PL220996B1 - Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych.

Znane jest z opisu CN201082234 urządzenie do rehabilitacji stawu biodrowego, które zamontowane jest do łóżka, na którym leży pacjent w pozycji bocznej. Nogę pacjenta mocuje się do stelaża za pomocą taśm. Pacjent poddawany jest rehabilitacji stawu biodrowego poprzez wymuszony ruch stelaża, który zgina nogę w stawie kolanowym i biodrowym.

Prace nad generacją sprzętu rehabilitacyjnego bazującego na założeniach metody CPM (continuous passive motion) rozpoczęły się w latach siedemdziesiątych XX wieku na kanwie pomysłów profesorów W. Blautha i kolejno R.B. Saltera ze szpitala akademickiego w Kolonii, w Niemczech. Były to pierwsze propozycje urządzeń do aktywizacji ruchowej kończyn po alloplastyce stawowej. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku opracowane zostały konstrukcje sprzętu rehabilitacyjnego oddzielnie do kończyn dolnych i górnych, które wprowadzone zostały na rynek medyczny w Europie. Sprzęt dostosowany do ćwiczeń kończyn dolnych umożliwia rehabilitację stawów: biodrowego, kolanowego i skokowego w pozycji siedzącej lub leżącej. Poszczególne modele sprzętu umożliwiają zginanie i wyprost jednopłaszczyznowy stawów kolanowego i biodrowego, stawu skokowego, stawów: kolanowego, biodrowego i skokowego z regulacją: prędkości, siły oporu, czasu trwania ćwiczeń, regulacji kątów zgięcia i wyprostu oraz prędkości ruchu. Fizjologiczny ruch kończyny dolnej najczęściej przebiega jednoczasowo w wielu płaszczyznach. W ujęciu anatomicznym są to:

- płaszczyzna strzałkowa, w której przebiegają ruchy zginania i prostowania,

- płaszczyzna czołowa, w której przebiegają ruchy przywodzenia i odwodzenia,

- płaszczyzna poprzeczna, w której przebiegają ruchy rotacyjne.

Ćwiczenie każdego z wymienionych ruchów oddzielnie nie odtwarza złożonego ruchu obecnego w fizjologii, a tylko taki ruch aktywizuje układ nerwowy na różnych poziomach, co zapewnia ostateczną poprawę utraconej funkcji.

Urządzenie rehabilitacyjne według wynalazku umożliwia jednoczasowy ruch w trzech płaszczyznach i kompleksowo odpowiada na zapotrzebowanie chorego. Urządzenie znajdzie zastosowanie w leczeniu po:

- skręceniu,

- zwichnięciu stawów,

- w artrotomiach (głównie z jednoczesnym wycięciem błony maziowej),

- zabiegach na tkankach miękkich w pobliżu stawów,

- operacjach plastycznych na mięśniach,

- operacjach rekonstrukcyjnych z zespoleniem kości,

- osteotomii korekcyjnej,

- wycięciu guzów zlokalizowanych w okolicach stawów,

- alloplastyce stawowej,

- artrolizie (uruchomieniu zesztywniałego stawu),

- w zastarzałych zapaleniach stawów,

- wycięciu łękotki.

Terapia ruchowa z wykorzystaniem urządzenia przyczyni się do poprawy przemiany materii w stawach, zapobiegnie ich zesztywnieniu, sprzyjać będzie szybkiej odbudowie chrząstki, przyspieszy gojenie uszkodzeń więzadeł, zwiększy odporność więzadeł na rozciąganie, przyspieszy wchłanianie wylewów krwawych, polepszy obieg krwi i limfy, a przez to zapobiegnie zakrzepicy i zatorom.

Urządzenie rehabilitacyjne według wynalazku znajdzie zastosowanie w leczeniu powszechnie występujących stanów chorobowych: skręceń i zwichnięć stawów, stanów po złamaniach kości lub po leczeniu operacyjnym tkanek miękkich, aż po alloplastykę całych stawów, w schorzeniach zwyrodnieniowych i reumatoidalnych stawów. Ponadto olbrzymim polem zastosowania urządzenia będą stany neurologiczne: udary mózgu, urazy ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, schorzenia zapalne, jak np. stwardnienie rozsiane, schorzenia zwyrodnieniowe ośrodkowego układu nerwowego jak, np. choroba Parkinsona i Alzheimera. Zastosowanie w wymienionych stanach ruchu odpowiadającego fizjologii, to jest ruchu trójpłaszczyznowego, przyczyni się do poprawy skuteczności i efektywności całego procesu rehabilitacji. Tym samym człowiek chory, osiągając większą sprawność będzie łatwiej wracał do pełnienia swoich ról społecznych.

Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych według wynalazku, składa się z mobilnej podstawy wyposażonej w co najmniej jeden element jezdny, na której umieszczona jest obrotowa głowica, do

PL 220 996 B1 której przymocowane jest obrotowe ramię, przy czym głowica połączona jest z podstawą za pomocą przegubu i siłownika. Na końcu ramienia znajduje się mechanizm składający się z podpory stopy zamocowanej wahliwie do płyty mocującej zamocowanej obrotowo do ramy, ponadto w podstawie umieszczony jest pierwszy silnik obrotowy służący do poruszania głowicą. W głowicy znajduje się drugi silnik obrotowy służący do obracania ramieniem, natomiast ramię wyposażone jest w silnik liniowy do poruszania mechanizmem, przy czym mechanizm wyposażony jest w trzeci silnik obrotowy. Silniki obrotowe, wymuszające ruch rehabilitowanej kończyny, umieszczone są w taki sposób, że osie ich wałów przechodzą przez środki odpowiednich stawów, jedynie do zginania i prostowania w stawie kolanowym zastosowano silnik liniowy. Ramię jest zamocowane do obrotowej głowicy z prawej strony i może być również zamocowane do obrotowej głowicy z lewej strony. Element jezdny stanowią cztery kółka zamocowane do podstawy.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok urządzenia, fig. 2 przedstawia widok z boku, fig. 3 przedstawia widok z góry, fig. 4 przedstawia widok urządzenia z uwidocznionym zakresem ruchów, fig. 5 przedstawia widok mechanizmu służącego do poruszania stopą.

Urządzenie rehabilitacyjne umieszczone jest na stabilnej, mobilnej platformie 1 osadzonej na kółkach 7. Kółka 7 są blokowane w trakcie prowadzenia ćwiczeń rehabilitacyjnych. Urządzenie ustawia się przy łóżku pacjenta w odpowiedni sposób. Pacjent powinien być ułożony w taki sposób, aby zapewnić niezmienne ułożenie względem urządzenia. Ruch kończyny wywołany jest odpowiednim prowadzeniem stopy. Jedynie stopa pacjenta mocowana jest w mechanizmie stawu skokowego 4 urządzenia.

Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych według wynalazku, składa się z mobilnej podstawy 1 wyposażonej w co najmniej jeden element jezdny 7, na której umieszczona jest obrotowa głowica 3, do której przymocowane jest obrotowe ramię 2, przy czym głowica 3 połączona jest z podstawą 1 za pomocą przegubu 5 i siłownika 6. Na końcu ramienia 2 znajduje się mechanizm 4 stawu skokowego składający się z podpory stopy 12 zamocowanej wahliwie do płyty mocującej 14 zamocowanej obrotowo do ramy 13. Ponadto w podstawie 1 umieszczony jest silnik elektryczny komutatorowy z przekładnią planetarną 8 do poruszania głowicą 3. W głowicy 3 znajduje się silnik elektryczny komutatorowy z przekładnią planetarną 9 do obracania ramieniem 2, natomiast ramie 2 wyposażone jest w silnik liniowy 10 do poruszania mechanizmem 4, przy czym mechanizm 4 wyposażony jest w silnik elektryczny komutatorowy z przekładnią planetarną 11 do poruszania stopą. Ramię 2 można zamocować do obrotowej głowicy 3 dwustronnie. Element jezdny 7 stanowią cztery kółka zamocowane do podstawy 1. Silniki obrotowe, wymuszające ruch rehabilitowanej kończyny, umieszczone są w taki sposób, że osie ich wałów przechodzą przez środki odpowiednich stawów, jedynie do zginania i prostowania w stawie kolanowym zastosowano silnik liniowy.

Zginanie i prostowanie w stawie kolanowym wymuszane jest prostoliniowym ruchem stopy w kierunku stawu biodrowego. Znamienna dla tego rozwiązania jest możliwość wykonywania ćwiczeń zarówno z lewą jak i z prawą kończyną dolną. Zmiana trybu pracy jest prosta i szybka, oraz możliwa do wykonania przez personel medyczny po krótkim przeszkoleniu. Wysokość urządzenia może być regulowana, co sprawia, że pacjent może leżeć na dowolnym łóżku.

Zalety urządzenia: możliwość wykonywania ćwiczeń zgodnych z wzorcami metody PNF, a więc zgodność działania urządzenia z ruchem fizjologicznym, łatwość przygotowania urządzenia do ćwiczeń z pacjentem, ergonomiczna i stabilna konstrukcja, estetyczny wygląd, możliwość rehabilitowania kończyny lewej i prawej, możliwość prowadzenia rehabilitacji przy dowolnym łóżku.

Claims (4)

1. Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych, znamienne tym, że składa się z mobilnej podstawy (1) wyposażonej w co najmniej jeden element jezdny (7), na której umieszczona jest obrotowa głowica (3), do której przymocowane jest obrotowe ramię (2), przy czym głowica (3) połączona jest z podstawą (1) za pomocą przegubu (5) i siłownika (8), na końcu ramienia (2) znajduje się mechanizm (4) składający się z podpory stopy (12) zamocowanej wahliwie do płyty mocującej (14) zamocowanej obrotowo do ramy (13), ponadto w podstawie (1) umieszczony jest pierwszy silnik obrotowy (8) do poruszania głowicą, w głowicy (3) znajduje się drugi silnik obrotowy (9) do obracania ramieniem (2),

PL 220 996 B1 natomiast ramię (2) wyposażone jest w silnik liniowy (10) do poruszania mechanizmem (4), przy czym mechanizm (4) wyposażony jest w trzeci silnik obrotowy (11).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne głowicy (3) z prawej strony.

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne głowicy (3) z lewej strony.

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne zamocowane do podstawy (1).

tym, że ramię (2) jest zamocowane do obrotowej tym, że ramię (2) jest zamocowane do obrotowej tym, że element jezdny (7) stanowią cztery kółka