PL220491B1 - Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina - Google Patents

Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina

Info

Publication number
PL220491B1
PL220491B1 PL395391A PL39539111A PL220491B1 PL 220491 B1 PL220491 B1 PL 220491B1 PL 395391 A PL395391 A PL 395391A PL 39539111 A PL39539111 A PL 39539111A PL 220491 B1 PL220491 B1 PL 220491B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
silica
lignin
solution
water
biocomposite
Prior art date
Application number
PL395391A
Other languages
English (en)
Other versions
PL395391A1 (pl
Inventor
Teofil Jesionowski
Łukasz Klapiszewski
Grzegorz Milczarek
Original Assignee
Politechnika Poznanska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznanska filed Critical Politechnika Poznanska
Priority to PL395391A priority Critical patent/PL220491B1/pl
Publication of PL395391A1 publication Critical patent/PL395391A1/pl
Publication of PL220491B1 publication Critical patent/PL220491B1/pl

Links

Landscapes

  • Compounds Of Unknown Constitution (AREA)
  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina, które mają zastosowanie jako adsorbenty, wypełniacze polimerów.
Kompozyty nieorganiczno-organiczne są obecnie najbardziej obiecującym kierunkiem badań mającym na celu pozyskanie materiałów o wysokiej jakości i funkcjonalności. Na połączenie ligniny z krzemionką, jako materiałem nośnym, pozwala znaczna zawartość różnych grup funkcyjnych (w tym przede wszystkim zawierających tlen) umożliwiających proces adsorpcji.
Lignina jest drugim co do liczności surowcem naturalnym odnawialnym z grupy biopolimerów i tym samym ma ogromny potencjał wykorzystania, o czym napisano w publikacji J.H. Lora, W.G. Glasser, Recent industrial applications of lignin: a sustainable alternative to nonrenewable materiale, Journal of Polymers and the Environment 10 (2002) 39-48. Ze względu na skomplikowaną strukturę i dość trudny proces wyodrębniania ligniny z materiałów drzewnych jest półproduktem nie do końca poznanym. Ogólnie przyjętym i akceptowalnym modelem struktury ligniny jest zaproponowana w 1964 r. na sympozjum w Grenoble przez Freudenberga teoria dehydropolimeryzacji alkoholu p-kumarynowego, koniferylowego i synapowego. System ten stanowi o 18 ogniwach strukturalnych bazujących na pochodnych aromatycznych alkoholi fenolowych tzw. C9-units, jako części całości cząsteczki składającej się z ponad stu takich jednostek. Według Freudenberga w syntezie ligniny (zarówno w przyrodzie, jak i in vitro) istnieje element przypadkowości, co przedstawili S. Reale, A. Di Tullio, N. Spreti, F. de Angelis, Mass spectrometry in the biosynthetic and structural investigation of lignins, Mass Spectrometry Review 23 (2004) 87-126.
Lignina jest wartościowym materiałem do wielu syntez chemicznych oraz modyfikacji prowadzących do otrzymania cennych materiałów polimerowych i biokompozytów o specjalnych właściwościach. Nad modyfikacją różnych materiałów przy użyciu ligniny pracowały do tej pory nieliczne zespoły badawcze, które dowiodły, że tak otrzymane produkty mogą służyć np. do sorpcji szkodliwych związków organicznych (w tym pestycydów) oraz jonów metali ciężkich, o których napisano G. Telyshera, T. Dizhbite, D. Evtuguin, N. Miranova-Ulmane, G. Lebedeva, A. Andersone, O. Bikovens, J. Chirkova, L. Belkowa, Design of siliceous lignins - novel organic/inorganic hybrid sorbent materials, Scripta Materialia 60 (2009) 687-690. Kolejną możliwością aplikacji może być wykorzystanie kompozytów na bazie ligniny jako wypełniaczy polimerów, obniżających przede wszystkim koszty ich produkcji, nie powodując jednocześnie zmian właściwości mechanicznych, co zostało przedstawione w publikacji G. Stiubianu, M. Cazacu, M. Cristea, A. Vlad, Polysiloxane-lignin composites, Journal of Applied Polymers Science 113 (2009) 2313-2321.
Fakt, iż lignina jest materiałem naturalnym i jej właściwości w połączeniu z ditlenkiem krzemu nie są jeszcze jednoznacznie określone pozwala wysnuć teorię, że w najbliższych latach nastąpi najprawdopodobniej wzrost zainteresowania tym materiałem kompozytowym, a co za tym idzie, zwiększenie potencjalnych dróg jego zastosowania.
