PL221526B1 - Związek o wzorze I, sposób jego wytwarzania, oraz jego zastosowanie w terapii - Google Patents

Związek o wzorze I, sposób jego wytwarzania, oraz jego zastosowanie w terapii

Info

Publication number
PL221526B1
PL221526B1 PL390514A PL39051403A PL221526B1 PL 221526 B1 PL221526 B1 PL 221526B1 PL 390514 A PL390514 A PL 390514A PL 39051403 A PL39051403 A PL 39051403A PL 221526 B1 PL221526 B1 PL 221526B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
hexane
amino
compound
acid
mmol
Prior art date
Application number
PL390514A
Other languages
English (en)
Other versions
PL390514A1 (pl
Inventor
Eric David Moher
Jaimie Gonzalo Blanco-Urgoiti
James Allen Monn
Cano Ivan Collado
Concepcion Pedregal-Tercero
Original Assignee
Lilly Co Eli
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Lilly Co Eli filed Critical Lilly Co Eli
Publication of PL390514A1 publication Critical patent/PL390514A1/pl
Publication of PL221526B1 publication Critical patent/PL221526B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D333/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom
    • C07D333/50—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom condensed with carbocyclic rings or ring systems
    • C07D333/78—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom condensed with carbocyclic rings or ring systems condensed with rings other than six-membered or with ring systems containing such rings
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/04—Peptides having up to 20 amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • A61K38/05—Dipeptides
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • A61K47/51—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent
    • A61K47/54—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an organic compound
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • A61K47/51—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent
    • A61K47/54—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an organic compound
    • A61K47/542—Carboxylic acids, e.g. a fatty acid or an amino acid
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • A61K47/51—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent
    • A61K47/54—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an organic compound
    • A61K47/555—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an organic compound pre-targeting systems involving an organic compound, other than a peptide, protein or antibody, for targeting specific cells
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C237/00—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups
    • C07C237/02—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton
    • C07C237/04—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated
    • C07C237/12—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to an acyclic carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by carboxyl groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/06—Dipeptides
    • C07K5/06008—Dipeptides with the first amino acid being neutral
    • C07K5/06017—Dipeptides with the first amino acid being neutral and aliphatic
    • C07K5/06026—Dipeptides with the first amino acid being neutral and aliphatic the side chain containing 0 or 1 carbon atom, i.e. Gly or Ala

