PL220836B1 - Odpylacz suchy - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy odpylacza suchego do stosowania w podziemnym górnictwie i budownictwie oraz w innych zakładach, zagrożonych wybuchem gazu, z filtrem pyłowym (2), którego kieszenie filtrowe (3, 4) są wyposażone w antyelektrostatyczny materiał filtracyjny (5), i z wentylatorem (10), którego kadłub i/lub wlot (12) i wylot mają elementy tłumiące (14, 15), które są ukształtowane w sposób umożliwiający odprowadzanie ładunków elektrostatycznych. Ładunki elektrostatyczne, powstające podczas pracy odpylacza suchego, są szybko odprowadzane i usuwane dzięki temu, że ładunki te, pojawiające się w całej obudowie, są przenoszone krótką drogą na blachę filtra pyłowego (2) i wentylatora (10), tak że stają się nieszkodliwe. W tym celu przewidziano, że zarówno kieszenie filtrowe (3, 4) filtra pyłowego (2), jak też elementy tłumiące (14, 15), umieszczone na wewnętrznej stronie kadłuba wentylatora, są zaopatrzone w element odprowadzający. Elementy tłumiące (14, 15) i kieszenie filtrowe są wykonane z materiału nieprzewodzącego, gdzie element odprowadzający unieszkodliwia w każdym przypadku stwarzające problemy ładunki elektrostatyczne niezależnie od stanu kieszeni filtrowych (3, 4) i elementów tłumiących (14, 15). Odpylacz suchy może pracować także w zakładach, w których występuje zagrożenie gazowe.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest odpylacz suchy do stosowania w podziemnym górnictwie i budownictwie oraz w innych zakładach zagrożonych wybuchem gazu ewentualnie eksplozją, z filtrem pyłowym, którego kieszenie filtrowe są wyposażone w antyelektrostatyczny materiał filtracyjny, i z wentylatorem, którego kadłub i/lub wlot i część wylotowa mają elementy tłumiące, które są ukształtowane z możliwością odprowadzania ładunków elektrostatycznych.

Tego rodzaju odpylacze suche są używane w różnych dziedzinach przemysłu, żeby możliwie wcześnie i maksymalnie strącać pyły powstające w procesie wydobycia lub wytwarzania i tym samym oczyszczać strumień powietrza lub też prądy powietrza kopalnianego. Przy tym w kadłubie wykonanym najczęściej z metalu są umieszczone elementy filtracyjne, zwane też kieszeniami filtrowymi, wykonane z tkaniny filtracyjnej lub odpowiedniego materiału filtracyjnego, przez które przepływa strumień powietrza lub też prąd powietrza kopalnianego. Podczas tego przepływu kieszenie filtrowe zatrzymują pył, wskutek czego z kadłuba na stronie wyjściowej odpływa odpowiednio oczyszczone powietrze lub powietrze kopalniane, które jest wciągane przez wentylator zasilany przez odpylacz. Celem wytłumienia hałasu wentylator jest wyposażony w elementy tłumiące tak, że praktycznie cały płaszcz zewnętrzny jest zabezpieczony akustycznie przed prądem powietrza kopalnianego. Wspomniane elementy filtracyjne są oczyszczane przez ostukiwanie lub przepływ wsteczny, przy czym opadający pył gromadzi się i jest usuwany. W strefie zagrożenia gazowego strumień powietrza lub też prąd powietrza kopalnianego muszą być dławione tak, aby nie mogły powstawać iskry podczas padania cząstek pyłu lub innych cząstek porywanych przez prąd powietrza kopalnianego. Tak więc należy znacznie ograniczyć przepustowość takiego odpylacza i tworzyć większe instalacje albo szukać innych sposobów odpylania. W strefach zagrożenia gazowego i zwłaszcza w górnictwie podziemnym trzeba poza tym zapewnić tryb pracy chroniący inne urządzenia, w szczególności także filtry samoratunkowe. Oznacza to, że na przykład w razie pożaru nie mogą się uwalniać substancje uszkadzające filtry samoratunkowe. Takie szkodliwe substancje mogą dostać się do otoczenia w szczególności podczas żarzenia się cząstek elementów filtracyjnych lub podczas pożaru, przy czym przepisy przewidują, że nie mogą być odprowadzane do otoczenia żadne toksyczne lub oblepiające gazy resztkowe. Stosownie do tego muszą być ukształtowane zainstalowane tam urządzenia. Poprzez sole i podobne substancje próbowano nadać właściwości upływowe zarówno kieszeniom filtrowym, jak i elementom tłumiącym. Jednak niekorzystne jest to, że te substancje są dość szybko wymywane przez wilgoć unoszoną przez prąd powietrza kopalnianego, toteż nie można uniknąć powstawania ładunków antyelektrostatycznych. Takie ładunki mogą znów doprowadzić do pożarów lub innych zagrożeń, wobec czego ostatnio te uczynione upływowymi części konstrukcyjne mogą być stosowane tylko warunkowo.

