PL219238B1 - Śluza osobowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest śluza osobowa w postaci wstawionego w otwór przelotowy obrotowego urządzenia zaporowego, które może być obracane wokół środkowej, pionowej osi oraz ma odstające promieniowo skrzydła zaporowe, przy czym z obrotowym urządzeniem zaporowym jest połączona w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót tarcza z pierwszymi zębami blokującymi w liczbie odpowiadającej liczbie skrzydeł i drugimi zębami blokującymi usytuowanymi między pierwszymi zębami blokującymi, która jest korzystnie usytuowana u góry na górnym obszarze końcowym obrotowego urządzenia zaporowego, przy czym trwale na części ramowej śluzy osobowej jest zamocowana co najmniej jedna zapadka, która współdziała z zębami blokującymi w taki sposób, że obrotowe urządzenie zaporowe może być swobodnie obracane tylko w jednym kierunku przechodzenia i przeciwnie do niego jest blokowane przez zapadkę i zęby blokujące.

Takie śluzy osobowe są znane w stanie techniki. Taka śluza osobowa może mieć dwa lub większą liczbę skrzydeł zaporowych. Korzystnie taka śluza ma trzy skrzydła zaporowe, które są względem siebie przesunięte w kierunku obrotowym o 120°. Zgodnie z tym przykładem tarcza, która jest ukształtowana w postaci tarczy obrotowej, ma wtedy trzy punkty blokady w pozycji zerowej i trzy punkty blokady pośredniej. Punkty blokady uzyskuje się dzięki pierwszym zębom blokującym i drugim zębom blokującym. Mogą być one ukształtowane na tarczy przykładowo w postaci wycięć. Dzięki takiemu ukształtowaniu uzyskuje się to, że obrotowe urządzenie zaporowe daje się obracać w kierunku obrotu zwolnionego przez zapadkę. W przeciwnym kierunku obrotu urządzenie zaporowe nie daje się obracać, ponieważ ten kierunek obrotu jest zablokowany przez element ustalający.

Gdy użytkownik obróci kolumnę obrotową o co najmniej 1° do maksymalnie 55° w kierunku obrotu zwolnionego, to użytkownik mógłby obrócić urządzenie zaporowe ponownie do położenia wyjściowego. Gdy urządzenie zaporowe zostałoby jednak obrócone o 56° w kierunku obrotu zwolnionego, to jest osiągany punkt blokady pośredniej odpowiadający drugiemu zębowi blokującemu i powrotne obrócenie do pierwotnej pozycji zerowej nie jest już możliwe. Powrotne obrócenie kolumny jest możliwe między pozycją pośrednią i pozycją końcową. Gdy urządzenie zaporowe zostałoby obrócone o pełne 120°, to zadziała zapadka blokująca z pierwszym zębem blokującym, wskutek czego powrotne obrócenie nie jest już możliwe. Zasadniczo kierunek przepuszczania może być zawsze utrzymywany jako swobodny, a przeciwny kierunek może być zablokowany przez zapadkę, przy czym zapadka sprężynuje, aby umożliwić przepuszczenie zębów blokujących w żądanym kierunku obrotu, lecz by blokować w kierunku przeciwnym do tego kierunku obrotu.

W takim ukształtowaniu śluzy osobowej za niekorzystne uważa się to, że wtedy, gdy zapadka znajduje się w pozycji pośredniej między zębami blokującymi, jest ustawiona nieokreślona pozycja urządzenia zaporowego, gdyż może być ono poruszane w jedną i drugą stronę i tylko przez odpowiedni ruch użytkownika może być osiągnięta w określony sposób pozycja końcowa.

Na podstawie tego stanu techniki stwierdzono, że istnieje potrzeba polepszenia komfortu użytkowania śluzy osobowej.

Dla osiągnięcia tego celu proponuje się w ramach wynalazku, że z obrotowym urządzeniem zaporowym jest połączona w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót tarcza krzywkowa, która jest usytuowana współosiowo względem mającej zęby blokujące tarczy oraz względem urządzenia zaporowego i ma wypusty i wgłębienia w liczbie odpowiadającej liczbie pierwszych i drugich zębów blokujących, przy czym wypusty są ukształtowane w postaci skierowanej zgodnie z drugimi zębami blokującymi powyżej i/lub poniżej drugich zębów blokujących, a wgłębienia są ukształtowane w postaci skierowanej przeciwnie do pierwszych zębów blokujących powyżej i/lub poniżej pierwszych zębów blokujących, oraz że na części ramowej śluzy osobowej jest zamocowane trwale mechaniczne urządzenie napinające ze sprężynującym członem napinającym, który w sposób sprężynujący opiera się na mającym wypusty i wgłębienia konturze obwodowym tarczy krzywkowej, przy czym przyporządkowanie jest dokonane w taki sposób, że człon napinający w położeniu podstawowym obrotowego urządzenia zaporowego opiera się we wgłębieniu.

