PL218532B1 - Papier zabezpieczający, dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy wykonany z takiego papieru, sposób wytwarzania papieru zabezpieczającego oraz sito do wytwarzania wspomnianego papieru zabezpieczającego - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy papieru zabezpieczającego, dokumentu wymagającego zabezpieczenia lub dokumentu wartościowego wykonanego z takiego papieru, sposobu wytwarzania papieru zabezpieczającego oraz sita do wytwarzania wspomnianego papieru zabezpieczającego. Papier według wynalazku zawiera element zabezpieczający, a mianowicie kod paskowy w postaci znaku wodnego.

Znane jest wprowadzanie kodu paskowego do papieru w postaci znaku wodnego, przy czym jest on w szczególności wprowadzany do papieru zabezpieczającego, z którego wykonywane są dokumenty wymagające zabezpieczenia lub dokumenty wartościowe. Przykładowo z wykorzystaniem kodu paskowego sprawdzana może być autentyczność banknotów, jeżeli wszystkie banknoty o danej wartości i dacie emisji posiadają pewien znak wodny wykonany w ten sam sposób. Przez porównanie z numerem seryjnym i nominałem, które wydrukowane są na banknocie, możliwe jest sprawdzenie autentyczności banknotu z wykorzystaniem kodu paskowego. W zależności od złożoności informacji zawartych w kodzie paskowym w postaci znaku wodnego kod paskowy może stać się względnie długi, co jest nie pożądane w przypadku dokumentów wartościowych o niewielkich rozmiarach, takich jak na przykład banknoty.

Problem nie leży jednak wyłącznie w długości kodu paskowego, lecz w szczególności związany jest z możliwościami jego sprawdzenia w celu określenia autentyczności dokumentu. Przyczyną jest to, że im szersze paski wprowadzone są do papieru w postaci znaków wodnych, tym bardziej nieregularny jest ich wygląd w przechodzącym przez nie świetle. Jest to spowodowane tym, że wykonanie znaku wodnego posiadającego regularne ciemne powierzchnie związane jest z poważnymi trudnościami. Przy wytwarzaniu znaku wodnego wykorzystywane jest sito do wytwarzania papieru, tak że zakłócone jest osadzanie się włókien papieru powstawania arkusza. Jeżeli sito do wytwarzania papieru jest głęboko wytłaczane, w obszarze tym osadza się większa ilość masy papierniczej, podczas gdy głębokie wytłaczanie hamuje osadzanie się masy papierniczej. W przypadku wytłoczonej powierzchni znajdującej się powyżej wszystkich krawędzi, są one odwzorowywane we właściwy sposób. Sama powierzchnia staje się w kierunku jej wewnętrznego obszaru jaśniejsza albo ciemniejsza.

Celem niniejszego wynalazku jest udostępnienie kodu paskowego w postaci znaku wodnego, który jest bardziej uniwersalny i posiada mniejszą powierzchnię w porównaniu do rozwiązań znanych w obecnym stanie techniki. Kolejnym celem wynalazku jest udostępnienie papieru zabezpieczającego posiadającego taki kod paskowy i wykonanego z niego dokumentu wymagającego zabezpieczenia lub dokumentu wartościowego jak również sposobu jego wytwarzania oraz sita do wytwarzania papieru umożliwiającego wytwarzanie papieru zabezpieczającego.

Cele te osiągnięte zostały przez rozwiązania według wynalazku - papier zabezpieczający, dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy wykonany z takiego papieru, sposób wytwarzania papieru zabezpieczającego oraz sito do wytwarzania wspomnianego papieru zabezpieczającego.

Przedmiotem wynalazku jest papier zabezpieczający o ogólnej gęstości włókien F0 przeznaczony do wytwarzania dokumentów wartościowych lub dokumentów wymagających zabezpieczenia takich jak banknoty, czeki, akcje, karty identyfikacyjne, bilety do środków transportu publicznego, bilety wstępu i tym podobne, posiadający kod paskowy składający się z pasków przenoszących informacje oddzielonych od siebie polami rozdzielającymi charakteryzujący się tym, że pola rozdzielające wprowadzone są do papieru w postaci znaków wodnych, tak że gęstość włókien papieru zabezpieczającego w obszarze pól rozdzielających różni się od ogólnej gęstości włókien.

Korzystnie, gęstość włókien papieru zabezpieczającego w obszarach pasków przenoszących informacje różni się w kierunku dodatnim lub ujemnym od ogólnej gęstości włókien F0 w porównaniu do obszarów pól rozdzielających.

Korzystnie, gęstość włókien papieru zabezpieczającego w obszarach pasków przenoszących informacje jest większa, zaś w obszarach pól rozdzielających mniejsza od ogólnej gęstości włókien F0.

Korzystnie, gęstość włókien papieru zabezpieczającego w obszarach pasków przenoszących informacje odpowiada ogólnej gęstości włókien.