Istnieje zatem zapotrzebowanie stworzenia suchego odpylacza, który może być stosowany bez narażenia pracowników także w strefach zagrożenia gazowego, zwłaszcza w górnictwie podziemnym.

Istota wynalazku polega na tym, że zgodnie z wynalazkiem odpylacz suchy do stosowania w podziemnym górnictwie i budownictwie oraz w innych zakładach zagrożonych wybuchem gazu, charakteryzuje się tym, że do kieszeni filtrowych i/lub do słupkowych elementów tłumiących jest/są przyporządkowany/-e elektryczny/-e element/-y odprawadzający/-e, który/-e umożliwia/-ją odpływ ładunków elektrycznych z powierzchni, na które oddziałuje powietrze kopalniane, element/-y odprowadzający/-e zaś jest/-są połączony/-e bezpośrednio z elektrycznie przewodzącym kadłubem odpylacza lub kadłubem wentylatora, przy czym kadłub odpylacza oraz kadłub wentylatora są ze sobą sprzężone elektrycznie.

W tak ukształtowanym suchym odpylaczu po raz pierwszy umożliwiono szybkie usuwanie każdego ładunku elektrycznego nawet w razie erozyjnego wypłukania substancji przewodzących na elementach tłumiących lub też na materiale filtracyjnym, przy czym rozładowanie to odbywa się na tak dużej powierzchni, że nie występują żadne utrudnienia i zagrożenia. Zresztą ta duża powierzchnia może być także uziemiona. Tam gdzie pojawiają się na ogół lub pierwszy raz ładunki elektrostatyczne, są one natychmiast usuwane przez to, że elementy tłumiące jak też materiał filtracyjny są połączone elektrycznie z blachą całej obudowy suchego odpylacza. Oznacza to, że zarówno cały kadłub wentylatora jak i cały kadłub odpylacza stanowią jeden zespół mający dużą powierzchnię blaszaną, na której rozkładają się wszystkie pojawiające się ładunki elektryczne, tak że już nie występują szkodliwe zanieczyszczenia. Zapewnione jest bezpośrednie połączenie z blachą, dzięki czemu nie występują pożary lub podobne zjawiska, którym towarzyszy szkodliwe zadymienie mogące ewentualnie wpływać niekorzystnie na filtry samoratunkowe lub inne przyrządy.

PL 220 836 B1

W korzystnej postaci wynalazku przewidziano, że wyposażone w element odprowadzający elementy tłumiące są połączone elektrycznie poprzez pierścienie przytrzymujące, które jednocześnie tworzą panele nasuwowe dla elementów tłumiących, przy czym elementy odprowadzające i/lub pierścienie przytrzymujące są ustalone z ominięciem uszczelnienia na blasze kadłuba wentylatora lub też kadłuba odpylacza.

Elementy tłumiące, które zapewniają izolację elektryczną względem blachy kadłuba wentylatora, są teraz połączone z elementem odprowadzającym, który umożliwia odpływ ładunków elektrostatycznych do blachy z powierzchni znajdującej się pod działaniem powietrza kopalnianego, wskutek czego nie występują żadne problemy. Gdy pojawiają się takie ładunki elektrostatyczne, powstaje natychmiast połączenie z blachą kadłuba wentylatora a także kadłuba odpylacza poprzez elementy odprowadzające i pierścienie przytrzymujące, dzięki czemu występujące ładunki są natychmiast usuwane. Nie ma więc zagrożeń dla załogi i środków produkcji.

W następnym korzystnym ukształtowaniu przewidziano, że po środku między pierścieniami przytrzymującymi umieszczonymi na końcach kadłuba wentylatora albo kadłubowych członów jest przewidziany następny pierścień wsporczy wykonany z materiału elektrycznie przewodzącego.

Ten elektrycznie przewodzący pierścień wsporczy zapewnia to, że słupkowe elementy tłumiące przylegają zawsze ściśle do kadłuba wentylatora i jednocześnie są połączone ze sobą elementy odprowadzające przyporządkowane do poszczególnych elementów tłumiących, dzięki czemu prąd znajdzie zawsze drogę do krańcowych pierścieni przytrzymujących i tym samym rozpłynie się na blachę kadłuba wentylatora. Pierścienie przytrzymujące, podobnie jak pierścień wsporczy, są okrężne, toteż że poszczególne elementy odprowadzające są zawsze połączone ze sobą, dzięki czemu nie występują miejscowe obciążenia, gdyż jest zapewniony odpływ prądu.