Zgodnie z tą postacią przy normalnej pracy śluzy osobowej obrotowe urządzenie zaporowe znajduje się w położeniu podstawowym. W tym położeniu podstawowym człon napinający opiera się we wgłębieniu. Gdy obrotowe urządzenie zaporowe zostanie uruchomiane manualnie w kierunku obrotu zwolnionego, to człon napinający biegnie wzdłuż konturu obwodowego z wgłębienia do góry do sąsiedniego wypustu. Gdy użytkownik w przypadku przykładowo podanego układu 120° skrzydeł obrotowego urządzenia zaporowego obróci urządzenie zaporowe tylko na tyle, że zapadka nie zazębi

PL 219 238 B1 się jeszcze z następującym po pierwszym zębie blokującym drugim zębem blokującym, i użytkownik puści wtedy obrotowe urządzenie zaporowe, w ten sposób, że przykładowo opuści on urządzenie zaporowe przeciwnie do kierunku wchodzenia, to urządzenie zaporowe poruszy się samoczynnie na skutek siły sprężyny członu napinającego i na skutek przebiegu krzywki tarczy krzywkowej z powrotem do położenia wyjściowego. Gdy urządzenie zaporowe zostanie obrócone o przykładowo więcej niż 60°, wskutek czego następujący po pierwszym zębie blokującym drugi ząb blokujący zostanie zazębiony przez zapadkę, to człon napinający znajdzie się już za punktem wierzchołkowym wypustu. Gdy urządzenie zaporowe nie jest już uruchamiane ręcznie, to poruszy się ono samoczynnie do następnego położenia podstawowego, ponieważ urządzenie zaporowe porusza się wzdłuż tarczy krzywkowej od wypustu do następnego wgłębienia i pozostaje tam, toteż następne położenie podstawowe zostanie osiągnięte i utrzymane. Wobec tego urządzenie zaporowe porusza się do pozycji końcowej, w której może wystąpić zablokowanie za pomocą zapadki.

Aby umożliwić odpowiedni przebieg członu napinającego na tarczy krzywkowej i wymuszający ruch obrotowego urządzenie zaporowego za pomocą oddziaływania członu napinającego, jest przewidziane, że tarcza krzywkowa ma falisty kontur obwodowy, przy czym grzbiety fali tworzą wypusty, a doliny fali tworzą wgłębienia.

Z tego samego powodu może być przewidziane, że w obszarze każdego wypustu jest usytuowana obrotowa rolka z osią obrotową osiowo-równoległą względem tarczy krzywkowej, wystająca za wypust promieniowo na zewnątrz.

Dzięki temu jest wspomagany pożądany przebieg ruchów. Z tego samego powodu okazało się korzystne, że człon napinający na swoim obszarze skierowanym do konturu obwodowego lub na obszarze końcowym ma rolkę, która opiera się na konturze obwodowym i wzdłuż niego toczy się.

Aby zapewnić określoną pozycję końcową, może być poza tym przewidziane, że tarcza krzywkowa w obszarze punktu wierzchołkowego każdego wgłębienia tworzy wrąb dla sprężynującego członu napinającego.

Zgodnie z kolejną odmianą może być przewidziane, że zapadka może być manualnie nastawiana w położenie pracy, w którym pod wpływem siły sprężyny mechanicznej zazębia się z zębami blokującymi, i w położenie zwolnienia, w którym jest ona usytuowana poza zębami blokującymi.

Alternatywnie może być również przewidziane, że są przewidziane dwie zapadki, które w zależności od kierunku obrotu urządzenia zaporowego mogą być doprowadzone do zazębienia.

Przewidziano przy tym w sposób korzystny, że zapadka lub obydwie zapadki mogą być nastawiane elektrycznie.

Poza tym jest korzystnym, że zapadka lub zapadki mogą być uruchamiane za pomocą elektromagnesu.

