PL220972B1 - Zasuwa burzowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zasuwa burzowa, montowana na końcu rury dekarskiej, odprowadzającej wodę z systemów drenarskich służących do odwadniania wszelkich terenów do rowu melioracyjnego potoku lub rzeki, spełniająca równocześnie funkcję zaworu przeciwzalewowego.

Zarówno w melioracji terenu, zabezpieczaniu działki wokół budynku i budynku przed podtapianiem wodą zaskórną lub gruntową jak i w stabilizacji podłoża dróg, nasypów i skarp stosuje się systemy drenarskie wykonywane z rur drenarskich przeważnie z PCW i ich złączek polipropylenowych. Jednakże często zdarza się, że na skutek intensywnych opadów deszczowych, powodzi lub roztopów śnieżnych dochodzi do znacznego podniesienia się poziomu wody w zbierającym się rowie czy rzece i jest ona cofana przez odprowadzające tę wodę końce rur drenarskich, powodując zalewanie i/lub zamulanie tych instalacji drenarskich. Cofanie się tej wody doprowadza często do podnoszenia się jej poziomu wokół odwadnianych terenów, powodując zalewanie instalacji kanalizacji sanitarnych i deszczowych podłączonych do sieci drenarskiej ogólnospławnej. Poza tym przez otwarte końce rur drenarskich odprowadzających wodę do rowu melioracyjnego czy innego cieku wodnego wchodzą szczury i inne gryzonie, które zwykle poprzez instalacje kanalizacyjne sanitarne, instalacje deszczowe wchodzą do wnętrza budynków.

Znana jest z polskiego opisu wzoru użytkowego nr 62 823 zasuwa burzowa zawierająca klapowy zawór zwrotny z dźwigniową blokadą zamknięcia zabudowany wewnątrz zamkniętego pokrywą skrzynkowego korpusu, mającego rynnowo zaokrąglone dno i dwa przeciwległe nieco przesunięte w stosunku do siebie w pionie i poziomie króćce - wlotowy i wylotowy. Skrzynkowy korpus tej zasuwy w przekroju poziomym oraz dopasowana do niego pokrywa mają kształt symetrycznie trapezowy, zwężający się ku wylotowi. Ponadto górne obrzeże korpusu i dopasowana do niego pokrywa mają kształt poprzecznie łamany, przy czym część górnego obrzeża korpusu nad jego osiowym wlotem i część wlotowa tej pokrywy usytuowane są poziomo wyżej, a część górnego obrzeża korpusu nad jego wylotem i część wylotowa pokrywy usytuowane są również poziomo lecz poniżej, natomiast środkowa część górnego obrzeża tego korpusu i środkowa część jego pokrywy są pochyłe w stosunku do osi głównej tego korpusu. Niedogodnością zasuwy burzowej według tego wzoru użytkowego jest to, że jej rozbudowana konstrukcja posiadająca wewnętrzną zasuwę, którą stanowi klapowy zawór zwrotny z dźwigniową blokadą jego zamknięcia nie nadaje się do zamontowania na końcu rury drenarskiej odprowadzającej wodę do cieku wodnego z instalacji drenarskiej.

Znana jest również z polskiego opisu patentowego nr 198 333 zasuwa odcinająca do rurociągów ciśnieniowych z trzpieniem, za pomocą którego wsuwa się tarczę uszczelniającą w odcinek obudowy odcinającej tej zasuwy drogę przepływu, przy czym odcinek obudowy odcinającej ma uszczelniające drogę przepływu urządzenie uszczelniające, które częściowo obustronnie uszczelnia obwodowo tarczę uszczelniającą wsuniętą w drogę przepływu. Urządzenie uszczelniające tej zasuwy zawiera uszczelkę, której górna część składa się z dwóch pierścieniowych odcinków uszczelniających, a na jej dolnej części oba pierścieniowe odcinki uszczelniające tworzą wspólny odcinek nakładania, lub przylegania do dolnego odcinka tarczy uszczelniającej, przy czym uszczelka ta jako całość stanowi jednoczęściowy element. Wprawdzie zasuwa odcinająca według tego wynalazku nadaje się do zabudowy ziemnej lecz dostosowana jest do pracy jako zasuwa odcinająca do przewodów kanalizacyjnych, a jej zamykanie i otwieranie realizowane jest każdorazowo ręcznie poprzez obrót jej nagwintowanego trzpienia współpracującego z nakrętką. Pomimo wielu zalet tej zasuwy dzięki rozbudowanej jej konstrukcji nie znajduje ona jednak zastosowania jako zasuwa końcowa montażowa na końcu rury drenarskiej odprowadzającej wodę do cieku wodnego z instalacji drenarskiej.

