PL221090B1 - Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych - Google Patents

Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych

Info

Publication number
PL221090B1
PL221090B1 PL397604A PL39760411A PL221090B1 PL 221090 B1 PL221090 B1 PL 221090B1 PL 397604 A PL397604 A PL 397604A PL 39760411 A PL39760411 A PL 39760411A PL 221090 B1 PL221090 B1 PL 221090B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alkyl group
additive
engine
lpg
fuel
Prior art date
Application number
PL397604A
Other languages
English (en)
Other versions
PL397604A1 (pl
Inventor
Maciej Paczuski
Ryszard Puławski
Original Assignee
Paczuski Maciej Jednostka Innowacyjno Wdrożeniowa Petrol Spółka Cywilna
Puławski Ryszard Jednostka Innowacyjno Wdrożeniowa Petrol Spółka Cywilna
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Paczuski Maciej Jednostka Innowacyjno Wdrożeniowa Petrol Spółka Cywilna, Puławski Ryszard Jednostka Innowacyjno Wdrożeniowa Petrol Spółka Cywilna filed Critical Paczuski Maciej Jednostka Innowacyjno Wdrożeniowa Petrol Spółka Cywilna
Priority to PL397604A priority Critical patent/PL221090B1/pl
Publication of PL397604A1 publication Critical patent/PL397604A1/pl
Publication of PL221090B1 publication Critical patent/PL221090B1/pl

Links

Landscapes

  • Liquid Carbonaceous Fuels (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych do silników z zapłonem iskrowym - skroplonych gazów węglowodorowych C3-C4 (LPG, autogaz).
Współczesne silniki z zapłonem iskrowym, o coraz doskonalszej konstrukcji i parametrach technicznych, wymagają wysokiej jakości paliwa. Powinno ono zapewnić osiąganie zaprojektowanej mocy jednostki napędowej, możliwie niską zawartość toksycznych składników w produktach spalania oraz długotrwałą, ekonomiczną eksploatację silnika. Produkty spełniające powyższe wymagania nazywane są benzynami reformułowanymi, a ich podstawowe cechy to: zdolność tworzenia odpowiedniej mieszanki paliwowo - powietrznej w każdych warunkach klimatycznych i obciążenia silnika oraz pełne i bezstukowe spalanie przy minimalnej emisji toksycznych związków chemicznych w spalinach. Benzyny takie muszą wykazywać dobrą stabilność chemiczną w warunkach transportu i magazynowania oraz zdolność utrzymywania w czystości układu zasilania i komory spalania silnika. Wymogi te spełniają mieszaniny rafinowanych i przetwarzanych chemicznie frakcji naftowych, syntetycznych komponentów węglowodorowych, komponentów tlenowych oraz niezbędnych dodatków uszlachetniających. Do istotnych właściwości eksploatacyjnych wysokiej jakości benzyny należą: minimalna skłonność do tworzenia osadów, zdolności myjące oraz dobre właściwości smarne. Mieszanina węglowodorów, głównie izoparafinowych i aromatycznych oraz związków tlenowych (eterów, alkoholi), wykazuje niewystarczające zdolności detergencyjne w stosunku do osadów żywicznych a także nie zapewnia odpowiedniej ochrony przed zużyciem precyzyjnych par tribologicznych układów zasilania silnika. Właściwości te nadają benzynie odpowiednie dodatki uszlachetniające, zastosowane w optymalnym stężeniu.
Alternatywnym, w stosunku do benzyny, źródłem energii chemicznej dla zasilania silnika z zapłonem iskrowym są m. in. skroplone gazowe węglowodory C3-C4 (LPG), zwane potocznie autogazem. Rosnący udział LPG w konsumpcji paliw do silników z zapłonem iskrowym ma uzasadnienie ekologiczne, ekonomiczne i techniczne. Emisja tlenków azotu z silnika spalania wewnętrznego, w zależności od rodzaju paliwa wynosi średnio odpowiednio (g/km): LPG - 2,34; CNG - 3,81; benzyna - 4,10, a olej napędowy - 7,11 („LPGas: Healthy Energy for Changing World”, World LPGas Association 2009). Silniki zasilane autogazem praktycznie nie emitują cząstek stałych, najbardziej szkodliwych składników spalin silnikowych („Health Effects and Costs of Vehicle Emissions”, World LPGas Associacion 2005). Duże znaczenie w ocenie oddziaływania paliw na środowisko naturalne odgrywa wielkość emisji ditlenku węgla, CO2, w pełnym cyklu życia produktu, to jest od momentu wydobycia (pozyskania) surowca, poprzez jego transport, przetworzenie do paliwa aż do spalenia w silniku. W porównaniu tym najkorzystniej wypada LPG, gdzie wielkość emisji ditlenku węgla szacowana jest na 73,6 g CO2/MJ, benzyny - 85,8, a oleju napędowego na 87,4 g CO2/MJ.
