PL220922B1 - Korek do rekombinacji gazów - Google Patents

Abstract

Korek do rekombinacji gazów jest przeznaczony do zmniejszenia emisji gazów oraz ubytku wody podczas pracy akumulatora zwłaszcza kwasowo-ołowiowego. Korek do rekombinacji gazów, jest zbudowany z koszyka (1) z otworami, z korpusu (2), z cylindra kondensacyjnego (9) oraz z kapsla (14), przy czym cylinder kondensacyjny (9) jest wyposażony w rdzeń katalityczny (5) z katalizatorem (6) i adsorbentem (7), w okapnik (11), w zawór dwudrożny (12), w bezpiecznik przeciwzapłonowy (13).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest korek do rekombinacji gazów przeznaczony do zmniejszenia emisji gazów oraz ubytku wody podczas pracy akumulatora zwłaszcza kwasowo-ołowiowego.

W czasie pracy akumulatora kwasowo-ołowiowego na skutek elektrolizy wodnego roztworu elektrolitu wydziela się wodór oraz tlen. Gazy te w powietrzu mogą tworzyć mieszaninę wybuchową. Dodatkowo w wyniku elektrolizy zmniejsza się ilość wody w elektrolicie, którą trzeba stosunkowo często uzupełniać w akumulatorze. Przemiana wodoru i tlenu w parę wodną jest procesem egzotermicznym. Ciepło emitowane podczas procesu rekombinacji we wnętrzu zamkniętej baterii znacznie przyspiesza degradację elektrod ołowiowych zanurzonych w elektrolicie. Dlatego też korzystnie jest prowadzić proces rekombinacji z dala od elektrod za pośrednictwem urządzeń katalitycznych, w których następuje rekombinacja tlenu i wodoru na wodę, dzięki czemu zwiększa się żywotność całej baterii.

Znane jest z opisu polskiego wynalazku PL 202003 urządzenie rekombinujące wodę z tlenu i wodoru powstających podczas ładowania chemicznych źródeł prądu składające się z gazoszczelnej obudowy wyposażonej wewnątrz w urządzenie rekombinacyjne i otwór. Gazoszczelna obudowa jest wyposażona w rurkę powrotu wody do akumulatora. Koniec rurki powrotu wody jest zanurzony w elektrolicie akumulatora. Urządzenie rekombinacyjne ma postać rury, której koniec jest usytuowany bezpośrednio w przestrzeni gazowej akumulatora. Rura urządzenia rekombinacyjnego jest wykonana z dowolnego materiału i jest wypełniona wewnątrz znanym złożem katalitycznym i znanym złożem o właściwościach absorpcyjnych.

Znany jest również z polskiego opisu patentowego PL 207508 rekombinator do katalitycznej rekombinacji wodoru, występującego w zasobnikach energii lub przetwornikach energii, posiadający gazoszczelną obudowę i umieszczony w niej katalizator. Rekombinator posiada zawór podciśnieniowy, który łączy komorę wewnętrzną gazoszczelnej obudowy hydraulicznie i pneumatycznie z otoczeniem, oraz zawór nadciśnieniowy, który łączy komorę wewnętrzną gazoszczelnej obudowy z otoczeniem. Zawór nadciśnieniowy i/lub zawór podciśnieniowy jest połączony z otoczeniem hydraulicznie i pneumatycznie jedynie poprzez osłonę przeciwzapłonową. W położeniu roboczym rekombinatora zawór nadciśnieniowy i zawór podciśnieniowy może być umieszczony u góry na gazoszczelnej obudowie lub u góry i z boku na gazoszczelnej obudowie. Zawór nadciśnieniowy i/lub zawór podciśnieniowy posiada przewód odprowadzający skropliny. Od odcinka gazoszczelnej obudowy usytuowanego u góry w położeniu roboczym rekombinatora odchodzi w górę odcinek obudowy w postaci żebra, ograniczający pustą przestrzeń, na którym umieszczony jest zawór nadciśnieniowy i zawór podciśnieniowy. Zastosowana osłona przeciwzapłonowa jest przewidziana w formie fryty.

Celem wynalazku było opracowanie korka do rekombinacji gazów regulowanego zaworem do zewnętrznej rekombinacji gazów w akumulatorach zwłaszcza kwasowo-ołowiowych.