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest związek o wzorze I, sposób jego wytwarzania, oraz jego zastosowanie w terapii, zwłaszcza w leczeniu zaburzeń psychiatrycznych i neurologicznych.
Przedmiotowe związki stanowią syntetyczne proleki aminokwasów pobudzających.
Stan techniki
Leczenie zaburzeń neurologicznych lub psychiatrycznych, takich jak stany lękowe, wiąże się z selektywną aktywacją receptorów metabotropowych dla aminokwasów pobudzających. Na przykład w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 5688826 (w skrócie '826), wydanym 18 listopada 1997 ujawniono, że kwas (+)-4-amino-2-sulfonylobicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowy jest aktywnym agonistą receptora mGluR2. Ponadto w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 5958960 (w skrócie '960), wydanym 28 września 1999, ujawniono, że kwas (+)-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy jest aktywnym agonistą receptora mGluR2.
Przedmiotem niniejszego wynalazku są formy proleków agonistów receptora mGluR2, które wzmagają in vivo moc odpowiednich związków macierzystych i zapewniają lepszą ekspozycję związku macierzystego po podaniu doustnym. Związki według niniejszego wynalazku stanowią najkorzystniejsze rozwiązanie pod względem zachowania bezpieczeństwa i skuteczności w porównaniu do uprzednio ujawnionych agonistów receptora mGluR2 o zwiększonej biodostępność po podaniu doustnym.
Syntetyczne proleki aminokwasów pobudzających i sposoby ich wytwarzania ujawniono w międzynarodowych zgłoszeniach o nr PCT/US01/45866 i PCT/US02/00488.
Istota wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest związek o wzorze I
w którym w którym A oznacza H-(Q)p-; Q jest wybrany z grupy aminoacyli pochodzących z aminokwasów wybranych z grupy obejmującej naturalne aminokwasy i nienaturalnych aminokwasy wybranych z D-izomerów naturalnych a-aminokwasów, p oznacza liczbę całkowitą od 1 do 10;
X oznacza SO2; R oznacza atom wodoru lub atom fluoru; i R oznacza atom wodoru, atom fluoru lub hydroksyl; i który to związek obejmuje następujące związki;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-aminopropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-2'-aminopropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-hydroksypropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[(pirolidyno-2'S-karbonylo)-amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas [1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-metylo-sulfanylobutyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-amino-3'-(1H-indol-3-ilo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-amino-3'-(4-hydroksyfenylo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-fenylopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
PL 221 526 B1 kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'S-metylopentanonyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-metylobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-metylopentanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S,6'-diaminoheksanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-karbamoilobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy, oraz ich farmaceutycznie akceptowalne sole.
Szczególnie korzystną farmaceutycznie dopuszczalną solą jest chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-aminopropionylo)amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego, lub tosylan kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-2'-aminopropionylo)amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego.
Kolejnym aspektem niniejszego wynalazku jest sposób wytwarzania związku o wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli, obejmujący acylowanie związku o wzorze (ii):
z zastosowaniem odpowiedniego aminoacylu o wzorze III PgN-A- (III), w którym w którym A oznacza H-(Q)p-; Q jest wybrany z grupy aminoacyli pochodzących z aminokwasów wybranych z grupy obejmującej naturalne aminokwasy i nienaturalnych aminokwasy wybranych z D-izomerów naturalnych α-aminokwasów, p oznacza liczbę całkowitą od 1 do 10;
PgN oznacza grupę zabezpieczającą atom azotu, jak przykładowo tert-butoksykarbonyl; po czym, gdy grupa funkcyjna jest zabezpieczona przy użyciu grupy zabezpieczającej, to usuwa się grupę zabezpieczającą; po czym, gdy wymagana jest farmaceutycznie dopuszczalna sól związku o wzorze I, zasadową formę takiego związku o wzorze I poddaje się reakcji z kwasem, uzyskując farmaceutycznie dopuszczalny przeciwjon; lub dla związku o wzorze I, który zawiera grupę kwasową, kwasową formę takiego związku o wzorze I poddaje się reakcji z zasadą, która daje farmaceutycznie dopuszczalny kation; lub dla dwubiegunowego związku o wzorze I, zobojętnienie formy soli addycyjnej kwasu lub formy soli addycyjnej zasady takiego związku o wzorze I; lub stosując dowolną inną typową procedurę.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie związku określonego w zastrz. 1-2, do wytwarzania leku do podawania skutecznej ilości związku o wzorze II,
w którym X i R mają wyżej podane znaczenia, w leczeniu zaburzeń neurologicznych u pacjenta. Przedmiotowy związek o wzorze 1 znajduje zastosowanie w terapii, szczególnie w leczeniu zaburzeń neurologicznych i zaburzeń psychiatrycznych u pacjenta.
PL 221 526 B1
Zaburzenia neurologiczne są wybrane z grupy obejmującej niedobory mózgowe w następstwie wszczepienia bajpasów naczyń wieńcowych mięśnia sercowego i przeszczepu; niedokrwienia mózgu; urazu rdzenia kręgowego; urazu głowy; choroby Alzheimera; pląsawicy Huntingtona; stwardnienia zanikowego bocznego; otępienia wywołanego przez AIDS; niedotlenienia okołoporodowego; uszk odzenia neuronalnego w wyniku hipoglikemii; uszkodzenia gałki ocznej i retinopatii; zaburzenia poznawcze; zaburzenia idiopatyczne i polekowe chorobę Parkinsona; skurcze mięśni; migrenowe bóle głowy; nietrzymanie moczu; tolerancję, wycofanie, przerwanie i uzależnienie od leku; odstawienie nikotyny; wymioty; obrzęk mózgu; przewlekły ból; zaburzenia snu; drgawki; zespół Tourette'a; zaburzenia z deficytem uwagi; i opóźnioną dyskinezę.
Szczególnie korzystnie, przedmiotowy związek znajduje zastosowanie jako lek do leczenia zaburzenia neurologicznego wybranego z grupy obejmującej tolerancję, wycofanie, przerwanie i uzależnienie od leku; lub odstawienie nikotyny.
Przedmiotowy związek znajduje zastosowanie jako lek do leczenia zaburzeń psychiatrycznych, które są wybrane z grupy obejmującej schizofrenię, stany lękowe i związane z nimi zaburzenia, depresję, zaburzenia dwubiegunowe, psychozę i natręctwa myślowe, oraz czynności przymusowe.
Szczególnie korzystnie, przedmiotowy związek znajduje zastosowanie jako lek do leczenia zaburzeń psychiatrycznych wybranych z grupy obejmującej stany lękowe i związane z nim zaburzenia.
Szczególnie korzystnie, przedmiotowy związek znajduje zastosowanie do leczenia zaburzeń psychiatrycznych, gdzie zaburzeniem psychiatrycznym jest schizofrenia.
Najbardziej korzystnie, związek o wzorze (I) znajduje zastosowanie jako lek do leczenia schizofrenii.
strony z wykresami przedstawiają farmakologiczne działanie przedmiotowych związków.
Załącznik 1 przedstawia farmakologiczne profile działania monohydratu związku o wzorze (I) (LY2140023) oraz związku macierzystego tj. związku o wzorze II (LY404039), przy ustnym dawkowaniu. Wykresy pokazują, że stężenie w osoczu związku o wzorze II (LY404039), po podaniu w ustnej dawce monohydratu związku o wzorze (I) (LY2140023) jest znacznie wyższe (wykres z lewej strony), niż stężenie w osoczu związku o wzorze II (LY404039) po podaniu w ustnej dawce związku o wzorze II, w tym samym czasie.
Załącznik 2 przedstawia wykresy stężenia związku o wzorze (II) (LY404039) w osoczu w zależności od podanej dawki obu związków (monohydrat i związek macierzysty). Wykresy pokazują, że stężenie AUC w osoczu związku o wzorze (II) (LY404039) po podaniu proleku w postaci monohydratu związku o wzorze (I) (LY2140023), jest 10-krotnie wyższe od stężenia związku o wzorze (II) (LY404039) po bezpośrednim podaniu związku o wzorze (II).
Załącznik 3 przedstawia wykresy pokazujące, że stężenie maksymalne Cmax związku o wzorze (II) (LY404039) w osoczu jest 17-krotnie większe po podaniu proleku w postaci monohydratu (LY2140023), niż po bezpośrednim podaniu związku o wzorze (II).
Wykresy te pokazują, że efekty uzyskane po podaniu monohydratu związku o wzorze (I), z którego powstaje w warunkach in vivo związek macierzysty (o wzorze II), są znacznie lepsze niż po bezpośrednim podaniu związku macierzystego (o wzorze II).
Szczegółowy opis wynalazku
Stwierdzono, że związki według wynalazku są przydatnymi prolekami związków, które wykazują selektywnie aktywność agonistów metabotropowych receptorów glutaminianowych, a zatem są przydatne do leczenia chorób centralnego układu nerwowego, takich jak choroby neurologiczne, np. zwyrodnienia neurologiczne, oraz jako środki o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwlękowym, łag odzącym objawy zespołu odstawienia leku, przeciwdepresyjnym, przeciwdrgawkowym, przeciwbólowym oraz przeciwwymiotnym.
W związku o wzorze (I), p korzystnie oznacza liczbę od do 3, R3 i R4 korzystnie oznaczają atomy wodoru, A korzystnie oznacza alanyl.
Grupa aminokwasowa ma korzystnie konfigurację naturalną, tj. konfigurację L w stosunku do aldehydu D-glicerolu.
Zakres niniejszego wynalazku obejmuje farmaceutycznie dopuszczalne sole związku o wzorze I. Te sole mogą występować w połączeniu z częścią kwasową lub zasadową cząsteczki i mogą mieć formę soli addycyjnej z kwasem, pierwszorzędowej, drugorzędowej, trzeciorzędowej lub czwartorzędowej amoniowej, z metalem alkalicznym lub metalem ziem alkalicznych. Na ogół, sole addycyjne z kwasami można uzyskać na drodze reakcji kwasu ze związkiem o wzorze I. Alternatywnie, sole addycyjne z kwasami można wytworzyć poprzez poddanie przedostatniego związku (zabezpieczonego związku pośredniego) reakcji z odpowiednimi równoważnikami kwasów, w celu wytworzenia formy
PL 221 526 B1 odpowiedniej soli, którą z kolei można poddać przekształceniu w związek o wzorze I lub inną sól. Sole z metalem alkalicznym i metalem ziem alkalicznych na ogół wytwarza się na drodze reakcji wodorotlenku pożądanego metalu ze związkiem o wzorze I.
Niektóre szczególne sole nadają preparatowi pewne zalety, dzięki ich formie krystalicznej. Niekrystaliczne formy bezpostaciowe związków mogą być higroskopijne. Krystaliczne formy związków farmaceutycznych są czasem bardziej pożądane, ponieważ wykazują korzystne właściwości w stanie stałym.
Kwasy powszechnie stosowane do otrzymywania takich soli obejmują kwasy nieorganiczne, np. kwas chlorowodorowy, bromowodorowy, azotowy, siarkowy lub fosforowy lub kwasy organiczne, takie jak organiczne kwasy karboksylowe, np. kwas glikolowy, maleinowy, hydroksymaleinowy, fumarowy, jabłkowy, winowy, cytrynowy, salicylowy, o-acetoksybenzoesowy lub organiczne kwasy sulfonowe, w tym kwas 2-hydroksyetanosulfonowy, tolueno-p-sulfonowy, metanosulfonowy, naftaleno-2-sulfonowy, benzenosulfonowy lub etanosulfonowy.
Wykazano, że zaburzenia wielu funkcji fizjologicznych powstają pod wpływem nadmiernej lub niewłaściwej stymulacji przewodzenia aminokwasów pobudzających. Przyjmuje się, że związki o wzorze 1 według niniejszego wynalazku mają zdolność do leczenia rozmaitych zaburzeń neurologicznych u ssaków związanych z tym stanem, obejmujących ostre zaburzenia neurologiczne, takie jak niedobory mózgowe w następstwie zabiegu operacyjnego wszczepienia bajpasów naczyń wieńcowych mięśnia sercowego oraz przeszczepu, udaru, niedokrwienia mózgu, urazu rdzenia kręgowego, urazu głowy, niedotlenienia okołoporodowego, zatrzymania akcji serca i uszkodzenia neuronalnego w wyniku hipoglikemii. Przyjmuje się, że związki o wzorze I mają zdolność do leczenia wielu przewlekłych zaburzeń neurologicznych, takich jak choroba Alzheimera, pląsawica Huntingtona, stwardnienie zanikowe boczne, otępienie wywołane przez AIDS, uszkodzenie gałki ocznej i retinopatia, zaburzenia poznawcze i idiopatyczne, oraz polekowe zaburzenia typu parkinsonowskiego. Przedmiotem niniejszego wynalazku są także sposoby leczenia tych zaburzeń, które obejmują podawanie wymagającemu tego pacjentowi skutecznej ilości związku o wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli.
Związki o wzorze I według niniejszego wynalazku wykazują działanie w wielu innych zaburzeniach neurologicznych związanych z nieprawidłowościami przemian glutaminianu, obejmujących skurcze mięśni, drgawki, migrenowe bóle głowy, nietrzymanie moczu, ból, zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS), psychozę (taką jak schizofrenia), tolerancję, wycofanie, przerwanie i uzależnienie od leków (takich jak nikotyna, opiaty, kokaina, benzodiazepiny i etanol), stany lękowe i związane z nimi zaburzenia, wymioty, obrzęk mózgu, przewlekły ból i opóźnioną dyskinezę. Związki o wzorze 1 są także przydatne jako środki przeciwdepresyjne i przeciwbólowe. Zatem przedmiotem niniejszego wynalazku są także sposoby leczenia tych zaburzeń, które obejmują podawanie wymagającemu tego pacjentowi skutecznej ilości związku o wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli.
Poniższe definicje przedstawiono w celu wyjaśnienia znaczenia i zakresu różnych terminów stosowanych w tym opisie. Ogólne terminy stosowane w tym opisie mają swoje zwyczajowe znaczenia.
Termin „działając na” w odniesieniu do związku o wzorze II obejmuje działanie agonistyczne na receptor aminokwasu pobudzającego. Termin „receptor aminokwasu pobudzającego” odnosi się do metabotropowego receptora glutaminianowego, który sprzęga się z efektorami komórkowymi poprzez wiązanie białka GTP. Termin „metabotropowy receptor glutaminianowy związany z cAMP” odnosi się do receptora metabotropowego, który jest sprzężony z hamowaniem aktywności cyklazy adenylanowej.
Termin „zaburzenie neurologiczne” odnosi się zarówno do ostrych, jak i przewlekłych stanów zwyrodnień neurologicznych, obejmujących niedobory mózgowe w następstwie zabiegu operacyjnego wszczepienia bajpasów naczyń wieńcowych mięśnia sercowego i przeszczepu, niedokrwienia mózgu (np. udaru powstałego w wyniku zatrzymania akcji serca), urazy rdzenia kręgowego, urazu głowy, choroby Alzheimera, pląsawicy Huntingtona, stwardnienia zanikowego bocznego, otępienia wywołanego przez AIDS, niedotleniania okołoporodowego, uszkodzenia neuronalnego w wyniki hipoglikemii, uszkodzenia gałki ocznej i retinopatii, zaburzeń poznawczych, idiopatycznych i zaburzeń polekowych oraz choroby Parkinsona. Ten termin obejmuje także inne schorzenia neurologiczne wywołane przez nieprawidłowości przemian glutaminianu, obejmujące skurcze mięśni, migrenowe bóle głowy, nietrzymanie moczu, tolerancję, wycofanie, przerwanie i uzależnienie od leków (tj. opiatów, benzodiazepin, nikotyny, kokainy lub etanolu), odstawienie nikotyny, wymioty, obrzęk mózgu, przewlekły ból, zaburzenia snu, drgawki, Zespół Tourette'a, zaburzenia z deficytem uwagi i opóźnioną dyskinezę.
Termin „zaburzenie psychiatryczne” odnosi się zarówno do ostrych, jak i przewlekłych schorzeń psychiatrycznych, obejmujących schizofrenię, stany lękowe i związane z nimi zaburzenia (np. ataki paniki i zaburzenia sercowo-naczyniowe wywołane stresem), depresję, zaburzenia dwubiegunowe,
PL 221 526 B1 psychozę, natręctwa myślowe i czynności przymusowe, uogólnione stany lękowe, zaburzenia wywołane nagłym stresem i stany paniki.
Stosowany tu termin „skuteczna ilość” odnosi się do ilości lub dawki związku, która po pojedynczym lub wielokrotnym podaniu pacjentowi, zapewnia pożądane działanie diagnostyczne lub lecznicze.
Skuteczną ilość może łatwo określić lekarz prowadzący, będący specjalistą w tej dziedzinie, poprzez zastosowanie znanych technik i analizę wyników uzyskanych w podobnych okolicznościach. Określając skuteczny ilość lub dawkę podawanego związku, lekarz prowadzący powinien wziąć pod uwagę wiele czynników, obejmujących, lecz nie ograniczających się do nich: gatunek ssaka; jego wielkość, wiek i ogólny stan zdrowia; specyficzną leczoną chorobę; stopień lub stan zaawansowania leczonej choroby; odpowiedź osobniczą pacjenta; konkretny podawany związek; sposób jego pod awania; biodostępność podawanego preparatu; wybrany reżim dawkowania; stosowane równolegle inne leki; i inne stosowne okoliczności. Na przykład typowa dzienna dawka może obejmować od około 5 mg do około 300 mg substancji czynnej. Związki można podawać wieloma sposobami, w tym doustnie, doodbytniczo, przez skórnie, podskórnie, dożylnie, domięśniowo, podpoliczkowo lub donosowo. Związek można alternatywnie podawać metodą ciągłego wlewu.
Stosowany tu termin „pacjent” odnosi się do ssaka, takiego jak mysz, świnka morska, szczur, pies lub człowiek. Zrozumiałe jest, że korzystnie pacjentem jest człowiek.
Stosowany tu termin „leczenie” (lub „leczyć”) obejmuje ma ogólnie używane znaczenie, które obejmuje zapobieganie, ograniczenie i spowolnienie, zatrzymanie lub odwrócenie postępu choroby. Jako takie, sposoby według wynalazku obejmują podawanie w celach i terapeutycznych, i profilaktycznych.
Ogólne terminy chemiczne, stosowane w niniejszym opisie mają swoje znaczenia zwyczajowe. Np. termin „(1-6C) alkil” oznacza prosto-łańcuchową lub rozgałęzioną grupę. Przykłady znaczeń dla (1-6C) alkilu obejmują (1-4C) alkil, taki jak metyl, etyl, propyl, izopropyl, butyl i izobutyl. Termin „(2-6C) alkenyl” obejmuje (2-4C) alkenyl, taki jak allil.
Termin „(2-6C) alkiny” obejmuje (2-4C) alkinyl, taki jak propynyl.
Stosowany tu termin „grupa zabezpieczająca atom azotu”, i oznaczany symbolem „PgN”, odnosi się do tych grup, które zabezpieczają lub blokują atom azotu przed niepożądanymi reakcjami podczas syntezy. Wybór odpowiedniej zastosowanej grupy zabezpieczającej atom azotu będzie zależał od warunków stosowanych w późniejszych etapach reakcji, w których wym agane jest zabezpieczenie, a także od wiedzy fachowców w dziedzinie. Powszechnie stosuje się grupy zabezpieczające atom azotu opisane przez T. W. Greene i P. G. M. Wuts, w „Protective Groups in Organic Synthesis”, wydanie 3 (John Wiley & Sons, Nowy York (1999)). Korzystną grupą zabezpieczającą atom azotu jest tertbutoksykarbonyl.
Stosowany tu termin „grupa zabezpieczająca karboksyl”, oznaczany symbolem „PgN”, odnosi się do estrowych pochodnych kwasu karboksylowego, powszechnie stosowanych do blokowania lub zabezpieczania grupy karboksylowej podczas prowadzenia reakcji z udziałem innych grup funkcyjnych związku. Poszczególne przykłady obejmują np. metyl, etyl, tert-butyl, benzyl, metoksymetyl, trimetylosilil itp. Następne przykłady takich grup można znaleźć w publikacji T.W. Greene i P.G.M. Wuts, „Protective Groups in Organic Synthesis” wydanie 3 (John Wiley & Sons, Nowy York (1999)). Korzystnymi grupami zabezpieczającymi karboksyl są metyl i etyl. Ester rozkłada się stosując typową proc edurę, która nie wpływa na inne części cząsteczki.
Termin „grupa zabezpieczająca hydroksyl” odnosi się do grup znanych fachowcom w dziedzinie chemii organicznej typów opisanych w Rozdziale 2 publikacji Greene'a i Wuts'a. Reprezentatywne grupy zabezpieczająca hydroksyl obejmują np. grupy eterowe, podstawione etylem grupy eterowe, grupy izopropylo-eterowe, grupy fenylo- i podstawione fenylo-eterowe, grupy benzylo- i podstawione benzylo-eterowe, grupy alkilosililo-eterowe, grupy zabezpieczające ester itp. Zastosowany rodzaj grupy zabezpieczającej hydroksyl nie jest krytyczny, o ile uzyskana pochodna grupy hydroksylowej jest trwała w warunkach późniejszej reakcji (późniejszych reakcji) zachodzących w innych pozycjach cząsteczki związku pośredniego i można ją selektywnie usunąć w odpowiednim momencie, bez uszk adzania pozostałej części cząsteczki obejmującej dowolną inną grupę zabezpieczającą hydroksyl (grupy zabezpieczające hydroksyl).
Termin „aminoacyl” odnosi się do aminoacylu pochodzącego od aminokwasu wybranego z grupy obejmującej aminokwasy naturalne i nienaturalne, zdefiniowane w niniejszym opisie. Aminokwasy naturalne mogą być obojętne, dodatnie lub ujemne, zależnie od podstawników w łańcuchu bocznym. Termin „aminokwas obojętny” odnosi się do aminokwasu zawierającego nienaładowane
PL 221 526 B1 podstawniki w łańcuchu bocznym. Przykładowe aminokwasy obojętne obejmują alaninę, walinę, leucynę, izoleucynę, prolinę, fenyloalaninę, tryptofan, metioninę, glicynę, serynę, treoninę, cysteinę, glutaminę i asparaginę. Termin „aminokwas dodatni” odnosi się do aminokwasu, którego podstawniki w łańcuchu bocznym mają ładunek dodatni w fizjologicznym pH. Przykładowe aminokwasy dodatnie obejmują lizynę, argininę i histydynę. Termin „aminokwas ujemny” odnosi się do aminokwasu, którego podstawniki w łańcuchu bocznym wykazują ładunek ujemny w fizjologicznym pH. Przykładowe amin okwasy ujemne obejmują kwas asparaginowy i kwas glutaminowy. Korzystne aminokwasy obejmują α-aminokwasy. Najbardziej korzystne aminokwasy obejmują α-aminokwasy o stereochemii L przy atomie węgla a. Przykładowe naturalne α-aminokwasy obejmują walinę, izoleucynę, prolinę, fenyloalaninę, tryptofan, metioninę, glicynę, serynę, treoninę, cysteinę, tyrozynę, asparaginę, glutaminę, lizynę, argininę, histydynę, kwas asparaginowy i kwas glutaminowy.
Termin „aminokwas nienaturalny” odnosi się do aminokwasu, dla którego nie występuję kodon w kwasie nukleinowym. Przykłady aminokwasów nienaturalnych obejmują, np. izomery D naturalnych α-aminokwasów wskazanych powyżej; Aib (kwas aminomasłowy), 3Aib (kwas 3-aminoizomasłowy), Nva (norwa- lina), β-Ala, Aad (kwas 2-aminoadypinowy), 3Aad (kwas 3-aminoadypinowy), Abu (kwas 2-aminomasłowy), Gaba (kwas γ-aminomasłowy), Acp (kwas 6-aminokapronowy), Dbu (kwas 2,4-di-aminomasłowy), kwas a-aminopimelinowy, TMSA (trimetylosililo-Ala), alle (allo-izoleucyna), Nle (norleucyna), tert-Leu, Cit (cytrulina), Om, Dpm (kwas 2,2'-diaminopimelinowy), Dpr (kwas 2,3-diaminopropionowy), a- lub β-Nal, Cha (cykloheksylo-Ala), hydroksyprolina, Sar (sarkozyna), O-metylotyrozyna, fenyloglicyna itp.; aminokwasy cykliczne; aminokwasy Na-alkilowane, przy czym aminokwas Na-alkilowany obejmuje Na-(1-10C)alkiloaminokwas, taki jak MeGly (Na-metyloglicyna), EtGly (Na-etyloglicyna) i EtAsn (Na-etyloasparagina) oraz aminokwasy, w których przy atomie węgla a znajdują się dwa podstawniki. Przykłady nienaturalnych a-aminokwasów obejmują D-alaninę, D-leucynę i fenyloglicynę. Stosowane w niniejszym opisie nazwy aminokwasów naturalnych i nienaturalnych oraz ich reszty spełniają wymogi konwencji nomenklatury sugerowanej przez IUPAC-1UB Joint Commission on Biochemical Nomenclature (JCBN) przedstawionej w publikacji „Nomenclature and Symbolism for Amino Acids and Peptides (Recommendations, 1983)” European Journal of Biochemistry, 138, 9-37 (1984). Zakres, w którym nazwy i skróty aminokwasów ich reszt stosowane w tym opisie i załączonych zastrzeżeniach patentowych różnią się od tych wskazanych, wskazano w adekwatnych przypadkach w dalszej części opisu.
Chociaż wszystkie związki o wzorze I są przydatne jako aktywni agoniści receptora mGluR2, niektóre związki są szczególnie korzystne. Poniżej zdefiniowano korzystne klasy.
A) Q oznacza glicyl, alanyl, walil, leucyl, izoleucyl, prolil, fenyloalanyl, tyrozyl, tryptofyl, metionyl, lizyl lub serynyl.
B) Q oznacza alanyl.
C) Q oznacza metionyl.
D) p oznacza liczbę 1.
E) p oznacza liczbę 2.
F) X oznacza SO2.
G) X oznacza CR3R4.
H) oznacza atom fluoru i R4 oznacza atom wodoru.
I) R3 oznacza hydroksyl i R4 oznacza atom wodoru.
J) R3 i R4 razem oznaczają =O.
K) R10 oznacza atom wodoru.
L) R oznacza atom fluoru.
M) R11 oznacza atom wodoru.
N) Związek jest wolną zasadą.
O) Związek występuje w formie soli.
P) Związek występuje w formie chlorowodorku.
Q) Związek występuje w formie soli mezylanu.
R) Związek występuje w formie sól ezylanu.
S) Związek występuje w formie soli tosylanu.
Wymienione cechy można łączyć w celu zdefiniowania dodatkowych korzystnych klas związków.
Związki według niniejszego wynalazku można otrzymać stosując rozmaite sposoby, z których wybrane zilustrowano na poniższych Schematach. Kolejność poszczególnych etapów wymagana w celu otrzymania związków o wzorze I zależy od poszczególnego syntetyzowanego związku, związku
PL 221 526 B1 wyjściowego oraz względnej labilności podstawionych grup. W poniższych schematach pominięto niektóre podstawniki przez wzgląd na przejrzystość, ale nie ogranicza to w jakikolwiek sposób zastosowania schematów. Fachowcy w dziedzinie zauważą, że podstawniki R15 i R16 oznaczają łańcuch boczny, odpowiedni do wytworzenia pożądanego aminoacylu.
Jeśli nie są dostępne w handlu, konieczne substancje wyjściowe w poniższych schematach można otrzymywać metodami, obejmującymi typowe techniki chemii organicznej i hetero cyklicznej, techniki analogicznych syntez, znanych, strukturalnie podobnych związkach oraz sposoby opisane w syntezach i przykładach, obejmujące nowe sposoby.
Związki o wzorze I przekształca się w procesie enzymatycznym lub hydrolitycznym in vivo, z wytworzeniem związków o wzorze II, jak pokazano powyżej, na Schemacie 1. W szczególności, krystaliczną postać związku o wzorze I można wytworzyć stosując szlak przedstawiony poniżej, na Schemacie 2.
PL 221 526 B1
Hydroliza zabezpieczonego di-esterowego związku peptydowego o wzorze (iii), z zastosowaniem odpowiedniej zasady, takiej jak wodorotlenek litu lub wodorotlenek sodu, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak THF lub mieszanina THF/woda, daje zabezpieczony di-kwasowy związek peptydowy o wzorze (iv). Związek o wzorze (iv) można odbezpieczyć stosując odpowiedni kwas w odp owiednim rozpuszczalniku. Takie warunki pozwalają na wytworzenie odpowiedniej soli z kwasem di-kwasowego związku peptydowego, przedstawionej jako sól we Wzorze I, w postaci bezpostaciowego ciała stałego lub, bezpośrednio, krystalicznego ciała stałego, w którym X oznacza odpowiedni anion. W przypadku bezpostaciowego ciała stałego, później można prowadzić krystalizację z odp owiednich rozpuszczalników. Sole karboksylanowe można utworzyć przez wprowadzenie cząsteczek o charakterze kationowym stosując reagent, taki jak octan sodu.
Dwubiegunowy związek można otrzymać metodą traktowania krystalicznej soli związku stosując odpowiednią zasadę.
Np. zabezpieczony di-kwasowy związek peptydowy o wzorze (iv), po potraktowaniu kwas gazowym chlorowodorem w odpowiednim rozpuszczalniku przekształca się w odbezpieczony chlorowodorek w postaci bezpostaciowego ciała stałego. Bezpostaciowy chlorowodorek można następnie krystalizować z acetonu i wody, z wytworzeniem krystalicznego chlorowodorku. W przypadku krystalicznego ciała stałego, które powstaje bezpośrednio, filtracja mieszaniny reakcyjnej pozwala uzyskać krystaliczną sól. Związek dwubiegunowy uzyskuje się metodą traktowania krystalicznego chlorowodorku wodorotlenkiem sodu; alternatywnie, traktowanie soli mezylanowej związku lub soli tosylanowej związku, z zastosowaniem wodorotlenku sodu także daje związek dwubiegunowy. Fachowcy w dziedzinie zauważą, że związek o wzorze I można wytworzyć stosując procedurę, w której wskazanych związków pośrednich nie wydziela się.
Di-ester o wzorze (ii) acyluje się związkiem o wzorze III, stosując odpowiedni środek sprzęgający, z wytworzeniem zabezpieczonego di-estrowego związku peptydowego o wzorze (iii). Alternatywnie tę transformację można przeprowadzić stosując chlorek kwasowy związku o wzorze III.
Odpowiedni reagenty sprzęgające peptydy obejmują dicykloheksylokarbodiimid (DCC), 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimid (EDC), chloromrówczan izobutylu, chlorofosforan difenylu, 2-chloro-4,6-dimetoksy-1,3,5-triazynę (CDMT), chlorek bis(2-okso-3-oksazolidynylo)fosfinowy i heksafluorofosforan benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowy.
PL 221 526 B1
Schemat 4
Na powyższym Schemacie 4, związek o wzorze II, di-kwas, traktuje się odpowiednim środkiem zabezpieczającym karboksyl, takim jak katalityczna ilość kwasu chlorowodorowego lub chlorku tionylu i metanol lub etanol, uzyskując odpowiedni di-ester o wzorze (ii). Alternatywnie, związek o wzorze II najpierw można potraktować środkiem zabezpieczającym atom azotu takim jak BOC2O, z wytworzeniem związku z zabezpieczonym atomem azotu o wzorze (i). Następnie, związek o wzorze (i) można potraktować środkiem zabezpieczającym karboksyl, takim jak jodek metylu, w obecności zasady, t akiej jak węglan potasu, po czym środkiem odbezpieczającym atom azotu, takim jak kwas chlorowod orowy lub kwas trifluorooctowy, z wytworzeniem związku o wzorze (ii).
Ponadto, fachowcy w dziedzinie zauważą, że zależnie od X, konieczne może być zastosowanie odpowiedniego środka zabezpieczającego. Np. jeśli X oznacza CR3R4, R3 oznacza hydroksyl i R4 oznacza atom wodoru, wówczas fachowcy w dziedzinie zauważą, że może być konieczne zastosowanie odpowiedniej grupy zabezpieczającej hydroksyl, przed rozpoczęciem reakcji według dowolnego z powyższych schematów.
Związki o wzorze II są znane w dziedzinie. Np. preparaty tych związków ujawniono w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki o nr 5688826 ('826) i 5958960 (w skrócie '960).
W sposobach ujawnionych wcześniej wprowadzono różne ulepszenia szlaków syntezy związków o wzorze II. Ulepszenia obejmują utlenianie siarki i alkoholu, jak również rozdzielanie różnych związków pośrednich z wykorzystaniem właściwości optycznych, jak opisano poniżej.
Pierwsze ulepszenie dotyczy konwersji ujawnionej w patencie '826 w kolumnie 8, wersy 22-34 i w kolumnie 7, rozpoczynając od kolumny 33 (Wzór V) i obejmuje ono utlenianie związku o wzorze VII według patentu '826
Wzór (VII) według patentu '826 z wytworzeniem związku o wzorze V według patentu '826
PL 221 526 B1
Wzór (V) według patentu '826
Stwierdzono, że kompleks tritlenek siarki-pirydyna lub bezwodnik trifluorooctowy, w połączeniu z DMSO są korzystne w wielu sposobach utlenianie prowadzonych w dziedzinie.
Po drugie, w odniesieniu do wydzielania związku o wzorze III według patentu '826
Wzór (III) według patentu '826 2 w którym R oznacza karboksyl, opisane go w kolumnie 8, w wersach 3-7 i w kolumnie 6, rozpoczynając od linii 1 (Wzór, stwierdzono, że korzystne są (R)-a-metylobenzyloamina i chinina. (R)-a-metylobenzyloamina jest szczególnie korzystna.
Następnie, stwierdzono, że podczas utleniania siarczku o wzorze III według patentu '826, w którym X oznacza atom siarki, z wytworzeniem związku o wzorze III według patentu '826, w którym X oznacza sulfonyl, co opisano w patencie '826 w kolumnie 8, wersy 39-53, korzystne jest zastosowanie zasadowego układu wodnego i nadtlenku wodoru, w połączeniu z katalizatorem.
Poniższe przykłady ilustrują związki według niniejszego wynalazku oraz sposoby ich synt ezy. Przykłady nie ograniczają pod żadnym względem zakresu niniejszego wynalazku i nie należy ich interpretować w ten sposób. Wszystkie doświadczenia prowadzono w atmosferze suchego azotu lub argonu. Jeśli nie wskazano tego inaczej, wszystkie rozpuszczalniki i reagenty zakupiono ze źródeł znanych na rynku i zastoso wano w postaci otrzymanej. Suchy tetrahydrofuran (THF) można otrzymać przez oddestylowanie przed użyciem z sodu lub ketyl benzofenonu sodu. Widma 1 protonowego jądrowego rezonansu magnetycznego ( H NMR) otrzymano stosując urządzenia Bruker Avance II bay-500 przy 500 MHz, Bruker Avance I bay-200 przy 200 MHz lub Varian Inova/Varian 300/Varian 400 przy 500 MHz. Spektroskopię masową z elektrorozpylaniem (ESI) przeprowadzono stosując instrument Agilent MSD/B, stosując jako fazę ruchomą układ aceton itryl/wodny roztwór octanu amonu. Spektroskopię masową z bombardowaniem wolnymi atomami (FABMS) przeprowadza się z zastosowaniem aparatu VG ZAB-2SE. Spektroskopię masową z desorpcją pola (FDMS) przeprowadza się stosując albo aparat VG 70SE albo aparat Varian MAT 731. Skręcalność optyczną mierzono stosując polarymetr typu Perkin-Elmer 241. Chromatograficzne rozdzielanie prowadzono w aparacie Waters Prep 500 LC, na ogół stosując liniowy gr adient rozpuszczalników wskazanych w opisie. Reakcje are na ogół monitoruje się w celu wyznaczenia momentu ich zakończenia stosując chromatografię cienkowarstwową (TLC). Chromatogr afię cienkowarstwową przeprowadza się stosując płytki E. Merck Kieselgel 60 F254, o wymiarach 5 cm x 10 cm, o grubości 0,25 mm. Plamki obserwuje się stosując kombinację UV i wywoływania chemicznego (płytki zanurza się w roztworze molibdenianu cerowo amonowego [75 g molibdeni anu amonowego i 4 g siarczanu ceru (IV) w 500 ml 10% wodnego roztworu kwasu siarkowego], a następnie ogrzewa na gorącej płytce). Szybką chromatografię przeprowadza się sposobem op isanym przez Still, i in. Still, Kahn i Mitra, J. Org. Chem., 43, 2923 (1978). Analizy elementarne zawartości węgla, wodoru i azotu wykonywano w urządzeniu Control Equipment Corporation 440 Elemental Analyzer lub przeprowadzano w Universidad Complutense Analytical Centre (Facultad de Farmacia, Madrid, Spain). Temperatury topnienia określano w otwartych szklanych kapilarach stosując urządzenie Gallenkamp, łaźnię z gorącym powietrzem lub urządzenie B uchi do oznaczania temperatury topnienia i wartości nie korygowano.
PL 221 526 B1
Skróty, symbole i terminy stosowane w przykładach mają następujące znaczenia.
Ac = acetyl
Anal. = analiza elementarna
ATR = atenuowane ogólne odbicie wewnętrzne
Bn lub Bzl = benzyl
Bu = butyl
BOC = t-butoksykarbonyl calcd = obliczono
D2O = tlenek deuteru
DCC = dicykloheksylokarbodiimid
DCM = 1,2-dichlorometan
DIBAL-H = wodorek diizobutyloglinu
DMAP = 4-dimetyloaminopirydyna
DMF = dimetyloformamid
DMSO = sulfotlenek dimetylu
DSC = różnicowa kalorymetria skaningowa
EDC = chlorowodorek N-etylo-N'N'-dimetyloaminopropylokarbodiimidu
ES = Elektrorozpylanie
Et = etyl
EtOH = etanol
FAB = Bombardowanie szybkimi atomami (Spektroskopia Masowa)
FDMS = Widmo masowe desorpcji polowej
FTIR = Transformata Fouriera spektrometrii w podczerwieni
HOAt = 1-hydroksylo-7-azabenzotriazol
HOBt = 1-hydroksybenzotriazol
HPLC = Wysokociśnieniowa chromatografia cieczowa
HRMS = Widmo masowe o dużej rozdzielczości i-PrOH = izopropanol IR = Widmo podczerwieni L = litr
Me = metyl
MeOH = metanol
MPLC = Średniociśnieniowa chromatografia cieczowa
Mp = Temperatura topnienia
MTBE = eter metylowy t-butylu
NBS = N-bromosukcynoimid
NMR = Jądrowy REZONANS magnetyczny
PC-TLC = Preparatywna odśrodkowa chromatografia cienkowarstwowa
Ph = fenyl
p.o. = podawanie doustnie i-Pr = izopropyl
Sól Rochelle = winian potasowe sodowy rt = temperatura pokojowa
SM = substancja wyjściowa
IBS = tert-butylodimetylosilil
TEA = trietyloamina
Temp. = temperatura
TFA = kwas trifluorooctowy
THF = tetrahydrofuran
TLC = chromatografia cienkowarstwowa t-BOC = tert-butoksykarbonyl
Procedura ogólna A
EDC sprzęganie pomiędzy aminami i N-BOC-(L)-aminokwasami
Wyjściowy ester amino-dialkilowy (związek o wzorze ii, Schemat 3) (1,0 równoważnik) zawiesza się w suchym dichlorometanie, w atmosferze azotu. Kolejno dodaje się odpowiedni N-Boc-(L)-aminokwas (1,5-2,0 równoważnika), EDC (1,5-2,0 równoważnika), HOBt (1,5-2,0 równoważnika)
PL 221 526 B1 i dimetyloamino- pirydynę (DMAP, 0,1-0,2 równoważnika). Mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze pokojowej aż do zakończenia reakcji, co ocenia się metodą TLC, jeśli nie wskazano tego inaczej. Mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się octanem etylu i przemywa kolejno nasyconym, wodnym roztworem NaHCO3 i/lub wodnym roztworem NaHSO4 i solanką. Po osuszeniu nad siarczanem sodu i zatężeniu pod zmniejszonym ciśnieniem, surową pozostałość (związek o wzorze iii) oczyszcza się metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, stosując odpowiedni eluent (typowo mieszaninę octan etylu/heksany).
Procedura ogólna B
Sprzęganie bezwodników aminy i N-BOC-(L)-aminokwasu izobutylu
Do roztworu odpowiedniego N-Boc-(L)-aminokwasu (1,5 równoważnika) w suchym dichlorometanie (10 ml), w temperaturze -20°C w atmosferze azotu dodaje się N-metylomorfolinę (NMM, 1,5 równoważnika, w 1 ml CH2CI2), po czym kroplami dodaje się chloromrówczan izobutylu (IBCF, 1,5 równoważnika, w 5 ml CH2CI2) z taką szybkością, aby temperatura wewnętrzna mieszaniny reakcyjnej nie przekraczała -15°C. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze -20°C przez 30 minut, a następnie dodaje się roztwór chlorowodorku estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'-aminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (1,0 równoważnik) w dichlorometanie (10 ml) o temperaturze -20°C, z taką szybkością, aby temperatura wewnętrzna mieszaniny reakcyjnej nie przekraczała -15°C. Po dodaniu całości, łaźnię chłodzącą usuwa się i mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze pokojowej aż do zakończenia reakcji, co ocenia się metodą TLC. Mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się octanem etylu i kolejno przemywa nasyconym, wodnym roztworem NaHCO3, wodnym roztworem NaHSO4 i solanką. Po osuszeniu nad siarczanem magnezu i zatężeniu pod zmniejszonym ciśnieniem, surową pozostałość oczyszcza się metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, stosując odpowiedni eluent (typowo mieszaninę heksany/octan etylu).
Procedura ogólna C
Sekwencja usunięcia grup zabezpieczających N-Boc i estrowej
Odpowiednią pochodną N-Boc diestrową peptydu (związek o wzorze iii, Schemat 2) (1,0 równoważnik) miesza się w mieszaninie THF/2,5N LiOH, 1:1 (10-20 równoważników), w temperaturze pokojowej przez czas do 4 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się H2O i przemywa octanem etylu. Warstwę organiczną odrzuca się. Wartość pH fazy wodnej doprowadza się do z 1 N roztwór HCl (jeśli to potrzebne, do fazy wodnej dodaje się NaCl w celu zwiększenia zdolności ekstrakcji) i produkt, kwas N-boc dikarboksylowy (związek o wzorze iv) ekstrahuje się dokładnie octanem etylu. Wszystkie części organiczne łączy się, przemywa solanką, suszy nad MgSO4 i zatęża do suchej masy pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując pożądany produkt karboksylanowy w postaci spienionego ciała stałego. Produkt rozpuszcza się w octanie etylu i chłodzi do temperatury 0°C. Mieszaninę reakcyjną przedmuchuje się bezwodnym gazowym HCl aż do uzyskania nasycenia HCl. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze 0°C przez czas do 4 godzin. Całkowicie odbezpieczoną pochodną peptydową (związek o wzorze I) izoluje się w postaci jej chlorowodorku przez filtrację w atmosferze azotu albo metodą zatężenia mieszaniny reakcyjnej do suchej masy, a następnie rozcieranie z octanem etylu lub Et20 i zatężenie do białego proszku. Ewentualnie, w celu usunięcia pozostałości rozpuszczalnika i nadmiaru HCl, produkty roztwarza się w H2O, zamraża i później liofilizuje, uzyskując chlorowodorek pożądanych produktów.
Synteza 1
Ester dietylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do zawiesiny kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (10 g, mmola, ujawnionego w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 5688826) w 100 ml 2B etanolu w temperaturze pokojowej dodano kroplami chlorek tionylu (15,5 ml, 212,6 mmola) w czasie 20 minut, a następnie przepłukano 40 ml etanolu. Zawiesinę ogrzano do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną i mieszano przez noc. Analiza metodą 500 MHz 1H NMR (CD3OD) zatężonej
PL 221 526 B1 próbki wykazała całkowite zużycie substancji wyjściowej i związku pośredniego, monoestru. Uzyskany roztwór pozostawiono do oziębienia do temperatury pokojowej, następnie zatężono do uzyskania galaretowatej pozostałości. Do galaretki dodano EtOAc (50 ml), a następnie mieszaninę zatężono do ciała stałego, po czym rozcieńczono dodatkowymi 94 ml EtOAc. Do mieszaniny dodano powoli 15% wodny roztwór węglanu sodu (70 ml) stosując mieszanie ręczne w celu uzyskania stopniowego rozpuszczania, uzyskując końcową wartość pH 7,95. Uzyskany osad z węglanem sodu przesączono przed ekstrakcją. Warstwę wodną ekstrahowano ponownie stosując EtOAc (2 x 100 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (1 x 100 ml), osuszono (MgSO), przesączono zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując słabo żółty olej, który zestalił się, uzyskując tytułowy związek w postaci białawego ciała stałego (11,71 g, wydajność 95%).