Z punktu widzenia technologicznego, wytworzenie jednostki masy autogazu wymaga znacznie mniejszych nakładów energetycznych w porównaniu do produkcji benzyn i olejów napędowych. Technologia ciekłych paliw naftowych obejmuje głównie energochłonne, wysokotemperaturowe procesy katalityczne, jak: hydrorafinacja, hydrotreating, hydrokraking, reforming. W porównaniu z benzynami i olejem napędowym autogaz charakteryzuje większy stosunek wodoru do węgla w średniej cząsteczce, wynikiem czego zawiera większą o około 8% energię w jednostce masy (C. C. Chang Atmospheric Environment 35, 6201-6211). Ze względu na znacznie mniejszą gęstość ciepło spalania jednostki objętości LPG jest jednak znacznie niższe w porównaniu z benzyną, co powoduje większe zużycie objętości paliwa przez silnik. Jednakże zaawansowane układy zasilania silników autogazem, 3, 4 i 5-tej generacji pozwalają na zmniejszenie zużycia LPG, prawie do poziomu benzyny silnikowej; równocześnie moc silnika zasilanego autogazem różni się nieznacznie, o 2-3%, od mocy uzyskiwanej przy zasilaniu benzyną (K. Baczewski, T. Kałdoński „Paliwa do silników z zapłonem iskrowym, WKiŁ, Warszawa 2005). Samochód z silnikiem zasilanym wielopunktowym wtryskiem paliwa, sterowanym w pętli sprzężenia zwrotnego sondą lambda, w szczególności wyposażony fabrycznie w instalację zasilania autogazem nowszej generacji, wykazuje niezauważalnie małe pogorszenie dynamiki rozpędzania pojazdu. Korzyści ekologiczne zamiany benzyny na autogaz polegają też na redukcji emisji ditlenku węgla o 10-15% (K. M. Romaniszyn „Alternatywne zasilanie samochodów benzyną oraz gazami LPG i CNG” WNT, Warszawa, 2007). Liczne doniesienia literaturowe wskazują na zalety skroplonego gazu jako alternatywnego względem benzyny paliwa silnikowego i wyznaczają kierunek zmian w rozwiązaniach konstrukcyjnych oraz oprogramowaniu kolejnych generacji układów zasilania LPG. Nie likwidują one
PL 221 090 B1 jednak pewnych niedostatków i ograniczeń autogazu, wynikających z jego składu chemicznego. Można przewidywać, że LPG w bliskiej przyszłości nie będzie ustępował pod żadnym względem jakości benzyn silnikowych, zachowując pod pewnymi względami dotychczasową przewagę nad paliwem konwencjonalnym.
Niezależnie od różnic w normach przedmiotowych w różnych krajach, LPG przeznaczony do spalania w silnikach z zapłonem iskrowym składa się z węglowodorów C3-C4 z niewielką domieszką węglowodorów C2 oraz C5 i C6. Poziom zawartości zanieczyszczeń jest na ogół bardzo mały i dotyczy związków azotu (aminy, amoniak), pochodzących z procesów rafinacji, fluorowców pochodzenia rafineryjnego, alkaliów, alkoholi, eterów, produktów korozji, wody. Wymienione mikrozanieczyszczenia, jak i związki siarki oraz reaktywne chemicznie węglowodory nienasycone mogą przyczyniać się do tworzenia osadu w zbiornikach i układach zasilania silników. Z kolei osady wysokotemperaturowe w komorze spalania i na trzonkach zaworów wylotowych powstają jako rezultat zwiększonego obciążenia cieplnego silnika zasilanego LPG.