Takie urządzenia zaporowe mogą być sprzęgane z napędem silnikowym, przy czym połączenie między silnikiem napędowym i urządzeniem zaporowym następuje przez napęd pasowy lub tym podobne. Jest to jednak kosztowne i niekorzystne również ze względu na ciągły tryb pracy, toteż w tym przypadku można przewidzieć, że z obrotowym urządzeniem zaporowym jest połączone w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót pierwsze koło zębate, które jest usytuowane współosiowo względem mającej zęby blokujące tarczy i względem urządzenia zaporowego, oraz że trwale umocowana na części ramowej śluzy osobowej jest zamocowany silnik napędowy, który poprzez zamocowane do jego wału napędowego drugie koło zębate napędza bezpośrednio pierwsze koło zębate i tym samym urządzenie zaporowe. W tym przypadku można stosować silnik z przekładnią planetarną.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zgodną z wynalazkiem śluzę osobową w widoku z góry; fig. 2 - tę śluzę osobową w widoku z boku, częściowo w przekroju; fig. 3 i 4 - kolejną postać śluzy osobowej w tych samych widokach; fig. 5 i 6 - dalszą, ale nieobjętą wynalazkiem postać śluzy osobowej w tych samych widokach.

Pokazano część składową śluzy osobowej, która jest u kształtowana w postaci wstawionego w otwór przelotowy obrotowego urządzenia zaporowego. Obrotowe urządzenie zaporowe jest przyłączone w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót do czopa końcowego 1 wału i tym samym może być obracany wokół środkowej pionowej osi. Zazwyczaj takie urządzenie zaporowe ma odstające promieniowo skrzydła zaporowe, przykładowo dwa, trzy lub cztery.

W przykładzie wykonania założono takie urządzenie, w którym są przewidziane trzy skrzydła zaporowe w odstępie 120°.

Z zamocowanym na czopie końcowym 1 wału obrotowym urządzeniem zaporowym jest w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót połączona tarcza 2, która ma pierwsze zęby blokujące 3 w licz4

PL 219 238 B1 bie odpowiadającej liczbie skrzydeł i usytuowane między pierwszymi zębami blokującymi 3 w równomiernym odstępie drugie zęby blokujące 4. W tym przykładzie wykonania tarcza 2 jest u góry usytuowana na górnym obszarze końcowym, obrotowego urządzenia zaporowego. Ponadto na części ramowej 5 śluzy osobowej jest trwale zamocowana zapadka 6, którą przedstawiono w położeniu wysuniętym. W położeniu funkcyjnym zapadka jest wsunięta, tak że zazębia się ona z luką między zębami blokującymi 3, 4 względnie jest ona unoszona przez zęby blokujące 3, 4 przy obrocie urządzenia zaporowego (przeciwnie do siły sprężyny).

Ta zapadka współdziała w stanie pracy śluzy osobowej z zębami blokującymi 3, 4 w taki sposób, że obrotowe urządzenie zaporowe może być swobodnie obracane tylko w jednym kierunku przechodzenia, w przykładzie wykonania przy wsuniętej zapadce 6, jak pokazano na fig. 1, zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara, i przeciwnie do tego kierunku jest zablokowane przez zapadkę 6 i zęby blokujące 3, 4.

Z obrotowym urządzeniem zaporowym ponadto jest połączona tarcza krzywkowa 7 w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót, która jest skierowana współosiowo względem mającej zęby blokujące 3, 4 tarczy 2 i ma wypusty 8 i wgłębienia 9 w liczbie odpowiadającej liczbie pierwszych i drugich zębów blokujących 3, 4. Wypusty 8 są usytuowane na pozycji drugich zębów blokujących 4, skierowane zgodnie z nimi, powyżej lub poniżej drugich zębów blokujących 4, podczas gdy wgłębienia 9 są ukształtowane jako odskakujące i są przewidziane odpowiednio powyżej lub poniżej pierwszych zębów blokujących 3.

Na części ramowej, przykładowo na części ramowej 5, jest trwale zamocowane mechaniczne urządzenie napinające 10 ze sprężynującym w kierunku promieniowym członem napinającym 11, który w sposób sprężynujący opiera się o mający wypusty 8 i wgłębienia 9 kontur obwodowy tarczy krzywkowej 7. Przyporządkowanie jest dokonane w taki sposób, że człon napinający 11 w położeniu podstawowym obrotowego urządzenia zaporowego opiera się we wgłębieniu 9.