Znany jest również z polskiego opisu patentowego wynalazku nr 195 153 łącznik drenarski przeznaczony do łączenia odcinków tworzywowych karbowanych rur drenarskich stosowanych w instalacjach odwadniających i melioracyjnych. Łącznik ten stanowi monolityczna kształtka złożona z dolnego pierścienia walcowego, zakończonego stożkiem ściętym, posiadającym podłużne szczeliny przelotowe rozmieszczone równomiernie na tworzącej tego stożka, pomiędzy którymi znajdują się trapezowe segmenty sprężynujące, mające na zewnętrznej powierzchni obwodowe kanałki, usytuowane koncentrycznie względem siebie, a na swych końcach odsadzenia wewnętrzne. Z kolei dolne obrzeże pierścienia walcowego posiada wyjęcia rozmieszczone równomiernie na obwodzie, a nad nimi na zewnętrznej powierzchni tego pierścienia znajdują się zaczepy mające w widoku z boku kształt trapezu, pochylone pod kątem ostrym w stosunku do płaszczyzny przechodzącej przez górne krawędzie tych segmentów, przy czym ścianka pierścienia walcowego od wewnętrznej jego strony

PL 220 972 B1 naprzeciw zaczepów ma wyjęcia pocieniające tę ściankę. Stożek ścięty łącznika pochylony jest względem pierścienia walcowego pod kątem 20-45°, korzystnie pod kątem 30°.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej i niezawodnej konstrukcji zasuwy burzowej zabezpieczającej instalację drenarską przed wstecznym zalewaniem i zamulaniem instalacji drenarskich podczas podnoszenia się poziomu wody w cieku wodnym na przykład w rowie melioracyjnym na skutek intensywnych opadów deszczu lub roztopów śnieżnych.

Zgodnie z wynalazkiem zasuwa burzowa końcowa drenarska składa się z korpusu tulejowego, którego cylindryczny wylotowy króciec zakończony jest obwodowym zewnętrznym kołnierzem usytuowanym skośnie w stosunku do jego osi głównej, natomiast jego wlotowy króciec z zewnętrznym obwodowym kołnierzem posiada wykonany wewnętrzny pierścieniowy kanałek, przy czym kołnierz posiada łukowe odsadzenie z wyjęciem, w którym na osi osadzona jest obrotowo dźwignia kątowa, której drugi koniec przymocowany jest do klapy, zaopatrzonej w pierścieniową uszczelkę wargową przylegającą do skośnej czołowej powierzchni króćca wylotowego, natomiast wewnątrz korpusu tulejowego o jego element stożkowy opiera się uchwyt pierścieniowy, umieszczonego w nim łącznika drenarskiego, którego zewnętrzne klinowe zaczepy osadzone są w kanałku pierścieniowym korpusu tulejowego tej zasuwy. Zewnętrzna powierzchnia kołnierza króćca wylotowego usytuowana jest względem jego osi głównej pod kątem α ostrym wynoszącym korzystnie 10-30°, natomiast klapa o kształcie talerzowym na swej wewnętrznej powierzchni posiada odsadzenie o profilu zbliżonym do stożka ściętego, umieszczone w części cylindrycznej króćca wylotowego, przy czym odsadzenie to otoczone jest pierścieniową uszczelką wargową, przylegającą do płaskiej pierścieniowej powierzchni tej klapy. Korzystnym jest gdy dźwignia kątowa osłonięta jest osłoną stalową, korzystnie wykonaną ze stali nierdzewnej, przy czym dźwignia ta połączona jest rozłącznie z klapą. Z kolei, dolny koniec cylindrycznego króćca wylotowego styka się z pierścieniowym elementem w kształcie stożka ściętego, a opierający się o pierścieniowy element stożkowy uchwyt pierścieniowy łącznika drenarskiego stanowi element pierścieniowy o profilu stożka ściętego, z którego czoła o mniejszej średnicy wystają trzy wewnętrzne żebra z występami na ich końcach usytuowane symetrycznie na jego obwodzie, natomiast z jego czoła o większej średnicy wystają elementy żebrowe przylegające do zewnętrznej powierzchni elementów sprężynujących łącznika drenarskiego. Poza tym zgodnie z wynalazkiem zasuwa burzowa końcowa drenarska odprowadzająca wodę do rowu melioracyjnego lub rzeki, zabezpieczająca instalację drenarską przed wstecznym jej zalewaniem i/lub zamulaniem w czasie podnoszenia się poziomu wody, posiadająca korpus zaopatrzony w króciec wlotowy i wylotowy oraz połączoną z nim obrotowo klapę odcinającą przepływ wody składa się z korpusu tulejowego, którego cylindryczny wylotowy króciec zakończony jest obwodowym zewnętrznym kołnierzem usytuowanym skośnie w stosunku do jego osi głównej, natomiast jego wlotowy króciec z zewnętrznym obwodowym kołnierzem posiada wykonany wewnętrzny pierścieniowy kanałek, przy czym kołnierz posiada łukowe odsadzenie z wyjęciem, w którym na osi osadzona jest obrotowo dźwignia kątowa, której drugi koniec przymocowany jest do klapy, zaopatrzonej w pierścieniową uszczelkę wargową przylegającą do skośnej czołowej powierzchni króćca wylotowego, natomiast w kanałku pierścieniowym króćca wlotowego osadzona jest uszczelka wargowa.

