PL219008B1 - Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B i sposób otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B - Google Patents

Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B i sposób otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B

Info

Publication number
PL219008B1
PL219008B1 PL392061A PL39206110A PL219008B1 PL 219008 B1 PL219008 B1 PL 219008B1 PL 392061 A PL392061 A PL 392061A PL 39206110 A PL39206110 A PL 39206110A PL 219008 B1 PL219008 B1 PL 219008B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
ruthenium
carbon atoms
linear
catalyst
tricyclohexylphosphine
Prior art date
Application number
PL392061A
Other languages
English (en)
Other versions
PL392061A1 (pl
Inventor
Bogdan Marciniec
Jędrzej Walkowiak
Original Assignee
Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu filed Critical Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority to PL392061A priority Critical patent/PL219008B1/pl
Publication of PL392061A1 publication Critical patent/PL392061A1/pl
Publication of PL219008B1 publication Critical patent/PL219008B1/pl

Links

Landscapes

  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)
  • Catalysts (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B oraz sposób otrzymywania nowych związków zawierających liniowe połączenia B-O-B-O-B.
Znane są związki zawierające w swojej strukturze wiązania B-O-B, które znajdują zastosowanie w wielu gałęziach nowoczesnej chemii, m.in. jako katalizatory - kwasy Lewisa wielu reakcji w chemii organicznej, akceptory anionów w bateriach, czy prekursory termicznie stabilnych materiałów porowatych oraz ceramicznych.
Z literatury znanych jest szereg związków zawierających cykliczny układ wiązań B-O-B-O-B.
Powszechnie stosowanym sposobem syntezy związków zawierających cykliczny układ wiązań B-O-B-O-B jest sposób ujawniony przez Browna (1) polegający na dehydratacji termicznej lub chemicznej (przy użyciu środków osuszających) kwasów boronowych. W sposobie tym w celu przesunięcia równowagi w kierunku produktów, konieczne jest usuwanie z układu wody, najczęściej w postaci azeotropu z benzenem lub toluenem lub za pomocą środków osuszających, np. P4O10 lub SOCI2, CaH2. W sposobie tym praktycznie niemożliwym jest otrzymanie układów zawierających liniowe układy wiązania B-O-B-O-B.
Cykliczne związki zawierające wiązania B-O-B-O-B (boroksyny) otrzymuje się metodą ujawnioną przez Goubeau (2) w reakcji triorganoboranów z tlenkiem boru w temperaturze 300°C. Wadą tej metody jest stosowanie piroforycznych organoboranów.
Inną metodę otrzymywania cyklicznych związków zawierające wiązania B-O-B-O-B jest ujawniony przez Rathke (3) sposób ich otrzymywania w reakcji karbonylowania kompleksu boranu z tetrahydrofuranem katalizowanej niewielką ilością borowodorku. Odmianą tej metody jest ujawniony przez Browna sposób karbonylowania przy użyciu dimetylosulfidu (1). W procesie tym stosuje się toksyczny gaz, jakim jest tlenek węgla.
Znane są związki liniowe zawierające pojedynczy układ B-O-B. Związki zawierające w swojej strukturze taki układ mogą być syntezowane sposobem ujawnionym przez Komorowską (4) polegającym na kontrolowanej hydrolizie chloroboranów. W metodzie tej w celu usunięcia wydzielającego się silnie korodującego HCl należy stosować aminę, która w reakcji z kwasem tworzy chlorowodorek amoniowy. Konieczność jego separacji, jak również samo wydzielanie kwasu stanowią wady tej metody. Jednocześnie nie udaje się selektywnie otrzymać pożądanego produktu, który pozostaje w równowadze z cyklicznym boroksynem.
Maringgele, (5) opisał sposób otrzymywania związków zawierających pojedyncze liniowe połączenia B-O-B w wyniku reakcji odpowiednich alkoholi z sodem, a następnie powstałych alkoholanów sodu z trihalogenkiem boru. Sposobem tym otrzymuje się związki zawierające tylko pojedyncze połączenie B-O-B.
