PL220178B1 - Wspornik rusztowania budowlanego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest nośny wspornik rusztowania budowlanego dla posadawiania na nim ram rusztowania budowlanego, przebiegającego ponad galerią przyległą do budynku. Wspornik rusztowania budowlanego ma kształt trójkąta prostokątnego, kotwionego przyprostokątną belką (1) do ściany budynku, zaś nośna pozioma przyprostokątna belka (2) ma dwie przeciwprostokątne belki (3, 4) o różnym pochyleniu, zbieżne w dolnym wierzchołku trójkąta.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest nośny wspornik rusztowania budowlanego.

Znane są ramowe rusztowania budowlane wielokondygnacyjne, przykładowo ze zgłoszenia W. 114 466, dla których bazą posadowienia jest grunt otaczający budynek.

Problemem jest jednak budowa rusztowania w miejscach, w których do wzdłużnych ścian budynku przylegają galerie, najczęściej galerie handlowe, przemysłowe lub sakralne o znacznej długości, bez możliwości budowy w tych miejscach rusztowania od poziomu zerowego.

W takich przypadkach ponad galerią buduje się przęsła sięgające do skrajnych ram, podobnie jak w miejscach wyjazdów, przejść lub wejść.

W przypadku dużej rozpiętości skrajnych ram nośnych i długości przęsła narzucanych długością przyległej galerii, budowa rusztowania ponad galerią jest utrudniona i wymaga specjalnych zabiegów montażowych.

Znane jest z wynalazku US 2002/ 073634 A1 rusztowanie budowlane którego funkcjonalnie ramę nośną tworzą pionowe prowadniki mocowane do ściany wzdłuż których przesuwa się trójkątne konsole dla podestów roboczych kształtujących poziomy robocze rusztowania. Co prawda takie rusztowanie umożliwia pomijanie ewentualnych galerii przyległych do budynku, lecz duża ilość prowadników mocowanych do ściany oraz konieczność skośnego podpierania prowadników nie znalazło uznania i szerszego jego zastosowania. Ogólnie w budowie rusztowań budowlanych stosowane są konsole o ograniczonej nośności w kształcie trójkąta prostokątnego mocowane do pionowych belek ram rusztowania dla rozszerzania płaszczyzny podestów roboczych.

Wspornik nośny według wynalazku rusztowania budowlanego, przebiegającego ponad galerią przyległą do budynku, ma kształt trójkąta prostokątnego kotwionego pionową przyprostokątną do ściany budynku, zaś pozioma nośna przyprostokątna ma dwie przeciwprostokątne o różnym pochyleniu zbieżne w dolnym wierzchołku trójkąta.

Kotwiową przyprostokątną belkę tworzą dwa równoległe pręty trwale połączone z poprzecznym kotwiowym górnym kątownikiem i poprzecznym dolnym ceownikiem, zaś przyprostokątną poziomą nośną belkę stanowi teownik trwale połączony z poprzecznym kotwiowym kątownikiem kotwiowej belki, a przeciwprostokątne belki, korzystnie rury, są trwale połączone z poziomą belką nośną oraz zbieżnie z dolnym ceownikiem i stanowią one stężenia podporowe dla belki nośnej.

Górny poprzeczny kotwiowy kątownik ma co najmniej dwa otwory kotwiowe rozmieszczone symetrycznie względem płaszczyzny wspornika, zaś dolny ceownik ma co najmniej jeden kotwiowy otwór, korzystnie w płaszczyźnie wspornika.

Połączenia przeciwprostokątnych belek z przyprostokątną belką nośną oraz przyprostokątnych belek miedzy sobą i z belką kotwiową oraz dolnym kotwiowym kątownikiem belki kotwiowej mają wzmacniające płytowe żebra leżące w płaszczyźnie wspornika.

Wspornik stanowi więc konstrukcję monolityczną na której posadawia się ramy rusztowania.

W odmianie wspornika według wynalazku przyprostokątna kotwiowa belka, korzystnie ceownik, od strony górnej zakończona jest poprzeczną kotwiową płytą, korzystnie teownikiem, trwale połączoną z belką i ma kotwiowe otwory, zaś od strony dolnej zakończona jest poprzeczną belką, korzystnie kątownikiem, z otworami kotwiowymi. Przyprostokątna pozioma nośna belka wspornika oraz przeciwprostokątne stanowią odrębny zespół rozłącznie mocowany do belki kotwiowej.

Odmiana ta jest wspornikiem o dużej nośności dla wielokondygnacyjnego rusztowania posadawionego na tych wspornikach, który w uwagi na duży jego ciężar jest konstrukcją dwuzespołową łatwiejszą do transportu i montażu.

Wspornik według wynalazku rusztowania budowlanego przedstawiony jest w przykładach wykonania na załączonym rysunku, którego fig. 1 przedstawia wspornik monolityczny w widoku z boku, fig. 2 wspornik monolityczny w widoku czołowym, fig. 3 wspornik segmentowy w widoku z boku, a fig. 4 wspornik segmentowy w widoku czołowym.