Zamontowanie zasuwy burzowej według wynalazku na końcowej rurze odprowadzającej wodę z instalacji kanalizacji sanitarnej do rowu melioracyjnego lub innego cieku wodnego zabezpiecza całkowicie całą instalację drenarską przed wstecznym zalewaniem i/lub zamulaniem tej instalacji podczas podnoszenia się poziomu wody gruntowej na skutek na przykład intensywnych opadów deszczu lub przyśpieszonego topnienia śniegu. Poza tym zastosowanie tej zasuwy burzowej zapobiega zatykaniu się rur instalacji drenarskich przed przedostawaniem się do nich szczurów i innych gryzoni, jak również chroni przed nieprzyjemnymi zapachami w przypadku dłuższych przerw w użytkowaniu tej instalacji. Z kolei, prosta i zwarta konstrukcja tej zasuwy pozwala na łatwy jej montaż i demontaż, a zastosowanie okuć metalowych jej dźwigni i klapy zapewnia długotrwałe samoczynne działanie tej zasuwy.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia zasuwę burzową z zamkniętą jej klapą wyposażoną w łącznik drenarski, w widoku z przodu, fig. 2 - tę samą zasuwę w widoku z boku, fig. 3 - tę samą zasuwę w widoku z góry, fig. 4 tę samą zasuwę widoku od spodu, fig. 5 - tę samą zasuwę w przekroju osiowym wzdłuż linii A-A, fig. 6 - łącznik drenarski tej zasuwy w półwidoku-półprzekroju, fig. 7 - ten sam łącznik w widoku z góry, fig. 8 - uchwyt oporowy łącznika drenarskiego w widoku z góry, fig. 9 - ten sam uchwyt w widoku z boku, fig. 10 - ten sam uchwyt w widoku od spodu, fig. 11 - ten sam uchwyt w przekroju

PL 220 972 B1 pionowym przez dolne żebro oporowe ustalające położenie łącznika drenarskiego wzdłuż linii B-B, fig. 12 - ten sam uchwyt w przekroju pionowym przez górne żebro oporowe ustalające położenie łącznika drenarskiego wzdłuż linii C-C, fig. 13 - zespół łącznika drenarskiego i jego uchwytu oporowego w stanie rozłożonym, w widoku perspektywicznym, fig. 14 - zasuwę burzową z zamkniętą jej klapą bez łącznika drenarskiego lecz zaopatrzoną w uszczelkę wargową osadzoną w jego końcu wlotowym w przekroju osiowym wzdłuż linii A-A na fig. 1 po wyjęciu z niej zespołu złożonego z łącznika drenarskiego i jego uchwytu oporowego pokazanego na fig. 13, a fig. 15 - zasuwę burzową z otwartą klapą i wypływającą z niej cieczą w widoku perspektywicznym.