Korzystnie, pola rozdzielające są węższe niż paski przenoszące informacje.

Korzystnie, w przypadku obserwacji papieru zabezpieczającego przy przechodzącym przez niego świetle przynajmniej jedno z pól rozdzielających wydaje się jaśniejsze niż obszar papieru zabezpieczającego o ogólnej gęstości włókien oraz przynajmniej jedno z pól rozdzielających wydaje się ciemniejsze niż obszar papieru zabezpieczającego o ogólnej gęstości włókien F0.

PL 218 532 B1

Korzystnie, pasek przenoszący informacje znajdujący się przy krawędzi kodu paskowego posiada charakterystyczne właściwości umożliwiające określenie, jakie informacje przypisane są do każdego z wchodzących w skład kodu paskowego pasków o różniących się od siebie szerokościach.

Korzystnie, charakterystyczną właściwością jest szerokość i/lub gęstość włókien paska znajdującego się przy krawędzi.

Korzystnie, kod paskowy ma postać dwuwymiarowego kodu paskowego.

Korzystnie, papier zabezpieczający posiada dodatkowy nośnik umożliwiający przechowywanie informacji, taki jak na przykład obszar magnetyczny umożliwiający przechowywanie informacji lub mikroukład scalony.

Przedmiotem wynalazku jest także, dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy charakteryzujący się tym, że wykonany jest z papieru zabezpieczającego według wynalazku.

Korzystnie, dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy wybrany jest z następującej grupy dokumentów: banknot, czek, akcja, karta identyfikacyjna, bilet do środków transportu publicznego, bilet wstępu.

Korzystnie, dokument posiada dodatkowy nośnik umożliwiający przechowywanie informacji, taki jak na przykład obszar magnetyczny umożliwiający przechowywanie informacji lub mikroukład scalony.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania papieru zabezpieczającego o ogólnej gęstości włókien F0 przeznaczonego do wytwarzania dokumentów wartościowych lub dokumentów wymagających zabezpieczenia takich jak banknoty, czeki, akcje, karty identyfikacyjne, bilety do środków transportu publicznego, bilety wstępu i tym podobne, posiadających kod paskowy składający się z pasków przenoszących informacje oddzielonych od siebie polami rozdzielającymi, charakteryzujący się tym, że papier zabezpieczający jest w obszarach pól rozdzielających wykonany w postaci znaku wodnego o gęstości włókien różniącej się od ogólnej gęstości włókien.

Korzystnie, sposób obejmuje wykorzystanie sita do wytwarzania papieru, które jest w obszarach pól rozdzielających ukształtowane w szczególny sposób, dzięki czemu w tych obszarach osadzanie się włókien w celu utworzenia znaku wodnego jest w wytwarzanym papierze zabezpieczającym zwiększone lub zmniejszone.

Korzystnie, sito do wytwarzania papieru jest w obszarach pasków przenoszących informacje ukształtowane w taki sposób, że w obszarach tych osadzanie się włókien nie jest ani zmniejszone ani zwiększone.

W innym korzystnym wariancie, sito do wytwarzania papieru jest w obszarach pasków przenoszących informacje wytłoczone w taki sposób, że w obszarach tych zmniejszone lub zwiększone jest osadzanie się włókien.

Korzystnie, sito do wytwarzania papieru jest przynajmniej w obszarze jednego z pól rozdzielających wytłoczone w taki sposób, że zwiększone jest osadzanie się włókien.

W innym korzystnym wariancie, sito do wytwarzania papieru przynajmniej w obszarze jednego z pól rozdzielających posiada galwanotyp, dzięki czemu zmniejszone jest osadzanie się włókien.

Przedmiotem wynalazku jest także, sito do wytwarzania papieru przeznaczone do wytwarzania papieru zabezpieczającego posiadającego kod paskowy składający się z pasków przenoszących informacje oddzielonych od siebie polami rozdzielającymi charakteryzujące się tym, że sito do wytwarzania papieru posiada obszary wykorzystywane do wytwarzania pól rozdzielających, w których sito do wytwarzania papieru jest ukształtowane w taki sposób, by w tych obszarach zmniejszone lub zwiększone było osadzanie się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

Korzystnie, w obszarach wykorzystywanych do wytwarzania pasków przenoszących informacje sito do wytwarzania papieru jest ukształtowane w taki sposób, że w obszarach tych nie jest znacząco zmienione osadzanie się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze nie jest uzyskiwany znak wodny.

