PL220510B1 - Sposób prowadzenia fermentacji glicerolu i układ do prowadzenia fermentacji glicerolu - Google Patents

Sposób prowadzenia fermentacji glicerolu i układ do prowadzenia fermentacji glicerolu

Info

Publication number
PL220510B1
PL220510B1 PL398746A PL39874612A PL220510B1 PL 220510 B1 PL220510 B1 PL 220510B1 PL 398746 A PL398746 A PL 398746A PL 39874612 A PL39874612 A PL 39874612A PL 220510 B1 PL220510 B1 PL 220510B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
glycerol
bioreactor
fermentation
osmotic
tank
Prior art date
Application number
PL398746A
Other languages
English (en)
Other versions
PL398746A1 (pl
Inventor
Marek Gryta
Wirginia Tomczak
Original Assignee
Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ West Pomeranian Szczecin Tech filed Critical Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority to PL398746A priority Critical patent/PL220510B1/pl
Publication of PL398746A1 publication Critical patent/PL398746A1/pl
Publication of PL220510B1 publication Critical patent/PL220510B1/pl

Links

Landscapes

  • Apparatus Associated With Microorganisms And Enzymes (AREA)
  • Separation Using Semi-Permeable Membranes (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób prowadzenia fermentacji glicerolu w bioreaktorze z wykorzystaniem bakterii oraz układ do prowadzenia fermentacji glicerolu.
Podczas produkcji biopaliw, jako produkt odpadowy powstaje glicerol, o stężeniu 75-98%. Metodą biokonwersji można otrzymać z niego diole, jak 1,3-propanodiol, które są poszukiwanym surowcem do wytwarzania polimerów. Do fermentacji glicerol należy rozcieńczyć wodą, uzyskując 5-10% roztwór, a jego ubytek podczas fermentacji uzupełnia się dodając do bioreaktora porcje stężonego glicerolu (proces okresowy-dolewowy). Produkty fermentacji są często toksyczne dla mikroorganizmów, co wymusza okresową wymianę brzeczki w bioreaktorach i w efekcie zmniejsza ich efektywność. Ograniczono to w fermentacji ciągłej, gdzie z bioreaktora odprowadza się część brzeczki, a powstające ubytki uzupełnia się roztworem glicerolu. W obydwu przypadkach do prowadzenia procesu stosuje się duże ilości czystej wody, którą trzeba sterylizować.
Mikroorganizmy wytwarzają z glicerolu różne związki chemiczne, jak alkohole i kwasy karboksylowe, dlatego otrzymaną po fermentacji mieszaninę poddaje się rozdziałowi i oczyszczaniu. W patencie WO 2004/101479 do oczyszczania roztworu 1,3-propanodiolu zastosowano trójetapową filtrację (mikro-, a po niej ultrafiltrację i nanofiltrację), a następnie wymianę jonową i klasyczną kolumnową destylację. Po tych operacjach woda stanowi jeden ze składników roztworów odpadowych, których jednak nie można zawrócić do bioreaktora.
Toksyczny wpływ metabolitów ograniczono stosując mikroorganizmy wykazujące większą odporność lub dobierając odpowiednie warunki fermentacji. W zgłoszeniu WO 2011/042434 zaproponowano zastosować bioreaktory z wypełnieniem, na powierzchni, którego mikroorganizmy tworzą ochronną błonę biologiczną. W patencie CN 100999742 wskazano jak negatywnie działa 3-hydroksy propanodial, co ograniczono redukując jego wytwarzanie przez dobranie odpowiedniego stężenia glicerolu i tlenu w brzeczce. Do innych znanych silnych inhibitorów należy powstający podczas fermentacji alkohol oraz kwas octowy. Najlepszym rozwiązaniem jest selektywne wydzielanie trujących metabolitów z bioreaktora. W przypadku lotnych produktów, jak alkohole, można je selektywnie wydzielić przez membrany a mikroorgan izmy, substraty i pożywki zawrócić do bioreaktora. Do metod separacji selektywnej należy perwaporacja (PV). Przykłady jej zastosowania przedstawiono w patentach: US 5167825 oraz US 4960519. W procesie PV stosuje się nieporowate membrany, których materiał wykazuje selektywną sorpcję alkoholu, a w znikomym stopniu chłonie wodę. Membrany PV mają także duże powinowactwo do wydzielania innych składników organicznych, co może ograniczać wykorzystanie PV w przypadku fermentacji glicerolu. Z opisu patentowego PL 187817 znany jest układ do fermentacji połączony z destylacją membranową (MD), którą zastosowano do ciągłego wydzielania etanolu z fermentującej brzeczki. Ze zgłoszenia patentowego P 396715 znany jest sposób fermentacji glicerolu w bioreaktorze polegający na tym, że fermentację prowadzi się w bioreaktorze membranowym równocześnie z procesem destylacji membranowej, w którym powstające podczas fermentacji lotne produkty częściowo usuwa się z fermentującego roztworu. Zastosowanie procesu MD pozwoliło z fermentującego roztworu glicerolu wydzielić szereg lotnych metabolitów (jak kwas octowy), co korzystnie wpłynęło na rozwój mikroorganizmów. W efekcie możliwa była dłuższa, półciągła eksploatacja bioreaktora.
Znaną i stosowaną metodą ograniczenia negatywnego wpływu produktów fermentacji jest zmniejszenie ich stężenia w brzeczce przez odprowadzanie z bioreaktora części fermentującego roztworu i dodanie równoważnych objętości roztworu surowców. W tym rozwiązaniu tracimy jednak część nieprzereagowanych surowców oraz musimy dostarczać nowe porcje sterylnej wody. W patencie WO 01/25178 odprowadzany z bioreaktora roztwór poddano mikrofiltracji, a następnie wydzielono zawarte w nim składniki za pomocą ich sorpcji na złożach zeolitowych sit molekularnych. Ciecz wypływającą z kolumn sorpcyjnych zaproponowano zawrócić do bioreaktora, co pozwoliłoby ograniczyć ilość zużywanej świeżej wody. To rozwiązanie wymaga jednak okresowej regeneracji złóż zeolitowych.
Wydzielane z bioreaktora roztwory można rozdzielić przez destylację. Odparowaną wodę skrapla się, ale kondensat nadal zawiera zbyt dużo szkodliwych lotnych związków organicznych, co ogranicza jego wykorzystanie do sporządzenia nowej brzeczki. Problem ten rozwiązano oczyszczając otrzymywane kondensaty metodą odwróconej osmozy (E. Morin-Couallier, L.T. Payot, A. Pastore Bertin, and M.L. Lameloise, Recycling of distillery effluents in alcoholic fermentation, Applied Biochemistry and Biotechnology, 133 (2006) 217-238). To rozwiązanie wymaga jednak energochłonnego odPL 220 510 B1 parowania wywaru i zbudowania obok bioreaktorów dodatkowej wysokociśnieniowej instalacji membranowej.
Sposób fermentacji glicerolu według wynalazku prowadzonej w bioreaktorze z wykorzystaniem bakterii, charakteryzuje się tym, że roztwory odbierane z bioreaktora odwadnia się metodą osmotycznej destylacji membranowej, w której jako roztwór osmotyczny stosuje się stężony glicerol. Glicerol pochłaniając wodę z roztworów odbieranych z bioreaktora ulega rozcieńczeniu i następnie wykorzystuje się go jako surowiec do fermentacji. W procesie osmotycznej destylacji membranowej stosuje się roztwór osmotyczny zawierający powyżej 50% glicerolu. W przypadku, kiedy fermentację prowadzi się równocześnie z procesem destylacji membranowej w bioreaktorze wyposażonym w moduł membranowy, metodą osmotycznej destylacji membranowej odwadnia się destylat odbierany z bioreaktora membranowego. Sposób można stosować także w przypadku tradycyjnej fermentacji. Wówczas metodą osmotycznej destylacji membranowej odwadnia się brzeczkę pofermentacyjną. W procesie osmotycznej destylacji membranowej stosuje się niezwilżalne porowate membrany o grubości ścianki przynajmniej 0,4 mm.
Układ według wynalazku do fermentacji glicerolu w bioreaktorze z wykorzystaniem bakterii zawierający bioreaktor, zbiornik koncentratu, zbiornik glicerolu, pompy obiegowe, charakteryzuje się tym, że zbiornik koncentratu połączony jest wlotem do modułu osmotycznej destylacji membranowej, z którego wylot jest połączony z drugim wlotem do zbiornika koncentratu. Wylot i wlot z przestrzeni między kapilarnej modułu osmotycznej destylacji membranowej połączone są ze zbiornikiem glicerolu, który połączony jest z bioreaktorem. Korzystnie bioreaktor wyposażony jest w moduł membranowy do bezpośredniej kontaktowej destylacji membranowej. W tym przypadku bioreaktor połączony jest z zaworem spustowym poprzez układ chłodzący zawierający zbiornik destylatu i chłodnicę, przy czym wylot z modułu membranowego połączony jest z wlotem do zbiornika destylatu, a wlot do modułu membranowego z wylotem chłodnicy.