Zasuwa burzowa pokazana w pierwszym przykładzie jej wykonania na rysunkach fig. 1-13 i fig. 15 składa się z korpusu tulejowego (1), którego cylindryczny wylotowy króciec (2) zakończony jest obwodowym zewnętrznym kołnierzem (3) usytuowanym skośnie w stosunku do jego osi głównej pod kątem ostrym α wynoszącym około 15°, natomiast jego wlotowy króciec (4) posiada zewnętrzny pierścieniowy kołnierz (5), w którym wykonany jest wewnętrzny pierścieniowy kanałek (6). Cylindryczna część korpusu tulejowego (1) od strony kołnierza (3) przechodzi poprzez pierścieniowy element (7) w kształcie stożka ściętego w krótki tulejowy element (8) o mniejszej średnicy, który na połowie zewnętrznej wyższej jego powierzchni posiada kilka usztywniających go żeber (9) o profilu zbliżonym do trójkąta prostokątnego. Jedne z boków tych żebra przylegają do powierzchni (10) kołnierza (3), który na zewnętrznym obwodzie posiada żebro (11) w przybliżeniu prostopadle usytuowane do zewnętrznej skośnej powierzchni (10') tego kołnierza, który w osi symetrii posiada krótkie łukowe odsadzenie (12) z wyjęciem (13), w którym na osi (14) osadzona jest obrotowo dźwignia kątowa (15) przysłonięta od góry osłoną stalową (16) korzystnie ze stali nierdzewnej, której drugi koniec przylegający do elementu kołowego (17) z wklęsłą górną jego powierzchnią (18) za pomocą śruby (19) przymocowany jest do klapy (20) przysłaniającej wylotowy koniec (2) tulejowego elementu (8) korpusu (1) tej zasuwy. Klapa (20) ma kształt talerzowy utworzony z krążka okrągłego, którego wewnętrzna powierzchnia ma odsadzenie (21) o profilu zbliżonym do krótkiego stożka ściętego z zaokrągloną jego dolną krawędzią (22), wokół którego do powierzchni wewnętrznej pierścieniowego elementu (23) tej klapy przymocowana jest uszczelka wargowa (24). Poza tym wewnątrz korpusu tulejowego (1) stożkowej pierścieniowej powierzchni elementu (7) umieszczony jest uchwyt pierścieniowy (25) łącznika drenarskiego (26), przy czym uchwyt ten stanowi element pierścieniowy (27) o profilu krótkiego stożka ściętego pochylonego pod kątem „Φ” wynoszącym kilka stopni, z którego czoła o mniejszej średnicy wystają trzy wewnętrzne żebra (28) zakończone prostopadle usytuowanymi występami (29) i usytuowane symetrycznie na jego obwodzie to jest pod kątem β = 120°, natomiast z jego czoła (30) o większej średnicy z wewnętrznym ścięciem pod kątem λ wynoszącym około 15° wystają nieco odsadzone na zewnątrz trzy stanowiące przedłużenie tego uchwytu elementy żebrowe (31) rozmieszczone również symetrycznie na jego obwodzie pod kątem γ = 120° z wewnętrznymi ścięciami jego końców pod kątem „e” wynoszącym kilka stopni. Z kolei o żebra (28) opiera się odsadzenie wewnętrzne (32) segmentów sprężynujących (33) łącznika drenarskiego (26) opisanego w patencie 195 153, przy czym rozmieszczone symetrycznie na obwodzie większej średnicy tego łącznika klinowe zaczepy (34) osadzone są w kanałku pierścieniowym (6) korpusu tulejowego (1) tej zasuwy, a występy (29) żeber (28) uchwytu pierścieniowego (25) spełniają funkcje ograniczników powodujących współosiowe usytuowanie tego łącznika w tym korpusie.

