PL219443B1 - Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL219443B1
PL219443B1 PL403093A PL40309313A PL219443B1 PL 219443 B1 PL219443 B1 PL 219443B1 PL 403093 A PL403093 A PL 403093A PL 40309313 A PL40309313 A PL 40309313A PL 219443 B1 PL219443 B1 PL 219443B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
imidazo
pyridin
acetic acid
acetate
cadmium
Prior art date
Application number
PL403093A
Other languages
English (en)
Other versions
PL403093A1 (pl
Inventor
Agnieszka Dylong
Waldemar Goldeman
Michał Sowa
Ewa Matczak-Jon
Katarzyna Ślepokura
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL403093A priority Critical patent/PL219443B1/pl
Publication of PL403093A1 publication Critical patent/PL403093A1/pl
Publication of PL219443B1 publication Critical patent/PL219443B1/pl

Links

Landscapes

  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego znajdujące zastosowanie przy produkcji preparatów medycznych.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego.
Kompleksy krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego takie nie zostały dotychczas opisane w literaturze.
Przedmiotem wynalazku są formy krystaliczne kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego przedstawione wzorem 3, w którym M oznacza dwuwartościowy jon metalu, a zwłaszcza jon niklu(II), kobaltu(II), kadmu(II) i manganu(II).
Sposób wytwarzania krystalicznych form kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego o wzorze 3, w którym M oznacza dwuwartościowy jon metalu, a zwłaszcza jon niklu(II), kobaltu(II), kadmu(II) i manganu(II) polega na tym, że dwie części molowe kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego o wzorze 1 poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową azotanu dwuwartościowego jonu metalu przedstawionego wzorem 2, w którym M oznacza jon niklu(II), kobaltu(II), kadmu(II) i manganu(II), przy czym reguluje się pH do około 8, a reakcję prowadzi się w temperaturze 373-393K, aż do przereagowania substratów.
Korzystnie jako azotanu dwuwartościowego metalu stosuje się Mn(NO3)2-4H2O, Ni(NO3)2-6H2O, Co(NO3)2-6H2O lub CdCNOsM^O.
Korzystnie pH reguluje się metyloaminą lub wodnym roztworem amoniaku.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania i na schemacie reakcji.
P r z y k ł a d 1
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z niklem(II), [Ni(C9HyN2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Ni(NO3)2-6H2O : CH3NH2, 2:1:2 (nadmiar) 3 mg (0.34 mmol) kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego rozpuszcza się w 10 cm3 wody w temperaturze pokojowej, a następnie dodaje 40% roztwór metyloaminy w wodzie do uzyskania pH~8 (około 40 μΐ). Do tak przygotowanego roztworu dodaje się 49.52 mg Ni(NO3)2-6H2O (0.17 mmol). Mieszaninę miesza się i ogrzewa w temperaturze 373K. Po 6-7h powstałe kryształy odsącza się i przemywa wodą, a następnie suszy na powietrzu w temperaturze pokojowej, otrzymując turkusowe kryształy (rys. 1) dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylooctano)niklu(II) (61% wydajności), których strukturę potwierdza analiza rentgenostrukturalna.
Zdjęcie otrzymanych kryształów [Ni(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O, wykonane pod mikroskopem stereoskopowym.
P r z y k ł a d 2
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z niklem(II), [Ni(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Ni(NO3)2-6H2O : NH3, 2:1:2 (nadmiar)
PL 219 443 B1
Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że do uzyskania pH~8 zamiast metyloaminy stosuje się 25% wodny roztwór amoniaku i otrzymuje w wyniku turkusowe kryształy dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)niklu(II) identyczne jak w przykładzie 1 (52% wydajności).
Zgodność struktur kryształów otrzymanych w przykładzie 1 i 2 potwierdza dyfraktogram proszkowy (Fig. 2).
