PL221303B1 - Proteza kosteczek słuchowych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest proteza kosteczek słuchowych do przenoszenia dźwięku z błony bębenkowej na płytkę strzemiączka i dalej do ucha wewnętrznego znajdująca zastosowanie w medycynie i służąca do odtworzenia ciągłości łańcucha kosteczek w uchu środkowym.

Zadaniem każdej protezy słuchowej jest poprawa przewodzenia dźwięku na drodze przewodnictwa powietrznego. Pierwsze próby rekonstrukcji aparatu przewodzącego dźwięk poczyniono na początku ubiegłego wieku. Do wytworzenia kosteczek słuchowych mających pomóc osobom z niedosłuchem przewodzeniowym wynikającym z braku kosteczek słuchowych stosowanych było bardzo wiele materiałów. Najmniejsze ryzyko odrzucenia wszczepu zapewnia użycie materiału autogennego to jest wytworzenie protezy z kości pacjenta. Nie jest to jednak możliwe w każdym ubytku, taka procedura bywa czasochłonna, a proteza z kości ulega zwykle stopniowej resorpcji. Z czasem opracowano produkcję protez słuchowych z tworzyw sztucznych i metali. Użycie popularnych protez plastikowych wiąże się jednak z dużym ryzykiem odrzucenia, co niweczy efekt operacji. W związku z tym wprowadzono protezy wykonane z innych biokompatybilnych materiałów takich jak tytan i stopy tytanu, hydroksyapatyt, stal powlekana plastiporem, które wykazują minimalną lub zerową reakcję tkanek biorcy.

Protezy są stosowane przy częściowym lub całkowitym uszkodzeniu kosteczek słuchowych ludzkiego ucha środkowego. Protezy mają dwa końce i w zależności od warunków jeden z nich ma kontakt z rękojeścią młoteczka i błoną bębenkową, a drugi przymocowywany jest do główki lub podstawy strzemiączka. Wyróżnić można więc dwa rodzaje protez słuchowych - zastępujące aparat przewodzący dźwięk częściowo lub całkowicie. Protezy przewodzące dźwięk częściowo stosowane są w przypadku braku fragmentu łańcucha kosteczek - zwykle kowadełka lub kowadełka i główki młoteczka. Proteza słuchowa przewodząca dźwięk całkowicie stosowana jest u pacjentów, u których brak jest całego układu przewodzącego dźwięk w uchu środkowym. W około 80% przypadków uszkodzeń ciągłości łańcucha kosteczek słuchowych stwierdza się brak długiej odnogi kowadełka i główki młoteczka, co wymaga użycia protezy słuchowej przewodzącej dźwięk całkowicie.

Z europejskiego patentu EP 1495737 znana jest proteza kosteczek słuchowych, która jednym swym końcem jest mocowana do rękojeści młoteczka, a drugim do strzemiączka. Proteza jest zaopatrzona w kilka, usytuowanych jeden za drugim przegubów kulowych. Każdy przegub kulowy składa się z przymocowanej do pręta kulki osadzonej w korytku w kształcie litery U, które w swych dłuższych ścianach wyposażone jest w otwory. W rozwiązaniu według przedmiotowego wynalazku proteza jest wyposażona w klipsy do mocowania na rękojeści młoteczka i na strzemiączku.

Z kolejnego europejskiego patentu EP 2385808 znana jest proteza kosteczki słuchowej zastępująca kowadełko, która zawiera podłużny element protezowy. Znajdujący się na dalszym końcu elementu protezowego klocek do uderzenia w płytkę strzemiączka ma zewnętrzną powierzchnię uderzenia dla przenoszenia drgań z klocka uderzeniowego na zewnętrzną powierzchnię ślimaka w uchu pacjenta - biorcy. Proteza posiada zacisk zabezpieczający na bliższym końcu elementu protezowego, który obejmuje pasek zaciskowy o przymocowanym końcu oraz wolnym końcu, a także głowicę zabezpieczającą na przymocowanym końcu paska zaciskowego, która ma otwór na pasek dla umieszczania w nim wolnego końca paska zaciskowego. Pasek zaciskowy opasuje kosteczkę słuchową ucha środkowego w pętli zamkniętej i jest na stałe sczepiony z głowicą zabezpieczającą, tak, że drgania akustyczne kosteczki słuchowej są przenoszone za pośrednictwem elementu protezowego na powierzchnię ślimaka. Dodatkowo w protezie kosteczki słuchowej kowadełko pozbawione jest stawu. Zacisk zabezpieczający jest rodzajem opaski kablowej, zaś element protezowy wykonany jest z tytanu. Pasek zaciskowy z kolei wykonany jest z tworzywa sztucznego, korzystnie z materiału polimerowego.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego EP 2441415 znana jest proteza kosteczki słuchowej, która wyposażona jest w element łączący, skonstruowany tak, by możliwy był obrót tam i z powrotem w stosunku do punktu podparcia. W ten sposób, wynalazek wykorzystuje zasadę dźwigni, obraca się wokół punktu podparcia, aby przenosić drgania z jednego punktu do drugiego. Element łączący jest połączony z drugim elementem łączącym do głowicy strzemiączka lub nóżki.