W drugim przykładzie wykonania zasuwy burzowej pokazanej na rysunku fig. 1, 2, 3 i 14 składa się ona tylko z korpusu tulejowego (1), którego cylindryczny wylotowy króciec (2) zakończony jest obwodowym zewnętrznym kołnierzem (3) usytuowanym skośnie w stosunku do jego osi głównej pod kątem ostrym α wynoszącym około 15°, natomiast jego wlotowy króciec (4) posiada zewnętrzny pierścieniowy kołnierz (5), w którym wykonany jest wewnętrzny pierścieniowy kanałek (6). Cylindryczna część korpusu tulejowego (1) od strony kołnierza (3) przechodzi poprzez pierścieniowy element (7) w kształcie stożka ściętego w krótki tulejowy element (8) o mniejszej średnicy, który na połowie zewnętrznej wyższej jego powierzchni posiada kilka usztywniających go żeber (9) o profilu zbliżonym do trójkąta prostokątnego. Jedne z boków tych żebra przylegają do powierzchni (10) kołnierza (3), który na zewnętrznym obwodzie posiada żebro (11) w przybliżeniu prostopadle usytuowane do zewnętrznej skośnej powierzchni (10') tego kołnierza, który w osi symetrii posiada krótkie łukowe odsadzenie (12) z wyjęciem (13), w którym na osi (14) osadzona jest obrotowo dźwignia kątowa (15) przysłonięta od góry osłoną stalową (16) korzystnie ze stali nierdzewnej, której drugi koniec przylegający do elementu kołowego (17) z wklęsłą górną jego powierzchnią (18) za pomocą śruby (19) przymocowany jest do klapy (20) przysłaniającej wylotowy koniec (2) tulejowego elementu (8) korpusu (1) tej zasuwy. KlaPL 220 972 B1 pa (20) ma kształt talerzowy utworzony z krążka okrągłego, którego wewnętrzna powierzchnia ma odsadzenie (21) o profilu zbliżonym do krótkiego stożka ściętego z zaokrągloną jego dolną krawędzią (22), wokół którego do powierzchni wewnętrznej pierścieniowego elementu (23) tej klapy przymocowana jest uszczelka wargowa (24). Poza tym w pierścieniowym kanałku (6) korpusu tulejowego (1) osadzona jest uszczelka wargowa (35).