Tego typu produkty oprócz wcześniej wspomnianych zastosowań (katalizatory - kwasy Lewisa, struktury porowate) mogą być wykorzystywane, ze względu na dużą podatność wiązań B-O-B na hydrolizę, a także łatwość odwrotnego procesu - dehydratacji, w syntezie nowoczesnych związków i polimerów ulegających samonaprawianiu, a także prekursory materiałów ceramicznych i nanomateriałów.
Celem wynalazku było opracowanie nowych związków zawierających liniowe połączenia B-O-BO-B oraz sposobu otrzymywania nowych związków zawierających wiązanie B-O-B-O-B.
Przedmiotem wynalazku są nowe związki zawierające liniowy układ wiązań B-O-B-O-B o ogólnym wzorze 1.
w którym:
- R1, R2, R3, R4, R5, R6 są takie same i oznaczają wodór lub metyl - n przyjmuje wartość 0 lub 1
PL 219 008 B1
- R oznacza grupy o wzorach 2 lub 3,
w których R7 oznacza H, CH3, Br
W drugim aspekcie wynalazek dotyczy sposobu otrzymywania nowych związków zawierających liniowe połączenia B-O-B-O-B o ogólnym wzorze 1 w którym:
- (R1, R2, R3, R4, R5, R6) są takie same lub różne i oznaczają wodór, metyl lub etyl
- n przyjmuje wartość 0 lub 1
- R oznacza: grupę o wzorze 2 lub 3, fenyl podstawiony w dowolnej pozycji halogenem, grupą aklilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 5 atomów węgla, grupą karbonylową lub karboksylową; podstawiony halogenem lub niepodstawiony liniowy albo rozgałęziony alkil zawierający od 2 do 8 atomów węgla; grupę alkenylową zawierającą od 2 do 8 atomów węgla; alkenyl zawierający od 2 do 8 atomów węgla podstawiony halogenem lub fenylem; grupę alkinylową zawierającą od 2 do 8 atomów węgla, alkin zawierający od 2 do 8 atomów węgla podstawiony grupą alkilową zawierającą od 2 do 8 atomów węgla, fenylem lub halogenem.
Sposób według wynalazku otrzymywania związków o liniowym układzie wiązań B-O-B-O-B, o ogólnym wzorze 1, w którym n, R1, R2, R3, R4, R5, R6 mają wyżej podane znaczenie, polega na reakcji sprzęgania winylooksoboranów o ogólnym wzorze 4, w którym
n, R1, R2, R3, R4, R5, R6 mają wyżej podane znaczenie z odpowiednimi podstawionymi kwasami boronowymi o ogólnym wzorze 5,
HO. .OH Β ι
R (5) w którym R ma wyżej podane znaczenie, w obecności katalizatora wybranego spośród znanych kompleksów rutenu(0) oraz znanych hydrydowych lub borylowych kompleksów rutenu(II).
W reakcji stosuje się od 1,2 do 6 krotny nadmiar winylooksoboranu na każdą grupę hydroksylową w kwasie boronowym, korzystnie od 1,5 do 2 krotny nadmiar na każdą grupę hydroksylową
W szczególności jako katalizatory stosuje się kompleksy rutenu wybrane z grupy [chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)ruten(II)] o wzorze 6,
[RuHCl(CO)(PPh3)3] (6)
[chlorohydrydokarbonylbis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)] o wzorze 7,
[RuHCl(CO)(PCy3)2] (7) tetrafluoroboran[diacetonitrylhydrydokarbonylbis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)] o wzorze 8, [RuH(CO)(MeCN2)(PCy3)2][BF4] (8)
PL 219 008 B1
[chlorokatecholoborylobis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)] o wzorze 9, [Ru(BO2C6H4)Cl(CO)(PCy3)2] (9)
[dodekakarbonylektrirutenu(0)] o wzorze 10.
[Ru3(CO)12] (10)
Katalizatory stosuje się w ilości od 0,5 do 5% molowych w stosunku do użytego kwasu boronowego, korzystnie w ilości od 1 do 2% molowych. Po zakończeniu reakcji katalizator usuwa się znanymi metodami.