Mieszanina skroplonych gazów węglowodorowych, autogaz, nie ma zdolności do ochrony przed zużyciem tribologicznym współpracujących elementów silnika, jak: elementów pomp wtryskowych i gniazd zaworów. Zdolność do tworzenia trwałego filmu smarowego przez LPG jest bardzo niska w porównaniu z benzyną silnikową. Dlatego też czynione są próby modyfikacji właściwości fizykochemicznych i eksploatacyjnych autogazu poprzez wprowadzenie dodatków uszlachetniających. Celem prac, badań i prób jest uzyskanie LPG o właściwościach maksymalnie zbliżonych do wysokojakościowych benzyn reformułowanych.
Celem zmniejszenia obciążenia cieplnego silnika zasilanego skroplonym gazem węglowodorowym proponuje się wprowadzenie katalizatora spalania LPG w postaci tlenków chromu i kobaltu, zawieszonych w rozpuszczalniku z dodatkiem emulgatora, co znane jest z polskiego opisu patentowego nr PL 186 425. Katalizator zmienia charakter procesu spalania z homogennego na heterogenny, obniżając równocześnie energię aktywacji utleniania. W efekcie znaczne szybkości spalania osiągane są w niższej temperaturze i przy niższym stężeniu węglowodorów (mieszanka uboga). Poważnym mankamentem tego rozwiązania jest wprowadzenie do strefy spalania mineralnych cząstek stałych bez wskazania wpływu ich obecności na tworzenie osadów, nagarów i na funkcjonowanie reaktorów katalitycznego dopalania spalin. Niedostatki rozwiązania powodują, iż nie znajduje ono zastosowania w praktyce.
Inne rozwiązanie, zaproponowane w publikacji zgłoszeniowej nr WO 00/23 542, w celu poprawy jakości LPG, polega na dodaniu odpowiedniego detergentu w cieczy nośnej. Substancja czynna preparatu, pakiet detergentowy, ulega rozpyleniu do postaci aerozolu podczas odparowywania LPG, a następnie kondensuje na ściankach konwertera, zmywając z jego powierzchni tworzące się osady żywiczne. Cieczą nośną jest frakcja nafty z destylacji ropy naftowej. W skład pakietu wchodzi szereg składników, w tym olej smarowy, a zalecana dawka dodatku wynosi 0,1% (1:1000 v/v). Rozwiązanie to zdecydowanie nie spełnia norm europejskich pod względem wielkości pozostałości po odparowaniu. Stosowanie tego dodatku wymaga odprowadzania w sposób ciągły osadów solubilizowanych przez cząsteczki detergentu, rozcieńczonych naftą.
Na rynku funkcjonują od kilku lat preparaty mające za zadanie ograniczyć zużywanie się trących elementów silnika zasilanego autogazem. W szczególności przeznaczeniem dodatków, zwanych lubryfikatorami, jest ochrona gniazd zaworów wydechowych. Oferowane rozwiązania polegają na dodawaniu, w odpowiednim punkcie instalacji LPG, roztworu organicznych związków metali, najczęściej potasu. Substancja aktywna tworzy warstwę ochronną na zaworach, zmniejszając szybkość recesji gniazd. Efektywność zastosowania dodatku zależy w dużej mierze od sposobu jego dozowania, do czego służą różnorakie urządzenia oferowane wraz z dodatkami. Mankamentem tego rodzaju rozwiązań jest trudność z wprowadzeniem racjonalnej dawki dodatku oraz problem z pozostałością po niepełnym spaleniu substancji. Wprowadzenie do strefy spalania LPG substancji oleistych w znacznym stężeniu może zwiększać emisję toksycznych składników w spalinach. Dodatkowe wątpliwości budzi zasadność ochrony gniazd zaworowych w silnikach, dostosowanych do zasilania benzyną bezołowiową. Wymienione sposoby poprawy wybranych właściwości autogazu nie prowadzą do uzyskania dobrego efektu bez komplikacji technicznych, indywidualnego traktowania każdego pojazdu, pogorszenia ekologii silnika zasilanego autogazem lub konfliktu z wymaganiami norm przedmiotowych; na przykład norma polska i europejska przewiduje 100 ppm pozostałości po odparowaniu.