Porównanie dyfraktogramu teoretycznego kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z niklem(II) otrzymanego w przykładzie 1 (szary) z eksperymentalnym dyfraktogramem proszkowym kompleksu niklu(II) otrzymanego w przykładzie 2 (czarny).
Dyfraktogram proszkowy wykonano w temperaturze pokojowej wykorzystując promieniowanie
Cu-Ka (λ = 1.5418A, generowane przy 30 kV i 40 mA). Próbkę analizowano pomiędzy kątami 2Θ 3° a 40°, z krokiem 0.032° i łącznym czasem pomiaru 27 minut.
P r z y k ł a d 3
Analiza rentgenostrukturalna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)niklu(II)
Analizę rentgenostrukturalną monokryształu dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylooctano)niklu(II) wykonano w temperaturze -173°C, na czterokołowym dyfraktometrze o geometrii kappa, z kamerą wykorzystując promieniowanie MoKa (λ ,=0.71073 A).].
Dihydratdiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)niklu(II) krystalizuje w grupie przestrzennej P21/n układu jednoskośnego. Wybrane dane krystalograficzne znajdują się w tabeli 1.
T a b e l a 1
Dane krystalograficzne
Wzór cząsteczkowy C18H22N4NO8
Masa [g/mol] 481.11
Układ krystalograficzny Jednoskośny V (A3) 966.1(5)
Grupa przestrzenna P^/n Z 2
a (A) 9.293(3) μ (mm-1) 1.06
b (A) 8.492(2) T (K) 100(2)
c (A) 13.043(4) R[F2>2a(F2)] 0.022
β (a) 110.18(3) wR(F2) 0.059
Wybrane dane krystalograficzne dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a] pirydyn-2-ylo-octano)niklu(II)
Kompleks diakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)niklu(II) krystalizuje z jonem niklu(II) ulokowanym w środku symetrii i otoczonym przez ułożone trans względem siebie atomy tlenu (O1) i azo4
PL 219 443 B1 tu (N1) dwóch monoanionów imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octanowych oraz atomy tlenu (O1W) należące do dwóch skoordynowanych cząsteczek wody. Geometria w otoczeniu atomu centralnego Ni1 zbliżona jest do oktaedru. Ponadto, kompleks zawiera w swojej strukturze dwie nieskoordynowane cząsteczki wody (Fig. 3).
Struktura molekularna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)niklu(II). Kody symetrii: (i) 1-x, 1-y, 1-z.
P r z y k ł a d 4
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-yIo)octowego z kobaltem(II),
[C0(C9HtN2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Co(NO3)2^6H2O : CH3NH2, 2:1:2 (nadmiar)
Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast 49.52 mg Ni(NO3)2-6H2O stosuje się
49.56 mg Co(NO3)2-6H2O (0.17 mmol) i otrzymuje w wyniku różowo-czerwone kryształy (Fig. 4) dihydratudiakwadi(imidaz0[1 ,2-a]pirydyn-2-yl0-0ctan0)k0baltu(II) (60% wydajności), których strukturę p0twierdza analiza rentgenostrukturalna.
Zdjęcie otrzymanych kryształów [Cq(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O, wykonane pod mikroskopem stereoskopowym.
PL 219 443 B1
P r z y k ł a d 5
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z kobaltem(II),
[C0(C9HtN2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Co(NO3)2-6H2O : NH3, 2:1:2 (nadmiar)
Postępuje się jak w przykładzie 4, z tą różnicą, że do uzyskania pH~8 zamiast metyloaminy st0suje się 25% wodny roztwór amoniaku i otrzymuje w wyniku różowo-czerwone kryształy dihydratudiakwadi(imidaz0[1,2-a]pirydyn-2-yl0-octano)kobaltu(II) identyczne jak w przykładzie 4 (56% wydajności). Zgodność struktur kryształów otrzymanych w przykładzie 4 i 5 potwierdza dyfrakt0gram pr0szk0wy (Fig. 5).