Reakcję syntezy zgodnie z wynalazkiem prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w atmosferze gazu obojętnego w temperaturze od 25°C do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, korzystnie w temperaturze 60 - 80°C, przez 6-48 h, korzystnie 18-24 h.
W przypadku stosowania jako katalizatorów dodekakarbonylektrirutenu(0) lub chlorohydrynokarbonyltris(trifenylofosfina)ruten(II) reakcję można prowadzić zarówno w atmosferze gazu obojętnego jak i atmosferze tlenowej.
Reakcje prowadzi się w rozpuszczalniku, wybranym z grupy węglowodory aromatyczne, węglowodory chlorowane, tetrahydrofuran, dioksan lub ich mieszaniny. Najkorzystniejsze jest prowadzenie reakcji w dioksanie lub tetrahydrofuranie.
Sposób według wynalazku umożliwia syntezę związków zawierających liniowy układ wiązań B-O-B-O-B przy konwersji kwasów boronowych na ogół nie niższej niż 65%. Metoda ta umożliwia uzyskanie surowego produktu z wydajnością przeważnie niemniejszą niż 60% wydajności teoretycznej.
Zaletą sposobu według wynalazku otrzymywania związków zawierających układ wiązań B-O-BO-B jest możliwość syntezy związków, w których B-O-B-O-B ma formę liniową, a nie wchodzi w strukturę pierścienia cyklicznego. Jest to nowa grupa związków zawierających w swojej strukturze liniowe połączenia atomów tlenu i boru w układzie wiązań B-O-B-O-B.
Sposobem według wynalazku można syntezować związki zawierające różne podstawniki przy centralnym atomie boru, także te wrażliwe na działanie takich czynników jak woda, kwas, czy wodór.
Innymi zaletami sposobu według wynalazku są: użycie niewielkich ilości katalizatora, wysoka selektywność procesu, gdyż jako jedyne produkty uzyskuje się związki zawierające sekwencję wiązań B-O-B-O-B oraz etylen, brak toksycznych, trudnych w izolacji lub wybuchowych produktów ubocznych, takich jak H2, czy HCl. Tylko w nielicznych przypadkach powstaje niewielka ilość ubocznych produktów homosprzęgania winylooksoboranu.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady, które nie wyczerpują wszystkich możliwych przypadków stosowania sposobu syntezy według wynalazku. Strukturę otrzymanych związków zawierających liniowy układ wiązań B-O-B-O-B potwierdzono przy użyciu technik: spektroskopii jądrowego rezonansu magnetycznego (NMR) przy użyciu Varian XL 300 MHz i analizy elementarnej wykorzystując Vario EL III.
P r z y k ł a d I
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,12 g kwasu fenyloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 100%. W celu usunięcia katalizatora z układu naniesiono mieszaninę poreakcyjną na kolumnę chromatograficzną zawierającą krzemionkę modyfikowaną heksametylodisilazanem, a następnie wyizolowano produkt, stosując jako eluent heksan/octan etylu (1/1). Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)fenyloboran z wydajnością 77% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCl3): δ = 2.04 (q, 2H, J(H,H) =5.5 Hz, BOCH2CH2), 4.16 (t, 4H, J(H,H) = 5.5 Hz, BOCH2CH2), 7.31-7.47 (m, 3H, C6^), 7.75-7.78 (d, 2H, C6H5) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ = 27.9 (BOCH2C^), 62.3 (BOCH2CH2), 127.8 (C6H5), 130.8 (CH), 132.3 (CH), 133.9 (c C6H5) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 28.7, 37.4 ppm
Analiza elementarna dla (%) C12H17B3O6: C, 49.75; H, 5.91, wyznaczono: C, 50.01; H, 5.77
P r z y k ł a d II
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,136 g kwasu (4-metylofenylo)boronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę
PL 219 008 B1 reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 100%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)(4'-metylofenylo)boran z wydajnością 74% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ = 1.98 (q, 4H, BOCH2CH2), 2.51 (s, 3H, CH3), 3.89 (t, 8H BOCH2), 7.12 (br, 2H, C6H5), 7.56 (br, 2H, C6H4) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ = 21.1 (CHs), 26.8 (BOCH2CH2), 62.0 (BOCH2), 128.2 (C^Hs), 133.4 (C6H5), 140.0 (C6H5) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 33.2, 41.7ppm
Analiza elementarna dla (%) C13H19B3O6: C, 51.41; H, 6.31, wyznaczono: C, 51.11; H, 6.41
P r z y k ł a d III