Jak jest to widoczne w szczególności z fig. 1 i 2, tarcza krzywkowa 7, która jest przedstawiona liniami przerywanymi, ma falisty kontur obwodowy, przy czym grzbiety fali tworzą wypusty 8 i doliny fali tworzą wgłębienia 9. Kontur obwodowy jest ukształtowany w taki sposób, że sprężynujący człon napinający 11 może przebiegać po tym konturze przy obrocie urządzenia zaporowego. Korzystnie w obszarze każdego wypustu 8 może być usytuowana obrotowa rolka 12 z osią obrotu osiowo-równoległą względem tarczy krzywkowej 7, przy czym wystaje ona za wypust 8 promieniowo na zewnątrz i tym samym może kontaktować się ze sprężynującym członem napinającym 11 przy obrocie tarczy 7 krzywkowej.

Również człon napinający 11 w obszarze skierowanym do konturu obwodowego tarczy 7 lub w obszarze końcowym ma rolkę, która opiera się na konturze obwodowym i toczy się wzdłuż niego. Ponadto ta postać jest wykonana tak, że tarcza krzywkowa 7 w obszarze punktu wierzchołkowego każdego zagłębienia 9 tworzy wrąb dla sprężynującego członu napinającego, dzięki czemu dana pozycja jest przez to dodatkowo zabezpieczana pod względem położenia.

W postaci wykonania według fig. 1 i 2, zapadka 6 może być nastawiana manualnie w położenie pracy, w którym współdziała ona pod działaniem siły mechanicznej sprężyny z zębami blokującymi 3, 4. Przy przejściu zębów blokujących w możliwym kierunku obrotu zapadka 6 jest unoszona przeciwnie do siły sprężyny i opada ponownie pod wpływem siły sprężyny do pozycji zazębienia. W przeciwnym kierunku obrotu zapadka 6 blokuje ruch obrotowy, ponieważ przylega ona do danej powierzchni nośnej zęba blokującego i nie może być uniesiona.

We wszystkich przykładach wykonania tarcza 2 ma trzy punkty blokady w pozycji zerowej, które są utworzone przez pierwsze zęby blokujące 3, jak i trzy punkty blokady pośredniej, które są utworzone przez drugie zęby blokujące 4. Dzięki temu uzyskano, że obrotowe urządzenie zaporowe może się obracać w jednym kierunku obrotu, podczas gdy przeciwny kierunek obrotu jest blokowany za pomocą zapadki 6 ze sworzniami sprężystymi. Gdy kolumna obrotowa przy opadniętej zapadce 6 jest obracana w możliwym kierunku obrotu powyżej 60°, to tarcza krzywkowa 7 oddziałuje z elementem napinającym 11 w sposób wspierający na zachowanie obrotowe obrotowego urządzenia zaporowego i doprowadza je przymusowo do następnej pozycji zerowej i blokuje ją. Powrotne obrócenie urządzenia zaporowego do pierwotnej pozycji zerowej jest możliwe dopiero wtedy, gdy zostanie ono obrócone o co najmniej 1° do maksymalnie 55° w kierunku zwolnionego obrotu. Gdy kolumna zostanie przekręcona o 56° w kierunku zwolnionego obrotu, to jest osiągany punkt blokowania pośredniego (drugi ząb blokujący 4) i powrotne obrócenie do pierwotnej pozycji zerowej nie jest już możliwe. Powrotne obrócenie kolumny do pozycji pośredniej jest możliwe wtedy, gdy ta zostanie obrócona w kierunku następPL 219 238 B1 nej pozycji zerowej co najmniej o 1° do maksymalnie 64°. Gdy obrotowe urządzenie zaporowe zostanie obrócone o pełne 120°, to leżąca naprzeciw zapadka 6 zostanie przymusowo, siłą sprężyny wprowadzana w wycięcie tarczy 2 i obrotowe urządzenie zaporowe zostanie tym samym zablokowane. Powrotny obrót urządzenia zaporowego nie jest już zatem możliwy. Jednocześnie jest zasadniczo utrzymywany swobodny kierunek przechodzenia, a kierunek przeciwny jest blokowany przez zapadkę 6 z przynależnym sworzniem sprężystym. Elektroniczne sterowanie nie jest w tej odmianie konieczne. Przez połączenie tarczy krzywkowej 7 elementem napinającym 11 boksu napinającego 10 jest osiągane to, że mniejsza siła dynamiczna doprowadza urządzenie zaporowe do ruchu obrotowego i doprowadza je do położenia końcowego, o ile sprężynujący człon napinający 11 przekroczy punkt wierzchołkowy danego wypustu 8. Wtedy urządzenie zaporowe dochodzi samoczynnie do położenia końcowego, toteż po osiągnięciu pozycji końcowej może nastąpić zablokowanie.

