PL221849B1 - Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi - Google Patents

Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi

Info

Publication number
PL221849B1
PL221849B1 PL401568A PL40156812A PL221849B1 PL 221849 B1 PL221849 B1 PL 221849B1 PL 401568 A PL401568 A PL 401568A PL 40156812 A PL40156812 A PL 40156812A PL 221849 B1 PL221849 B1 PL 221849B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
titanium dioxide
mixture
metals
metal
modified
Prior art date
Application number
PL401568A
Other languages
English (en)
Other versions
PL401568A1 (pl
Inventor
Witold Dytrych
Adriana Zaleska
Anna Zielińska-Jurek
Anna Cybula
Anna Gołąbiewska
Ewelina Grabowska
Joanna Reszczyńska
Marek Klein
Michał Nischk
Original Assignee
Phu Dytrych Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Politechnika Gdańska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Phu Dytrych Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością, Politechnika Gdańska filed Critical Phu Dytrych Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Priority to PL401568A priority Critical patent/PL221849B1/pl
Publication of PL401568A1 publication Critical patent/PL401568A1/pl
Publication of PL221849B1 publication Critical patent/PL221849B1/pl

Links

Landscapes

  • Powder Metallurgy (AREA)
  • Catalysts (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi o właściwościach fotokatalitycznych i biobójczych, mający zastosowanie do degradacji zanieczyszczeń znajdujących się w fazie gazowej, występujących zwłaszcza w układach klimatyzacji samochodowej. Sposób wytwarzania powłoki ma zastosowanie zwłaszcza do produkcji filtrów powietrza w układach klimatyzacji.
Znane są sposoby wytwarzania cienkich warstw o właściwościach fotokatalitycznych, polegające na osadzaniu ditlenku tytanu na matrycy polimerowej, metodą elektroforetyczną na warstwie szkła przewodzącego, płytkach stalowych, na szkle impregnowanym krzemionką. Cienkie warstwy wytwarzane są również in-situ metodami fizycznej lub chemicznej depozycji z fazy gazowej, metodą zol-żel, na powierzchni cienkich warstw z polietylenu lub polipropylenu oraz zeolitach.
Z opisu patentowego US 7309664B1 znane są sposoby otrzymywania i zastosowania warstwy ditlenku tytanu wykazującej właściwości fotokatalityczne. Włókna szklane zanurza się w roztworze alkoholu zawierającym 5% obj. wody, 1% obj. substancji zwiększającej właściwości adhezyjne ditlenku tytanu w postaci tetraetoksykrzemianu oraz 1% ditlenku tytanu o strukturze anatazu i wielkości cząstek wynoszącej 30 nm. Otrzymane arkusze suszy się, a następnie kalcynuje w temperaturze 450°C przez 30 min. Podłożem dla ditlenku tytanu może być także tkanina lub papier. Tak otrzymany materiał służy do wytwarzania filtrów powietrza o właściwościach fotokatalitycznych.
Z opisu patentowego US 7294404B2 znany jest sposób otrzymywania powłok fotokatalitycznych do degradacji zanieczyszczeń w fazie gazowej.
Otrzymana powłoka składa się z trzech transparentnych warstw utworzonych z krzemionki, ditlenku cyrkonu i ditlenku tytanu. Powłoki otrzymuje się w wyniku rozpylania tlenków na powierzchni podłoża.
Z opisu patentowego US 7449245B2 znany jest sposób otrzymywania cienkich warstw o właściwościach fotokatalitycznych. Ditlenek tytanu miesza się z modyfikatorem powierzchni w postaci substancji posiadającej przynajmniej jedną grupę hydrofobową, taką jak hydrolizujące związki krzemianów, kwasy, halogenki lub estry karboksylowe, oksymy, alkohole, aminy, czy halogenki alkilowe. Ditlenek tytanu o strukturze anatazu otrzymuje się metodą hydrotermalną z prekursora tetraizopropylotytanianu (TTIP). Następnie nanocząstki ditlenku tytanu lub ditlenku tytanu modyfikowanego cyną, żelazem, wolframem lub indem dysperguje się w roztworze metylo-etylo-ketonu zawierającego 0,2 g tetraetyloortokrzemianu oraz 2% mol 3-glicydoksypropylotrimetoksysilanu. Otrzymaną warstwę nanosi się na płytkę poliwęglanu metodą spin-coatingu.