Zaletą rozwiązania według wynalazku jest odzyskiwanie wody w procesie fermentacji glicerolu. Stosując osmotyczną destylację membranową wydzieloną z roztworów pofermentacyjnych wodę adsorbuje się w stężonych roztworach glicerolu, uzyskując w ten sposób rozcieńczony roztwór, przydatny jako surowiec do fermentacji.
Sposób według wynalazku objaśniono w przykładach wykonania, natomiast układ przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat układu do fermentacji tradycyjnej, fig. 2 przedstawia schemat układu do fermentacji z bioreaktorem wyposażonym w moduł membranowy do destylacji membranowej.
P r z y k ł a d 1
Układ do fermentacji z odzyskiwaniem wody składa się z bioreaktora 1, wewnątrz którego umieszczono moduł membranowy 2 do bezpośredniej kontaktowej destylacji membranowej (DCMD) w wersji zanurzeniowej, bez obudowy zewnętrznej. Wylot modułu podłączono do zewnętrznego obiegu składającego się ze zbiornika destylatu 3 połączonego poprzez chłodnicę 4 z wlotem do modułu 2. Zbiornik destylatu 3 posiada także wylot z zaworem, który połączono ze zbiornikiem koncentratu 5, stanowiącego element obiegu cieczy, z której odzyskuje się wodę. Zbiornik koncentratu 5 posiada również drugi wylot z zaworem odcinającym. Zbiornik koncentratu 5 połączono z wlotem i wylotem modułu 6 do osmotycznej destylacji membranowej (OMD). Drugi wlot i wylot modułu 6 połączono ze zbiornikiem glicerolu 7 wyposażonym w dozownik stężonego glicerolu oraz odprowadzenie roztworu glicerolu do bioreaktora 1.
Bioreaktor składał się z termostatowanej w łaźni wodnej szklanej kolby kulistej o pojemności 3
0,002 m3, wewnątrz której umieszczono moduł DCMD. Moduł wykonano z kapilarnych membran polipropylenowych Accurel PP S6/2 (Membrana GmbH, Niemcy). Średnica kapilar dw/dz = 1,8/2,6 mm, średni rozmiar porów 0,22 μm, porowatość 73%. W module zamontowano dwie kapilary, o długości 0,5 m każda, co odpowiadało powierzchni zewnętrznej modułu Fzew = 0,00817 m2. Membrany ułożono w bioreaktorze w pozycji horyzontalnej. Wlot i wylot modułu połączono poprzez korek zamykający kolbę z zewnętrznym obiegiem destylatu, w którym ciecz tłoczono pompą perystaltyczną. W chwili startowej obieg ten wypełniony był znaną ilością wody destylowanej (0,2-0,3 kg). Z pomiarów zamian masy i stężeń obliczono strumienie poszczególnych składników w procesie. Średnia temperatura w obiegu chłodzącym wynosiła 295 K, a natężenie przepływu recyrkulowanej cieczy wynosiło 0,15 kg/min. Temperatura fermentacji 308 K.
PL 220 510 B1 2
Do procesu OMD zastosowano moduł kapilarny o powierzchni 0,019 m2. W szklanej rurowej obudowie o średnicy 0,0175 m umieszczono 18 polipropylenowych membran Accurel PP S6/2, o długości czynnej 0,185 m. Do badań zastosowano czysty glicerol (POCh).
Analizę jakościową i ilościową związków w badanych roztworach przeprowadzono przy pomocy chromatografu jonowego 850 Professional IC (Herisau Metrohm AG, Szwajcaria). W chromatografie zamontowano kolumnę analityczną Hamilton PRP-X300; 250x4,1 mm (Hamilton Company, USA). Fazę ruchomą (eluent) przygotowano z koncentratu dla chromatografii jonowej (HCIO4) firmy Fluka (Szwajcaria).
Zmiany ilości komórek bakterii w brzeczce badano stosując standardową metodę posiewów na -2 -7 sterylnej zestalonej pożywce MRS, dla rozcieńczeń w zakresie 10- - 10- . Kolonie liczono po 24 h inkubacji w temperaturze 313 K za pomocą licznika koloni POL-EKO LKB2002. Liczbę bakterii przeliczono na standardową wartość podawaną w liczbie jednostek bakterii formujących kolonię z 1 ml dozowanego do posiewu roztworu - CFU/ml (ang. Colony Forming Units).
Do fermentacji glicerolu zastosowano bakterie Leuconostoc mesenteroides. Roztwór do fermentacji (brzeczkę) przygotowano ze sterylnej wody demineralizowanej, do której dodano: pepton K
3 3 (10 kg/m3); glicerol (10 kg/m3) oraz ekstrakt drożdżowy (5 kg/m3). Brzeczkę zaszczepiono dodając
0,00018 m3 inakulatu, uzyskanego po 48 h hodowli bakterii na podłożu MRS (50 kg/m3). Podczas fermentacji, co 24 h pobierano próby do analizy (25 ml) i dodawano do brzeczki nową porcję glicerolu 3 (10 kg/m3) rozpuszczonego w takiej ilości sterylnej wody demineralizowanej, aby utrzymać stały poziom cieczy w danej hodowli.