PL 221 090 B1
Nieoczekiwanie okazało się, że rozwiązaniem tego złożonego problemu technologicznego jest wprowadzenie do LPG wysokoefektywnych substancji w stężeniu zapewniającym wypełnienie wymagań norm w zakresie pozostałości po odparowaniu.
Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliwa do silników z zapłonem iskrowym według wynalazku zawiera jako substancje aktywne mieszaninę 0,1-99% m/m polieteru o wzorze ogólnym HO-(CH2-CH2-O-)a-(CH3-CH-CH2-O)b-(CH2-CH2O)c-H, masie molowej 1700-3700 g/mol, korzystnie 2500-3100 g/mol, gdzie a + c = 2-64, korzystnie 4-42, b = 2-80, korzystnie 4-40; 0,1-40% m/m pochodnych morfoliny C4H8ONR10, gdzie R10 - grupa alkilowa C1-C14 lub wodór, korzystnie C1-C4, a jako substancję nośną zawiera 0,2-80% m/m mieszaniny alkoholi o wzorze ogólnym R11-OH, gdzie R11 - grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C8 budowy prostołańcuchowej lub rozgałęzionej o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno bądź więcej wiązań podwójnych, 0,05-95% m/m oksyalkilenowanych alkoholi o wzorze ogólnym R12-O-(R13-CH2-O-)aH, w którym R12 - grupa alkilowa o budowie prostołańcuchowej lub rozgałęzionej C1-C26, korzystnie C2-C12 o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno bądź więcej wiązań podwójnych, R13 - grupa alkilowa C1-C4 lub wodór, a = 1-6, korzystnie 1-3.
Dodatek korzystnie dodatkowo zawiera do 30% m/m oksyalkilenowanego estru alkoholu i kwasu tłuszczowego o wzorze ogólnym (R1-CO)d-(OR2)e, gdzie d = 1-16, korzystnie 1-8, e = 1-16, korzystnie 1-7, R1 - grupa alkilowa C10-C22, korzystnie C12-C20 o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno lub więcej wiązań podwójnych, R2 - grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C6.
Dodatek może dodatkowo zawierać do 75% m/m amidów kwasowych R3-CO(NR4)2, gdzie R3 grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C6, R4 - wodór lub grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C6.
W skład dodatku według wynalazku może również wchodzić do 35% m/m pochodnych benzotriazolu C6H4N3(R7), gdzie R7 - grupa alkilowa C1-C5, korzystnie C1-C2; 0,1-75% m/m pochodnych imidazoliny R8C3H5N2R9, gdzie R8 - grupa alkilowa C10-C22, korzystnie C12-C20 o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno lub więcej wiązań podwójnych, R9 - grupa alkilowa, hydroksyalkilowa lub alkiloaminowa.
Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliwa do silników z zapłonem iskrowym (LPG, autogaz), poprawia smarność paliwa, redukując zużycie tribologiczne i współczynnik tarcia. Ponadto wykazuje zdolność myjącą elementów układu zasilania paliwem silnika z zapłonem iskrowym oraz zdolność ochrony przed korozją metalowych elementów urządzeń transportowych, magazynowych i układu zasilania silnika z zapłonem iskrowym, zwłaszcza wykonanych z żelaza i/lub jego stopów.
Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliwa do silników z zapłonem iskrowym (LPG, autogaz), stosuje się w stężeniu 0,0001 do 1% m/m, korzystnie 0,001 do 0,05% m/m w stosunku do paliwa.