Korek do rekombinacji gazów posiadający gazoszczelną obudowę wyposażoną wewnątrz w urządzenie rekombinacyjne z katalizatorem i adsorbentem, w zawór nadciśnienia, w zawór podciśnienia oraz w bezpiecznik przeciwzapłonowy, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że gazoszczelna obudowa składa się z koszyka zaopatrzonego w otwory, z korpusu, z cylindra kondensacyjnego oraz z kapsla.

Koszyk oraz znajdujące się w nim otwory dają możliwość powrotu do akumulatora skroplin spływających po ściankach korka.

Korpus ma stożkowaty kształt, jest usytuowany na koszyku i zawiera wewnątrz stopkę. Stopka jest zamocowana w korpusie za pośrednictwem kołka z główką wciśniętego do otworu montażowego w korpusie i do otworu montażowego w stopce oraz za pośrednictwem znajdujących się na stopce żeberek dystansujących, które są umiejscowione w odpowiadających im żłobieniach znajdujących się w korpusie.

Cylinder kondensacyjny jest usytuowany na korpusie, ma kształt walca zwężonego u góry w stożkowatą szyjkę składającą się od strony zewnętrznej z poprzecznego żeberka o kształcie kolistym, usztywnionego pionowymi żeberkami, a od strony wewnętrznej wyposażoną w dolnej części w poprzeczne półki z klinami, zwężoną ku górze fazowaniem, zakończoną przewężeniem. Cylinder kondensacyjny jest zamocowany na korpusie za pośrednictwem wycięć znajdujących się na obwodzie dolnej części cylindra kondensacyjnego oraz odpowiadających im wystających żeberek znajdujących się na obwodzie korpusu. Cylinder kondensacyjny jest wyposażony wewnątrz w rdzeń katalityczny, w okapnik, w zawór dwudrożny, w bezpiecznik przeciwzapłonowy.

PL 220 922 B1

Rdzeń katalityczny ma kształt rurki ceramicznej wypełnionej katalizatorem korzystnie w kształcie kulek o odpowiedniej powierzchni aktywnej i adsorbentem. Rurka ceramiczna rdzenia katalitycznego jest osadzona we wnętrzu tulejki stopki znajdującej się w korpusie, przy czym średnica rdzenia katalitycznego i średnica tulejki w stopce znajdującej się w korpusie są zbliżone do siebie.

Okapnik jest usytuowany nad rdzeniem katalitycznym, ma kształt pokrywy wypukłej od strony zewnętrznej i wklęsłej od strony wewnętrznej. Okapnik jest wyposażony w elementy, które są zakotwiczone na klinach cylindra kondensacyjnego oraz w wystające wąsy usytuowane nad poprzecznymi półkami cylindra kondensacyjnego. Okapnik jest wyposażony od strony zewnętrznej w dystanse, które zapewniają zachowanie odpowiedniej odległości ścianek cylindra kondensacyjnego i rdzenia katalitycznego od okapnika, a od strony wewnętrznej w otwór montażowy do centrycznego wprowadzenia okapnika do otworu cylindra kondensacyjnego.

Zawór dwudrożny jest usytuowany nad okapnikiem i stanowi modułowe połączenie zaworów jednokierunkowych: nadciśnienia i podciśnienia umiejscowionych w obudowie zaopatrzonej w otwory wlotowe umożliwiające transport gazów. Na obudowie zaworu dwudrożnego znajduje się żłobienie, w którym jest umiejscowiona uszczelka korzystnie o-ring o dobranej średnicy wewnętrznej oraz zewnętrznej, uszczelniająca mocowanie zaworu dwudrożnego w cylindrze kondensacyjnym. Zawór nadciśnieniowy i zawór podciśnieniowy mają korzystnie budowę parasolową. Zawór nadciśnienia otwiera się przy ciśnieniu w zakresie 120-190 mbar, natomiast zawór podciśnienia otwiera się w zakresie 50-100 mbar.

Bezpiecznik przeciwzapłonowy wykonany z porowatego materiału ceramicznego jest osadzony pomiędzy kapslem a zaworem dwudrożnym, w przewężeniu górnej części cylindra kondensacyjnego, gwarantującemu szczelność umożliwiającą przedostanie się gazów wyłącznie przez pory bezpiecznika przeciwazapłonowego.