Istotą wynalazku jest sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina polegający na tym, że matrycę stanowi krzemionka pozyskana metodą zol-żel, lub krzemionka emulsyjna, lub krzemionka uwodniona, lub krzemionka pirogenna, którą modyfikuje się roztworem ligniny w ilości 0,5-75, korzystnie 10 części wagowych w stosunku do 100 części wagowych krzemionki, zaktywizowanej roztworem silnych utleniaczy: nitrozodisulfonianu disodu, lub nitrozodisulfonianu dipotasu, lub nadmanganianu potasu, lub nadjodanu sodu, lub nadjodanu potasu, lub ozonu, ewentualnie modyfikuje się aminosilanem w ilości 0,5-25 części wagowych na 100 części wagowych krzemionki, korzystnie 5 części wagowych, przy czym proces syntezy kompozytu krzemionka-lignina prowadzi się w temperaturze 15-85°C, korzystnie 25°C.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:
• otrzymane biokompozyty charakteryzują się regularną i sferyczną budową cząstek oraz zbliżonym, stosunkowo małym zakresem wielkości średnic, • biokompozyty krzemionka-lignina pozyskane proponowaną metodą przejawia duża stabilność elektrokinetyczna układu niemal w całym zakresie wartości pH, • możliwość zastosowania biokompozytów SiO2-lignina jako wypełniaczy polimerów czy materiałów umożliwiających proces adsorpcji (np. jonów metali ciężkich) oraz jako funkcjonalnych biokompozytów w wielu dziedzinach.
PL 220 491 B1
Wynalazek w przykładowym wykonaniu został przedstawiony na zdjęciach i wykresach oraz w tabeli, gdzie fig. 1 przedstawia zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 2 - rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego biokompozytu, fig. 3 przedstawia zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu, fig. 4 - rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 5 - zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 6 przedstawia rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego kompozytu, fig. 7 przedstawia zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 8 - rozkład wielkości cząstek, fig. 9 przedstawia zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu, fig. 10 przedstawia rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 11 - zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 12 przedstawia rozkład wielkości cząstek, fig. 13 przedstawia zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 14 - rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego biokompozytu krzemionka-lignina, fig. 15 - zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu, fig. 16 - rozkład wielkości cząstek, fig. 17 - zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina, a fig. 18 przedstawia rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego biokompozytu. W tabeli 1 zamieszczono zawartość procentową pierwiastków w pozyskanym produkcie.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady:
P r z y k ł a d I
A. Otrzymywanie nośnika - krzemionki wytworzonej na podstawie metody zol-żel
Otrzymanie krzemionki polega na jednoczesnej hydrolizie i kondensacji tetraetoksysilanu 3 w środowisku alkoholu i amoniaku. W tym celu w reaktorze zamieszczono następujące reagenty: 200 cm3 etanolu, 40 cm3 wody amoniakalnej oraz 28 cm3 tetraetoksysilanu. Układ poddano intensywnemu mieszaniu przez 1 h. Otrzymany produkt w dalszej kolejności sonifikowano na myjce ultradźwiękowej i trzykrotnie przemywano etanolem, a finalnie gorącą wodą destylowaną. W celu usunięcia resztek wilgoci krzemionkę poddano suszeniu konwekcyjnemu w temperaturze 105°C w czasie 24 h.
B. Sposób modyfikacji
Krzemionkę poddano procesowi modyfikacji: wstępnej W-2-(aminoetylo)-3-aminopropylotrimetoksysilanem (w ilości 5 części wagowych silanu na 100 części wagowych krzemionki) i właściwej (ligniną Krafta). Proces modyfikacji właściwej uprzednio przygotowanej silanizowanej krzemionki rozpoczęto od sporządzenia dwóch roztworów wyjściowych. Roztwór 1 zawierał 0,15 g ligniny rozpusz3 czonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v). Roztwór 2 (utleniający) składał się 3 z 0,20 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody. Następnie roztwór 2 dozowano pompą 3 perystaltyczną z szybkością 1,1 cm /min do roztworu 1. Układ intensywnie mieszano. Proces utleniania ligniny prowadzono bez dostępu światła. Po zadozowaniu układ dodatkowo mieszano przez około 30 min. W dalszej kolejności, do tak przygotowanej mieszaniny dodano 5 g silanizowanej krzemionki, całość mieszano jeszcze przez 1 h. Następnie usunięto rozpuszczalnik na wyparce próżniowej, po czym suszono konwekcyjnie w temperaturze 120°C przez 48 h.
Na Fig. 1 przedstawiono zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina otrzymanego w powyższy sposób. Na Fig. 2 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego biokompozytu. W tabeli 1 zamieszczono zawartość procentową pierwiastków w pozyskanym produkcie.
P r z y k ł a d II 3
Zastosowano 0,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 0,65 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces syntezy krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie I.