Dla zoptymalizowania tłumienia hałasu, ale także z myślą o niezawodnym odprowadzaniu oczyszczanych gazów lub też powietrza kopalnianego, zgodnie z wynalazkiem część wylotowa wentylatora jest podzielona na szereg kanałów wylotowych, których ścianki są pokryte dookoła słupkowymi elementami tłumiącymi zespolonymi z elementem odprowadzającym. Zapewnia to optymalną izolację akustyczną w wyjściowej strefie suchego odpylacza i jednocześnie są niezawodnie odprowadzane pojawiające się ewentualnie ładunki elektrostatyczne. Każdy z kanałów wylotowych ma optymalną izolację akustyczną i jednocześnie jest zabezpieczony pod względem odprowadzania ładunków elektrostatycznych.

Korzystnie do wlotu są przyporządkowane jedna lub więcej zespolonych z elementami tłumiącymi czujek dymowych, które są połączone układowo z wirnikami wentylatora.

Gdy czujki wykryją dym, powodują one w wyniku opisanego ukształtowania zatrzymanie wirników wentylatora, dzięki czemu pożar nie rozprzestrzenia się i mogą być użyte natychmiast odpowiednie środki gaśnicze. Na przykład mogą zostać włączone odpowiednie dysze wodne, które spryskują wodą wnętrze odpylacza tłumiąc pożar.

Zgodnie z korzystnym przykładem wykonania wynalazku wlot zwęża się stożkowo ku wirnikom wentylatora, przy czym czujki dymowe są usytuowane w przybliżeniu na środku skosów. Sprzyja to szybkiemu wykrywaniu dymu. Dzięki czemu pożar może być wykrywany i sygnalizowany odpowiednio wcześnie, co zapewnia szybkie odłączenie odpylacza.

Korzystnie element odprowadzający na wewnętrznej stronie elementu tłumiącego jest scalony z powierzchnią styku z powietrzem kopalnianym, co zapobiega szkodliwemu oddziaływaniu strug powietrza kopalnianego na elementy odprowadzające. Tak więc właściwy element odprowadzający jest chroniony na tyle, że nie trzeba obawiać się jego uszkodzenia. Może on zawsze spełniać swoje zadanie i zapewnia szybkie usuwanie pojawiających się ładunków elektrostatycznych.

W szczególności według wynalazku przewidziano, że w stykającej się z powietrzem kopalnianym powierzchni elementu tłumiącego jest wykonany wzdłużny rowek mieszczący element odprowadzający, dzięki czemu uzyskuje się dobre zamocowanie elementu odprowadzającego. Takie wykonanie jest szczególnie korzystne zwłaszcza w przypadku słupkowych elementów tłumiących, ponieważ taki wzdłużny rowek może być przewidziany już przy wytwarzaniu tego elementu, co ułatwia i jednocześnie zapewnia dobre zamontowanie elementu odprowadzającego.

W kolejnej postaci wynalazku, przewidziano, że element odprowadzający ma postać licy miedzianej lub drutu miedzianego i że stosownie do tego jest ukształtowany wzdłużny rowek. W szczególności korzystna jest lica miedziana, gdyż daje się ona łatwo dopasować do istniejących warunków i dzięki płaskiemu ukształtowaniu nie wymaga zbyt dużego wzdłużnego rowka.

PL 220 836 B1

Następna korzystna postać wynalazku polega na tym, że element odprowadzający ma kształt zagiętej w kształcie U końcówki z blachy miedzianej albo pasków z blachy miedzianej, przy czym takie paski są rozmieszczone na długości słupkowego elementu tłumiącego, a co najmniej na jego obu końcach. Takie paski z blachy miedzianej lub też cała blacha miedziana zapewniają to, że pojawiające się ładunki elektrostatyczne są odprowadzane z powierzchni styku z powietrzem kopalnianym lub też nie mogą nawet występować w tej strefie.