Kapsel jest wyposażony w otwory wlotowo-wylotowe, w zatrzaski do łączenia z cylindrem kondensacyjnym oraz w poprzeczne żeberka dystansujące. Kapsel jest zespolony trwale z cylindrem kondensacyjnym poprzez wciśnięcie zatrzasków na poprzeczne żeberko cylindra kondensacyjnego. Kapsel jest osadzony na cylindrze kondensacyjnym w taki sposób, że można go swobodnie obracać po obwodzie żeberka usytuowanego w cylindrze kondensacyjnym co zapewnia bezpieczną cyrkulację gazów. Poprzeczne żeberka dystansujące kapsla przylegają do bezpiecznika przeciwzapłonowego, dociskając go w przewężeniu górnej części cylindra kondensacyjnego i tworzą wolną przestrzeń pomiędzy wewnętrzną powierzchnią kapsla, a górną powierzchnią cylindra kondensacyjnego umożliwiając bezpieczną cyrkulację gazów.

Konstrukcja korka do rekombinacji gazów według wynalazku zapewnia minimalną emisję gazów do otoczenia i jest bezpieczna dla najbliższego otoczenia. W konstrukcji korka według wynalazku, gazy powstałe w czasie elektrolizy wody z elektrolitu, po dotarciu do korka ulegają przemianie w parę wodną w sposób kontrolowany. Para wodna następnie kondensuje się na ściankach korka do rekombinacji gazów, a po schłodzeniu w postaci wody spływa z powrotem do akumulatora. W celu uzyskania najefektywniejszej rekombinacji gazów przy budowie korka według wynalazku wykorzystany został, oprócz specjalnego katalizatora, system dwukierunkowej regulacji ciśnienia, który zabezpiecza cały układ przed mechanicznym zniszczeniem w wyniku niekontrolowanego wzrostu bądź spadku ciśnienia. Zawory nadciśnienia i podciśnienia samoczynnie regulują ciśnienie we wnętrzu urządzenia do osiągnięcia wartości najkorzystniejszej. W celu zachowania bezpieczeństwa eksploatacji, nad zaworem dwudrożnym regulującym ciśnienie w korku, zamontowany został ceramiczny bezpiecznik przeciwzapłonowy do wodoru. Korek według wynalazku z systemem zaworów nadciśnienia i podciśnienia, przy zachowaniu właściwej eksploatacji zmniejsza częstotliwość prac serwisowych związanych z uzupełnianiem poziomu elektrolitu w baterii. Konstrukcja korka według wynalazku zwiększa bezpieczeństwo użytkowania baterii w miejscach o ograniczonej wentylacji przy zachowaniu stopnia rekombinacji gazów na możliwie najwyższym poziomie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1.1 przedstawia korek do rekombinacji gazów w widoku od strony zewnętrznej, fig. 1.2 - korek do rekombinacji gazów w częściowym widoku od strony wewnętrznej, fig. 2.1 - cylinder kondensacyjny w widoku z przodu, fig. 2.2 cylinder kondensacyjny w przekroju podłużnym, fig. 2.3 - cylinder kondensacyjny w widoku od góry, fig. 2.4 - cylinder kondensacyjny w widoku od dołu, fig. 3.1 - okapnik w widoku z góry, fig. 3.2 - okapnik w przekroju podłużnym, fig. 3.3 - okapnik w widoku z przodu, fig. 3.4 - okapnik w widoku od dołu, fig. 3.5 - okapnik w widoku perspektywicznym, fig. 4.1 - zawór dwudrożny w widoku z przodu, fig. 4.2 - zawór dwudrożny w przekroju podłużnym, fig. 4.3 - zawór dwudrożny w widoku perspektywicznym,

PL 220 922 B1 fig. 4.4 - zawór dwudrożny w widoku z góry, fig. 5.1 - kapsel w widoku od dołu, fig. 5.2 - kapsel w widoku z góry, fig. 5.3 - kapsel w widoku perspektywicznym, fig. 5.4 - kapsel w przekroju podłużnym, fig. 6.1 - stopkę korpusu, fig. 6.2 - przekrój stopki korpusu, fig. 6.3 - stopkę korpusu z rdzeniem katalitycznym, fig. 7.1 - kołek z główką do mocowania stopki w korpusie, fig. 7.2 - korpus w widoku z przodu, fig. 7.3 - korpus w widoku z góry, fig. 7.4 - przekrój podłużny korpusu z rdzeniem katalitycznym, fig. 7.5 - korpus z rdzeniem katalitycznym w widoku perspektywicznym.