Na Fig. 3 zamieszczono zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu pozyskanego w powyższy sposób. Na Fig. 4 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla biokompozytu krzemionka-lignina. W tabeli 1 zaprezentowano zawartość procentową pierwiastków w otrzymanym kompozycie.
P r z y k ł a d III 3
Użyto 2,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v) w ce3 lu przygotowania roztworu 1 oraz 3,25 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces syntezy krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie I.
PL 220 491 B1
Na Fig. 5 zaprezentowano zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina otrzymanego według powyższego opisu. Na Fig. 6 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego kompozytu. W tabeli 1 zamieszczono zawartość procentową pierwiastków w pozyskanym produkcie.
P r z y k ł a d IV 3
Zastosowano 0,45 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 0,60 g nitrozodisulfonianu disodu rozpuszczonego 3 w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces syntezy krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d V 3
Zastosowano 0,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 0,65 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces syntezy krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikacja właściwa (ligniną Krafta) została przeprowadzona jak w przykładzie I, przy czym pomija się proces modyfikacji wstępnej N-2-(aminoetylo)-3-aminopropylotrimetoksysilanem.
P r z y k ł a d VI
A. Otrzymywanie nośnika - krzemionki emulsyjnej
Kolejny biokompozyt krzemionka-lignina uzyskano przy zastosowaniu krzemionki emulsyjnej. Otrzymanie krzemionki polega na przygotowaniu emulsji E1 (alkalicznej) oraz emulsji E2 (kwasowej).
Emulsję E1 przygotowano w następujący sposób: do reaktora dozowano 20-proc. roztwór krzemianu 3 sodu o objętości 100 cm oraz mieszaninę złożoną z emulgatorów (eterów nonylofenylopolioksyetyle3 noglikolowych) NP3 w ilości 6,0 g oraz NP6 w ilości 4,0 g oraz 340 cm cykloheksanu. Mieszaninę cykloheksanu i surfaktantów porcjami dozowano do krzemianu sodu, dalej całość poddano homogenizacji przez okres 15 min. Emulsję E2 przygotowano w analogiczny sposób, jak emulsję E1. Przygotowano w osobnym naczyniu mieszaninę emulgatorów - eterów nonylofenylopolioksyetyleno3 glikolowych, w ilości 2,0 g NP3 oraz 1,2 g NP6, którą zalano 140 cm cykloheksanu. Emulgator por3 cjami dozowano do 132 cm3 5-proc. kwasu solnego. Całość homogenizowano przez 15 min. Po połączeniu emulsji, kolejno układ destabilizowano w temperaturze 80°C, następnie oddzielono cykloheksan, a otrzymaną próbkę sączono pod zmniejszonym ciśnieniem. Powstały osad suszono.
B. Sposób modyfikacji
Krzemionkę poddano procesowi modyfikacji: wstępnej W-2-(aminoetylo)-3-aminopropylotrimetoksysilanem (w ilości 5 części wagowych silanu na 100 części wagowych krzemionki) i właściwej (ligniną Krafta). Proces modyfikacji właściwej uprzednio przygotowanej silanizowanej krzemionki rozpoczęto od sporządzenia dwóch roztworów wyjściowych. Roztwór 1 zawierał 0,15 g ligniny rozpusz3 czonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v). Roztwór 2 (utleniający) składał się 3 z 0,20 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody. Następnie roztwór 2 dozowano pompą 3 perystaltyczną z szybkością 1,1 cm /min do roztworu 1. Układ intensywnie mieszano. Proces utleniania ligniny prowadzono bez dostępu światła. Po zadozowaniu układ dodatkowo mieszano przez około 30 min. W dalszej kolejności, do tak przygotowanej mieszaniny dodano 5 g silanizowanej krzemionki, całość mieszano jeszcze przez 1 h. Następnie usunięto rozpuszczalnik na wyparce próżniowej, po czym suszono konwekcyjnie w temperaturze 120°C przez 48 h.
Na Fig. 7 przedstawiono zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina otrzymanego w powyższy sposób. Na Fig. 8 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego kompozytu.
P r z y k ł a d VII 3
Użyto 0,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v) w ce3 lu przygotowania roztworu 1 oraz 0,65 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie VI.
Na Fig. 9 zamieszczono zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu pozyskanego w niniejszy sposób. Na Fig. 10 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla biokompozytu krzemionka-lignina.
P r z y k ł a d VIII 3
Zastosowano 2,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 3,25 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody,