Porównanie dyfraktogramu teoretycznego kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-yl0)0ct0weg0 z k0baltem(II) otrzymanego w przykładzie 4 (szary) z eksperymentalnym dyfraktogramem proszkowym kompleksu kobaltu(II) otrzymanego w przykładzie 5 (czarny).
Dyfraktogram proszkowy wykonano w temperaturze pokojowej, wykorzystując pr0mieni0wanie Cu-Ka (λ = 1.5418A, generowane przy 30 kV i 40 mA). Próbkę analizowano pomiędzy kątami 2Θ 3° a 40°, z krokiem 0.032° i łącznym czasem pomiaru 27 minut.
P r z y k ł a d 6
Analiza rentgenostrukturalna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kobaltu(II)
Analizę rentgenostrukturalną dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kobaltu(II) wykonano analogicznie jak w przykładzie 3.
Dihydratdiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kobaltu(II) krystalizuje w grupie przestrzennej P21/n układu jednoskośnego. Wybrane dane krystalograficzne znajdują się w tab. 2.
T a b e l a 2
Dane krystalograficzne
Wzór cząsteczkowy C18H22N4NIO8
Masa [g/mol] 481.32
Układ krystalograficzny Jednoskośny V (A3) 977.3(5)
Grupa przestrzenna P2dn Z 2
a (A) 9.403(3) μ (mm-1) 0.94
ó (A) 8.491(3) T (K) 100(2)
c (A) 13.004(3) R[F2>2a(F2)] 0.044
β (°) 109.73(3) wR(F2) 0.091
Wybrane dane krystalograficzne dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a] pirydyn-2-ylo-octano)kobaltu(II)
PL 219 443 B1
Kompleks diakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kobaltu(II) jest izomorficzny z kompleksem kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z niklem(II). Krystalizuje z jonem kobaltu(II) ulokowanym w środku symetrii i otoczonym przez ułożone trans względem siebie atomy tlenu (O1) i azotu (N1) dwóch monoanionów imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octanowych oraz atomy tlenu (O1W) należące do dwóch skoordynowanych cząsteczek wody. Geometria w otoczeniu atomu centralnego Co1 zbliżona jest do oktaedru. Ponadto kompleks ten zawiera w swojej strukturze dwie nieskoordynowane cząsteczki wody (Fig. 6).
Struktura molekularna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kobaltu(II). Kody symetrii; (i) 1-x, 1-y, 1-z.
P r z y k ł a d 7
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z kadmem(II), [Cd(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Cd(NO3)2-4H2O : CH3NH2, 2:1:2 (nadmiar)
Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast 49.52 mg Ni(NO3)2-6H2O stosuje się
52.40 mg Cd(NO3)2-4H2O (0.17 mmol) i otrzymuje w wyniku biały bezpostaciowy osad, który odsącza się i przemywa wodą, a następnie suszy na powietrzu w temperaturze pokojowej. Osad rozpuszcza się we wrzącej wodzie, a uzyskany roztwór umieszcza się w zlewce zakrytej podziurkowanym parafilmem i pozostawia do krystalizacji przez powolne odparowanie wody. Powstałe kryształy odsącza się i przemywa wodą, a następnie suszy na powietrzu w temperaturze pokojowej, otrzymując bezbarwne kryształy (Fig. 7) dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II) (60% wydajności), których strukturę potwierdza analiza rentgenostrukturalna.
Zdjęcie otrzymanych kryształów Cd(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O, wykonane pod mikroskopem stereoskopowym.
PL 219 443 B1
P r z y k ł a d 8
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z kadmem(II),
[Cd(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Cd(NO3)2-4H2O : NH3, 2:1:2 (nadmiar)
Postępuje się jak w przykładzie 7, z tą różnicą, że do uzyskania pH~8 zamiast metyloaminy stosuje się 25% wodny roztwór amoniaku i otrzymuje się bezbarwne kryształy dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II) identyczne jak w przykładzie 7 (45% wydajności).
Zgodność struktur kryształów otrzymanych w przykładzie 7 i 8 potwierdza dyfraktogram proszkowy (Fig. 8).