Korzystnie kieszenie filtrowe są ukształtowane z mającego własną sztywność materiału filtracyjnego i są wsuwane w kanał gazu nieoczyszczonego oraz są zabezpieczone względem kanału gazu oczyszczonego i kadłuba odpylacza przez nie przepuszczający gazu element uszczelniający, przy czym jeden lub większa liczba elementów odprowadzających znajduje się na kieszeniach filtrowych po stronie gazu nieoczyszczonego i są one wyposażone w końcówkę, która przechodząc przez element uszczelniający lub po tym elemencie jest połączona elektrycznie z blachą filtra pyłowego. Dzięki takiemu ukształtowaniu ewentualnie pojawiające się ładunki elektrostatyczne w strefie filtra pyłowego także mogą być odprowadzane. Tak więc odpowiednio usztywnione kieszenie filtrowe mogą być wsuwane w kanał gazu nie oczyszczonego tak, że gaz ten ocierając się o nie przenika przez materiał filtracyjny pozostawiając na nim pył, po czym przez wewnętrzny kanał przepływowy kieszeni filtrowych jest doprowadzany do kanału gazu oczyszczonego. Przy tym trzeba zapewnić, żeby gaz zawierający pył nie mógł dostawać się z jego kanału bezpośrednio do kanału gazu oczyszczonego w strefie zamocowania kieszeni filtrowych. Jednocześnie te nieprzepuszczające gazu elementy uszczelniające są potrzebne, aby w razie pożaru zablokować wyjście tych gazów z kadłuba właściwego odpylacza. Jednocześnie takie elementy uszczelniające nie są elektrycznie przewodzące, wobec czego od wewnętrznej strony kieszeni filtrowych trzeba utworzyć połączenie do zewnętrznej blachy kadłuba odpylacza lub kadłuba filtra pyłowego, co jest wykonane - jak już wspomniano - przez końcówkę, która przechodzi przez element uszczelniający albo po tym elemencie tak, że zapewnia przepływ prądu.

Ukształtowanie szczególnie korzystne dla przekazywania prądu przez element uszczelniający polega na tym, że do przepuszczenia prądu pojawiającego się na elemencie odprowadzającym służą elektrycznie przewodzące śruby mocujące, które ustalają dane kieszenie filtrowe na blasze kadłuba odpylacza i na których jest ustalany rozłącznie element odprowadzający. Te śruby mocujące są ukształtowane i umieszczone według wynalazku tak, że przechodzą one przez element uszczelniający i z jednej strony mocują element odprowadzający i z drugiej strony są ustalane na blasze kadłuba odpylacza tak, że prąd może płynąć bez problemu przez izolujący element uszczelniający. Oba kadłuby, czyli kadłub odpylacza i kadłub wentylatora, są połączone ze sobą elektrycznie, a więc jest możliwe rozprowadzenie ładunków i nie ma zagrożenia dla załogi ani dla otoczenia. Jest udostępniona do tego duża powierzchnia.

W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku przewidziano, że element odprowadzający lub elementy odprowadzające obejmują fałdowany materiał filtracyjny kieszeni filtrowej, przy czym styk elektryczny stanowi zewnętrzna krawędź materiału filtracyjnego. Dzięki temu jest możliwa łatwa i pewna redukcja naładowania elektrycznego. Element odprowadzający nie jest tu zespolony z materiałem filtracyjnym, lecz krawędzie fałd lub zewnętrzne krawędzie fałdowanego materiału filtracyjnego są wykorzystywane do zetknięcia z prostopadle prowadzonym elementem odprowadzającym co umożliwia przejmowanie i odpływ prądu. Przy tym można przewidzieć jeden element odprowadzający lub też dwa takie elementy, stosownie do występującego ewentualnie obciążenia, żeby wykluczyć z pewnością pojawianie się ładunków elektrostatycznych w tej strefie.

Korzystnie materiał filtracyjny ma powłokę w postaci pianki akrylowej lub pianki PU z grafitem lub podobną substancją, która jest naniesiona po stronie napływu. W razie ewentualnego pożaru zapobiega się dzięki temu powstawaniu szkodliwych, to jest w szczególności oblepiających cząstek. Pianki te są trudnopalne, antyelektrostatyczne, mikroporowate i łatwe do obróbki. Pianka zapewnia jednocześnie wysoki stopień odpylania. Ponadto korzystnie fałdowany materiał filtracyjny na wyjściu dla gazów oczyszczonych jest połączony ze wzmocnionym obrzeżem montażowym na kadłubie odpylacza i na przeciwległym końcu jest połączony z szyną mocującą. Ta szyna mocująca jest jednocześnie wykorzystywana do skutecznego i pewnego ustalenia kieszeni filtrowej na wyjściu, natomiast na przeciwległym końcu jest ona z reguły zabezpieczona tylko jednym sworzniem.

Wspomnianą dużą „powierzchnię odprężenia” całego kadłuba odpylacza suchego można wykorzystać także skutecznie wtedy, gdy tylko elementy tłumiące lub tylko kieszenie filtrowe są podłączone w sposób zapobiegający naładowaniu elektrycznemu. W zależności od ukształtowania odpylacza suchego, z reguły jest niezbędne zabezpieczenie kieszeni filtrowych, natomiast słupkowe elementy

PL 220 836 B1 tłumiące umieszczone na końcu kadłuba odpylacza suchego są mniej obciążone i dlatego nie zawsze jest konieczne ich zabezpieczenie.

