PL221733B1 - Sposób otrzymywania opakowania tekturowego do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci oraz opakowanie tekturowe do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania opakowania tekturowego do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci oraz opakowania tekturowego do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci.

W procesach transportu i przechowywania owoców oraz warzyw bardzo często stosowane są opakowania tekturowe, od których wymaga się podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci, ponieważ wilgoć uwalniana z owoców w wielu przypadkach ma istotny wpływ na wytrzymałość opakowania, jak i może mieć niekorzystny wpływ na trwałość umieszczonych w nim owoców.

Z opisu polskiego patentu numer PL198940 znane jest rozwiązanie dotyczące sposobu otrzymywania opakowania kartonowego, zasadniczo w kształcie pudełka formowanego przez pojedynczy półfabrykat kartonowy mający pojedynczą podstawę o zasadniczo prostokątnym kształcie, ścianki boczne i końcowe oraz wieko tworzące elementy, zgodnie z którym to sposobem nanosi się miejscowo warstwę klejącą na pojedynczą podstawę, doprowadza się do styku wyrobu z warstwą klejącą oraz zamyka się opakowanie, po czym na powierzchnię pojedynczej podstawy nanosi się warstwę amortyzującą wstrząsy, zawierającą materiał w postaci pianki albo żelu, gdy półfabrykat kartonowy jest płasko ułożony, następnie na warstwę amortyzującą wstrząsy nanosi się warstwę klejącą, selektywnie aktywuje się warstwę klejącą, na warstwie klejącej umieszcza się wyrób gdy półfabrykat kartonowy jest płasko ułożony, oraz zagina się półfabrykat z uformowaniem opakowania kartonowego z otaczającą buforową warstwą powietrzną pomiędzy wyrobem a ściankami bocznymi i końcowymi oraz wiekiem, tworzącymi elementy opakowania. Tym samym unika się produkcji specjalnego opakowania wewnętrznego dopasowanego do wyrobu. Do tej pory znane opakowania na owoce i warzywa stanowiły otwarte bryły z tektury pięciowarstwowej o kombinacji fal EB lub

BC. W częstych przypadkach warstwa amortyzującą wstrząsy ma wpływ na podwyższenie odporności opakowania na wchłanianie wilgoci.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku nr US2010/0018410 znane jest rozwiązanie, w którym opakowanie zawiera, połączone ze sobą ścianą dolną, parę przyległych do niej ścianek bocznych i parę przeciwstawnych im ścianek końcowych. Każda ze ścianek ma warstwę zewnętrzną, która jest korzystnie wykonana z trójwarstwowego arkusza materiału. Materiał na wars twy wybierany jest na podstawie wytrzymałości i sztywności wymaganych dla opakowania. Zewnętrzne powierzchnie warstw zewnętrznych arkusza materiału mają powłoki z odpowiedniego dla przezn aczenia opakowania materiału. Powłoki mogą być oddzielnymi warstwami wyłożenia innym materiałem lub stanowić skutek rozpylania, albo skutek ich impregnowania.

Znane jest z polskiego opisu patentowego PL170529 składane opakowanie, wykonane z pojedynczego arkusza kartonu lub materiału o zbliżonych własnościach, charakteryzujące się tym, że każda z powierzchni bocznych z jednej strony połączona jest z powierzchnią zespalającą o rozmiarach zbliżonych do rozmiarów ścianki tylnej a każda z powierzchni zespalających posiada elementy zazębiające, natomiast od drugiej strony każda z powierzchni bocznych połączona jest z elementem zespalającym, którego rozmiary nie przekraczają rozmiarów połowy powierzchni czołowej. W znanym opakowaniu wyprofilowane wypusty połączone z powierzchnią górną posi adają kształt zbliżonych podstawami dwóch trapezów równoramiennych, przy czym trapez równ oramienny o krótszych bokach połączony jest z powierzchnią górną, natomiast wykrój stanowiący powierzchnię czołową i połączony z podstawą obudowy posiada w środkowej części, pomiędzy liniami zagięcia, wycięte prostokątne szczeliny. Do tej pory w znanych sposobach produkcji op akowań na owoce i warzywa stosowano tektury pięciowarstwowe o kombinacji fal EB lub BC.

Celem wynalazku jest możliwość otrzymania opakowania kartonowego o zwiększonej w ytrzymałości oraz zwiększonej odporności na pochłanianie wilgoci, korzystnie opakowania proek ologicznego.