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,2 g kwasu (4-bromofenylo)boronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 100%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)(4'-bromofenylo)boran z wydajnością 71% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ= 1.89 (q, 4H, BOCH2CH2), 4.02 (t, 8H BOCH2), 7.03 (br, 2H, C6H4, 7.47 (br, 2H, C6H4) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ= 27.0 (BOCH-CH-), 62.1 (BOCH2) 112.0 (C6H5), 129.4 (C6H5), 133.0 (c6H5) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 33.8, 41.8 ppm
Analiza elementarna dla (%) C12H16BrB3O6: C, 39.10; H, 4.38, wyznaczono: C, 38.88; H, 4.20
P r z y k ł a d IV
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksan, 0,148 g kwasu (E)-styryloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 89%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanyl-2-oksa)(E)-styrylo)boran z wydajnością 74% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ = 1.84 (q, 4H, J(H,H) =5.5 Hz, BOCH2CH2), 3.92 (t, 8H, J(H,H) = 5.5 Hz, BOCH-OH;), 6.09 (d, 1H, PhCH=CH, J(H,H) = 18.3 Hz), 6.54 (d, 1H, PhCH=CH, J(H,H) = 18.3 Hz), 7.12-7.56 (5H, C6H5) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ = 26.9 (BOCH2CH2), 61.7 (BOCH2), 129.1 (C6H4), 129.3 (C6H4), 132.0 (C6H4), 133.8 (C6H4), 145.4 (Ph-CH=CH) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 33.3, 41.8 ppm
Analiza elementarna dla (%) C14H19B3O6: C, 53.26; H, 6.07, wyznaczono: C, 53.03; H, 5.89
P r z y k ł a d V
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksan, 0,162 g kwasu (E)-4-metylostyryloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 89%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanyl-2-oksa)[(E)-4metylostyrylo]boran z wydajnością 72% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ= 1.84 (q, 4H, J(H,H) =5.5 Hz, BOCH2CH2), 3.92 (t, 8H, J(H,H) =5.5 Hz, BOCH2CH2), 6.09 (d, 1H, PhCH=CH, J(H,H) = 18.3 Hz), 6.54 (d, 1H, PhCH=CH, J(H,H) =
18.3 Hz), 7.12-7.56 (5H, C6H5) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ= 26.9 (BOCH2CH2), 61.7 (BOCH2), 129.1 (C6H4), 129.3 (C6H4), 132.0 (C6H4), 133.8 (C6H4), 145.4 (Ph-CH=CH) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 33.3, 41.8 ppm
Analiza elementarna dla (%) C14H19B3O6: δ, 53.26; H, 6.07, wyznaczono: C, 53.03; H, 5.89
PL 219 008 B1
P r z y k ł a d VI
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,12 g kwasu fenyloboronowego oraz 0,47 g 4,4,5,5-tetrametylo-2-winylo-1,3,2-dioksaborolanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 96%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(4,4,5,5-tetrametylo-1,3,2-dioksaborolanylo-2-oksa)fenyloboran z wydajnością 65% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ = 1.26 (s, 12H, CH3), 1.28 (s, 12H, CH3) 7.37-7.52 (m, 3H, C6H5), 7.79-7.82 (d, 2H, C6H5) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ = 24.9 (CH3), 83.8 (BOC(CH3)2), 127.8 (&Η5), 131.2 (&Η5), 132.2 (C6H5), 134.7 (cCaH) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ= 31.0, 39.2 ppm
Analiza elementarna dla (%) C18H129B3O6: C, 57.83, H, 7.82, wyznaczono: C, 57.70, H, 7.98
P r z y k ł a d VII
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,2 g kwasu (4-bromofenylo)boronowego oraz 0,47 g 4,4,5,5-tetrametylo-2-winylo-1,3,2-dioksaborolanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 96%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(4,4,5,5-tetrametylo-1,3,2-dioksaborolanylo-2-oksa)(4'-bromofenylo)boran z wydajnością 60% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ = 1.27 (s, 12H, CH3), 1.33 (s, 12H, CH3) 7.32-7.35 (br, 2H, C6H4), 7.71-74 (br, 2H, C6H4) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ = 24.9 (CH3), 84 (BOC/CH;,)) 116.0 (C5H4), 129.4 (C6H4), 132.2 (C6H4) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 32.6, 40.9 ppm
Analiza elementarna dla (%) C18H28BrB3O6: C, 47.75, H, 6.23, wyznaczono: C, 47.54, H 6.31
P r z y k ł a d VIII
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono 0,019 g chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)rutenu(II), a następnie kolejno 2 mL dioksan, 0162 kwasu (E)-4-metylostyryloboronowego oraz 0,47 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 87%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(4,4,5,5-tetrametylo- 1 ,3 ,2-dioksaboroIanylo-2-oksa)[(E)-4metylostyrylo]boran z wydajnością 59% czystego produktu.
