PL221878B1 - Płytka do znakowania drewna - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy płytek do znakowania drewna, w szczególności pni drzew lub bali drewnianych. Płytki takie powinny zawierać przestrzeń, na której można umieścić oznakowanie typu numer, logo itp.

Znane płytki tego typu wykonuje się na ogół z żywicy syntetycznej. Są one zaopatrzone z jednej strony w wystające zaczepy służące do mocowania na młotku, którym wbija się płytki do drewna, zaś z drugiej strony płytki te mają występy mocujące, wbijane do drewna.

Przykłady takich płytek ujawniono w amerykańskim patencie US 6,520,223 jak również z polskim patencie PL191889, ponadto w zgłoszeniu patentowym P-379820, złożonym przez Zgłaszającego obecne zgłoszenie.

Płytka ujawniona w dokumencie US 6,520,223 ma korpus, na którym umieszczane jest oznakowanie oraz, po jednej stronie, zaczepy służące do mocowania płytki na krawędziowym wgłębieniu głowicy młotka, którym płytka nabijana jest na drewno. Druga strona płytki zaopatrzona jest w występy mocujące ją do drewna. Zaczepy umieszczone są w sprężystych narożnikach płytek, przypominających „skrzydełka”. Obszary te wyznaczone są na przykład przez szczeliny znajdujące się w korpusie płytki. Rozwiązanie takie ułatwia niezawodne zaczepienie płytki na głowicy młotka, bez obawy, że zaczepy zostaną złamane podczas nakładania płytki na młotek, lub jej zdejmowania.

Elementy powyższego rodzaju są trudne do uszkodzenia. Wytrzymują one mechaniczne naciski związane z transportem drewna, lecz z drugiej strony z pewnym trudem można jednak taką płytkę usunąć z pnia i umieścić ponownie na innym pniu. Wskutek tego trudno jest stwierdzić wcześniej dokonaną zmianę i związaną z nią ewentualną kradzież lub nieuprawnioną zamianę konkretnej sztuki drewna.

Element ujawniony w polskim patencie PL191889 został zaprojektowany z myślą o poprawieniu możliwości kontrolowania ewentualnej kradzieży lub nieuprawnionej zamiany partii lub sztuk drewna. Jest to płaski element typu opisanego powyżej, który ma zaczepy do zaczepienia na młotku z jednej strony i występy mocujące do drewna z drugiej strony, ponadto zaś zaopatrzony jest w przynajmniej jeden rowek, którego głębokość jest mniejsza lub równa grubości płytki. Dzięki takiemu rowkowi płytki te łamią się przy próbie usunięcia ich z drewna. Łatwo więc stwierdzić próbę kradzieży.

Istotnym problemem występującym jednak w przypadku płytek według PL191889 są trudności technologiczne występujące przy ich formowaniu wtryskowym. Proces ten w przypadku takich płytek wymaga, aby płynne tworzywo, wtryskiwane do formy każdej płytki wprowadzane było przez więcej, niż jeden punkt wtrysku. Właściwe wykonanie w płytkach rowków, które w praktyce umożliwią łatwe łamanie płytek przy próbie ich zdjęcia z drewna wymaga uformowania ich z rowkami już na etapie formowaniu wtryskowego, co z kolei wymusza wprowadzenie do formy elementów tworzących rowki (przegród), które istotnie utrudniają przepływ płynnego tworzywa. Tak więc, aby osiągnąć efekt właściwego wypełnienia formy każdej płytki płynnym tworzywem, konieczne jest w praktyce zastosowanie więcej niż jednego punktu wprowadzania tworzywa do formy każdej płytki. Jeżeli do formy z przegrodami wtryskuje się tworzywo z jednego tylko punktu, szczególnie w przypadku wtryskiwania tworzywa w kierunku zgodnym z płaszczyzną płytki, rozprzestrzenia się ono w formie z dużymi trudnościami i często nie dociera w stanie płynnym do najbardziej oddalonych naroży płytki. W związku z tym, że w narożach tych znajdują się niewielkie zaczepy mocujące płytkę do młotka, dokładne wypełnienie ich tworzywem jest niezwykle istotne dla jakości płytek.

Celem wynalazku jest więc opracowanie płytki, która pozwoliłaby na uniknięcie niedogodności związanych z trudnością wykonania przez formowanie wtryskowe, lecz miałaby cechy wymagane ze względu na możliwość kontroli i zapobiegania zdejmowaniu i ponownemu użyciu płytek.

Płytka do znakowania drewna, w szczególności pni drzew lub bali drewnianych, według wynalazku zawiera korpus, który może pomieścić oznakowanie, z którego jednej strony wystają krawędziowe zaczepy do mocowania na młotku do wbijania płytki w drewno, zaś z drugiej strony znajdują się występy mocujące wbijane w drewno, przy czym korpus obejmuje obszar o wytrzymałości mechanicznej materiału obniżonej poprzez istnienie w nim co najmniej jednego wgłębienia o głębokości mniejszej lub równej grubości korpusu płytki.

Płytka według wynalazku charakteryzuje się tym, że po stronie płytki, która jest mocowana na młotku, ukształtowany jest podłużny występ przebiegający wzdłuż obszaru o obniżonej wytrzymałości mechanicznej.

PL 221 878 B1

Obszar o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału korzystnie rozciąga się wzdłuż dłuższej osi płytki.

Wgłębienie to może mieć kształt okrągły.

Korzystnie, co najmniej jedno wgłębienie ma głębokość równą grubości korpusu płytki. Ewentualnie, na obszarze może znajdować się rząd wgłębień.

Korzystnie, w obu krótszych krawędziach płytki, w połowie długości krawędzi, znajduje się wcięcie. Wcięcie korzystnie ma kształt litery V.