Istota sposobu otrzymywania opakowania tekturowego do owoców i warzyw o podwyższ onej odporności na wchłanianie wilgoci, w którym według wynalazku wycinana się z tektury pojedynczy półfabrykat tekturowy, którego odpowiednie fragmenty zagina się formując półfabrykat tekturowy w kształt otwartego pudełka, mającego pojedynczą podstawę o zasadniczo prostoką tnym kształcie, ścianki boczne i ścianki końcowe, a następnie nanosi się miejscowo warstwę kleju na miejsca łączeń i doprowadza się do styku fragmentów powierzchni łączeń z warstwą kleju utrzymując je w tej pozycji do momentu aktywizacji kleju, polega na tym, że pojedynczy półfabr ykat wycina się z tektury wyprodukowanej z papierów niskogramaturowych, o grubości mieszczącej się w przedziale od 5 do 6 mm i składającej się z siedmiu warstw papier u o kombinacji fali EBE,

PL 221 733 B1 gdzie trzy warstwy są pofalowane, przy czym w trakcie całego procesu, zarówno w magazynie suro wca jak i na hali produkcyjnej, utrzymuje się minimalną temperaturę powietrza nie niższą niż 17°C i stały poziom wilgotności 50%. Według innej, istotnej cechy wynalazku przed zabiegiem formowania półfabrykatu tekturowego, na tą jego powierzchnię, która po złożeniu usytuowana będzie na zewnątrz opakowania nanosi się lakier.

Istota opakowania tekturowego do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchł anianie wilgoci, które według wynalazku ma postać wyciętego arkusza tektury pozaginanego wzdłuż linii gięcia w kształt otwartego pudełka, mającego pojedynczą podstawę o zasadniczo prostokątnym kształcie, ścianki boczne i ścianki końcowe z wydzielonymi powierzchniami zesp alającymi, polega na tym, że wykrój, wykonany z tektury o grubości mieszczącej się w przedziale od 5 do 6 mm i składającej się z siedmiu warstw papieru o kombinacji fali EBE, gdzie trzy warstwy są pofalowane, ma cztery równe, usytuowane symetrycznie wycięcia, przy czym wycięcia są pr ostopadłe do jego boków wyznaczających ścianki boczne opakowania, natomiast p rzez podstawy wycięć przechodzą linie gięcia oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające po dstawę opakowania od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki boczne oraz linie gięcia oddzielające fragment powierzchni arkusza wyznaczający podstawę od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końcowe, ponadto przez podstawy wycięć przechodzą linie gięcia oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe od fra gmentów ich powierzchni wyznaczających ścianki elementów łączących, na których są rozmieszczone parami linie gięcia równoległe do linii gięcia, poza tym fragmenty powierzchni arkusza w yznaczające ścianki boczne mają po dwa łukowate nacięcia odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, przy czym podstawy nacięć są połączone podwójnymi liniami gięcia, ponadto fra gmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe mają po dwa łukowate nacięcia o dchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, przy czym podstawy nacięć są połączone podwójnymi liniami gięcia, natomiast w powierzchni arkusza wyznaczającej podstawę znajdują się dwa p odłużne, usytuowane na linii prostej otwory oraz cztery, usytuowane w każdym narożu tejże po dstawy półokrągłe otwory, zaś na liniach gięcia znajdują się dwa podłużne otwory.

Sposób według wynalazku zostanie bliżej przedstawiony z pomocą rysunku ilustrującego opakowanie według jednej z przykładowych realizacji.

Opakowanie według wynalazku zostanie bliżej wyjaśnione za pomocą jednej z jego prz ykładowych realizacji za pomocą rysunku, na którym fig. 1 jest schematem rozłożenia fal w arkuszu kartonu, fig. 2 - rozwinięciem wyciętego arkusza, fig. 3 ukazuje arkusz na jednym z etapów jego składania, natomiast fig. 4 przedstawia gotowe opakowanie.

P r z y k ł a d 1

Sposób otrzymywania opakowania tektu rowego polega na tym, że w pierwszym jego etapie wycina się pojedynczy półfabrykat tekturowy z tektury składającej się z siedmiu warstw papieru o kombinacji fali EBE, gdzie trzy warstwy są pofalowane. Stosuje się tekturę produkowaną z p apierów niskogramaturowych o wysokości fal E wynoszącej 1,5 mm i grubości tektury wynoszącej 6 mm. Arkusz tektury wycina się tak, aby miał cztery równe wycięcia 1 usytuowane symetrycznie po obu stronach, przy czym wycięcia 1 są prostopadłe do boków wyznaczających ścianki boczne A opakowania, zaś przez podstawy wycięć 1 prowadzi się linie gięcia 2 oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające podstawę P opakowania od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki boczne A, oraz wykonuje się linie gięcia 3 oddzielające fragment powierzchni arkusza wyznaczający podstawę P od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końcowe C. Ponadto przez podstawy wycięć 1 prowadzi się linie gięcia 4 oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe C od fragmentów ich powierzchni wyznaczających ścianki elementów łączących C2, na których wykonuje się parami linie gięcia 5 równoległe do linii gięcia 4. Poza tym we fragmentach powierzchni wyciętego arkusza wyznaczających ścianki boczne A, w częściach centralnych, wykonuje się nacięcia A1 odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, po czym podstawy nacięć A1 łączy się podwójnymi liniami gięcia A2. We fragmentach powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końcowe C, w częściach centralnych, wykonuje się nacięcia C1 odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych.