Widoczny na fig. 1.1 i fig. 1.2 korek do rekombinacji gazów zbudowany jest z koszyka 1 z otworami 42, z korpusu 2, z uszczelki 3 korpusu 2, z pierścienia 10, z cylindra kondensacyjnego 9, z kapsla 14, z uszczelki 4 mocowania korka do wieczka akumulatora, z rdzenia katalitycznego 5 z katalizatorem 6 i adsorbentem 7, z okapnika 11, z zaworu dwudrożnego 12, z bezpiecznika przeciwzapłonowego 13. Całość konstrukcji korka według wynalazku tworzy szczelny układ, który jest mocowany na wieczkach akumulatorów.

Koszyk 1 oraz znajdujące się w nim otwory 42 dają możliwość powrotu do akumulatora skroplin spływających po ściankach korka 1, przy czym usytuowanie koszyka 1 w korku powoduje, że skapywanie skroplin następuje z dużo niższej wysokości, dzięki czemu w rozwiązaniu według wynalazku zmniejszony został efekt rozbryzgiwania elektrolitu oraz wyeliminowane zostało wymywanie masy aktywnej z elektrod, które znajdują się bezpośrednio pod korkiem rekombinacyjnym.

Jako rdzeń katalityczny 5 wykorzystano w korku według wynalazku ceramiczny spiekany materiał kwasoodporny, który charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na szoki termiczne przy zach owaniu dużego stopnia porowatości jego struktury. Materiał ten może pracować przy temperaturach znacznie przekraczających 600°C. Rdzeń katalityczny 5 charakteryzuje się bardzo dużą odpornością mechaniczną, trwałością, a nagrzany do wysokiej temperatury nie ulega uszkodzeniu w momencie kontaktu ze skroplinami o temperaturze pokojowej. Odpowiednio dobrana średnica rdzenia katalitycznego 5, średnica tulejki 49 stopki 8 oraz głębokości tulejki 49 stopki 8 umożliwia stabilne utrzymanie go poprzez mechaniczne wciśnięcie rurki rdzenia katalitycznego 5 w tuleję 49 stopki 8. W środku rdzenia katalitycznego 5 znajduje się katalizator 6 z platynowców mający kształt sferyczny. Wykorzystany w rozwiązaniu według wynalazku nośnik katalizatora 6 charakteryzuje się dużą odpornością chemiczną, termiczną oraz mechaniczną. Jako wypełniacza w rdzeniu katalitycznym 5 wykorzystano adsorbent 7 o budowie sferycznej o rozmiarze porów na poziomie molekuł, odporny chemicznie oraz na pracę w wysokich temperaturach. W korku według wynalazku można zamocować rdzeń katalityczny 5 o różnej wysokości. Poprzez wysokość, a zatem ilość katalizatora we wnętrzu można dopasować wydajność oraz stopień rekombinacji w zależności od pojemności akumulatora oraz do jakiego napięcia akumulator ma być ładowany od 2,2V do 2,7V. Korek według wynalazku może pracować przy napięciach powyżej napięcia rozkładu wody, kiedy to powstaje znaczna ilość wodoru.

Widoczny na fig. 2.1, fig. 2.2, fig. 2.3 i fig. 2.4 cylinder kondensacyjny 9 ma kształt walca i jest wykonany z tworzywa sztucznego o dużej odporności termicznej. Cylinder kondensacyjny 9 jest zakończony na obwodzie części dolnej prostokątnymi wycięciami 15, które służą do szczelnego zamocowania go na korpusie 2, w wystających żeberkach 47 odpowiadających wycięciom 15. Cylinder kondensacyjny 9 jest zwężony u góry w stożkowatą szyjkę składającą się od strony zewnętrznej z poprzecznego żeberka 17 o kształcie kolistym służącego do przytrzymywania kapsla 14 po zatrzaśnięciu zatrzasków 35. Żeberko 17 jest usztywnione pionowymi żeberkami 18 w celu wzmocnienia konstrukcji cylindra kondensacyjnego 9 przy wysokich temperaturach. Od strony wewnętrznej szyjka cylindra kondensacyjnego 9 jest wyposażona w dolnej części w poprzeczne półki 16 z klinami 19 do mocowania okapnika 11 i jest zwężona ku górze fazowaniem 21, dzięki któremu unika się ścięcia uszczelki 32 o-ring na obudowie 31 podczas montażu zaworu dwudrożnego 12. Szyjka cylindra kondensacyjnego 9 jest zakończona przewężeniem 20 pozwalającym na ścisłe i szczelne umieszczenie bezpiecznika przeciwzapłonowego 13 gwarantujące przedostanie się gazów jedynie przez pory bezpiecznika przeciwazapłonowego 13.