1H NMR (300 MHz, CDCI3): δ = 1.19 (s, 12H, CH3), 1.26 (s, 12H, CH3), 2.27 (3H, s, CH2), 6.006.08 (d, 1H, PhCH=CH, J(H,H) = 18.4 Hz), 6.64 (d, 1H, PhCH=CH, J(H,H) = 18.4 Hz) 7.00-7.08 (m, 2H, C6H4), 7.44-7.48 (m, 2H, C6H4) ppm 13C NMR (75 MHz, CDCI3): δ = 21.2 (CH3C6H4) 24.3 (CH3), 83.5 (BOC(CH3126.4 (C5H4), 129.4 (C6H4), 134.5 (C6H4), 137.8 (C6H4), 148.7 (Ph-CH=CH) ppm 11B NMR (96 MHz, CDCI3): δ = 32.6, 39.9 ppm
Analiza elementarna dla (%) C21H33B3O6: C, 60.94, H, 8.04, wyznaczono, C, 61.13, H 8.29
P r z y k ł a d IX
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono w atmosferze gazu obojętnego 0,014 g [chlorohydrydokarbonylbis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)] a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,12 g kwasu fenyloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze
80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 84%. W mieszaninie poreakcyjnej obserwowane były również śladowe ilości ubocznego produktu - bisboryloetenu powstałego w konkurencyjnej reakcji homosprzęgania winylooksoboranu katalizowanej tym samym kompleksem. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)fenyloboran z wydajnością 51% czystego produktu. Wynik analizy identyfikacyjnej był identyczny jak w przykładzie I.
PL 219 008 B1
P r z y k ł a d X
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono w atmosferze gazu obojętnego 0,017 g tetrafluoroboranu [diacetonitrylhydrydokarbonylbis(tricykloheksylofosfina)rutenu(II)], a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,12 g kwasu fenyloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 84%. W mieszaninie poreakcyjnej obserwowane były również śladowe ilości ubocznego produktu - bisboryloetenu powstałego w konkurencyjnej reakcji homosprzęgania winylooksoboranu katalizowanej tym samym kompleksem. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)fenyloboran z wydajnością 51% czystego produktu. Wynik analizy identyfikacyjnej był identyczny jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d XI
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono w atmosferze gazu obojętnego 0,025 g dodekakarbonylkutrirutenu(0), a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,12 g kwasu fenyloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 91%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizator prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)fenyloboran z wydajnością 64% czystego produktu. Wynik analizy identyfikacyjnej był identyczny jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d XII
W reaktorze o pojemności 10 mL, zaopatrzonym w chłodnicę zwrotną i mieszadło, umieszczono w atmosferze gazu obojętnego 0,017 g [chlorokatecholoborylobis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)], a następnie kolejno 2 mL dioksanu, 0,12 g kwasu fenyloboronowego oraz 0,34 g 2-winylo-1,3,2-dioksaborinanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez dwadzieścia cztery godziny w temperaturze 80°C. Konwersja kwasu boronowego i wydajność surowego produktu wyniosła 95%. Izolację produktu oraz usuwanie katalizatora prowadzono według procedury opisanej w przykładzie I. Otrzymano bis(1,3,2-dioksaborinanylo-2-oksa)fenyloboran z wydajnością 70% czystego produktu. Wynik analizy identyfikacyjnej był identyczny jak w przykładzie I.