Dzięki wynalazkowi stworzono odpylacz suchy, który jest zabezpieczony przed ładunkami elektrostatycznymi. Jeżeli jednak pojawią się ładunki elektrostatyczne, przykładowo z powodu nieskuteczności soli lub innych upływowych środków umieszczonych na powierzchniach styku z powietrzem kopalnianym, to są one celowo usuwane przez elementy odprowadzające do strefy, gdzie są one nieszkodliwe, przy czym jest to w szczególności cała obudowa odpylacza suchego. W tym celu kadłub odpylacza i kadłub wentylatora są połączone ze sobą tak, że niezależnie od miejsca występowania ładunków elektrostatycznych są one unieszkodliwiane na całej obudowie. W tym celu do słupkowych elementów tłumiących oraz do kieszeni filtrowych są przyporządkowane takie elementy odprowadzające, które w każdym przypadku zapewniają redukcję trwających krótko lub nieco dłużej napięć, mianowicie także wtedy, gdy przykładowo kieszenie filtrowe są dodatkowo odizolowane nieprzewodzącymi elementami uszczelniającymi. Szczególnie korzystnie jest takie rozmieszczenie odpowiednich elementów odprowadzających, aby nawet w przypadku części konstrukcyjnych o dużej powierzchni mogły one zawsze przejmować i odprowadzać powstające ładunki elektrostatyczne.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment odpylacza suchego w widoku z boku, przy czym wentylator jest odwzorowany w przekroju, fig. 2 - wentylator w przekroju w obrębie jego wirnika, fig. 3 - fragment kadłuba wentylatora w przekroju podłużnym, fig. 4 - słupkowe elementy tłumiące, w przekroju i w powiększeniu, fig. 5 - powiększone odwzorowanie końcówki elementu odprowadzającego, fig. 6 - filtr pyłowy w przekroju poprzecznym, fig. 7 - kieszeń filtrowa w strefie zamocowania na kadłubie odpylacza, w widoku z boku, fig. 8 - kieszeń filtrowa w przekroju w strefie elementu odprowadzającego, fig. 9 - fragment z fig. 8 bez elementu odprowadzającego, w powiększeniu, fig. 10 - wyjściową strefę gazów oczyszczonych z kieszeni filtrowej ze wzmocnionym obrzeżem montażowym.

Fig. 1 przedstawia fragment odpylacza suchego 1, przy czym widać tylko część filtra pyłowego 2, natomiast cały wentylator 10 jest pokazany w przekroju. Filtr pyłowy 2 ma szereg kieszeni filtrowych 3, 4, które są wykonane z fałdowanego materiału filtracyjnego 5, który zapewnia powstrzymywanie pyłu i podobnych cząstek przemieszczających się razem z gazami nieoczyszczonymi. Umieszczony pod kadłubem 7 odpylacza transporter 6 pyłu umożliwia odprowadzanie pyłu wytrząsanego lub inaczej oddzielanego od materiału filtracyjnego 5.

W poszczególnych członach kadłuba 8, 8' znajduje się szereg kieszeni filtrowych 3, 4 rozmieszczonych równolegle obok siebie, co jest objaśniane na podstawie następnych figur. Łącznikiem między filtrem pyłowym 2 i wentylatorem 10 jest wylot 9 gazu oczyszczonego przy końcu kadłuba 7 odpylacza. Ten wylot 9 jest tak połączony z wlotem 11 wentylatora 10, że ładunki elektrostatyczne są przekazywane z jednej strefy do drugiej. Ponadto wokół wylotu 9 gazu oczyszczonego może być rozmieszczonych kilka złączy elektrostatycznych 21. Na fig. 1 pokazano ponadto część wylotową 12 wentylatora 10.

Kadłub 23 wentylatora jest przedstawiony w przekroju dla pokazania słupkowych elementów tłumiących 14, 15 umieszczonych na wewnętrznej stronie blachy 22 kadłuba 23 wentylatora. Przy tym powietrze kopalniane 16 ociera się o powierzchnię 18 powodując po pewnym czasie wytarcie materiałów nadających przewodność przyporządkowanych do elementów tłumiących 14, 15 wskutek czego w tej strefie ładunki elektrostatyczne nie są już przechwytywane z zadaną niezawodnością.

Kadłub 23 wentylatora jest podzielony na człony 27, 28, 29, przy czym w całym obszarze są umieszczone wspomniane elementy tłumiące 14, 15. Pierwszy człon 27 jest stożkiem wlotowym, przy czym na jego skosach 38 są umieszczone czujki dymowe 35, które sygnalizują obecność dymu i doprowadzają do zatrzymania właściwego wentylatora 10 z jego wirnikami 36, 32. Zdarza się to wtedy, gdy czujka dymowa 35 wykryje dym, który na przykład w przypadku palenia się filtra pyłowego 2 dostaje się do wentylatora 10 przez wylot 9 gazu oczyszczonego.

