PL220308B1 - Zastosowanie klenbuterolu do leczenia objawów autyzmu dziecięcego oraz klenbuterol do zastosowania w leczeniu objawów autyzmu dziecięcego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest nowe zastosowanie klenbuterolu do leczenia specyficznych objawów autyzmu dziecięcego oraz klenbuterol do zastosowania w leczeniu specyficznych objawów autyzmu dziecięcego.

Z badań dzieci wynika, że spektrum autyzmu jest dość częstym, niejednorodnym zespołem objawów zaburzeń zachowania pojawiającym się u 3-6 na 1000 żywo urodzonych dzieci. Objawy autyzmu dotyczą 3 sfer zaburzeń: 1. integracji społecznej, 2. języka, komunikacji i zabawy, 3. zakresu zainteresowań i aktywności. Te zaburzenia rozwoju dzieci stanowią duży problem społeczny. W ciągu ostatnich lat wzrost zachorowań na autyzm powoduje potrzebę poszukiwań możliwości leczenia tego zespołu. W terapii istotne znaczenie mają przede wszystkim metody pedagogiczne, psychologiczne i logopedyczne. Natomiast metody psychomotoryczne i sensomotoryczne są metodami uzupełniającymi. W ostatnich latach rozwinęły się badania nad poszukiwaniem farmakologicznych metod leczenia autyzmu i jego objawów. Badania koncentrowały się na podawaniu leków, które okazywały się skuteczne w leczeniu pewnych objawów i zachowań obserwowanych również u osób chorujących na autyzm, takich jak zaburzenia uwagi, niepokój, nadpobudliwość. Stosowane leki pochodziły z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (klomipramina, fluwoksamina i fluoksetyna), które były stosowane w leczeniu niektórych objawów towarzyszących autyzmowi, takich jak depresja, niepokój, zachowania obsesyjno-maniakalne.

W ciągu ostatnich lat najczęściej badanymi lekami w kontekście leczenia autyzmu były leki antypsychotyczne, które obniżają nadaktywność, zachowania stereotypowe, wycofanie się i agresję u dzieci autystycznych. Do stosowanych leków z tej grupy należą klozapina, risperidon czy olanzapina. Niestety, tak jak leki przeciwdepresyjne, leki te wywołują działania uboczne, w tym obniżenie aktywności i sedację.

Do osłabienia nadaktywności dzieci autystycznych stosowano także leki z grupy stymulantów, które przynosiły jednak często odwrotne efekty uboczne.

Zgłoszenie patentowe US2005222272 ujawnia sposób leczenia autyzmu, obejmujący etap podawania skutecznej ilości leku określanego jako antagonista receptora NMDA (receptora aktywowanego przez N-metylo-D-asparaginian) lub farmaceutycznie dopuszczalnej jego soli, korzystnie w dawkach od około 1 mg do około 100 mg dziennie. Zastosowanie kilku związków z tej grupy poprawiało czołowe funkcje wykonawcze związane z objawami autyzmu, w tym ekspresję mowy, i osłabiało persewerację.

Zgłoszenie patentowe US20100130566 dotyczy leczenia spektrum zaburzeń autystycznych (ASD), w tym autyzmu, przy pomocy środków aktywujących miejsce sinawe - układ noradrenergiczny (LC-NA) w mózgu. Dokument ten nie podaje jednak przykładów konkretnych efektów zastosowanej terapii.

Publikacja Andrzeja Brzeckiego „Uzasadnienie leczenia klenbuterolem niektórych chorób ośrodkowego układu nerwowego”, Nowa Pediatria 3/2001, s. 110-115 ujawnia, że klenbuterol może być stosowany do leczenia chorób zwyrodnieniowych i naczyniowych ośrodkowego układu nerwowego oraz w niektórych chorobach centralnego układu nerwowego (CUN) i obwodowego układu nerwowego u dzieci.

Jednocześnie wskazuje na znaczący wpływ klenbuterolu na poprawę metabolizmu mięśni, ustępowanie zaniku mięśni (pochodzenia mięśniowego, neurogennego, ośrodkowego), oraz poprawę metabolizmu tkanki nerwowej za pośrednictwem neuroprzekaźników adrenergicznych. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że klenbuterol w istotnym stopniu zmniejsza nadpobudliwość psychoruchową i przynosi korzystne skutki w leczeniu niedowładu spastycznego. Dokument jednak nie wskazuje, ani nie sugeruje zastosowania klenbuterolu do leczenia objawów autyzmu, takich jak brak kontaktu z otoczeniem, osłabiona zdolność rozumienia, brak koncentracji i umiejętności planowania, zaburzenia mowy i zaburzenia uwagi.