Literatura
1. H. C. Brown, T. E. Cole, Organometallics, 1985, 4, 816
2. V. J. Goubeau, H. Keller, Z. Anorg. Chem. 1951, 267, 1
3. M. W. Rathke, H. C. Brown, J. Am. Chem. Soc., 1966, 88, 2606
4. C. M. Komorowska, K. Niedenzu, W. Weber, Inorg. Chem., 1990, 29, 289
5. W. Maringgele, A. Meller, M. Noltemeyer, G. M. Sheldrick, Z. Anorg. Allg. Chem., 1986, 536, 24

Claims (6)

  1. Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B o ogólnym wzorze 1.(1) w którym:
    - R1, R2, R3, R4, R5, R6 są takie same i oznaczają wodór lub metyl - n przyjmuje wartość 0 lub 1
    PL 219 008 B1
    - R oznacza grupy o wzorach 2 lub 3, (2) w których R7 oznacza H, CH3, Br
  2. 2. Sposób otrzymywania związków otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B o ogólnym wzorze 1 w którym:
    - (R1, R2, R3, R4, R5, R6) są takie same lub różne i oznaczają wodór, metyl lub etyl
    - n przyjmuje wartość 0 lub 1
    - R oznacza: fenyl podstawiony w dowolnej pozycji halogenem, grupą aklilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 5 atomów węgla, grupą karbonylową lub karboksylową; podstawiony halogenem lub niepodstawiony liniowy albo rozgałęziony alkil zawierający od 2 do 8 atomów węgla; grupę alkenylową zawierającą od 2 do 8 atomów węgla; alkenyl zawierający od 2 do 8 atomów węgla podstawiony halogenem lub fenylem; grupę alkinylową zawierającą od 2 do 8 atomów węgla, alkin zawierający od 2 do 8 atomów węgla podstawiony grupą alkilową zawierającą od 2 do 8 atomów węgla, fenylem lub halogenem; grupę o wzorze 2 lub 3, (2) w których R7 oznacza H, CH3, Br, znamienny tym, że polega na reakcji sprzęgania winylooksoboranów o ogólnym wzorze 4, (4)
    PL 219 008 B1 w którym n, R1, R2, R3, R4, R5, R6 mają wyżej podane znaczenie z odpowiednimi podstawionymi kwasami boronowymi o ogólnym wzorze 5,
    HCk .OH
    D
    I R (5) w którym R ma wyżej podane znaczenie, w obecności katalizatora.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się związek wybrany spośród znanych kompleksów rutenu(0) oraz znanych hydrydowych lub borylowych kompleksów rutenu(II) w szczególności związek wybrany z grupy [chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)ruten(II)], [chlorohydrydokarbonylbis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)], tetrafluoroboran [diacetonitrylhydrydokarbonyl-bis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)], [chlorokatecholoborylobis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)], [dodekakarbonylektrirutenu(0)].
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się związek wybrany z grupy [chlorohydrydokarbonyltris(trifenylofosfina)ruten(II)], [chlorohydrydokarbonylbis-(tricykloheksylofosfina)ruten(II)], tetrafluoroboran[diacetonitrylhydrydokarbonylbis(tricykIoheksylofosfina)-ruten(II)], [chlorokatecholoborylobis(tricykloheksylofosfina)ruten(II)], [dodekakarbonylektrirutenu(0)].
  5. 5. Sposób według zastrz. 2 albo 3, albo 4, znamienny tym, że katalizator stosuje się w ilości od 0,5 do 5 % molowych w stosunku do użytego kwasu boronowego.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że katalizator stosuje się w ilości od 0,5 do 5% molowych.