Rekrystalizacja
Mieszaninę tytułowego związku (200 mg) w EtOAc (800 ąl) ogrzano do temperatury 56°C, po czym nastąpiło rozpuszczenie. Po wymieszaniu przez 15 minut w temperaturze 56°C, do roztworu wkroplono heptan (1 ml), ogrzewanie wyłączono. Roztwór pozostawiono do oziębienia do temperatury 52°C, po czym wystąpiło wytrącanie. Po oziębieniu i dodatkowym rozcieńczeniu heptanem (600 ąl), powstała zawiesina. Uzyskaną zawiesinę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę przed przesączeniem, przemyto heptanem (2 x 500 ąl) i suszono w temperaturze 45°C przez noc, uzyskując 145 mg (odzysk 73%) tytułowego związku w postaci białego ciała stałego, Temperatura topnienia 80-83°C.
[a]25D -57,7° (c 1,04, CH3OH).
500 MHz 1H NMR (CD3CI3) δ 4,31 (q, 2H, J=7,0 Hz), 4,20 (m, 2H), 3,78 (d, 1H, J=15,0 Hz), 3,36 (dd, 1H, J=4,0, 7,0 Hz), 2,93 (dd, 1H, J=4,0, 7,0 Hz), 2,81 (d, 1H, J=15,0 Hz), 2,46 (t, 1H, J=4,0), 1,34 (t, 3H, J=7,0), 1,30 (t, 3H, J=7,0).
13C NMR (125 MHz, CDaCla) δ 171,68, 168,57, 63,26, 62,42, 59,96, 56,06, 43,78, 32,25, 22,49, 14,31, 14,25.
FTIR (ATR) 3364,15 (s), 1725,95 (s), 1304,91 (s), 1259,24 (s), 1200,84 (s), 1104,91 (s), 1022,99 (s), 896,45 (s), 851,21 (s) cm-1.
Analiza obliczona dla C11H17NO6S: C-45,35; H-5,88; N-4,81. Znalezione: C-45,02; H-5,75; N-4,82. Synteza 2
Ester dietylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do roztworu N-Boc-L-alaniny (43,52 g, 230 mmoli) i N-metylomorfoliny (25,5 ml, 232 mmole) w 457 ml chlorku metylenu w temperaturze -30°C w atmosferze azotu dodano kroplami chloromrówczan izobutylu (30,4 ml, 234 mmole) w czasie 10 minut. Uzyskaną słabą zawiesinę mieszano w temperaturze -25 do -30°C przez 30 minut, po czym dodano roztwór estru dietylowego kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (63,90 g, 219 mmoli, Synteza 1) w 213 ml chlorku metylenu w czasie 25 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekraczała - 25°C. Po zakończeniu dodawania, łaźnię chłodzącą usunięto i umożliwiono mieszanie w temperaturze otoczenia przez 60 minut, po czym temperatura mieszaniny reakcyjnej osiągnęła 19°C i te zabarwienie stało się słabo pomarańczowe. Mieszaninę reakcyjną potraktowano 350 ml 1 N roztwór HCl i warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto nasyconym, wodnym roztworem NaHCO3 (1 x 350 ml) i solanką (1 x 350 ml), osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do białej pianki (105,2 g, 104%).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ: 7,62 (brs, 1H), 4,90 (brd, 1H, J=7,1 Hz), 4,34-4,10 (m, 6H), 3,39 (ddd, 1H, J=7,2, 3,9, 1,0 Hz), 3,00 (dd, 1H, J=7,1, 3,9 Hz), 2,90 (brd, 1H, J=14,9 Hz), 2,43 (t, 1H,
J=4,1 Hz), 1,46(s,9H), 1,31 (m, 9H).
PL 221 526 B1 13C NMR (75 MHz, CDCI3) δ: 173,0, 168,6, 167,6, 80,9, 76,5, 63,3, 62,3, 59,9, 55,7, 42,8, 31,5, 28,2, 22,7, 16,6, 14,0, 13,9.MS (ES) m/z 461,0 [M-H]-.
Synteza 3
Kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowy
Do roztworu estru dietylowego kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (181,4 g, 392 mmole teoretycznie, Synteza 2) w 292 ml THF w temperaturze pokojowej dodano 490 ml (980 mmoli) 2N roztworu wodorotlenku sodu. Dwufazową mieszaninę energicznie mieszano w temperaturze pok ojowej przez 1,25 godziny, po czym mieszanina reakcyjna stała się homogeniczna. Mieszaninę rozcieńczono 490 ml octanu etylu i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną rozcieńczono 490 ml octanu etylu i wartość pH mieszaniny obniżono do 1,5 stosując stężony HCl. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano ponownie stosując 245 ml octanu etylu. Połączone warstwy organiczne osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono, z wytworzeniem 167,9 g (105%) tytułowego związku w postaci białej pianki. Tę substancję użyto bez identyfikacji w przykładach 1 i 2.
Synteza 4
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do energicznie mieszanej zawiesiny kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0]heksano-4,6-di-karboksylowego (10,0 g, 42,5 mmola, opis patentowy St. Zjedn. Ameryki nr 5688826) w MeOH (170 ml, 5°C) dodano kroplami chlorek tionylu (6,2 ml, 85,0 mmoli). Po dodaniu całości, mieszaninę reakcyjną pozostawiono do powolnego ogrzania do temperatury pokojowej, następnie ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 48 godzin. Części lotne usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość podzielono pomiędzy nasycony roztwór NaHCO3 (200 ml) i octan etylu (400 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (każdorazowo 2 x 400 ml). Połączone warstwy organiczne osuszono nad K2CO3 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 8,10 g (30,8 mmola) tytułowego związku z wydajnością 72%.
[a]23o= -84° (C = 0,5, MeOH).
Anal. obliczone dla C9H13NO6S: C-41,06; H-4,98; N-5,32. Znalezione: C-40,94; H-4,93; N-5,30.
MS (ES) m/z 264,0 [M+H]+.
PL 221 526 B1
Synteza 5
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-fenylopropiony-loamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępną w handlu N-BOC-(I)-fenyloalaninę i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 4). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze topninienia przez noc. Oczyszczenie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octanu etylu). Uzyskano 0,85 g produktu (88%, 1,67 mmola) w postaci białej pianki.
[a]25o = -35,2° (c = 0,45, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,43 (9H, s), 2,38-2,40 (1H, m), 2,86 (1H, d, J=15,0 Hz), 2,91 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,04 (2H, d, J=7,3 Hz), 3,35-3,39 (1H, m), 3,77 (3H, s), 3,84 (3H, s), 4,11 (1H, d, J=14,3), 4,30 (1H, pozorny. q, J=7,3), 4,96 (1H, szeroki d, J=6,6 Hz), 6,96 (1H, szeroki s), 7,22-7,36 (5H, m).
Anal. Obliczone dla C23H30N2OgS-0,1 H2O: C-53,92; H-5,94; N-5,47. Znalezione: C-53,62; H-5,90; N-5,28.
MS (ES) m/z 509,16 [M-H]-; 411,2 [M-Boc]+.
Synteza 6
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'S-metylopentanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępną w handlu N-BOC-(L)-izoleucynę i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 4). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Oczyszczenie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Uzyskano 0,75 g produktu (83%, 1,57 mmola) w postaci białej pianki.
[a]23o = -32,65° (c = 0,49, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 0,91 (3H, t, J=7,3 Hz), 0,93 (3H, d, J=6,6 Hz), 1,10-1,18 (1H, m), 1,46 (9H, s), 1,42-1,52 (1H, m), 1,81-1,86 (1H, szeroki m), 2,51 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,95 (1H, d, J=15,0 Hz), 3,06 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,43 (3H, dd, J=3,7, 7,0 Hz), 3,78 (3H, s), 3,85 (3H, s), 3,82-3,90 (1H, m), 4,20 (1H, d, J=14,7 Hz), 4,94 (1H, d, J=8,4 Hz), 7,19 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C20H32N2OgS: C-50,41; H-6,77; N-5,88. Znalezione: C-50,32; H-6,92; N-5,76.
MS (ES) m/z 475,1 [M-H]-.
PL 221 526 B1
Synteza 7
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S ,5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-metylobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
HjC NHBoc
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępną w handlu N-BOC-(L)-walinę i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 4). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Oczyszczenie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Uzyskano 0,41 g produktu (47%, 0,89 mmola) w postaci białej pianki.
[a]23D = -35,36° (c = 0,51, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 0,93 (3H, d, J=7,0 Hz), 0,96 (3H, d, J=6,6 Hz), 1,46 (9H, s), 2,06-2,13 (1H, m), 2,50 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,94 (1H, d, J=15,0 Hz), 3,04 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,43 (1H, dd, J=3,3, 6,6), 3,78 (3H, s), 3,80-3,86 (1H, m), 3,86 (3H, s), 4,24 (1H, d, J=15,0 Hz), 4,94 (1H, d, J=8,1 Hz), 7,15 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C1gH30N2OgS: C-49,34; H-6,54; N-6,06. Znalezione: C-49,33; H-6,44; N-6,05.
MS (ES) m/z 461,2 [M-H]-.
Synteza 8
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-metylo-pentanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępny w handlu monohydrat N-BOC-(L)-leucyny i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 4). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Oczyszczenie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Uzyskano 0,85 g produktu (94%, 1,78 mmola), w postaci białej pianki.
[a]23D = -46,15° (c = 1,04, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 0,92 (3H, d, J=6,2 Hz), 0,95 (3H, d, J=6,6 Hz), 1,47 (9H, s), 1,42-1,47 (1H, m), 1,63-1,67 (1H, m), 2,46 (1H, t, J=3,7 Hz), 2,87 (1H, d, J=15,0 Hz), 3,04 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,41 (1H, dd, J=3,7, 7,0), 3,78 (3H, s), 3,86 (3H, s), 4,00-4,05 (1H, m), 4,20 (1H, d, J=15,0 Hz), 4,75 (1H, d, J=6,6 Hz), 7,43 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C20H32N2OgS: C-50,41; H-6,77; N-5,88. Znalezione: C-50,30; H-6,82; N-5,75.
MS (ES) m/z 475,2 [M-H]-.
PL 221 526 B1
Synteza 9
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S,6'-bis-tert-butoksykarbonyloamino-heksanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępny w handlu N-BOC-Lys(BOC)-OH i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 4). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Oczyszczenie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Otrzymano 1,04 g produktu (93%, 1,76 mmola) w postaci białej pianki.
[a]23o = -32,0° (c = 0,5, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,44 (9H, s), 1,46 (9H, s), 1,39-1,53 (3H, m), 1,56-1,65 (1H, m), 1,77-1,84 (2H, m), 2,50 (1H, t, J=4,4 Hz), 2,98-3,20 (4H, m), 3,42 (1H, dd, J=3,7, Hz), 3,76 (3H, s), 3,86 (3H, s), 4,01 (1H, dd, J=7,7, 13,2 Hz), 4,09-4,19 (1H, m), 4,71 (1H, t, J=7,3 Hz), 5,13 (1H, szeroki s), 7,59 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C25H41N3O11S: C-50, 75; H-6,98; N- 7,10. Znalezione: C-50,36; H-6,99; N-6,87.
MS (ES) m/z 590,2 [M-H]-.
Synteza 10
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-(tritylokarbamoilo)butyryloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępną w handlu N-BOC-(1)-glutaminę (Trt)-OH i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 4). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Oczyszczenie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Otrzymano 0,53 g produktu (48%, 0,72 mmola) w postaci białej pianki.
[a]23o = -8,0° (c = 0,50, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,42 (9H, s), 1,83-1,88 (1H, m), 2,18 (1H, m), 2,16 (1H, t, J=4,0 Hz),
2,57-2,64 (1H, m), 2,60 (1H, d, J=15,0 Hz), 2,64-2,80 (1H, m), 2,88 (1H, dd, J=4,4, Hz), 3,26 (1H, dd,
J=4,0, 7,0 Hz), 3,47 (3H, s), 3,76-3,90 (1H, m), 3,81 (3H, s), 4,05 (1H, d, J=15,0 Hz), 5,47 (1H, szeroki s),
7,02 (1H, szeroki s), 7,20-7,35 (15H, m), 8,68 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla Cas^a^O^: C-62,20; H-5,91; N-5,73. Znalezione: C-61,83; H-6,09; N-5,57.
PL 221 526 B1
MS (ES) m/z 731,9 [M-H]-;
HRMS obliczone dla C38H43N3O10S [M+Na]+, 756,2567. Znaleziono: 756,2585.
Synteza 11
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[(1'-tert-butoksykarbonylopirolidyn-2'S-karbonylo)-amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępną w handlu Boc-(L)-pirolinę (0,61 g, 2,9 mmola) i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,5 g, 1,9 mmola, Synteza 4). Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,87 grama (99,2%) tytułowego związku.
[a]23D = -61,2 (c = 0,49, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,51 (9H, s), 1,75-1,98 (3H, m), 2,35-2,5 (2H, m), 2,84 (1H, d, J=14,7 Hz), 2,9-3,03 (1H, m), 3,25-3,4 (1H, m), 3,3-4,1 (2H, m), 3,76 (3H, s), 3,86 (3H, s), 4,14-4,31 (2H, m), 8,66 (1H, s).
MS (ES) m/z 459,2 [M-1]-.
Synteza 12
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-metylosulfanylobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępną w handlu Boc-(L)-metioninę (0,71 g, 2,9 mmola) i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,5 g, mmola, Synteza 4). Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,85 grama (90,5%) tytułowego związku.
[a]23D = -20,4 (c=0,49, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,46 (9H,s), 1,69 (1H, s), 1,8-2,05 (2H,m), 1,9-2,0 (1H, m), 1,95-2,3 (3H, szeroki s), 2,0-2,2 (1H, m), 2,4-2,8 (2H, m), 2,48 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,58 (1H, szeroki s), 2,92 (1H, d, J=14,7 Hz), 3,01 (1H, dd, 3=4A, 7,0 Hz), 3,42 (1H, dd, J=3,7, 7,3 Hz), 3,78 (3H, s), 3,87 (3H, s), 4,22-4,24 (2H, m), 5,06 (1H, d, J=7,7 Hz), 7,27 (1H, s).
MS (ES) m/z 493,1 [M-1]-.
PL 221 526 B1
Synteza 13
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-(1-tert-butoksykarbonylo-1H-indol-3-ilo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Boc
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępny w handlu Boc-(L)-Tryptofan(Boc) (1,1 g, 2,8 mmola) i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,5 g, mmola, Synteza 4). Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,7 g (56,7%) tytułowego związku.
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,44 (9H, s), 1,67 (9H, s), 2,37 (1H, szeroki s), 2,86 (1H, d, J=15,0 Hz), 2,88 (1H, t, J=4,4 Hz), 3,15 (2H, d, J=6,6 Hz), 3,39 (1H, dd, J=3,7, Hz), 3,73 (3H, s), 3,83 (3H, s), 4,18 (1H, d, J=14,7 Hz), 4,37-4,44 (1H, m), 5,01 (1H, szeroki d, J=8,1 Hz), 7,11 (1H, szeroki s), 7,25-7,59 (4H, m), 8,14 (1H, szeroki d, J=8,4 Hz).
[a]23o = -19,6 (c = 0,51, CHCI3).
Analiza: wartości obliczone dla C30H39N3O11S-1,0 C4H8O2: C-55,35; H-6,42; N-5,70. Znalezione: C-54,98; H-6,09; N-6,07.
HRMS obliczone dla C30H39N3O11Na1S, 672,2203.
Znaleziono: 672,2180.
Synteza 14
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksy-karbonyloamino-3'-(4-tert-butoksykarbony]oksyfenylo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępny w handlu kwas 2S-tert-butoksykarbonyloamino-3-(4-tert-butoksykarbonylooksyfenylo)-propionowy (1,1 g, 2,9 mmola) i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,5 g, mmola, Synteza 4). Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,94 g (79,0%) tytułowego związku.
[a]23o = +4 (c=1,00, CH3OH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,44 (9H, s), 1,56 (9H, s), 2,44 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,88 (1H, d, J=14,7 Hz), 2,98 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,04 (2H, d, J=7,3 Hz), 3,38 (1H, dd, J=4,0, 4,22-4,29 (1H, pozorny q, J=7,3 Hz), 4,92 (1H, szeroki d, J=7,7 Hz), 7,07 (1H, szeroki s), 7,1-7,26 (4H, m).
HRMS Obl. dla C23H33N2O12SNa, 649,2043. Znaleziono: 649,2001.
PL 221 526 B1
Synteza 15
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(3'-acetoksy-2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując kwas 3-acetoksy-2S-(tert-butoksykarbonyloamino)propionowy (0,25 g, 1,0 mmol, Synteza 44) i ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-dioks0-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,2 g, 0,8 mmola, Synteza 4), przy czym nie użyto DMAP. Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,19 g (48,2%) tytułowego związku.
[a]23o =-24 (c = 1,0, CH3OH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,47 (9H, s), 2,10 (3H, s), 2,51 (1H, t, J=4,4 Hz), 2,99-3,07 (2H, m), 3,43 (1H, dd, J=4,0, Hz), 3,77 (3H, s), 3,86 (3H, s), 4,14-4,40 (4H, m), 5,29 (1H, szeroki d, J=7,3 Hz), 7,64 (1H, szeroki s).
HRMS obliczone dla C19H28N2O11SNa, 515,1312. Znaleziono: 515, 1305.
Synteza 16
Ester dietylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-2-amino-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do zawiesiny kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-amino-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (14,45 g, 71,12 mmola, opis patentowy St. Zjedn. Ameryki nr 5958960) w 202 ml absolutnego etanolu w temperaturze pokojowej, dodano kroplami chlorek tionylu (26 ml, 356 mmoli) w czasie 20 minut. Zawiesinę ogrzano do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną i pozostawiono z mieszaniem przez 3 godziny. Pozostawiono do oziębienia do temperatury pokojowej i mieszano przez noc. Uzyskany roztwór zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, a następnie pozostałość rozcieńczono 136 ml octanu etylu i potraktowano 306 ml 10% wodnego roztworu węglanu sodu w czasie 15 minut, stosując mieszanie ręczne tak, aby końcowa wartość pH wynosiła 10. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną przemyto octanem etylu (1 x 136 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (1 x 136 ml), osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 17,07 g (93%) tytułowego związku, w postaci białego ciała stałego.
[a]23o = +20,37° (c = 1,1, MeOH).
Temperatura topnienia = 64-66°C.
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 1,28 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,31 (3H, t, J=6,8 Hz), 1,34-1,45 (1H, m), 1,85 (2H, szeroki s), 2,17-2,21 (2H, m), 2,32-2,34 (1H, m), 2,49 (1H, dd, J=7,8, 14,1 Hz), 4,24 (2H, dq, J=1,5, 7,3 Hz), 5,33-5,52 (1H, m).
Analiza: obliczone dla C^H^NO^ C-55,59; H-7,00; N-5,40. Znalezione: C-55,29; H-6,75; N-5,45.
MS (ES) m/z znaleziono 260,3 [M+H]+.
PL 221 526 B1
Synteza 17
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-[2'S-(tert-butoksykarbonyloamino)propionylo]-amino-4-flurobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do roztworu N-Boc-L-alaniny (38,62 g, 204 mmole) w 396 ml chlorku metylenu w temperaturze -22°C w atmosferze azotu, dodano N-metylomorfolinę (22,44 ml, 204 mmole), a następnie kroplami chloromrówczan izobutylu (26,48 ml, 204 mmole) w czasie 15 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekroczyła -18°C. Uzyskaną rzadką zawiesinę pozostawiono z mieszaniem w temperaturze -20°C przez 30 minut, po czym dodano roztwór estru dietylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (49,46 g, 191 mmoli, Synteza 16) w 247 ml chlorku metylenu, w czasie 40 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekroczyła -16°C. Po zakończeniu dodawania, mieszaninę reakcyjną usunięto z łaźni chłodzącej i pozostawiono z mieszaniem w temperaturze otoczenia przez 70 minut, po czym temperatura mieszaniny reakcyjnej osiągnęła 15°C, a zabarwienie stało się słabo pomarańczowe. Mieszaninę reakcyjną potraktowano 408 ml 1 N roztworu HCl i mieszano przez 5 minut, po czym warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto nasyconym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (1 x 408 ml), osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do uzyskania białej pianki (88,16 g).
Anal. obliczone dla C20H31FN2Or0,1 CH2Cl2: C-55,00; H-7,16; N-6,38. Znalezione: C-55,18; H-7,18; N-6,49.
MS (ES) m/z 431,3 [M+H]+, 331,2 [M+H-Boc]+.
Synteza 18
Kwas (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-[2'S-(tert-butoksykarbonyloamino)-propionylo]amino-4-fluorobicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy
Do roztworu estru dietylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-[2'S-(tert-butoksykarbonyloamino)-propionylo]amino-4-flurobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (88,16 g, 191 mmoli, Synteza 17) w 238 ml THF w temperaturze pokojowej dodano 238 ml (477 mmoli) 2N roztworu wodorotlenku sodu. Dwufazową mieszaninę mieszano energicznie w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny, po czym mieszanina reakcyjna stała się homogeniczna. Mieszaninę rozcieńczono 238 ml eteru metylowo t-butylowego, a następnie wymieszano i rozdzielono warstwy. Następnie warstwę wodną rozcieńczono 238 ml wody i przesączono w celu usunięcia substancji stałej. Roztwór traktowano stężonym HCl (42,9 ml, 515 mmoli) przez 30 minut, ewentualnie zaszczepiono kryształami tytułowego związku i mieszano przez 1 godzinę. Uzyskaną zawiesinę przesączono, przemyto wodą (2 x 100 ml) i suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 45°C przez 40 godzin, uzyskując tytułowego związku w postaci białego ciała stałego. Część ciała stałego (69,5 g) mieszano z 490 ml acetonu przez 1 godzinę w celu wytworzenia mętnego roztworu; przesączono i przemyto acetonem (2 x 100 ml). Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do uzyskania białej pianki, którą następnie suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 45°C przez 16 godzin, uzyskując 61,8 g (86%,
PL 221 526 B1 skorygowany o 12% wagowo/wagowych acetonu) tytułowego związku. Tę substancję użyto w przykładach 14-18 bez identyfikacji.
Synteza 19
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-4-acetylooksy-2-(tert-butoksykarbonylo)amino-bicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do roztworu estru dietylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonylo)amino-4-hydroksybicykio[3.1.0]heksano-6-dikarboksylowego (1,50 g, 4,20 mmola, US 5958960), pirydyny (0,365 ml, 4,62 mmola) i DMAP (0,513 g, 4,20 mmola) w dichlorometanie (40 ml) w atmosferze azotu dodano bezwodnik octowy (0,514 ml, 5,0 mmoli). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin, rozcieńczono dichlorometanem i wylano do 10% wodnego roztworu kwasu cytrynowego (50 ml). Warstwę organiczną przemyto wodą (50 ml) i solanką (50 ml). Osuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, w celu wytworzenia tytułowego związku w postaci białego ciała stałego (1,295 g, 75%).
LCMS: m/z 400 [M+H]+ i m/z 300 [M+H-CO2 1Bu]+ Rt 1,39 minuty Synteza 20
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-4-acetylooksy-2-aminobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-4-acetylooksy-2-(tert-butoksykarbonylo)aminobicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (1,25 g, 3,13 mmola, Synteza 19) rozpuszczono w 95% roztworze TFA w dichlorometanie (60 ml) i mieszano w atmosferze azotu w temperaturze pokojowej przez 5 minut. Po tym czasie mieszaninę TFA/dichlorometan usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w zawiesinie NaHCO3 (1,00 g) w dichlorometanie (50 ml) i mieszano przez 30 minut. Zawiesinę przesączono, przemyto dichlorometanem (3 x 25 ml) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 916 mg (98%) produktu w postaci żółtego oleju.
LCMS: m/z 300 [M + H]+ Rt 0,92 minutę
Synteza 21
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-4-acetylooksy-2-[2'S-(tert-butoksy)karbonyloaminopropionylo]-aminobicyklo[3.1.0]-heksano-2,6-dikarboksylowego
Do zawiesiny estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-4-acetylooksy-2-aminobicyklo-[3.1.0]-heksano-2,6-dikarboksylowego (0,80 g, 1,94 mmola, Synteza 20) i Boc-Z-Ala (0, 477 g,
PL 221 526 B1
2,52 mmola) w bezwodnym dichlorometanie (50 ml) w atmosferze azotu kolejno dodano EDC (0,519 g, 2,72 mmola), HOBt (0,314 g, 2,32 mmola), katalityczną ilość DMAP (0,024 g, 0,19 mmola) i trietyloaminę (1,08 ml, 7,76 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez około 15 minut, początkowy biały osad rozpuścił się całkowicie. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin, ro zcieńczono dichlorometanem i przemyto nasyconym, wodnym roztworem NaHCO3 (50 ml), 1,0N wodnym roztworem HCl (3 x 20 ml) i nasyconą solanką (40 ml). Warstwę organiczną osuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczenie uzyskanego surowego amidu metodą kolumnowej chromatografii, stosując jako eluent mieszaninę octanu etylu i heksanów (4:1), dało 638 mg (75%) produktu w postaci białego ciała stałego.
1H NMR (CD3OD)*: δ 5,05 (1H, d, 5,7 Hz), 4,09 (2H, q, 7,3 Hz), 4,02 (2H, q, 7,3 Hz), 4,01-3,94 (1H, m), 2,65-2,59 (2H, m), 2,38 (1H, d, 14 Hz), 2,10-2,03 (3H, m), 1,91 (3H, s), 1,78 (1H, dd, 5,9 Hz, 16 Hz), 1,59 (1H, szeroki s), 1,34 (9H, s), 1,16 (6H, 2 x t, 7,3 Hz);
*N.B. Liczba wymienialnych protonów nie obserwowanych metodą NMR = 2.
LCMS: m/z 471 [M+H]+ i m/z 371 [M+H-CO2 1-Bu] + Rt 1,30 minuty. Rf 0,50 (80% octan etylu: heptan). Synteza 22
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Roztwór estru dietylowego kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-tert-butoksykarbonyloamino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (5,0 g, 14,0 mmoli, US 5958960) w octanie etylu oziębiono do temperatury 0°C. Bezwodny HCl (g) przepuszczano przez roztwór aż do nasycenia i mieszano przez 0,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną zatężono i podzielono pomiędzy octan etylu i H2O. warstwę wodną potraktowano NaHCO3 (aq) i ekstrahowano octanem etylu. Części organiczne osuszono stosując K2CO3 i zatężono, uzyskując 2,2 g (59,7%) białego ciała stałego.
[a]23D = -30,8 (c=0,52, CH3OH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,26 (3H, t, J=7,33 Hz), 1,36 (3H, t, 7,33 Hz), 1,60 (1H, dd, J=5,87, 15,40 Hz), 1,64 (1H, t, J=2,93 Hz), 2,27 (2H, szeroki s), 2,15-2,29 (3H,m), 3,93 (1H, szeroki s), 4,13 (2H, q, J=6,97 Hz), 4,27-4,36 (3H, m).
Analiza: wartości obliczone dla C12H19NO5: C-56,02; H-7,44; N-5,44. Znalezione: C-55,75; H-7,36; N-5,40.
MS (ES) m/z 258,1 [M+H]+.
Synteza 23
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'-tert-butoksy-karbonyloaminoacetyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-glicynę (458 mg, 2,62 mmola, Aldrich) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (450 mg, 1,75 mmola, Synteza 22). Oczyszczenie prowadzono na 35 g krzemionki,
PL 221 526 B1 eluując z zastosowaniem gradientu mieszaniny heksany/octan etylu od 50/50 do 20/80. Uzyskano: 560 mg (77%).
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 1,28 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,29 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,48 (9H, s), 1,57 (2H, m), 2,21 (1H, m), 2,41 (1H, dd, J=2,9, 5,8 Hz), 2,81 (1H, d, J=15,6 Hz), 3,76 (1H, d, J=5,8 Hz), 4,10-4,18 (3H, m), 4,26 (2H, q, J=7,3 Hz), 4,33 (1H, m), 5,10 (1H, szeroki s), 6,86 (1H, szeroki s).
Synteza 24
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-metylobutyryloamino)-4-hydroksybicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-walinę (569 mg, 2,62 mmola, Sigma) i ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]-heksano-2,6-dikarboksylowego (450 mg, 1,75 mmola, Synteza 22). Surową substancję oczyszczono na 35 g krzemionki; eluowano z zastosowaniem gradientu mieszaniny heksany/octan etylu od 70/30 do 20/80. Uzyskano: 694 mg (87%) produktu w postaci białej pianki.
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 0,95 (3H, d, J=6,8 Hz), 1,00 (3H, d, J=6,8 Hz), 1,29 (6H, t, J=7,3 Hz), 1,45 (9H, s), 1,52-1,60 (2H, m), 2,08 (1H, m), 2,20 (1H, m), 2,42 (1H, m), 2,81 (1H, d, J=15,6 Hz), 3,86 (1H, dd, J=6,3, 8,8 Hz), 4,14 (2H, q, J=7,3 Hz), 4,21-4,32 (4H, m), 5,00 (1H, d, J=8,3 Hz), 6,63 (1H, s).
Anal. Obliczone dla C22H36N2O8: C-57,88; H-7,95; N-6,14. Znalezione: C-57,87; H-8,03; N-6,12. MS (ES) m/z 457,2 [M+H]+, 479,2 [M+Na]+.
Synteza 25
Ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2’S-tert-butoksykarbonyloamino-4’-metylopentanoiloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-leucynę (606 mg, 2,62 mmola, Chemlog) i ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]-heksano-2,6-dikarboksylowego (450 mg, 1,75 mmola, Synteza 22). Surową substancję oczyszczono na 35 g krzemionki; eluowano z zastosowaniem gradientu mieszaniny heksany/octan etylu od 70/30 do 20/80. Otrzymano 689 mg (84%) produktu w postaci białej pianki.
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 0,96 (6H, m), 1,28 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,29 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,46 (9H, s), 1,45-1,73 (5H, m), 2,20 (1H, m), 2,42 (1H, m), 2,80 (1H, d, J=16,l Hz), 4,07-4,35 (7H, m), 4,81 (1H, szeroki d), 6,86 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C23H38N2O8-0,1 H2O: C-58,48; H-8,15; N-5,93. Znalezione: C-58,22;
H-7,94; N-5,92. MS (ES) m/z [M+H]+, 493, 2 [M+Na]+.
PL 221 526 B1
Synteza 26
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'S-metylopentanoiloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-izoleucynę (606 mg, 2,62 mmola, Aldrich) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (450 mg, 1,75 mmola, Synteza 22). Surową substancję oczyszczono na 35 g krzemionki, eluując z zastosowaniem gradientu mieszaniny heksany/octan etylu od 70/30 do 20/80. Uzyskano: 731 mg (89%) produktu.
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 0,92 (3H, t, J=7,3 Hz), 0,97 (3H, d, J=6,8 Hz), 1,17 (1H,m), 1,29 (6H, t, J=6,8 Hz), 1,46 (9H, s), 1,53 (1H, dd, J=5,8, 15,6 Hz), 1,58 (1H, t, J=2,4 Hz), 1,74 (1H, m), 1,83 (1H, m), 2,20(1H, m), 2,43 (1H, m), 2,80 (1H, d, J=15,6 Hz), 3,88 (1H, dd, J=7,3, 8,8 Hz), 4,12-4,32 (6H, m), 4,98 (1H, d, J=7,3 Hz), 6,60 (1H, s).
Anal. Obliczone dla C23H38N2O8-0,2 H2O: C-58,25; H-8,16; N-5,91. Znalezione: C-58,17; H-8,11; N,5,91.
MS (ES) m/z 471,2 [M+H]+, 493,2 [M+Na]+.
Synteza 27
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-(2-tert-butoksykarbonyloaminoacetyloamino)acetyloamino]-4-hydroksybicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-Gly-Gly (474 mg, 2,04 mmola) i chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo-heksano-2,6-dikarboksylowego (400 mg, 1,36 mmola, Synteza 22 bez obróbki podstawowej) z następującymi zmianami. Nie zastosowano DMAP. Dodano jeden równoważnik trietyloaminy. Surową substancję oczyszczono na 35 g krzemionki; eluowano octanem etylu. Uzyskano: 517 mg (81%).
[a]23o = -18,18 (c = 0,55, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,26 (3H, t, J=6,8 Hz), 1,27 (1H, t, J=7,3 Hz), 1,28 (3H, t, J=6,8 Hz), 1,46 (9H, s), 1,59 (1H, t, J=3,4 Hz), 1,62 (1H, dd, J=6,3,16,1 Hz), 2,21 (1H, dd, 3=2,9, 5,8 Hz), 2,46 (1H, dd, J=2,4, 5,8 Hz), 2,73 (1H, d, J=15,6 Hz), 3,78-3,91 (3H, m), 4,01-4,15 (3H, m), 4,24 (2H, q, J=6,8 Hz), 4,32 (1H, d, J=5,8 Hz), 5,28 (1H, b), 6,87 (1H, bt, J=4,9 Hz), 7,39 (1H, szeroki s).
HRMS obliczone dla C21H34N3O9, 472, 2295. Znaleziono: 472, 2303.
HPLC: 16,755 minut. Kolumna: Symmetry Cl 8, 3,5 pm, 4,6 x 150 mm. λ = 230 nM. Szybkość przepływu: 1 ml/minutę Gradient: 10% do 50% ACN/woda zawierając 0,1% TFA w czasie 25 minut.
PL 221 526 B1
Synteza 28
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-(2S-tert-butoksykarbonyloaminopropinyloamino)-acetyloamino]acetyloamino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-Ala-Gly (502 mg, 2,04 mmola) i chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo-heksano-2,6-dikarboksylowego (400 mg, 1,36 mmola, Synteza 22 bez obróbki podstawowej), z następującymi zmianami. Nie zastosowano DMAP. Dodano jeden równoważnik trietyloaminy. Surową substancję oczyszczono na 35 g krzemionki, eluując octanem etylu. Uzyskano: 500 mg (76%).
[a]23o = -31,37 (c=0,55, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,27 (3H, t, J=6,8 Hz), 1,28 (3H, t, J=6,8 Hz), 1,42 (3H, d, J=6,8 Hz), 1,45 (9H, s), 1,58 (1H, t, J=3,4 Hz), 1,64 (1H, dd, J=5,8, 15,6 Hz), 2,23 (1H, dd, J=3,4, 5,8 Hz), 2,50 (1H, dd, 3=2,9, 6,3 Hz), 2,69 (1H, d, J=15,6 Hz), ABq of doublets (2H, Ja=3,87, Jb=3,98 Jab=17,1 Hz, Jd=6,3 Hz), 3,92 (1H, m), 4,07-4,16 (3H, m), 4,24 (2H, q, J=7,3 Hz), 4,32 (1H, b), 5,08 (1H, b), 6,84 (1H, bt, J=4,88 Hz), 7,14 (1H, szeroki s).
HRMS obliczone dla C22H36N3O9, 486, 2452.
Znaleziono: 486, 2451.
Synteza 29
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3'-fenyloprpionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-fenyloalaninę (772 mg, 2,91 mmoli) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (480 mg, 1,94 mmola, Synteza 22). Surową mieszaninę reakcyjną zatężono, pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, przeprowadzono szybką chromatografię poprzez krótkie złoże żelu krzemionkowego, eluując mieszaniną octan etylu/DCM (1:1) i zatężono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując żółty olej. Następnie substancję oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując gradientem 30% octan etylu/heksany do 80% octan etylu/heksany, uzyskując 852 mg (87%) tytułowego związku.
[a]23o = -23,66 (c=0,93, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,22-1,30 (6H, m), 1,35 (9H, s), 1,59 (1H, t, J=2,9Hz), 1,70 (1H, dd,
J=5,5,15,4 Hz), 2,06 (1H, m), 2,40 (1H, d, J=15,4 Hz), 2,63 (1H, dd, J=2,9, 5,9 Hz), 2,76 (1H, dd,
J=9,2, 13,9 Hz), 4,08-4,33 (6H, m), 7,20-7,29 (5H, m).
MS znaleziono 505,0 [M+H]+.
HRMS obliczone dla C26H36N2O8, 505, 2550.
Znaleziono: 505, 2559.
PL 221 526 B1
Synteza 30
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-tert-butoksykarbonyloamino-4'-(tritylokarbamoilo)-butyryloamino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-glutamino(tritylo)-OH (1,40 g, 2,86 mmola) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicykloheksano-2,6-dikarboksylowego (490 mg, 1,90 mmola, Synteza 22), z wyjątkiem tego, że nie zastosowano DMAP. Surową mieszaninę reakcyjną zatężono, pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, przeprowadzono szybką chromatografię poprzez krótkie złoże żelu krzemionkowego, eluowano octanem etylu i zatężono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując żółty olej. Następnie oczyszczanie prow adzono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując gradientem 30% octan etylu/heksany do 100% octan etylu/heksany, uzyskując 1,3 g (94%) tytułowego związku.
[a]23o = -21,28 (c = 0,94, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,18-1,26 (6H, m), 1,44 (9H, s), 1,62-1,74 (3H, m), 1,91-2,00 (1H, m), 2,05 (1H, m), 2,38-2,48 (3H, m), 2,54 (1H, m), 4,00-4,27 (6H, m), 7,18-7,30 (15H, m).
MS znaleziono 728,2 [M+H]+.
HRMS obliczone dla C41H49N3O9, 728, 3547.
Znaleziono: 728, 3533.
Synteza 31
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S,6'-bis-tert-butoksykarbonyloamino-heksanoiloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-lizyna(Boc)-OH (910 mg, 2,63 mmoli) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksano-2,6-dikarboksylowego (450 mg, 1,75 mmola, Synteza 22), z wyjątkiem tego, że do mieszaniny reakcyjnej nie dodano DMAP. Surową mieszaninę reakcyjną zatężono, pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, przeprowadzono szybką chromatografię poprzez krótkie złoże żelu krzemionkowego, eluowano octanem etylu i zatężono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując żółty olej. Następnie substancję oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym eluując mieszaniną octan etylu/heksany (1:1), uzyskując 800 mg (78%) tytułowego związku.
[a]23D = -30,19 (c = 0,53, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,21-1,24 (6H, m), 1,26-1,17 (27H, m), 2,07 (1H, m), 2,42 (1H, d,
J=15,8 Hz), 2,59 (1H, dd, J=2,6, 5,5 Hz), 3,03 (1H, t, J=6,2 Hz), 3,99 (1H, m), 4,07-4,28 (5H, m).
PL 221 526 B1
MS znaleziono 586,1 [M+H]+.
HRMS obliczone dla C28H47N3O10, 586,3340 Znaleziono: 586, 3348.
Synteza 32
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-tert-butoksykarbonyloamino-3'-(tritylokarbamoilpropionyloamino]-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-asparagino(tritylo)-OH (1,35 g, 2,84 mmola) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (476 mg, 1,85 mmola, Synteza 22), z wyjątkiem tego, że do mieszaniny reakcyjnej nie dodano DMAP. Surową mieszaninę reakcyjną zatężono, pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, przeprowadzono szybką chromatografię poprzez krótkie złoże żelu krzemionkowego, eluowano octanem etylu i zatężono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując żółty olej. Następnie substancję oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, eluując gradientem 20% octan etylu/heksany do 50% octan etylu/heksany, uzyskując 1,07 g (81%) tytułowego związku.
[a]23o = -25,45 (b=0,55, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,19-1,26 (6H, m), 1,45 (9H, s), 1,61-1,69 (2H, m), 2,05 (1H, m), 2,44 (1H, d, J=15,4 Hz), 2,51-2,72 (3H, m), 4,02-4,21 (4H, m), 4,25 (1H, d, J=5,5 Hz), 4,36 (1H, dd, J=4,8, 8,8 Hz), 7,18-7,30 (15H, m).
MS znaleziono 714,1 [M+H]+.
HRMS obliczone dla C40H47N3O9, 714, 3391.
Znaleziono: 714, 3380.
Synteza 33
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-tert-butoksykarbonyloamino-3'-(1'-tert-butoksykarbonylo-1H-indol-3'-ilo)-propionyloamino]-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-tryptofan(Boc)-OH (1,18 g,
2,91 mmola) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksano-2,6-dikarboksylowego (520 mg, 1,90 mmola, Synteza 22). Surową mieszaninę reakcyjną zatężono, pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, przeprowadzono szybką chromatografię poprzez krótkie złoże żelu krzemionkowego, eluowano octanem etylu i zatężono pod silnie zmniejszonym ciśnie30
PL 221 526 B1 niem, uzyskując żółty olej. Następnie substancję oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym eluując mieszaniną octan etylu/DCM (1:1), uzyskując 1,2 g (92%) tytułowego związku.
[α]23ο = -12,5 (c = 0,96, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,18-1,27 (6H, m), 1,34 (9H, s), 1,62 (1H, t, J=2,9 Hz), 1,67 (9H, s), 1,74 (1H, dd, J=5,9, 15,2 Hz), 2,07 (1H, m), 2,46 (1H, d, J=15,7 Hz), 2,60 (1H, d, J=2,9, Hz), 2,89 (1H, dd, J=9,3, 15,0 Hz), 3,16 (1H, dd, J=4,9, 15,2 Hz), 4,04-4,12 (2H, m), 4,18-4,24 (2H, m), 4,27 (1H, d, J=5,4 Hz), 4,43 (1H, dd, J=5,4, 9,3 Hz), 7,26 (2H, m), 7,52 (1H, s), 7,64 (1H, d, J=7,3 Hz), 8,10 (1H, d, J=8,3 Hz).
MS znaleziono 644,8 [M+H]+, 666,8 [M+Na]+.
HRMS obliczone dla C33H44N3O10, 666, 3002.
Znaleziono: 666, 2988.
Synteza 34
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(1'-tert-butoksykarbonylopirolidyn-2'S-karbonylo)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]-heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-L-prolinę i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksano-2,6-dikarboksylowego (Synteza 22). Surową substancję oczyszczono na 110 g krzemionki w układzie ISCO, eluując gradientem 80% octan etylu/heksany do 100% octan etylu, uzyskując 699 mg (84%) tytułowego związku.
[a]23o = -52,53 (c = 0,99, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,26 (6H, m), 1,44 (9H, s), 1,62 (1H, m), 1,73 (1H, dd, J=5,4, 15,3 Hz), 1,84 (1H, m), 1,97 (1H, m), 2,07 (4H, m), 2,41 (1H, d, J=15,3 Hz), 2,50 (1H, m), 2,59 (1H, m), 4,12 (2H, m), 4,20 (1H, q, J=7,4 Hz), 4,27 (1H, d, J=5,4 Hz).
MS znaleziono 454,9 [M+H]+, 476,8 [M+Na]+.
HRMS obliczone dla C22H34N2O8Na: 477, 2213.
Znaleziono: 477, 2210.
Synteza 35
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-(4-tert-butoksykarbonylooksyfenylo)-propionyloamino]-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
PL 221 526 B1
Tytułowy związek wytworzono według procedury ogólnej A, stosując kwas 2S-tert-butoksykarbonyloamino-3-(4-tert-butoksykarbonylooksyfenylo)propionowy i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksanodikarboksylowego (Synteza 22). Surową substancję oczyszczono na 110 g krzemionki w układzie ISCO, eluując gradientem 60% octan etylu/heksany do 90% octan etylu/heksany, uzyskując 1,09 g (91%) tytułowego związku.
[a]23D= -12(c = 1,0, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,25 (6H, m), 1,37 (9H, s), 1,52 (9H, s), 1,68 (1H, dd, J=5,4, 15,3 Hz), 2,06 (1H, m), 2,38 (1H, d, J=15,3 Hz), 2,64 (1H, m), 2,79 (1H, dd, J=8,4, 13,9 Hz), 3,05 (1H, dd, J=5,4, 13,9 Hz), 4,20 (6H, m), 7,04 (2H, d, J=8,4 Hz), 7,26 (2H, d, J=8,4 Hz).
MS znaleziono 621,8 [M+H]+, 643,8 [M+Na]+.
HRMS obliczone dla C31H44N2O11Na, 643, 2843. Znaleziono: 643, 2845.
Synteza 36
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-metylosulfanylobutyryloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Tytułowy związek wytworzono według procedury ogólnej A stosując (Boc-L-metioninę) i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksano-2,6-dikarboksylowego (Synteza 22). Surową substancję oczyszczono na 110 g krzemionki w układzie ISCO, eluując gradientem 80% octan etylu/heksany do 100% octan etylu, uzyskując 1,0 g (92%) tytułowego związku.
[a]23D = -30 (c=1,0,MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 1,26 (6H, m), 1,43 (9H, s), 1,84 (6H, m), 2,06 (1H, m), 2,2 (1H, m), 2,48 (1H, m), 2,61 (1H, m), 3,37 (1H, m), 2,49 (1H, m), 4,2 (6H, m).
MS znaleziono 488,8 [M+H]+, 510,8 [M+Na]+.
HRMS obliczone dla C22H36N2O8SNa, 511, 2090.
Znaleziono: 511, 2071.
Synteza 37