W innym korzystnym wariancie, w obszarach wykorzystywanych do wytwarzania pasków przenoszących informacje sito do wytwarzania papieru jest wytłoczone, co powoduje zwiększenie osadzania się włókien w tych obszarach, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

Korzystnie, sito do wytwarzania papieru jest wytłoczone w przynajmniej jednym z jego obszarów wykorzystywanych do wytwarzania pól rozdzielających, co powoduje zwiększenie osadzania się włó4

PL 218 532 B1 kien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

W innym korzystnym wariancie, sito do wytwarzania papieru przynajmniej w jednym z jego obszarów wykorzystywanych do wytwarzania pól rozdzielających posiada galwanotyp, co powoduje zmniejszenie osadzania się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

Korzystnie, obszary sita do wytwarzania papieru wykorzystywane do wytwarzania pól rozdzielających są węższe niż obszary sita do wytwarzania papieru wykorzystywane do wytwarzania pasków przenoszących informacje.

Według wynalazku pola rozdzielające, które rozdzielają od siebie paski przenoszące informacje, wykonane są w postaci jednoznacznie wykrywalnych znaków wodnych. Wspomniane pola rozdzielające wykrywane są przez czytnik kodów paskowych jako paski (pola rozdzielające). Rzeczywiste informacje przenoszone przez kod paskowy nie są jednak określane w oparciu o szerokość wykrytych pasków (pól rozdzielających), lecz na podstawie szerokości pól znajdujących się pomiędzy wykrytymi paskami (polami rozdzielającymi), przy czym pola te stanowią rzeczywiste informacje zawarte w kodzie paskowym. Oznacza to, że zarówno początek jak i koniec pasków przenoszących informacje oznaczone są paskami w postaci pól rozdzielających.

Oznacza to dwie znaczące przewagi nad rozwiązaniami znanymi w obecnym stanie techniki. Po pierwsze, przenoszące informacje paski kodu paskowego umieszczone pomiędzy polami rozdzielającymi mogą posiadać dowolną szerokość. Ponieważ jasność przenoszących informacje pasków nie jest podczas ich badania brana pod uwagę, nie istnieje problem związany z nierównomiernie wypełnioną powierzchnią paska, która w przypadku przechodzącego przez nią światła wydaje się ciemniejsza lub jaśniejsza. Po drugie, pola rozdzielające mogą być bardzo wąskie, w szczególności gdy utworzone są z wykorzystaniem galwanotypów na sicie do wytwarzania papieru, dzięki czemu całkowita długość kodu paskowego jest względnie mała, co pozwala na zaoszczędzenie cennego miejsca.

W celu dalszego ograniczenia długości kodu paskowego, korzystne jest jego utworzenie w postaci dwuwymiarowego kodu paskowego, który posiada kilka na przykład równoległych do siebie ścieżek przenoszących informacje.

W szczególnie korzystnym wykonaniu wynalazku pola umieszczone pomiędzy polami rozdzielającymi, które tworzą rzeczywiste paski przenoszące informacje kodu paskowego nie są zaprojektowane w postaci znaku wodnego, dzięki czemu w świetle przechodzącym jedynie pola rozdzielające mogą być rozpoznane jako paski w postaci znaku wodnego. Pierwsze i ostatnie pola rozdzielające określają granice kodu paskowego.

W celu zwiększenia kontrastu przenoszące informację paski kodu paskowego mogą również być zaprojektowane w postaci znaków wodnych, przy czym pola rozdzielające mają postać jasnych znaków wodnych, zaś paski przenoszące informację mają postać ciemnych znaków wodnych, lub odwrotnie. Korzystnie postać znaków wodnych posiadają nie paski przenoszące informację, lecz pola rozdzielające, ponieważ jasne paski przenoszące informację mogą w przypadku zwiększającej się szerokości pasków spowodować niebezpieczeństwo powstawania dziur w papierze.

W szczególnym wykonaniu wynalazku pole rozdzielające znajdujące się na krawędzi kodu paskowego, co oznacza że jest to pierwsze lub ostatnie pole rozdzielające określa na przykład przez wykorzystanie jego charakterystycznej szerokości lub gęstości włókien treść informacji przypisaną do pasków o różnej szerokości, tj. określa czy do szerokiego paska przypisana jest wartość „1”, zaś do wąskiego paska wartość „0”, czy odwrotnie. W alternatywnym rozwiązaniu pierwszy pasek może stanowić bit startowy, zaś jego szerokość może określać czy do szerokiego paska przypisana jest wartość „1”, zaś do wąskiego paska wartość „0” czy odwrotnie.