Porównanie dyfraktogramu teoretycznego kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z kadmem(II) otrzymanego w przykładzie 7 (szary) z eksperymentalnym dyfraktogramem proszkowym kompleksu kadmu(II) otrzymanego w przykładzie 8 (czarny).
Dyfraktogram proszkowy wykonano w temperaturze pokojowej, wykorzystując promieniowanie Cu-Ka (λ = 1.5418A, generowane przy 30 kV i 40 mA). Próbkę analizowano pomiędzy kątami 2Θ 3° a 40°, z krokiem 0.032° i łącznym czasem pomiaru 27 minut.
P r z y k ł a d 9
Analiza rentgenostrukturalna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II)
Analizę rentgenostrukturalną dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II) wykonano analogicznie jak w przykładzie 3.
Dihydratdiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II) krystalizuje w grupie przestrzennej P układu trójskośnego. Wybrane dane krystalograficzne znajdują się w Tabeli 3.
T a b e l a 3
Dane krystalograficzne
Wzór cząsteczkowy C^H22^CdO8
Masa [g/mol] 534.80
Układ krystalograficzny Trójskośny
Grupa przestrzenna PI
a (A) 7.048(3) V (A3) 481.2(3)
b (A) 8.083(3) Z 1
c (A) 9.370(3) μ (mm-1) 1.19
a (°) 98.60(3) Γ (K) 100(2)
β (°) 99.43(3) R[F2>2q(F2)] 0.027
r (a) 110.37(3) wR (F2) 0.066
Wybrane dane krystalograficzne dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II)
PL 219 443 B1
Kompleks diakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II) krystalizuje z jonem kadmu(II) ulokowanym w środku symetrii i otoczonym przez ułożone trans względem siebie atomy tlenu (O1) i azotu (N1) dwóch monoanionów imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octanowych oraz atomy tlenu (O1W) należące do dwóch skoordynowanych cząsteczek wody. Geometria w otoczeniu atomu centralnego
Cd1 zbliżona jest do oktaedru. Ponadto, kompleks zawiera w swojej strukturze dwie nieskoordynowa-
Struktura molekularna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)kadmu(II). Kody symetrii: (i) 1-x, 1-y, 1-z.
P r z y k ł a d 10
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1 ,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z manganem(II), [Mn(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Mn(NO3)2-4H2O : CH3NH2, 3:1:3 (nadmiar)
Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast 49.52 mg Ni(NO3)2-6H2O stosuje się
28.50 mg Mn(NO3)2-4H2O (0.114 mmol) i otrzymuje się drobnokrystaliczny osad, który odsącza się i przemywa się wodą, a następnie suszy na powietrzu w temperaturze pokojowej. Osad rozpuszcza się we wrzącej wodzie, a uzyskany roztwór umieszcza się w zlewce zakrytej podziurkowanym parafilmem i pozostawia do krystalizacji przez powolne odparowanie wody. Powstałe kryształy odsącza się i przemywa wodą, a następnie suszy na powietrzu w temperaturze pokojowej, otrzymując cieliste kryształy (fig. 10) dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)manganu(II) (45% wydajności), których strukturę potwierdza analiza rentgenostrukturalna.
Zdjęcie otrzymanych kryształów [1^^9^^02)2(^0)212^0, wykonane pod mikroskopem stereoskopowym.
PL 219 443 B1
P r z y k ł a d 11
Sposób otrzymania kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z manganem(II),
[Mn(C9H7N2O2)2(H2O)2]-2H2O.
Stosunek molowy reagentów L : Mn(NO3)2-4H2O : NH3, 3:1:3 (nadmiar)
Postępuje się jak w przykładzie 10, z tą różnicą, że do uzyskania pH~8 zamiast metyloaminy stosuje się 25% wodny roztwór amoniaku i otrzymuje w wyniku cieliste kryształy dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)manganu(II) identyczne jak w przykładzie 10 (48% wydajności).