W korzystnym wariancie wynalazku, wcięcie obejmuje wgłębienie, które jest najbliższe odpowiedniej krótszej krawędzi płytki.

Również korzystnie, wgłębienie, które obejmuje wcięcie ma głębokość równą grubości korpusu płytki, a na obszarze wcięcia znajduje się łamliwy mostek.

Korzystnie, występy mocujące wbijane w drewno znajdują się poza obszarem o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału korpusu.

Ewentualnie, występy mocujące wbijane w drewno mają w rzucie na płaszczyznę płytki kształt zakrzywiony.

W kolejnym korzystnym wariancie wynalazku, podłużny występ jest węższy, niż obszar o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału korpusu.

Płytka według wynalazku ma następujące zalety.

Zastosowanie obszaru o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału, w połączeniu z umieszczeniem po przeciwnej stronie płytki, tzn. na stronie która jest mocowana na młotku, podłużnego występy przebiegającego wzdłuż tego obszaru powoduje, że płytka w momencie wbijania jej młotkiem w pień drzewa ulega pęknięciu wzdłuż osłabionego obszaru, co uniemożliwia jej ponowne użycie.

Korzystny wariant wynalazku, w którym zastosowane zostały łamliwe mostki, pozwala na utrzymanie integralności płytki po jej pęknięciu w trakcie wbijania, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko niezamierzonego odpadnięcia połowy płytki od pnia. Ponadto, w przypadku próby przeniesienia obu oddzielonych przy wbijaniu części (połączonych jednak nadal mostkiem) na inny pień w celu nieuprawnionej zmiany oznakowania, mostek ulega złamaniu i płytka nie może być ponownie użyta, gdyż złamany mostek wskazuje, że została zdjęta z innego pnia.

Przedmiot wynalazku zostanie przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1a i 1b przedstawiają płytkę według wynalazku w widoku z góry i w widoku z boku od strony dłuższej krawędzi; fig. 2a i 2b przedstawiają widok perspektywiczny innego wariantu płytki według wynalazku; fig. 2c przedstawia szczegół wariantu z figur 2a i 2b; fig. 3a i 3b przedstawiają kolejny przykład realizacji płytki w widokach perspektywicznych z dwóch stron; fig. 4a, 4b, 4c przedstawiają kolejny wariant płytki według wynalazku, w którym zastosowano występy mocujące mają kształt zakrzywiony.

Fig. 1a przedstawia w widoku z góry płytkę 1 według wynalazku, która ma korpus 2 z obszarem 3 o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału. Fig. 1b przedstawia widok z boku płytki z fig. 1a, z widocznym występem 5.

Fig. 2a, 2b, 2c przedstawiają odpowiednio widoki perspektywiczne i szczegół alternatywnego przykładu płytki według wynalazku z rzędem okrągłych wgłębień 7 w obszarze osłabionym 3 oraz z wcięciem 9 zaopatrzonym w łamliwy mostek 10.

Fig. 3a i 3b przedstawiają odpowiednio widok perspektywiczny i widok od strony występu 5 kolejnej alternatywnej płytki według wynalazku z rzędem okrągłych wgłębień 7, z wcięciami 9, lecz bez łamliwych mostków.

Fig. 4a, 4b, 4c przedstawia kolejny wariant płytki w którym zastosowano występy mocujące mają kształt zakrzywiony.

Claims (12)

1. Płytka do znakowania drewna, w szczególności pni drzew lub bali drewnianych, zawierająca korpus, który może pomieścić oznakowanie, z którego jednej strony wystają krawędziowe zaczepy do mocowania na młotku do wbijania płytki w drewno, zaś z drugiej strony znajdują się występy mocujące wbijane w drewno, przy czym korpus (2) obejmuje obszar (3) o wytrzymałości mechanicznej materiału obniżonej poprzez istnienie w nim co najmniej jednego wgłębienia (7) o głębokości mniejszej lub równej grubości korpusu (2) płytki, znamienna tym, że po stronie (6) płytki, która jest mocowana na

PL 221 878 B1 młotku, ukształtowany jest podłużny występ (5) przebiegający wzdłuż obszaru (3) o obniżonej wytrzymałości mechanicznej.

2. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że obszar (3) rozciąga się wzdłuż dłuższej osi (4) płytki (1).

3. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej jedno wgłębienie (7) ma kształt okrągły.

4. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej jedno wgłębienie (7) ma głębokość równą grubości korpusu (2) płytki.

5. Płytka według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że na obszarze (3) znajduje się rząd wgłębień (7).

6. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że w obu krótszych krawędziach płytki (1), w połowie długości krawędzi, znajduje się wcięcie (9).

7. Płytka według zastrz. 6, znamienna tym, że wcięcie (9) ma kształt litery V.

8. Płytka według zastrz. 6 albo 7, znamienna tym, że wcięcie (9) obejmuje wgłębienie (7), które jest najbliższe odpowiedniej krótszej krawędzi (8) płytki.

9. Płytka według zastrz. 8, znamienna tym, że wgłębienie (7), które obejmuje wcięcie (9) ma głębokość równą grubości korpusu (2) płytki (1), a na obszarze wcięcia (9) znajduje się łamliwy mostek (10).

10. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że występy mocujące (11) wbijane w drewno znajdują się poza obszarem (3) o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału korpusu (2).

11. Płytka według zastrz. 1 albo 10, znamienna tym, że występy mocujące (11) wbijane w drewno mają w rzucie na płaszczyznę płytki kształt zakrzywiony.

12. Płytka według zastrz. 1, znamienna tym, że podłużny występ (5) jest węższy, niż obszar (3) o obniżonej wytrzymałości mechanicznej materiału korpusu (2).