Z tym stożkowym wlotem 11 łączy się człon 28, w którym są przewidziane dwa wentylatorowe wirniki 36, 37, żeby wytworzyć niezbędny ciąg powietrza wewnątrz suchego odpylacza 1. W przedstawionym przykładzie człon 28 jest też podzielony. Łączy się z nim człon 29 z kanałami wylotowymi 32, 33, żeby uzyskać w tej strefie krytycznej optymalną izolację akustyczną. Na ściance 34 każdego z tych kanałów wylotowych 32 są rozmieszczone dookoła w odpowiedniej liczbie elementy tłumiące 14, 14, 14', 151, a mianowicie, tak jak już wspomniano, istnieją również centralnie usytuowane elementy tłumiące.

Fig. 2 przedstawia przekrój członu 28, na którym widać, że poszczególne słupkowe elementy tłumiące 14, 15 są uformowane tak, że przylegają one wokół ściśle do siebie. Wentylatorowe wirniki

PL 220 836 B1

36, 37 są usytuowane w odstępie od powierzchni 40 styku z powietrzem kopalnianym lub też z wewnętrzną stroną 39 elementów tłumiących 14, 15. Przy tym możliwe jest takie rozwiązanie, że nie stosuje się tu zwykłych elementów tłumiących z tworzywa sztucznego, lecz elementy tłumiące ze specjalnego metalu lub podobnego materiału.

Fig. 3 przedstawia przekrój podłużny, na którym widać, że niewidoczne na dotychczas omawianych figurach elementy odprowadzające przebiegają w lewo na tych słupkowych elementach tłumiących 14, 15. Uwidocznione są tu elementy odprowadzające 20, przy czym słupkowe elementy tłumiące 14, 15 są osadzone w pierścieniach przytrzymujących 24, 25, które tworzą rodzaj panelu nasuwowego 26 tak, że poszczególne elementy tłumiące 14, 15 są na przykład kolejno wsuwane w te panele 26, jak to widać na fig. 3. Ułatwia to przebiegający w przybliżeniu na środku pierścień wsporczy 30, przy czym ten pierścień wsporczy i pierścienie przytrzymujące 24, 25 służą jednocześnie do przejmowania i rozładowania powstających ładunków elektrostatycznych.

Położenie i rozmieszczenie tych elementów odprowadzających 20 widać zwłaszcza na fig. 4, przy czym pokazano tu postaci, w których elementy odprowadzające 20, 20' przebiegają wewnątrz wzdłużnego rowka 42, Pokazana jest miedziana lica 43 (przewód pleciony) oraz miedziany drut 44, które są włożone w ten wzdłużny rowek 42. W następnej odmianie wykonania pokazano umieszczoną końcówkę 45 z blachy miedzianej lub też pasek 46 z blachy miedzianej, które również mają umożliwić szybkie odprowadzanie ładunków elektrostatycznych powstających na powierzchni 40 styku z powietrzem kopalnianym. Przy tym wzdłużny rowek 42 znajduje się na stronie przeciwległej do zewnętrznej strony 41 elementów tłumiących 14, 15, a więc praktycznie na wewnętrznej stronie 39.

Trzeba jeszcze raz podkreślić, że podparcie wsuwanych elementów tłumiących 14, 15 stanowią pierścienie 24, 25 podtrzymujące koniec 62 i koniec 63 elementów tłumiących 14, 15. Na środku jest jeszcze dodatkowo przewidziany wspomniany już wsporczy pierścień 30. Te pierścienie 24, 25, 30 z materiału przewodzącego prąd umożliwiają łatwe odprowadzanie powstających ładunków elektrostatycznych lub też wspomagają skutecznie ten proces.

Fig. 5 pokazuje końcówkę 53 elementu odprowadzającego 20 mającą kształt pierścieniowego zacisku 47, przy czym element odprowadzający ma postać miedzianej licy 43. Ten pierścieniowy zacisk 47 jest przykręcany za pomocą śrub mocujących 54, 55, które są pokazane na fig. 7. Dzięki temu jest zapewniony przepływ prądu lub odpływ prądu nawet przez strefę zabezpieczoną nieprzewodzącymi elementami uszczelniającymi. Szczegóły na ten temat podano niżej.