Z polskiego opisu zgłoszeniowego P.385451 znany jest sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu domieszkowanych metalami szlachetnymi. W tym celu do mikroemulsji woda-bis(2-etyloheksylo)sulfobursztynian sodu [AOT]-dodekan dodaje się roztwór wodny azotanu srebra, złota lub platyny, a następnie wprowadza się prekursor ditlenku tytanu. Jony metali redukuje się w reakcji z drugą mikroemulsją zawierającą w fazie zdyspergowanej reduktor. Otrzymane nanokompozyty separuje się, suszy, a następnie kalcynuje się w temperaturze od 300 do 700°C przez 2 godz.
Warstwa fotokatalityczna otrzymywana znanymi sposobami na bazie ditlenku tytanu posiada właściwości fotokatalityczne w zakresie widma elektromagnetycznego UV i Vis w wyniku modyfikacji powierzchni ditlenku tytanu metalami szlachetnymi, metalami grup przejściowych, metalami ziem rzadkich oraz niemetalami. Nie są znane sposoby otrzymywania fotokatalizatorów ditlenku tytanu modyfikowanych bimetalami i trimetalami metali szlachetnych o strukturze rdzeń-otoczka i/lub stopów.
Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi polegający na utworzeniu mieszaniny reakcyjnej i korzystnie utrzymywaniu jej w atmosferze gazu obojętnego, z mieszanin w postaci mikroemulsji, zawierających ditlenek tytanu, ciekłe węglowodory, surfaktanty, przy czym pierwsza mieszanina zawiera również roztwór soli metalu, a druga mieszanina zawiera również roztwór odczynnika redukującego, następnie ekstrahowaniu otrzymanej mieszaniny poreakcyjnej za pomocą rozpuszczalników organicznych, suszeniu otrzymanego ekstraktu, a następnie jego kalcynowaniu charakteryzuje się według wynalazku tym, że jako pierwszą mieszaninę stosuje się mikroemulsję zawierającą jony i/lub nanocząstki kilku metali, korzystnie dwóch, wybranych z grupy srebro, złoto, platyna, pallad, ruten, miedź, cynk, nikiel, rod, wolfram, kobalt, żelazo w takiej ilości, aby stosunek molowy każdego z metali do ditlenku tytanu wynosił 0,05% - 10%. Stężenie ditlenku tytanu w mikroemulsji zachowuje się w zakresie od 0,1% wag. do 30% wag., korzystnie
PL 221 849 B1 od 5 do 10 % wag. Następnie mieszaninę poreakcyjną odseparowuje się w znany sposób. Otrzymany ekstrakt suszy się w temperaturze 60-100°C przez 0,5-24 godz., korzystnie 6-12 godz. K, po czym kalcynuje się w temperaturze 250-750°C, korzystnie 400-450°C przez 0,5-6 godz., korzystnie 2 godz.
W odmianie sposobu według wynalazku do mieszaniny reakcyjnej dodaje się trzecią mieszaninę zawierającą jony i/lub nanocząstki innego metalu wybranego z grupy srebro, złoto, platyna, pallad, ruten, miedź, cynk, nikiel, rod, wolfram, kobalt, po czym ciągle mieszając dodaje się dodatkową porcję drugiej mieszaniny, w ilości takiej, aby w całej mieszaninie poreakcyjnej stosunek wagowy metali wynosił od 1:1 do 1:10.
Korzystnie, jako drugą mieszaninę stosuje się mikroemulsję, zawierającą roztwór mocnego reduktora, korzystnie hydrazyny i/lub borowodorku sodu, po czym po dodaniu trzeciej mieszaniny, dodaje się czwartą mieszaninę, zawierającą roztwór słabego reduktora, korzystnie kwasu askorbinowego.
Sposób wytwarzania powłoki, zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami zwłaszcza szlachetnymi, polegający na nanoszeniu na wybrane podłoże warstwy wiążącej, następnie nanoszeniu na niej warstwy nanokompozytowej, a następnie suszeniu, charakteryzuje się według wynalazku tym, że jako warstwę nanokompozytową stosuje się nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami otrzymane którymkolwiek ze sposobów otrzymywania nanokompozytów di2 tlenku tytanu modyfikowanych metalami według wynalazku w ilości od 5 do 500 g/m2, a następnie otrzymaną powłokę suszy się w temperaturze 20-80°C.