Zgodność struktur kryształów otrzymanych w przykładzie 10 i 11 potwierdza dyfraktogram proszkowy (fig. 11).
Porównanie dyfraktogramu teoretycznego kompleksu kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego manganem(II) otrzymanego w przykładzie 10 (szary) z eksperymentalnym dyfraktogramem proszkowym kompleksu manganu(II) otrzymanego w przykładzie 11 (czarny).
Dyfraktogram proszkowy wykonano w temperaturze pokojowej wykorzystując promieniowanie Cu-Ka (λ = 1.5418A, generowane przy 30 kV i 40 mA). Próbkę analizowano pomiędzy kątami 2Θ 3° a 40°, z krokiem 0.032° i łącznym czasem pomiaru 27 minut.
P r z y k ł a d 12
Analiza rentgenostrukturalna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)manganu(II)
Analizę rentgenostrukturalną dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)manganu(II) wykonano w temperaturze -163°C, analogicznie jak w przykładzie 3.
Dihydratdiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylooctano)manganu(II) krystalizuje w grupie przestrzennej ΡΪ układu trójskośnego. Wybrane dane krystalograficzne znajdują się w Tabeli 4.
T a b e l a 4
Dane krystalograficzne
Wzór cząsteczkowy C18H22N4MnO8
Masa [g/mol] 477.34
Układ krystalograficzny Trójskośny
Grupa przestrzenna PI
a (A) 6.993(3) V (A3) 471.9(3)
b (A) 7.988(3) Z 1
c (A) 9.426(3) μ (mm-1) 0.76
a (°) 98.39(3) Γ (K) 110(2)
β (°) 100.42(3) R[F2>2n(F2)] 0.036
y (°) 110.63(3) wR (F2) 0.097
Wybrane dane krystalograficzne dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)manganu(II)
PL 219 443 B1
Kompleks diakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2ylo-octano)manganu(II) jest izomorficzny z kompleksem kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego z kadmem(lI). Krystalizuje z jonem manganu(II) ulokowanym w środku symetrii i otoczonym przez ułożone trans względem siebie atomy tlenu (O1) i azotu (N1) dwóch monoanionów imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octanowych oraz atomy tlenu (O1W) należące do dwóch skoordynowanych cząsteczek wody. Geometria w otoczeniu atomu centralnego Mn1 zbliżona jest do oktaedru. Ponadto kompleks zawiera w swojej strukturze dwie nieskoordynowane cząsteczki wody (Fig. 12).
Struktura molekularna dihydratudiakwadi(imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo-octano)manganu(II). Kody symetrii: (i) 1-x, 1-y, 1-z.

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego przedstawione wzorem 3, w którym M oznacza dwuwartościowy jon metalu, a zwłaszcza jon niklu(II), kobaltu(II), kadmu(II) i manganu(II).
  2. 2. Sposób wytwarzania krystalicznych form kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego o wzorze 3, w którym M oznacza dwuwartościowy jon metalu, a zwłaszcza jon niklu(II), kobaltu(II), kadmu(II) i manganu(II), znamienny tym, że dwie części molowe kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego o wzorze 1 poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową azotanu dwuwartościowego jonu metalu przedstawionego wzorem 2, w którym M oznacza jon niklu(II), kobaltu(II), kadmu(II) i manganu(II), przy czym reguluje się pH do około 8, a reakcję prowadzi się w temperaturze 373-393K, aż do przereagowania substratów.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako azotanu dwuwartościowego metalu stosuje się Mn(NO3)2-4H2O, Ni(NO3)2-6H2O, Co(NO3)2-6H2O lub Cd(NO3)2-4H2O.
  4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że pH reguluje się metyloaminą lub wodnym roztworem amoniaku.