W tej konstrukcji jest możliwe przejście tylko w jednym kierunku.

W postaci wykonania według fig. 3 i 4 są przewidziane dwie zapadki 6, które w zależności od kierunku obrotu mogą być doprowadzone do zazębienia. Te zapadki 6 mogą być nastawiane elektrycznie, przykładowo za pomocą elektromagnesu, który doprowadza zapadki w położenie zwolnienia, tak jak przedstawiono to na fig. 3, lub w położenie blokady, gdy zapadają one więc między zęby blokujące. W celu zblokowania jednego kierunku obrotu odpowiednia zapadka 6 jest zasilana w taki sposób, że zapada ona między zęby blokujące i pod działaniem siły sprężyny może ona ustąpić przy pr awidłowym wybranym kierunku obrotu. W przeciwnym kierunku obrotu odpowiednia zapadk a 6 blokuje ruch.

W tej konstrukcji obrotowe urządzenie zaporowe nie daje się obracać, o ile obydwie zapadki 6 opadną i przylegają do odpowiednich zębów blokujących 3 lub 4.

W tym urządzeniu następuje alternatywnie zwolnienie zapadek 6 przez uruchomienie odpowiednich uchwytów elektromagnetycznych. Obrotowe urządzenie zaporowe może być wtedy ręcznie obracane w kierunku zwolnionego przepuszczania. Również tutaj mechanizm funkcyjny jest taki, jak opisano go w postaci wykonania według fig. 1 i 2. Gdy obrotowe urządzenie zaporowe zostanie obrócone przy tym o 120°, to za pomocą elektrycznego sterowania może zostać osiągnięte to, że obydwie zapadki zaporowe 6 pod wpływem siły sprężyny zazębią się w wycięciach tarczy 2, dzięki czemu kolumna obrotowa zostanie zablokowana. Ponowne zwolnienie może nastąpić przez uruchomienie odpowiedniej zapadki 6 przez odpowiednie środki sterujące.

Podczas gdy w postaciach wykonania według fig. 1 do 4 następuje manualne uruchomienie o brotowego urządzenia zaporowego, to w postaci wykonania śluzy osobowej według fig. 5 i 6, która to postać wykonania nie jest objęta wynalazkiem, można przewidzieć, że obrotowe urządzenie zaporowe będzie sprzęgnięte z napędem silnikowym. Z obrotowym urządzeniem zaporowym jest połączone pierwsze koło zębate 13 w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót, które jest usytuowane współosiowo z mającą zęby blokujące 3, 4 tarczą 2 i z obrotowym urządzeniem zaporowym.