Korzystnie jako warstwę wiążącą stosuje się mieszaninę spoiwa z nanokompozytami ditlenku tytanu modyfikowanymi metalami w ilości 20-70% wag.
W wariancie realizacji wynalazku jako spoiwo stosuje się przynajmniej jedną substancję z grupy obejmującej N-winyloformamid, estry akrylowe i styrenowe, octany winylu, poliuretany, rezyny, dimetylomocznik, melamina, kwasy polikarboksylowe, izopren, szkło wodne, tetraetyloortokrzemian, krzemionkę.
Warstwa fotokatalityczna umieszczona wewnątrz reaktora naświetlana jest lampą emitującą promieniowanie UVA i/lub UVB i/lub UVC, korzystnie za pomocą systemu diod kombinowanych emitujących światło UV, wzbudzając bezpośrednio cząstki ditlenku tytanu oraz światło Vis, które aktywuje bezpośrednio metale szlachetne, takie jak srebro, złoto, czy platyna, na skutek występowania zlokalizowanego powierzchniowego rezonansu plazmonowego (LSPR), a następnie cząstki ditlenku tytanu, na których zostały osadzone.
Nanokompozyty ditlenku tytanu oraz powłoka zawierająca te nanokompozyty posiadają znacznie polepszone właściwości fotokatalityczne i biobójcze dzięki temu, że nanocząstki bimetaliczne lub trimetaliczne otrzymane w układzie mikroemulsyjnym woda/olej posiadają projektowalną strukturę typu stop (ang. alloy) i/lub rdzeń-otoczka (ang. core-shell).
Dzięki wykorzystaniu wynalazku warstwa filtra uzyskuje właściwości fotokatalityczne w zakresie światła UV i Vis oraz właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze, a także właściwości antyodorowe.
Wynalazek jest bliżej przedstawiony w przykładach wykonania.
P r z yk ł a d 1 3
Do 350 cm3 0,2M AOT (bis-2-etyloheksylosulfonobursztynianu sodu) w cykloheksanie dodawa3 no 1,44 cm3 roztworu wodnego kwasu tetrachlorozłotowego(III), azotanu srebra oraz heksachloroplatynianu(IV) potasu w stosunku molowym 0,5:0,1. Całość mieszano przez 30 min. w atmosferze gazu obojętnego, a następnie wprowadzano prekursor ditlenku tytanu tetraizopropylo tytanianu (TIP). Do 3 mikroemulsji zawierającej w fazie wewnętrznej jony metalu wkraplano 150 cm3 mikroemulsji sporządzonej jako roztwór 0,2M AOT (bis-2-etyloheksylosulfonobursztynianu sodu) w cykloheksanie, zawierającej w fazie zdyspergowanej borowodorek sodu, jako odczynnik redukujący. Stosowano 3-krotny nadmiar reduktora w stosunku do ilości moli metali. Otrzymane nanokompozyty Pt/Au/Ag separowano, przemywano acetonem i wodą, suszono w temperaturze 80°C i kalcynowano w temperaturze 350°C przez 3 godz. Uzyskano struktury bimetaliczne typu stopowego osadzone na powierzchni ditlenku tytanu.
Otrzymany fotokatalizator nanoszono w postaci zawiesiny pędzlem na powierzchnię szklanej maty zaimpregnowanej uprzednio tetraetyloortokrzemianem (TEOS). Matę suszono w temperaturze 80°C, a następnie umieszczono w reaktorze, w którym jako źródło światła zastosowano system diod LED emitujących promieniowanie UV i promieniowanie Vis. Stopień degradacji toluenu i ksylenu po 60 min. naświetlania wynosił 90%.