Dodatek według wynalazku, charakteryzujący się wysoką skutecznością w zakresie poprawy właściwości smarnych paliwa, nie zmieniający podstawowych właściwości LPG, otrzymuje się przez komponowanie kilku składników, niezbędnych dla uzyskania wysokiej efektywności i stabilności w warunkach magazynowania i transportu paliwa. W skład kompozycji wchodzą substancje o wysokiej zdolności adsorpcji do powierzchni metalu, tworzące warstwę ochronną, zapewniającą redukcję współczynnika tarcia i zużycia par tribologicznych elementów zasilania autogazem silnika z zapłonem iskrowym. Ta sama warstwa bardzo skutecznie chroni przed korozją metalowe powierzchnie elementów układu zasilania paliwem, w szczególności - stali. Poruszająca się warstwa adsorpcyjna wykazuje dobrą zdolność zmywania substancji typu żywic naftowych, które mogą tworzyć się z niektórych składników autogazu. Wykazuje ona wystarczającą odporność termiczną by w warunkach pracy układu zasilania nie ulegała destrukcji ani kondensacji i polimeryzacji. Odpowiednimi substancjami, spełniającymi wymogi smarności i zmywania polarnych osadów, są niskocząsteczkowe związki zawierające w cząsteczce heteroatomy tlenu lub azotu, korzystnie więcej niż jeden heteroatom w cząsteczce. Mogą to być związki organiczne z grupy eterów, estrów alkilowych, amidów kwasowych, pochodnych imidazolu, morfoliny. Substancja podstawowa lub mieszanina rozprowadzona jest w nośniku o zdolności rozpuszczania substancji aktywnych dodatku oraz o zrównoważonych właściwościach hydrofilowo-hydrofobowych. Mieszanina zawierać może kompleksowe związki potasu i/lub sole kwasów karboksylowych, inhibitory reakcji wolnorodnikowych, substancje podwyższające przewodnictwo roztworu. Dla zapewnienia najwyższej efektywności działania dodatku substancje aktywne powinny w maksymalnym stopniu ulegać rozpuszczeniu lub zdyspergowaniu w ciekłej mieszaninie skroplonych węglowodorów, LPG. Sprzyja temu odpowiednio dobrany nośnik czynników aktywnych, substancja lub
PL 221 090 B1 mieszanina związków organicznych, ulegająca pełnemu bezpopiołowemu spaleniu. W przypadku wystąpienia w ciekłej mieszaninie skroplonych węglowodorów odrębnej fazy, zawierającej związki budowy polarnej, jak: niskocząsteczkowe alkohole i/lub woda, nośnik powinien zapewnić pozostawanie aktywnych składników dodatku w fazie węglowodorowej. Z tego względu winien on posiadać specyficzne właściwości powierzchniowe i odpowiednie powinowactwo do polarnej i niepolarnej fazy ciekłej. Wymogi takie spełniają mieszaniny alkoholi niskocząsteczkowych, etery alkilowe i niskocząsteczkowe polietery. Substancje te, w szczególności polietery, często charakteryzują się ograniczoną stabilnością chemiczną, nawet w temperaturze pokojowej. Z tego względu wskazane jest dodawanie inhibitorów starzenia, najczęściej z grupy fenoli lub amin aromatycznych. Dodatek według wynalazku komponuje się z uwzględnieniem kryteriów efektywności działania pakietu i właściwości fizykochemicznych jego głównych składników.
P r z y k ł a d I
Porównawczo przeprowadzono badania smarności n-heptanu, jako odpowiednika ciekłych skroplonych węglowodorów C3-C4, za pomocą aparatu HFRR, symulującego pracę pompy wtryskowej i wykorzystywanego do normowych badań smarności paliw naftowych, benzyn i olejów napędowych. Wykonując dwukrotny pomiar obliczono skorygowaną średnicę skazy zużycia, WS 1,4, która wynosi 809 μm, a współczynnik tarcia wynosi 0,944.
P r z y k ł a d II
Przeprowadzono badanie smarności n-heptanu, jako odpowiednika ciekłych skroplonych węglowodorów C3-C4, z dodatkiem 0,01% v/v wielofunkcyjnego dodatku według wynalazku. W skład pakietu dodatku wchodzą: jako nośnik - mieszanina alkoholi: metanol, n-propanol oraz i-butanol w proporcji objętościowej 1:1:1, w której rozpuszczono polieter o wzorze sumarycznym HO-(CH2-CH2-O-)26-(CH3-CH-CH2-O)30-H w stężeniu 2% m/m, amid tłuszczowy o średnim składzie C14H27CONH2 w stężeniu 6% m/m, pochodną oleinowej imidazoliny w stężeniu 10% m/m oraz 12% m/m morfoliny C4H9NO. Wykonując dwukrotny pomiar obliczono skorygowaną średnicę skazy zużycia, WS 1,4, która wynosi 522 μm, a współczynnik tarcia wynosi 0,310.