W korzystnym wykonaniu dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy według wynalazku wyposażony jest w dodatkowy nośnik umożliwiający przechowywanie informacji. Może to być na przykład nośnik w postaci pamięci magnetycznej takiej jak pasek magnetyczny lub nośnik elektroniczny taki jak mikroukład zawierający układy scalone. W przypadku takiego wykonania kod paskowy może zawierać zamiast wartości dokumentu dane związane z szyfrowaniem i deszyfrowaniem informacji. W nośniku umożliwiającym przechowywanie informacji korzystnie może być przechowywana wartość dokumentu, która może być odtworzona na podstawie informacji zawartych w kodzie paskowym oraz numeru seryjnego dokumentu albo wynik połączenia w z góry określony sposób współczynnika wartości i numeru seryjnego. Dzięki temu zwiększony jest poziom zabezpieczenia przed fałszerstwem oraz możliwości sprawdzenia autentyczności dokumentu. Zapisanie wyniku

PL 218 532 B1 połączenia może być przeprowadzane podczas wytwarzania dokumentu lub w momencie wprowadzania go do obiegu. Podczas sprawdzania autentyczności wynik połączenia może być odczytany z nośnika umożliwiającego przechowywanie informacji. Jeżeli znany jest sposób dokonania połączenia, wykorzystanie wartości dokumentu, która może być bardzo łatwo odczytana z wykorzystaniem kodu paskowego w postaci znaku wodnego umożliwia odtworzenie numeru seryjnego. Jeżeli numer seryjny jest dodatkowo odczytywany bezpośrednio z dokumentu, pojawia się kolejna możliwość sprawdzenia, czy dane odczytane z nośnika umożliwiającego przechowywanie informacji rzeczywiście dotyczą tego konkretnego dokumentu, którym może być na przykład banknot.

Jako dodatkowo mierzone wartości mogą być ponadto wykorzystywane zbieżności parametrów związanych z powstawaniem kodu paskowego według wynalazku, takich jak nieprzezroczystość papieru w obszarze kodu paskowego lub nieregularności przebiegu krawędzi poszczególnych jego części, co ma na celu zwiększenie poziomu zabezpieczenia przed fałszerstwem oraz poprawienie możliwości sprawdzenia autentyczności.

Wynalazek zostanie poniżej przykładowo opisany w odniesieniu do załączonych rysunków, na których:

fig. 1 przedstawia banknot posiadający kod paskowy w postaci znaku wodnego według wynalazku, fig. 2 przedstawia widok kodu paskowego w postaci znaku wodnego według wynalazku przy przechodzącym przez niego świetle, fig. 3 przedstawia widok kolejnego kodu paskowego w postaci znaku wodnego według wynalazku przy przechodzącym przez niego świetle, fig. 4 przedstawia schematycznie przekrój poprzeczny sita do wytwarzania papieru, fig. 5 przedstawia wykres natężenia światła przechodzącego przez pierwsze wykonanie kodu paskowego w postaci znaku wodnego według wynalazku, fig. 6 przedstawia wykres natężenia światła przechodzącego przez drugie wykonanie kodu paskowego w postaci znaku wodnego według wynalazku, fig. 7 przedstawia wykres natężenia światła przechodzącego przez trzecie wykonanie kodu paskowego w postaci znaku wodnego według wynalazku, fig. 8 przedstawia widok znanego w obecnym stanie techniki kodu paskowego w postaci znaku wodnego przy przechodzącym przez niego świetle, fig. 9 przedstawia wykres natężenia światła przechodzącego przez znany w obecnym stanie techniki kod paskowy w postaci znaku wodnego, i fig. 10 przedstawia wykres natężenia światła przechodzącego przez kolejny znany w obecnym stanie techniki kod paskowy w postaci znaku wodnego.

Na fig. 1 przedstawiono przykładowo jeden z wielu możliwych dokumentów wartościowych i dokumentów wymagających zabezpieczenia w postaci banknotu 1 o nominale 2 wynoszącym „100 Euro”. Banknot 1 posiada dwuwymiarowy kod paskowy 3, który jest wprowadzony w postaci znaku wodnego do papieru, z którego wykonany jest banknot 1.

W obecnym stanie techniki znane są już dokumenty wartościowe posiadające jednowymiarowy kod paskowy w postaci znaku wodnego. Im szersze paski wprowadzone są do papieru w postaci znaku wodnego, tym bardziej nieregularny jest ich wygląd w przechodzącym przez nie świetle, co powoduje duże trudności przy badaniu pasków. Widoczne jest to na fig. 8, gdzie schematycznie pokazano kod paskowy w postaci znaku wodnego 3 oglądany w przechodzącym przez niego świetle. Kod paskowy 3 wytworzony został z wykorzystaniem wytłoczonego sita do wytwarzania papieru, w którym wytłoczone obszary odpowiadające paskom 5 kodu paskowego 3 sprzyjają osadzaniu się włókien papieru. Gęstość włókien, tj. grubość papieru zmniejsza się jednak w kierunku wewnętrznych obszarów powierzchni paska, co powoduje że krawędziowe obszary paska są dobrze widoczne, lecz wewnętrzne obszary tej powierzchni wyglądają w przechodzącym przez nią świetle na jaśniejsze w porównaniu do obszarów krawędziowych. Przedstawiono to w sposób graficzny na fig. 9, gdzie na wykresie natężenie światła przechodzącego I+, I^- różni się od zwykłego natężenia światła przechodzącego Ig. Można zauważyć, że natężenie światła przechodzącego I w środku pasków jest tym bardziej zbliżone do zwykłego natężenia światła przechodzącego Ig, im szerszy jest pasek. Należy tu wziąć pod uwagę, że przedstawiona na fig. 9 wartość zwykłego natężenia światła przechodzącego Ig przedstawiona jest w sposób wyidealizowany. W rzeczywistości wspomniana wartość |g jest zmienna i różni się od wartości średniej, tak że w przypadku szerokich pasków może się zdarzyć, że czu jnik kodu paskowego sygnalizuje koniec paska 5 lub początek pola rozdzielającego 6, pomimo że

