PL220840B1 - Śruba mocująca, zwłaszcza do muru - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest śruba mocująca przeznaczona do wkręcania jej w twardy materiał, w którym uprzednio nawiercono otwór, zwłaszcza do wkręcania jej w otwory wykonane w murze.

Znana jest śruba mocująca przeznaczona do wkręcania jej w mur przedstawiona w opisie patentowym USA nr 6.722.830. Śruba ta ma łeb sześciokątny wyposażony w dodatkowe gniazdo do pokręcania tą śrubą. Ponadto łeb śruby ma kołnierz służący jak podkładka oporowa przy wkręcaniu jej w mur, przy czym kołnierz ma promieniowe rowki wykonane od strony trzpienia z gwintami. Wydłużony trzpień śruby ma dwa zwoje gwintów usytuowane naprzemianlegle: jeden gwint o większej średnicy zewnętrznej i drugi gwint o mniejszej średnicy zewnętrznej. Wykonanie promieniowych rowków w kołnierzu, a zwłaszcza rowków o specjalnym kształcie, pozwala na zabezpieczenie śruby przed odkręceniem jej podczas niepowołanych drgań lub momentów skrętnych.

Śruba mocująca, zwłaszcza do muru, według wynalazku jest utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w gwint główny i gwint pomocniczy o mniejszej średnicy zewnętrznej niż średnica zewnętrzna gwintu głównego, przy czym obydwa gwinty są usytuowane naprzemianlegle, natomiast łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintami. Śruba ta charakteryzuje się tym, że wierzchołki gwintów są zaokrąglone a boki gwintów mają kształt łuków wklęsłych, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę, najmniejszą przy gwincie głównym a największą przy gwincie pomocniczym, przy czym skoki gwintów są równe i wynoszą 0,7-1,0 najmniejszej średnicy rdzenia śruby. Łuk boków gwintów ma promień mniejszy od średnicy rdzenia śruby, korzystnie jest równy połowie skoku gwintu, Łuki boków dwu sąsiednich zwojów gwintu są łukami jednego okręgu. Średnica rdzenia śruby jest zmienna liniowo. Linia zmiennej średnicy rdzenia jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem α = 9°-16°, korzystnie 11°. Wierzchołki gwintów są zaokrąglone promieniem wynoszącym 0,1-3 mm, korzystnie 0,2 mm.

Odmiana śruby mocującej, zwłaszcza do muru, według wynalazku jest utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w gwint, natomiast łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintem. Śruba ta charakteryzuje się tym, że wierzchołki gwintu są zaokrąglone a boki gwintu przy wierzchołku gwintu tworzą kąt 35-45° a przy podstawie tworzą kąt 90-110°, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę najmniejszą przy gwincie a największą pośrodku pomiędzy linią gwintu, przy czym skok gwintu wynosi 0,7-1,0 najmniejszej średnicy rdzenia śruby. Średnica rdzenia śruby jest zmienna liniowo. Linia zmiennej średnicy rdzenia jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem 9°-16°, korzystnie 11°. Wierzchołki gwintów są zaokrąglone promieniem wynoszącym 0,1-3 mm, korzystnie 0,2 mm.

Kolejna odmiana śruby mocującej, zwłaszcza do muru, według wynalazku jest utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w gwint główny i gwint pomocniczy o mniejszej średnicy zewnętrznej niż średnica zewnętrzna gwintu głównego, przy czym obydwa gwinty są usytuowane naprzemianlegle, natomiast łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintami. Śruba ta charakteryzuje się tym, że wierzchołki gwintów są zaokrąglone a boki gwintu głównego przy wierzchołku gwintu tworzą kąt 35-45° a przy podstawie tworzą kąt 90-110°, zaś boki gwintu pomocniczego tworzą kąt 40-60°, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę najmniejszą przy gwincie głównym a największą przy gwincie pomocniczym, przy czym skoki gwintów są równe i wynoszą 0,7-1,0 najmniejszej średnicy rdzenia śruby. Średnica rdzenia śruby jest zmienna liniowo. Linia zmiennej średnicy rdzenia jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem 9°-16°, korzystnie 11°. Wierzchołki gwintów są zaokrąglone promieniem wynoszącym 0,1-3 mm, korzystnie 0,2 mm.

