PL219686B1 - Sposób oklejania obrzeży płyt meblowych oraz płyta meblowa z oklejonymi obrzeżami - Google Patents

Abstract

Przedstawiony na rysunku sposób oklejania obrzeży płyt meblowych zawierających środkową warstwę wiórową, polegający na tym, że materiał obrzeżowy łączy się z płytą za pomocą kleju podgrzanego do odpowiedniej temperatury, charakteryzujący się tym, że ilość kleju i jego temperaturę dostosowuje się indywidualnie dla każdego oklejanego obrzeża na podstawie parametrów surowca, z którego wykonana jest środkowa warstwa wiórowa, określonych za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej. Przedmiotem zgłoszenia jest również płyta meblowa z oklejonymi obrzeżami.

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy oklejania obrzeży płyt meblowych stosowanych w meblach skrzynkowych.

Meble skrzynkowe składają się z zestawu płyt meblowych, stanowiących ścianki i fronty mebla oraz elementów złączeniowych, takich jak śruby czy trzpienie, jak również dodatków takich jak uchwyty czy nóżki.

Płyty meblowe mebli skrzynkowych wytwarzane są zwykle z płyt wiórowych typu MDF lub HDF, których główne powierzchnie licowe są pokryte materiałem powlekającym w postaci forniru, okleiny lub folii. Płyty wiórowe docina się na wymiar docelowy płyty meblowej, a ich obrzeża wzdłuż linii cięcia okleja się, nakładając na nie materiał obrzeżowy w postaci taśmy lub folii obrzeżowej. Materiał obrzeżowy łączy się z płytą za pomocą odpowiednich klejów, zwykle nakładanych na gorąco.

Przy wysokonakładowej produkcji płyt meblowych, gdzie płyty są oklejane z dużymi prędkościami, mogą pojawić się błędy w procesie klejenia, polegające na niedokładnym połączeniu materiału obrzeżowego z płytą lub naniesieniu zbyt dużej ilości kleju, którego nadmiar przedostaje się poza obrzeże. Błędy te wynikają ze zróżnicowanej jakości materiału stosowanego w środkowej warstwie wiórowej płyty. Przykładowo, płyty z drzew iglastych mają inne właściwości fizyczne od płyt z drzew liściastych. Jeśli w płytach wiórowych część warstwy środkowej stanowi materiał z recyklingu, to różnice we właściwościach płyt mogą pojawić się nawet w obrębie jednej partii produkcyjnej.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu oklejania obrzeży płyt meblowych, który zapewni wysoką dokładność wykończenia obrzeży płyt o zróżnicowanych środkowych warstwach wiórowych, zapewniając optymalne zużycie kleju.

Przedmiotem wynalazku jest sposób oklejania obrzeży płyt meblowych zawierających środkową warstwę wiórową, polegający na tym, że materiał obrzeżowy łączy się z płytą za pomocą kleju podgrzanego do odpowiedniej temperatury, charakteryzujący się tym, że ilość kleju i jego temperaturę dostosowuje się indywidualnie dla każdego oklejanego obrzeża na podstawie parametrów surowca, z którego wykonana jest środkowa warstwa wiórowa, określonych za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej.

Za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej można porównywać obraz środkowej warstwy wiórowej obrzeża do oklejenia z zestawem obrazów referencyjnych zapisanych w bazie danych referencyjnych i wybiera się obraz referencyjny najbardziej zbliżony do obrazu płyty do oklejenia, po czym dostosowuje się ilość kleju i jego temperaturę według danych określonych dla wybranego obrazu referencyjnego.

Za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej można określać dla obrazu środkowej warstwy wiórowej obrzeża do oklejenia co najmniej jeden z parametrów z grupy obejmującej: średnią jasność wiórów, średnią wielkość wiórów, różnice w jasności i wielkości poszczególnych wiórów, dystrybucję wielkości poszczególnych wiórów, wielkość przestrzeni międzywiórowych.

Przedmiotem wynalazku jest również płyta meblowa z obrzeżami oklejonymi sposobem według wynalazku.