PL 218 532 B1 osiągnięto jedynie środek paska 5. Może to prowadzić do powstawania błędów odczytu, ponieważ szeroki pasek 5 może być pomyłkowo zinterpretowany jako dwa wąskie paski.

Alternatywne rozwiązanie polegające na wykorzystaniu jasnego kodu paskowego zamiast ciemnego kodu paskowego obarczone jest pewną wadą, a mianowicie gęstość włókien zmniejsza się w kierunku środka paska. W wyniku tego ponownie nie jest uzyskiwany pasek o stałej jasności i pożądanych rozmiarach. Ponadto w przypadku szerokich pasków istnieje niebezpieczeństwo powstawania dziur w papierze.

Na fig. 10 przedstawiono natężenie światła przechodzącego I przez kod paskowy ujawniony w patencie DE 30 34 916 A1, gdzie nie występują opisywane powyżej problemy. Zgodnie z tym patentem obszary sita do wytwarzania papieru wykorzystywane do wytworzenia kodu paskowego wytłoczone są w sicie do wytwarzania papieru w postaci prostokątnych, nierównobocznych trójkątów. Część znaku wodnego, która wytworzona jest w papierze z wykorzystaniem stromej krawędzi jest łatwo rozpoznawalna jako charakterystyczny jasny lub ciemny prążek i oznacza początek paska 5. To, czy pasek 5 odpowiada wartości „1” czy wartości „0” nie zależy od szerokości, lecz od tego czy pasek jest jasny czy ciemny, co oznacza że zależy to od tego, czy wytłoczenie w sicie do wytwarzania papieru rozpoczynając od poziomu papieru skierowane jest w dół czy do góry. W wyniku tego możliwe jest również zachowanie niewielkiej długości kodu paskowego, ponieważ nie jest konieczne wykorzystywanie pól rozdzielających 6 pomiędzy poszczególnymi paskami 5 w celu ich wyraźnego rozgraniczenia. Niekorzystny jest natomiast fakt, że kod paskowy ograniczony jest jedynie do kodowania binarn ego, ponieważ rozróżniane są jedynie jasne i ciemne pola.

Na fig. 2 i fig. 3 przedstawiono części różnych wykonań kodu paskowego w postaci znaku wodnego 3 przedstawionego na fig. 1, przy czym jest on widziany wzdłuż linii AA w przechodzącym przez niego świetle. W obydwu tych przypadkach, jak również w zamieszczonych poniżej przykładach kod paskowy ma postać binarnego kodu paskowego składającego się z zer i jedynek, przy czym na wartość „0” lub „1” wskazuje szerokość paska. Paski 5 oddzielone są od siebie za pomocą pól rozdzielających 6, przy czym pierwsze i ostatnie pole rozdzielające określają granice kodu paskowego. Kody paskowe przedstawione na fig. 2 i fig. 3 mogą być zatem odczytane jako ciąg wartości 0-1-1-0.

W wykonaniu przedstawionym na fig. 2 pola rozdzielające 6 wyglądają na ciemniejsze w porównaniu do pasków 5. Oznacza to, że w obszarach pól rozdzielających 6 banknot posiada zwiększoną gęstość włókien, co osiągnięte zostało za pomocą odpowiednich wytłoczeń wykonanych w sicie do wytwarzania papieru wykorzystywanym do wytwarzania papieru, z którego wykonany jest banknot. Wspomniane wytłoczenie sita do wytwarzania papieru powoduje zwiększone osadzanie się włókien papieru podczas procesu wytwarzania papieru, dzięki czemu obserwowane natężenie światła przechodzącego przez te obszary ulega zmniejszeniu, zaś pola rozdzielające 6 wyglądają na ciemniejsze. Paski 5, które określają rzeczywiste informacje przenoszone przez kod paskowy nie wyglądają w przechodzącym przez nie świetle ani na jaśniejsze, ani na ciemniejsze niż otaczający kod paskowy materiał, z którego wykonany jest banknot, ponieważ paski 5 nie mają żadnych cech charakterystycznych dla znaków wodnych. Ponieważ z tego powodu czytnik kodów paskowych nie wykrywa pasków przenoszących informacje 5 lecz pola rozdzielające 6, szerokość pasków przenoszących informacje określana jest pośrednio po prostu przez odległość pomiędzy wykrytymi polami rozdzielającymi 6.