PL 220 491 B1 w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie VI.
Na Fig. 11 zaprezentowano zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina otrzymanego według wspomnianego opisu. Na Fig. 12 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego kompozytu.
P r z y k ł a d IX 3
Użyto 2,45 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v) w ce3 lu przygotowania roztworu 1 oraz 3,20 g nitrozodisulfonianu disodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie VI.
P r z y k ł a d X 3
Zastosowano 0,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 0,65 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikacja właściwa (ligniną Krafta) została przeprowadzona jak w przykładzie VI, przy czym pomija się proces modyfikacji wstępnej N-2-(aminoetylo)-3-aminopropylotrimetoksysilanem.
P r z y k ł a d XI
A. Otrzymywanie nośnika - krzemionki uwodnionej 3
Do reaktora umieszczonego w łaźni wodnej nagrzanej do temperatury 85°C, zawierającego 200 cm wodnego roztworu czynnika hydrofobizującego (nienasycony alkohol tłuszczowy C1 - C4 o średnim 3 stopniu oksyetylowania 7), dozowano 60 cm3 5-proc. roztworu krzemianu sodu z 19,6 g siarczanu(VI) 33 sodu. W drugim stadium dozowano 740 cm krzemianu sodu ze stałą szybkością 8 cm /min oraz 33
420 cm3 roztworu kwasu siarkowego(VI) z zadaną szybkością 4 cm3/min. Układ intensywnie mieszano. Krzemionkę odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemywano kilkakrotnie gorącą wodą, a następnie suszono konwekcyjnie w temperaturze 105°C w czasie 24 h.
B. Sposób modyfikacji
Krzemionkę poddano procesowi modyfikacji: wstępnej W-2-(aminoetylo)-3-aminopropylotrimetoksysilanem (w ilości 5 części wagowych silanu na 100 części wagowych krzemionki) i właściwej (ligniną Krafta). Proces modyfikacji właściwej uprzednio przygotowanej silanizowanej krzemionki rozpoczęto od sporządzenia dwóch roztworów wyjściowych. Roztwór 1 zawierał 0,15 g ligniny rozpusz3 czonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v). Roztwór 2 (utleniający) składał się 3 z 0,20 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody. Następnie roztwór 2 dozowano pompą 3 perystaltyczną z szybkością 1,1 cm /min do roztworu 1. Układ intensywnie mieszano. Proces utleniania ligniny prowadzono bez dostępu światła. Po zadozowaniu układ dodatkowo mieszano przez około 30 min. W dalszej kolejności, do tak przygotowanej mieszaniny dodano 5 g silanizowanej krzemionki, całość mieszano jeszcze przez 1 h. Następnie usunięto rozpuszczalnik na wyparce próżniowej, po czym suszono konwekcyjnie w temperaturze 120°C przez 48 h.
Na Fig. 13 przedstawiono zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina otrzymanego w powyższy sposób. Na Fig. 14 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego biokompozytu krzemionka-lignina.
P r z y k ł a d XII 3
Użyto 0,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 (v/v) w ce3 lu przygotowania roztworu 1 oraz 0,65 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie XI.
Na Fig. 15 zamieszczono zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu pozyskanego w powyższy sposób. Na Fig. 16 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla biokompozytu krzemionka-lignina.
P r z y k ł a d XIII 3
Zastosowano 2,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 3,25 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie XI.
PL 220 491 B1
Na Fig. 17 zaprezentowano zdjęcie mikroskopowo-elektronowe biokompozytu krzemionka-lignina otrzymanego według niniejszego opisu. Na Fig. 18 przedstawiono rozkład wielkości cząstek uwzględniający udział objętościowy dla uzyskanego biokompozytu.
P r z y k ł a d XIV 3
Zastosowano 2,45 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 3,20 g nitrozodisulfonianu disodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikację: wstępną (silanem) i właściwą (ligniną Krafta) przeprowadzono jak w przykładzie XI.
P r z y k ł a d XV 3
Zastosowano 0,50 g ligniny rozpuszczonej w 75 cm3 roztworu dioksan:woda w stosunku 9:1 3 (v/v) w celu przygotowania roztworu 1 oraz 0,65 g nadjodanu sodu rozpuszczonego w 30 cm3 wody, w celu sporządzenia roztworu 2 (utleniającego). Proces otrzymywania krzemionki, a w dalszej kolejności jej modyfikacja właściwa (ligniną Krafta) została przeprowadzona jak w przykładzie XI, przy czym pomija się proces modyfikacji wstępnej N-2-(aminoetylo)-3-aminopropylotrimetoksysilanem.
T a b e l a 1. Zawartość procentowa pierwiastków w wytworzonych kompozycjach
Numer przykładu N [%] C [%] H [%] S [%]
1 0,365 2,542 1,490 0,113
2 0,366 3,566 1,535 0,241
3 0,258 7,003 1,765 0,630
Zastrzeżenie patentowe

