PL219457B1 - Sposób walcowania poprzecznego dwoma walcami wyrobów typu kula, zwłaszcza z główek złomowanych szyn - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób walcowania poprzecznego dwoma walcami wyrobów typu kula, zwłaszcza z główek złomowanych szyn.

Dotychczas znanych jest szereg metod wytwarzania kul, wykorzystywanych później w młynach kulowych lub łożyskach tocznych. Do najczęściej spotykanych zalicza się odlewanie, kucie matrycowe lub walcowanie. Kule odlewane są ze stali zlewnej do form trwałych wykonanych z metalu, tak zwanych kokili. Kucie matrycowe kul realizowane jest na ogół na prasach ciernych, z wykorzystaniem materiału wsadowego w postaci prętów ze stali o zwiększonej zawartości węgla i manganu. Bezpośrednio po procesie kucia na prasach mimo- środowych wykonuje się okrawanie wypływki. Największą wydajność przy wytwarzaniu kul uzyskuje się stosując proces walcowania skośnego. W czasie jednego obrotu walców uzyskuje się jedną kulę. W trakcie jednej minuty można otrzymać nawet 160 kul o średnicy około 0 30 lub 40 kul o średnicy około 0 120 mm. Kule walcowane są w walcarkach skośnych wyposażonych w dwa walce z naciętymi po linii śrubowej pojedynczymi bruzdami, na długości wynoszącej na ogół 3,5 zwoju. Osie walców są nachylone ukośnie względem osi materiału wsadowego - pręta, zwykle pod kątem od 3° do 7°. Podczas walcowania walce obracają się w tym samym kierunku, materiał zaś obraca się w przeciwnym kierunku. Aby otrzymać dobre wyniki walcowania, średnica wsadu powinna wynosić około 0,97 średnicy gotowych kul.

Średnica walców jest 5 + 6 razy większa od średnicy kul. Informacje na temat walcowania skośnego kul przedstawione są w książce: Dobrucki W. „Zarys obróbki plastycznej metali”. Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1975 r.

Znany jest również sposób walcowania poprzeczno-klinowego czterech kul opisany w książce Pater Z. „Walcowanie poprzeczno-klinowe”. Wydawnictwo Politechniki Lubelskiej, Lublin 2009 r. Polega on na zastosowaniu dwóch płaskich narzędzi, które przemieszczając się przeciwnie kształtują kule z wsadu w postaci pręta, którego średnica jest równa średnicy kuli. Narzędzia stosowane do walcowania składają się z dwóch części: klina kształtującego i wkładki rozcinającej. Klin kształtujący ma typowy kształt, w którym wykonano wzdłużnie równoległe rowki klinowe o zarysie poprzecznym kołowym, które oddalone są od siebie na odległość mniejszą od średnicy wykonywanej kuli. W wyniku działania klina kształtującego otrzymywane są kule połączone łącznikami walcowymi o średnicy wynoszącej około połowy średnicy kuli. Rozcięcie ukształtowanych kul realizowane jest za pomocą wkładki rozcinającej, której działanie powoduje przekształcenie łączników w brakujące części kul. Charakterystyczne jest, że w trakcie rozcinania kule rozsuwane są na boki przez rowki, które w tej części narzędzia rozmieszczone są pod kątem do kierunku walcowania - przemieszczania narzędzia Winowego.

Istotą sposobu walcowania poprzecznego dwoma walcami wyrobów typu kula, zwłaszcza z główek złomowanych szyn jest to, że wsad w postaci główki odciętej ze złomowanej szyny umieszcza się między dwoma walcami mającymi kliny wstępne oraz umieszczone za nimi kliny z bruzdami pierścieniowymi o zarysie półokrągłym oraz dwoma prowadnicami, po czym walce wprawia się w ruch obrotowy w tym samym kierunku i z taką samą prędkością, w czasie którego obracające się kliny wstępne wcinają się we wsad obracają go kształtując półfabrykat w postaci pręta o średnicy większej łub równej średnicy kuli, w który następnie wcinają się kliny z bruzdami pierścieniowymi i kształtują kule, które w ostatniej fazie walcowania są odseparowywane od siebie w wyniku oddziaływania noży rozcinających, umieszczonych na końcu walców.

Korzystnym skutkiem wynalazku jest to, że pozwala na jednoczesne kształtowanie wielu kul, których ilość jest uzależniona od szerokości walców. Dzięki zastosowaniu wynalazku możliwe jest wytwarzanie kul z taniego materiału, pochodzącego ze złomowanych szyn. Wynalazek jest proekologiczny, gdyż jego wykorzystanie zmniejszy ilość złomu trafiającego do przerobu metalurgicznego w hutach.

Wynalazek, został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia początek procesu walcowania poprzecznego dwoma walcami oraz rodzaj użytego wsadu, fig. 2 pokazuje moment procesu walcowania, w którym w wyniku oddziaływania klinów wstępnych wytworzono półfabrykat w postaci pręta, zaś fig. 3 - koniec procesu walcowania z otrzymanymi kulami.

Sposób walcowania poprzecznego dwoma walcami wyrobów typu kula, zwłaszcza z główek złomowanych szyn polega na tym, że wsad i w postaci główki odciętej ze złomowanej szyny umieszcza się między dwoma walcami 2 i 3 mającymi kliny 4 i 5 wstępne oraz umieszczone za nimi kliny 6 i 7 z bruzdami 8 i 9 pierścieniowymi o zarysie półokrągłym oraz dwoma prowadnicami 14 i 15, po czym walce 2 i 3 wprawia się w ruch obrotowy w tym samym kierunku i z taką samą prędkością n, w czasie

PL 219 457 B1 którego obracające się kliny 4 i 5 wstępne wcinają się we wsad 1 obracają go kształtując półfabrykat 10 w postaci pręta o średnicy większej lub równej średnicy D kuli 11, w który następnie wcinają się kliny 6 i 7 z bruzdami 8 i 9 i kształtują kule 11, które w ostatniej fazie walcowania są odseparowywane od siebie w wyniku oddziaływania noży 12 i 13 rozcinających, umieszczonych na końcu walców 2 i 3.

Claims (1)

1. Sposób walcowania poprzecznego dwoma walcami wyrobów typu kula, zwłaszcza z główek złomowanych szyn, znamienny tym, że wsad (1) w postaci główki odciętej ze złomowanej szyny umieszcza się między dwoma walcami (2) i (3) mającymi kliny (4) i wstępne oraz umieszczone za nimi kliny i (7) z bruzdami (8) i (9) pierścieniowymi o zarysie półokrągłym oraz dwoma prowadnicami (14) i (15), po czym walce (2) i (3) wprawia się w ruch obrotowy w tym samym kierunku i z taką samą prędkością (n), w czasie którego obracające się kliny (4) i (5) wstępne wcinają się we wsad (1) obracają go kształtując półfabrykat (10) w postaci pręta o średnicy większej lub równej średnicy (D) kuli (11), w który następnie wcinają się kliny (6) i (7) z bruzdami (8) i (9) i kształtują kule (11), które w ostatniej fazie walcowania są odseparowywane od siebie w wyniku oddziaływania noży (12) i (13) rozcinających, umieszczonych na końcu walców (2) i (3).