To samo tyczy się wykonania przedstawionego na fig. 3, gdzie w odróżnieniu od wykonania przedstawionego na fig. 2 pola rozdzielające 6 kodu paskowego wyglądają na jasne, z wyjątkiem skrajnego pola rozdzielającego po lewej stronie. Niezwykle wyraźne jasne pola rozdzielające 6 mogą być wytwarzane z wykorzystaniem tak zwanych galwanotypów. Galwanotypy mają zwykle postać niewielkich metalowych części, które są przymocowane po jednej stronie sita do wytwarzania papieru, przy czym mogą one być na przykład przylutowane lub zamocowane z wykorzystaniem klamer, które wciskane są w oczka sita, a następnie zaginane. W ten sposób możliwe jest uzyskanie bardzo wąskich i wykorzystujących przechodzenie światła efektów świetlnych, które są łatwe do wykrycia z wykorzystaniem czujników.

Skrajne lewe pole rozdzielające 6 widoczne na fig. 3 określa, że kolejne szerokie paski powinny być odczytywane jako zaś wąskie paski 5 jako „1”, tak jak ma to miejsce na fig. 2. Jeżeli skrajne lewe pole rozdzielające 6 utworzone by było w postaci jasnego pola rozdzielającego, tak jak wszystkie inne pola rozdzielające 6, informacje zawarte w paskach 5 powinny być odwrotne, a więc cała informacja zawarta w kodzie paskowym nie będzie odczytywana jako 0-1-1-0, lecz jako 1-0-0-1.

Zamiast charakterystyki natężenia światła przechodzącego lub gęstości włókien skrajnego lewego pola rozdzielającego 6- może to też być skrajne prawe pole rozdzielające 6- do określenia inPL 218 532 B1 formacji zawartych w szerokich i wąskich paskach 5 wykorzystywana może być również szerokość pola rozdzielającego. Powyższe dwie możliwości mogą być połączone ze sobą, w szczególności w celu określenia kolejnych informacji dotyczących kodu paskowego.

Alternatywnie lub dodatkowo również pierwszy lub ostatni pasek 5 może być wykorzystywany jako bit startowy lub bit końcowy, na przykład informację, czy szerokie paski powinny być odczytywane jako „0”, zaś wąskie paski jako „1”, czy odwrotnie może przenosić szerokość paska stanowiącego bit startowy lub paska stanowiącego bit końcowy.

Na fig. 4 przedstawiono dla przykładu schematycznie część sita do wytwarzania papieru 8, które może być wykorzystywane do wytwarzania papieru posiadającego kod paskowy w postaci znaku wodnego przedstawiony na fig. 3. W tym celu sito do wytwarzania papieru 8 posiada galwanotypy 7 rozmieszczone w odpowiedni sposób na powierzchni wykorzystywanej do wytwarzania papieru i umożliwiające uzyskania jasnych pól rozdzielających 6, jak również głęboko wytłoczony obszar 9 służący do utworzenia skrajnego lewego pola rozdzielającego 6, w którym papier ma zwiększoną grubość lub gęstość włókien, dzięki czemu pole wygląda w przechodzącym przez nie świetle na ciemne.

Na fig. 5 przedstawiono wyidealizowany przebieg wykresu natężenia światła przechodzącego przez kod paskowy podobny do przedstawionego na fig. 2, gdzie wykorzystano ciemne pola rozdzielające 6 i paski przenoszące informacje 5. Natężenie światła przechodzącego I jest w obszarach pól rozdzielających 6 mniejsze niż normalne natężenie światła przechodzącego Jg przez papier, z którego wykonany jest banknot, ponieważ gęstość włókien F jest w obszarach pól rozdzielających 6 odpowiednio większe. Wykres natężenia światła przechodzącego I jest więc zbieżny z wykresem gęstości włókien F, jeżeli wzrost natężenia J+ na wykresie odpowiada kierunkowi ku górze, zaś wzrost gęstości włókien F+ odpowiada kierunkowi ku dołowi. Wykresy natężenia światła przechodzącego i gęstości włókien są zatem obydwa oznaczone odnośnikiem numer 4.

Na fig. 6 przedstawiono wykresy natężenia światła przechodzącego i gęstości włókien dla kodu paskowego podobnego do przedstawionego na fig. 3. W tym przypadku natężenia światła przechodzącego I_są w obszarach pól rozdzielających 6 większe niż normalne natężenie światła przechodzącego Jo, poza skrajnym lewym polem rozdzielającym 6, w przypadku którego natężenie światła przechodzącego I jest mniejsze niż normalne natężenie światła przechodzącego Ig. W przeciwieństwie do fig. 5, przedstawiony na fig. 6 wykres natężenia światła przechodzącego przedstawiony jest w mniej wyidealizowany sposób, dzięki czemu widoczne jest, że natężenie światła przechodzącego i gęstość włókien pomimo zasadniczo regularnego rozkładu Ig, Fg w pasku 5 stanowiącym część kodu paskowego ulega nieznacznym odchyleniom od średniej wartości Ig lub Fg, które odpowiadają „normalnemu natężeniu światła przechodzącego” i „ogólnej gęstości włókien”.