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym

Fig. 1 przedstawia schematycznie płytę meblową z materiałem obrzeżowym. Fig. 2A - 2F przedstawiają przykłady różnego rodzaju płyt wiórowych, a Fig. 3 przedstawia schemat linii technologicznej do oklejania płyt meblowych sposobem według wynalazku.

Płyta meblowa 100 przedstawiona na Fig. 1 zawiera wiórową warstwę środkową 101, pokrytą zewnętrznymi warstwami licowymi 102, 103, przykładowo okleiną naturalną (fornirem) lub sztuczną. Na obrzeża płyty naklejany jest materiał obrzeżowy 104 w postaci taśmy lub folii obrzeżowej.

Fig. 2A - 2F przedstawiają przykłady różnego rodzaju płyt, a mianowicie:

Fig. 2A przedstawia płytę z drewna iglastego w warstwie środkowej oraz małym udziałem materiału z recyklingu charakteryzującą się zwartą strukturą warstwy z niewielkimi przestrzeniami wolnymi. Fig. 2B przedstawia płytę z drewna iglastego w warstwie środkowej z większym udziałem wiórów grubych i materiałów z recyklingu, charakteryzującą się zwartą strukturą warstwy z przestrzeniami wolnymi.

Fig. 2C przedstawia płytę z drewna iglastego w warstwie środkowej z dużym udziałem materiału z recyklingu charakteryzującą się dość luźną strukturą warstwy z dużymi przestrzeniami wolnymi.

PL 219 686 B1

Fig. 2D przedstawia płytę z drewna liściastego w warstwie środkowej z niewielkim udziałem materiału z recyklingu charakteryzującą się zwartą strukturą warstwy z niewielkimi przestrzeniami wolnymi.

Fig. 2E przedstawia płytę z drewna liściastego w warstwie środkowej z dużym udziałem wiórów grubych i niewielkim udziałem materiału z recyklingu charakteryzującą się zwartą strukturą warstwy z dużymi przestrzeniami wolnymi.

Fig. 2F przedstawia płytę z drewna iglastego w warstwie środkowej z dużym udziałem materiału z recyklingu charakteryzującą się dość luźną strukturą warstwy z dużymi przestrzeniami wolnymi.

Fig. 3 przedstawia schemat linii technologicznej do oklejania płyt meblowych sposobem według wynalazku. Na stanowisku 201 podaje się płyty do stanowiska 202 cięcia i frezowania, na którym płyty wiórowe docina się do formatu docelowego płyty meblowej i odpowiednio formuje się ich krawędzie. Następnie, na stanowisku 203 analizy warstwy środkowej określa się parametry surowca, z którego została wykonana warstwa środkowa.

Stanowisko 203 wyposażone jest w kamerę, która wykonuje obraz obrzeża przesuwającej się po podajniku płyty. Parametry surowca warstwy środkowej można określać na dwa sposoby.

W pierwszym sposobie porównuje się obraz obrzeża z obrazami zapisanymi w bazie danych 204 obrazów referencyjnych. Przykładowo, baza 204 może zawierać dla każdego surowca, który powinien zostać rozpoznany, zestaw obrazów ilustrujących wygląd płyt zidentyfikowanych wcześniej samodzielnie przez operatora systemu. Stanowisko 203, za pośrednictwem algorytmów porównywania obrazów i określania podobieństw pomiędzy obrazami, określa obraz z bazy 204 obrazów referencyjnych najbardziej podobny do obrazu aktualnie przesuwającej się po podajniku płyty i na tej podstawie określa rodzaj surowca.

W innym sposobie dokonuje się analizy obrazu, określając jego parametry takie jak średnia jasność wiórów, średnia wielkość wiórów, różnice w jasności i wielkości poszczególnych wiórów, dystrybucja wielkości poszczególnych wiórów, wielkość przestrzeni międzywiórowych itp. Na tej podstawie określa się typ surowca, z którego została wykonana środkowa warstwa płyty, jego stopień upakowania, zawartość materiału z recyklingu i inne parametry istotne dla doboru parametrów klejenia obrzeża.