PL 221 849 B1
Pr zyk ła d 2
Do 350 ml roztworu 0,05 M Triton X-100 (eter p-1,1,3,3-tetrametylobutylofenylowo polietyleno3 glikolowy) w heptanie dodawano 0,5 cm3 roztworu wodnego kwasu tetrachlorozłotowego(III) oraz heksachloroplatynianu(IV) potasu. Do mikroemulsji zawierającej w fazie wewnętrznej jony metalu wkraplano drugą mikroemulsję zawierającą w fazie zdyspergowanej hydrazynę, jako odczynnik redukujący. Następnie wprowadzano prekursor ditlenku tytanu tetraizopropylo tytanianu (TIP). Stosowano 3-krotny nadmiar reduktora w stosunku do ilości moli metali. Następnie nanocząstki separowano, przemywano alkoholem metylowym i wodą, suszono w temperaturze 80°C i kalcynowano w temperaturze 450°C przez 3 godz. Otrzymano nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane bimetalami Pt/Au o strukturze typu rdzeń-otoczka. Otrzymany fotokatalizator nanoszono w postaci zawiesiny pędzlem na powierzchnię szklanej maty zaimpregnowanej uprzednio tetraetyloortokrzemianem (TEOS). Matę suszono w temperaturze 80°C i umieszczono w reaktorze, stosując źródło światła emitujące promieniowanie w zakresie od 300 do 400 nm oraz w zakresie powyżej 400 nm.
Pr zyk ła d 3 3
Do 350 cm3 0,3 M AOT (bis-2-etyloheksylosulfonobursztynianu sodu) w cykloheksanie dodawa3 no 1,44 cm3 roztworu wodnego chlorku palladu(II), kwasu tetrachlorozłotowego(III) oraz heksachloroplatynianu(IV) potasu w stosunku molowym 0,1:0,5:0,1. Jako ko-surfaktant zastosowano alkohol izo3 propylowy w ilości 3,5 cm3. Do mikroemulsji dodawano nanocząstki TiO2 P25 firmy Evonik. Całość mieszano w atmosferze gazu obojętnego, a następnie wkraplano drugą mikroemulsję zawierającą odczynnik redukujący hydrazynę zdyspergowaną w fazie wodnej mikroemulsji woda-AOT-cykloheksan. Stosowano dwukrotny nadmiar reduktora w stosunku do liczby moli metali. Otrzymane nanocząstki trimetaliczne osadzone na powierzchni P25 TiO2 separowano, przemywano alkoholem etylowym, acetonem i wodą, a następnie suszono w temperaturze 80°C. Fotokatalizator osadzano metodą zanurzeniową na powierzchni materiału ceramicznego i umieszczano jako element filtra w urządzeniu klimatyzacyjnym z zastosowanym źródłem światła w postaci żarówki UV o mocy 9 W. Stopień degradacji toluenu po 20 minutach naświetlania wynosił 85%.
Pr zyk ła d 4
Do 350 cm3 0,2 M Span 80 (monooleinian sorbitanu ) w heptanie dodawano 1,44 cm3 roztworu wodnego azotanu miedzi, heksachloroplatynianu(IV) potasu, kwasu tetrachlorozłotowego(III). Do mikroemulsji dodawano nanorurki TiO2 otrzymane metodą hydrotermalną w 10 M roztworze wodorotlenku sodu. Całość mieszano w atmosferze gazu obojętnego, a następnie wkraplano odczynnik redukujący, hydrazynę w stosunku molowym 3:1 w odniesieniu do liczby moli metali. Nanokompozyty TiO2 separowano i suszono w temperaturze 100°C i kalcynowano w temperaturze 500°C. Nanocząstki fotokatalizatora dyspergowano w roztworze wodnym alkoholu etylowego, do którego wprowadzano jony srebra Ag+ w postaci azotanu srebra o stężeniu 0,01 M. Fotokatalizator osadzano metodą zanurzeniową na powierzchni zeolitu uzyskując wysoką aktywność fotokatalityczną i biobójczą. Warstwę fotokatalityczną umieszczono w urządzeniu do oczyszczania strumieni powietrza i naświetlano światłem z zakresu UVA i UVC. Uzyskano stopień degradacji lotnych zanieczyszczeń organicznych wynoszący 99% po 60 min. naświetlania oraz 90% degradacji mikroorganizmów chorobotwórczych (Saccharomyces cerevisiae).