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując dostępne w handlu N-BOC-(L)-alaninę i ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-amino-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksanodikarboksylowego (Synteza 22). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chło dnicą zwrotną przez noc. Oczyszczanie prowadzono metodą preparatywnej HPLC, kolumna 1 x 500 g SiO2, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Otrzymano 3,0 g produktu (90%, 7,00 mmoli), w postaci białej pianki.
[a]23D = -32,31° (c = 0,37, CHCI3).
PL 221 526 B1 1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,28 (6H, t, J=7,3 Hz), 1,34 (3H, d, J=7,3 Hz), 1,46 (9H, s), 1,51-1,58 (2H, m), 1,64 (1H, s), 2,19 (1H, dd, J=3,3, 6,2 Hz), 2,40 (1H, dd, J=2,9, Hz), 2,80 (1H, d, J=15,8 Hz), 4,10-4,36 (6H, m), 4,92 (1H, szeroki s), 6,94 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C20H32N2O8-0,1 H2O: C-55, 83; H-7,54; N-6,51. Znalezione: C-55,57; H-7,64; N-6,44.
MS (ES) m/z 429,2 [M+H]+, 329,1 [M-Boc]+.
Synteza 38
Chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'S-aminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Roztwór estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (2,95 g, 6,88 mmola, Synteza 37) w octanie etylu (30 ml) w temperaturze 0°C przedmuchiwano bezwodnym gazowym HCl, aż do nasycenia roztworu HCl. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze 0°C aż do zakończenia reakcji, co oceniano metodą TLC. Mieszaninę reakcyjną przedmuchiwano przez 30 minut N2 w celu usunięcia nadmiaru gazowego HCl. Uzyskaną zawiesinę zatężono do suchej masy pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 2,47 g (98%, 6,78 mmola) pożądanego chlorowodorku aminy. Dodatkowe oczyszczanie nie było konieczne.
[a]23D = -28,0° (c = 0,50, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCla) δ 1,24 (3H, t, J=7,0 Hz), 1,28 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,50 (3H, d, J=7,3 Hz), 1,61 (1H, t, J=2,9 Hz), 76 (1H, dd, J=5,9, 15,8 Hz), 2,10 (1H, dd, J=3,3, 5,9 Hz), 2,43 (1H, d, J=15,4 Hz), 2,60 (1H, dd, J=2,9, 6,2 Hz), 3,90 (1H, q, J-7,0, 13,9 Hz), 4,15 (2H, q, J=7,3 Hz), 4,14-4,31 (3H, m).
Anal. Obliczone dla C15H24N2O6-HCl-0,7 H2O: C-47,73; H-7,05; N-7,42. Znalezione: C-47,96; H-6,91; N, 7,04.
MS (ES) m/z 329,1 [M+H]+.
Synteza 39
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'S-(2S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)propionyloamino]-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-aminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (0,2 g, 0,55 mmola, Synteza 38) i Boc-(L)-alaninę (0,16 g, 0,82 mmola), z wyjątPL 221 526 B1 kiem tego, że nie zastosowano DMAP. Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,13 g (47,3%) tytułowego związku.
[α]23ο = -46,2 (c = 0,52, CHCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,27 (3H, t, J=7,0 Hz), 1,28 (3H, t, J=7,0 Hz), 1,36 (3H, d, J=7,0 Hz), 1,37 (3H, d, J=7,0 Hz), 1,44 (9H, s), 1,58-1,65 (2H, m), 2,19 (1H, dd, J=3,0, Hz), 2,46 (1H, dd, J=2,6, 5,9 Hz), 2,70 (1H, d, J=15,4 Hz), 4,09-4,33 (7H, m), 4,48 (1H, pozorny p, J=7,0 Hz), 5,05 (1H, szeroki d, J=6,6 Hz), 6,79 (1H, szeroki d, J=7,7 Hz), 7,26 (1H, s).
HRMS obliczone dla C23H38N3O9, 500, 2608.
Znaleziono: 500, 2598.
Synteza 40
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'S-(2-tert-butoksykarbonyloaminoacetyloamino)propionyloamino]-4-hydroksybicyklo[3.1.0.]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej A, stosując Boc-glicynę (0,29 g, 1,6 mmola) i chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-aminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (0,4 g, 1,1 mmola, Synteza 38) z wyjątkiem tego, że nie zastosowano DMAP. Oczyszczenie przeprowadzono stosując PC-TLC (octan etylu/heksany), uzyskując 0,14 g (26,2%) tytułowego związku.
[a]23o = -14 (c = 1,00, CDCI3).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,27 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,29 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,38 (3H, d, J=7,0 Hz), 1,45 (9H, s), 1,57-1,65 (2H, m), 2,19 (1H, dd, J=3,3, 5,9 Hz), 2,44 (1H, dd, J=2,9, 5,9 Hz), 2,74 (1H, d, J=15,8 Hz) 3,70-3,86 (2H, m), 4,08-4,34 (6H, m), 4,56 (1H, pozorny p, J=7,0 Hz), 5,31 (1H, szeroki s), 6,88 (1H, szeroki d, J=7,0 Hz), 7,50 (1H, s).
HRMS obliczone dla C22H36N3O9, 486, 2452.
Znaleziono: 486, 2444.
Synteza 41
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-(2S-tert-butoksykarbonyloamino-4-metylopentanoiloamino)propionyloamino]-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej B stosując dostępne w handlu monohydrat N-BOC-(L)-leucyny i chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-aminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (0,2 g, 0,55 mmola, Synteza 38).
PL 221 526 B1
Oczyszczanie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu). Otrzymano 0,54 g produktu (62%, 1,00 mmola), w postaci białej pianki.
[a]23D = -61,2° (c=0,49, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 0,93 (3H, d, J=6,2 Hz), 0,94 (3H, d, J=6,2 Hz), 1,25 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,27 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,36 (3H, d, J=7,0 Hz), 1,43 (9H, s), 1,53 (1H, d, J=9,5 Hz), 1,55-1,69 (5H, m), 2,18 (1H, dd, J=2,9, 5,9 Hz), 2,44 (1H, dd, 3=2,9, 6,2 Hz), 2,70 (1H, d, J=15,8 Hz), 4,06 (1H,szeroki s), 4,13 (4H, q, J=7,3 Hz), 4,18-4,28 (2H, m), 4,31 (1H, d, J=5,9 Hz), 4,41-4,45 (1H, m), 4,85 (1H, szeroki s), 6,57 (1H, d, J=7,3 Hz), 6,97 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C26H43N3O9-0,1 H2O: C-57,46; H-8,01; N-7,73. Znalezione: C-57,18; H-8,00; N-7,64.
HRMS obliczone dla C26H43N3O9 [M+Na]+; 564,2897. Znaleziono: 564, 2922.
Synteza 42
Ester dietylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-[2'-(2S-tert-butoksykarbonyloamino-3-metylobutyryloamino)propionyloammo]-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej B stosując dostępne w handlu N-BOC-(L)-walinę i chlorowodorek estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-aminopropionylo-amino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (0,2 g, 0,55 mmola, Synteza 38). Oczyszczanie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 67% octan etylu). Otrzymano 0,36 g produktu (43%, 0,68 mmola) w postaci białej pianki.
[a]23D = -65,5° (c = 0,58, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 0,91 (3H, d, J=7,0 Hz), H 0,97 (3H, d, J=6,6 Hz), 1,27 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,28 (3H, t, J=7,0 Hz), 1,37 (3H, d, J=1 7,3 Hz), 1,44 (9H, s), 1,54- 1,61 (3H, m), 2,12-2,20 (2H, m), 2,42 (1H, dd, J=2,6, 5,9 Hz), 2,70 (1H, d, J=15,4 Hz), 3,90 (1H, t, J=6,6 Hz), 4,13 (2H, q, J=7,0 Hz), 4, 20-4,29 (2H, m), 4,31 (1H, d, J=5,9 Hz), 4,40-4,48 (1H, m), 4,93 (1H, szeroki s), 6,41 (1H, d, J=7,3 Hz), 6,91 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C25H41N3O9-0,2 CH2Cl2: C-55,58; H-7,66; N-7,72. Znalezione: C-55,76; H-7,27; N-7,49.
MS (ES) m/z 528,3 [M+H]+.
Synteza 43
Ester dietylowy kwasu (1R, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-acetyloaminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
PL 221 526 B1
Roztwór chlorowodorku estru dietylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-aminopropionyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (0,30 g, 0,82 mmola, Synteza 38) w CH2CI2 (30 ml) mieszano w temperaturze 0°C, po czym dodano kolejno trietyloaminę (0,16 g, 1,6 mmola), a następnie chlorek acetylu (0,10 g, 1,18 mmola). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania z mieszaniem przez noc. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu (700 ml) i przemyto wodnym roztworem NaHSO4 i solanką. Warstwę organiczną osuszono nad siarczanem magnezu. Oczyszczanie prowadzono metodą PC-TLC, 4 mm SiO2 rotor, (10% octan etylu/heksany do 100% octan etylu), uzyskując 0,24 g (79%, 0,65 mmola) produktu w postaci białej pianki.
[a]23o = -48° (c = 0,5, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 1,27 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,28 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,37 (3H, d, J=7,0 Hz), 1,55-1,62 (2H, m), 1,99 (3H, s), 2,19 (1H, dd, J=3,3, 6,6 Hz), 2,40 (1H, dd, 3=2,6, 5,9 Hz), 2,77 (1H, d, J=15,8 Hz), 4,07 (2H, q, J=7,0 Hz), 4,21-4,31 (2H, m), 4,33 (1H, d, J=6,2 Hz), 4,43-4,47 (1H, m), 6,13 (1H, szeroki s), 7,06 (1H, szeroki s).
Anal. Obliczone dla C17H26N2O7: C-55,13; H-7,08; N-7,56.
Znalezione: C-55,05; H-7,12; N-7,29.
HRMS obliczone dla C17H26N2O [M+Na]+, 393, 1638. Znalezione: 393, 1644.
Synteza 44
Kwas 3-acetoksy-2S-(tert-butoksykarbonyloamino)propionowy
Do roztworu O-acetylo-L-seryny (3,7 g, 25,2 mmola) w mieszaninie dioksan:woda 1:1 dodano N-metylomorfolinę (2,8 g, 27,2 mmola) i diwęglan di-tert-butylu (5,8 g, 25,2 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24 godziny, a następnie podzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu+ i części organiczne odrzucono, wartość pH doprowadzono do 0-1 stosując wodny roztwór NaHSO4. Warstwy wodne ekstrahowano octanem etylu, osuszono nad Na2SO4 przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczenie metodą szybkiej chromatografii dało 2,6 g (41,7%) produktu. Substancje użyto w Syntezie 15 bez identyfikacji.
Synteza 45 (1S, 5R)-3-(tert-butoksykarbonyloamino)-3-(tert-butoksykarbonylo)-6-oksabicyklo[3.1.0]heksan
Do zawiesiny LiH (14,9 g, 1,875 mola) w THF (900 ml) i N,N-dimetylopropylenomocznika (DMPU, 155 g, 1,2 mola) dodano roztwór metylomalonianu t-butylu (129 g, 0,75 mola) w THF (385 ml), w czasie 30 minut, utrzymując temperaturę na poziomie 0-5°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury 65°C i dodano roztwór cis-1,4-dichloro-2-butenu (95%, 100 g, 0,8 mola, 1,08 równoważnika) w THF (100 ml) w czasie godziny, utrzymując temperaturę na poziomie 63-67°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny w temperaturze 65°C. Obróbka mieszaniny reakcyjnej z zastosowaniem mieszaniny woda/MTBE dała 1-(metoksykarbonylo)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en.
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 5,57 (s, 2H, CH=CH), 3,71 (s, 3H, CH3), 2,95 (s, 4H, 2CH2), 1,42 (s, 9H, C(CH3)3).
IR (folia) 1734 (C=O), 1646, 1268, 1149 cm-1.
Roztwór reakcyjny zawierający 1 -(metoksykarbonylo)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en oziębiono do temperatury 10-15°C i dodano do ochłodzonego roztworu (10-15°C) 1N NaOH (1,3 l, 1,3 mola) w czasie 30 minut. Roztwór reakcyjny mieszano w temperaturze 25°C przez 24 godziny i przebieg reakcji monitorowano testem GC. Gdy reakcja hydrolizy zakończyła się, do mieszaniny reakcyjnej dodano MTBE (645 ml) i roztwór mieszano przez 5 minut. Umożliwiono utworzenie warstw i rozdzielono je. Warstwę organiczną odrzucono. W celu zakwaszenia warstwy wodnej dodano 1,5 M
PL 221 526 B1 roztwór NaHSO4 (1470 ml) (wartość pH 2-3). Dodano MTBE (1,3 l) i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną ekstrahowano MTBE (385 ml) i połączone warstwy organiczne przemyto 5% roztworem LiCl. Warstwę organiczną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i rozcieńczono heptanem (780 ml). Roztwór zatężono do objętości w przybliżeniu 500 ml i uzyskaną zawiesinę mieszano 1 godzinę w temperaturze otoczenia. Ciało stałe przesączono, przemyto heptanem (250 ml) i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 35°C, uzyskując 103,29 g (wydajność 61%) 1-(kwas karboksylowy)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-enu w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia = 119°C.
1H NMR (300 MHz, CDCI3), δ 5,61 (s, 2H, CH=CH), 3,00 (s, 4H, 2CH2), 1,46 (s, 9H, C(CHs)s).
IR: 3800-3000 (szeroki, COOH), 1741 (CO2R), 1705 (CO2H), 1283), 1149 cm-1.
1-(kwas karboksylowy)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en (50 g, 236 mmoli) rozpuszczono w 850 ml mieszaniny toluen:MTBE 70:30 w atmosferze azotu w kolbie o pojemności 1 l zaopatrzonej w mieszadło mechaniczne. Dodano chlorek tionylu (33,6 g, 283 mmoli, 1,2 równoważnika) i mieszaninę reakcyjną mieszano, utrzymując temperaturę na poziomie 23°C. Roztwór reakcyjny oziębiono do temperatury 0-5°C i dodano kroplami trietyloaminę (32,2 g, 318 mmoli, 1,35 równoważnika) w czasie 30 minut. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury 23°C i mieszano przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną dodano szybko kroplami do wody dejonizowanej (625 ml), utrzymując temperaturę na poziomie 20-25°C. Warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto 500 ml 1M roztworu NaHCO3. Zatężenie warstwy organicznej pozwoliło na wydzielenie 1-(chlorokarbonylo)-1-(tert-butoksykarbonylo)-cyklopent-3-enu w postaci jasnożółtej cieczy.
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 5,61 (s, 2H, CH=CH), 3,04 (pozorny q, J=15,1 Hz, 4H, 2CH2), 1,49 (s, 9H, C(CHa)a).
IR (folia) 1796 (COCl), 1743 (CO2R), 1274, 1233, 1158 cm-1.
Do azydku sodu (20,16 g, 310 mmoli) dodano roztwór wodorosiarczanu tetrabutyloamoniowego (0,81 g, 2,4 mmola) w wodzie dejonizowanej (700 ml). Do roztworu z azydkiem dodano roztwór zawierający 1-(chlorokarbonylo)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en w mieszaninie MTBE/toluen, w czasie 45 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w temperaturze 23°C aż do zużycia 1-(chlorokarbonylo)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-enu, co potwierdzono przez analizę GC roztworu reakcyjnego. Warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto 1M NaHCO3 (540 ml) i wodą dejonizowaną (540 ml, następnie 270 ml). Warstwę organiczną osuszono Na2SO4 i przesączono. Roztwór zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 1-(azydek acylu)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en w postaci oleju.
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 5,58 (s, 2H, CH=CH), 2,96 (pozorny t, J=2,3 Hz, 4H, 2CH2), 1,46 (s, 9H, C(CH3)3).
IR (folia) 2137 (CON3), 1720 (CO2R), 1246 (s, 1185, 1136 cm-1).
Do 110 ml toluenu o temperaturze 95°C dodano roztwór (azydek acylu)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-enu w czasie 1 godziny. Wydzielanie się gazowego azotu kontrolowano przez szybkość dodawania w tych warunkach. MTBE oddestylowywano z mieszaniny reakcyjnej podczas dod awania. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w temperaturze 95°C i pozostawiono do oziębienia do temperatury 23°C przez noc. Odparowanie rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem dało 1 -(izocyjanian)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en w postaci oleju.
1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 5,67 (s, 2H, CH=CH), 3,01 (d, J=15,6 Hz, 2H), 2,61 (d, J=15,6 Hz, 2H), 1,50 (s, 9H, C(CHs)s).
IR (folia) 2258 (-NCO), 1732 (-CO2R), 1157 cm-1.
Do roztworu t-butanolanu potasu (1M w THF, 471 ml, 471 mmoli) dodano t-butanol (35 g, 471 mmoli) w atmosferze azotu. Roztwór reakcyjny ochłodzono do temperatury 0-5°C i dodano roztwór toluenowy zawierający 1-(izocyjanian)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en w czasie 60 minut, utrzymując temperaturę na poziomie 0-10°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury 23°C, mieszano przez 2 godziny i badano metodą GC zanikanie substancji wyjściowej izocyjanianu. Mieszaninę reakcyjną dodano do mieszaniny wody dejonizowanej (1,2 l) i MTBE (1,2 l) o temperaturze 15°C. Roztwór mieszano przez 20 minut i warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto 20% roztworem solanki (250 ml) i warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną zatężono metodą destylacji do objętości w przybliżeniu 250 ml. Dodano heptan (500 ml) i roztwór zatężono do objętość ogólnej 250 ml. Uzyskaną rzadką zawiesinę ochłodzono do temperatury 0°C, mieszano przez godziny i przesączono. Placek filtracyjny przemyto zimnym heptanem (2 x 100 ml) i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 34,54 g (wydajność 52% względem 1-(kwas karboksylowy)-1-(tert-buPL 221 526 B1 toksykarbo-nylo)cyklopent-3-en)-1-(tert-butoksykarbonyloamino)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklo-pent3-enu w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia 87-89°C.
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ 5,63 (s, 2H, CH=CH), 5,1 (szeroki s, 1H, NH), 2,99 (d,J=17,2 Hz, 2H), 2,57 (d,J=16,0 Hz, 2H), 1,46 (s, 9H), 1,44 (s, 9H).
13CNMR (CDCI3) δ 173,3, 154,9, 127,7, 81,1,64,5, 44,8, 27,8.
IR (KBr): 3451,2981,2932, 1712, 1489, 1369, 1154 cm-1.
MS (FIA) m/e (% intensywności względnej) 284,2 (M++1,56), 228,2 (73), 172,1 (97), 128,0 (100).
Do mieszaniny wodorosiarczanu tributyloamoniowego (4,08 g, 10 mmoli, 0,17 równoważnika), hydratu monoperoksyftalanu magnezu (MMPA, 52,4 g, 4,76% aktywnego tlenu = 2,1 równoważnika) i wody dejonizowanej (100 ml) dodano roztwór 1-(tert-butoksykarbonyloamino)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-3-en (20,00 g, 71 mmoli) w 100 ml EtOAc. Mieszaninę reakcyjną mieszano mieszadłem mechanicznym przez 19 godzin. Do mieszaniny reakcyjnej dodano roztwór siarczynu sodu (18 g) w wodzie dejonizowanej (100 1) w czasie 30 minut. Mieszaninę rozcieńczono 100 ml EtOAc i warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto dejonizowaną H2O (100 ml), 2N NaOH (2 x 100 ml) i dejonizowaną H2O (2 x 100 ml). Warstwę organiczną destylowano w temperaturze 75-90°C pod ciśnieniem atmosferycznym aż do osiągnięcia objętości 40 ml. Roztwór oziębiono do temperatury 75°C i dodano gorący heptan (120 ml). Roztwór oziębiono do temperatury 65°C i ewentualnie zaszczepiono pożądanym produktem. Uzyskaną zawiesinę pozostawiono do oziębienia do temperatury otoczenia i następnie oziębiano dodatkowo w łaźni lodowej przez 1 godzinę. Produkt przesączono i przemyto 80 ml zimnej mieszaniny heptan:EtOAc 4:1, po czym suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C, uzyskując 15,45 g (wydajność 73%) tytułowego związku, w postaci białego ciała stałego. Związek można dodatkowo oczyszczać metodą rekrystalizacji z mieszaniny izopropanol:woda 2:1. Temperatura topnienia 130-133°C.
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ 5,0 (szeroki s, 1H), 3,58 (s, 2H), 2,41 (d, J=15,3 Hz, 2H), 2,20 (d, J=15,2 Hz, 2H), 1,43 (s, 9H), 1,40 (s, 9H).
13C NMR (CDCI3) g 171,3, 154,3, 81,2, 79,5, 62,8, 57,0, 38,6, 28,3, 27,7.
IR (KBr): 3453, 2982, 2932, 1726, 1708, 1489, 1369, 1293, 1156, 840 cm-1.
MS (FIA) m/e (% intensywności względnej) 300,3 (M++1,65, 244,4 (68), 188,2 (100) 144,1 (99).
Synteza 46
Dichlorowodorek (1R, 3R)-1,3-di(metylobenzyloamino)propanu
(R) -a-metylobenzyloaminę (98% nadmiar enencjomeryczny, 121 g, 1 mola) ogrzano do temperatury 100°C w atmosferze azotu. Kroplami dodano dibromopropan (25,4 ml, 50,5 g, 250 mmoli) w czasie 70 minut. Mieszaninę ogrzewano przez dodatkowe 3 godziny, a następnie oziębiono do temperatury 80°C. Kroplami dodano stężony (50%) roztwór NaOH (30 ml) w czasie 10 minut. W celu ro zpuszczenia ciała stałego dodano wodę (30 ml) i mieszaninę pozostawiono do oziębienia do temperatury pokojowej w czasie 30 minut. Dodano MTBE (100 ml). Osad rozpuszczono przez dodanie 100 ml wody, po czym i warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto 50 ml solanki, osuszono (Na2SO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 126,0 g jasnożółtego oleju. Olej destylowano pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 70°C (temperatura głowicy), stosując 12-calową kolumnę, w celu usunięcia nadmiaru (R)-a-metylobenzylaminy. Pozostałość w naczyniu (68 g surowej diaminy) rozpuszczono w 1 l i-PrOH, w 2 l kolbie z mieszadłem mechanicznym. Kroplami dodano stężony HCl (12 M, 45 ml, 540 mmoli) w czasie 10 minut. W celu zapewnienia dokładnego wymieszania gęstej zawiesiny dodano dodatkowe 100 ml i-PrOH. Mieszaninę mieszano przez 90 minut i przesączono. Placek filtracyjny przemyto i-PrOH i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C, uzyskując 64,32 g (wydajność 72%, w przeliczeniu na dibromopropan) tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
1H NMR (500 MHz, DMSO-d6) δ 9,93 (szeroki s, 2H), 9,47 (szeroki s, 2H), 7,56 (d, J=7,0 Hz, 4H), 7,37 (m, 6H), 4,27 (m, 2H), 2,84 (m, 2H) 2,48 (m, 2H), 2,1 (m, 2H), 1,56 (d, J=6,7 Hz, 6H).
PL 221 526 B1
Synteza 47 (1S)-1-(tert-butoksykarbonyloamino)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-4-en-3-on
Dichlorowodorek (1R, 3R)-1,3-di(metylobenzyloamino)propanu (24,65 g, 69,3 mmola, Synteza 46) rozpuszczono mieszając w 150 ml wody. Do roztworu dodano 35 ml (175 mmoli) 5N. Roztwór NaOH, a następnie 150 ml MTBE. Po wymieszaniu przez 15 minut warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano 100 ml MTBE. Połączone warstwy organiczne przemyto 100 ml solanki, osuszono Na2SO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 18,06 g (wydajność 92%) 1R, 3R-di-(metylobenzyloamino)propanu w postaci bezbarwnego oleju.
W cztero-szyjnej kolbie o pojemności 500 ml zaopatrzonej w mieszadło zewnętrzne, rozpuszczono 20,59 g (73,5 mmola) 1R, 3R-di(metylobenzyloamino)propanu w mieszaninie po 30 ml suchego MTBE i THF, w strumieniu azotu. Roztwór oziębiono do temperatury -45°C i dodano kroplami 59 ml (147 mmoli) roztworu n-BuLi (2,5M w heksanach) w czasie 17 minut. Jasnożółty roztwór mieszano przez 2 godziny w temperaturze -45°C. Kroplami dodano roztwór (1S, 3S, 5R)-3-(tert-butoksykarbonyloamino)-3-(tert-butoksykarbonylo)-6-oksabicyklo[3.1.0]heksanu (10,00 g, 33,4 mmola) w 55 ml suchego THF, w czasie 28 minut, utrzymując temperaturę poniżej -40°C. Wkraplacz przepłukano dodatkowo 5 ml THF. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18 godzin w temperaturze -45°C, po czym reakcję przerwano poprzez dodanie kroplami 4N wodnego roztworu kwasu siarkowego (75 ml). Łaźnia chłodzącą usunięto po dodaniu całego kwasu. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano 50 ml MTBE. Połączone warstwy organiczne przemyto porcjami po 50 ml wody i solanki, osuszono stosując Na2SO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 9,78 g surowego związku 578242 w postaci białego ciała stałego. Ciało stałe rozpuszczono w 33 ml gorącego MTBE i porcjami dodano heptan (66 ml). Mieszany roztwór pozostawiono do oziębienia do temperatury pokojowej, następnie mieszaninę mieszano przez 1 godzinę w temperaturze 0°C. Ciało stałe odsączono, przemyto 2 x 10 ml zimnej mieszaniny heptan:MTBE 2:1 i suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem przez 4 godziny w temperaturze 35°C, uzyskując 8,52 g (wydajność 85%) (1S, 3R)-1-(tert-butoksykarbonyloamino)-1-(tert-butoksykarbonylo)-3-hydroksycyklopent-4-enu w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia 111-112°C.
Analiza chiralną HPLC: 99,7% nadmiaru enancjomerycznego.
[a]23D = +114 (c 1, MeOH).
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ 6,1 (szeroki s, 1H), 5,9 (szeroki s, 1H), 5,55 (d, J=5,0 Hz, 1H), 4,8 (m, 1H), 4,44 (d, J=10,5 Hz, 1H), 2,87 (dd, J=14,5, 7,5 Hz, 1H), 2,00 (d, J=14,5 Hz, 1H), 1,45 (s, 9H), 1,42 (s, 9H).
IR (KBr): 3413, 2983, 1703, 1491, 1370, 1309, 1255, 1155, 1055 cm-1.
MS (FIA) m/e (% intensywności względnej) 300,3 (M++1, 15), 226,2 (29), 170,1 (100), 126,1 (89), 108,3 (20).
Do roztworu (1S, 3R)-1-(tert-butoksykarbonyloamino)-(tert-butoksykarbonylo)-3-hydroksycyklopent-4-enu (20 g, mmola) w MTBE (200 ml) dodano 2,2,6,6-tetrametylopiperdynylooksyl (wolny rodnik) (TEMPO) (0,84 g, 5,3 mmola) i KBr (0,63 g, 5,3 mmola, w 2 ml wody). Mieszaninę reakcyjną oziębiono do temperatury 0°C i kroplami dodano roztwór NaOCl (3,14%, 240 g, 100 mmoli), zawierający NaHCO3 (8,4 g), utrzymując temperaturę poniżej 5°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano 1 godzinę w temperaturze 0°C i pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano MTBE (2 x 200 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml 1N roztworu HCl zawierającego 2,21 g KI, po czym 10% roztworem Na2SO3 (200 ml). Warstwę organiczną przemyto wodą (2 x 200 ml) i zatężono do suchej masy pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w MTBE (60 ml) w temperaturze 50°C i krystalizowano dodając heptan (200 ml) w czasie 1 godziny. Mieszaninę ochłodzono do temperatury 0°C w czasie 2 godzin, a następnie przesączono. Placek filtracyjny przemyto 100 ml zimnej mieszaniny heptan:MTBE (65:35) i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 16,99 g (wydajność 89%) tytułowego związku, w postaci białego ciała stałego.
PL 221 526 B1
Temperatura topnienia 116-18°C.
[a]23D = +123 (c1, MeOH).
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ 7,4 (szeroki s, 1H), 6,32 (d, J=5,5 Hz, 1H), 5,6 (szeroki s, 1H), 2,87 (d, J=18,2 Hz, 1H), 2,9 (d, J=18,2 Hz, 1H), 1,43 (s, 18H).
13C NMR (CDCI3) 8206,1, 170,2, 160,8, 154,9, 136,1,84,5, 66,1,46,6, 28,9, 28,4.
IR (KBr): 3419, 2983, 1722, 1487, 1730, 1300, 1259, 1151, 1012 cm-1.
MS (FIA) m/e (% intensywności względnej) 254,2 (M++ 1,11), 242,3 (18), 228,2 (13), 186,1 (76), 143,2 (11), 242,3 (100).
Synteza 48
Bromek 1-(2-tert-butoksy-2-oksoetylo)tetrahydrotiofenu
Do roztworu tetrahydrotiofenu (2,19 l, 24,8 mola, równoważnika) w acetonie (11,38 l), w kolbie o pojemności 22 l dodano bromooctan t-butylu (2,44 1, 16,52 mola, 1 równoważnik) w czasie 30-60 minut, utrzymując temperaturę pomiędzy 15-25°C, stosując łaźnię wodną. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godziny i próbkę zbadano metodą 1H NMR w celu potwierdzenia zakończenia reakcji. Osad przesączono, przemyto acetonem (2 l) i suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem przez 3 dni, w temperaturze 28-33°C, uzyskując 4,328 kg (wydajność 92,5%) tytułowego związku.
1H NMR (500 MHz, DMSO d-6) δ 4,40 (s, 1H), 3,51 (m, 2H), 3,48 (m, 2H), 2,23 (m, 2H), 2,13 (M, 2H), 1,42 (s, 9H).
Synteza 49
Ester di-tert-butylowy kwasu (1S, 2S, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonyloamino)-4-okso-bicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do roztworu bromku 1-(2-tert-butoksy-2-oksoetylo)tetrahydrotiofenu (11,9 g, 42 mmole, 2,5 równoważnika, Synteza 48) w acetonitrylu (30 ml) o temperaturze 0°C dodano KOtBu (42 ml, 42 mmole, 1M roztwór w THF, 2,5 równoważnika) w atmosferze N2, w czasie 10 minut, utrzymując temperaturę poniżej 5°C. Mleczny roztwór mieszano z oziębianiem przez 1,5 godziny. Kroplami dodano trifluoroetanol (6,9 g, 69 mmoli, 4,1 równoważnika). Dodano roztwór (1S)-1-(tert-butoksykarbonyloamino)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-4-en-3-onu (5 g, mmola, Synteza 47) i trifluoroetanol (13,3 g, 132 mmole, równoważnika) w acetonitrylu (20 ml), w czasie 5 minut, utrzymując temperaturę na poziomie 35°C. Roztwór mieszano przez 4,5 godziny w temperaturze 0-5°C. Do zimnej mieszaniny reakcyjnej dodano MTBE (155 ml) i H2O (80 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto H2O (50 ml), następnie 20% solanką (50 ml). Warstwę organiczną zatężono poprzez destylację pod ciśnieniem atmosferycznym do objętości w przybliżeniu 30 ml. Dodano heptan (100 ml) i roztwór zatężono. Dodano dodatkowo heptan w potrzebnej ilości aż do uzyskania temperatury pary destylatu 93°C. Dodano THF (65 ml), uzyskując roztwór tytułowego związku.
Synteza 50
Ester di-tert-butylowy kwasu (1S, 2S, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonyloamino)-4-okso-bicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do roztworu bromku 1-(2-tert-butoksy-2-oksoetylo)-tetrahydrotiofenu (757 g, 2,67 mola, Synteza 48) w 2,2 l CH2CI2, o temperaturze 0°C, dodano 1,7 l nasyconego wodnego roztworu K2CO3, utrzymując temperaturę poniżej 10°C. Po wymieszaniu dwufazowej mieszaniny przez 1,5 godziny, dodano porcjami 223 ml 50% roztworu NaOH, utrzymując temperaturę poniżej 5°C. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny i przesączono. Osad przemyto CH2CI2. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano 600 ml CH2CI2. Połączone warstwy organiczne osuszono nad stałym K2CO3 i zatężono pod zmniejszo40
PL 221 526 B1 nym ciśnieniem, uzyskując 533,3 g (wydajność 98%) (2-tert-butoksy-2-oksoetylo)tetrahydrotiofenu w postaci jasnożółtego oleju. Po przechowywaniu w zamrażarce, olej krystalizuje, dając białawe ciało stałe.
Temperatura topnienia 48-50°C.
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ 3,12 (m, 2H), 3,00 (m, 2H), 2,85 (s, 1H), 2,41 (m, 2H), 1,84 (m, 2H), 1,38 (s, 9H).
Do roztworu (1S)-1-(tert-butoksykarbonyloamino)-1-(tert-butoksykarbonylo)cyklopent-4-en-3-onu (194 g, 653 mmola) w 650 ml CH2CI2, o temperaturze 0°C, dodano 474 ml (6,5 mola, 10 równoważników) trifluoroetanolu. Kroplami dodano roztwór (2-tert-butoksy-2-oksoetylo)tetrahydrotiofenu (396 g, 1,96 mola) w 325 ml CH2CI2, w czasie 40 minut utrzymując temperaturę poniżej 10°C. Łaźnię lodową usunięto po 1 godzinie. Dodano wodę dejonizowaną (680 ml) i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną ekstrahowano 400 ml CH2CI2. Połączone warstwy organiczne przemyto 500 ml solanki, osuszono stosując Na2SO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 587 g bursztynowego, oleistego ciała stałego. Ciało stałe rozpuszczono w 400 ml CH2CI2 i eluowano poprzez złoże 1,6 kg żelu krzemionkowego, stosując jako eluent mieszaninę heksany:eter metylowo t-butylowy: CH2CI2 5:1:1, uzyskując ogółem 13,2 1 eluentu. Eluent zatężono, uzyskując 398,7 g białego ciała stałego. Ciało stałe rozpuszczono w 3 1 wrzącej mieszaniny heksany:MTBE 70:30. Roztwór pozostawiono do oziębienia do temperatury pokojowej przez noc, następnie oziębiano w łaźni lodowej przez 1 godzinę. Ciało stałe przesączono, przemyto zimnym rozpuszczalnikiem (w przybliżeniu 700 ml) i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, w temperaturze 35°C, uzyskując 173 g (wydajność 64%) ester di-tertbutylowy kwasu (1S, 2S, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonyloamino)-4-okso-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia 144-46°C.
[a]23D =+30,5 (c1, CHCI3).
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ 5,36 (d, 1H), 2,88 (m, 1H), 2,64 (dd, J=5,2, 3,2 Hz, 1H), 2,37 (d, J=2,7 Hz, 1H), 2,23 (szeroki s, 1H), 1,45 (s, 9H), 1,43 (s, 18H).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 206,2, 171,2, 168,5, 155,3, 82,7, 80,7, 61,2, 43,2, 36,0, 34,328, 4,28,2, 28,0, 25,3.
IR (CHCla): 2982, 1744, 1719, 1485, 1394, 1309 cm-1.
MS (ES+) m/e (% intensywności względnej) 412,2 (M++1, 79), 356,2 (50), 300,1 (97), 276,1 (68), 244,1 (100).
Analiza: wartości obliczone dla C21H33NO7 (411,29): C-61,30; H-8,08; N-3,40.
Znalezione: C-61,32; H-8,04; N-3,51.
Synteza 51
Ester di-tert-butylowy kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-tert-butoksykarbonylo]amino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-6-dikarboksylowego
Roztwór uzyskany w syntezie 49 oziębiono do temperatury 0°C w atmosferze azotu i dodano kroplami tri-sec-butylo-borowodorek litu (L-SelectrideTM, 1M roztwór w THF, 21 ml, mmoli). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 45 minut w temperaturze 0°C. Kroplami dodano 2M roztwór węglanu sodu (31 ml), utrzymując temperaturę poniżej 8°C. Dodano roztwór 30% H2O2 (7,15 g, 63 mmole) w 20 ml wody, utrzymując temperaturę poniżej 15°C. Po wymieszaniu przez 10 minut, dodano MTBE (210 ml) i wodę dejonizowaną (100 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem Na2SO3 (40 ml) i 1M roztworem NaHSO4 (40 ml). Warstwę organiczną zatężono przez oddestylowanie pod ciśnieniem atmosferycznym do objętości w przybliżeniu 90 ml. Destylację kont ynuowano i dodawano heptan w celu utrzymywania stałej objętości. Gdy temperatura pary destylatu osiągnęła 93°C, roztwór oziębiono do temperatury 70°C i dodano 7 ml THF. Roztwór oziębiono do temperatury 0°C i mieszano przez 1 godzinę. Ciało stałe odsączono, przemyto zimnym heptanem (10 ml) i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 50°C, uzyskując 4,68 g (wydajność 67%) estru di-tert-butylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-di-karboksylowego w postaci białego ciała stałego.
PL 221 526 B1 1H NMR (CDCI3, 500 MHz) δ 5,31 (szeroki s, 1H), 4,38 (d, JAB=10,5 Hz, 1H), 4,30 (dd, J=11,0, 6,0 Hz, 1H), 2,68 (d, J=15,3 Hz, 1H), 2,17 (m, 1H), 2,07 (m, 1H), 1,58 (m, J=15,2 Hz, 1H), 1,45 (s, 9H), 1,44 (s, 9H), 1,43 (s, 9H).
13CNMR (75 MHz, CDCI3) δ 175,2, 170,5, 155, 83,2, 81,3, 73,7, 66,9, 43,1, 36,0, 34,4, 29,3, 28,3, 28,1,27,4, 22.1.
IR (CHCI3): 3445, 2982, 1714, 1485, 1361 cm-1.
MS (ES+) m/e (% intensywności względnej) 414,2 (M++1,58), 358,1 (75), 302,1 (78), 246,0 (100).
[a]23o = -28,6 (c1, MeOH).
Synteza 52
Kwas (1R, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(2'S-2'-(tert-butoksykarbonyloamino)propionylo)amino-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy
Do roztworu DeoksofluorTM (16,05 g, 72,6 mmola, 1,2 równoważnika) w CH2CI2 (105 ml), o temperaturze -78°C, dodano roztwór estru di-tert-butylowego kwasu (1S, 2S, 4S, 5R, 6R)-2-(tertbuto-ksykarbonyloamino)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-dikarboksylowego (25,00 g, 60,5 mmola, Synteza 51) w CH2CI2 (230 ml) w czasie 2 godzin. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny i dodano dodatkowo 1,66 g Deoksofluor™. Roztwór mieszano przez 30 minut i umożliwiono mu ogrzanie do temperatury -10°C. Kroplami dodano nasycony roztwór NaHCO3 (105 ml) w czasie 20 minut, utrzymując temperaturę poniżej 5°C. Wartość pH warstwy wodnej uregulowano do 7 przez dodanie 160 ml nasyconego roztworu NaHCO3. Mieszaninę pozostawiono do ogrzania do temperatury otoczenia i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną ekstrahowano 100 ml CH2CI2. Połączone warstwy organiczne przemyto 250 ml solanki, następnie osuszono stosując Na2SO4. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i do surowego produktu dodano heptan (75 ml). Uzyskaną mieszaninę ogrzano do temperatury 50°C, aż do rozpuszczenia wszystkich części stałych i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia przez 24 godziny. Mieszaninę oziębiono do temperatury 0°C w łaźni lodowej i przesączono. Produkt przemyto zimnym heptanem i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 20,23 g (wydajność 80%) estru di-tert-butylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonyloamino)-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia 140-143°C.
[a]23o = +20,6 (c1, CHCI3).
1H NMR (CDCl3, 500 MHz) δ 5,45 (dd, Jh-f=56, Jh-h=4,8 Hz, 1H), 5,28 (szeroki s, 1H), 3,00 (m, 1H), 2,23 (szeroki s, 1H), 2,11 (m, 1H), 2,08 (m, 1H), 1,46 (s, 9H), 1,46 (s, 9H), 1,43 (s, 9H), 1,37 (m, 1H).
13CNMR (CDCI3, 75 MHz) δ 177,7, 170,5, 155,0, 94,4, 92,0, 82,2, 81,5, 80,2, 64,7, 37,7, 33,2, 29,7, 29,3, 28,3, 28,1,27,8, 20,4.
MS (ES+) m/e (% intensywności względnej) 416,2 (M++1,66), 360,1 (67), 304,1 (100), 248,0 (60).
IR (CHCI3): 3444, 2981, 1715, 1485, 1369 cm-1.
Do roztworu estru di-tert-butylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(tert-butoksykarbonyloamino)-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (14,87 g, 0,036 mola) w EtOH (abs, 149 ml) dodano kroplami SOCI2 (21,29 g, 13,05 ml, 0,179 mola, 5 równoważników), w czasie 10 minut bez oziębiania, w celu otrzymania łagodnie wrzącego roztworu. Roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną roztwór przez noc. Rozpuszczalnik usunięto z mieszaniny reakcyjnej pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w EtOAc (150 ml) i mieszając dodano kroplami roztwór 10% Na2CO3 (75 ml) w czasie 5-10 minut. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (1 x 50 ml), osuszono
PL 221 526 B1 nad Na2SO4, przesączono i zatężono produkt, ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego, pod zmniejszonym ciśnieniem do gęstej cieczy, która zestaliła się po odstaniu (11,02 g).
Do roztworu N-Boc-L-alaniny (38,62 g, 204 mmole) w 396 ml chlorku metylenu w temperaturze -22°C dodano N-metylomorfolinę (22,44 ml, 204 mmole) w atmosferze azotu, po czym kroplami dodano chloromrówczan izobutylu (26,48 ml, 204 mmole) w czasie 15 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej przekroczyła -18°C. Uzyskaną rzadką zawiesinę mieszano w temperaturze -20°C przez 30 minut, następnie dodano roztwór estru dietylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (49,46 g, 191 mmoli) w 247 ml chlorku metylenu, w czasie 40 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekraczała -16°C. Mieszaninę reakcyjną usunięto z łaźni chłodzącej i mieszano w temperaturze otoczenia przez 70 minut. Dodano 408 ml 1N roztworu kwasu chlorowodorowego, mieszaninę mieszano przez 5 minut i warstwy rozdzielono.
Warstwę organiczną przemyto nasyconym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (1 x 408 ml), osuszono (Na2SO4), przesączono i produkt, ester dietylowy kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(2'S-2'-(tert-butoksykarbonyloamino)propionylo)amino-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego, zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do białej pianki (88,16 g).
Do roztworu surowego estru dietylowego kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(2'S'-2'-(tert-butoksykarbonyloamino)propionylo)-amino-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (17,5 g, 37,3 mmoli teoretycznie) w 46,6 ml tetrahydrofuranu, o temperaturze pokojowej, dodano 46,7 ml (93,4 mmola) 2N roztworu wodorotlenku sodu. Dwufazową mieszaninę mieszano energicznie w temperaturze pokojowej aż do uzyskania homogeniczności, a następnie mieszano przez dodatkową godzinę (ogółem trzy godziny). Mieszaninę rozcieńczono 46 ml eteru metylowo t-butylowego, następnie mieszano przez 10 minut i warstwy rozdzielono. W oddzielnej kolbie, przygotowano 93 ml wody, następnie dodano 8,4 ml (101 mmoli) stężonego HCl. Na końcu roztwór kwasu zaszczepiono kryształami kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(2'S-2'-(tert-butoksykarbonyloamino)propionylo)amino-4-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-2,6-di-karboksylowego, po czym zebrano warstwę wodną. Najpierw warstwę wodną dodano powoli tak, aby powstała umiarkowanie gęsta zawiesina. W tym czasie, zwiększono szybkość dodawania (40 minut sumarycznego czasu dodawania). Wkraplacz przemyto wodą (16 ml). Uzyskaną zawiesinę mieszano przez 2 godziny, przesączono, przemyto wodą (2 x 32 ml) i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, w temperaturze 45°C, do stałej masy, uzyskując 13,9 g (99%) tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
Synteza 53
Ester dietylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2/7-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do zawiesiny kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2/6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (10 g, mmola, opis patentowy St. Zjedn. Ameryki nr 5688826) w 100 ml 2B etanolu w temperaturze pokojowej (15,5 ml, 212,6 mmola) kroplami dodano chlorek tionylu w czasie 20 minut, następnie mieszaninę przepłukano 40 ml etanolu. Zawiesinę ogrzano do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną i mieszano przez noc. Uzyskany roztwór oziębiono do temperatury pokojowej i zatężono do galaretowatej pozostałości. Do tej pozostałości dodano octan etylu (50 ml), a następnie mieszaninę rozcieńczono dodatkowo 94 ml octanu etylu. Do mieszaniny powoli dodano 15% wodny roztwór węglanu sodu (70 ml) z mieszaniem ręcznym, uzyskując stopniowe rozpuszczenie i otrzym ując końcową wartość pH 7,95. Mieszaninę przesączono i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (2 x 100 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (1 x 100 ml), osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując tytułowy związek w postaci słabo żółtego oleju, który zestalił się w białawe ciało stałe (11,71 g, wydajność 95%).
Temperatura topnienia 80-83°C.
[a]25o = -57,7 (c 1,04, CH3OH).
PL 221 526 B1
500 MHz NMR (CDCI3) δ 4,31 (q, 2H, J=7,0 Hz), 4,20 (m, 2H), 3,78 (d, 1H, J=15,0 Hz), 3,36 (dd, 1H, J = 4,0, 7,0 Hz), 2,93 (dd, 1H, J=4,0, 7,0 Hz), 2,81 (d, 1H, J=15,0 Hz), 2,46 (t, 1H, J=4,0), 1,34 (t, 3H, J=7=0), 1,30 (t, 3H, J=7,0).
13C NMR (125 MHz, CD3CI3) δ 171,68, 168,57, 63,26, 62,42, 59,96, 56,06, 43,78, 32,25, 22,49, 14,31, 14,25.
FTIR (ATR) 3364,15 (s), 1725,95 (s), 1304,91 (s), 1259,24 (s), 1200,84 (s), 1104,91 (s), 1022,99 (s), 896,45 (s), 851,21 (s) cm-1.
Analiza obliczono dla C11H17NO6S: C-45,35; H-5,88; N-4,81. Znaleziono: C-45,02; H-5,75; N-4,82. Synteza 54