Znając parametry warstwy środkowej płyty, określa się parametry procesu klejenia materiału obrzeża w stanowisku 205 klejenia, na którym okleja się dwie równoległe krawędzie płyty. Dostosowuje się odpowiednio co najmniej ilość kleju podawanego przez podajnik kleju 206 oraz temperaturę jego topnienia za pomocą grzałki 207. Przykładowo dla oklejania obrzeżem z folii grubości 0,4 mm i dla granulowanego kleju topliwy do oklejania krawędzi elementów meblowych takiego jak klej MELT EB 1756 firmy Follmann&Co, Minden, Niemcy stosuje się:

- dla warstwy środkowej przedstawionej na Fig. 2E i Fig. 2B temperaturę 195-200°C ₂ i naniesienie kleju w ilości 95-100 g/m ,

- dla warstwy środkowej przedstawionej na Fig. 2F temperaturę 190-195°C i naniesienie kle₂ ju w ilości 100-115 g/m²,

- dla warstwy środkowej przedstawionej na Fig. 2D temperaturę 200-205°C i naniesienie kle₂ ju w ilości 85-90 g/m²,

- dla warstwy środkowej przedstawionej na Fig. 2A i Fig. 2C temperaturę 190-195°C i nanie₂ sienie kleju w ilości 85-90 g/m².

Następnie, płytę przenosi się za pomocą obrotnicy 208, wykonując jej obrót o 90 stopni, do kolejnego stanowiska cięcia i frezowania 209, w którym obrabia się dwie pozostałe krawędzie równoległe płyty w sposób analogiczny jak na stanowisku 202, a następnie okleja się te krawędzie na stanowisku klejenia 210 z podajnikiem kleju 211 i grzałką 212, których parametry są dobierane analogicznie do parametrów układów 205-207. Gotowe, oklejone płyty odbiera się na stanowisku odbierania płyt 213.

Sposób według wynalazku umożliwia więc ciągłe monitorowanie procesu oklejania obrzeży i dostosowywanie parametrów procesu oklejania na bieżąco do surowca, z którego wykonana jest środkowa warstwa wiórowa płyty meblowej. Pozwala to na zoptymalizowanie ilości zużywanego kleju i energii potrzebnej na podgrzanie kleju, co obniża koszty produkcji, obniża ilość szkodliwych substancji (kleju) w płycie, zapewnia dobre połączenie materiału obrzeża z płytą oraz zapobiega wydostawaniu się kleju poza obrzeże.

Claims (4)

1. Sposób oklejania obrzeży płyt meblowych zawierających środkową warstwę wiórową, polegający na tym, że materiał obrzeżowy łączy się z płytą za pomocą kleju podgrzanego do odpowiedniej temperatury, znamienny tym, że ilość kleju i jego temperaturę dostosowuje się indywidualnie dla każdego oklejanego obrzeża na podstawie parametrów surowca, z którego wykonana jest środkowa warstwa wiórowa, określonych za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej porównuje się obraz środkowej warstwy wiórowej obrzeża do oklejenia z zestawem obrazów referencyjnych zapisanych w bazie danych referencyjnych i wybiera się obraz referencyjny najbardziej zbliżony do obrazu płyty do oklejenia, po czym dostosowuje się ilość kleju i jego temperaturę według danych określonych dla wybranego obrazu referencyjnego.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że za pomocą analizatora obrazu środkowej warstwy wiórowej określa się dla obrazu środkowej warstwy wiórowej obrzeża do oklejenia co najmniej jeden z parametrów z grupy obejmującej: średnią jasność wiórów, średnią wielkość wiórów, różnice w jasności i wielkości poszczególnych wiórów, dystrybucję wielkości poszczególnych wiórów, wielkość przestrzeni międzywiórowych.

4. Płyta meblowa z obrzeżami oklejonymi sposobem według dowolnego z zastrzeżeń od 1 do 3.