PL403093A 2013-03-11 2013-03-11 Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania PL219443B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL403093A PL219443B1 (pl) 2013-03-11 2013-03-11 Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL403093A PL219443B1 (pl) 2013-03-11 2013-03-11 Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL403093A1 PL403093A1 (pl) 2013-11-12
PL219443B1 true PL219443B1 (pl) 2015-04-30

Family

ID=49552108

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL403093A PL219443B1 (pl) 2013-03-11 2013-03-11 Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL219443B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL403093A1 (pl) 2013-11-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Yu et al. Roles of temperature, solvent, M/L ratios and anion in preparing complexes containing a Himta ligand
Świtlicka-Olszewska et al. Effect of N-donor ancillary ligands on structural and magnetic properties of oxalate copper (II) complexes
Wang et al. Two Strandberg-type organophosphomolybdates: synthesis, crystal structures and catalytic properties
Garin et al. Synthesis of monosubstituted dipicolinic acid hydrazide derivative and structural characterization of novel Co (III) and Cr (III) complexes
Ferenc et al. Complexes of Mn (II), Co (II), Ni (II), Cu (II) and Zn (II) with ligand formed by condensation reaction of isatin with glutamic acid
Feyand et al. High-throughput microwave-assisted discovery of new metal phosphonates
Zang et al. Inorganic–organic hybrid compounds based on the co-existence of different isomers or forms of polymolybdate
Xu et al. Synthesis, crystal structures, and magnetic properties of six transition metal phosphonates
Feng et al. Controllable assembly of Cu (ii) coordination compounds based on a flexible zwitterionic benzimidazole–dicarboxylate ligand: synthesis, structural diversity, reversible SCSC transformation and magnetic properties
Kukovec et al. Synthesis, X-ray structural, IR spectroscopic, thermal and DFT studies of nickel (II) and copper (II) complexes with 3-methylpicolinic acid. UV–Vis spectrophotometric study of complexation in the solution
Lu et al. Multivariant synthesis, crystal structures and properties of four nickel coordination polymers based on flexible ligands
Song et al. In situ hydrothermal syntheses, crystal structures and luminescent properties of two novel zinc (II) coordination polymers based on tetrapyridyl ligand
CN101602512B (zh) 一种磷酸锆晶体材料及制备方法
Simond et al. An octahedral aluminium (III) complex as a three-fold node for supramolecular heterometallic self-assemblies: solution and solid state chemistry
PL219443B1 (pl) Krystaliczne formy kompleksów kwasu (imidazo[1,2-a]pirydyn-2-ylo)octowego oraz sposób ich wytwarzania
WO2015194981A1 (en) New metalloligand, a metal-organic framework (mof) comprising thereof and a method for its preparation
Thapa et al. Hg (II) supramolecular isomers: structural transformation and photoluminescence change
Fernando et al. Cation effect on the inorganic–organic layered structure of pyrazole-4-sulfonate networks and inhibitory effects on copper corrosion
Perry et al. Divalent metal phosphonate coordination polymers constructed from a dipiperidine-based bisphosphonate ligand
Calderón-Casado et al. Host–guest chemistry of Ni II coordination compounds with PDC and (py) 2 CO: reversible crystal-to-amorphous transformations induced by solvent exchange
Akhuli et al. Effect of coordinating (–CN) vs. non-coordinating (–F) substituents in 3-pyridyl urea receptors toward second sphere sulfate recognition: selective crystallisation of CuSO 4 from mixtures of competing anions/cations
Šebová et al. Structure and magnetism of Co (II) complexes with bidentate heterocyclic ligand Hsalbim derived from benzimidazole
Li et al. 2D lanthanide–organic frameworks constructed from lanthanide acetate skeletons and benzotriazole-5-carboxylic acid connectors: synthesis, structure, luminescence and magnetic properties
Li et al. Hydrothermal in situ ligand reaction: copper (II)-mediated stepwise oxidation of 2, 3, 5-and 2, 4, 6-trimethylpyridine to pyridinecarboxylates
CN110615803A (zh) 3,4-乙撑二氧基噻吩-2,5-二羧酸铜配合物及其制备方法