Pr zyk ła d 5
Do 500 cm3 0,2 M AOT w cykloheksanie dodawano 0,5 cm3 roztworu wodnego heksachloroplatynianu(IV) potasu oraz kwasu tetrachlorozłotowego(III). Całość mieszano w atmosferze gazu obojętnego, a następnie wkraplano drugą mikroemulsję zawierającą odczynnik redukujący borowodorek sodu zdyspergowaną w fazie wodnej mikroemulsji woda-AOT-cykloheksan. Stosowano trzykrotny nadmiar reduktora w stosunku do liczby moli metali. Nanokompozyty TiO2 separowano i suszono w temperaturze 80°C i kalcynowano w temperaturze 450°C. Otrzymany fotokatalizator nanoszono w postaci zawiesiny pędzlem na powierzchnię szklanej maty zaimpregnowanej uprzednio tetraetyloortokrzemianem (TEOS) i umieszczono w reaktorze do oczyszczania powietrza w postaci prostokątnych warstw rozmieszczonych wzdłuż urządzenia do oczyszczania powietrza. Przez urządzenie do degradacji zanieczyszczeń przepuszczono powietrze zawierające 200 ppm toluenu. Warstwa fotokatalityczna została naświetlana za pomocą diod LED emitujących promieniowanie UV o długości fali 375 nm oraz diod emitujących światło z zakresu widzialnego o długości fali 415 nm. Uzyskany stopień degradacji toluenu po 60 min. prowadzenia procesu wynosił 99%.
PL 221 849 B1
P r z yk ł a d 6 3
Do 350 cm3 0,2 M AOT (bis-2-etyloheksylosulfonobursztynianu sodu) w cykloheksanie dodawa3 no 1,44 cm3 roztworu wodnego heksachloroplatynianu(IV) potasu tak, aby stężenie metalu w stosunku do TiO2 wynosiło 0,5% mol. Całość mieszano przez 30 min. w atmosferze gazu obojętnego, a następnie wprowadzano prekursor ditlenku tytanu tetraizopropylo tytanianu (0,2 M TIP). Do mikroemulsji 3 zawierającej w fazie wewnętrznej jony metalu wkraplano 150 cm3 mikroemulsji zawierającej w fazie zdyspergowanej odczynnik redukujący, hydrazynę. Stosowano 2-krotny nadmiar reduktora w stosunku 3 do ilości moli metalu. Następnie dodawano mikroemulsję 100 cm3 0,2 M AOT w cykloheksanie zawie3 rającej 0,5 cm3 azotanu srebra w ilości takiej, aby stosunek metali wynosił 0,5:0,5. Całość mieszano 3 min w atmosferze gazu obojętnego i wprowadzano 150 cm3 mikroemulsji zawierającej odczynnik redukujący zdyspergowany w fazie wodnej kwas askorbinowy, którego stężenie było 1,6 krotnie wyższe w stosunku do stężenia jonów Ag+. Jako kosurfaktant dodawany do każdej mikroemulsji zastosowano alkohol izopropylowy w ilości 1,5% wag. Nanokompozyty TiO2 separowano i suszono w temperaturze 80°C i kalcynowano w temperaturze 400°C. Otrzymany fotokatalizator nanoszono w postaci zawiesiny pędzlem na powierzchnię szklanej maty zaimpregnowanej uprzednio tetraetyloortokrzemianem (TEOS). Matę suszono w temperaturze 80°C i umieszczono w reaktorze stosując źródło światła emitujące promieniowanie w zakresie od 300 do 400 nm oraz w zakresie powyżej 400 nm. Uzyskany stopień degradacji toluenu po 60 min prowadzenia procesu wynosił 99%.
P r z yk ł a d 7 3
Do 350 cm3 0,2 M AOT (bis-2-etyloheksylosulfonobursztynianu sodu) w cykloheksanie dodawa3 no 1,44 cm3 roztworu wodnego heksachloroplatynianu(IV) potasu tak, aby stężenie metalu w stosunku do TiO2 wynosiło 0,1% mol. Całość mieszano przez 30 min. w atmosferze gazu obojętnego, a następ2 nie wprowadzano nanocząstki ditlenku tytanu o powierzchni właściwej 300 m1 2/g i strukturze krystalicz3 nej anatazu. Do mikroemulsji zawierającej w fazie wewnętrznej jony metalu wkraplano 150 cm3 mikroemulsji zawierającej w fazie zdyspergowanej odczynnik redukujący, hydrazynę. Stosowano 2-krotny 3 nadmiar reduktora w stosunku do ilości moli metalu. Następnie dodawano mikroemulsję 100 cm3 3
0,2 M AOT w cykloheksanie zawierającej 0,5 cm3 kwasu tetrachlorozłotowego(III) w ilości takiej, aby stosunek metali wynosił 0,2:0,8. Całość mieszano przez 15 min. w atmosferze gazu obojętnego, 3 po czym wprowadzano 150 cm3 mikroemulsji zawierającej odczynnik redukujący zdyspergowany w fazie wodnej hydrazynę, którego stężenie było 2,0 krotnie wyższe w stosunku do stężenia jonów platyny. Jako ko-surfaktant dodawany do każdej mikroemulsji zastosowano alkohol izopropylowy w ilości 1,5% wag. Nanokompozyty TiO2 separowano i suszono w temperaturze 80°C i kalcynowano w temperaturze 450°C. Fotokatalizator osadzano metodą zanurzeniową na powierzchni materiału ceramicznego i umieszczano jako element filtra w urządzeniu klimatyzacyjnym z zastosowanym źródłem światła systemem diod LED emitującymi promieniowanie UV i VIS.