Śruba do muru według wynalazku charakteryzuje się prostą budową a jednocześnie pozwala na skuteczne i trwałe zamocowanie przedmiotu do muru. Uzyskano to na skutek zastosowania specyficznej linii gwintu śruby, który powoduje łatwe wrzynanie się w ściany otworu wykonanego w murze a jednocześnie wycięte przez gwint zwierciny pozostające w otworze razem ze śrubą skutecznie blokują jej położenie, przez co śruba jest zabezpieczona przed przypadkowym i niepowołanym jej odkręceniem. Zastosowanie gwintu o dużym skoku ułatwia wkręcenie śruby w otwór w murze. Jednoczesne zastosowanie dodatkowego mniejszego gwintu lub wybrzuszenia rdzenia śruby powoduje trwałe blokowanie śruby w otworze.

Śruba mocująca, zwłaszcza do muru, według wynalazku jest bliżej objaśniona w przykładzie wykonania oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia śrubę w widoku perspektywicznym, fig. 2 ukazuje linię gwintu śruby w przekroju wykonanym wzdłuż osi śruby, fig. 3 przedstawia odmianę gwinPL 220 840 B1 tu śruby w przekroju wykonanym wzdłuż osi śruby, fig. 4 ukazuje kolejną odmianę gwintu śruby w przekroju wykonanym wzdłuż osi śruby.

Jak przedstawiono na fig. 1 - fig. 4 śruba mocująca do muru ma sześciokątny łeb 1 do którego przylega kołowy kołnierz 2, który ma promieniowe rowki od strony rdzenia z gwintami - nie przedstawione na rysunku. Łeb i śruby jest połączony z walcowym rdzeniem 3, na którym nacięty jest gwint główny 4 i gwint pomocniczy 5 o mniejszej zewnętrznej średnicy B niż zewnętrzna średnica A gwintu głównego. Obydwa gwinty są usytuowane naprzemian legle. Wierzchołki gwintów 4 i 5 są zaokrąglone promieniem Z wynoszącym 0,2 mm a ich boki mają kształt łuków wklęsłych, przy czym łuki boków dwu sąsiednich zwojów gwintu 4 lub 5 są łukami jednego okręgu. Łuk boków gwintów 4 i 5 ma promień mniejszy od średnicy rdzenia 3 śruby, korzystnie jest równy połowie skoku H gwintu 4 lub 5. Rdzeń 3 śruby ma zmienną średnicę, przy czym średnica rdzenia 3 śruby jest zmienna liniowo. Linia zmiennej średnicy rdzenia 3 jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem α wynoszący 11°. Rdzeń 3 śruby ma średnicę C najmniejszą przy gwincie głównym 4 a największą przy gwincie pomocniczym 5.

Odmiana śruby mocującej do muru, której przekrój wzdłuż jej osi jest przedstawiony na fig. 3, jest utworzona z łba 1 połączonego z walcowym rdzeniem 3. Łeb 1 śruby jest zaopatrzony w kołnierz 2 z promieniowymi rowkami od strony rdzenia 3 z gwintem, przy czym rowki te nie są przedstawione na rysunku. Śruba ta charakteryzuje się tym, że ma jeden gwint 6, którego wierzchołki są zaokrąglone promieniem Z wynoszącym 0,2 mm a boki gwintu 6, przy wierzchołku gwintu 6, tworzą kąt β wynoszący 40° a przy podstawie tworzą kąt γ wynoszący 100°. Rdzeń 3 śruby ma zmienną średnicę. Rdzeń 3 śruby ma średnicę C najmniejszą przy gwincie a największą średnicę B pośrodku pomiędzy linią gwintu. Średnica rdzenia 3 śruby jest zmienna liniowo. Linia zmiennej średnicy rdzenia 3 jest nachylona względem osi rdzenia 3 pod kątem δ wynoszącym 11 °. Skok gwintu H wynosi 0,8C najmniejszej średnicy rdzenia 3 śruby.

Kolejna odmiana śruby mocującej do muru, według wynalazku jest utworzona z łba 1 połączonego z walcowym rdzeniem 3 zaopatrzonym w gwint główny 7 i gwint pomocniczy 8 o mniejszej średnicy zewnętrznej niż średnica zewnętrzna gwintu głównego 7, przy czym obydwa gwinty 7 i 8 są usytuowane naprzemianlegle. Łeb 1 śruby jest zaopatrzony w kołnierz 2 z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintami, przy czym rowki nie są pokazane na rysunku. Wierzchołki gwintów 7 i 8 są zaokrąglone a boki głównego gwintu 7 przy wierzchołku gwintu tworzą kąt γ wynoszący 40° a przy podstawie tworzą kąt β wynoszący 100°. Boki gwintu pomocniczego 8 tworzą kąt λ wynoszący 50°. Skoki gwintów 7 i 8 są równe i wynoszą 0,8C najmniejszej średnicy C rdzenia 3 śruby. Rdzeń 3 śruby ma najmniejszą średnicę C przy głównym gwincie 7 a największą przy gwincie pomocniczym 8. Średnica rdzenia 3 śruby jest zmienna liniowo. Linia zmiennej średnicy rdzenia 3 jest nachylona względem osi rdzenia 3 pod kątem δ wynoszącym 11°.