Do podstawy na części ramowej 14 jest sztywno zamocowany elektryczny silnik napędowy 15, który poprzez drugie koło zębate 16 połączone z jego wałem napędowym napędza bezpośrednio pierwsze koło zębate 13 i tym samym urządzenie zaporowe. Silnik napędowy 15 jest silnikiem z przekładnią planetarną. Ponadto stosuje się dwie uruchamiane elektrycznie zapadki 6, po jednej dla jednego kierunku obrotu, które mogą być przemiennie przestawione w sprężynujące położenie funkcyjne. Druga zapadka jest odpowiednio do kierunku obrotu wysunięta, a więc poza zazębieniem z zębami blokującymi 3, 4. Korzystnie silnik napędowy 15 może być włączany przez manualne wprowadzenie w ruch obrotowy obrotowego urządzenia zaporowego i przy osiągnięciu zadanego położenia obrotu urządzenia zaporowego może być wyłączony, co może być rejestrowane za pomocą czujnika. Zapadki 6 w pozycji końcowej opadają w sposób sterowany elektrycznie, toteż ruch obrotowy jest zablokowany. Ponowne uruchomienie może nastąpić za pomocą elektronicznych elementów przełączających lub podobnych. Korzystnie silnik napędowy 15 jest przy tym na części ramowej 14 ułożyskowany elastycznie, przykładowo za pomocą łożysk gumowych 17, celem kompensacji ruchów między elementami obrotowymi i nieruchomą podporą. Specyfika tej postaci wynalazku polega na napędzie bezp ośrednim, korzystnie za pomocą silnika z przekładnią planetarną, przy czym przenoszenie siły z silnika na obrotowe urządzenie zaporowe następuje za pomocą przekładni zębatej. Zablokowanie przez zapadki 6 może następować przez sterowane elektronicznie uchwyty elektromagnetyczne.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Śluza osobowa w postaci wstawionego w otwór przelotowy obrotowego urządzenia zaporowego, które jest obracalne wokół środkowej, pionowej osi i ma odstające promieniowo skrzydła zaporowe, przy czym z obrotowym urządzeniem zaporowym jest połączona w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót tarcza (2) z pierwszymi zębami blokującymi (3) w liczbie odpowiadającej liczbie skrzydeł i usytuowanymi między pierwszymi zębami blokującymi drugimi zębami blokującymi (4), która jest usytuowana korzystnie u góry w górnym obszarze końcowym obrotowego urządzenia zaporowego, przy czym trwale na części ramowej (5) śluzy osobowej jest zamocowana co najmniej jedna zapadka (6), która współdziała z zębami blokującymi (3, 4) w taki sposób, że obrotowe urządzenie zaporowe jest swobodnie obracalne tylko w jednym kierunku przechodzenia, a w przeciwnym kierunku jest blokowane przez zapadkę (6) i zęby blokujące (3, 4), znamienna tym, że z obrotowym urządzeniem zaporowym jest połączona w sposób uniemożliwiający wzajemny obrót tarcza krzywkowa (7), która jest usytuowana współosiowo względem mającej zęby blokujące (3, 4) tarczy (2) oraz względem urządzenia zaporowego i ma wypusty (8) i wgłębienia (9) w liczbie odpowiadającej liczbie pierwszych i drugich zębów blokujących (3, 4), przy czym wypusty (8) są ukształtowane w postaci skierowanej zgodnie z drugimi zębami blokującymi (4) powyżej i/lub poniżej drugich zębów blokujących (4), a wgłębienia (9) są ukształtowane w postaci skierowanej przeciwnie do pierwszych zębów blokujących (3) powyżej i/lub poniżej pierwszych zębów blokujących (3), oraz że trwale na części ramowej (5) śluzy osobowej jest zamocowane mechaniczne urządzenie napinające (10) ze sprężynującym członem napinającym (11), który w sposób sprężynujący opiera się na mającym wypusty (8) i wgłębienia (9) konturze obwodowym tarczy krzywkowej (7), przy czym przyporządkowanie jest dokonane w taki sposób, że człon napinający (11) w położeniu podstawowym obrotowego urządzenia zaporowego opiera się we wgłębieniu (9).
2. 2. Śluza osobowa według zastrz. 1, znamienna tym, że tarcza krzywkowa (7) ma falisty kontur obwodowy, przy czym grzbiety fali tworzą wypusty (8) i doliny fali tworzą wgłębienia (9).
3. 3. Śluza osobowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że w obszarze każdego wypustu (8) jest usytuowana obrotowa rolka (12) z osią obrotową osiowo-równoległą względem tarczy krzywkowej (7), wystająca za wypust (8) promieniowo na zewnątrz.
4. 4. Śluza osobowa według zastrz. 1-3, znamienna tym, że człon napinający (11) ma w swoim obszarze skierowanym do konturu obwodowego lub w obszarze końcowym rolkę, która opiera się na konturze obwodowym i toczy się wzdłuż niego.
5. 5. Śluza osobowa według zastrz. 1-4, znamienna tym, że tarcza krzywkowa (7) w obszarze punktu wierzchołkowego każdego wgłębienia (9) tworzy wrąb dla sprężynującego członu napinającego (11).
6. 6. Śluza osobowa według zastrz. 1-5, znamienna tym, że zapadka (6) jest nastawialna manualnie w położenie pracy, w którym pod wpływem siły sprężyny mechanicznej zazębia się z zębami blokującymi (3, 4), oraz w położenie zwolnienia, w którym jest ona usytuowana poza zębami blokującymi (3, 4).
7. 7. Śluza osobowa według zastrz. 1-6, znamienna tym, że są przewidziane dwie zapadki (6), które w zależności od kierunku obrotu urządzenia zaporowego są doprowadzone do zazębienia.
8. 8. Śluza osobowa według zastrz. 1-7, znamienna tym, że zapadka (6) lub obydwie zapadki (6) mogą być nastawiane elektrycznie.
9. 9. Śluza osobowa według zastrz. 8, znamienna tym, że zapadka (6) lub zapadki (6) mogą być uruchamiane za pomocą elektromagnesu.