Widoczny na fig. 3.1, fig. 3.2, fig. 3.3, fig. 3.4 i fig. 3.5 okapnik 11 jest usytuowany nad rdzeniem katalitycznym 5, ma kształt pokrywy wypukłej od strony zewnętrznej i wklęsłej od strony wewnętrznej i jest zaopatrzony od strony zewnętrznej w elementy 22, 26, 29 do kotwiczenia okapnika 11 w cylindrze kondensacyjnym 9, w wąsy 23 i w dystanse 24, od strony wewnętrznej w otwór montażowy 25. Okapnik 11 pełni rolę ochronną. Dzięki okapnikowi 11 katalizator 6 nie jest zalewany skraplającą się wodą, która blokuje centra aktywne na jego powierzchni i powoduje, że powierzchnia katalizatora 6 przestaje być aktywna do momentu odparowania wody. Okapnik 11 jest mocowany mechanicznie w otworze cylindra kondensacyjnego 9 poprzez przekręcenie okapnika 11 tak, aby wystające wąsy 23

PL 220 922 B1 znalazły się nad poprzecznymi półkami 16 cylindra kondensacyjnego 9. Do kotwiczenia okapnika 11 wykorzystane zostały kliny 19 oraz elementy 22, 26 i 29, dzięki czemu po zakleszczeniu okapnika 11 nie ma możliwości samoczynnego wypadnięcia okapnika 11 z otworu cylindra kondensacyjnego 9. Do mocowania okapnika 11 w cylindrze kondensacyjnym 9 służy otwór montażowy 25, którego kształt umożliwia wykorzystanie narzędzi o odpowiednim zakończeniu, dzięki którym można centrycznie wprowadzić okapnik 11 do otworu cylindra kondensacyjnego 9, a następnie w odpowiedni sposób go zamocować. Okapnik 11 posiada elementy dystansujące 24, których zadaniem jest zachowanie odpowiedniej odległości ścianek cylindra kondensacyjnego 9 i rdzenia katalitycznego 5 od okapnika 11. Wykorzystane dystanse 24 zwiększają sztywność mocowania okapnika 11 w cylindrze kondensacyjnym 9 oraz uniemożliwiają przechylanie się okapnika 11 w boki podczas przenoszenia korka według wynalazku bądź składowania go w innej pozycji niż pionowa. Owalny kształt góry oraz wklęsły spód okapnika 11 pozwala na uniknięcie gromadzenia się skroplin na powierzchni okapnika 11 ułatwia oderwanie się od powierzchni skroplinom, które spływają z górnej powierzchni okapnika 11.

Widoczny na fig. 4.1, fig. 4.2, fig. 4.3 i fig. 4.4 zawór dwudrożny 12 jest usytuowany powyżej okapnika 11 i stanowi modułowe połączenie zaworów jednokierunkowych: nadciśnienia 30 i podciśnienia 30 umiejscowionych w obudowie 31 zaopatrzonej w otwory wlotowe 34 oraz żłobienie 33. W rozwiązaniu według wynalazku zastosowano jako zawór dwudrożny 12 zawór VRLA. Obudowa 31 zaworu dwudrożnego 12 jest wykonana ze sztywnego, kwasoodpornego tworzywa sztucznego o odpowiednim kształcie. W obudowie 31 znajduje się żłobienie 33, w którym umiejscowiona jest uszczelka 32 o-ring. Mocowanie zaworu dwudrożnego 12 w cylindrze kondensacyjnym 9 odbywa się poprzez wciśnięcie, a następnie dopasowanie w otworze poprzez odpowiednio dobrany o-ring 32, który uszczelnia mocowanie. Dzięki żłobieniu 33 na obudowie 31 zaworu dwudrożnego 12 wiadomo, w którym kierunku należy mocować zawór dwudrożny 12 w cylindrze kondensacyjnym 9. Zawór dwudrożny 12 VRLA zastosowany w korku według wynalazku działa dwukierunkowo pozwalając na regulację nadciśnienia oraz podciśnienia w pracującym układzie. Modułowa budowa zaworu dwudrożnego 12 pozwala dopasowywać niezależne wartości ciśnień zaworu nadciśnienia 30 i zaworu podciśnienia 30. Zawór nadciśnienia 30 otwiera się przy ciśnieniu 120-190 mbar, natomiast zawór podciśnienia 30 reguluje podciśnienie przy wartości rzędu 50-100 mbar. Zawory: nadciśnienia 30 i podciśnienia 30 mają budowę parasolową z elastycznego materiału gazoszczelnego, odpornego na działanie kwasów i wysokiej temperatury, który nie zmienia swoich właściwości wraz z czasem trwania eksploatacji przy temperaturze poniżej 180°C. W każdym kierunku na obudowie 31 zaworu dwudrożnego 12, pod zaworami: nadciśnienia 30 i podciśnienia 30 znajdują się otwory wlotowe 34, które umożliwiają transport gazów, dzięki czemu wyeliminowana została możliwość zatkania układu podczas długoletniej pracy korka według wynalazku oraz zwiększone zostało jego bezpieczeństwo podczas eksploatacji.