Fig. 6 przedstawia w przekroju filtr pyłowy 2, przy czym pokazano, że w kanał 49 gazu nieoczyszczonego wsunięto pewną liczbę kieszeni filtrowych 3, 4. Te kieszenie filtrowe są połączone na wyjściu oczyszczonych gazów 59 z kadłubem 7 odpylacza, natomiast na przeciwległej stronie lub na przeciwległym końcu 60 są ustalone swobodnie niepokazanym tu sworzniem za pomocą ich szyny mocującej 61. Na wyjściu oczyszczonych gazów 59 jest także przewidziana szyna mocująca 64, która ma jednak wzmocnioną ramę lub też obrzeże montażowe 65 (jak widać na fig. 10), co umożliwia niezawodne połączenie z kadłubem 7 odpylacza. Poszczególne kieszenie filtrowe 3, 4 mają własną sztywność, toteż nie wymagają innego podparcia, pomijając szynę mocującą 61. Fig. 10 pokazuje wyjście oczyszczonych gazów 59, przy czym można tu zauważyć, że poszczególne fałdy kieszeni filtrowych 3, 4 są tak utrzymywane elementem ustalającym 66, że sztywno fałdowany materiał filtracyjny 5 nadaje stabilność kieszeni filtrowej 3, 4. Przez kanał 50 gazu oczyszczonego do wentylatora 10 dostaje się oczyszczone powietrze kopalniane.

Fig. 7 pokazuje w widoku z boku pojedynczą kieszeń filtrową 3, przy czym widać, że między obrzeżem montażowym 65 i blachą 22 kadłuba 7 odpylacza jest umieszczony nieprzepuszczający gazu element uszczelniający 51. Dzięki temu nieoczyszczony gaz nie może dostać się ze strony 52 tego gazu do kanału 50 gazu oczyszczonego. Takim nieprzepuszczalnym dla gazu elementem uszczelniającym 51 jest na przykład mający kołową średnicę lub podobnie ukształtowany elastyczny garb uszczelniający, który przy ściskaniu odkształca się zaciskowo między blachą 22 i obrzeżem montażowym 65. Element uszczelniający 51 uniemożliwia odprowadzanie ładunków elektrostatycznych w obrębie płóciennego materiału filtracyjnego, wobec czego przewidziano zastosowanie umożliwiających przejście elektryczne śrub mocujących 54, 55 wraz z pierścieniowym zaciskiem 47.

Na stronie 52 nie oczyszczonego gazu jest przewidziany opisany już element odprowadzający 20, na przykład miedziana lica 43, która wspiera się na zewnętrznych krawędziach 57 fałdowanego materiału filtracyjnego, a więc styka się z każdą fałdą i przejmuje powstające ładunki (fig. 8). Ładunki te są przenoszone przez końcówkę 45 na opisane już śruby mocujące 55 i na blachę 22, tak że ładunki mogą się tam rozprowadzać nie wyrządzając żadnej szkody.

PL 220 836 B1

Fig. 9 pokazuje, że również na obu zewnętrznych krawędziach 67, 68 mogą być montowane szyny mocujące 61', 64', żeby w ten sposób ustalić fałdowany materiał filtracyjny 5. Te szyny mocujące 61, 64' mogą być prostsze niż szyny mocujące 61, 64 montowane na końcu w strefie wyjścia oczyszczonych gazów 59 i na przeciwległym końcu 60. Wskazuje się tu jeszcze raz na fig. 10, przy czym dolna część fig. 9 pokazuje ponadto, że na powierzchnię 19 kieszeni filtrowej 3, 4 może być nałożona powłoka 58, która zapewnia optymalne odpylanie i zapobiega w znacznym stopniu szkodliwemu oddziaływaniu gazów odlotowych.

Wszystkie wymienione cechy znamienne, także te wynikające z samych rysunków, są traktowane osobno i w skojarzeniu ze sobą jako istotne dla wynalazku.

Claims (15)

1. Odpylacz suchy do stosowania w podziemnym górnictwie i budownictwie oraz w innych zakładach zagrożonych wybuchem gazu, z filtrem pyłowym (2), którego kieszenie filtrowe (3, 4) są wyposażone w antyelektrostatyczny materiał filtracyjny (5), i z wentylatorem (10), którego kadłub (23) i/lub wlot (11) i część wylotowa (12) mają elementy tłumiące (14, 15), które są ukształtowane w sposób umożliwiający odprowadzanie ładunków elektrostatycznych, znamienny tym, że do kieszeni filtrowych (3, 4) i/lub do słupkowych elementów tłumiących (14, 15) jest/są przyporządkowany/-e elektryczny/-e element/-y odprowadzający/-e (20), który/-e umożliwia/-ją odpływ ładunków elektrycznych z powierzchni (18, 19), na które oddziałuje powietrze kopalniane (16), element/-y odprowadzający/-e zaś jest/-są połączony/-e bezpośrednio z elektrycznie przewodzącym kadłubem (7) odpylacza lub kadłubem (23) wentylatora, przy czym kadłub (7) odpylacza oraz kadłub (23) wentylatora są ze sobą sprzężone elektrycznie.