P r z y k ł a d III
Przeprowadzono badanie smarności n-heptanu, jako odpowiednika ciekłych skroplonych węglowodorów C3-C4, z dodatkiem 0,011% v/v wielofunkcyjnego dodatku według wynalazku. W skład pakietu dodatku wchodzą: jako nośnik - mieszanina alkoholi: metanol, n-propanol oraz i-butanol w proporcji objętościowej 1:1:1, w której rozpuszczono polieter o wzorze sumarycznym HO-(CH2-CH2-O-)26-(CH3-CH-CH2-O)30-H w stężeniu 2% m/m, amid tłuszczowy o średnim składzie C14H27CONH2 w stężeniu 6% m/m, pochodną stearynowej imidazoliny w stężeniu 10% m/m oraz 12% m/m pochodnej morfoliny C4H8ONCH3. Do roztworu dodano 0,1% m/m laurynianu etylu. Wykonując dwukrotny pomiar obliczono skorygowaną średnicę skazy zużycia, WS 1,4, która wynosi 473 μm, a współczynnik tarcia wynosi 0,292.
P r z y k ł a d IV
Przeprowadzono badanie smarności n-heptanu, jako odpowiednika ciekłych skroplonych węglowodorów C3-C4, z dodatkiem 0,012% v/v wielofunkcyjnego dodatku według wynalazku. W skład pakietu dodatku wchodzą: jako nośnik - mieszanina alkoholi: metanol, n-propanol oraz i-butanol w proporcji objętościowej 1:1:1, w której rozpuszczono polieter o wzorze sumarycznym HO-(CH2-CH2-O-)26-(CH3-CH-CH2-O)30-H w stężeniu 2% m/m, amid tłuszczowy o średnim składzie C14H27CONH2 w stężeniu 6% m/m, pochodną stearynowej imidazoliny w stężeniu 10% m/m oraz 12% m/m pochodnej morfoliny C4H8ONCH3. Do roztworu dodano 0,1% m/m laurynianu etylu, 0,01% m/m 2,6-di-t-butylo-p-krezolu jako stabilizatora oraz 0,001% m/m dodatku antystatycznego Stadis. Wykonując dwukrotny pomiar obliczono skorygowaną średnicę skazy zużycia, WS 1,4, która wynosi 462 μm, a współczynnik tarcia wynosi 0,281.
P r z y k ł a d V
Przeprowadzono badanie smarności n-heptanu, jako odpowiednika ciekłych skroplonych węglowodorów C3-C4, z dodatkiem 0,012% v/v wielofunkcyjnego dodatku według wynalazku. W skład pakietu dodatku wchodzą: jako nośnik - mieszanina: metanol, n-propanol, i-butanol oraz metoksypropanol w proporcji objętościowej 1:1:1:1, w której rozpuszczono polieter o wzorze sumarycznym HO-(CH2-CH2-O-)26-(CH3-CH-CH2-O)30-H w stężeniu 2% m/m, amid tłuszczowy o średnim składzie C14H27CONH2 w stężeniu 6% m/m, pochodną stearynowej imidazoliny w stężeniu 10% m/m, 12% m/m pochodnej morfoliny C4H8ONCH3 oraz 1,5% tylilotriazolu. Do roztworu dodano 0,01% m/m 2,6-di-t-butylo-p-krezolu jako stabilizatora oraz 0,001% m/m dodatku antystatycznego Stadis. Wykonując
PL 221 090 B1 dwukrotny pomiar obliczono skorygowaną średnicę skazy zużycia, WS 1,4, która wynosi 457 μm, a współczynnik tarcia wynosi 0,274.

Claims (4)

1. Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliwa do silników z zapłonem iskrowym zawierający w składzie substancję nośną oraz substancje aktywne, znamienny tym, że jako substancje aktywne stosuje się mieszaninę 0,1-99% m/m polieteru o wzorze ogólnym HO-(CH2-CH2-O-)a-(CH3-CH-CH2-O)b-(CH2-CH2O)c-H, masie molowej 1700-3700 g/mol, korzystnie 2500-3100 g/mol, gdzie a + c = 2-64, korzystnie 4-42, b = 2-80, korzystnie 4-40; 0,1-40% m/m pochodnych morfoliny C4H8ONR10, gdzie R10 - grupa alkilowa C1-C14 lub wodór, korzystnie Ci-C4, a jako substancję nośną zawiera 0,2-80% m/m mieszaniny alkoholi o wzorze ogólnym R11-OH, gdzie R11 - grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C8 budowy prostołańcuchowej lub rozgałęzionej o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno bądź więcej wiązań podwójnych, 0,05-95% m/m oksyalkilenowanych alkoholi o wzorze ogólnym R12-O-(R13-CH2-O-)aH, w którym R12 - grupa alkilowa o budowie prostołańcuchowej lub rozgałęzionej C1-C26, korzystnie C2-C12 o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno bądź więcej wiązań podwójnych, R13 - grupa alkilowa C1-C4 lub wodór, a = 1-6, korzystnie 1-3.