Claims (13)

1. Śruba mocująca, zwłaszcza do muru utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w gwint główny i gwint pomocniczy o mniejszej średnicy zewnętrznej niż średnica zewnętrzna gwintu głównego, przy czym obydwa gwinty są usytuowane naprzemianlegle, natomiast łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintami, znamienna tym, że wierzchołki gwintów (4, 5) są zaokrąglone a boki gwintów (4, 5) mają kształt łuków wklęsłych, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę (C) najmniejszą przy gwincie głównym (4) a największą przy gwincie (5) pomocniczym, przy czym skoki gwintów są równe i wynoszą 0,7-1,0 najmniejszej średnicy rdzenia śruby.

2. Śruba według zastrz. 1, znamienna tym, że łuk boków gwintów (4, 5) ma promień mniejszy od średnicy rdzenia śruby, korzystnie jest równy połowie skoku (H) gwintu (4 lub 5).

3. Śruba według zastrz. 2, znamienna tym, że łuki boków dwu sąsiednich zwojów gwintu (4 lub 5) są łukami jednego okręgu.

4. Śruba według zastrz. 1, znamienna tym, że średnica rdzenia śruby jest zmienna liniowo.

5. Śruba według zastrz. 4, znamienna tym, że linia zmiennej średnicy rdzenia jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem (α)= 9°-16°, korzystnie 11°.

6. Śruba według zastrz. 1, znamienna tym, że wierzchołki gwintów (4, 5) są zaokrąglone promieniem (Z) wynoszącym 0,1-3 mm, korzystnie 0,2 mm.

PL 220 840 B1

7. Śruba mocująca, zwłaszcza do muru utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w gwint, natomiast łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintem, znamienna tym, że wierzchołki gwintu (6) są zaokrąglone a boki gwintu przy wierzchołku gwintu (6) tworzą kąt (γ) = 35-45° a przy podstawie tworzą kąt (β) = 90-110°, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę (C) najmniejszą przy gwincie (6) a największą pośrodku pomiędzy linią gwintu, przy czym skok gwintu wynosi 0,7-1,0 najmniejszej średnicy (C) rdzenia śruby.

8. Śruba według zastrz. 7, znamienna tym, że średnica (C) rdzenia śruby jest zmienna liniowo.

9. Śruba według zastrz. 8, znamienna tym, że linia zmiennej średnicy rdzenia jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem (δ) = 9°-16°, korzystnie 11°.

10. Śruba według zastrz. 7, znamienna tym, że wierzchołki gwintu (6) są zaokrąglone promieniem wynoszącym (Z) = 0,1-3 mm, korzystnie 0,2 mm.

11. Śruba mocująca, zwłaszcza do muru utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w gwint główny i gwint pomocniczy o mniejszej średnicy zewnętrznej niż średnica zewnętrzna gwintu głównego, przy czym obydwa gwinty są usytuowane naprzemianlegle, natomiast łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintami, znamienna tym, że wierzchołki gwintów (7, 8) są zaokrąglone a boki gwintu głównego (7) przy wierzchołku gwintu tworzą kąt (γ) = 35-45° a przy podstawie tworzą kąt (β) = 90-110°, zaś boki gwintu pomocniczego (8) tworzą kąt (λ) = 40-60°, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę (C) najmniejszą przy gwincie głównym (7) a największą przy gwincie pomocniczym (8), przy czym skoki gwintów (7, 8) są równe i wynoszą 0,7-1,0 najmniejszej średnicy (C) rdzenia śruby.

12. Śruba według zastrz. 11, znamienna tym, że średnica (C) rdzenia śruby jest zmienna liniowo.

13. Śruba według zastrz. 12, znamienna tym, że linia zmiennej średnicy rdzenia jest nachylona względem osi rdzenia pod kątem (δ) = 9°-16°, korzystnie 11°.

13. Śruba według zastrz. 11, znamienna tym, że wierzchołki gwintów (7, 8) są zaokrąglone promieniem (Z) wynoszącym 0,1-3 mm, korzystnie 0,2 mm.