Widoczny na fig. 5.1, fig. 5,2, fig. 5.3 i fig. 5.4 kapsel 14 jest wyposażony w otwory wlotowo-wylotowe 34, w zatrzaski 35 do łączenia z cylindrem kondensacyjnym 9 oraz w poprzeczne żeberka 36. Kapsel 14 jest zespolony trwale z cylindrem kondensacyjnym 9 poprzez wciśnięcie zatrzasków 35 na poprzeczne żeberko 17 cylindra kondensacyjnego 9, przy czym kapsel 14 jest osadzony na cylindrze kondensacyjnym 9 w taki sposób, że można go swobodnie obracać po obwodzie żeberka 17 cylindra kondensacyjnego 9, dzięki czemu możliwa jest bezpieczna cyrkulacja gazów bez możliwości zatkania. Poprzeczne żeberka 36 kapsla 14 przylegają do bezpiecznika przeciwzapłonowego 13 dociskając go w przewężeniu 20 górnej części cylindra kondensacyjnego 9 i tworzą wolną przestrzeń pomiędzy wewnętrzną powierzchnią kapsla 14 a górną powierzchnią cylindra kondensacyjnego 9, dzięki czemu zachowane jest bezpieczeństwo przez zapewnienie cyrkulacji gazów. Otwory wlotowo-wylotowe 37 są tak rozmieszczone, że uniemożliwiają zabrudzenie bezpiecznika przeciwzapłonowego 13 z porowatej ceramiki 13, który jest umieszczony pod kapslem 14.

Widoczna na fig. 6.1, fig. 6.2, fig. 6.3 stopka 8 ma postać tulejki 49, w której jest osadzony rdzeń katalityczny 5. Stopka 8 stanowi część korpusu 2 widocznego na fig. 7.2, fig. 7.3, fig. 7.4 i fig. 7.5. Stopka 8 jest zamocowana w korpusie 2 za pośrednictwem kołka 41 z główką 40 wciśniętego do otworu montażowego 43 w korpusie 2 i do otworu montażowego 38 w stopce 8 oraz za pośrednictwem żeberek dystansujących 39 w stopce 8 umiejscowionych w żłobieniach 48 znajdujących się w korpusie 2. Kształt żeberek dystansujących 39 oraz kształt spodu 44 stopki 8 zapewniają w pełni stabilne umocowanie stopki 8 w korpusie 2 i jednocześnie stabilną pozycję rdzenia katalitycznego 5 podczas pracy korka według wynalazku.

Claims (13)