Zasuwę burzową według pierwszego przykładu jej wykonania pokazaną na rysunku fig. 1-3 osadza się na końcu rury karbowanej (36) instalacji kanalizacji sanitarnej tak, że jej powierzchnia zewnętrzna przylega do występów (29) żeber (28) uchwytu pierścieniowego (25), powierzchni wewnętrznych (37) elementów żebrowych (31) tego uchwytu oraz do wewnętrznych powierzchni (38) odsadzeń wewnętrznych (32) segmentów sprężynujących (33) łącznika drenarskiego (26). Z kolei zasuwę burzową według drugiego przykładu jej wykonania pokazaną na rysunkach fig. 1, 2, 3 i 14 osadza się na końcu rury instalacji kanalizacji sanitarnej o średnicy dostosowanej do średnicy wlotowego króćca (4) tej zasuwy tak, że osadzona w pierścieniowym kanałku (6) jej korpusu tulejowego (1) uszczelka wargowa (35) zapewnia szczelność tego połączenia. Ciśnienie wypływającej z końca rury drenarskiej instalacji kanalizacji sanitarnej cieczy (39) powoduje samoczynne otwarcie się klapy (20) tej zasuwy, a po zaprzestaniu jej wypływu klapa ta samoczynnie opada pod działaniem jej siły ciężkości wzmocnionej skośnym jej usytuowaniem.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zasuwa burzowa końcowa drenarska odprowadzająca wodę do rowu melioracyjnego lub rzeki, zabezpieczająca instalację drenarską przed wstecznym jej zalewaniem i/lub zamulaniem w czasie podnoszenia się poziomu wody, posiadająca korpus zaopatrzony w króciec wlotowy i wylotowy, umieszczony w niej łącznik drenarski w kształcie stożka ściętego, którego tworzącą stanowią elementy sprężynujące oddzielone od siebie szczelinami oraz połączoną z obrotowo z tym korpusem klapą odcinającą przepływ wody, znamienna tym, że składa się z korpusu tulejowego (1), którego cylindryczny wylotowy króciec (2) zakończony jest obwodowym zewnętrznym kołnierzem (3) usytuowanym skośnie w stosunku do jego osi głównej, natomiast jego wlotowy króciec (4) z zewnętrznym obwodowym kołnierzem (5) posiada wykonany wewnętrzny pierścieniowy kanałek (6), przy czym kołnierz (3) posiada łukowe odsadzenie (12) z wyjęciem (13), w którym na osi (14) osadzona jest obrotowo dźwignia kątowa (15), której drugi koniec przymocowany jest do klapy (20), zaopatrzonej w pierścieniową uszczelkę wargową (24) przylegającą do skośnej czołowej powierzchni (10') króćca wylotowego (2), natomiast wewnątrz korpusu tulejowego (1) o jego element stożkowy (7) opiera się uchwyt pierścieniowy (27), umieszczonego w nim łącznika drenarskiego (26), którego zewnętrzne klinowe zaczepy (34) osadzone są w kanałku pierścieniowym (6) korpusu tulejowego (1) tej zasuwy.
2. 2. Zasuwa burzowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zewnętrzna powierzchnia (10') kołnierza (3) króćca wylotowego (2) usytuowana jest względem jego osi głównej pod kątem α ostrym wynoszącym korzystnie 10-30°.
3. 3. Zasuwa burzowa według zastrz. 1, znamienna tym, że klapa (20) o kształcie talerzowym na swej wewnętrznej powierzchni posiada odsadzenie (21) o profilu zbliżonym do stożka ściętego, umieszczone w części cylindrycznej króćca wylotowego (2), przy czym odsadzenie to otoczone jest pierścieniową uszczelką wargową (24), przylegającą do płaskiej pierścieniowej powierzchni tej klapy.
4. 4. Zasuwa burzowa według zastrz. 1, znamienna tym, że dźwignia kątowa (15) osłonięta jest osłoną stalową (16), korzystnie wykonaną ze stali nierdzewnej, przy czym dźwignia ta połączona jest rozłącznie z klapą (20).
5. 5. Zasuwa burzowa według zastrz. 1, znamienna tym, że dolny koniec cylindrycznego króćca wylotowego (2) styka się z pierścieniowym elementem (7) w kształcie stożka ściętego.
6. 6. Zasuwa burzowa według zastrz. 1 albo 5, znamienna tym, że opierający się o pierścieniowy element stożkowy (7) uchwyt pierścieniowy (25) łącznika drenarskiego (26) stanowi element pierścieniowy (27) o profilu stożka ściętego, z którego czoła o mniejszej średnicy wystają trzy wewnętrzne żebra (28) z występami (29) na ich końcach usytuowane symetrycznie na jego obwodzie, natomiast z jego czoła (30) o większej średnicy wystają elementy żebrowe (31) przylegające do zewnętrznej powierzchni elementów sprężynujących (33) łącznika drenarskiego (26).
7. 7. Zasuwa burzowa końcowa drenarska odprowadzająca wodę do rowu melioracyjnego lub rzeki, zabezpieczająca instalację drenarską przed wstecznym jej zalewaniem i/lub zamulaniem w czasie

   PL 220 972 B1 podnoszenia się poziomu wody, posiadająca korpus zaopatrzony w króciec wlotowy i wylotowy oraz połączoną z nim obrotowo klapę odcinającą przepływ wody, znamienna tym, że składa się z korpusu tulejowego (1), którego cylindryczny wylotowy króciec (2) zakończony jest obwodowym zewnętrznym kołnierzem (3) usytuowanym skośnie w stosunku do jego osi głównej, natomiast jego wlotowy króciec (4) z zewnętrznym obwodowym kołnierzem (5) posiada wykonany wewnętrzny pierścieniowy kanałek (6), przy czym kołnierz (3) posiada łukowe odsadzenie (12) z wyjęciem (13), w którym na osi (14) osadzona jest obrotowo dźwignia kątowa (15), której drugi koniec przymocowany jest do klapy (20), zaopatrzonej w pierścieniową uszczelkę wargową (24) przylegającą do skośnej czołowej powierzchni (10') króćca wylotowego (2), natomiast w kanałku pierścieniowym (6) króćca wlotowego (4) osadzona jest uszczelka wargowa (35).