PL219113B1 - Sposób podnoszenia ładunków wielkogabarytowych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób podnoszenia ładunków wielkogabarytowych.

Wszelkiego rodzaju ładunki cechujące się wielkimi gabarytami i dużym ciężarem przenoszone są z miejsca na miejsce za pomocą specjalnie przystosowanych do tego celu dźwigów, typu żuraw, złożonych z konstrukcji nośnej i mechanizmów do podnoszenia i przenoszenia transportowego ładunku zawieszonego na ruchomym ramieniu, do którego przymocowany jest element chwytający, przykładowo trawersa, służący do chwytania przenoszonego przez żuraw ładunku.

Przykładowo, z opisu patentowego nr SU 1754626 A1 znana jest trawersa jednobelkowa, której korpus składa się z jednej belki połączonej od góry, na swych skrajnych odcinkach, z dwucięgnowym zawiesiem linowym i na której zawieszony jest za pomocą dwóch łańcuchów dwucięgnowych otwarty od góry pojemnik transportowy. Trawersa tego typu ma zastosowanie przy zespole ładunków o niedużych gabarytach.

Z opisu patentowego nr SU 927721 znana jest trawersa dwubelkowa, której korpus stanowią dwie belki o różnej długości zamocowane równolegle jedna pod drugą, przy czym krótsza belka znajduje się pod dłuższą belką, a do końców obu belek przymocowane są łańcuchy jednocięgnowe za pomocą których zawiesza się ładunek.

Trawersy tego typu są przeznaczone dla ładunków o gabarytach średniej wielkości i stosunkowo niedużym ciężarze. Ze względu na niestabilną konstrukcję nie nadają się do wszechstronnego użytku, przykładowo podczas przenoszenia uszkodzonych pojazdów, w tym wielkogabarytowych pojazdów dwuczłonowych, podczas usuwania skutków wypadków.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu podnoszenia różnego typu ładunków wielkogabarytowych za pomocą żurawia z odpowiednio skonstruowaną do tego celu trawersą. Sposób powinien nadawać się do usuwania skutków poważnych wypadków, gdzie może być konieczny transport ciężkich pojazdów dwuczłonowych, które wypadły z drogi i zjechały ze skarpy, bez konieczności ich rozprzęgania a także bez konieczności usuwania z nich załadunku.

Przedmiotem wynalazku jest sposób podnoszenia ładunków wielkogabarytowych, w którym ładunki podnosi się za pomocą żurawia, do którego ramienia zawiesza się trawersę wielobelkową połączoną od góry z czterocięgnowym zawiesiem linowym przymocowanym do haka zblocza żurawia, a do belek trawersy mocuje się ładunek, i w którym stosuje się trawersę zawierającą część nośną i korpus, który stanowią dwie belki podstawowe połączone za pomocą dwóch belek wsporczych prostopadłych do belek podstawowych, przy czym w miejscu łączenia belek podstawowych i belek wsporczych do belek podstawowych przymocowane jest zawiesie linowe, a część nośną trawersy stanowią belki nośne prostopadłe do belek podstawowych i dłuższe od belek wsporczych, przy czym dwie zewnętrzne belki nośne górne, do których za pomocą jednocięgnowych łańcuchów są przymocowane zewnętrzne belki nośne dolne, które są zamocowane przy końcach belek podstawowych, a środkowa belka nośna górna, do której za pomocą jednocięgnowych łańcuchów jest zamocowana środkowa belka nośna dolna, jest zamocowana na belkach podstawowych przesuwnie pomiędzy belkami wsporczymi, przy czym zewnętrzne belki nośne dolne mocuje się pod ładunkiem na krańcach ładunku, a środkową belkę nośną dolną mocuje się pod ładunkiem w środku ciężkości ładunku.

Korzystnie, łańcuchy jednocięgnowe mają regulowaną długość, którą dostosowuje się do gabarytu ładunku w miejscu mocowania belek nośnych dolnych.

Korzystnie, na belkach podstawowych pomiędzy belkami wsporczymi znajdują się poprzeczne rowki pozycjonujące, w których ustala się położenie środkowej górnej belki nośnej w obszarze występowania środka ciężkości danego ładunku.

Sposób podnoszenia z użyciem trawersy według wynalazku umożliwia łatwiejsze przemieszczanie powypadkowych pojazdów, w szczególności dwuczłonowych, takich jak ciągnik siodłowy z naczepą, mogących dodatkowo zawierać ciężki załadunek.

Sposób według wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia widok trawersy przeznaczonej do chwytania przenoszonych ładunków, a Fig. 2 przedstawia widok ładunku zamocowanego za pomocą trawersy sposobem według wynalazku.

Fig. 1 przedstawia widok trawersy przeznaczonej do chwytania przenoszonych ładunków. Trawersa wielobelkowa 100 stosowana do chwytania podnoszonych ładunków przeznaczona jest do zawieszenia na haku 102 zblocza żurawia za pomocą czterocięgnowego zawiesia linowego 101. Korpus trawersy stanowią dwie belki podstawowe 121, 122 połączone ze sobą za pomocą dwóch belek wsporczych 131, 132 prostopadłych do belek podstawowych 121, 122. W miejscu łączenia belek podPL 219 113 B1 stawowych 121, 122 i belek wsporczych 131, 132, do belek podstawowych 121, 122 przymocowane jest czterocięgnowe zawiesie linowe 101 o udźwigu rzędu 45 ton. Część nośną trawersy 100 stanowi sześć belek nośnych 141, 142, 143, 151, 152, 153, usytuowanych prostopadle do belek podstawowych 121, 122, o długości większej od odległości między belkami podstawowymi 121, 122. Trzy belki nośne górne 141, 142, 143 zamocowane są na belkach podstawowych 121, 122, a dopuszczalne obciążenie każdej wynosi 17 ton. Dwie zewnętrzne belki nośne górne 141, 143 usytuowane są przy końcach belek podstawowych 121, 122, a środkowa belka nośna górna 142 jest belką ruchomą o regulowanym położeniu pomiędzy belkami wsporczymi 131, 132. Na belkach nośnych górnych 141, 142, 143 zawieszone są trzy belki nośne dolne 151, 152, 153 za pomocą lin lub jednocięgnowych łańcuchów 160. Łańcuchy jednocięgnowe 160 mają regulowaną długość, która umożliwia chwytanie ładunków o różnych wielkościach i dostosowanie się do ich gabarytów w miejscu mocowania belek nośnych.