Ester dietylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-4'-metylotio-2'-(tert-butoksykarbonylo)aminobutanonylo)amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do klarownego roztworu N-Boc-L-metioniny (32,64 g, mmola) w 110 ml chlorku metylenu dodano N-metylomorfolinę (14,4 ml, 130,9 mmola), w temperaturze -22°C w atmosferze azotu, a następnie dodano kroplami chloromrówczan izo-butylu (17 ml, 130,9 mmola) w czasie 7 minut, utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej na poziomie -22°C. Po zakończeniu dodawania, utworzyła się rzadka zawiesina. Tę mieszaninę mieszano w temperaturze -22 do -26°C przez 30 minut. Dodano roztwór estru dietylowego kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (35,65 g, 122,4 mmola, Synteza 53) w 107 ml chlorku metylenu, w czasie 15 minut, po czym mieszaninę przemyto 36 ml chlorku metylenu. Mieszaninę reakcyjną usunięto z łaźni chłodzącej i mieszano w temperaturze pokojowej przez 70 minut. Do roztworu dodano 51 ml 5N kwasu chlorowodorowego, następnie warstwy rozdzielono. Warstwę wodną ekstrahowano ponownie chlorkiem metylenu (2 x 107 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto nasyconym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (1 x 107 ml), osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 65,82 g (wydajność masowa 103%) tytułowego związku, w postaci białej pianki.
[a]25D = -12,7 (c 1,2, CH3OH).
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 7,53 (s, 1H), 5,06 (d, 1H, J=8,0 Hz), 4,34-4,20 (m, 6H), 3,41 (dd, 1H, J=4,0, 7,0), 2,97-2,89 (m, 2H), 2,64-2,59 (m, 2H, J=4,0), 2,12-1,89 (m, 5H), 1,47 (s, 9H), 1,32 (t, 6H, J=7,0).
13C NMR (125 MHz, CD3OD) δ 172,53, 169,03, 167,88, 156,00, 80,62, 63,45, 62,56, 60,20, 55,33, 52,78, 42,81,31,52, 31,38, 30,12, 28,49, 22,69, 15,44, 14,23, 14,143.
FTIR (ATR) 3341,88 (w), 2979,38 (s), 1733,03 (s), 1674,92 (s), 1514,58 (s), 1315,80 (s), 1255, 15 (s), 1161,47 (s), 1142,63 (s), 1025,68 (s), 854,85 (s), 763,53 (s) cm-1.
Synteza 55 sól monosodowa kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-4'-metylotio-2'-(tert-butoksykarbonylo)aminobutanonylo)amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do roztworu estru dietylowego kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-4'-metylotio-2'-(tert-butoksykarbonylo)aminobutanonylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (58,95 g, 112,8 mmola, teoretycznie, Synteza 54) w 141 ml tetrahydrofuranu dodano 141 ml (282 mmole) 2N roztworu wodorotlenku sodu w temperaturze pokojowej. Mieszaninę mieszano energicznie w temperaturze pokojowej przez dwie minuty. Roztwór rozcieńczono 141 ml eteru metylowo-tertbutylowego, po czym warstwy rozdzielono. Następnie warstwę wodną rozcieńczono 141 ml wody i dodano kroplami stężony kwas chlorowodorowy w celu obniżenia wartości pH do 4,46. Mieszaninę mieszano przez 10 minut, uzyskując rzadką zawiesinę. Do zawiesiny dodano więcej stężonego kwasu chlorowodorowego w celu obniżenia wartości pH do 1,4 (w sumie zastosowano 17 ml stężonego HCl, 204 mmoli). Po wymieszaniu przez 2 godziny, zawiesinę przesączono. Placek filtracyjny przemyto wodą (2 x 118 ml) i suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 45°C przez 1 godzinę, przed przeniesieniem na szalkę. Placek filtracyjny suszono ponownie pod zmniejszonym ciśnieniem
PL 221 526 B1 w temperaturze 45°C przez 16 godzin i w temperaturze 58°C przez godzin, uzyskując 52,96 g (96% wydajności masowej) tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia (rozkład) 258°C.
[a]25D = -25,2 (c 1,03, H2O).
500 MHz 1H NMR (D20) δ 4,07-4,01 (m, 2H), 3, 45-3, 43 (m, 1H), 3,11 (d, 1H, J=15,0 Hz), 2,85 (m, 1H), 2,71 (s, 3H), 2,47-2,35 (m, 3H), 1,96-1,90 (m, 4H), 1,78-1,72 (m, 1H), 1,28 (s, 9H).
13C NMR (125 MHz, CD3OD) δ 174,45, 173,58, 172,80, 157,46, 81,71, 61,41, 55,04, 53,24, 42,29, 31,71,30,85, 29,41,27,79, 23,65, 14,41.
FTIR (ATR) 3287,62 (s), 1698,00 (s), 1528,91 (s), 1327,36 (s), 1283,74 (s), 1245,90 (s), 1174,81 (s), 1109,06 (s), 1053,05 (s), 874,27 (s), 808,95 (s) cm-1.
Synteza 56
Kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-4'-metylotio-2'-(tert-butoksykarbonylo)aminobutanonyloamino-2,2-diokso-2a 6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowy
Do roztworu estru dietylowego kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-4'-metylotio-2'-(tert-butoksykarbonylo)aminobutanonylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-di-karboksylowego (166,15 g, 318 mmoli, Synteza 54) w 480 ml tetrahydrofuranu dodano 397 ml (795 mmola) 2N roztworu wodorotlenku sodu w temperaturze pokojowej. Mieszaninę mieszano energicznie w temperaturze pokojowej przez dwie minuty, po czym mieszanina reakcyjna stała się homogeniczna, otrzymano klarowny słabo żółto/zielony roztwór. Mieszaninę mieszano przez dodatkowe dwie godziny w temperaturze pokojowej. Roztwór rozcieńczono 480 ml eteru metylowo-tert-butylowego, następnie warstwy rozdzielono. Warstwę wodną dodano kroplami do roztworu stężonego kwasu chlorowodorowego (71,5 ml, 858 mmoli) w wodzie (960 ml). Dodano octan etylu (500 ml), a następnie pozostałą część warstwy wodnej, uzyskując w wyniku emulsję, a następnie mieszaninę rozcieńczono octanem etylu (460 ml). Emulsję mieszano przez 40 minut, przesączono i przemyto wodą (2 x 250 ml). Warstwy przesączu rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano ponownie octanem etylu (500 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (75 ml), osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 125,26 g (wydajność skorygowana 84%) tytułowego związku w postaci białej pianki.
Synteza 57 bromo-2-fluoro-2-(3-oksocyklopentylo)octan etylu
Do zawiesiny 2,99 g aktywowanego Zn (45,8 mmola) w bezwodnym acetonitrylu (100 ml) dodano 8,45 ml (50,4 mmola) chlorku trietylosililu w temperaturze -20°C i mieszaninę mieszano przez 5 minut. Dodano 8,0 ml (57,3 mmola) 2,2-dibromo-2-fluoroctanu etylu i mieszaninę mieszano przez 90 minut w temperaturze -20°C. Dodano 1,86 ml (22,9 mmola) cyklopenten-1-onu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc, umożliwiając powolne podwyższenie temperatury do temperatury pokojowej. Dodano 1N roztwór HCl (125 ml) i EtOAc (100 ml). Warstwę organiczną przemyto nasyconym NaHCO3 (2 x 150 ml), wodą (2 x 150 ml) i solanką (2 x 150 ml), osuszono nad bezwodnym MgSO4, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczenie pozostałości metodą kolumnowej chromatografii, stosując jako eluent mieszaninę EtOAc/heksan (1:8), uzyskano tytułowy związek (5,36 g, wydajność ogólna 88%), w postaci bezbarwnego oleju w formie mieszaniny diastereoizomerów.
PL 221 526 B1 1H-NMR (300 MHz, CDCI3): 1,34-1,41 (m, 6H), 1,91-1,95 (m, 1H), 2,04-2,68 (m, 11H), 3,12-3,31 (m, 2H), 4,33-4,43 (m, 4H).
Aktywacja Zn: do zawiesiny 100 g pyłu Zn w wodzie (900 ml) dodano 10 ml stężonego HCl. Mieszaninę mieszano przez 20 minut w temperaturze pokojowej. Wodę zdekantowano i pozostałość przemyto wodą (3 x 250 ml), acetonem (3 x 150 ml) i eterem (2 x 100 ml). Pozostałość suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 35°C przez noc.
Synteza 58 (1RS, 5RS, 6RS)-6-fluoro-2-oksobicyklo[3.1.0]heksanokarboksylan etylu
Do roztworu 2,0 g (7,5 mmola) 2-bromo-2-fluoro-2-(3-oksocyklopentylo)octanu etylu (Synteza 57) w DMF (8 ml), dodano 13,0 ml (75,0 mmoli) etylodiizopropyloaminy w temperaturze 0°C i mieszaninę mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Dodano 1 N roztwór HCl (20 ml), wodę (15 ml) i EtOAc (75 ml). Warstwę organiczną ekstrahowano, przemyto nasyconym NaHCO3 (2 x 100 ml), wodą (2 x 100 ml) i solanką (2 x 100 ml), osuszono nad bezwodnym MgSO4, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczenie pozostałości metodą kolumnowej chromatografii, stosując jako eluent mieszaninę EtOAc/heksan (1:4), dało tytułowy związek (1,17 g, wydajność 84%) w formie mieszaniny izomerów trans:cis 5:1, w postaci bezbarwnego oleju.
1H-NMR (300 MHz, CDCI3): 1,33 (t, 3H, J=7,1 Hz), 2,19-2,34 (m, 3H), 2,41-2,49 (m, 1H), 2,59 (d, 1H, J=6,6 Hz), 2,71-2,76 (m, 1H), 4,29 (q, 2H, J=7,1 Hz).
Synteza 59
Kwas (1RS, 2SR, 5RS, 6RS)-2-Spiro-5'-hydantoin-6-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowy
Mieszaninę (1RS, 5RS, 6RS)-6-fluoro-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu (0,1 g, 0,54 mmola, Synteza 58) i 1N roztworu NaOH (0,55 ml, 0,55 mmola) w EtOH (1 ml) mieszano przez 10 minut stosując oziębianie lodem. Do mieszaniny dodano kroplami 1 N roztwór HCl aż do uzyskania wartości pH 1 i uzyskaną mieszaninę podzielono pomiędzy EtOAc i solankę. Fazę wodną ekstrahowano dwukrotnie EtOAc i połączone warstwy organiczne osuszono nad MgSO4, następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Mieszaninę pozostałości, (NH4)2CO3 (0,31 g, 3,2 mmola) i KCN (0,11 g, 1,62 mmola) w mieszaninie EtOH i wody (1:1) (2 ml) mieszano w temperaturze 60°C przez noc. Mieszaninę oziębiono w łaźni lodowej i zakwaszono przez traktowanie 1N roztworem KHSO4. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość ponownie rozpuszczono w MeOH, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt stosowano bez dalszego oczyszczania.
PL 221 526 B1
Synteza 60 (1R, 2S, 5R, 6R)-2-(2’R-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-6-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylan dietylu i (1S, 2R, 5S, 6S)-dietylo-2-(2'R-tert-butoksykarbonyloaminopropionylamino)-6-fluoro-bicyklo[3.1.0]heksano-dikarboksylan dietylu
Izomer A
Izomer B
Do roztworu 0,32 g (1,5 mmola) kwasu (1R*, 2S*, 5R*, 6R*)-2-spiro-5'-hydantoin-6-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowego (Synteza 59) w wodzie (10 ml) dodano 1,59 g (5,0 mmoli) Ba(OH)2 i mieszaninę mieszano w temperaturze 105°C przez noc. Roztwór zakwaszono do wartości pH 1 stosując 1 N roztwór HCl w temperaturze 0°C, następnie mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ponownie rozpuszczono w absolutnym EtOH i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, kilka razy, aż do bardzo dokładnego osuszenia ciała stałego. Do pozostałości ro zpuszczonej w absolutnym EtOH (20 ml) dodano 0,37 ml (5,0 mmoli) SOCI2 w temperaturze 0°C, następnie mieszaninę mieszano w temperaturze wrzenia przez 5 godzin. Roztwór zalkalizowano nasyconym roztworem NaHCO3 i dodano EtOAc (25 ml). Warstwę organiczną oddzielono i warstwę wodną ekstrahowano dodatkowo EtOAc (2 x 25 ml). Połączone warstwy organiczne osuszono nad bezwodnym MgSO4, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w 20 ml mieszaniny DCM-DMF (4:1), 0,73 g (1,9 mmola) HATU, 0,26 g (1,9 mmola) HoAt, 0,35 g (1,8 mmola) 1-Ala. Dodano 2,7 ml (15,3 mmola) diizopropyloetyloaminy i mieszaninę mieszano w atmosferze argonu Ar przez noc. Dodano DCM (15 ml), warstwy rozdzielono i przemyto nasyconym NaHCO3 (2 x 25 ml), wodą (2 x 25 ml) 1 solanką (2 x 25 ml). Warstwę organiczną przemyto nad bezwodnym MgSO4, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczanie pozostałości metodą kolumnowej chromatografii, stosując jako eluent mieszaninę EtOAc/heksan (1:2), dało tytułowy związek (0,33 g, wydajność ogólna 51%) w formie mieszaniny diastereomerów 1:1, w postaci bezbarwnego oleju.
Mieszanina diastereomerów oddzielono metodą chiralnej HPLC stosując następujący zestaw analityczny: Chiralpak AD 10 m, 4,6 x 250 mm; Eluent: 10% IPA w heksanie; Przepływ: ml/min; UV: 215 nm. Izomer A czas zatrzymania = minuty. Izomer B czas zatrzymania = 9,2 minuty.
Izomer A: (1R, 2S, 5R, 6R, 2'R)-2-(2'-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-6-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylan dietylu 1H-NMR (300 MHz, CDCI3): 1,18 (t, 3H, J=7,1 Hz), 1,23 (t, 1H, J=7,1 Hz), 1,36 (s, 9H), 1,56-1,68 (m, 1H), 2,03-2,11 (m, 2H), 2,21-2,31 (m, 1H), 2,37-2,45 (m, 1H), 2,61-2,63 (m, 1H), 4,09-4,16 (m, 5H), 5,10 (szeroki d, 1H, J=6,6 Hz), 7,11 (szeroki s, 1H).
13C-NMR (75 MHz, CDCI3): 13,9, 14,0, 17,7, 24,9 (d, J=1,0 Hz), 28,1, 31,5 (d, J=10,9 Hz), 34,9 (d, J=9,4 Hz), 36,4 (d, J=8,8 Hz), 49,1,61,5, 61,8, 67,4, 77,2, 81,5 (d, J=242,6 Hz), 168,6 (d, J=25,1 Hz), 171,8 i 172,7 ppm.
Izomer B: (1S, 2R, 5S, 6S, 2'R)-2-(2'-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-6-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylan dietylu 1H NMR (300 MHz, CDCI3): 1,13 (t, 3H, J=7,1 HZ), 1,18 (t, 1H, J=7,1 Hz), 1,31 (s, 9H), 1,51-1,60 (m, 1H), 1,98-2,07 (m, 2H), 2,15-2,22 (m, 1H), 2,26-2,39 (m, 1H), 2,55-2,60 (m, 1H), 4,07-4,12 (m, 5H), 5,20 (sd, 1H), 7,22 (szeroki s, 1H).
13CNMR (75 MHz, CDCI3): 13,7, 13,8, 18,0, 24,7, 28,0, 31,4 (d, J=10,9 Hz), 34,5 (d, J=8,9 Hz), 36,3 (d, J=9,4 Hz), 61,4, 61,7, 67,3, 77,2, 81,4 (d, J=242,6 Hz), 155,2, 168,5 (d, J=25,1 Hz), 171,7 i 172,8 ppm.
PL 221 526 B1
Synteza 61
Kwas (1R, 2S, 5R, 6R)-2-amino-6-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy
Roztwór 30 mg (0,07 mmola) Izomeru A uzyskanego w Syntezie 60 w 6N roztwór HCl (2 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość przemyto eterem, rozpuszczono w MeOH (1 ml) i dodano tlenek propylenu (2 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Rozpuszczalnik zdekantowano, pozostałość przemyto eterem i osuszono w strumieniu Ar, uzyskując tytułowy związek (12 mg, 85%), w postaci białego ciała stałego.
[a]D = -25,0 (c = 0,80 mg/ml, H2O).
Synteza 62
Kwas (1S, 2R, 5S, 6S)-2-amino-6-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy
Rozpoczęto od roztworu izomeru B uzyskanego w syntezie 60, tytułowy związek wytworzono w istocie sposobem analogicznym jak w syntezie 61.
[a]D = 21,7 (c = 0,46 mg/ml, H2O).
Synteza 63 (6S)-4-tiabicyklo[3.1.0]heks-2-eno-6-karboksylan etylu
Do trójszyjnej kolby o pojemności 5 litrów, zaopatrzonej w mieszadło, termoparę i teflonową rurkę dozującą oraz wlot N2 wprowadzono 2000 ml tiofenu (d = 1,05 g/ml, 25,0 moli na początku i zwiększając do 45 moli przez dodanie roztworu diazooctanu etylu w tiofenie, 17,1 równoważnika w przeliczeniu na ogólną dodaną ilość diazooctanu etylu i nie korygowaną z uwzględnieniem czystości EDA, 19,0 równoważników w przeliczeniu na skorygowaną czystość diazooctanu etylu). Do tego dodano, w atmosferze azotu, 0,968 g Rh2(oktanonian) (1,24 mmola, 0,0472% molowych, w przeliczeniu na g diazooctanu etylu nie korygowane z uwzględnieniem czystości, 0,052% molowych w przeliczeniu na mole czystego diazooctanu etylu, Johnson Mathey: nr serii 059255001). Zawiesinę ogrzano do temperatury 46°C i mieszano w temperaturze 46°C przez 10 minut, uzyskując rozpuszczenie do zielonego roztworu. Do roztworu dodano pompą wyporową roztwór 300 g diazooctanu etylu (90% czystości, 2,63 moli, 2,37 moli pura, równoważnik, Aldrich: nr serii 17603PI) rozpuszczono w 1600 ml tiofenu. Szybkość dodawania była taka, aby sumaryczny czas dodawania wynosił 8 godzin; mała szybkość dodawania hamuje powstawanie estrów etylowych maleinianu i fumaranu. Gdy diazooctan etylu wyczerpał się (w przybliżeniu trzydzieści minut), ciemnobursztynową mieszaninę reakcyjną (3,985 g) ochładza się do temperatury 23°C. Mieszaninę reakcyjną podzielono na porcje i większą część (3,240 g z 985 g ogółem = 81,3%) zatężono bezpośrednio do oleju. Surowy produkt przepuszczono przez urządzenie do destylacji membranowej pod ciśnieniem 1,5 tora i w temperaturze 23°C w celu odgazowania produktu i w celu usunięcia pozostałej ilości tiofenu. Następnie produkt destylowano w temperaturze 120°C i pod ciśnieniem 1,3 tora. Tytułowy związek (słabo żółty) zebrano w dwóch frakcjach, 155,0 g i 32,2 g. Analiza metodą HPLC określiła czystość 78% i 7 6% odpowiednio dla dwóch porcji. Krystalizację destylatu z powyższego produktu przeprowadzono przez rozpuszczenie w metanolu (2 ml na 1 g destylatu) i oziębienie do temperatury -10°C, po czym roztwór zaszczepiono, gdyż nie
PL 221 526 B1 wystąpił wzrost kryształów. Gdy wzrost kryształów rozpoczął się, mieszaninę ochłodzono do temperatury -45°C i mieszano przez 2-3 godziny, przesączono i przemyto zimnym (-45°C) metanolem (1 x 1 ml na 1 g destylatu). Substancję osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 24°C, uzyskując tytułowy związek w postaci białego do białawego ciała stałego z 80-85% odzysku i czystością >98%.
Synteza 64 (4S, 6S)-4-hydroksylo-2-tiabicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do roztworu (6S)-4-tiabicyklo[3.1.0]heks-2-eno-6-karboksylanu etylu (22,2 g, 131 mmoli) w 136 ml tetrahydrofuranu w atmosferze azotu w temperaturze 0°C dodano kompleks borowodór-THF (98 ml, 98 mmoli) w czasie 15-20 minut. Po wymieszaniu w temperaturze 0°C przez 30 minut, mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury 15°C i mieszano aż do zakończenia reakcji, co potwierdzono metodą HPLC (1,5-2 godzin). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury 0°C i przeniesiono w czasie 10-15 minut do 111 ml ochłodzonego wstępnie (0°C) 1 N buforu o wartości pH 7, utrzymując temperaturę na poziomie 0°C. Do mieszaniny dodano monohydrat nadboranu sodu (15,6 g, 157 mmoli) w postaci ciała stałego w pięciu porcjach tak, aby temperatura utrzymywała się poniżej 20°C. Roztwór pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę, następnie dodano 222 ml wody. Po wymieszaniu przez 2 godziny, reakcję nadtlenków zatrzymano przez dodanie pentahydratu tiosiarczanu sodu (9,7 g) rozpuszczonego w 24 ml wody, po czym mieszano przez 10 minut. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (2 x 222 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto nasyconym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (1 x 222 ml), a następnie solanką (1 x 222 ml), po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do suchej masy. Surowy produkt rozpuszczono w 1,2-dichloroetanie (1 ml na 1 g surowego oleju) i wprowadzono do kolumny wypełnionej żelem krzemionkowym (4 g żelu krzemionkowego na 1 g surowego oleju, zawieszono i pakowano w 15% mieszaninie octan etylu- heptan). Kolumnę eluowano 15% mieszaniną octan etyluheptan aż stwierdzenia obecności produktu metodą TLC, po czym rozpuszczalnik zmieniono na 50% mieszaninę octan etylu- heptan. Wszystkie frakcje zawierające tytułowy produkt połączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do oleju. Wydajność ogólna mieściła się w zakresie 55-65%.
Synteza 65 (6S)-4-okso-2-tiabicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do roztworu sulfotlenku dimetylu (33,4 ml, 471 mmoli) w 194 ml chlorku metylenu w temperaturze -70°C powoli dodano roztwór bezwodnika trifluoroctowego (33,2 ml, 235 mmoli) w 73 ml chlorku metylenu, w czasie 30 minut (temperaturę utrzymywano poniżej -66°C). Po wymieszaniu przez 20 minut, dodano roztwór (4S, 6S)-4-hydroksylo-2-tiabicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu (34,1 g, 181 mmola) w 194 ml chlorku metylenu w czasie 60 minut tak, aby temperatura utrzymywała się poniżej -60°C. Po wymieszaniu przez godzinę, mieszaninę reakcyjną potraktowano trietyloaminą (75,7 ml, 543 mmoli) w czasie 35 minut tak, aby temperatura pozostawała poniżej -50°C. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono z mieszaniem przez dodatkową 1 godzinę, po czym łaźnię chłodzącą usunięto i dodano 400 ml 2N roztworu kwasu chlorowodorowego. Po ogrzaniu do temperatury 0°C, warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto 2N roztworem kwasu chlorowodorowego (1 x 300 ml), 1N wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (1 x 670 ml) i wodą (1 x 300 ml), następnie osuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do czerwonego oleju, który zestalił się po odstaniu. Surowy produkt przepuszczono przez warstwę żelu krzemionkowego (2 g na 1 g wyjściowego alkoholu pakowanego chlorkiem metylenu) i eluowano chlorkiem metylenu (200-300 ml).
PL 221 526 B1
Wszystkie frakcje zawierające produkt zebrano i zatężono, uzyskując tytułowy związek w postaci pomarańczowo/brunatnego ciała stałego. Typowa wydajność skorygowana mieści się w zakresie 85-90%.
Synteza 66
Kwas (6S, 11S)-8,10-diokso-2-tiaspiro[bicyklo[3.1.0]heksano-4,5'-imidazolidyno]-6-karboksylowy
Węglan amonu (2,46 g, 25,6 mmola) i cyjanek potasu (0,817 mg, 12,5 mmola) połączono w 19,9 ml metanolu i pozostawiono z mieszaniem przez 30 minut. Mieszaninę potraktowano roztworem (6S)-4-okso-2-tiabicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu (2,39 g, 12,8 mmola) w 19,9 ml metanolu i mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury 30°C i mieszano przez godziny. Części lotne odparowano i pozostałość rozpuszczono w 2,75N roztworze wodorotlenku sodu (13,1 ml) i mieszano przez 1 godzinę. Po rozcieńczeniu 13,1 ml wody, wartość pH obniżono do 3,1 stężonym kwasem chlorowodorowym i mieszaninę zaszczepiono kwasem (6S, 11R)-8,10-diokso-2-tia-spiro[bicyklo[3.1.0]-heksano-4,5'-imidazolidyno]-6-karboksylowym. Wartość pH obniżono do 1,0 i zawiesinę ochłodzono do temperatury 0°C i mieszano przez 1,25 godziny. Brązowe ciało stałe zebrano, przemyto zimną wodą (2,3 ml i 0,8 ml) i suszono przez noc pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C, uzyskując 2,00 g (55% skorygowane z uwzględnieniem czystości) kwasu (6S, 11R)-8,10-diokso-2-tiaspiro[bicyklolo[3.1.0]heksano-4,5'-imidazolidyno]-6-karboksylowego. Przesącz rozcieńczono 50 ml octanu etylu i potraktowano 18 g chlorku sodu. Po wymieszaniu przez 15 minut, warstwy rozdzielono i następnie warstwę wodną przemyto octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne osuszono siarczanem sodu, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do zawiesiny (około 5 ml), do której dodano eter metylowo-tert-butylowy (25 ml), po czym mieszano przez noc. Ciało stałe zebrano, przemyto eterem metylowo-tert-butylowym i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C przez 2 godziny, uzyskując 0,64 g (10% skorygowane z uwzględnieniem czystości) tytułowego związku w formie mieszaniny diastereomerów 1:1 hydantoiny. Tę drugą część hydantoiny połączono z pierwszą częścią i poddano następnemu etapowi.
Rozdzielanie
Do zawiesiny racemicznej kwasu (15 g, 65,7 mmola, około stosunek diastereomerów hydantoiny 6:1) w 300 ml etanolu i 75 ml wody dodano (R)-fenyloglicynol (9,0 g, 65,7 mmola). Mieszaninę ogrzano do temperatury około 80°C w celu uzyskania rozpuszczenia. Ciemny roztwór pozostawiono do powolnego ochłodzenia i wytrącanie obserwowano w temperaturze 40-45°C. Następnie zawiesinę ochłodzono do temperatury 0°C i pozostawiono przez 1-1,5 godziny. Ciało stałe zebrano, przemyto (mieszając) mieszaniną etanol:woda 4:1 (1 x 60 ml, wstępnie ochłodzoną do temperatury 0°C) i suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 65°C przez 12-24 godziny. Typowe wydajności rozdzielania soli mieszczą się w zakresie 37-45% z >98% de i >98% nadmiaru enencjomerycznego. Rozdzieloną sól rozpuszczono w objętościach (ml na g) wody, następnie potraktowano równoważnika stężonego HCl. Zawiesinę ochłodzono do temperatury 0°C i pozostawiono z mieszaniem przez 1 godzinę, po czym przefiltrowano, przepłukano 1 objętością zimnej wody osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 60°C. Typowe wydajności tytułowego związku wynosiły >90% z % de i % nadmiaru enencjomerycznego >99%.
PL 221 526 B1
Synteza 67
Kwas (6S, 11 S)-2,2,8,10-tetraokso-2-tiaspirorbicyklo[3.1.0]heksano-4,5'-imidazolidyno]-6-karboksylowy
Do mieszaniny 6,8 ml wody, 0,7 ml 50% wodnego roztworu wodorotlenku sodu i 186 mg (0,74 mmola) kwasu wolframowego dodano kwas (6S, 11S)-8,10-diokso-2-tiaspiro[bicyklo[3.1.0]-heksano-4,5'-imidazolidyno]-6-karboksylowy (3,4 g, 14,9 mmola). Uzyskany roztwór ogrzano do temperatury 50°C i potraktowano 35% nadtlenku wodoru (1,7 ml, 74,5 mmola) powoli, w czasie 66 minut. Następnie mieszaninę reakcyjną pozostawiono z mieszaniem w temperaturze 47-48°C przez 5 godzin, po czym oziębiono ją do temperatury 0°C, przesączono przez cienką warstwą Celitu i płukano zimną wodą (1 x 2 ml). Przesącz ogrzano do temperatury 50°C i potraktowano stężonym kwasem chlorowodorowym do wartości pH = 1,5. Zawiesinę pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej i mieszano przez noc. Po oziębieniu do temperatury 0°C, zawiesinę przesączono, przemyto zimną wodą (2 x 2 ml) i suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 55°C do stałej masy, uzyskując 3,19 g (82%) tytułowego związku, w postaci białego ciała stałego:
[a]25o = -4 s,6 (c, 1,19, 1N NaOH).
Temperatura topnienia 275°C (szary), 295°C (brunatny).
500 MHz 1H NMR (DMSO-d6) 613,15 (szeroki s, 1H), 10,99 (s, 1H), 8,13 (s, 1H), 3,85 (d, 1H, J=15,0 Hz), 3,74 (dd, 1H, J=7,0, 4,0 Hz), 3,03 (d, 1H, J=15,5 Hz) 2,80 (dd, 1H, 7,0, 4,0 Hz) 2,39 (t, 1H, J=4,0 Hz) 13C NMR (125 MHz, DMSO-d6) δ 174,39, 169,87, 156,35, 62,67, 52,59,44,16, 31,69, 21,92;
FTIR (KBr) 3317 (s), 3250 (s), 3211 (s), 3086 (w), 1791 (s), 1742 (s), 1713 (s), 1327 (s), 1192 (s), 1140 (s) cm-1.
Analiza Obliczona dla C8H8N2O6S: C-36,93; H-3,10; N-10,77. Znalezione: C-36,76; H-3,07; N-10,60.
Synteza 68
Kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[(2'S)-(2'-amino)propionylo]amino-(2-sulfonylobicyklo[3.1.0]heksano)-4,6-dikarboksyl owy
Do reaktora Parr'a ze stali nierdzewnej dodano kwas (6S, 11S)-2,2,8,10-tetraokso-2-tiaspiro-[bicyklo[3.1.0]heksano-4,5'-imidazolidyno]-6-karboksylowy (2,50 g, 9,60 mmola) i 2N roztwór wodorotlenku sodu (24,0 ml, 48,0 mmoli). Po ogrzaniu mieszaniny do temperatury 95°C i mieszaniu przez 21 godzin, mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i potraktowano aktywowanym węglem drzewnym (1,25 g). Mieszaninę przesączono przez celit i przesącz zatężono do 17 g i rozcieńczono H2O, uzyskując masę 24 g. Wartość pH obniżono do 6,5 stosując stężony HCl i mieszaninę ogrzewano do 62°C. Po obniżeniu wartości pH do 2,5 stosując stężony HCl, wystąpiła krystalizacja. Zawiesinę pozostawiono do ochłodzenia do temperatury 30°C przed uregulowaniem wartości pH do 1,7 i jej temperaturę obniżono do 5°C. Zawiesinę pozostawiono w tej temperaturze przez 18 godzin, ciało stałe zebrano i przemyto zimną H2O (2 x 2,9 ml). Białe ciało stałe osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 45°C, uzyskując tytułowy związek (1,81 g, 80%). Tytułowy związek zawieszono w 10 objętoPL 221 526 B1 ściach wody i ogrzano do temperatury 85°C na 4 godziny, ochłodzono do temperatury pokojowej, mieszano przez 2-3 godziny, przesączono i przemyto wodą (1 x 1 objętość). Odzysk wynosi >95%.
Synteza 69 (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do zawiesiny bromku (etoksykarbonylometylo)dimetylo-sulfoniowego (134 g, 585 mmoli) w 486 ml acetonitrylu w temperaturze pokojowej dodano kroplami 87,4 ml (585 mmoli) 1,8-diazabicyklo-[5.4.0]-undek-7-enu w czasie 15 minut. Po wymieszaniu przez 1 godzinę, żółtą mieszaninę potraktowano 40 g (487 mmoli) 2-cyklopenten-1-onu w czasie 10 minut. Mieszaninę pozostawiono z mieszaniem przez noc, po czym dodano 480 ml eteru metylowo-tert-butylowego, a następnie przemyto 1N roztworem kwasu chlorowodorowego (1 x 240 ml). Warstwę wodną przemyto eterem metylowo-tert-butylowym (1 x 240 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (1 x 400 ml), osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując surowy (6S)-2-okso-bicykloheksano-6-karboksylan etylu w postaci pomarańczowego ciała stałego (84,8 g). Surową substancję oczyszczono poprzez destylację (~138°C, 10 mm Hg), następnie zawieszanie zestalonego destylatu w heptanie, przesączenie i suszenie.
Synteza 70
Kwas (±) (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowy
Do roztworu surowego (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksanokarboksylanu etylu (30,2 g, 180 mmoli, niekorygowane) w 30 ml etanolu w temperaturze pokojowej dodano 89 ml (178 mmoli) 2N roztworu wodorotlenku sodu. Po mieszaniu przez 80 minut, mieszaninę reakcyjną przemyto eterem metylowotert-butylowym (1 x 90 ml) i warstwę wodną potraktowano stężonym kwasem chlorowodorowym (18 ml) aby osiągnąć wartość pH = 1,0. Mieszaninę potraktowano 15 g chlorku sodu, następnie pr zemyto octanem etylu (3 x 90 ml). Połączone ekstrakty organiczne osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 23,8 g (94%, niekorygowane) tytułowego związku w postaci białawego ciała stałego.
Synteza 71
Sól N-benzylo-a-metylobenzyloamina kwasu (+) (6S)-2-okso-bicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowego
Do roztworu surowego kwasu (±) (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowego (11,9 g, 84,9 mmola, przyjęto 100% czystość) w 119 ml mieszaniny octan etylu:etanol 6:1 w tem peraturze wrzenia, dodano 18 g (85,1 mmola) (S)-N-benzylo-a-metylobenzylo-amina. Po rozpuszczeniu mieszaninę pozostawiono do ochłodzenia i ewentualnie zaszczepiono w temperaturze 52°C. Po oziębieniu do temperatury pokojowej i mieszając dodatkowe 13,5 godziny, kryształy zebrano i przemyto mieszaniną octan etylu:etanol 6:1 (2 x 48 ml). Suszenie pod zmniejszonym ciśnieniem dało 10,8 g (36%, 77% de) rozdzielanej soli w postaci ciała stałego.
PL 221 526 B1
Wartość de soli określa się metodą chiralnej analizy GC uzyskanego estru metylowego wytworzono następująco: 150 mg rozdzielanej soli rozpuszczono w 5 ml chlorku metylenu i przemyto 1N roztworem kwasu siarkowego (2 x 1 ml). Warstwę organiczną osuszono, przesączono, rozcieńczono 2 ml metanolu i potraktowano 1 ml 2M roztworu diazometanu trimetylosililu w heksanach. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez minut, mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując ester metylowy odpowiedni do analizy chiralnej GC. Warunki GC: 30 m x 0,25 mm x 0,25 u, kolumna P-DEX 325, temperatura pieca 140°C, nośnik gazowy hel @ 1 ml/minut, FID wykrywanie w temperaturze 250°C, 1 ąl, rozszczepienie 1:100, próbka 1 mg/ml w chlorku metylenu.
Synteza 72 (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do zawiesiny 46,3 g (132 mmole) soli N-benzylo-a-metylobenzyloaminowej kwasu (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowego w 200 ml octanu etylu dodano 198 ml (198 mmoli) 2N roztworu wodorotlenku sodu. Po starannym wymieszaniu, warstwy rozdzielono i warstwę wodną przemyto octanem etylu (1 x 200 ml). Warstwę wodną potraktowano 18 ml (211 mmoli) stężonego kwasu chlorowodorowego i 100 g chlorku sodu. Mieszaninę pozostawiono z mieszaniem przez 30 minut, następnie przemyto octanem etylu (2 x 200 ml). Połączone części organiczne osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 18,3 g (99%) rozdzielonego kwasu [(+) (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylowego w postaci białego ciała stałego.
Następnie, 10 g (71 mmoli) surowego rozdzielonego kwasu uzyskanego powyżej rozpuszczono w 42 ml etanolu i potraktowano kroplami 4 ml (71 mmoli) stężonego kwasu siarkowego. Mieszaninę ogrzano do temperatury 45°C i pozostawiono z mieszaniem przez 75 minut. Po oziębieniu do temperatury pokojowej, dodano 42 ml wody wraz z 20 ml octanu etylu i 12 g wodorowęglanu sodu. Po wymieszaniu przez kilka minut, mieszaninę przemyto octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone części org aniczne osuszono (MgSO3), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 11 g (92%) surowego (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu w postaci białego ciała stałego. Po krystalizacji z mieszaniny heptan:eter metylowo-tert-butylowy 6:1 (3,5 ml na g substratu) otrzymano tytułowy związek w przybliżeniu z 80% wydajnością i >98% nadmiarem enencjomerycznym, co określono metodą chiralnej analizy GC.
Synteza 73
Octan (6S)-6-(etoksykarbonylo)bicyklo[3.1.0]heks-2-en-2-ylu
Mieszaninę (6S)-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu (380,1 g, 2,26 mola) i kwasu siarkowego (18M, 6,3 ml, 0,11 mola) w octanie izopropenylu (2,26 l) ogrzewano w temperaturze wrzenia, stosując aparat Deana-Starka, przez 2,5 godziny, po czym analiza GC wykazała obecność mieszaniny tytułowego związku i (65')-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu 9:1. Po usunięciu 950 ml rozpuszczalnika przez oddestylowanie w czasie 1 godziny, GC wskazuje, że stosunek produkt/substancja wyjściowa wynosi 17:1. Dodano dodatkowo octan izopropenylu (900 ml) i stężony H2SO4 (3,15 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze wrzenia przez dodatkowe 15 godzin, po czym GC wskazała proporcję produkt/substancja wyjściowa 21:1. Po oddestylowaniu dodatkowo 1,35 l rozpuszczalnika, mieszaninę ochładza się do temperatury pokojowej przed jej rozcieńczeniem MTBE (2 l), H2O (250 ml) i wodnym, nasyconym roztworem NaHCO3 (600 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto solanką (400 ml). Połączone warstwy wodne ekstrahowano MTBE (400 ml) i połączone warstwy organiczne osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono do ciemno czerwonePL 221 526 B1 go/brunatnego oleju (540 g). Surowy oleju podzielono na dwie równe porcje i przeprowadzono szybką chromatografię SiO2 (713 g dla każdego wsadu), eluując mieszaniną /heptan:octan etylu 10:1. Frakcje zawierające produkt z obu złóż połączono i zatężono, uzyskując tytułowy związek w postaci żółtego oleju (460 g, 97%; 90% skorygowane z uwzględnieniem rozpuszczalnika metodą NMR). Kolumnowa chromatografia na żelu krzemionkowym, z elucją mieszaniną octan etylu/heksany (1:5) dała analitycznie czystą próbkę tytułowego związku w postaci bezbarwnego oleju.
[a]25D +185(c 1,48, CHCI3).
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 5,19-5,18 (m, 1H), 4,12 (q, 1H, J=7,0 Hz), 4,11 (q, 1H, J=7,0 Hz), 2,74-2,69 (m, 1H), 2,48-2,43 (m, 2H), 2,22-2,19 (m, 1H), 2,16 (s, 3H), 1,39 (dd, 1H, J=2,5, 2,5 Hz), 1,25 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 173,37, 169,01, 152,26, 111,56, 61,28, 32,47, 32,40, 29,72, 24,97, 21,67, 14,95.
FTIR (CHCI3) 3026 (m), 2985 (m), 1724 (s), 1272 (s), 1187 (s) cm-1.
ES HRMS obliczone dla CnH^NOą [M+NH4]+ 228, 1236,
Znaleziono 228, 1252.
Synteza 74 (3S, 1R, 6R)-oksa-5-oksotricyklo[4,1,0,0<2,4>]heptano-3-karboksylan etylu
Mieszaninę octanu (6S)-6-(etoksykarbonylo)bicyklo[3.1.0]heks-2-en-2-ylu (212,2 g, 1,01 mola) i 2,3-dichloro-dicyjano-1,4-benzochinonu (252,0 g, 1,11 mola) w 2,02 l 1,4-dioksanu ogrzano do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną i mieszano przez 17 godzin, po czym analiza GC wskazała całkowitą konwersję (6S)-4-oksobicyklo[3.1.0]heks-2-eno-6-karboksylanu. Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i rozcieńczono THF (564 ml). Po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury 8°C, dodano 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undek-7-en (377 ml, 2,52 mola) w czasie 30 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej utrzymywała się poniżej 10°C. Następnie mieszaninę ochłodzono do temperatury 5°C i dodano wodorotlenek tert-butylu (70% wagowych w wodzie, 210 ml, 1,51 mola) w czasie 50 minut, utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej poniżej 9°C. Po wymieszaniu mieszaniny przez dodatkowe 50 minut, przesączono ją i brunatny placek filtracyjny przemyto MTBE (2 x 800 ml). Do przesączu dodano 1,20 l 1N roztworu HCl, a po starannym wymieszaniu, warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto kolejno wodnym, nasyconym roztworem NaHCO3 (1,20 l), wodnym, nasyconym roztworem Nat2S2O3 (1,20 1) i solanką (600 ml). Następnie roztwór osuszono (Na2SO4), zatężono do pomarańczowego osadu, który rozcieńczono 200 ml heptanu. Części lotne odparowano w celu wytworzenia pomarańczowego ciała stałego, które roztarto z 350 ml heptanu i przesączono, placek filtracyjny przemyto dodatkową porcją heptanu (2 x 175 ml). Zebrane ciało stałe suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej przez 17 godzin, uzyskując 138,7 g (75%) tytułowego związku, w postaci brunatno-żółtego ciała stałego.
Krystalizacja z MTBE dała analitycznie czystą próbkę tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
[a]25D = +2,3 (c 1,20, CHCI3), +8,4° (c 1,28, aceton);
Temperatura topnienia 129-130°C.
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 4,16 (q, 2H, J=7,0 Hz), 3,99 (t, 1H, J=2,5 Hz), 3,24-3,23 (m, 1H), 2,96-2,94 (m, 1H), 2,21-2,19, (m, 1H), 2,08 (t, 1H, J=3,0 Hz), 1,26 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 201,19, 168,84, 62,42, 57,04, 51,25, 31,16, 30,54, 29,60, 14,79.
FTIR (KBr) 3087 (w), 3059 (w), 3051 (w), 3007 (w), 2993 (w), 2963 (w), 1753 (s), 1719 (s), 1273 (s), 1191 (s), 1009 (m), 848 (m) cm-1.
Analiza Obliczona dla C9H10O4: C-59,34; H-5,53.
Znalezione: C-59,32; H-5,43.
PL 221 526 B1
Synteza 75 (6S)-4-oksobicyklo[3.1.0]heks-2-eno-6-karboksylan etylu
Chociaż tytułowy związek typowo stosuje się in situ w wytwarzaniu (3S, 1R, 6R)-7-oksa-5-oksotricyklo[4,1,0,0<2,4>]heptano-3-karboksylanu etylu, analitycznie czystą próbkę tytułowego związku otrzymano przez przesączenie mieszaniny reakcyjnej zawierającej ten związek i zatężenie przesączu, uzyskano brunatne ciało stałe. Ciało stałe ponownie zawieszono w octanie etylu, zawiesinę przesączono i przesącz zatężono. Chromatografia pozostałości na żelu krzemionkowym z elucją mieszaniną octan etylu/heksany (1:5 do 1:2) dała tytułowy związek, który krystalizowano z gorącego octanu etylu i poddano ponownie chromatografii, stosując poprzednie warunki, uzyskując tytułowy związek w p ostaci białego ciała stałego.
[a]25D -268 (c 1,17,CHCls).
Temperatura topnienia 97-98°C.
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 7,60 (ddd, 1H, J=5,5, 2,5, 0,75 Hz), 5,73 (dd, 1H, J=5,0, 0,5 Hz), 4,15 (q, 2H, J=7,0 Hz), 2,96-2,94 (m, 1H), 2,63-2,61 (m, 1H), 2,60 (t, 1H, J=2,5 Hz), 1,26 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 203,96, 168,61, 160,33, 130,29, 62,03, 46,53, 30,72, 29,62, 14,82.
FTIR (KBr) 3080 (m), 2996 (m), 1717 (s), 1695 (s), 1266 (s), 1291 (m), 1191 (s), 1179 (s) cm-1.
Analiza: obliczone dla C9H10O3: C-65,05; H-6,07. Znalezione: C-64,97; H-6,01.
Synteza 76 (4S, 6S)-4-hydroksylo-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Mieszany roztwór (3S, 1R, 6R)-7-oksa-5-oksotricyklo-[4,1,0,0<2,4>]heptano-3-karboksylanu etylu (36,3 g, 0,20 mola) w 667 ml acetonu potraktowano kolejno octanem sodu (36,1 g, 0,44 mola), jodkiem sodu (65,8 g, 0,44 mola) i kwasem octowym (27,5 ml, 0,48 mola). Mieszaninę pozostawiono z mieszaniem w temperaturze 30°C przez 15 godzin przed usunięciem acetonu pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując brunatne ciało stałe, które podzielono pomiędzy octan etylu (323 ml) i H2O (323 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę wodną przemyto octanem etylu (3 x 323 ml). Połączone części organiczne przemyto kolejno wodnym, nasyconym roztworem Na2S2O3 (364 ml) i wodnym, nasyconym roztworem NaHCO3 (364 mi). Każdą fazę wodną ekstrahowano ponownie octanem etylu (323 ml). Połączone części organiczne osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono do czerwono-brunatnego oleju, który rozpuszczono w 300 ml etanolu. Odparowanie części lotnych daje tytułowy produkt w postaci czerwono-brunatnego oleju (41,8 g, 114%). Kolumnowa chromatografia na żelu krzemionkowym stosując mieszaninę octan etylu/heksany (1:2 do 2:1), a następnie krystalizacja z gorącego MTBE dały czystą próbkę tytułowego związku, w postaci białego ciała stałego.
[a]25D +3,9 (c 1,39, CHCI3), +6,0° (c 1,69, MeOH).
Temperatura topnienia 81 -82°C.
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 4,60 (szeroki s, 1H), 4,16 (q, 2H, J=7,0 Hz), 2,66 (dd, 1H, J=5,0,4,0 Hz), 2,42-2,40 (m, 1H), 2,34 (dd, 1H, J=19,0, 5,5 Hz), 2,24, (szeroki d, 1H, J=3,0 Hz), 2,07 (d, 1H, J=19,0 Hz), 1,91 (t, 1H, J=3,0 Hz), 1,27 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 209,74, 170,07, 69,04, 62,32, 43,47, 36,89, 34,95, 26,14, 14,83.
FTIR (CHCI3) 3607 (w), 3447 (w), 3025 (m), 2985 (w), 1739 (s), 1728 (s), 1270 (s). 187 (s) cm-1.
Analiza Obliczona dla C9H12O4: C-58,69; H-6,57. Znaleziona: C-58,48; H-6,63.
PL 221 526 B1
Synteza 77