Publikacja Finnegan KT i wsp. pt.: „A comparison of the neurochemical and behavioral effects of clenbuterol and desipramine”, European Journal of Pharmacology vol.134, no.2, 1987, pages 131-136, opisuje zastosowanie klenbuterolu do leczenia depresji, która może być objawem towarzyszącym autyzmowi. Dokument ten jednak nie ujawnia ani nie sugeruje zastosowania klenbuterolu do leczenia objawów autyzmu dziecięcego, bez efektów ubocznych.

W zgłoszeniu patentowym US 2008014152 ujawniono sposób leczenia choroby Alzheimera poprzez donosowe podawanie klenbuterolu. Proponowane dawki leku wziewnego wskazane przy leczeniu choroby Alzheimera obejmują bardzo szeroki zakres od 0,5 do 1000 mikrogramów/kg/dzień.

PL 220 308 B1

Tymczasem niespodziewanie okazało się, że podawanie skutecznej ilości klenbuterolu lub jego farmaceutycznie skutecznej soli wydaje się zasadniczo niwelować zaburzenia czynności związanych z zespołem autystycznym. Ponadto, podczas długofalowego podawania klenbuterolu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli nie zaobserwowano niekorzystnych skutków ubocznych towarzyszących lekom wcześniej stosowanym do leczenia autyzmu.

Klenbuterol ((RS)-1-(4-amino-3,5-dichlorofenylo)-2-(tert-butyloamino)etanol) to agonista receptorów f₂-adrenergicznych, który pobudza receptory adrenergiczne mięśni drogą krwi, pobudza przemianę cukrową i tłuszczów oraz przemianę i odkładanie białek w mięśniach poprzecznie prążkowanych. Poza znanym i wykorzystywanym w leczeniu działaniem klenbuterolu na mięśnie gładkie oskrzeli i naczyń krwionośnych, zwiększa on masę i siłę mięśni.

W ostatnich latach potwierdzone zostało ośrodkowo-nerwowe działanie neuroprotekcyjne tego f₂-adrenomimetyku na ośrodkowe ruchowe zaburzenia u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Działanie klenbuterolu na ośrodkowy układ nerwowy obejmuje wpływ na układy neuroprzekaźnikowe, regulację metabolizmu komórkowego oraz stabilizację błon komórkowych. Na tej drodze poprawia niektóre zaburzenia neuropsychologiczne.

Celem wynalazku jest dostarczenie skutecznego i bezpiecznego sposobu leczenia specyficznych objawów autyzmu, który nie powoduje objawów ubocznych.

Wynalazek obejmuje zastosowanie klenbuterolu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do wytwarzania leku do leczenia objawów autyzmu dziecięcego, przy czym objawy obejmują brak kontaktu z otoczeniem, osłabioną zdolność rozumienia, brak koncentracji i umiejętności planowania, zaburzenia mowy i zaburzenia uwagi. Najczęściej stosowaną sól klenbuterolu stanowi jego chlorowodorek.

Korzystnie klenbuterol lub jego sól stosuje się w postaci leku do podawania doustnie, korzystnie w postaci tabletki.

Zgodnie z wynalazkiem klenbuterol lub jego sól podaje się w dawce dziennej od 0,1 mikrograma do 1,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta, korzystnie w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 1,2 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta, korzystnie w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 0,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta.

Klenbuterol lub jego sól podawać można w jednej lub dwóch dawkach na dobę.

Dla uzyskania najlepszych rezultatów klenbuterol lub jego sól podaje się przez okres od 1 do 24 miesięcy, korzystnie od 3 do 12 miesięcy.

Wynalazek obejmuje zatem klenbuterol do zastosowania w leczeniu objawów autyzmu dziecięcego, takich jak brak kontaktu z otoczeniem, osłabiona zdolność rozumienia, brak koncentracji i umiejętności planowania, zaburzenia mowy i zaburzenia uwagi, gdzie podaje się pacjentowi skuteczną ilość klenbuterolu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli, korzystnie chlorowodorku. Klenbuterol korzystnie podaje się doustnie, przy czym podawanie doustne obejmuje postać tabletki.

Klenbuterol lub jego sól podaje się w dawce dziennej od 0,1 mikrograma do 1,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta, korzystnie w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 1,2 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta, korzystnie w dawce od 0,2 mikrograma do 0,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta. Dawki te odbiegają od dotychczas stosowanych dawek klenbuterolu.

Klenbuterol podaje się w jednej lub dwóch dawkach na dobę. Klenbuterol lub jego sól podaje się przez okres od 1 do 24 miesięcy, korzystnie od 3 do 12 miesięcy.

Nowe zastosowanie klenbuterolu lub jego soli do wytwarzania leku do leczenia objawów autyzmu w korzystnych wariantach realizacji zostanie bliżej omówione w poniższych przykładach.