2. Odpylacz według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażone w element odprowadzający (20) elementy tłumiące (14, 15) są połączone elektrycznie poprzez pierścienie przytrzymujące (24, 25), które jednocześnie tworzą panele nasuwowe (26) dla elementów tłumiących (14, 15), przy czym elementy odprowadzające (20) i/lub pierścienie przytrzymujące (24, 25) są ustalone z ominięciem uszczelnienia na blasze (22) kadłuba (23) wentylatora lub też kadłuba (7) odpylacza.

3. Odpylacz według zastrz. 2, znamienny tym, że po środku między pierścieniami przytrzymującymi (24, 25) umieszczonymi na końcach kadłuba (23) wentylatora albo kadłubowych członów (27, 28, 29) jest przewidziany następny pierścień wsporczy (30) wykonany z materiału elektrycznie przewodzącego.

4. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że część wylotowa (12) wentylatora (10) jest podzielona na szereg kanałów wylotowych (32, 33), których ścianki (34) są pokryte dookoła słupkowymi elementami tłumiącymi (14, 15) zespolonymi z elementem odprowadzającym (20).

5. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że do wlotu (11) są przyporządkowane jedna lub więcej zespolonych z elementami tłumiącymi (14, 15) czujek dymowych (35), które są połączone układowo z wirnikami (36, 37) wentylatora.

6. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że wlot (11) zwęża się stożkowo ku wirnikom (36, 37) wentylatora, przy czym czujki dymowe (35) są usytuowane w przybliżeniu na środku skosów (38).

7. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że element odprowadzający (20) na wewnętrznej stronie (39) elementu tłumiącego (14, 15) jest scalony z powierzchnią (40) styku z powietrzem kopalnianym.

8. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że w stykającej się z powietrzem kopalnianym powierzchni (40) elementu tłumiącego (14, 15) jest wykonany wzdłużny rowek (42) mieszczący element odprowadzający (20).

9. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienny tym, że element odprowadzający (20) ma postać licy miedzianej (43) lub drutu miedzianego (44), przy czym wzdłużny rowek (42) jest ukształtowany odpowiednio do tego.

10. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że element odprowadzający (20) ma kształt zagiętej w kształcie U końców8

PL 220 836 B1 ki (45) z blachy miedzianej albo pasków (46) z blachy miedzianej, przy czym paski (46) są rozmieszczone na długości słupkowego elementu tłumiącego (14, 15) co najmniej są umieszczone na jego obu końcach (62, 63).

11. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienny tym, że kieszenie filtrowe (3, 4) są ukształtowane z mającego własną sztywność materiału filtracyjnego (5) i są wsuwane w kanał (49) gazu nieoczyszczonego oraz są zabezpieczone względem kanału gazu oczyszczonego (50) i kadłuba (7) odpylacza przez nie przepuszczający gazu element uszczelniający (51), przy czym jeden lub większa liczba elementów odprowadzających (20) znajduje się na kieszeniach filtrowych (3, 4) po stronie (52) gazu nieoczyszczonego i są one wyposażone w końcówkę (53), która przechodząc przez element uszczelniający (51) lub po tym elemencie jest połączona elektrycznie z blachą (22) filtra pyłowego (2).

12. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, znamienny tym, że do przepuszczenia prądu pojawiającego się na elemencie odprowadzającym (20) służą elektrycznie przewodzące śruby mocujące (54, 55), które ustalają dane kieszenie filtrowe (3, 4) na blasze (22) kadłuba (7) odpylacza i na których jest ustalany rozłącznie element odprowadzający (20).

13. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, znamienny tym, że element lub elementy odprowadzające (20) obejmują fałdowany materiał filtracyjny (5), przy czym styk elektryczny stanowi zewnętrzna krawędź (57) materiału filtracyjnego (5).

14. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, albo 13, znamienny tym, że materiał filtracyjny (5) ma powłokę (58) w postaci pianki akrylowej lub pianki PU z grafitem lub podobnej substancji, przy czym ta powłoka jest naniesiona po stronie napływu.

15. Odpylacz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, albo 13, albo 14, znamienny tym, że fałdowany materiał filtracyjny (5) na wyjściu (59) dla gazów oczyszczonych jest połączony ze wzmocnionym obrzeżem montażowym (65) na kadłubie (7) odpylacza i na przeciwległym końcu (60) jest połączony z szyną mocującą (61, 64).