Podstawy nacięć C1 łączy się podwójnymi liniami gięcia 6, po czym liniami gięcia 4, leżącymi przy krawędziach zewnętrznych fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końcowe C, wydziela się powierzchnie zespalające C2, które pokrywa się warstwą kleju. Następnie odpowiednie fragmenty wyciętego arkusza zagina się formując półfabrykat tekturowy w kształt

PL 221 733 B1 otwartego pudełka, mającego pojedynczą podstawę P o zasadniczo prostokątnym kształcie, ścianki boczne A i ścianki końcowe C. Natomiast miejsca łączeń leżące na końcach ścianek bocznych A i ścianek końcowych C doprowadza się do styku z warstwą kleju na powierzchniach zespalających C2, i utrzymuje się je w kontakcie do momentu aktywizacji kleju. Cały proces, począwszy od magazynu surowca jak i na hali produkcyjnej, prowadzi się w minimalnej temperat urze powietrza nie niższej aniżeli 17°C oraz utrzymuje się stały poziom wilgotności wynoszący 50%. Dla dodatkowego podniesienia odporności przed zabiegiem formowania półfabrykatu tekt urowego, na tą jego powierzchnię, która po złożeniu usytuowana będzie na zewnątrz opakowania nanosi się lakier. Dzięki zastosowaniu fali E o wysokości wynoszącej 1,5 mm uzyskuje się lepszej jakości nadruk niż na fali o wysokości zbliżonej do wysokości fali B. Zastosowanie tektury w kombinacji fal EBE z papierów niskogramaturowych pozwala na wytworzenie opakowania proekol ogicznego, gdyż oszczędza się na ilości papieru przy zachowaniu wytrzymałości opakowania wyższej od porównywalnych opakowań z papierów o wysokiej gramaturze. Kolejną zaletą wynalazku jest to, że tektura falista o grubości od 5 do 6 mm pozwala na wykorzystanie sklejarek do opakowań, które stosowane były do realizacji procesów znanych ze stanu techniki. Zastosowanie kombinacji fal EBE pozwala wyprodukować opakowanie na owoce i warzywa z narożnikami zawijanymi do środka. Jest to możliwe dlatego, że fala EBE jest bardzo elastyczna i podczas składania narożnika na automacie sklejającym tektura ta nie będzie pękać. Dzięki z astosowaniu tektury o kombinacji fal EBE można również bezproblemowo wyciąć otwory, stan owiące uchwyty wycięte na skraju podstawy P, które pozwalają na przenoszenie opakowań bez ryzyka dotykania znajdujących się w środku owoców czy też warzyw.