2-[((1 R)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4S, 6R)-2-cyjano-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do roztworu (4S', 6S)-4-hydroksylo-2-oksobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu (68,2 g skorygowane do 60,0 g z uwagi na zanieczyszczenie etanolem, 0,326 mola) w etanolu (332 ml) i H2O (332 ml) dodano (R)-metylobenzyloaminę (46,3 ml, 0,359 mola) i NaCN (20,8 g, 0,424 mola), utrzymując temperaturę pomiędzy 20 i 25°C. Następnie dodano stężony HCl (35,3 ml, 0,424 mola) w czasie 10 minut, utrzymując powyższą temperaturę mieszaniny reakcyjnej. Ciemnobrunatną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę przed zaszczepieniem tytułowym związkiem w celu rozpoczęcia krystalizacji. Zawiesinę mieszano przez 1 godzinę przed dodaniem H2O (664 ml). Następnie zawiesinę mieszano przez inne 1,75 godziny, tytułowy związek zebrano w postaci brązowego ciała stałego, które przemyto H2O (332 ml). Poprzez mokry placek filtracyjny na filtrze przepuszczano powietrze przez 25 minut, przed zastosowaniem substancji bezpośrednio do hydrolizy nitrylu (masa mokrego placka filtracyjnego 145 g). Chociaż tytułowy związek szybko ulega rozkładowi podczas suszenia pod zmniejszonym c iśnieniem w temperaturach powyżej 25°C, możliwe jest wysuszenie małych próbek pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej bez rozkładu.
[a]25D +81,6 (cl.l8, CHCI3).
Temperatura topnienia 70-72°C (rozkład).
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 7,39 (d, 2H, J=7,0 Hz), 7,26-7,16 (m, 3H), 4,31 (d, 1H, J=5,0 Hz), 4,22 (q, 1H, J=6,5 Hz), 3,93-3,85 (m, 2H), 2,33 (d, 1H, J=15,0 Hz), 2,01 (szeroki t, 1H, J=4,5 Hz), 1,64 (dd, 1H, J=15,0, 5,0 Hz), 1,55-1,54 (m, 1H), 1,40-1,39 (m, 4H), 1,17 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 170,54, 144,85, 128,61, 127,45, 127,38, 121,88, 72,17, 61,02, 60,66, 56,57, 45,82, 36,70, 34,45, 25,83, 21,75, 14,22.
FTIR (KBr) 3568 (m), 3489 (mb 3285 (m), 2923 (m), 2228 (w), 1712 (s), 1298 (m), 1197 (m) cm-1.
FAB HRMS obliczone dla C^H^Os [M+H]+ 315, 1709, znalezione 315, 1704.
Synteza 78
Kwas 2-[((1R)-fenyloetylo)amino](2S, 4S, 6R)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy
Do roztworu 2-[((1R)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4S, 6R)-2-cyjano-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu z mokrego placka filtracyjnego (teoretycznie 0,326 mmola) w DMSO (220 ml) powoli dodano 30% H2O2 (44,5 ml, 0,426 mola), utrzymując temperaturę poniżej 21°C. Temperaturę obniżono do 19°C i ostrożnie i powoli dodano 5N NaOH (52,3 ml, 0,262 mola), najpierw w czasie 15 minut, utrzymując temperaturę pomiędzy 22 i 27°C. Wymagana jest łaźnia lodowa o odpowiedniej wydajności w celu odebrania nadmiaru ciepła z tej reakcji. Po wymieszaniu brunatnej, heterogenicznej mieszaniny przez 20 minut w powyższym zakresie temperatur, HPLC wykazała, że substancje wyjściowe zostały zużyte, uzyskując związek pośredni amid. Po wymieszaniu mieszaniny reakcyjnej przez dodatkowe 1,5 godziny, dodano Na2SO3 (13,7 g, 0,109 mola) i mieszaninę mieszano przez 15 minut, po czym w mieszaninie nie stwierdzono obecności nadtlenków stosując papierek z jodkiem skrobi. Po dodaniu 3N NaOH (291 ml, 0,873 mola), mieszaninę ogrzano do temperatury 85°C i mieszano przez 18 godzin. Homogeniczną brunatną mieszaninę ochłodzono do temperatury 30°C i dodano stężony HCl w celu obniżenia wartości pH do 3,6, utrzymując temperaturę pomiędzy 30 i 35°C. Po ro zpoczęciu krystalizacji przy wartości pH 3,6, zawiesinę mieszano przez 15 minut, przed spadkiem wa r56
PL 221 526 B1 tości pH do 2,5. Po wymieszaniu mieszaniny przez dodatkowe 10 minut, ochłodzono ją do temperatury 2°C i mieszano przez 2 godziny przed zebraniem szarego ciała stałego, po czym przemyto zimną H2O (400 ml) i EtOH (300 ml). Zebrane ciało stałe suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temper aturze 45°C przez 17 godzin, uzyskując 42,9 g (43% od początku w syntezie 13) tytułowego związku. W celu odebrania z procesu całego tytułowego związku wytworzonego w reakcji, odzyskuje się go z ługów macierzystych w następujący sposób. Etanolowe części ługów macierzystych zatężono i pozostałość połączono z wodnymi częściami ługu macierzystego. Po destylacji H2O (485 ml) pod zmniejszonym ciśnieniem, wartość pH ługu macierzystego uregulowano do 12,9 stosując 70 ml 5N NaOH i 5 ml 50% NaOH. Po przemyciu roztworów n-BuOH (3 x 800 ml), jego wartość pH uregulowano do stężonym HCl i roztwór zatężono. Pozostałość rozcieńczono z EtOH (100 ml) i części lotne odparowano (2X). Pozostałość rozcieńczono EtOH (150 ml) i brązowe ciało stałe zawierające dodatkową część tytułowego związku i soli przemyto EtOH (75 ml) i osuszono w temperaturze 50°C pod zmniejszonym ciśnieniem do masy 102 g. Obie porcje tytułowego związku użyto w późniejszej estryfikacji.
[α]25ο +4,5 (c 1,41, 1N NaOH).
Temperatura topnienia 220°C (szary od białawego), 280°C (brunatny).
500 MHz 1H NMR (D2O, KOD) δ 7,39 (d, 2H, J=7,0 Hz), 7,19-7,04 (m, 5H), 3,92 (d, 1H, J=5,0 Hz), 3,67 (q, 1H, J=7,0 Hz), 1,76 (d, 1H, J=15,0 Hz), 1,54-152 (m, 1H), 1,37 (dd, 1H, J=15,0, Hz), 1,15 (d, 3H, J=6,5 Hz), 1,12 (dd, 1H, J=6,0, 3,0 Hz), 0,92 (t, 1H, J=3,3Hz).
13C NMR (125 MHz, D2O, KOD) δ 185,82, 182,96, 148,01, 131,31, 129,97, 129,78, 74,99, 73,84, 58,78, 46,91,38,05, 35,02, 27,34, 27,15.
FTIR (KBr) 3366 (m), 3072 (s), 2886 (s), 1696 (m), 1611 (m), 1560 (m), 1455 (m), 1377 (m), 1278 (m), 1202 (m), 1188 (m) cm-1.
Analiza obliczona dla C16H19NO5: C-62,94; H-6,27; N-4,59. Znaleziona: C-62,70; H-6,21; N-4,67. Synteza 79
2-[((1 R)-1-fenyloetylo)amino(2S, 4S, 6R)-2-karbamoilo-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Chociaż tytułowy związek typowo stosuje się in situ w wytwarzaniu kwasu 2-[((1R)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4S, 6R)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego, związek można wydzielić chociaż z pewną stratą wydajności, z uwagi na towarzyszącą hydrolizę estru podczas hydrolizy nitrylu. Podczas wydzielania, mieszaninę reakcyjną, w której zachodzi hydroliza nitrylu podzielono pomiędzy CH2CI2 i H2O zaraz po zużyciu 2-[((1R)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4S, 6R)-2-cyjano-4-hydroksybicyklo-[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu. Po osuszeniu warstwy organicznej (MgSO4) i zatężeniu, pozostałość oczyszczono metodą kolumnowej chromatografii na żelu krzemionkowym, stosując mieszaninę EtOAc/heksany (2:1) do EtOAc, uzyskując tytułowy związek w postaci białej pianki.
[a]25o +61,3 (c 1,20, CHCI3).
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 7,32-7,20 (m, 5H), 7,19 (szeroki d, 1H, J=4,0 Hz), 5,49 (szeroki d, 1H, J=4,0 Hz), 4,88 (d, 1H, J=11,5 Hz), 4,24 (dd, 1H, J=11,5, 6,0 Hz), 4,06-4,00 (m, 2H), 3,77 (q, 1H, J=7,0 Hz), 2,21 (d, 1H, J=15,0 Hz), 2,18-2,15 (m, 2H), 1,71 (szeroki s, 1H), 1,54 (dd, 1H, J=14,5, 6,0 Hz), 1,38, (d, 3H, J=6,5 Hz), 1,32 (t, 1H, J=3,3 Hz), 1,24 (t, 3H,J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 180,42,171,47, 146,05, 127,43, 126,48, 73,16, 70,76, 61,08, 56,00, 42,82, 35,67, 26,13, 21,53, 14,34.
FTIR (CHCI3) 3441 (m), 3345 (m), 2975 (w), 1725 (s), 1665 (s), 1288, 1186 (m) cm-1.
Analiza Obliczona dla C18H24N2O4: C-65,04; H-7,28; N-8,43. Znaleziona: C-65,41; H-7,58; N-8,32.
PL 221 526 B1
Synteza 80
2-[((1R)-1-fenyloethynamino](2S, 4S, 6R)-4-(etoksykarbonylo)-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do zawiesiny kwasu 2-[((1R)-1-fenyloethylo)amino]-(2S, 4S, 6R)-4-hydroksybicyklo[3.1.0]heksano-2,6-di-karboksylowego (4 g, 13 mmoli) w 48 ml etanolu w temperaturze pokojowej dodano poprzez wkraplacz chlorek acetylu (11,2 ml, 157 mmoli) tak, aby podtrzymać delikatne wrzenia. Uzyskaną mieszaninę pozostawiono z mieszaniem przez dodatkowe godzin w temperaturze wrzenia i po oziębieniu do temperatury pokojowej zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do stałej pozostałości. Ciało stałe potraktowano powoli roztworem wodorowęglanu sodu (6,6 g) w 100 ml wody, następnie przemyto octanem etylu (2 x 100 ml). Połączone części organiczne osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 4,7 g (99%) tytułowego związku w postaci ciała stałego. Kolumnowa chromatografia na żelu krzemionkowym, elucja mieszaniną CH2Cl2/MeOH (95:5), a następnie krystalizacja od Et20 dała analitycznie czystą próbkę tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
[a]25o +52,5 (c 1,30, CHCI3).
Temperatura topnienia 73-74°C.
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 7,29-7,14 (m, 5H), 4,25 (dq, 1H, 11,0, 7,0 Hz), 4,18 (dd, 1H, J=9,5,
5,5 Hz), 4,10 (dq, 1H, J=11,0, 7,0 Hz), 3,92 (dq, 1H, J=11,0, 7,0 Hz) 3,82 (dq, 1H, J=11,0 Hz, 7,0 Hz), 3,67 (q, 1H, J=7,0 Hz), 2,73 (d, 1H, J=9,5 Hz), 2,15-2,12 (m, 2H), 2,01-1,99 (m, 1H), 1,89 (dd, 1H, J=6,0, Hz), 1,61 (dd, 1H, J=15,0, 6,0 Hz), 1,36 (t, 1H, J=3,5 Hz), 1,33-1,30 (m, 6H), 1,18 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 178,11, 171,59, 146,32, 128,41, 127,07, 126,85, 73,33, 70,15, 62,07, 60,75, 56,66, 44,72, 36,78, 33,61,26,24, 20,07, 14,37, 14,23.
FTIR (KBr) 3492 (s), 3303 (m), 3055 (w), 2981 (w), 2896 (w), 1722 (s), 1705 (s), 1289 (m), 1251 (m), 1171 (m) cm-1.
Analiza Obliczona dla C20H27NO5: C-66,46; H-7,52; N-3,88. Znaleziona: C-66,42; H-7,44; N-3,92. Synteza 81
2-[((1 R)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4R, 6R)-2-(etoksykarbonylo)-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-6-karboksylan etylu
Do roztworu 2-[((1R)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4S, 6R)-2-(etoksykarbonylo)-4-hydroksybicyklo-[3.1.0]heksano-6-karboksylanu etylu (59,0 g surowego, 0,163 mola) w CH2CI2 (690 ml) w temperaturze -20°C dodano Deokso-fluoro (45,1 ml, 0,245 mola) w czasie 15 minut, utrzymując temperaturę pomiędzy -15 i -20°C. Mieszaninę mieszano przez 20 minut w tej temperaturze i w temperaturze 0°C przez 15 minut, po czym powoli dodano 15% wodny roztwór Na2CO3 (650 ml), utrzymując temperaturę poniżej 10°C. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano ponownie CH2CI2 (150 ml). Połączone warstwy organiczne osuszono (Na2SO4) i zatężono do brunatnego oleju (73 g). Olej oczyszczano na warstwie żelu krzemionkowego (400 g), eluując mieszaniną EtOAc/heptan (1:6), uzyskując tytułowy związek w postaci żółtego oleju (49,7 g, 84%).
[a]25o +36,2 (c 1,30, CHCI3).
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 7,29-7,14 (m, 5H), 5,22 (ddt, 1H, J=8,0, 4,5 Hz, Jhf=56,0 Hz), 4,16 (dq, 1H, J=11,0, 7,0 Hz), 4,05 (dq, 1H, 11,0, 7,0 Hz), 3,96 (dq, 1H, 10,5, 7,0 Hz), 3,85 (dq, 10,5, 7,0 Hz), 3,66 (q, 1H, 6,5 Hz), 2,45 (dd, 1H, J=14,0, 8,0 Hz), 2,16-2,12 (m, 1H), 1,95 (t, 1H, J=3,5 Hz), 1,81
PL 221 526 B1 (dt, 1H, J=3,5 Hz, Jhf=3,5 Hz), 1,51 (ddd, 1H, J=14,0, Hz, Jhf=22,0 Hz), 1,32 (d, 3H, J-6,5 Hz), 1,27 (t, 3H, J=7,0 Hz), 1,21 (t, 3H, J=7,0 Hz).
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 175,29, 171,66, 146,21, 128,45, 127,03, 126,90, 92,65 (d, JCf = 182 Hz), 68,68 (d, Jcf=4,9 Hz), 61,70, 60,92, 56,13, 38,60 (d, JCf=23,0 Hz), 33,07 (d, JCf=7,6 Hz), 32,23 (d, Jcf=22,0 Hz), 26,26, 20,22 (d, Jcf=3,9 Hz), 14,41, 14,24.
FTIR (CHCI3) 3028 (w), 2983 (w), 1724 (s), 1705 (s), 1293 (m), 1242 (m), 1190 (m), 1037 (m), 1013 (m) cm-1.
Analiza Obliczona dla C20H26FNO4: C-66,10; H-7,21; N-3,85. Znaleziona: C-66,02; H-7,00; N-3,95. Synteza 82
Chlorowodorek kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Mieszaninę 2-[((ljR)-1-fenyloetylo)amino](2S, 4R, 6R)-2-(etoksykarbonylo)-4-fluorobicyklo[3.1.0]-heksano-6-karboksylanu etylu (68,4 g, 0,188 mola), stężonego HCl (15,7 ml, 0,188 mola) i 10% Pd/C (na sucho, 13,7 g) w EtOH (400 ml) umieszczono w atmosferze wodoru (50 psi) przez 18 godzin. Katalizator odsączono i przesącz zatężono, uzyskując tytułowy związek w postaci białawej pianki (59,2 g, 106% skorygowane do 97% z uwagi na zanieczyszczenie EtOH). Krystalizacja z mieszaniny EtO -Ac/MTBE dała analitycznie czystą próbkę tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
[a]25D +55,6 (c 1.17, CHCI3).
Temperatura topnienia 86-88°C.
500 MHz 1H NMR (CDCI3) δ 9,20 (szeroki s, 2H), 5,50 (ddt, 1H, J=8,0, 4,5 Hz, Jhf=56,0 Hz), 4,31 (q, 1H, J=7,0 Hz), 4,20-4,07 (m, 3H), 2,88 (t, 1H, J=3,0 Hz), 2,71 (dd, 1H, J=14,5, 8,0 Hz), 2,482,43 (m, 2H), 2,16 (ddd, 1H, J=14,5, 7,5 Hz, Jhf=22,0 Hz), 1,34 (t, 3H, J=7,0 Hz), 1,25 (t, 3H, J=7,0 Hz) 13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ 171, 12, 169, 41, 91, 94 (d, Jcf=1S9 Hz), 63,85, 63,66 (d, Jcf=3,8 Hz), 61,73, 34,55 (d, Jcf=26,4 Hz), 31,58 (d, Jcf=7,8 Hz), 30,80 (d, Jcf=24,1 Hz), 20,22, 14,31, 14,21.
FTIR (KBr) 3353 (m), 3173 (w), 2745 (m), 1729 (s), 1547 (m), 1294 (m), 1269 (m), 1195 (m), 1011 (m) cm-1.
Analiza Obliczona dla C12H18FNO4: C-48, 74; H-6,48; N-4,74. Znaleziona: C-48,80; H-6,41; N-4,76. Synteza 83
Kwas 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowy
Roztwór 3N NaOH (251 ml, 0,753 mola) powoli dodano do chlorowodorku kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (59,2 g surowego, teoretycznie 0,188 mola), utrzymując temperaturę poniżej 26°C. Po wymieszaniu mieszaniny przez 10 minut, stała się homogeniczna. Mieszaninę mieszano przez 1,25 godziny w temperaturze pokojowej, następnie wartość pH powoli obniżono do 2,8 stosując stężony HCl, utrzymując temperaturę pomiędzy 20 i 26°C. Przy wartości pH 2,8, mieszanina zaczęła krystalizować i zawiesinę mieszano przy tej wartości pH przez 10 minut, przed obniżeniem wartości pH do 2,1 z zastosowaniem stężonego HCl. Po kolejnych 15 minutach mieszania, dodano i-PrOH (67 ml) i zawiesinę ochłodzono do temperatury 0°C i mieszano przez 2 godziny. Ciało stałe zebrano i przemyto 37 ml zimnej mieszaniny H2O/i-PrOH (4:1). Zebrane ciało stałe osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C przez 18 godzin, uzyskując tytułowy związek w postaci białego ciała stałego (33,1 g, 87% od startu w syntezie 23).
PL 221 526 B1
Synteza 84
Ponowne zawieszanie kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Mieszaną zawiesinę kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (33,0 g, 0,162 mmola) w H2O (165 ml) ogrzano do temperatury 89°C w czasie 1 godziny i dodano i-PrOH (41 ml). Następnie mieszaninę mieszano przez 5 minut w temperaturze wrzenia (83°C) przed jej pozostawieniem do ochłodzenia do temperatury pokojowej z mieszaniem, przez 4 godziny. Produkt zebrano, przemyto i-PrOH/H2O (1:4, 40 ml) i i-PrOH (25 ml) i suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C przez 18 godzin, uzyskując tytułowy związek w postaci białego ciała stałego (30,6 g, 93%).
Synteza 85
Ester etylowy kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo-[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do zawiesiny kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (14,45 g, 71,12 mmola) w 202 ml absolutnego etanolu w temperaturze pokojowej dodano kroplami chlorek tionylu (26 ml, 356 mmoli) w czasie 20 minut. Zawiesinę ogrzano do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną i pozostawiono z mieszaniem przez godziny, po czym oziębiano do temperatury pokojowej przez noc. Uzyskany roztwór zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do uzyskania pozostałości, którą rozcieńczono 136 ml octanu etylu i potraktowano 306 ml 10% wodnego roztworu węglanu sodu w czasie 15 minut stosując mieszanie ręczne tak, aby końcowa wartość pH wynosiła 10. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną przemyto octanem etylu (1 x 136 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (1 x 136 ml), osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 17,07 g (93%) tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
FDMS: M++1 = 260.
Anal. Obliczone dla C12H18FNO4-0,1 H2O: C-55,21; H-7,03; N-5,37. Znalezione: C-55,10; H-6,96; N-5,22.
Temperatura topnienia = 64-66°C.
[a]25D = +20 (c = 0,96, MeOH), [a]25D = +15 (c = 1,21, DMSO)
Synteza 86
Ester etylowy kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-[2’S-2’-(tert-butoksykarbonyloamino)propionylo]-amino-4-flurobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego
Do roztworu N-Boc-L-alanina (38,62 g, 204 mmole) w 396 ml chlorku metylenu w temperaturze -22°C w atmosferze azotu dodano N-metylomorfolinę (22,44 ml, 204 mmole), a następnie kroplami dodano chloromrówczan izo-butylu (26,48 ml, 204 mmole) w czasie 15 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekroczyła -18°C. Uzyskaną rzadką zawiesinę pozostawiono z mieszaniem w temperaturze -20°C przez 30 minut, po czym dodano roztwór estru etylowego kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (49,46 g, 191 mmoli) w 247 ml chlorku metylenu w czasie 40 minut tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekroczyła -16°C. Po zakończeniu dodawania, mieszaninę reakcyjną usunięto z łaźni chłodzącej i pozostawiono
PL 221 526 B1 z mieszaniem w temperaturze otoczenia przez 70 minut, po czym temperatura mieszaniny reakcyjnej osiągnęła 15°C, a zabarwienie stało się słabo pomarańczowe. Mieszaninę reakcyjną potraktowano 408 ml 1 N roztworu kwasu chlorowodorowego, następnie mieszano przez 5 minut i warstwy rozdzielono. Warstwę organiczną przemyto nasyconym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (1 x 408 ml), osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do białej pianki (88,16 g). FDMS: M++1 = 260.
Anal. obliczone dla C12H13FNO4·0,1 H2O: C-55,21; H-7,03; N-5,37. Znalezione: C-55,10; H-6,96; N-5,22.
Temperatura topnienia = 64-66°C.
[a]25D = +20 (c = 0,96, MeOH), [a]25D = +15 (c = 1,21, DMSO).
Synteza 87
Kwas 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-[2'S-2'-(tert-butoksykarbonyloamino)-propionylo]amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-di-karboksylowy
Do roztworu estru etylowego kwasu 1R, 2S, 4R, 5R, 6R-2-[2'S-2'-(tert-butoksykarbonyloamino)-propionylo]amino-4-flurobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego (88,16 g, 191 mmoli) w 238 ml tetrahydrofuranu w temperaturze pokojowej dodano 238 ml (477 mmola) 2N roztworu wodorotlenku sodu. Dwufazową mieszaninę pozostawiono mieszając energicznie w temperaturze pokojowej przez
2,5 godziny, po czym mieszanina reakcyjna stała się homogeniczna. Mieszaninę rozcieńczono 238 ml eteru butylowo metylowego, zmieszano i warstwy rozdzielono. Następnie warstwę wodną rozcieńczono 238 ml wody i przesączono w celu usunięcia substancji stałej. Roztwór potraktowano stężonym HCl (42,9 ml, 515 mmoli) w czasie 30 minut, zaszczepiono tytułowym związkiem i mieszano przez 1 godzinę. Uzyskaną zawiesinę przesączono, przemyto wodą (2 x 100 ml) i suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 45°C przez 40 godzin, uzyskując 72,2 g tytułowego związku w postaci białego ciała stałego. Część ciała stałego (69,5 g) pozostawiono z mieszaniem przez 1 godzinę, z 490 ml acetonu w celu wytworzenia mętnego roztworu, który przesączono i przemyto acetonem (2 x 100 ml). Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do białej pianki, którą następnie suszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 45°C przez 16 godzin, uzyskując 61,8 g (skorygowane dla 12% wagowo/wagowych acetonu) tytułowego związku.
P r z y k ł a d 1
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-aminopropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego
Do zawiesiny kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (110,0 g, 271 mmoli, Synteza 3) w 563 ml octanu etylu dodano roztwór chlorowodoru w octanie etylu (3,7 M, 514 ml) w czasie 20 minut. Po wymieszaniu zawiesiny przez 2,5 godziny, przesączono ją i placek filtracyjny przemyto octanem etylu (1 x 200 ml, 1 x 115 ml). Po suszeniu próżniowym w temperaturze 46°C przez 18 godzin, zebrano tytułowy związek w postaci białego ciała stałego (85,77 g, 92%).
PL 221 526 B1 1H NMR (300 MHz, Metanol-dą) δ: 4,12 (brd, 1H, J=14,6 Hz), 3,94 (q, 1H, J=7,1 Hz), 3,52 (ddd, 1H, J=7,0, 3,9, 0,9 Hz), 3,16 (d, 1H, J=14,6 Hz), 3,02 (dd, 1H, J=7,0, 4,4 Hz), 2,49 (t, 1H, J=4,1 Hz), 1,52 (d, 3H, J=7,1 Hz).
P r z y k ł a d 2
Tosylan kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-2'-aminopropionylo)amino-diokso-2X66-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-di-karboksylowego
Zawiesinę kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicykloheksano-4,6-dikarboksylowego (300 mg, 0,738 mmola, Synteza 3) i monohydratu kwasu toluenosulfonowego (140 mg, 0,738 mmola) w toluenie (3 ml) ogrzano do temperatury 75°C i mieszano przez 45 minut przed pozostawieniem do ochłodzenia do temperatury pokojowej, po czym mieszanie kontynuowano przez 16 godzin. Zawiesinę przesączono i placek filtracyjny przemyto toluenem (2 x 1 ml). Po osuszeniu w próżni w temperaturze 45°C przez 1 godzinę, zebrano 307 mg (87%) tytułowego związku w postaci białego ciała stałego.
Temperatura topnienia (DSC) 233°C.
1H NMR (500 MHz, CD3OD) δ 7,70 (d, 2H, J=8,5 Hz), 7,24 (d, 2H, J=8,0 Hz), 4,11 (d, 1H, J=15 Hz), 3,94 (q, 1H, J=7,0Hz), 3,53 (dd, 1H, J=7,0, 4,0 Hz), 3,13 (dd, 1H, J=14, 1,0 Hz), 3,02 (dd, 1H, J=7,0,
4,5 Hz), 2,48 (t, 1H, J=4,5 Hz), 2,37 (s, 3H) , 1,52 (d, 3H, J=7, 5 Hz).
13C NMR (125 MHz, CD3OD) δ 170,70, 170,32, 169, 80, 142,04, 140,78, 128,79, 125,79, 60,20, 54,73, 48,77, 42,44, 30,84, 22,22, 20,20, 16,09.
P r z y k ł a d 3
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-hydroksypropionylo)amino-2,2-dixokso2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-di-karboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(3'-acetoksy-2'S-tert-butoksykarbonyloaminopropionylo)amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego (380 mg, 0,77 mmola, Synteza 15).
[a]23D = -19,23 (c = 0,52, MeOH).
1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 2,48 (1H, t, J=4,0 Hz), 3,04 (1H, dd, J=4,4, 7,0 Hz), 3,17 (1H, d, J=14,7 Hz), 3,51 (1H, dd, J=4,4, 7,0 Hz), 3,77 (1H, dd, J=7,0, 10,6 Hz), 3,94-4,12 (3H, m).
Anal. Obliczone dla C^H^^OeS-HCt^O: C-31,88; H-4,55; N-7,44; Cl, 9,41. Znalezione: C-31,53; H-4,40; N-7,32; Cl, 9,24.
HRMS obliczone dla C10H15N2O8S, 323,0549. Znaleziono 323, 0533.
PL 221 526 B1
P r z y k ł a d 4
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[(pirolidyno-2'S-karbonylo)amino]-2,2-diokso-2X6-tiabicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[(1'-tert-butoksykarbonylopirolidyn-2'S-karbonylo)amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,8 g, 1,7 mmola, Synteza 11), uzyskując 0,42 g (67,0%) tytułowego związku
[a]23D = -32 (c = 1,00, CH3OH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 1,98-2,12 (3H, m), 2,40-2,50 (1H, m), 2,52 (1H, t, J=4,4Hz), 2,99 (1H, dd, J=4,4, 7,0 Hz), 3,2 (1H, d, J=14,7 Hz), 3,29-3,42 (3H, m), 3,54 (1H, m), 4,13 (1H, d, J=15,8 Hz), 4,30 (1H, dd, J=6,2, 9,2 Hz).
HRMS obliczono dla C12H17N2O7S, 333, 0756.
Znaleziono: 333,0740.
P r z y k ł a d 5
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-metylosulfanylo-butyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo [3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-metylosulfanylobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowego (0,77 g, mmola, Synteza 12), uzyskując 0,41 g (54,9%) tytułowego związku.
[a]23D = +4 (c = 1,00, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 2,1-2,2 (2H, m), 2,13 (3H, s), 2,47 (1H, t, J=4,4 Hz), 2,58-2,63 (2H, m), 3,02 (1H, dd, J=4,0, Hz), 3,12 (1H, d, J=14,7 Hz), 3,52 (1H, dd, J=3,3, 6,6 Hz), 3,98 (1H, t, J=6,2 Hz), 4,14 (1H, d, J=14,7 Hz).
HRMS obliczono dla C12H19N2O7S2, 367, 0634. Znaleziono: 367, 0634.
P r z y k ł a d 6
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-amino-3'-(1H-indol-3-ilo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
PL 221 526 B1
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-(1-tert-butoksykarbonylo-1H-indol-3-ilo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-dikarboksylowego (0,54 g, 0,83 mmola, Synteza 13), uzyskując 0,28 g (73,6%) tytułowego związku.
[a]23D = +7,8 (c = 1,02, CH3OH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 2,47-2,53 (1H, m), 3,05-3,18 (3H, m), 3,44-3,57 (2H, m), 4,13-4,23 (2H, m), 7,07-7,41 (3H, m), 7,71-7,78 (2H, m), 8,22 (1H, pozorny d, J=7,7 Hz).
Anal. Obliczone dla C^H^^O/S-HCl: C-47,22; H-4,40; N-9,18. Znalezione: C-46,51; H-3,96; N-8,54.
MS (ES) m/z 420,1 [M-1]-.
P r z y k ł a d 7
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-amino-3'-(4-hydroksyfenylo)propionyloamino]-2,2-diokso-2X6 -tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-(4-tert-butoksykarbonylooksyfenylo)popionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,33 g, 0,53 mmola, Synteza 14), uzyskując 0,13 g (56,4%) tytułowego związku.
[a]23D = -6 (c = 1,00, H2O).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 2,47 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,87 (1H, dd, J=9,2, 14,7 Hz), 3,05-3,12 (2H, m), 3,23 (1H, dd, J=5,1, 14,7 Hz), 3,55 1H, dd, J=4,0, 7,0 Hz), 4,00 (1H, dd, J=4,8, 9,2 Hz), 4,13 (1H, d, J=14,7 Hz), 6,80 (2H, d, J=8,4 Hz), 7,13 (2H, d, 8,8 Hz).
HRMS obliczone dla C16H19N2O8S, 399, 0862.
Znalezione: 399, 0844.
P r z y k ł a d 8
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-fenylopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-fenylopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 5). Otrzymano 0,55 g produktu (85%, 1,31 mmola), białego ciała stałego.
[a]23D = +4,17 (c = 0,48, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 2, 45 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,98 (1H, dd, 3=9,2, 14,7 Hz), 3,06 (1H, dd, 3=4,4, 7,0 Hz), 3,10 (1H, d, J=14,6 Hz), 3,33 (1H, dd, J=4,8, 13,6 Hz), 3,52 (1H, dd, J=3,3, 7,3 Hz), 4,08 (1H, dd, J=5,1,8,8 Hz), 4,10 (1H, d, J=15,4 Hz), 7,31-7,42 (5H, m).
PL 221 526 B1 13C NMR (300 MHz, D2O w/1,4-dioksan): δ 172,55, 171,94, 170,01, 134,31, 130,39, 130,27, 130,01, 129,00, 61,38, 54,76, 54,37, 43,07, 37,36, 31,57, 23,18.
Anal. Obliczone dla C16H18N2O7Sd,5 HCl: C-43,97; H-4,50; N-6,41. Znalezione: C-43,59; H-4,17; M-6,46.
MS (ES) m/z znaleziono 383,1 [M+H]+.
HRMS obliczone dla C16H19N2O7S [M+H]+: 383,0913. Znalezione: 383,0923.
P r z y k ł a d 9
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'S-metylopentanonyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'S-metylopentanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 6). Otrzymano 0,43 g produktu (80%, 1,12 mmola), białego ciała stałego.
[a]23o = +4,08 (c = 0,49, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 0,98 (3H, t, J=7,3 Hz), 1,07 (3H, d, J=7,0 Hz), 1,15-1,24 (1H, m), 1,53-1,62 (1H, m), 1,95-2,04 (1H, m), 2,44 (1H, t, J=4,0 Hz), 3,06 (1H, dd, J=4,4, Hz), 3,14 (1H, d, J=15,0 Hz), 3,52 (1H, dd, J=3,7, 7,0 Hz), 3,73 (1H, d, J=5,1 Hz), 4,10 (1H, d, J=14,7 Hz).
Anal. Obliczone dla C13H20N2O7S-HCl-0,5H2O: C-39,64; H-5,63; N-7,11. Znalezione: C-39,38; H-5,39; N-7,04.
MS (ES) m/z znaleziono 349, 1 [M+H]+.
HRMS (ES) obliczono dla C1sH21N2O7S [M+H]+, 349, 1069. Znaleziono: 349, 1086.
P r z y k ł a d 10
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-Amino-3'-metylobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3,1,0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-3'-metylo-butyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 1). Otrzymano 0,18 g produktu (88%, 0,49 mmola), białego ciała stałego w formie chlorowodorku.
[a]23o = +1,84 (c = 0,51, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 1,04 (3H, d, J=6,6 Hz), 1,09 (3H, d, J=7,0 Hz), 2,22-2,29 (1H, m), 2,44 (1H, t, J=4,0 Hz), 3,05 (1H, dd, J=4,4, 7,0 Hz), 3,10 (1H, d, J=14,7 Hz), 3,52 (1H, dd, J=4,0, 7,3 Hz), 3,67 (1H, d, J=5,5 Hz), 4,10 (1H, d, J=14,7 Hz).
PL 221 526 B1
Anal. Obliczone dla C12H18N2O7S-HCl-0,4H2O: C-38,12; H-5,20; N-7,41. Znalezione: C-37,78; H-4,90; N-7,15.
MS (ES) m/z znaleziono 335,1 [M+H]+.
P r z y k ł a d 11
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-metylo-pentanoiloamino)-2,2-diokso-2/6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-metylo-pentanoiloamino)-2,2-diokso-2/6-tia-bicyklo[3.1.0]-heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 8). Otrzymano 0,50 g produktu (76%, 1,30 mmola), białego ciała stałego w formie chlorowodorku.
[a]23D = -4,0 (c = 0,50, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 1,00 (3H, d, J=5,5 Hz), 1,02 (3H, d, J=5,9 Hz), 1,62-1,79 (3H, m), 2,42 (1H, t, J=4,0 Hz), 3,04 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,13 (1H, d, J=15,0 Hz), 3,52 (1H, dd, J=3,3, 7,0 Hz), 3,84-3,89 (1H, m), 4,10 (1H, d, J=15,0 Hz).
Anal. Obliczone dla C13H20N2O7S-HCl-0,3H2O: C-40,01; H-5,58; N-7,18. Znalezione: C-39,66; H-5,57; N-6,99.
MS(ES)m/z znaleziono 349,1 [M+H]+.
P r z y k ł a d 12
Bis chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S,6'-diaminoheksanoiloamino)-2,2-diokso-2/6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Proces prowadzono według procedury ogólnej C, stosując ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S,6'-bis-tert-butoksykarbonyloamino-heksanoamino)-2,2-diokso-2/6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (Synteza 9). Otrzymano 0,56 g produktu (86%, 1,28 mmola), białego ciała stałego w formie bis chlorowodorku.
[a]23D = -4,0 (c = 0,50, MeOH).
1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 1,48-1,55 (2H, m), 1,67-74 (2H, m), 1,89-1,97 (2H, m), 2,47 (1H, t, J=4,0 Hz), 2,97 (2H, pozorny t, J=4,0), 3,08 (1H, dd, 3=4,4, 7,0 Hz), 3,20 (1H, d, J=15,0 Hz), 3,53 (1H, dd, J=3,7, 7,0 Hz), 3,93 (1H, pozorny, t, 3=6,2 Hz), 4,08 (1H, d, 3=14,1 Hz).
Anal. Obliczone dla C13H21N3O7S-2HCl-0,2H2O: C-35,49; H-5,36; N-9,55. Znalezione: C-35,30; H-5,48; N-9,42.
PL 221 526 B1
MS (ES) m/z znaleziono 364,1 [M+H]+.
P r z y k ł a d 13
Chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-karbamoilobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego
Ester dimetylowy kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-[tritylokarbamoilo)butyryloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego (0,48 g, 0,65 mmola, Synteza 10) mieszano w mieszaninie 2,5N LiOH i THF 1:1 (6 ml total objętość) w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Wartość pH mieszaniny reakcyjnej uregulowano do = 2 stosując 1 N roztwór HCl i produkt ekstrahowano octanem etylu. Wszystkie części organiczne połączono, przemyto solanką, osuszono nad MgSO4 i zatężono, uzyskując 0,46 g kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-tert-butoksykarbonyloamino-4'-(tritylokarbamoilo)butyryloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0]heksano-4,6-dikarboksylowego w postaci białej pianki. Dikwas rozpuszczono w DCM i mieszano w temperaturze pok ojowej w formie anizolu (0,28 g, 2,6 mmola) i następnie z kolei dodano TFA (3,70 g, 32,5 mmola). Uzyskaną mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskany żółty olej Roztarto z Et2O aż do utworzenia swobodnie płynącym białym osadem. Sól TFA zebrano metodą filtracji próżniowej w osłonie azotu. Produkt rozpuszczono w 1 ml 1N roztworu HCl i poddano liofilizacji, uzyskując pożądany produkt w formie chlorowodorku. Otrzymano 0,16 g produktu (62%, 0,40 mmola), białego ciała stałego.
[a]23D = +8,0 (c = 1,0,H2O) 1H NMR (300 MHz, CD3OD) δ 2,00-2,08 (2H, m), 2,37-2,41 (3H, m), 2,93 (1H, dd, J=4,4, 7,3 Hz), 3,04 (1H, d, J=14,7 Hz), 3,45 (1H, dd, J=3,7, 7,0 Hz), 3,86 (1H, pozorny, t, J=5,9 Hz), 4,05 (1H, d, J=14,7 Hz).
Anal. Obliczone dla C12H17N3O3S·HCl·0,2H2O: C-33,07; H-5,09; N-9,64. Znalezione: C-33,37; H-4,69; N-9,39.
MS (ES) m/z znaleziono 363,9 [M+H]+.
HRMS (ES) obliczone dla C12H13N3O3S [M+H]+: 364,0815. Znaleziono: 364,0825.
Związki typu proleku według niniejszego wynalazku można porównać z odpowiednim związkiem macierzystym, stosując różne testy wychwytu komórkowego. W wyniku tych testów można otrzymać dane porównawcze, umożliwiające fachowcom w tej dziedzinie identyfikację związków, które łatwo wnikają do komórki, zapewniając lepszą ekspozycję. Dwa z takich testów obejmują test wychwytu Gly-Sar i test Caco-2 opisane poniżej.
Test wychwytu Gly-Sar
Stwierdzono, że niektóre podawane doustnie peptydomimetyki są absorbowane poprzez układ jelitowego transportu peptydów. Yang i in., Pharm. Res. 16(9) (1999). W szczególności badano jelitowy transporter peptydów hPepT1 w zakresie ekspresji hamowania wychwytu peptydów i odpowiedni poziom jego rozpoznawania w komórce. Meredith, i in., Eur. J. Biochem., 267, 3723-3728 (2000). Ponadto, charakteryzując mechanizm jelitowej absorpcji aminokwasów, jako cel przyjęto transporter hPepT1, jako skuteczną strategię identyfikacji zwiększenia absorpcji leku po podaniu doustnym. Han i in., Polim. Prepr. (Am. Chem. Soc., Div. Polim. Chem) 40(1): 259-260 (1999); Sawada, i in., J. Pharmacol. Exp. Ther., 291(2): 705-709 (1999).
W opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 5849525 ujawniono sposoby pomiaru poziomu powinowactwa związków według niniejszego wynalazku do transportera hPepT 1.
PL 221 526 B1
Na przykład do badania związków według niniejszego wynalazku można zastosować trwale transfekowane komórki jajnika chomika chińskiego (CHO) z nadekspresją transportera hPepT1. W komórkach CHO monitoruje się wówczas wychwyt Gly-Sar, który, w obecności związków typu proleku według niniejszego wynalazku, jeśli jest silniejszy niż, gdy komórka nie zawiera związków typu proleku według niniejszego wynalazku, wskazuje na aktywność agonistyczną; a gdy wychwyt związków typu proleku według niniejszego wynalazku jest słabszy od wychwytu bez związków typu proleku według niniejszego wynalazku, wskazuje na aktywność hamującą. Związki według niniejszego wynalazku na ogół mają wartości EC50 poniżej 5 mM.
Test Caco-2
Inną metodą pomiaru wychwytu związków według niniejszego wynalazku przez komórki jest badanie nośnika w transporcie peptydów ludzkiej linii komórek jelitowych Caco-2. Ludzkie komórki gruczolakorakowe (Memorial Sloan-Kettering Cancer Centrum, Rye, NY, i/lub ATCC, Rockville, MD) pasażuje się w ośrodku Eagle'a zmodyfikowanym przez Dulbecco zawierającym 10% płodowej surowicy cielęcej i 1% roztworu aminokwasów nie podstawowych w minimalnym ośrodku podstawowym bez dodatku pirogronianu sodu lub antybiotyków. Te komórki nie zawierają mikoplazmy i wybiera się je z pomiędzy 28 i 40 pasażu. Dla dokonania pomiarów przepływu, od 5 do 10 x 104 komórek hoduje się na pokrytych kolagenem płytkach wielostudzienkowych przez 13-18 dni, wymieniając co dwa do trzech dni pożywkę.
Wychwyt leku mierzy się w temperaturze 37°C, stosując badany związek, z zastosowaniem techniki grupowania na płytkach (patrz Gazzola i in., Anal. Biochem. 115, 368-74 (1981)). Buforem do badania przepływu jest nie zawierający wodorowęglanów zrównoważony roztwór soli Earle'a zawierający 25 mM Mes, zmiareczkowany do wartości pH 6,0 z zastosowaniem KOH, i chlorek choliny zamiast chlorku sodu. Osmolowość buforu do badania przepływu reguluje się do 300±5 mosmoli/kg 3 z zastosowaniem chlorku choliny. Jako znacznik płynu pozakomórkowego stosuje się [ H]inulinę, która przywiera do komórek podczas procedury przemywania, pozwalając na ustalenie czasu zero do określania szybkości wychwytu. Codziennie przygotowuje się świeże roztwory badanych związków i dipeptydów. Pod koniec doświadczenia komórki lizuje się w wodzie, a badane związki można wykrywać w lizatach komórkowych, stosując LC/MS/MS. Zawartość białka mierzy się sposobem opisanym przez Smith'a i in., Anal. Biochem. 150, 76-85 (1985).
Wychwyt mierzy się w czasie 40 minut. Początkową szybkość wychwytu oblicza się w obszarze liniowym krzywej regresji i ustala się czas zero w sposób opisany powyżej, stosując regresję liniową. Procentową wartość hamowania oblicza się uwzględniając kontrolną szybkość wychwytu zmierzoną bez dipeptydu. Przykłady testu Caco-2 można znaleźć u Dantzig'a & Bergin'a, Biochim. Biophys. Acta 1027, 211-17 (1990).
Ekspozycja in vivo z wykorzystaniem pomiarów stężeń w osoczu szczura
W celu zbadania in vivo ekspozycji związków o wzorze II po doustnym podaniu związków o wzorze I w porównaniu do związków o wzorze II, przeprowadza się pomiary stężeń w osoczu szczurów odpowiednich związków o wzorze II. Dojrzałe szczury płci męskiej Fischer 344 (o masie 190-270 gramów) zakupione od Harlan Sprague-Dawley, Cumberland, IN, USA aklimatyzuje się przed rozpoczęciem badania przez 3 dni. W dniu, związki badane rozpuszczono w buforowanej wodzie (1 mg/ml = związek badany/20 mM dwuwodorofosforanu potasu, wartość pH=2) i podaje doustnie w dawce pojedynczej 5 mg/kg. Poprzez zatokę oczodołową lub nakłucie serca (ostatni punkt czasowy) pobiera się próbki krwi po 0,5 i 1 godzinie lub, alternatywnie, po 1 i 3 godzinach. Przed analizą próbki osocza przechowuje się w temperaturze -20°C w obecności fluorku fenylometylosulfonylu, inhibitora proteazy. Próbki osocza i wewnętrzne związki wzorcowe wstępnie poddaje się ekstrakcji w fazie stałej (nośnik SAX, metanol/woda/rozcieńczony kwas octowy).
Jak pokazano poniżej w tablicach 1A i 1B, stężenia osoczowe (ng/ml) odpowiedniego związku o wzorze II dla każdego badanego związku określa się metodą LC/MS/MS i przedstawia się jako sumę stężeń po 0,5 i 1 godzinie lub, alternatywnie, po 1 i 3 godzinach, w próbkach pobranych w tych punktach czasowych.
PL 221 526 B1
Tablica 1A
Test ekspozycji in vivo
Związek Ekspozycja u szczura (ng/ml chlorowodorku kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S- -aminopropionylo)amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-di- karboksylowego)
Przykład 1 2251 ng/ml (po podaniu 10 mg/kg doustnie)
Forma związku z Przykładu 1 nie będąca prolekiem 1521 ng/ml (po podaniu 5 mg/kg doustnie) 3981 ng/ml (po podaniu 10 mg/kg doustnie)
Tablica 1B
Test ekspozycji in vivo
Związek Ekspozycja u szczura (ng/ml chlorowodorku kwasu (1R, 2S, 4R, 5R, 6R)-2-(2'S-aminopropionylo)amino-4-fluorobicyklo[3.1.0]heksano-2,6-dikarboksylowego)
Przykład 14 5271 ng/ml (po podaniu 5 mg/kg doustnie)
Forma związku z Przykładu 14 nie będąca prolekiem 1162 ng/ml (po podaniu 5 mg/kg doustnie) 1342 ng/ml (po podaniu 10 mg/kg doustnie)
Jak pokazano powyżej w tablicach 1A i 1B, po podaniu doustnym szczurom, związki według wynalazku wykazują porównywalne stężenie osoczowego związku macierzystego. Jest to dowodem, że związki według niniejszego wynalazku przekształcają się in vivo w związki macierzyste - związki o wzorze II.
Związki według niniejszego wynalazku korzystnie mają postać kompozycji farmaceutycznej. Zatem inny aspekt według niniejszego wynalazku obejmuje kompozycję farmaceutyczną zawierającą związek o wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, rozcieńczalnik lub rozczynnik. Kompozycje farmaceutyczne można otrzymywać sposobami dobrze znanymi fachowcom w tej dziedzinie. Dla celów przygotowania kompozycji według niniejszego wynalazku, substancję czynną zazwyczaj miesza się z nośnikiem lub rozcieńcza nośnikiem, lub zamyka wewnątrz nośnika, i mogą mieć one postać kapsułki, saszetki, torebki lub innego pojemnika. Gdy nośnik służy jako rozcieńczalnik, może być on stały, półstały lub ciekły i działać jako rozczynnik, rozcieńczalnik lub ośrodek dla substancji czynnej. Kompozycje mogą mieć postać tabletek, pigułek, proszków, pastylek do ssania, saszetek, kapsułek z opłatka, eliksirów, zawiesin, emulsji, roztworów, syropów, aerozoli, maści zawierających np. aż do 10% wagowych substancji czynnej, miękkich i twardych kapsułek żelatynowych, czopków, sterylnych roztworów do wstrzykiwania i sterylnych proszków do przygotowania roztworu.
Niektóre z przykładów odpowiednich nośników, rozczynników i rozcieńczalników obejmują laktozę, dekstrozę, sacharozę, sorbitol, mannitol, skrobie, gumy, gumę arabską, fosforan wapnia, alginiany, gumę tragankową, żelatynę, krzemian wapnia, mikrokrystaliczną celulozą, poliwinylopirolidon, celulozę, syrop wodny, metylocelulozę, hydroksybenzoesany metylu i propylu, talk, stearynian magnezu i olej mineralny. Preparaty mogą ponadto zawierać środki poślizgowe, środki zwilżające, środki zawieszające i emulgatory, środki konserwujące, środki słodzące lub środki smakowe. Kompozycje według wynalazku można komponować tak, aby uzyskać natychmiastowe, przedłużone lub opóźnione uwalnianie substancji czynnej po podaniu pacjentowi, stosując dobrze znane w tej dziedzinie metody.
Kompozycje korzystnie występują w jednostkowych postaciach dawkowania, przy czym każda dawka zawiera od około mg do około 500 mg substancji czynnej, korzystnie około 25 mg do około 300 mg substancji czynnej. Stosowany tu termin „substancja czynna” odnosi się do związku objętego wzorem I.
Termin „jednostkowa postać dawkowania” odnosi się do fizycznie osobnej jednostki stanowiącej pojedynczą dawkę leku, którą można podać ludziom i innym ssakom, przy czym każda jednostka zawiera wstępnie określoną ilość substancji czynnej, zapewniającą pożądany efekt terapeutyczny, w połączeniu z odpowiednim farmaceutycznym nośnikiem, rozcieńczalnikiem lub rozczynnikiem.