Z amerykańskiego opisu patentowego US 8142500 znana jest proteza kosteczki słuchowej, która posiada pierwszy element mocujący dla połączenia z błoną bębenkową lub elementem łańcuszka kosteczek, drugi element mocujący do połączenia z kolejnym elementem łańcucha kosteczek lub bezpośrednio z płytką strzemiączka, podłużny element łączący dwa elementy mocujące w sposób przewodzący dźwięk oraz urządzenie do regulacji długości osiowej protezy, które zawiera co najmniej dwie

PL 221 303 B1 częściowe nici, które rozciągają się symetrycznie w stosunku do wzdłużnej osi elementu łączącego, są rozszerzalne i/lub ściśliwe w kierunku osiowym.

Z jeszcze jednego amerykańskiego patentu US 8128695 znana jest proteza kosteczek słuchowych która zawiera, na jednym końcu, w kształcie płyty pierwszy element mocujący do błony bębenkowej lub podnóżka z obejmą, na drugim końcu drugi element mocujący do mechanicznego połączenia z łańcuszkiem kosteczek lub do płytki strzemiączka, a także element łączący, który łączy dwa elementy mocujące w taki sposób, że następuje właściwe przewodzenie dźwięku. Pierwszy element mocujący ma promieniowo wewnętrzny obszar sprzęgania, sprzęganie pierwszego elementu mocującego do elementu łączącego, a także wiele innych elementów usytuowanych w promieniowym obszarze połączenia. Odkształcenie plastyczne jest realizowane przez rozciąganie lub pchania płyty z pierwszego elementu mocującego.

W jeszcze innym patencie amerykańskim US 5061280 ujawniono protezę kosteczek słuchowych składającą się z głowicy i części trzpienia utworzonych z materiału biokompatybilnego oraz części pośredniej utworzonej z giętkiego materiału biokompatybilnego. Część pośrednia zawiera pierwszy koniec połączony z głowicą i drugi koniec połączony z częścią wału, oraz trzon giętki, który pozwala regulować położenie kątowe części wału w stosunku do głowicy, dzięki czemu protezy wszczepiane w ludzkim uchu stykają się z błoną bębenkową.

Proteza kosteczek słuchowych według wynalazku charakteryzuje się tym, iż zbudowana jest z podstawy, mającej postać przynajmniej trzech złączonych ze sobą ramion, do której zamocowana jest nóżka, przy czym w każdym ramieniu tworzącym podstawę, przy jego wolnym końcu, utworzony jest przelotowy otwór.

Korzystnie podstawa ma trzy ramiona.

Korzystnie podstawa ma pięć ramion.

Zaletą protezy kosteczek słuchowych według wynalazku jest to, że do jej stabilizacji nie są potrzebne inne elementy mocujące. Zastosowanie protezy jednoelementowej skraca czas zbiegu operacyjnego. Dzięki zastosowaniu przelotowych otworów odciąża się podstawię oraz uzyskuje się możliwość porostu otworów tkanką. Ponadto, modyfikacja kształtu protezy ucha środkowego poprawia przewodzenie dźwięku, stabilizację protezy w uchu środkowym oraz umożliwia prawidłowe ustawienie protezy w stosunku do powierzchni błony bębenkowej.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia protezę kosteczek słuchowych z trzema ramionami, a fig. 2 protezę kosteczek słuchowych z pięcioma ramionami.

P r z y k ł a d 1

Proteza kosteczek słuchowych według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania zbudowana jest z podstawy 1, mającej postać trzech złączonych ze sobą ramion. Do podstawy 1 zamocowana jest nóżka 2. W każdym ramieniu podstawy 1 przy jego wolnym końcu utworzony jest przelotowy otwór 3.

P r z y k ł a d 2

Proteza kosteczek słuchowych według wynalazku w drugim przykładzie wykonania zbudowana jest z podstawy 1, mającej postać pięciu złączonych ze sobą ramion. Do podstawy 1 zamocowana jest nóżka 2. W każdym ramieniu podstawy 1 przy jego wolnym końcu utworzony jest przelotowy otwór 3.

Claims (3)

1. Proteza kosteczek słuchowych, znamienna tym, że zbudowana jest z podstawy (1), mającej postać przynajmniej trzech złączonych ze sobą ramion, do której zamocowana jest nóżka (2), przy czym w każdym ramieniu tworzącym podstawę (1), przy jego wolnym końcu, utworzony jest przelotowy otwór (3).

2. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że podstawę (1) tworzą trzy ramiona.

3. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że podstawę (1) tworzy pięć ramion.