P r z y k ł a d 2

Opakowanie tekturowe do owoców i warzyw, według jednego z możliwych przykładów real izacji wynalazku, ma postać wyciętego arkusza tektury składającej się z siedmiu warstw papieru o kombinacji fali EBE, gdzie trzy warstwy są pofalowane, natomiast grubość tektury wynosi 6 mm. Wysokość fal E wynosi 1,5 mm. Wycięty arkusz tektury ma cztery równe wycięcia 1 usytuowane symetrycznie po obu stronach, przy czym wycięcia i są prostopadłe do boków wyznaczających ścianki boczne A opakowania. Przez podstawy wycięć 1 przechodzą linie gięcia 2 oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające podstawę P opakowania od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki boczne A oraz linie gięcia 3 oddzielające fragment powierzchni arkusza wyznaczający podstawę P od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końcowe C. Przez podstawy wcięć 1 przechodzą linie gięcia 4 oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe C od fragmentów ich powierzchni wyznaczających ścianki elementów łączących C2, na których są rozmieszczone parami linie gięcia 5 równoległe do linii gięcia 4. Fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki boczne A, w częściach centralnych, mają łukowate nacięcia A1 odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, przy czym podstawy nacięć A1 są połączone podwójnymi liniami gięcia A2 Linie gięcia 4, leżące przy krawędziach zewnętrznych fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końc owe C, wydzielają powierzchnie zespalające C2, które pokrywa się warstwą kleju łącząca ścianki boczne A ze ściankami końcowymi C. Fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe C, w częściach centralnych, mają łukowate nacięcia C1 odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, przy czym podstawy nacięć C1 są połączone podwójnymi liniami gięcia 6. W powierzchni arkusza wyznaczającej podstawę P znajdują się otwory 7, 8 i 9. Gotowym opakowaniem jest wycięty arkusz tektury pozaginany wzdłuż linii gięcia 2, 3, 4, 5 i 6 w kształt otwartego pudełka, mającego pojedynczą podstawę P o zasadniczo prostokątnym kształcie, ścianki boczne A i ścianki końcowe C. Fragmenty arkusza leżące wzdłuż jego krawędzi zewnętrznych, na odcinkach o dpowiadających długością długości przebiegów krawędzi nacięć C1 oraz długości przebiegów linii gięcia 4, po zagięciu wzdłuż linii gięcia 5 tworzą słupki usztywniające o obrysie przekroju p oprzecznego zbliżonym do trójkąta. Dzięki zastosowaniu dwóch zewnętrz nych fal E o wysokości wynoszącej 1,5 mm, przy całkowitej grubości tektury 6 mm, otrzymuje się istotne zwiększenie poziomu odporności na wilgoć, ponieważ fala E dużo mniej chłonie wilgoć niż fala o wysokości zbliżonej do wysokości fali B. Dzięki zastosowaniu fali E o wysokości wynoszącej 1,5 mm uzysk uje się lepszej jakości nadruk niż na fali o wysokości zbliżonej do wysokości fali B.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób otrzymywania opakowania tekturowego do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci, w którym wycina się z tektury pojedynczy półfabrykat tektur owy, którego odpowiednie fragmenty zagina się formując półfabrykat tekturowy w kształt otwartego pudełka, mającego pojedynczą podstawę o zasadniczo prostokątnym kształcie, ścia nki boczne i ścianki końcowe, a następnie nanosi się miejscowo warstwę kleju na miejsca łączeń i doprow adza się do styku fragmentów powierzchni łączeń z warstwą kleju utrzymując je w tej pozycji do momentu aktywizacji kleju, znamienny tym, że pojedynczy półfabrykat wycina się z tektury w yprodukowanej z papierów niskogramaturowych, o grubości mieszczącej się w przedziale od 5 do 6 mm i składającej się z siedmiu warstw papieru o kombinacji fali EBE, gdzie trzy warstwy są p ofalowane, przy czym w trakcie całego procesu, zarówno w magazynie surowca jak i na hali pr odukcyjnej, utrzymuje się minimalną temperaturę powietrza nie niższą niż 17°C i stały poziom wi lgotności 50%.

2. Sposób otrzymywania opakowania tekturowego, według zastrz. 1, znamienny tym, że przed zabiegiem formowania półfabrykatu tekturowego, na tą jego powierzchnię, która po złożeniu usytuowana będzie na zewnątrz opakowania nanosi się lakier.

3. Opakowanie tekturowe do owoców i warzyw o podwyższonej odporności na wchłanianie wilgoci, mające postać wyciętego arkusza tektury pozaginanego wzdłuż linii gięcia w kształt otwartego pudełka, mającego pojedynczą podstawę o zasadniczo prostokątnym kształcie, ścianki boczne i ścianki końcowe z wydzielonymi powierzchniami zespalającymi, znamienne tym, że wykrój, wykonany z tektury o grubości mieszczącej się w przedziale od 5 do 6 mm i składającej się z siedmiu warstw papieru o kombinacji fali EBE, gdzie trzy warstwy są pofalowane, ma cztery równe, usytuowane symetrycznie wycięcia (1), przy czym wycięcia (1) są prostopadłe do jego boków wyznaczających ścianki boczne (A) opakowania, natomiast przez podstawy wycięć (1 przechodzą linie gięcia (2) oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające podstawę (P) opakowania od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki boczne (A) oraz linie gięcia (3) oddzielające fragment powierzchni arkusza wyznaczający podstawę (P) od fragmentów powierzchni arkusza wyznaczających ścianki końcowe (C), ponadto przez podstawy wycięć (1) przechodzą linie gięcia (4) oddzielające fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe (C) od fragmentów ich powierzchni wyznaczających ścianki elementów łączących (C2), na których są rozmieszczone parami linie gięcia (5) równoległe do linii gięcia (4), poza tym fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki boczne (A) mają po dwa łukowate nacięcia (A1) odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, przy czym podstawy nacięć (A1) są połączone podwójnymi liniami gięcia (A2), ponadto fragmenty powierzchni arkusza wyznaczające ścianki końcowe (C) mają po dwa łukowate nacięcia (C1) odchodzące od ich krawędzi zewnętrznych, przy czym podstawy nacięć (C1) są połączone podwójnymi liniami gięcia (6), natomiast w powierzchni arkusza wyznaczającej podstawę (P) znajdują się dwa podłużne, usytuowane na linii prostej otw ory (7) oraz cztery, usytuowane w każdym narożu tejże podstawy półokrągłe otwory (8), zaś na liniach gięcia (3) znajdują się dwa podłużne otwory (9).