Claims (12)

1. Związek o wzorze I w którym A oznacza H-(Q)p-; Q jest wybrany z grupy aminoacyli pochodzących z aminokwasów wybranych z grupy obejmującej naturalne aminokwasy i nienaturalnych aminokwasy wybranych z D-izomerów naturalnych α-aminokwasów, p oznacza liczbę całkowitą od 1 do 10;
X oznacza SO2; R10 oznacza atom wodoru lub atom fluoru; i
R11 oznacza atom wodoru, atom fluoru lub hydroksyl; i który to związek obejmuje następujące związki;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-aminopropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-2'-aminopropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-hydroksypropionylo)-amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[(pirolidyno-2'S-karbonylo)-amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-metylo-sulfanylobutyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-amino-3'-(1H-indol-3-ilo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dlkarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-[2'S-amino-3'-(4-hydroksyfenylo)-propionyloamino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-fenylopropionyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'S-metylopentanonyloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-3'-metylobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-amino-4'-metylopentanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S,6'-diamino-heksanoiloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]-heksano-4,6-dikarboksylowy;
kwas (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S,-amino-4'-karbamoilobutyryloamino)-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo-[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowy, oraz ich farmaceutycznie akceptowalne sole.
2. Farmaceutycznie dopuszczalna sól według zastrz. 1, którą jest chlorowodorek kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-aminopropionylo)amino]-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksanodikarboksylowego, lub tosylan kwasu (1R, 4S, 5S, 6S)-4-(2'S-2'-aminopropionylo)amino-2,2-diokso-2X6-tia-bicyklo[3.1.0.]heksano-4,6-dikarboksylowego.
3. Sposób wytwarzania związku o wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli, określonego w zastrz. 1-2, znamienny tym, że związek o wzorze (ii)
PL 221 526 B1 acyluje się odpowiednim aminoacylem o wzorze PgN-A- (III) w którym A oznacza H-(Q)p-; Q jest wybrany z grupy aminoacyli pochodzących z aminokwasów wybranych z grupy obejmującej naturalne aminokwasy i nienaturalnych aminokwasy wybranych z D-izomerów naturalnych a-aminokwasów, p oznacza liczbę całkowitą od 1 do 10;
PgN oznacza grupę zabezpieczającą atom azotu, jak przykładowo tert-butoksykarbonyl; po czym, gdy grupa funkcyjna jest zabezpieczona przy użyciu grupy zabezpieczającej, to usuwa się grupę zabezpieczającą; po czym, gdy wymagana jest farmaceutycznie dopuszczalna sól związku o wzorze I, zasadową formę takiego związku o wzorze I poddaje się reakcji z kwasem, uzyskując farmaceutycznie dopuszczalny przeciwjon; lub dla związku o wzorze I, który zawiera grupę kwasową, kwasową formę takiego związku o wzorze I poddaje się reakcji z zasadą, która daje farmaceutyczn ie dopuszczalny kation; lub dla dwubiegunowego związku o wzorze I, zobojętnienie formy soli addycyjnej kwasu lub formy soli addycyjnej zasady takiego związku o wzorze I; lub stosując dowolną inną typową procedurę.
4. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1-2, do wytwarzania leku do podawania skutecznej ilości związku o wzorze II, w którym X i R mają znaczenia zdefiniowane w zastrz. 1, w leczeniu zaburzeń neurologicznych u pacjenta.
5. Związek według dowolnego zastrz. 1 albo 2, do zastosowania w terapii.
6. Związek według dowolnego zastrz. 1 albo 2, do zastosowania w leczeniu zaburzeń neurologicznych u pacjenta.
7. Związek według zastrz. 1 albo 2, do zastosowania w leczeniu zaburzeń neurologicznych wybranych z grupy obejmującej niedobory mózgowe w następstwie wszczepienia bajpasów naczyń wieńcowych mięśnia sercowego i przeszczepu; niedokrwienia mózgu; urazu rdzenia kręgowego; urazu głowy; choroby Alzheimera; pląsawicy Huntingtona; stwardnienia zanikowego bocznego; otępienia wywołanego przez AIDS; niedotlenienia okołoporodowego; uszkodzenia neuronalnego w wyniku hipoglikemii; uszkodzenia gałki ocznej i retinopatii; zaburzenia poznawcze; zaburzenia idiopatyczne i polekowe chorobę Parkinsona; skurcze mięśni; migrenowe bóle głowy; nietrzymanie moczu; tolerancję, wycofanie, przerwanie i uzależnienie od leku; odstawienie nikotyny; wymioty; obrzęk mózgu; przewlekły ból; zaburzenia snu; drgawki; zespół Tourette'a; zaburzenia z deficytem uwagi; i opóźnioną dyskinezę.
8. Związek według zastrz. 7, do zastosowania jako lek do leczenia zaburzenia neurologicznego wybranego z grupy obejmującej tolerancję, wycofanie, przerwanie i uzależnienie od leku; lub odstawienie nikotyny.
9. Związek według dowolnego zastrz. 1-2, do zastosowania jako lek do leczenia zaburzeń psychiatrycznych u pacjenta.
10. Związek według zastrz. 9, do zastosowania jako lek do leczenia zaburzeń psychiatrycznych wybranych z grupy obejmującej schizofrenię, stany lękowe i związane z nimi zaburzenia, depresję, zaburzenia dwubiegunowe, psychozę i natręctwa myślowe, oraz czynności przymusowe.
PL 221 526 B1
11. Związek według zastrz. 10, do zastosowania jako lek do leczenia zaburzeń psychiatrycznych wybranych z grupy obejmującej stany lękowe i związane z nim zaburzenia.
12. Związek według zastrz. odpowiedzi na 10, do zastosowania jako lek do leczenia zaburzeń psychiatrycznych, gdzie zaburzeniem psychiatrycznym jest schizofrenia.
PL390514A 2002-06-11 2003-06-06 Związek o wzorze I, sposób jego wytwarzania, oraz jego zastosowanie w terapii PL221526B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
EP02380120 2002-06-11
EP02380121 2002-06-11