Claims (6)

1. Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi, polegający na utworzeniu mieszaniny reakcyjnej i korzystnie utrzymywaniu jej w atmosferze gazu obojętnego, z mieszanin w postaci mikroemulsji, zawierających ditlenek tytanu, ciekłe węglowodory, surfaktanty, przy czym pierwsza mieszanina zawiera również roztwór soli metalu, a druga mieszanina zawiera również roztwór odczynnika redukującego, następnie ekstrahowaniu otrzymanej mieszaniny poreakcyjnej za pomocą rozpuszczalników organicznych, suszeniu otrzymanego ekstraktu, a następnie jego kalcynowaniu, znamienny tym, że jako pierwszą mieszaninę stosuje się mikroemulsję zawierającą jony i/lub nanocząstki kilku metali, korzystnie dwóch, wybranych z grupy srebro, złoto, platyna, pallad, ruten, miedź, cynk, nikiel, rod, wolfram, kobalt w takiej ilości, aby stosunek molowy każdego z metali do ditlenku tytanu wynosił 0,05% - 10%, przy zachowaniu stężenia ditlenku tytanu w mikroemulsji w zakresie od 0,1% wag. do 30% wag., korzystnie od 1 do 10 % wag., po czym mieszaninę poreakcyjną odseparowuje się w znany sposób, a otrzymaną zawiesinę suszy się w temperaturze 60-100°C przez 0,5-24 godz., korzystnie 6-2 godz., a następnie kalcynuje się w temperaturze 250-750°C, korzystnie 400-450°C przez 0,5-6 godz., korzystnie 2 godz.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do mieszaniny reakcyjnej dodaje się trzecią mieszaninę zawierającą jony i/lub nanocząstki innego metalu wybranego z grupy srebro, złoto, platyna, pallad, ruten, miedź, cynk, nikiel, rod, wolfram, kobalt, po czym ciągle mieszając dodaje się
PL 221 849 B1 dodatkową porcję drugiej mieszaniny, w ilości takiej, aby w całej mieszaninie poreakcyjnej stosunek wagowy metali wynosił od 1:1 do 1:10.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako drugą mieszaninę stosuje się mikroemulsję zawierającą roztwór mocnego reduktora, korzystnie hydrazyny i/lub borowodorku sodu, który wprowadza się do porcji pierwszej mieszaniny zawierającej ditlenek tytanu, ciekłe węglowodory, surfaktanty, przy czym pierwsza mieszanina zawiera również jony jednego metalu, a następnie po dodaniu trzeciej mieszaniny zawierającej ciekłe węglowodory, surfaktanty, jony drugiego metalu, dodaje się czwartą mieszaninę zawierającą roztwór słabego reduktora, korzystnie kwasu askorbinowego.
4. Sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami zwłaszcza szlachetnymi polegający na nanoszeniu na wybrane podłoże warstwy wiążącej, następnie nanoszeniu na niej warstwy nanokompozytowej, a następnie suszeniu, znamienny tym, że jako warstwę nanokompozytową stosuje się nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami otrzymane którymkolwiek ze sposobów przedstawionych w zastrzeżeniach od 1 do 3 w ilości 2 od 5 do 500 g/m , a następnie otrzymaną powłokę suszy się w temperaturze 20-80°C.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako warstwę wiążącą stosuje się mieszaninę spoiwa z nanokompozytami ditlenku tytanu modyfikowanymi metalami w ilości 20-70% wag.