PL392061A 2010-08-05 2010-08-05 Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B i sposób otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B PL219008B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL392061A PL219008B1 (pl) 2010-08-05 2010-08-05 Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B i sposób otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL392061A PL219008B1 (pl) 2010-08-05 2010-08-05 Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B i sposób otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL392061A1 PL392061A1 (pl) 2012-02-13
PL219008B1 true PL219008B1 (pl) 2015-02-27

Family

ID=45699210

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL392061A PL219008B1 (pl) 2010-08-05 2010-08-05 Nowe związki zawierające liniowe połączenia B-O-B-O-B i sposób otrzymywania związków z liniowymi połączeniami B-O-B-O-B

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL219008B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL392061A1 (pl) 2012-02-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Poulain et al. Synthesis and tunability of abnormal 1, 2, 3-triazolylidene palladium and rhodium complexes
CA3006603A1 (en) Precatalysts and process for the metal-free functionalization of sp2 carbons using the same
Naghipour et al. Synthesis of a new class of unsymmetrical PCP′ pincer ligands and their palladium (II) complexes: X-ray structure determination of PdCl {C6H3-2-CH2PPh2-6-CH2PBut2}
Tan et al. Synthesis and structure of an air-stable organobismuth triflate complex and its use as a high-efficiency catalyst for the ring opening of epoxides in aqueous media with aromatic amines
Liu et al. A Highly Active Pd (II) Complex with 1‐Tritylimidazole Ligand for Suzuki‐Miyaura and Heck Coupling Reactions
Ordyszewska et al. Structural and spectroscopic analysis of a new family of monomeric diphosphinoboranes
Findlater et al. Synthesis and structure of two new (guanidinate) boron dichlorides and their attempted conversion to boron (i) derivatives
CN106604638A (zh) 制备硼化芳烃的方法
Roering et al. Mechanistic variety in zirconium-catalyzed bond-forming reaction of arsines
Ciclosi et al. An unprecedented iridium (III) catalyst for stereoselective dimerisation of terminal alkynes
Fukuda et al. Facile synthesis and utilization of bis (o-phosphinophenyl) zinc as isolable PZnP-pincer ligands enabled by boron–zinc double transmetallation
EP4471039A1 (en) Cyclopropane skeleton monophosphine ligand and palladium complex thereof as well as preparation method and use thereof
Trifonov et al. Hydrosilylation of dienes by yttrium hydrido complexes containing a linked amido-cyclopentadienyl ligand
Chlupatý et al. Reversible addition of tin (ii) amides to nitriles
US20190262817A1 (en) Precatalysts and process for the metal-free functionalization of sp2 carbons using the same
Chang et al. Reactivity of the hydrido platinum (II) azide trans-PtH (N3)(PEt3) 2 toward organic isocyanides and isothiocyanates: Synthesis and structures of cis-PtH (PEt3) 2 (CN4-2, 6-Me2C6H3) and trans-Pt {S [CN4 (Ph)] 2}(PEt3) 2
JP5162454B2 (ja) ジアルコキシオルガノボランの合成方法
Köcher et al. 4-Ethinyl-benzonitrile-ferrocenes bridged by a Pd (PPh3) 2 unit; the solid-state structure of (η5-C5H5) Fe (η5-C5H4C CC6H4C N-1, 4)
Kitschke et al. Intramolecular C–O insertion of a germanium (II) salicyl alcoholate: A combined experimental and theoretical study
Cai et al. Synthesis and molecular structures of lanthanocene amide complexes and their catalytic activity for addition of amines to nitriles
KR102220378B1 (ko) N―헤테로고리 전이금속 착물 촉매 및 이의 제조 방법
Czerwinski et al. Haptotropic rearrangement in tricarbonylchromium complexes of 2-aminobiphenyl and 4-aminobiphenyl
Hsiang Metal-Ligand Cooperation in Bis (Phosphinimine)-Supported Rhodium Pincer Complexes: From Dehydrogenation to Value-Added Products
PL219009B1 (pl) Sposób otrzymywania związków z układem wiązań B-O-B oraz związek zawierający układ wiązań B-O-B
WO2017173668A1 (zh) 一种制备芳基硼酸新戊二醇酯的方法