Na górnej powierzchni belek podstawowych 121, 122 pomiędzy belkami wsporczymi 131, 132 znajdują się poprzeczne rowki 170 pozycjonujące. Rowki te umożliwiają regulowane położenie środkowej górnej belki nośnej 142, której pozycja istotna jest przy danej ciężkości ładunku, gdyż belka 142 musi być umieszczona w obszarze występowania środka ciężkości tego ładunku.

Fig. 2 przedstawia widok ładunku zamocowanego za pomocą trawersy sposobem według wynalazku, dla szczególnego typu ładunku jakim jest ciągnik siodłowy z naczepą. W sposobie podnoszenia ładunku, takiego jak ciągnik siodłowy z naczepą, mocuje się dolne belki nośne pod pojazdem, tak aby środek ciężkości ładunku znajdował się w obrębie środkowych belek nośnych 142, 152 zaś pozostałe belki 151, 153 mocuje się tak, że dolną belkę nośną 151 umieszcza się pod tylną osią ciągnika 210, zaś dolną belkę nośną 153 umieszcza się pomiędzy tylnymi kołami naczepy 220.

Przykładem zastosowania trawersy jest jej użycie do usuwania skutków poważnych wypadków pojazdów dwuczłonowych, gdzie może być konieczne przemieszczenie ciężkich pojazdów, które wypadły z drogi i zjechały ze skarpy. Budowa trawersy według wynalazku umożliwia łatwiejsze przemieszczanie powypadkowych pojazdów, w szczególności dwuczłonowych takich jak ciągnik siodłowy z naczepą, mogących dodatkowo zawierać ciężki załadunek. Użycie trawersy umożliwia zarówno obrócenie pojazdu po jego przewróceniu jak i ponowne postawienie go na drodze z pobocza lub ze stoku, na który zjechał w wyniku wypadku. Łatwość przemieszczenia takiego pojazdu polega także na możliwości przeniesienia go bez konieczności rozprzęgania, a także bez konieczności usuwania z niego załadunku, co znacznie ułatwia i skraca czynności ratownictwa drogowego podczas usuwania skutków wypadku.

Sposób według wynalazku, przy wykorzystaniu żurawia o udźwigu 350 ton i przedstawionej trawersy, umożliwia przenoszenie ładunków o łącznej masie 40 ton na odległość do 18 metrów od osi obrotu żurawia.

Claims (3)

1. Sposób podnoszenia ładunków wielkogabarytowych, w którym ładunki podnosi się za pomocą żurawia, do którego ramienia zawiesza się trawersę (100) wielobelkową połączoną od góry z czterocięgnowym zawiesiem linowym (101) przymocowanym do haka (102) zblocza żurawia, a do belek trawersy (100) mocuje się ładunek, znamienny tym, że stosuje się trawersę (100) zawierającą część nośną i korpus, który stanowią dwie belki podstawowe (121, 122) połączone za pomocą dwóch belek wsporczych (131, 132) prostopadłych do belek podstawowych (121, 122), przy czym w miejscu łączenia belek podstawowych (121, 122) i belek wsporczych (131, 132) do belek podstawowych (121, 122) przymocowane jest zawiesie linowe (101), a część nośną trawersy (100) stanowią belki nośne (141, 142, 143, 151, 152, 153) prostopadłe do belek podstawowych (121, 122) i dłuższe od belek wsporczych (131, 132), przy czym dwie zewnętrzne belki nośne górne (141, 143), do których za pomocą jednocięgnowych łańcuchów są przymocowane zewnętrzne belki nośne dolne (151, 153), które są zamocowane przy końcach belek podstawowych (121, 122), a środkowa belka nośna górna (142), do której za pomocą jednocięgnowych łańcuchów jest zamocowana środkowa belka nośna dolna (152), jest zamocowana na belkach podstawowych (121, 122) przesuwnie pomiędzy belkami wsporczymi (131, 132), przy czym zewnętrzne belki nośne dolne (151, 153) mocuje się pod ładunkiem na krańcach ładunku, a środkową belkę nośną dolną (152) mocuje się pod ładunkiem w środku ciężkości ładunku.

PL 219 113 B1

2. Sposób podnoszenia ładunków wielkogabarytowych według zastrz. 1, znamienny tym, że łańcuchy jednocięgnowe (160) mają regulowaną długość, którą dostosowuje się do gabarytu ładunku w miejscu mocowania belek nośnych dolnych (151, 152, 153).

3. Sposób podnoszenia ładunków wielkogabarytowych według zastrz. 1, znamienny tym, że na belkach podstawowych (121, 122) pomiędzy belkami wsporczymi (131, 132) znajdują się poprzeczne rowki pozycjonujące (170), w których ustala się położenie środkowej górnej belki nośnej (142) w obszarze występowania środka ciężkości danego ładunku.