Wspornik nośny według wynalazku rusztowania budowlanego, przebiegającego ponad galerią przyległą do budynku, ma kształt trójkąta prostokątnego kotwionego pionową przyprostokątną belką 1 do ściany budynku, zaś pozioma nośna przyprostokątna belka 2 ma dwie przeciwprostokątne belki 3, 4 o różnym pochyleniu zbieżne w dolnym wierzchołku trójkąta.

Prostopadłą do nośnej belki 2 kotwiową przyprostokątną pionową belkę 1 tworzą dwa równoległe pręty 5 trwale połączone poprzecznym górnym kotwiowym kątownikiem 6 i dolnym poprzecznym kotwiowym ceownikiem 7, zaś poziomą przyprostokątną 2 stanowi teownik trwale połączony z poPL 220 178 B1 przecznym kotwiowym kątownikiem 6, a przeciwprostokątne belki 3 i 4, korzystnie rury, są trwale połączone z poziomą przyprostokątną belką 2 oraz zbieżnie z dolnym ceownikiem 7 określającym wspólny wierzchołek trójkątów 1, 2, 3 i 1, 2, 4 i stanowią stężenia podporowe dla przyprostokątnej poziomej nośnej belki 2.

Górny poprzeczny kotwiowy kątownik 6 ma co najmniej dwa kotwiowe otwory 8 rozmieszczone symetrycznie względem płaszczyzny wspornika, zaś dolny poprzeczny ceownik 7 ma co najmniej jeden kotwiowy otwór 9, korzystnie w płaszczyźnie wspornika.

Połączenia przeciwprostokątnych belek 3 i 4 z przyprostokątną poziomą nośną belką 2 oraz przyprostokątnych między sobą i z kotwiową belką 1 oraz dolnym kotwiowym ceownikiem 7 mają wzmacniające płytowe żebra 10 leżące w płaszczyźnie wspornika.

W odmianie wspornika według wynalazku kotwiowa przyprostokątna belka 1, korzystnie ceownik, od strony górnej zakończona jest poprzeczną kotwiową płytą 11, korzystnie teownikiem, trwale połączoną z belką 1 i ma kotwiowe otwory 8, zaś od strony dolnej zakończona jest poprzecznym kątownikiem 12 z kotwiowymi otworami 8.

Przyprostokątna nośna pozioma belka 2 wspornika, korzystnie ceownik ukierunkowany otwarciem ku górze, ma dwie ceowe nakładki 13 ukierunkowane otwarciem do dołu i trwale połączone z belką 2 dla posadowienia ram rusztowania.

Nośna belka 2 wraz z przeciwprostokątnymi belkami 3 i 4 stanowią odrębny zespół rozłącznie mocowany śrubami 14 do kotwiowej belki

Claims (5)

1. Wspornik rusztowania budowlanego przebiegającego ponad galerią przyległą do budynku, w kształcie trójkąta prostokątnego, kotwionego przyprostokątną belką prostopadle do ściany budynku, znamienny tym, że pozioma nośna przyprostokątna belka (2) ma dwie przeciwprostokątne belki (3 i 4) o różnym pochyleniu, zbieżne w dolnym wierzchołku trójkąta.

2. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że prostopadłą do nośnej belki (2) kotwiową przyprostokątną pionową belkę (1) tworzą dwa równoległe pręty (5) trwale połączone z poprzecznym górnym kątownikiem (6) i dolnym poprzecznym ceownikiem (7), zaś poziomą przyprostokątną (2) stanowi teownik trwale połączony z poprzecznym kotwiowym kątownikiem (6), a przeciwprostokątne belki (3 i 4), korzystnie rury, są trwale połączone z poziomą teownikową przyprostokątną (2) oraz zbieżnie z dolnym ceownikiem (7) określającym wierzchołek trójkątów (1, 2, 3 i 1, 2, 4), a górny poprzeczny kotwiowy kątownik (6) ma co najmniej dwa kotwiowe otwory (8) rozmieszczone symetrycznie względem płaszczyzny wspornika, zaś dolny ceownik (7) ma co najmniej jeden kotwiowy otwór (9), korzystnie w płaszczyźnie wspornika.

3. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że prostopadła do nośnej belki (2) kotwiowa przyprostokątna pionowa belka (1) od strony górnej zakończona jest poprzeczną kotwiową płytą (11), korzystnie teownikiem, trwale połączoną z belką (1) i ma kotwiowe otwory (8), zaś od strony dolnej zakończona jest poprzecznym kątownikiem (12) z kotwiowymi otworami (8), przy czym przyprostokątna nośna belka (2) wspornika oraz przeciwprostokątne belki (3 i 4) są rozłączne mocowane śrubami (12) do kotwiowej belki (1).

4. Wspornik według zastrz. 3, znamienny tym, że nośna belka (2) jest ceownikiem ukierunkowanym otwarciem ku górze i ma dwie ceowe nakładki (13) ukierunkowane otwarciem do dołu i trwale połączone z belką (2).

5. Wspornik według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że połączenia przeciwprostokątnych belek (3 i 4) z przyprostokątną poziomą nośną belką (2) oraz przeciwprostokątnych belek (3, 4) między sobą mają płytowe żebra (10) leżące w płaszczyźnie wspornika.