Po 6 dniach fermentacji połączonej z DCMD, destylatem zebranym w zbiorniku 3 napełniono zbiornik koncentratu 5, a do zbiornika glicerolu 7 wlano 0,5 kg glicerolu i uruchomiono proces OMD. Po dobie jego trwania objętość w zbiorniku glicerolu 7 wzrosła dwukrotnie, a uzyskany roztwór dozowano do bioreaktora. Z takim dozowaniem proces fermentacji kontynuowano przez kolejne 8 dni, nie stwierdzając istotnych różnic w jego przebiegu. Gdy stężenie glicerolu zmniejszyło się do 48-50%, zawartość zbiornika glicerolu 7 wymieniano na nowy stężony glicerol (ok. 100%). Zbierany destylat ze zbiornika destylatu 3 codziennie przelewano do zbiornika koncentratu 5. Gromadzony w zbiorniku koncentratu 5 koncentrat, co drugi dzień usuwano poprzez drugi wylot z zaworem odcinającym. Wyniki badań przedstawiono w Tabeli 1.
T a b e l a 1.
Dzień 1 2 4 6 8 10 11 12 13 14
Strumień DCMD [dm3/m2doba] 17,2 16,3 15,4 14,6 14,7 14,9 15,9 14,7 15,2 14,2
Destylat kwas octowy [kg/m3] 0,03 0,022 0,018 0,018 0,023 0,043 - 0,063 - 0,03
Log CFU/ml 8,9 9,1 9,7 10,6 8,6 8,5 9,3 8,2 8,8 9,8
3
Podczas badań brzeczka w bioreaktorze zawierała kwasy [kg/m3]: octowy (0,9-1,2), mlekowy (1,5-6,8), mrówkowy (0,1-0,42), cytrynowy (0,14-0,18) oraz bursztynowy (0,05-0,11). Uzyskany po 3 procesie OMD rozcieńczony roztwór glicerolu zawierał także kwas octowy (0,0013-0,0083 kg/m3) oraz 3 kwas mrówkowy (poniżej 0,0005 kg/m3). Ich stężenie było ponad 1000 razy mniejsze od występującego w brzeczce, stąd dodanie do niej uzyskanego roztworu glicerolu, korzystnie dla bakterii rozcieńczało obecne w bioreaktorze kwasy.
P r z y k ł a d 2
Zastosowano instalację i warunki jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że układ DCMD nie pracował (tradycyjna fermentacja), a zbiornik koncentratu 5 napełniono odwirowaną brzeczką uzyskaną po 9 dniach fermentacji glicerolu. Zawór 8 na wylocie ze zbiornika destylatu 3 był zamknięty. Do zbiornika 7 wprowadzono 0,5 kg stężonego glicerolu i prowadzono proces OMD aż do uzyskania rozcieńczenia 3 glicerolu na poziomie 50%. Rozcieńczony po OMD glicerol zawierał kwas octowy (0,05 kg/m3) oraz 3 kwas mrówkowy (0,0015 kg/m3). Uzyskanym roztworem zasilono bioreaktor, a przebieg fermentacji był zbliżony do opisanego w tabeli 1 w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 3
Roztwory zawracane do bioreaktora powinny zawierać jak najmniejsze ilości metabolitów, jak kwas octowy. Przeprowadzono badania procesu OMD wzorcowego roztworu kwasu octowego
PL 220 510 B1 3 (1,07 kg/m3). Zastosowano układ OMD jak w przykładzie 1. Każdy pomiar prowadzono przez 22 h. Membrany kapilarne Accurel PP S6/2 mają grubość ścianki 0,4 mm. Wyniki badań zamieszczono w tabeli 2.
T a b e l a 2.
Średnie stężenie glicerolu [%] Strumień wody [kg/m2 doba] Strumień kwasu [kg/m2 doba] Współczynnik wzbogacenia
49,4 7,08 0,0069 1,06
53,4 7,66 0,0057 0,7
77 14,49 0,0051 0,38
88,9 21,7 0,0043 0,18
Stwierdzono, że po rozcieńczeniu roztworu osmotycznego do poziomu 50% glicerolu, dalsza kontynuacja procesu OMD spowodowała, że znacznie wzrastała wartość współczynnika wzbogacenia, co oznacza niekorzystne przechodzenie większych ilości kwasu octowego z odwadnianego roztworu do roztworu osmotycznego.
P r z y k ł a d 4
Powtórzono badania separacji wzorcowych roztworów kwasu octowego jak w przykładzie 3, z tą różnicą, że do prowadzenia procesu OMD zamiast modułu kapilarnego zastosowano moduł płaski z membraną teflonową (PTFE) firmy Millipore o grubości 0,1 mm. Wyniki zamieszczono w tabeli 3.
T a b e l a 3.
Średnie stężenie glicerolu [%] Strumień wody [kg/m2 doba] Strumień kwasu [kg/m2 doba] Współczynnik wzbogacenia
42 14,0 0,014 1,13
44 14,26 0,0151 1,12
50 16,2 0,0143 0,91
73,5 23,3 0,0139 0,6
74,2 22,49 0,0135 0,56
Zastosowana membrana była 4 razy cieńsza od użytej w przykładzie 3, co spowodowało zmniejszenie oporów transportu masy i w efekcie większe ilości kwasu octowego przeszły z odwadnianego roztworu do roztworu osmotycznego (glicerolu).