Przykłady:

P r z y k ł a d 1

Pacjentowi, dziecku 4-letniemu z objawami autystycznymi w postaci zaburzeń integracji społecznej, komunikacji werbalnej i niewerbalnej, zaburzeń zabawy oraz towarzyszących lęków, szczególnie przy zmianach otoczenia, podawano lek klenbuterol w dawce ¼ tabletki 20 mikrogramów klenbuterolu raz dziennie przez okres 3 miesięcy. Po zastosowaniu tej terapii u dziecka nastąpił wzrost zainteresowania otoczeniem, poprawił się jego kontakt z otoczeniem i zmniejszyły się objawy lękowe.

P r z y k ł a d 2

Pacjentowi, 7-letniemu dziecku z autyzmem dziecięcym i mózgowym porażeniem dziecięcym, podawano lek w dawce ¼ tabletki 20 mikrogramów 2 razy dziennie przez okres 12 miesięcy. Po zastosowaniu tej terapii zaobserwowano poprawę w zakresie rozumienia, koncentracji, uwagi i mowy.

PL 220 308 B1

P r z y k ł a d 3

Pacjentowi, 9-letniemu dziecku z autyzmem wczesnodziecięcym, zespołem nadpobudliwości psychoruchowej, opóźnieniem rozwoju mowy, podawano lek klenbuterol w dawce ½ tabletki 20 mikrogramów 1 raz dziennie przez okres 12 miesięcy. Uzyskano poprawę ekspresji mowy, zmniejszenie niepokoju psychoruchowego i grymasowania.

Zakłada się, że klenbuterol, wpływając modulująco na układy neuroprzekaźników w mózgu, wpływa również na system endokrynny i immunologiczny. Skutkiem takiego działania jest zmniejszenie zaburzeń komunikacji i poprawa kontaktu z otoczeniem u dzieci z autyzmem. Podczas podawania klenbuterolu w minimalnych dawkach u dzieci z autyzmem zaobserwowano kliniczną poprawę kontaktu z otoczeniem, lepszą koncentrację, zwiększenie zdolności planowania zleconego zadania, poprawę rozumienia, wyciszenie oraz zmniejszenie niepokoju ruchowego.

Claims (16)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zastosowanie klenbuterolu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do wytwarzania leku do leczenia objawów autyzmu dziecięcego, przy czym objawy obejmują brak kontaktu z otoczeniem, osłabioną zdolność rozumienia, brak koncentracji i umiejętności planowania, zaburzenia mowy i zaburzenia uwagi.
2. 2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że sól stanowi chlorowodorek klenbuterolu.
3. 3. Zastosowanie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że klenbuterol lub jego sól stosuje się w postaci leku do podawania doustnie.
4. 4. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że klenbuterol lub jego sól stosuje się doustnie w postaci tabletki.
5. 5. Zastosowanie według zastrz. 1-4, znamienne tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się w dawce dziennej od 0,1 mikrograma do 1,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta.
6. 6. Zastosowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 1,2 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta, korzystnie w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 0,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta.
7. 7. Zastosowanie według dowolnego z zastrz. 1-6, znamienne tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się w jednej lub dwóch dawkach na dobę.
8. 8. Zastosowanie według dowolnego z zastrz. 1-7, znamienne tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się przez okres od 1 do 24 miesięcy.
9. 9. Klenbuterol do zastosowania w leczeniu objawów autyzmu dziecięcego u pacjenta, przy czym objawy obejmują brak kontaktu z otoczeniem, osłabioną zdolność rozumienia, brak koncentracji i umiejętności planowania, zaburzenia mowy i zaburzenia uwagi, gdzie podaje się pacjentowi skuteczną ilość klenbuterolu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli.
10. 10. Klenbuterol według zastrz. 9, znamienny tym, że farmaceutycznie dopuszczalna sól to chlorowodorek klenbuterolu.
11. 11. Klenbuterol według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się doustnie.
12. 12. Klenbuterol według zastrz. 11, znamienny tym, że klenbuterol lub j ego sól podaje się doustnie w postaci tabletki.
13. 13. Klenbuterol według dowolnego z zastrz. 9-12, znamienny tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się w dawce dziennej od 0,1 mikrograma do 1,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta.
14. 14. Klenbuterol według zastrz. 13, znamienny tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 1,2 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta, korzystnie w dawce dziennej od 0,2 mikrograma do 0,5 mikrograma na kilogram masy ciała pacjenta.
15. 15. Klenbuterol według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się w jednej lub dwóch dawkach na dobę.
16. 16. Klenbuterol według dowolnego z zastrz. 9-15, znamienny tym, że klenbuterol lub jego sól podaje się przez okres od 1 do 24 miesięcy.