Na fig. 7 przedstawiono kolejne wykonanie wynalazku. Zasadniczo jest to połączenie przedstawionego na fig. 9 rozwiązania znanego w obecnym stanie techniki oraz wykonania przedstawionego na fig. 6 lub fig. 3. Oznacza to, że pola rozdzielające 6, jak również paski 5 wprowadzone są do papieru w postaci znaków wodnych, przy czym paski przenoszące informacje 5 mają w świetle przechodzącym wygląd ciemnych obszarów posiadających nieco jaśniejsze części środkowe, co na początku opisu przedstawiono jako niekorzystne, zaś pola rozdzielające 6 mają wygląd wyraźnych jasnych linii, które są łatwe do rozpoznania. Szczególnie duże natężenie światła przechodzącego przez obszary pól rozdzielających 6 przewyższa o tyle natężenie światła przechodzącego przez jaśniejsze części środkowe pasków przenoszących informacje 5, że opisany na początku błędny odczyt jest wykluczony. Przedstawione na fig. 7 wykonanie zapewnia w porównaniu do wykonań przedstawionych na fig. 5 i fig. 6 lub fig. 2 i fig. 3 dodatkowy wzrost kontrastu pomiędzy obszarami pasków 5 i pól rozdzielających 6, dzięki czemu polepszona jest czytelność kodu paskowego.

Claims (25)

1. Papier zabezpieczający o ogólnej gęstości włókien (Fg) przeznaczony do wytwarzania dokumentów wartościowych lub dokumentów wymagających zabezpieczenia takich jak banknoty, czeki, akcje, karty identyfikacyjne, bilety do środków transportu publicznego, bilety wstępu i tym podobne, posiadający kod paskowy (3) składający się z pasków przenoszących informacje (5) oddzielonych od siebie polami rozdzielającymi (6), znamienny tym, że pola rozdzielające (6) wprowadzone są do papieru w postaci znaków wodnych, tak że gęstość włókien (F) papieru zabezpieczającego w obszarze pól rozdzielających (6) różni się od ogólnej gęstości włókien (Fg).

PL 218 532 B1

2. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że gęstość włókien (F) papieru zabezpieczającego w obszarach pasków przenoszących informacje (5) różni się w kierunku dodatnim lub ujemnym od ogólnej gęstości włókien (Fo) W porównaniu do obszarów pól rozdzielających (6).

3. Papier zabezpieczający według zastrz. 2, znamienny tym, że gęstość włókien (F) papieru zabezpieczającego w obszarach pasków przenoszących informacje (5) jest większa, zaś w obszarach pól rozdzielających (6) mniejsza od ogólnej gęstości włókien (F0).

4. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że gęstość włókien (F) papieru zabezpieczającego w obszarach pasków przenoszących informacje (5) odpowiada ogólnej gęstości włókien (F0).

5. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że pola rozdzielające (6) są węższe niż paski przenoszące informacje (5).

6. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku obserwacji papieru zabezpieczającego przy przechodzącym przez niego świetle przynajmniej jedno z pól rozdzielających (6) wydaje się jaśniejsze niż obszar papieru zabezpieczającego o ogólnej gęstości włókien (F0) oraz przynajmniej jedno z pól rozdzielających (6) wydaje się ciemniejsze niż obszar papieru zabezpieczającego o ogólnej gęstości włókien (F0).

7. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że pasek przenoszący informacje (5) znajdujący się przy krawędzi kodu paskowego (3) posiada charakterystyczne właściwości umożliwiające określenie, jakie informacje („0”, „1”) przypisane są do każdego z wchodzących w skład kodu paskowego (3) pasków (5) o różniących się od siebie szerokościach.

8. Papier zabezpieczający według zastrz. 7 znamienny tym, że charakterystyczną właściwością jest szerokość i/lub gęstość włókien paska znajdującego się przy krawędzi.

9. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że kod paskowy (3) ma postać dwuwymiarowego kodu paskowego.

10. Papier zabezpieczający według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada dodatkowy nośnik umożliwiający przechowywanie informacji, taki jak na przykład obszar magnetyczny umożliwiający przechowywanie informacji lub mikroukład scalony.

11. Dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy (1), znamienny tym, że wykonany jest z papieru zabezpieczającego określonego w którymkolwiek z zastrz. 1 do 9.

12. Dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy według zastrz. 11, znamienny tym, że wybrany jest z następującej grupy dokumentów: banknot, czek, akcja, karta identyfikacyjna, bilet do środków transportu publicznego, bilet wstępu.

13. Dokument wymagający zabezpieczenia lub dokument wartościowy według zastrz. 11 albo 12, znamienny tym, że dokument posiada dodatkowy nośnik umożliwiający przechowywanie informacji, taki jak na przykład obszar magnetyczny umożliwiający przechowywanie informacji lub mikroukład scalony.

14. Sposób wytwarzania papieru zabezpieczającego o ogólnej gęstości włókien (F0) przeznaczonego do wytwarzania dokumentów wartościowych lub dokumentów wymagających zabezpieczenia takich jak banknoty, czeki, akcje, karty identyfikacyjne, bilety do środków transportu publicznego, bilety wstępu i tym podobne, posiadających kod paskowy (3) składający się z pasków przenoszących informacje (5) oddzielonych od siebie polami rozdzielającymi (6), znamienne tym, że papier zabezpieczający jest w obszarach pól rozdzielających (6) wykonany w postaci znaku wodnego o gęstości włókien (F+, F) różniącej się od ogólnej gęstości włókien (F0).

15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że obejmuje wykorzystanie sita do wytwarzania papieru (8), które jest w obszarach pól rozdzielających (6) ukształtowane w szczególny sposób, dzięki czemu w tych obszarach osadzanie się włókien w celu utworzenia znaku wodnego jest w wytwarzanym papierze zabezpieczającym zwiększone lub zmniejszone.

16. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że sito do wytwarzania papieru (8) jest w obszarach pasków przenoszących informacje (5) ukształtowane w taki sposób, że w obszarach tych osadzanie się włókien nie jest ani zmniejszone ani zwiększone.

17. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że sito do wytwarzania papieru (8) jest w obszarach pasków przenoszących informacje (5) wytłoczone w taki sposób, że w obszarach tych zmniejszone lub zwiększone jest osadzanie się włókien.

18. Sposób według jednego z zastrz. 14 albo 15 albo 16, znamienny tym, że sito do wytwarzania papieru (8) jest przynajmniej w obszarze (9) jednego z pól rozdzielających (6) wytłoczone w taki sposób, że zwiększone jest osadzanie się włókien.

PL 218 532 B1

19. Sposób według zastrz. 14 albo 15 albo 16, znamienny tym, że sito do wytwarzania papieru (8) przynajmniej w obszarze jednego z pól rozdzielających (6) posiada galwanotyp (7), dzięki czemu zmniejszone jest osadzanie się włókien.

20. Sito do wytwarzania papieru (8) przeznaczone do wytwarzania papieru zabezpieczającego posiadającego kod paskowy (3) składający się z pasków przenoszących informacje (5) oddzielonych od siebie polami rozdzielającymi (6), znamienne tym, że sito do wytwarzania papieru (8) posiada obszary wykorzystywane do wytwarzania pól rozdzielających (6), w których sito do wytwarzania papieru (8) jest ukształtowane w taki sposób, by w tych obszarach zmniejszone lub zwiększone było osadzanie się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

21. Sito do wytwarzania papieru według zastrz. 20, znamienne tym, że w obszarach wykorzystywanych do wytwarzania pasków przenoszących informacje (5) sito do wytwarzania papieru jest ukształtowane w taki sposób, że w obszarach tych nie jest znacząco zmienione osadzanie się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze nie jest uzyskiwany znak wodny.

22. Sito do wytwarzania papieru według zastrz. 20, znamienne tym, że w obszarach wykorzystywanych do wytwarzania pasków przenoszących informacje (5) sito do wytwarzania papieru jest wytłoczone, co powoduje zwiększenie osadzania się włókien w tych obszarach, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

23. Sito do wytwarzania papieru według zastrz. 20 albo 21, znamienne tym, że sito do wytwarzania papieru jest wytłoczone (9) w przynajmniej jednym z jego obszarów wykorzystywanych do wytwarzania pól rozdzielających (6), co powoduje zwiększenie osadzania się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

24. Sito do wytwarzania papieru według zastrz. 20 albo 21, znamienne tym, że sito do wytwarzania papieru przynajmniej w jednym z jego obszarów wykorzystywanych do wytwarzania pól rozdzielających (6) posiada galwanotyp (7), co powoduje zmniejszenie osadzania się włókien, dzięki czemu w wytwarzanym za pomocą sita do wytwarzania papieru papierze możliwe jest uzyskanie znaku wodnego.

25. Sito do wytwarzania papieru według zastrz. 20 albo 21, znamienne tym, że obszary sita do wytwarzania papieru wykorzystywane do wytwarzania pól rozdzielających (6) są węższe niż obszary sita do wytwarzania papieru wykorzystywane do wytwarzania pasków przenoszących informacje (5).