6. Sposób według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że jako spoiwo stosuje się przynajmniej jedną substancję z grupy obejmującej N-winyloformamid, estry akrylowe i styrenowe, octany winylu, poliuretany, rezyny, dimetylomocznik, melamina, kwasy polikarboksylowe, izopren, szkło wodne, tetraetyloortokrzemian, krzemionkę.
PL401568A 2012-11-12 2012-11-12 Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi PL221849B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL401568A PL221849B1 (pl) 2012-11-12 2012-11-12 Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL401568A PL221849B1 (pl) 2012-11-12 2012-11-12 Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL401568A1 PL401568A1 (pl) 2013-12-23
PL221849B1 true PL221849B1 (pl) 2016-06-30

Family

ID=49767891

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL401568A PL221849B1 (pl) 2012-11-12 2012-11-12 Sposób otrzymywania nanokompozytów ditlenku tytanu modyfikowanych metalami, zwłaszcza szlachetnymi i sposób wytwarzania powłoki zawierającej nanokompozyty ditlenku tytanu modyfikowane metalami, zwłaszcza szlachetnymi

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL221849B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL401568A1 (pl) 2013-12-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Naaz et al. Ag-doped WO3 nanoplates as heterogenous multifunctional catalyst for glycerol acetylation, electrocatalytic and enhanced photocatalytic hydrogen production
Zhang et al. Synthesis of M@ TiO2 (M= Au, Pd, Pt) core–shell nanocomposites with tunable photoreactivity
Shubha et al. Facile fabrication of a ZnO/Eu2O3/NiO-Based ternary heterostructure nanophotocatalyst and its application for the degradation of methylene blue
Sun et al. Template and silica interlayer tailorable synthesis of spindle-like multilayer α-Fe2O3/Ag/SnO2 ternary hybrid architectures and their enhanced photocatalytic activity
Li et al. Fe3O4@ SiO2@ TiO2@ Pt hierarchical core–shell microspheres: controlled synthesis, enhanced degradation system, and rapid magnetic separation to recycle
Wu et al. Montmorillonite-supported Ag/TiO2 nanoparticles: an efficient visible-light bacteria photodegradation material
Alvaro et al. Photocatalytic activity of structured mesoporous TiO2 materials
Pearson et al. Gold nanoparticle-decorated keggin ions/TiO2 photococatalyst for improved solar light photocatalysis
Padhi et al. Visible light active single-crystal nanorod/needle-like α-MnO2@ RGO nanocomposites for efficient photoreduction of Cr (VI)
Wen et al. In-situ synthesis of visible-light-driven plasmonic Ag/AgCl-CdWO4 photocatalyst
Matsumoto et al. Synthesis and photoluminescent properties of titanate layered oxides intercalated with lanthanide cations by electrostatic self-assembly methods
Tian et al. Mediation of valence band maximum of BiOI by Cl incorporation for improved oxidation power in photocatalysis
Jiao et al. Rodlike AgI/Ag2Mo2O7 heterojunctions with enhanced visible-light-driven photocatalytic activity
US12042780B2 (en) Monolithic composite photocatalysts
Rajbongshi et al. Synthesis and characterization of plasmonic visible active Ag/ZnO photocatalyst
Seiß et al. Preparation and real world applications of titania composite materials for photocatalytic surface, air, and water purification: state of the art
EP2133311B1 (en) Zirconium oxalate sol
Shinde et al. Eco-friendly synthesis of Ag-ZrO2 nanocomposites for degradation of methylene blue
Emsaki et al. Microemulsion synthesis of ZnO–ZnWO4 nanoparticles for superior photodegradation of organic dyes in water
Ghasemzadeh et al. Band gap engineering of MOF-801 via loading of γ-Fe2O3 quantum dots inside it as a visible light-responsive photocatalyst for degradation of acid orange 7
Capeli et al. Effect of hydrothermal temperature on the antibacterial and photocatalytic activity of WO3 decorated with silver nanoparticles
JP5627006B2 (ja) 光触媒およびその製造方法
Vibulyaseak et al. Size-controlled synthesis of anatase in a mesoporous silica, SBA-15
Cao et al. A simple solvothermal preparation of Mg-doped anatase TiO2 and its self-cleaning application
Ökte et al. Characteristics of iron‐loaded TiO2‐supported montmorillonite catalysts: β‐Naphthol degradation under UV‐A irradiation