2. Dodatek według zastrz.1, znamienny tym, że zawiera do 30% m/m oksyalkilenowanego estru alkoholu i kwasu tłuszczowego o wzorze ogólnym (R1-CO)d-(OR2)e, gdzie d = 1-16, korzystnie 1-8, e = 1-16, korzystnie 1-7, R1 - grupa alkilowa C10-C22, korzystnie C12-C20 o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno lub więcej wiązań podwójnych, R2 - grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C6.
3. Dodatek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera do 75% m/m amidów kwasowych R3-CO(NR4)2, gdzie R3 - grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C6, R4 - wodór lub grupa alkilowa C1-C16, korzystnie C1-C6.
4. Dodatek według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że zawiera do 35% m/m pochodnych benzotriazolu C6H4N3(R7), gdzie R7 - grupa alkilowa C1-C5, korzystnie C1-C2; 0,1-75% m/m pochodnych imidazoliny R8C3H5N2R9, gdzie R8 - grupa alkilowa C10-C22, korzystnie C12-C20 o charakterze nasyconym lub zawierająca jedno lub więcej wiązań podwójnych, R8 - grupa alkilowa, hydroksyalkilowa lub alkiloaminowa.
PL397604A 2011-12-28 2011-12-28 Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych PL221090B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL397604A PL221090B1 (pl) 2011-12-28 2011-12-28 Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL397604A PL221090B1 (pl) 2011-12-28 2011-12-28 Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL397604A1 PL397604A1 (pl) 2013-07-08
PL221090B1 true PL221090B1 (pl) 2016-02-29

Family

ID=48748748

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL397604A PL221090B1 (pl) 2011-12-28 2011-12-28 Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL221090B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL397604A1 (pl) 2013-07-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU673607B2 (en) Gas oil composition
Bennett et al. Advanced fuel additives for modern internal combustion engines
US10760020B2 (en) Heavy fuel oil C composition
EA031490B1 (ru) Добавки для повышения устойчивости к износу и отложению лакообразного нагара моторных топлив типа газойля или биогазойля
Danilov Progress in research on fuel additives
MX2014000970A (es) Composiciones combustibles que tienen contenido bajo de azufre que tienen lubricidad mejorada.
US20080256846A1 (en) Fuel composition for diesel engines
EP2683798B1 (en) Use of camphene in a gasoline fuel formulations
ES3031932T3 (en) Use of a paraffinic gasoil
US20120046506A1 (en) Diesel fuel composition
PL221090B1 (pl) Wielofunkcyjny dodatek uszlachetniający do skroplonych gazów węglowodorowych jako paliw silnikowych
GB2475785A (en) Fuel formulations
PL226395B1 (pl) Paliwo silnikowe LPG
JP4815251B2 (ja) 軽油組成物
Zvirin et al. Fuel Effects on Emissions. Chapter 14, Handbook of Air Pollution from Internal Combustion Engines: Pollutants Formation and Control, edited by E. Sher
US6656237B1 (en) Fuel composition with improved lubricity performance
Gauci et al. Quality and Trends of Automotive Fuels
JP4778270B2 (ja) ガソリンの製造方法
Nahluk Synopsis of lectures from the discipline «Exploitative materials»: full-time students in the specialty 274 «Motor vehicle transport» by educational and qualification level–bachelor
A'reff Effect of the copper and iron concentration on gum formation in gas oil of Baiji Refinery (pp. 652-656)
WO2020254518A1 (en) Gasoline fuel composition
JP2011127083A (ja) マルチグレード軽油燃料組成物
Hamadi Properties of Petroleum Products Part (1)
Goering et al. Fuels and Combustion
BG990U1 (bg) Добавка за горива за двигатели с вътрешно горене