Claims (1)

  1. Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina, znamienny tym, że matrycę stanowi krzemionka pozyskana metodą zol-żel, lub krzemionka emulsyjna, lub krzemionka uwodniona, lub krzemionka pirogenna, którą modyfikuje się roztworem ligniny w ilości 0,5-75, korzystnie 10 części wagowych w stosunku do 100 części wagowych krzemionki, zaktywizowanej roztworem silnych utleniaczy: nitrozodisulfonianu disodu, lub nitrozodisulfonianu dipotasu, lub nadmanganianu potasu, lub nadjodanu sodu, lub nadjodanu potasu, lub ozonu, ewentualnie modyfikuje się aminosilanem w ilości 0,5-25 części wagowych na 100 części wagowych krzemionki, korzystnie 5 części wagowych, przy czym proces syntezy kompozytu krzemionka-lignina prowadzi się w temperaturze 15-85°C, korzystnie 25°C.
PL395391A 2011-06-21 2011-06-21 Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina PL220491B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL395391A PL220491B1 (pl) 2011-06-21 2011-06-21 Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL395391A PL220491B1 (pl) 2011-06-21 2011-06-21 Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL395391A1 PL395391A1 (pl) 2013-01-07
PL220491B1 true PL220491B1 (pl) 2015-10-30

Family

ID=47624622

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL395391A PL220491B1 (pl) 2011-06-21 2011-06-21 Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL220491B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL395391A1 (pl) 2013-01-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Cheng et al. Removal of methylene blue with hemicellulose/clay hybrid hydrogels
Sun et al. Robust superhydrophobicity of hierarchical ZnO hollow microspheres fabricated by two-step self-assembly
CN104389176B (zh) 一种含有氧化石墨烯的乳液型碳纤维上浆剂及其制备方法
EP2065431B1 (de) Wässrige Dispersionen von Organosiliciumverbindungen
CN108395867A (zh) 一种安全环保高性能水性抗菌胶粘剂及其制备方法
CN103922687B (zh) 一种氧化石墨烯增强石膏复合材料及其制备方法
DE102011007006A1 (de) Wässrige Dispersionen von Organosiliciumverbindungen
CN101735486B (zh) 羧甲基壳聚糖季铵盐/累托石纳米复合材料及其制备方法
CN103665393A (zh) 一种静电作用诱导壳聚糖胶束的制备方法
CN104147977A (zh) 一种木质素基阴阳离子型高分子表面活性剂及其制备方法
CN101955330A (zh) 一种聚羧酸-醇胺型高分子助磨剂及其制备方法
CN109370344B (zh) 沸石负离子涂料
CN114287421B (zh) 一种防紫外生物农药复合微胶囊及其制备方法
CN104650353A (zh) 一种纳米纤维素稳定Pickering乳液制备聚合物导电微球的方法
CN102720067B (zh) 一种用于土建工程的聚乙烯醇纤维用纺丝油剂
CN111328827A (zh) 一种季铵化聚倍半硅氧烷纳米球杂化抗菌材料及其制备方法
WO2012139804A1 (de) Lösung umfassend propyl-funktionelle alkali-siliconate, silikate sowie verfahren zu deren herstellung
CN112851205A (zh) 一种绿色、质轻、隔热、高强度复合板材的制备方法
PL220491B1 (pl) Sposób otrzymywania kompozytów krzemionka-lignina
CN1308401C (zh) 疏水性无机/有机复合微粒子的制造方法
CH719723A1 (de) Verfahren zur Herstellung von oberflächenmodifizierter mikrofibrillierter Cellulose
CN104861077B (zh) 一种纤维素纳米晶表面炔基官能化的方法
CN103289098A (zh) 一种有机硅纳米复合材料及其制备方法
Xu et al. Antibacterial GO@ SiO2 nanofluids/natural rubber composite films with and simultaneously enhanced mechanical strength and elongation at break: A new strategy beyond nanofillers
WO2022013250A1 (fr) Procédé de synthèse de particules de silice poreuse nanométriques et submicroniques par chimie douce