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL390514A1 PL390514A1 (pl) 2005-10-17
PL221526B1 true PL221526B1 (pl) 2016-04-29

Family

ID=43505959

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL390514A PL221526B1 (pl) 2002-06-11 2003-06-06 Związek o wzorze I, sposób jego wytwarzania, oraz jego zastosowanie w terapii

Country Status (4)

Country Link
KR (2) KR101061663B1 (pl)
EA (1) EA201001895A1 (pl)
PL (1) PL221526B1 (pl)
TW (2) TWI315666B (pl)

Family Cites Families (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
IL124487A (en) * 1995-11-16 2001-01-11 Lilly Co Eli Excitatory amino acid derivatives, their preparation and pharmaceutical compositions containing them

Also Published As

Publication number Publication date
TWI315666B (en) 2009-10-11
KR20100129347A (ko) 2010-12-08
KR101061663B1 (ko) 2011-09-01
TW200400815A (en) 2004-01-16
KR20050009742A (ko) 2005-01-25
PL390514A1 (pl) 2005-10-17
EA201001895A1 (ru) 2011-06-30
TW200833674A (en) 2008-08-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US8153683B2 (en) Methods of treatment using a prodrug of an excitatory amino acid
CA2433667C (en) Prodrugs of excitatory amino acids
EP1351925A1 (en) Prodrugs of excitatory amino acids
PL221526B1 (pl) Związek o wzorze I, sposób jego wytwarzania, oraz jego zastosowanie w terapii
AU2002228737A1 (en) Prodrugs of excitatory amino acids
AU2008200612B8 (en) Prodrugs of excitatory amino acids
CN100482680C (zh) 兴奋性氨基酸前药
HK1116415A (en) Prodrugs of excitatory amino acids
EP1423411A2 (en) Prodrugs of excitatory amino acids
US20040176459A1 (en) Prodrugs of excitatory amino acids
EP1310482A1 (en) Prodrugs of excitatory amino acids
EP1310480A1 (en) Prodrugs of excitatory amino acids