1. Korek do rekombinacji gazów posiadający gazoszczelną obudowę wyposażoną wewnątrz w urządzenie rekombinacyjne z katalizatorem i adsorbentem, w zawór nadciśnienia, w zawór podciśnienia oraz w bezpiecznik przeciwzapłonowy, znamienny tym, że gazoszczelna obudowa składa się z koszyka (1), z korpusu (2), z cylindra kondensacyjnego (9) oraz z kapsla (14), przy czym koszyk (1) ma kształt walca i jest zaopatrzony w otwory (42), korpus (2) ma stożkowaty kształt, jest usytuowany na koszyku (1) i zawiera wewnątrz stopkę (8), natomiast cylinder kondensacyjny (9) jest usytuowany na korpusie (2), ma kształt walca zwężonego u góry w stożkowatą szyjkę składającą się od strony zewnętrznej z poprzecznego żeberka (17) o kształcie kolistym, usztywnionego pionowymi żeberkami (18), a od strony wewnętrznej wyposażoną w dolnej części w poprzeczne półki (16) z klinami (19), zwężoną ku górze fazowaniem (21), zakończoną przewężeniem (20) i jest wyposażony wewnątrz w rdzeń katalityczny (5), w okapnik (11), w zawór dwudrożny (12), w bezpiecznik przeciwzapłonowy (13), z tym że rdzeń katalityczny (5) ma kształt rurki ceramicznej wypełnionej katalizatorem (6) i adsorbentem (7), osadzonej we wnętrzu tulejki (49) w stopce (8) umiejscowionej w korpusie (2), okapnik (11) jest usytuowany nad rdzeniem katalitycznym (5), ma kształt pokrywy wypukłej od strony zewnętrznej i wklęsłej od strony wewnętrznej, z kolei zawór dwudrożny (12) jest usytuowany nad okapnikiem (11) i stanowi modułowe połączenie zaworów jednokierunkowych: nadciśnienia (30) i podciśnienia (30) umiejscowionych w obudowie (31) zaopatrzonej w otwory wlotowe (34), natomiast bezpiecznik przeciwzapłonowy (13) wykonany z porowatego materiału ceramicznego jest osadzony szczelnie pomiędzy kapslem (14) a zaworem dwudrożnym (12), w przewężeniu (20) górnej części cylindra kondensacyjnego (9), zaś kapsel (14) jest wyposażony w otwory wlotowo-wylotowe (37), w zatrzaski (35) do łączenia z cylindrem kondensacyjnym (9) oraz w poprzeczne żeberka dystansujące (36).

2. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że cylinder kondensacyjny (9) jest zamocowany na korpusie (2) za pośrednictwem wycięć (15) znajdujących się na obwodzie dolnej części cylindra kondensacyjnego (9) oraz odpowiadających im wystających żeberek (47) znajdujących się na obwodzie korpusu (2).

3. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica rdzenia katalitycznego (5) i średnica tulejki (49) w stopce (8) korpusu (2) są zbliżone do siebie.

4. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że stopka (8) jest zamocowana w korpusie (2) za pośrednictwem kołka (41) z główką (40) wciśniętego do otworu montażowego (43) w korpusie (2) i do otworu montażowego (38) w stopce (8) oraz za pośrednictwem żeberek dystansujących (39) w stopce (8) umiejscowionych w odpowiadających im żłobieniach (48) znajdujących się w korpusie (2).

5. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że katalizator (6) jest korzystnie w kształcie kulek o odpowiedniej powierzchni aktywnej.

6. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że kapsel (14) jest zespolony trwale z cylindrem kondensacyjnym (9) poprzez wciśnięcie zatrzasków (35) na poprzeczne żeberko (17) w szyjce cylindra kondensacyjnego (9).

7. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1 i 6, znamienny tym, że kapsel (14) jest osadzony na cylindrze kondensacyjnym (9) w taki sposób, że można go swobodnie obracać po obwodzie żeberka (17) w szyjce cylindra kondensacyjnego (9).

8. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że poprzeczne żeberka (36) kapsla (14) przylegają do bezpiecznika przeciwzapłonowego (13) dociskając go w przewężeniu (20) górnej części cylindra kondensacyjnego (9) i tworzą wolną przestrzeń pomiędzy wewnętrzną powierzchnią kapsla (14), a górną powierzchnią cylindra kondensacyjnego (9).

9. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że okapnik (11) jest wyposażony w elementy (22), (26), (29), które są zakotwiczone na klinach (19) cylindra kondensacyjnego (9) oraz w wystające wąsy (23) usytuowane nad poprzecznymi półkami (16) cylindra kondensacyjnego (9).

10. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że okapnik (11) jest wyposażony od strony zewnętrznej w dystanse (24), a od strony wewnętrznej w otwór montażowy (25).

11. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że na obudowie (31) zaworu dwudrożnego (12) znajduje się żłobienie, w którym jest umiejscowiona uszczelka (32) korzystnie o-ring o dobranej średnicy wewnętrznej oraz zewnętrznej.

12. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że zawór nadciśnieniowy (30) i zawór podciśnieniowy (30) mają korzystnie budowę parasolową.

PL 220 922 B1

13. Korek do rekombinacji gazów według zastrz. 1, znamienny tym, że zawór nadciśnienia (30) otwiera się przy ciśnieniu w zakresie 120-190 mbar, natomiast zawór podciśnienia otwiera się w zakresie 50-100 mbar.