Claims (7)

1. Sposób fermentacji glicerolu w bioreaktorze z wykorzystaniem bakterii, znamienny tym, że roztwory odbierane z bioreaktora odwadnia się metodą osmotycznej destylacji membranowej, w której jako roztwór osmotyczny stosuje się stężony glicerol, który po rozcieńczeniu wykorzystuje się jako surowiec do fermentacji.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w procesie osmotycznej destylacji membranowej stosuje się roztwór osmotyczny zawierający powyżej 50% glicerolu.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że metodą osmotycznej destylacji membranowej odwadnia się destylat odbierany z bioreaktora membranowego, w którym fermentację prowadzi się równocześnie z procesem destylacji membranowej.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że metodą osmotycznej destylacji membranowej odwadnia się brzeczkę pofermentacyjną.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w procesie osmotycznej destylacji membranowej stosuje się niezwilżalne porowate membrany o grubości ścianki przynajmniej 0,4 mm.
PL 220 510 B1
6. Układ do fermentacji glicerolu w bioreaktorze z wykorzystaniem bakterii zawierający bioreaktor, zbiornik koncentratu, zbiornik glicerolu, pompy obiegowe, znamienny tym, że bioreaktor (1) połączony jest poprzez zawór spustowy (8) ze zbiornikiem koncentratu (5), który połączony jest z wlotem do modułu (6) osmotycznej destylacji membranowej, z którego wylot jest połączony z drugim wlotem do zbiornika koncentratu (5), zaś wylot i wlot z przestrzeni międzykapilarnej modułu (6) osmotycznej destylacji membranowej połączone są ze zbiornikiem glicerolu (7), który połączony jest z bioreaktorem (1).
7. Układ według zastrz. 6, znamienny tym, że bioreaktor (1) wyposażony jest w zanurzeniowy moduł membranowy (2) i połączony z zaworem spustowym (8) poprzez układ chłodzący zawierający zbiornik destylatu (3) i chłodnicę (4), przy czym wylot z modułu membranowego (2) połączony jest z wlotem do zbiornika destylatu (3) a wlot do modułu membranowego (2) z wylotem chłodnicy (4).
PL398746A 2012-04-06 2012-04-06 Sposób prowadzenia fermentacji glicerolu i układ do prowadzenia fermentacji glicerolu PL220510B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL398746A PL220510B1 (pl) 2012-04-06 2012-04-06 Sposób prowadzenia fermentacji glicerolu i układ do prowadzenia fermentacji glicerolu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL398746A PL220510B1 (pl) 2012-04-06 2012-04-06 Sposób prowadzenia fermentacji glicerolu i układ do prowadzenia fermentacji glicerolu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL398746A1 PL398746A1 (pl) 2013-10-14
PL220510B1 true PL220510B1 (pl) 2015-11-30

