci walcowych korków, a fig. 2 przedstawia te same fragmenty ściany fundamentu w przekroju poziomym wzdłuż linii A-A zaznaczonej na fig. 1.

Przed wykonaniem znanego pierścieniowego opancerzenia nośnych ścian 1 fundamentu stosowanego przy prostowaniu budowli, wykonuje się w pierwszym etapie wielkośrednicowe poziome otwory 2 o średnicach s od 0,5 do 1,5 korzystnie 0,7 w stosunku do grubości G ściany 1 tego fundamentu. Wielkośrednicowe otwory 2 wykonuje się we wzajemnej od siebie odległości od 0,75 do 3 w stosunku do grubości fundamentu. W drugim etapie zakłada się obustronnie nie pokazane na

PL 218 287 B1 rysunku płyty szalunkowe na te otwory 2, jednocześnie wprowadza zbrojenie i osadza przelotowe rurowe wkładki umożliwiające wprowadzenie ściągających śrub 3. W trzecim etapie do uzbrojonych otworów 2 wprowadza się zalewę betonową tworzącą żelbetowe kotwy 4 wzmacniające słabe ściany 1 fundamentu, przy czym długość d tych kotew korzystnie powinna być mniejsza od grubości G ściany fundamentu, przykładowo o około 1 do 3 cm. W czwartym etapie po zdjęciu szalunku, do tak utworzonych w fundamencie kotwi zakłada się obustronnie stalowe, betonowe lub żelbetonowe płyty 5 i ściąga je śrubami 3 za pomocą nakrętek 6. Nieco mniejsza długość d kotwi 4 od grubości G ścian fundamentu pozwala na uzyskanie odpowiednio dużych sił naprężających aż do uzyskania litej, zwięzłej struktury słabych dotychczas ścian fundamentu.

Płyty 5 obejmujące obustronnie ściany fundamentu mogą mieć kształt kołowy lub prostokątny o średnicy lub długości boku odpowiednio do potrzeb technologicznych, korzystnie od 1 do 2 w stosunku do grubości G ścian fundamentu.

W zależności od stanu technicznego nośnych ścian fundamentu, wynalazek przewiduje również tworzenie w wielkośrednicowych otworach 2 żelbetowych kotwi 4a zaopatrzonych obustronnie w kołnierzowe występy 4b, obejmujące wzmacniane ściany 1 fundamentu. Tego rodzaju kołnierzowe kotwie 4a można przykładowo stosować wzdłuż ścian fundamentu na przemian z kotwiami 4.

Jak uwidoczniono na fig. 2 rysunku, do Iityfikacji słabych fundamentów za pomocą żelbetowych kotwi 4, 4a, można zamiast indywidualnych ściągających płyt 5, stosować obustronnie poziome stalowe belki 7, które łączną siłą naprężającą kilku śrub 3 osadzonych kotwiach 4, umożliwiają uzyskanie litej i zwięzłej struktury jednocześnie na dłuższym odcinku ściany 1 fundamentu. Obok wielkośrednicowych otworów 2, wynalazek przewiduje również wykonanie dodatkowych mniejszych otworów 2a z kotwiami 4c do wzmocnienia w szerszym zakresie rozluźnionej struktury ścian 1 fundamentu. W tym przypadku korzystne jest połączenie mniejszych otworów 2a z danym wielkośrednicowym otworem 2 i jednocześnie wypełnienie ich zbrojeniem i zalewą betonową dla utworzenia łącznej, przestrzennej, żelbetowej kotwy 4 i/albo 4a, dla osiągnięcia litej i zwięzłej struktury nośnych ścian 1 fundamentu na większym obszarze.

Opisany sposób Iityfikacji słabych fundamentów budowli może być zastosowany jednocześnie przy prostowaniu wysokich budowli odchylonych od pionu metodą omówioną przykładowo na wstępie niniejszego opisu, jak również przy budowlach, których słabe fundamenty zagrażają katastrofom budowlanym.

Claims (6)

1. Sposób Iityfikacji słabych fundamentów budowli, umożliwiający ich prostowanie gdy są jednocześnie odchylone od pionu albo gdy zagrażają katastrofom budowlanym, znamienny tym, że w pierwszym etapie wzdłuż nośnych ścian (1) fundamentu wykonuje się przelotowo poziome wielkośrednicowe otwory (2) o średnicach (s) od 0,5 do 1,5, korzystnie 0,7 w stosunku do grubości (G) tej ściany, w drugim etapie zakłada się obustronnie na te otwory płyty szalunkowe, jednocześnie wprowadza się zbrojenie i osadza przelotowe rurowe wkładki umożliwiające wprowadzenie ściągających śrub (3), w trzecim etapie do uzbrojonych otworów (2) wprowadza się zalewę betonową tworzącą żelbetowe kotwy (4), o długości (d), a w czwartym etapie po zdjęciu szalunku obustronnie na każdą kotwę (4) zakłada się płyty (5) i ściąga je śrubami (3) aż do uzyskania litej i zwięzłej struktury nośnych ścian (1).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jednocześnie na żelbetowe kotwy (4) zakłada się obustronnie wzdłuż ściany (1) fundamentu poziome stalowe belki (7) i ściąga je ze sobą siłą naprężającą śrub (3) wszystkich kotew (4).

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obok wielkośrednicowych otworów (2) wykonuje się dodatkowo mniejsze wzmacniające przelotowe otwory (2a) połączone z tymi wielkośrednicowymi otworami (2) zbrojeniem i zalewą betonową, tworzącą łączną, przestrzenną żelbetową kotew (4, 4c).

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wielkośrednicowe otwory (2) wykonuje się w odległości od 0,75 do 3 korzystnie 1 w stosunku do grubości (G) nośnych ścian (1) fundamentu.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się żelbetowe kotwie (4a) zaopatrzone obustronnie w kołnierzowe występy (4b) obejmujące wzmacniane ściany (1) fundamentu.

6. Sposób według zastrz. 1 i 5, znamienny tym, że żelbetowe kotwie (4a) korzystnie stosuje się wzdłuż ściany (1) fundamentu na przemian z kotwiami (4).