Family

ID=49304525

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL398746A PL220510B1 (pl) 2012-04-06 2012-04-06 Sposób prowadzenia fermentacji glicerolu i układ do prowadzenia fermentacji glicerolu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL220510B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL398746A1 (pl) 2013-10-14

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Praveen et al. Nitrogen and phosphorus removal from tertiary wastewater in an osmotic membrane photobioreactor
Gryta et al. Ethanol production in membrane distillation bioreactor
Zhang et al. Effect of PAC addition on immersed ultrafiltration for the treatment of algal-rich water
Novoa et al. Evaluating the effect of hydraulic retention time on fouling development and biomass characteristics in an algal membrane photobioreactor treating a secondary wastewater effluent
Henares et al. Demethanization of aqueous anaerobic effluents using a polydimethylsiloxane membrane module: mass transfer, fouling and energy analysis
CN103865792B (zh) 一种循环式微生物发酵反应与料液分离一体化设备
DE69008818T2 (de) Vorrichtung und verfahren zur kontinuierlichen entfernung von sauerstoff aus flüssigkeitsströmen.
CN104312881A (zh) 一种白酒生产过程中黄水全回收利用的方法
Valverde-Pérez et al. Dewatering methanotrophic enrichments intended for single cell protein production using biomimetic aquaporin forward osmosis membranes
Braune et al. A downstream processing cascade for separation of caproic and caprylic acid from maize silage-based fermentation broth
Ismail et al. Energy efficient harvesting of Spirulina sp. from the growth medium using a tilted panel membrane filtration
Matsumura Perstraction
Esfahanian et al. Enhanced bioethanol production in batch fermentation by pervaporation using a PDMS membrane bioreactor
Yang et al. Design and performance study of a novel immobilized hollow fiber membrane bioreactor
CN207158995U (zh) 乙腈废水处理和回收系统
CN203820791U (zh) 一种循环式微生物发酵反应与料液分离一体化设备
RU2405831C2 (ru) Способ выделения органических растворителей из ферментационных сред
CA2898253A1 (en) Process for filtration homopolysaccharides
Pellegrino et al. Membrane Technology Fundamentals for Bioremediation
Barnes et al. Investigation of membrane processes for the removal of volatile fatty acids
Amaley et al. Pervaporation: A novel process for ethanol separation using fermentation
Habert et al. 5 Membrane Separation
PL224627B1 (pl) Sposób wydzielania i zatężania 1,3-propanodiolu otrzymywanego przez fermentację glicerolu i układ do wydzielania i zatężania 1,3-propanodiolu otrzymywanego przez fermentację glicerolu
CN207002534U (zh) 一种污水处理设备
Izquierdo‐Gil Membrane distillation

Legal Events

Date Code Title Description
LICE Declarations of willingness to grant licence

Free format text: RATE OF LICENCE: 10%

Effective date: 20150416